https://virgool.ir/feed/@faezee.shamsاسکرام مستری که در همه مسائل زندگیش چابک فکر میکنه و چابک عمل میکنه/ رهبر و تسهیلگر تیمهای توسعه محصولfa2026-11-11 13:49:55https://files.virgool.ir/upload/users/2742756/avatar/IvlJGh.jpghttps://virgool.ir/@faezee.shamshttps://virgool.ir/@faezee.shams/httpsvirgooliofaezeeshamsآناتومی-اعتماد-ha3wzgsj99vm"بهترین راه برای فهمیدن اینکه آیا می‌توانید به کسی اعتماد کنید، این است که به او اعتماد کنید" - ارنست همینگویآیا تا به حال تعجب کرده‌اید از اینکه چرا اعتماد به این اندازه ضعیف است و بعد از یک بار شکست خوردن، به ندرت ممکن است دوباره بازسازی شود؟ دقیقاً به چه معناست که به کسی اعتماد کنید؟ آیا به یک اندازه یکسان به خودتان و دیگران اعتماد دارید؟اعتماد چیست؟اعتماد در مفاهیم بسیاری از ما، مانند قابلیت اعتماد، صداقت، اصالت، وقت‌شناسی و تعامل، نقش مهمی دارد. به تعریف پسشکیان(Peseschkian) (2012)، اعتماد به این معناست: "توانایی قرار دادن خود در دست دیگری و احساس امنیت با او".اعتماد در ابتدا از زمینه توانایی‌های اولیه و توانایی عشق به وجود می‌آید و شخص کاملی را و در برخی موارد حتی کل محیط را در یک رابطه اعتمادی فرا می‌گیرد. از طرفی، اعتماد از طریق تجارب خاصی که با توانایی‌های واقعی پیدا کرده‌ایم، تنظیم می‌شود.اعتماد با سبک اتصال ما و مدل‌های کاری‌مان مرتبط است. برای برخی افراد، اعتماد به خودشان راحت‌تر است و اعتماد به دیگران بسیار چالشی است، در حالی که برای دیگران این وضعیت معکوس است. این بستگی به این دارد که مدل خود یا مدل دیگران برای آن‌ها مثبت باشد.اما چطور می‌توانیم بفهمیم آیا می‌توانیم به کسی اعتماد کنیم یا نه؟دکتر برنه براون (Brene Brown) پروفسور و دانشمند علوم اجتماعی در راستای تعریف اعتماد تحقیقاتی را انجام داده است. همینطور او یک سخنرانی در سال 2015 در سالن رویس دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس داشته است.او در این سخنرانی، بیان می‌کند که منشا این تحقیقات و نتایج ، یک اتفاقی بوده است که برای دختر کلاس سومی‌اش در مدرسه با دوستانی که به آنها اعتماد داشته، پیش آمده است. و دخترش بعد از آن اتفاق تصمیم گرفته دیگر به کسی "اعتماد" نکند!برنه براون در این داستان اعتماد را به یک شیشه تیله‌ یا همان ماربل جر (marble jar) تشبیه می‌کند . اعتماد در لحظات بسیار کوچکی ایجاد می‌شود و هر زمان فردی در این لحظات کوچک همراه ما باشد، ما یک تیله (ماربل) در شیشه تیله‌هایمان برای آن فرد اضافه می‌کنیم... پر شدن این شیشه با تیله‌های اعتماد که در لحظات بسیار کوچکی اتفاق افتاده است، نیاز به گذشت زمان زیادی دارد، ولی شکسته شدن آن ‌می‌تواند تنها با یک ضربه در یک لحظه خاص رخ دهد!برنه بروان و دانشجویانش برای تحقیقات در زمینه اعتماد شروع کردند به بررسی نمونه هایی "از زمانی که مردم در مورد اعتماد صحبت می کردند"، چیزهایی مانند:"آره، من واقعا به رئیسم اعتماد دارم." او حتی از من پرسید شیمی‌درمانی مادرم چطور پیش می‌رود.» ""من به همسایه‌ام اعتماد دارم، زیرا اگر اتفاقی برای فرزندم می‌افتد، مهم نیست که او چه می‌کند، او می‌آید و به من کمک می‌کند تا آن را بفهمم."می‌دانید،در این تحقیقات یکی از اصولی‌ترین چیزهای مرتبط با اعتماد و جزئیات کوچک آن چه بود؟! افرادی که در مراسم تشییع جنازه عزیزانِ دوستانشان شرکت می‌کنند."آره من به همکارم و آن دوستم اعتماد دارم، آنها در مراسم تشییع خواهرم شرکت کرده بودند."یک لحظه مهم دیگر برای افراد اینجا است:"من به او اعتماد دارم چون وقتی به کمک دیگران نیاز دارد، درخواست می‌کند."