<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فائزه احدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@faezeh.poet</link><description>شاعر شعر سپید نو</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:58:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3985106/avatar/L8mxIP.jpg</url><title>فائزه احدی</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet</link></image><item><title>شانه های آفتاب</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet/شانه-های-آفتاب-davipxnqo84s</link><description>من از تبارِ آفتابم،با دستانیکه جهان رابه لطافتِ نانِ تازهو عطرِ بارانمی‌سپارند…گام‌هایمپُر از رودهای پنهان‌اند،که هر جا برسمزمین رابه سبزی می‌آرایند…در چشمانمکهکشانی عمیق می‌تپد،که هزار خورشیددر دلشخاموش و روشن می‌شوند،و هیچ تلسکوپیرازِ درخشش مرانمی‌خواند…زیبایی‌امدر آینه‌ها نمی‌گنجد،چرا کههر پیچِ مویم،هر چینِ پوستم،فصلی تازه استاز تاریخِ عشقیکه قرن‌هادر من زیسته…منزنی‌امبا شانه‌هاییکه بارِ جهان را تاب آورده‌اند،و هنوزدر آغوشمجایی هستبرای پرنده‌ای کوچکو ترانه‌ای عاشقانه…به وقتِ عشق،صدایملرزشِ نسیمی‌ستکه خوابِ خسته‌ات رابه رؤیایی بی‌انتهامی‌برد…به وقتِ اشک،چشمانمدریاهایی‌اندکه تو رادر خویشپاک می‌شویند…و به وقتِ لبخند،همین دهانِ کوچکقفلِ بزرگ‌ترین زندان‌ها رامی‌گشاید…من زنی‌امکه بودنشنه در کتاب‌ها تعریف می‌شود،نه در نگاهِ دیگراناندازه می‌گیرد…من زنی‌امکه در شورِ خویشمی‌سوزد،و در عشقِ خویشهر روزدوبارهمتولد می‌شود…#فائزه_احدیاز کتاب ماه در آئینه</description><category>فائزه احدی</category><author>فائزه احدی</author><pubDate>Mon, 01 Jun 2026 00:10:25 +0330</pubDate></item><item><title>آینه فردا</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet/آینه-فردا-v7oyx1xxiq2u</link><description>جوانی رابه تماشایچهره‌ی فرسوده‌ی خویش بردنددر آینه‌ی فردانگاه کردو از هجومِ سال‌هادر خود فرو ریخت...زمان،بی‌اعتنا،از کنارش گذشتچنان‌کهاز کنارِ برگِ افتاده‌ایدر باد...کسی ندانستدر آن سکوتِ سفیدِ آینهچه بر او گذشت؛تنهالبخندی شکستچون خطی لرزانبر چهره‌ی دیروز...</description><category>فائزه احدی</category><author>فائزه احدی</author><pubDate>Sun, 24 May 2026 22:20:10 +0330</pubDate></item><item><title>جایی که عشق نمی میرد</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet/جایی-که-عشق-نمی-میرد-sv2twqd0wxxk</link><description>میانِ خاک و سایه‌هادستم را گشودمتا چیزی راکه مرده می‌پنداشتمبه خاک بسپارماما زنده بودو در سکوتنامش رازمزمه می‌کرد:عشق...خواستم خاموشش کنمدر قفسِ قلبمحبسش کنماما قلبم،میدانی از جنگ و جشن بود...جاییکه هیچ عشقینمی‌میردآن را به سرم سپردمو ذهنمچون کوهستانی سبز و ابریجوانه زد...چشمانمرودهای رهاو لب‌هایمخورشیدهای پنهان شدندعشق،حتی اگر دفن شودبازمی‌شکفدمی‌رقصدمی‌خنددو زمین،باغی می‌شودکه زمستانراهی به آن ندارد...می‌پرسیچرا دست‌هایمهمیشه آماده‌ی آغوش‌اند؟چرا هر نفسمبوی شکوفه می‌دهد؟