https://virgool.ir/feed/@fakemanfyou123من کسی نیستم و می نویسم همینfa2026-11-10 16:13:56https://files.virgool.ir/upload/users/4962028/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@fakemanfyou123https://virgool.ir/@fakemanfyou123/نمی-توانید-اینجا-باشید-yohsnwhdodpjتابلوهای رنگارنگ شهر را روشن کرده بودند: بنفش، قرمز، سبز، آبی. آسمان تاریک نمی‌توانست خودش را به شهر برساند. خیابان‌ها پر از قوطی و پلاستیک بود و سطل‌های زباله لبریز. گربه‌ها در کل شهر پراکنده بودند و کنار موش‌ها زباله می‌خوردند، انگار هیچ‌وقت با هم مشکلی نداشتند. پرنده‌ای در آسمان نبود؛ فقط خفاش‌ها در پارک شهر، کنار نورهای سفید، پرسه می‌زدند.البته الف هم آنجا بود، روی نیمکتی دراز کشیده. صدای ماشین‌ها از هر طرف می‌آمد. وقتی چشمانش را می‌بست، رنگ‌ها از پرده‌ی چشمش می‌گذشتند. بوی دود می‌آمد، و همه‌نوع بو، از پیتزا تا فاضلاب. چراغ هیچ پنجره‌ای خاموش نبود. خوابیدن غیرممکن بود.از نیمکت بلند شد و از خروجی جنوبی پارک بیرون رفت. مردم همه به یک سمت می‌رفتند. تاکسی‌ها دنبال مسافر بودند. شکمش قار و قور می‌کرد. از کنار ویترین‌ها که می‌گذشت، دهانش آب می‌افتاد.کارت شرکت هنوز از گردنش آویزان بود، شرکتی که تمام وسایل برقی شهر را تأمین می‌کرد. در عکس کارت، صورتش گرد بود و لبخند می‌زد. یک ماه از اخراجش می‌گذشت. به دلیل رفتار شخصی. حداقل این چیزی بود که در ایمیل نوشته بودند. نمی‌دانست چه کرده؛ دنبال دلیلی گشته بود که جبرانش کند و پیدا نکرده بود.وارد رستورانی شد و در را باز کرد. همه رویشان را برگرداندند و به نقاشی‌های دیوار چشم دوختند. نقاشی‌ها از هر وقت دیگر دیدنی‌تر شده بودند. الف گوشه‌ای نشست و کوشید با کسی چشم در چشم شود، ولی کسی را نمی‌دید. سینی‌ای از کنار بینی‌اش گذشت. شکمش صدا کرد.پیشخدمت آمد.– سفارشتان؟الف به صورت سفید و رنگ‌پریده‌اش نگاه کرد.– پولی ندارم.پیشخدمت لبخند زد؛ نیشش باز شد و صورتش گشاد.– پس نمی‌توانید اینجا باشید. اینجا برای کسانی است که سفارش می‌دهند. خواهش می‌کنم بیرون بروید.الف رفت. هوا سردتر شده بود، دست‌هایش سردتر. دیگر نه معده‌اش را حس می‌کرد نه پاهایش را. وارد خیابانی خلوت شد و کنار سطل زباله‌ای نشست. چشمانش را بست.روز بعد در خبرها گفتند ماشین زباله‌جمع‌کن یک بی‌خانمان را له کرده است. باشد.Mm SsMm SsSun, 18 Oct 2026 17:22:13 +0330