چند نفر از شما در کمک کردن بهتر از درخواست کمک هستید؟ دقت کنید که طبق تحقیقات، کمک خواستن یکی از آن لحظات مهم برای ایجاد اعتماد است.ما باید واقعاً داستان‌ها و چیزهای سخت‌مان را با افرادی که شیشه‌ تیله‌هایشان پیش ما پُر است، به اشتراک بگذاریم، افرادی که به مرور زمان کارهای کوچکی را انجام داده‌اند، افرادی که به ما کمک کرده باور کنیم که آنها ارزش شنیدن داستان ما را دارند.اما سوال اصلی این است که: آن تیله ها چیست؟ اعتماد چیست؟ وقتی از اعتماد صحبت می کنیم از چه چیزی صحبت می کنیم؟ اعتماد کلمه بزرگی است، درست است؟ برای شنیدن "من به شما اعتماد دارم" یا "من به شما اعتماد ندارم". حتی نمی‌دانیم معنی آن چیست. بنابراین، می‌خواهیم بدانیم، آناتومی اعتماد چیست؟ معنی آن چیست؟دکتر برنه براون معتقد است که اعتماد از هفت جزء مهم و یکسان تشکیل شده است. این اجزاء شامل مرزها، قابلیت اعتماد، مسئولیت‌پذیری، گنجینه، صداقت، عدم قضاوت و سخاوت هستند. این اجزاء را می‌توان به راحتی به خاطر آورد، زیرا از اول این حروف کلمه BRAVING ایجاد شده است.Boundaries- مرزهامرزها نه تنها برای ایجاد اعتماد، بلکه برای سلامت روانی ما نیز بسیار مهم هستند. آن‌ها می‌توانند مجموعه‌ای از قوانین، راهنماها و محدودیت‌ها باشند که برای تفکیک بین موارد راحت و غیرقابل تحمل درون روابط، ایجاد می‌‌کنیم. به طور کلی، انواع مختلفی از مرزها وجود دارند، از جمله مرزهای فیزیکی، عاطفی و جنسی. مهم است که بدانیم هر یک از ما دیدگاه متفاوتی از نحوه شکل‌گیری آن‌ها داریم، زیرا واقعاً بخشی از آنچه یک فرد را از دیگری متمایز می‌کند، هستند. برخی از ما آن‌ها را به عنوان محدودیت‌های سخت در نظر می‌گیریم، در حالی که برای دیگران انعطاف‌پذیر هستند. هر نقصانی در مرزها به خودی‌خود تأثیری مخرب بر اعتماد دارد، به همان اندازه‌ای که عدم احترام نسبت به آن‌ها تأثیرگذار است.Reliability- قابلیت اطمینانقابلیت اطمینان یک عنصر کلیدی در تمامی روابط است. این قابلیت مرتبط است با با توانایی ایجاد یک فضا، که در آن فرد احساس امنیت می‌کند و بدون نگرانی از پیامدهای ناگوار در آینده، اطلاعات خود را به اشتراک می‌گذارد. معمولاً فردی قابل اعتماد است که به چیزی که گفته است، طبق چارچوب زمانی تعیین شده عمل کند. برای اینکه فردی قابل اعتماد باشد، باید نقاط قوت و محدودیت‌های خود را بشناسد تا به تناسب آن‌ها عمل کند.Accountability- مسئولیت‌پذیریمسئولیت‌پذیری یک عنصر اساسی دیگر برای ایجاد اعتماد محسوب می‌شود. آیا می‌توانید به اعمال خود پاسخ دهید و مشکلات را به عهده بگیرید؟ آیا وقتی که اشتباه می‌کنید، عذرخواهی می‌کنید؟ آیا داستان خود را به خود اختصاص می‌دهید یا نوشتن آن را به دیگران واگذار کرده‌اید؟ شاید کسی را انتخاب کرده‌اید که بعدها بتواند به عنوان مسئولی برای آنچه که اشتباه پیش آمده، در نظر گرفته شود.Vault-گنجینه اسرارصندوق گنجینه به معنای واقعی مکانی است که افراد اشیاء ارزشمند خود را در آن نگهداری می‌کنند. از دیدگاه روانشناختی، این یک تشبیه به توانایی نگهداری اسرار افراد دیگر به محفوظی است. این به این معناست که تنها آنچه متعلق به شماست را به اشتراک بگذارید! زیرا اگر کسی به سادگی اسرار فرد دیگری را فاش کند، چه ضمانتی دارم که با اسرار من همین کار را نخواهد کرد؟Integrity- صداقتوقتی شما با صداقت نظرات خود را بیان می‌کنید و اقداماتتان با کلماتتان همخوانی دارد، صداقت به نمایش در می‌آید. آیا بر اساس ارزش‌های خود عمل می‌کنید؟ آیا صادق هستید؟ برنه براون به اهمیت صداقت در ایجاد اعتماد تاکید می‌کند، زیرا این مهم است که انتخاب‌ها و اقدامات فرد از فهم و تمایز او در میان درست و غلط نشات بگیرد. در نهایت، این تصادفی نیست که صداقت یک توانایی واقعی است که در تضاد کلیدی در روان‌درمانی مثبت نقش مهمی ایفا می‌کند. به نظر پسشکیان، راستی‌گویی به این صورت تعریف می‌شود: "توانایی بیان آزادانه دیدگاه‌های خود، به اشتراک گذاری نیازها یا علایق خود و ارائه اطلاعات. راست‌گویی به عنوان راستی و صداقت محسوب می‌شود. در رابطه بین همسرها، راستی‌گویی به عنوان امانتداری محسوب می‌شود؛ در ارتباطات اجتماعی، به عنوان صداقت و راستی."Non-judgment- عدم قضاوتعدم قضاوت، توانایی ایجاد فضای امن را نمایش می‌دهد که در آن فرد می‌تواند نیازهای خود را بیان کند، احساسات و افکار خود را به اشتراک بگذارد، بدون تهدید به قضاوت یا برچسب زدن. عدم قضاوت به صورت همبستگی عمل می‌کند، زیرا به هر دو طرف اشاره دارد.Generosity- سخاوتسخاوت به معنای عکس تنگ نظری و صرفه‌جویی است و به این معناست که بهترین حالت راجع به دیگران را فرض کنیم. برنه براون پیشنهاد می‌دهد که همه ما نسبت به تفسیرها و تصورات ممکن از اعمال، افکار و نیات دیگران بیشتر سخاوتمند باشیم.چگونه به خودتان اعتماد کنید؟اگر با مشکل اعتماد به خودتان روبه‌رو هستید، می‌توانید از 7 پرسش زیر به عنوان یک راهنمایی استفاده کنید. این پرسش‌ها همچنین می‌توانند آگاهی خودتان را افزایش داده و به شما کمک کنند که بفهمید کدام عوامل را می‌خواهید تقویت کنید.B - آیا به مرزهایتان احترام گذاشته‌اید؟ آیا به آنها پایبند بوده‌اید؟ آیا به وضوح بیان کرده‌اید که چه چیزهایی برایتان راحت است و چه چیزهایی را تحمل نمی‌کنید؟R - آیا قابلیت اعتماد به‌ خود را داشته‌اید؟ آیا دقیقاً همان کارها را انجام داده‌اید که قول داده‌اید؟A - آیا پاسخگو بوده‌اید؟ آیا مسئولیت اعمال خود را به عهده گرفته‌اید؟V - آیا به اصول گنجینه احترام گذاشته‌اید؟ آیا مطابق اصول و به میزان مناسبی اطلاعات از دیگران را به اشتراک گذاشته‌اید؟I - آیا اعمالتان از صداقت نشأت گرفته است؟ آیا با باورهایتان سازگار بوده‌اند؟N - آیا برای آنچه که نیاز داشتید یا می‌خواستید درخواست کردید؟ وقتی کمک خواستید، آیا ذهن‌تان باز و بدون قضاوت بوده است؟G - آیا با خودتان سخاوتمند و مهربان بوده‌اید؟اعتماد کردن به دیگری می‌تواند وظیفه بسیار چالش‌برانگیزی باشد، به ویژه اگر شخص قبلاً تلخی خیانت را تجربه کرده باشد. امیدوارم این مقاله شما را ترغیب کند تا از شجاعتتان استفاده کنید و راهنماهای فوق به شما کمک کند تا نقض‌های اعتماد را تشخیص داده و رفع کنید. این اقدام نه تنها رابطه شما با خودتان را تقویت خواهد کرد، بلکه رابطه شما با دیگران را نیز بهبود می‌بخشد.در همان سخنرانی برنه براون یک تعریف مختصری از اعتماد بیان می‌کند که بنظر من متفاوت با باقی تعاریف از این واژه هست : اعتماد یعنی انتخاب کنیم که در مورد چیزهایی که برای ما مهم است، "آسیب پذیر" باشیم.اگر دوست داشتید می‌توانید از لینک زیر، ویدیو اصل سخنرانی دکتر برنه براون در مورد آناتومی اعتماد رو ببینید. https://brenebrown.com/videos/anatomy-trust-video/ReferencesBrown, B. (2017). Rising strong: How the ability to reset transforms the way we live, love, parent, and lead. Random House Trade Paperbacks.Peseschkian, N. (2012). Positive psychotherapy: Theory and practice of a new method. Springer Science & Business Media.فائزه شمسفائزه شمسWed, 23 Aug 2023 14:41:49 +0330https://virgool.ir/@faezee.shams/خلق-ارزش-dduptdrxoy0uچرا باید به خلق ارزش اهمیت داد؟