چون عشقنه فقط در من،که در جهانریشه دارددر سنگ،در باد،در پرنده،در هر قطره‌ی بارانو هر صبحوقتی خورشیداز افق برمی‌خیزد...می‌بینمشاخه‌ها و گل‌هاپیامش را می‌خوانندزنده باشو مگذارعشق در تو بمیرد...و من،با نفسِ بادبا موجِ دریابا شعله‌ی آفتاببه جهان می‌گویمعشق را نمی‌شوددر حصار گذاشت...همیشهمی‌آیدهمه‌جامی‌رویدمی‌تپدمی‌خروشدو در تاریک‌ترین شب‌هاآسماناز نورشلبریز می‌شود...</description><category>فائزه احدی</category><author>فائزه احدی</author><pubDate>Fri, 15 May 2026 23:12:07 +0330</pubDate></item><item><title>شب درنگ</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet/شب-درنگ-zxhqmhty3pt8</link><description>پرسیدمآرامش از کدام سمتِ شب می‌آید؟سکوتشمثل برفِ دیررسروی شانه‌های خسته‌ام نشستپلک‌هایشدو پنجره‌ی خاموشدر توفانِ اندوهو اندوهماری سیاه بودکه دورِ نبضِ صدایشحلقه زده بود...گفت:آزادینامِ پرنده‌ای‌ستکه بال‌هایش رادر قفسِ دعافراموش کرده‌اندلبخند زدتلخ‌تر از خاطره‌ی قهوه‌ای سردو امیدچراغی لرزان بودکه بادبا دقتِ یک خودکامهخاموشش می‌کرددرونمموج شدو دو درددو رودِ منجمدِ فراموشیناگهان در هم فرو ریختند...گفتمببیناین شبِ بی‌ستاره راهر ترکِ نوروعده‌ی صبحی‌ستکه هنوزجرأتِ زاده‌شدن ندارد..سرش را بالا گرفتو آسمانبرای لحظه‌ایاز دروغ فاصله گرفتو ستاره‌ایآهستهدلِ تاریکی را شکافت..</description><category>فائزه احدی</category><author>فائزه احدی</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 17:30:13 +0330</pubDate></item><item><title>معرفی فائزه احدی شاعر شعر سپید</title><link>https://virgool.ir/@faezeh.poet/بیوگرافی-شاعر-keuwch9gemwm-keuwch9gemwm</link><description>فائزه احدى، شاعر و هنرمند اهل اهواز، از چهره هايى است كه شعر را به عنوان اصلى ترين زبان بيان درونى خود برگزيده است. او با پشتوانه ى دانش تخصصى در حوزه مشاوره وروان شناسى، نگاهى عميق، انسانى وتأمل برانگيز به جهان پيرامون دارد؛ نگاهى كه در لايه هاى پنهان و آشكار شعر هايش حضورى پررنگ يافته است.اشعار او اغلب بر محور عشق، آرامش و اميد شكل مى گيرند؛ عشقى آميخته با لطافت زنانه و دركى عميق از زيستن. زبان شاعرانه ى احدى، مخاطب رابه مكث، درنگ وتجربه ى سكوتى آرام در ميان واژهها دعوت مى كند. در كنار اين مضامين، اقليم جنوب وزيست بوم خوزستان، باتمام اصالت، رنج وزيباییش، همچون ريشه اى زنده در بافت شعرهاى او جريان دارد واز مهم ترين سرچشمه هاى الهامش به شمار مى رود.در كنار شعر، او در حوزه ى نقاشى نيز فعاليت دارد و با مداد و رنگ روغن، تجربه هاى درونى خود را با نماد نخل و جنوب به تصوير مى كشد. همچنين دانش وتجربه ى حرفه اى اش در زمينه مشاوره، به آثارش عمق روان شناختى ونكَاهى دقيق به لايه هاى پنهان انسان بخشيده است. او که پیش از این بخشی از سروده‌هایش را در کتاب مشترک «ماه در آیینه» به چاپ رسانده، اکنون در حال تدوین و آماده‌سازی مجموعه اشعار مستقل خود است تا دنیای شاعرانه‌اش را در قالب کتابی شخصی به مخاطبان عرضه کند.</description><category>فائزه احدی</category><author>فائزه احدی</author><pubDate>Fri, 01 May 2026 01:10:11 +0330</pubDate></item></channel></rss>