آیا PBIهایی که در پایان اسپرینت Done می‌شوند، واقعاً ارزش ایجاد می‌کنند؟ آیا اولویت اول بکلاگ، واقعا جایگاه اول را دارد؟ اگر اولویت اول بکلاگ با اهمیت بالا در زودترین زمان، توسط تیم توسعه انجام شود، برای سازمان ارزش ایجاد می‌کند؟در چارچوب اسکرام، برای تیم‌های اسکرام مهم است که تا جایی که می‌توانند یک Increment ارزشمند ارائه دهند - حداقل یک بار در هر اسپرینت. بدون ارائه Increment، آگاهی یافتن در مورد چیزهای دیگری که نیاز است و همچنین برای کاهش ریسک کار پیچیده، دشوار است. مالک محصول مسئول به حداکثر رساندن ارزش کار انجام شده توسط تیم توسعه است. در حالی که این موضوع در ظاهر بسیار درست به نظر می‌رسد، در دنیای واقعی چه معنایی دارد؟ در محیط کار خودتان چه معنایی دارد؟ آیا شما می‌توانید به این سوال ها جواب دهید؟چگونه می‌توانید با اطمینان بیان کنید که چه زمانی ارزش توسط تیم اسکرام شما تحویل داده شده است؟ چه چیزی را باید مشاهده کنید یا ببینید که اتفاق می‌افتد؟آیا تمام کارهایی که تیم شما ارائه می‌دهد باید بلافاصله برای ذینفعان ارزشمند باشد؟ یا ممکن است کمی تاخیر وجود داشته باشد؟"به حداکثر رساندن ارزش" در رفتار و تصمیماتی که یک تیم اسکرام دارد، چگونه نمود پیدا می‌کند؟چگونه یک تیم اسکرام تصمیم می‌گیرد که کدام اقلام در بکلاگ محصول ارزشمندتر از بقیه هستند؟ آن‌ها این تصمیمات را بر چه مبنایی می‌گیرند؟وقتی تصمیم می‌گیرید به چیزی برچسب "ارزش" بدهید و آن را ارزشمند بنامید، از چه دیدگاهی استفاده می‌کنید؟مسلما پاسخ به این سوالات دشوار است. راهنمای اسکرام هوشمندانه از تعریف "ارزش" دوری می‌کند و استدلال می‌کند که تعریف ارزش به زمینه محصول و ذینفعانی بستگی دارد که کار برای آن‌ها انجام می‌شود. و در حالی که من شایستگی آن تصمیم را می بینم، چگونه یک تیم اسکرام می‌تواند با اسکرام موثر باشد، وقتی که تعریفی از ارزش ندارد؟من به راحتی می‌توانم یک تیم اسکرام را تصور کنم که از طریق اسپرینت‌های خود به خوبی کار می‌کند، در هر اسپرینت، Increment های باکیفیت را به ذینفعان خود ارائه می‌کند، اما در واقع هیچ چیز ارزشمندی را به سازمان ارائه نمی‌دهند. در واقع، این همان چیزی است که ما اغلب در موارد زامبی اسکرام شدید می‌بینیم.اگرچه همه از طریق حرکات درست، در مسیر پیش می‌روند، اما در پایان هیچ چیز ارزشمندی وجود ندارد. "انجام اسکرام" (Doing scrum) به طور جادویی منجر به ایجاد ارزش نخواهد شد.هر زمان که چارچوب اسکرام در مورد "ارزش" صحبت می‌کند، به معاملات بین تیم اسکرام و ذینفعان آن اشاره دارد. ذینفعان افرادی هستند که سهم واقعی در محصول دارند. ما قصد داریم در مورد "ارزش تجاری" صحبت کنم، حتی اگر راهنمای اسکرام آن را "ارزش" می‌نامد. این عنوان، تأکید می‌کند که کاری که یک تیم انجام می‌دهد باید به نحوی برای سازمان یا کسب و کار به طور کلی منفعت و سود داشته باشد. اما توجه داشته باشید که این موضوع چقدر مبهم است. خوشبختانه، وقتی صحبت از "ارزش تجاری" می‌شود، تعاریف قابل استفاده زیادی در ادبیات و اینترنت وجود دارد. تعریف زیر، تعریفی است که ویکی پدیا ارائه کرده است:ارزش تجاری یک اصطلاح غیررسمی است که شامل تمام اشکال ارزشی است که سلامت و رفاه شرکت را در بلند مدت تعیین می‌کند.اگرچه این تعریف به این نکته بارز اشاره می‌کند که وقتی چیزی بر طول عمر یک سازمان تأثیر مثبت می‌گذارد، ارزش تجاری دارد، اما هنوز کاملاً مبهم و گسترده است. وقتی وارد جزئیات ظریف راه‌اندازی یک product backlog و تعیین ارزش تجاری هر epic ، story یا آیتم موجود در بکلاگ می‌شویم، کمکی به ما نخواهد کرد. به زبان ساده؛ ما باید راهی برای تعیین اینکه آیا اقلام در لیست بکلاگ «مورد درست» یا « مورد اشتباه» است؛ داشته باشیم. همچنین هنگام اولویت‌بندی باید بتوانیم بگوییم که آیا این «زمان مناسب» است یا «زمان اشتباه».انواع ارزشاسکرام برای توسعه نرم افزار طراحی شده است، اگرچه می‌توان آن را به راحتی در انواع دیگر کارها اعمال کرد. ما می‌توانیم چندین نوع ارزش را که می‌توان برای کسب‌وکار/ سازمان ایجاد کرد را، با کاری که یک تیم در یک اسپرینت انجام می‌دهد، مشخص کنیم. یک لیست از انواع ارزش‌ها در ادامه خواهیم گفت.1. ارزش تجاریارزش تجاری بارزترین ارزش است و شامل عملکرد یا کاری است که مستقیماً به سود تبدیل می‌شود، مانند:نسخه جدیدی از پکیج نرم‌افزار که مشتریان برای خرید آن هزینه پرداخت می‌کنند.یک بخش جدید از عملکرد محصول که می‌توان برای آن پول پرداخت، مانند ماژول‌های درخواستی در برنامه‌های وب.تغییراتی که هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد، مانند کاهش سرورهای مورد نیاز با بهبود کد یا توزیع ارزان‌تر برای مشتریان (مثلاً از طریق Steam به جای packaged).امکان ارسال صورتحساب به مشتری برای کاری که انجام شده است.بهبود ارزش ذهنی برنامه تا مردم مایل به پرداخت بیشتر برای آن باشند (در Lean Six Sigma این موضوع "کیفیت یا ارزش مشتری" در نظر گرفته می‌شود، چیزی که کمپانی اپل در آن بسیار خوب عمل می‌کند).سوال کلیدی این است که "این کار چقدر درآمد یا سود دارد؟"2. ارزش بازارارزش بازار تعداد مشتریان بالقوه را افزایش می‌دهد، مانند:عملکردی که گروه جدیدی از مشتریان را جذب می‌کند.انتقال برنامه‌ها به پلتفرم‌های دیگر، مانند گوشی‌های هوشمند، انتقال از iOS به اندروید و غیره.افزودن ویژگی‌هایی که رقبا ندارند (یا پیاده‌سازی خیلی بهتر آن ویژگی نسبت به رقبا).سوال کلیدی این است که "به چند مشتری جدید می‌توانیم خدمت کنیم؟"3. ارزش کاراییارزش کارایی باعث افزایش کارایی سازمانی و در نتیجه کاهش هزینه‌های عملیاتی می‌شود، مانند:کاهش میزان خطاها در یک کار یا افزایش سرعت (با خودکار کردن آن یا بخش‌هایی از آن).افزایش قابلیت استفاده یا کیفیت یک برنامه کاربردی برای کاهش بار روی سیستم پشتیبانی.کاهش زمان مورد نیاز برای راه‌اندازی محیط‌های مشتری جدید یا استقرار آن‌ها.کاهش زمان عرضه به بازار.سوال کلیدی که باید بپرسیم این است که "این کار چقدر زمان یا پول ما را نجات می‌دهد؟"4. ارزش مشتریارزش مشتری این احتمال را افزایش می‌دهد که مشتریان فعلی شما، همچنان از محصول شما استفاده کنند ("بهتر بچسبند")، مانند:بهبود قابلیت استفاده در یک برنامه برای سهولت استفاده (و کاهش نا امیدی).افزودن یک ویژگی جدید که معمولاً توسط کاربران فعلی برنامه درخواست می‌شود.سوال کلیدی در اینجا این است که "این امر تا چه اندازه احتمال خروج مشتری را کاهش می‌دهد؟"5. ارزش آتیارزش آینده با سرمایه‌گذاری در نوآوری و یادگیری در زمان حاضر، شانس دستیابی آسانتر به یکی از ارزش‌های فوق را در آینده (نزدیک) افزایش می‌دهد، مانند:سرمایه گذاری در چارچوب جدید (سفارشی یا open source) که می‌تواند برای توسعه آینده استفاده شود.کاهش بدهی فنی در کد برای ایجاد تغییرات آتی در کد آسانتر یا خطا کمتر.سوال کلیدی که در اینجا باید پرسید این است که "این کار چقدر در زمان یا پول ما در آینده صرفه جویی می‌کند؟"سوال کلیدی هر بخش به شما کمک می‌کند که در حین انتخاب دسته ارزش برای هر آیتم‌ بکلاگ، با پاسخ دادن به آن سوال، مطمئن شوید که آیا این آیتم بعد از تکمیل، واقعا این ارزش را ایجاد خواهد کرد؟یک مالک محصول باید بتواند برای هر مورد از ارزش‌ها در بکلاگ محصول یک آیتم قرار دهد. و باید بتواند آن‌ها را به ارزش (تجاری) برای سازمان تبدیل کند.به زبان ساده؛ تمام کارهایی که یک تیم انجام می‌دهد باید به یکی از ارزش‌های تجاری ذکر شده در بالا، تفسیر شود تا ثابت شود که "موارد مناسب در زمان مناسب" است. اگر اینطور نیست، یا اگر آیتم بکلاگ به اندازه کافی قوی نباشد، مالک محصول نباید تیم را مجبور کند برای آن وقت بگذارند.مفاهیم پایهدر همین راستا برای ارزیابی و اندازه گیری ارزش خلق شده محصول، پارامترهایی مشخص در مفهومی به نام مدیریت ارزش کسب شده تعریف شده است که در ادامه بیشتر توضیح خواهیم داد.تعریف مدیریت ارزش کسب شده (EVM)مدیریت ارزش کسب شده (Earned Value Management) تکنیکی برای اندازه‌گیری عملکرد و پیشرفت یک پروژه بر اساس محدوده، زمان‌بندی و هزینه آن است. با این حال، به کارگیری EVM در محصولات قابل تحویل چابک می‌تواند چالش برانگیز باشد، زیرا پروژه‌های چابک پویاتر، تکراری‌تر و مشتری‌مدارتر از پروژه‌های سنتی هستند.متریک‌های مدیریت ارزش کسب شدهارزش برنامه‌ریزی شده (Planned value):ارزش برنامه‌ریزی شده (PV)، ارزش کاری است که قرار است تا تاریخ معینی در پروژه تکمیل شود. به عبارت دیگر این پارامتر نشان می‌دهد که چگونه انتظار دارید بودجه پروژه خود را در طول مدت پروژه کسب کنید.PV = number of story or value points planned to be completed (each iteration) × average cost per story or value pointارزش کسب شده (Earned Value):ارزش کسب شده (EV)، ارزش کاری است که تاکنون در پروژه انجام شده است.EV = number of story or value points completed (each iteration) × average cost per story or value pointارزش کسب شده، منعکس کننده پیشرفت و عملکرد واقعی پروژه و همچنین رضایت مشتری و ارزش ارائه شده است.بودجه تکمیلی (Budget at completion):بودجه پایانی یا تکمیلی (BAC) کل هزینه برنامه‌ریزی شده پروژه است.BAC = number of story or value points in the planning package × average cost per story or value pointمیانگین هزینه هرstory points را می‌توان از دیتاهای هیستوریک، بنچ مارک یا نظر کارشناسان استخراج کرد. از طرف دیگر، برای محاسبه BAC می‌توانید از تعداد کل امتیازهای ارزش (value points) در پکیج برنامه‌ریزی که منظور همان بکلاگ اسپرینت می‌باشد، و هزینه متوسط هر value points استفاده کنید.هزینه واقعی (Actual cost):هزینه واقعی (AC) نشان دهنده آن چیزی است که برای تکمیل کار در طول پروژه خرج می‌کنید.در محصول و پروژه خود می‌توانید به این معیارها از نظر بودجه و برنامه، فکر کنید.امتیاز ارزش (Value point)Story point و Value point دو روش برای تخمین اندازه و ارزش محصولات قابل تحویل چابک هستند. Story point معیاری نسبی از تلاش، پیچیدگی و عدم قطعیت مربوط به تکمیل یک user story یا یک ویژگی است. Value point معیاری نسبی از ارزش کسب و کار، اولویت و رضایت مشتری هستند که توسط user story یا یک ویژگی ارائه می‌شود.با استفاده از روش‌های مختلفی، مانند planning poker, affinity estimation, t-shirt sizing می‌توان، Story point و Value point را به هر آیتم در بکلاگ اسپرینت خود اختصاص دهید.چگونه ارزش به دست آمده را برای محصولات قابل تحویل چابک اندازه‌گیری کنیم؟در ادامه باید به این بپردازیم که چگونه می‌توان ارزش به دست آمده را برای محصولات قابل تحویل چابک با استفاده از برخی سازگاری‌ها و بهترین شیوه‌ها اندازه‌گیری کرد. به عبارت دیگر چگونه می‌توان نمود واقعی و عملی ارکان اساسی چابک یعنی بازرسی و انطباق را در ارزیابی ارزش خلق شده محصول، مشاهده کرد. (استفاده از چرخه Inspect و Adapt). بطور کلی 6 گام برای رسیدن به این موضوع تعریف شده است. توجه داشته باشید که جزئیات در نحوه اجرای این گام‌ها، برای هر محصول می‌تواند بسته به ماهیت محصول و شرایط تیم متفاوت باشد، ولی دستورالعمل‌های اجرایی باید بطور کامل درون تیم و سازمان شفاف باشد. (رکن اساسی سوم در چابک، شفافیت (transparency) می‌باشد.)1) پکیج برنامه‌ریزی یا همان بکلاگ اسپرینت را تعریف کنید.2)تعیین Story point و Value point.3) بودجه تکمیلی را محاسبه کنید.4) ارزش کسب شده را دائما دنبال و پیگیری کنید.5) ارزش کسب شده را با ارزش برنامه‌ریزی شده و هزینه واقعی مقایسه کنید.6) برنامه خود را تنظیم و بهبود ببخشید.یکی از مزایای پروژه‌های چابک این است که امکان بازخورد مکرر، انطباق و بهبود را فراهم می‌کند. شما می‌توانید از معیارها و شاخص‌های EVM برای شناسایی و رسیدگی به مسائل، خطرات یا فرصت‌هایی که ممکن است در طول پروژه ایجاد شود، استفاده کنید. همچنین می‌توانید از آن‌ها برای برقراری ارتباط و گزارش وضعیت و پیشرفت پروژه به ذینفعان و مشتریان استفاده کنید. با اندازه گیری ارزش به دست آمده برای محصولات قابل تحویل چابک، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که پروژه شما ارزش ارائه می‌دهد، انتظارات را برآورده می‌کند و در مسیر باقی می‌ماند.گام اول این چرخه، تهیه بکلاگ اسپرینت مناسب هست. که با توجه به اولویت‌بندی صحیحی که انجام می‌شود، به این اطینان برسیم اولویت‌های بالای بکلاگ محصول، "مورد مناسب در زمان مناسب است". و در نهایت از لیست اولویت‌بندی شده، برای هر اسپرینت یک پکیج برنامه‌ریزی یا همان بکلاگ اسپرینت مناسب خروجی بگیریم.روش‌های اولویت‌بندی بکلاگ محصولتا کنون روش‌های زیاد و متنوعی برای اولویت‌بندی بکلاگ محصول توسط متخصصان این حوزه در دنیا، ارائه شده است، که با یک جستجوی ساده در اینترنت، می‌توانید برای یادگیری و استفاده در محصول خود، در جزئیات روش، عمیق‌ شوید و بنا ماهیت محصول و شرایط فعلی محصول و تیم توسعه خود، یکی از روش‌ها را برای اولویت‌بندی بکلاگ خود انتخاب کنید. توجه کنید که هرکدام از روش‌ها معایب و مزایای متفاوتی دارد و نکته قابل توجه این است که هرکدام از این روش‌های ارائه شده ترکیبی از دانش افراد ارائه دهنده، همراه با تجربه کسب شده از پیاده‌سازی روش، می‌باشد. لزوما تمامی روش‌های ارائه شده برای محصول و شرایط ما مناسب نیست، شما می‌توانید ضمن تحقیق در مورد انواع روش‌ها، با تحقیق و مطالعه از تجربیات استفاده افراد از روش‌های مختلف، با اطمینان بیشتری روش مورد نظر برای محصول خود را انتخاب کنید.همچنین در نظر بگیرید از آنجایی که سیستم چابک، امکان بازخورد مکرر، انطباق و بهبود را در تمام مراحل توسعه و تصمیمات، در اختیار تیم قرار می‎دهد، درصورتیکه بعد از انتخاب و استفاده از یک روش، در حین بازرسی متوجه شدید، روش انتخابی، کارایی لازم را برای شما نداشته است، می‌توانید سراغ سایر روش‌ها بروید. هرچند که اگر نیازمندی‌های شما در ابتدا، شفاف‌تر و مشخص‌تر باشد، احتمال انتخاب و تعیین روش صحیح، بیشتر خواهد بود.مدل پیشنهادی اولویت‌بندی بکلاگیکی از روش‌های ارائه شده در دنیا برای اولویت‌بندی بکلاگ، روش RICE می‌باشد.RICE، مخفف Reach ، Impact، Confidence وEffort، یک چارچوب اولویت‌بندی ساده برای کمی‌سازی ارزش بالقوه ویژگی‌ها، ایده‌های پروژه و برنامه‌ها است. امتیاز رایس به مدیران و مالکان محصول کمک می‌کند تا مقدار تخمینی یک ویژگی یا ایده پروژه را کمی کنند، بنابراین در زمان تصمیم‌گیری برای ترتیب کار، آن‌ها می‌توانند راحت‌تر مرتب‌سازی کنند. مدیران محصول دارای صد برنامه مختلف هستند که می‌توانند در هر زمان مشخص روی آن‌ها کار کنند. مسئله اصلی اولویت‌بندی به این می‌رسد که بدانید ابتدا باید چه کار کنید. یک چارچوب آسان مانند رایس می‌تواند این فرایند را برای مدیران محصول استانداردسازی کند.مانند تمام اختراعات، اولویت‌بندی رایس از یک ضرورت متولد شد. شان، که با تیم رشد اینترکام کار می‌کرد، به چیزی نیاز داشت که بتواند غریزه را از روند اولویت‌بندی حذف کند. شان می‌گوید: “ما می‌خواستیم به روش متداول‌تری برای مقایسه بسیاری از ایده‌های مختلف پروژه از نظر تأثیر بالقوه آن‌ها بر یک هدف واحد (تبدیل‌ها) برسیم.” تیم رشد اینترکام به راهی نیاز داشت تا تعریف تأثیر را به دسته‌هایی تقسیم کند که بعداً به صورت استاندارد در پروژه‌های دیگر اعمال شود و بنابراین روش رایس متولد شد.از طریق این لینک https://www.intercom.com/blog/rice-simple-prioritization-for-product-managers/ می‌توانید در مورد جزئیات و مزایای این روش، مطالعه کنید.مدل دیگری به نام روش MOSCOW برای اولویت‌بندی بکلاگ نیز وجود دارد.روش اولویت‌بندی مسکو یکی از تکنیک‌هایی است که به منظور اولویت‌بندی بکلاگ‌های محصول از آن استفاده می‌شود. مسکو در واقع شامل حروف اول نام چهار دسته از نیازمندی‌ها یا اولویت‌های ما می‌باشد.Must HaveShould HaveCould HaveWon’t Have this timeعده‌ای هم حرف W را به کلمه Wish به معنای آرزو ربط می‌دهند. این روش توسط یک متخصص نرم افزار به نام Dai Clegg ایجاد شد. او چارچوبی را طراحی کرد که به افراد تیمش در اولویت‌بندی وظایف، حین کار بر روی پروژه‌های توسعه محصول کمک می‌کرد. اما در حال حاضر روش مسکو توسعه یافته و از آن برای طیف وسیعی از پروژه‌ها استفاده می‌شود . جزئیات این روش را می‌توانید از طریق این لینک https://www.agilebusiness.org/dsdm-project-framework/moscow-prioririsation.html مطالعه کنید.تجربه شخصیدر یک تجربه عینی برای توسعه یک محصول واقعی با مطالعه در مورد این دو روش، تصمیم به پیاده‌سازی و استفاده از یک مدل که ترکیبی از دو روش فوق می‌باشد، گرفتیم. طبق نتایجی که بعد از پیاده‌سازی داشتیم، خروجی‌های این مدل ترکیبی، برای محصول و تیم ما کارآمد بود. نکته جالب این تجربه این بود که با جابه جایی اولویت آیتم‌های بکلاگ بر اساس امتیاز نهایی، این رتبه‌بندی گاهی ما را شگفت‌زده می‌کرد و گاهی نتیجه با تصورات ذهنی و حدسیات ما یکسان بود. زمانیکه از رتبه‌بندی متعجب می‌شدیم، به این نتیجه می‌رسیدیم که در اولویت‌بندی و امتیازدهی به نکات ظریفی توجه نکردیم، که اتفاقا اهمیت بالایی داشته است. همچنین زمانی که رتبه‌بندی طبق انتظارات ما پیش می‌رفت، به تصمیم‌ها و تحلیل‌هایی که داشتیم اطمینان بیشتری پیدا می‌کردیم و متوجه می‌شدیم که در مسیر درستی قدم برمی‌داریم.مدلی که استفاده کردیم به این صورت بود که در ابتدا برای مرتب سازی و فیلتر کردن فیچرها و PBI ها از مدل مسکو استفاده کردیم و سپس بطور متمرکز سراغ پیاده‌سازی مدل رایس برای دسته‌های Must have و Should have رفتیم. اهمیت انجام این کار، این بود که ابتدا یک فیلتر روی تمام موارد بکلاگ محصول انجام دهیم که بتوانیم هدفمند با موارد مهم‌تر پیش برویم، تا در نهایت برای جمع‌آوری دیتا در مدل رایس نیازی به صرف زمان زیادی برای تمام موارد بکلاگ نباشد. برای امتیازدهی بهتر و دقیق‌تر به مولفه‌های رایس، ما نیاز به انجام یک سری اقدامات زیر ساختی در جهت تهیه دیتای لازم و همچنین پایدار کردن زیرساخت‌ها بودیم، که بدون آن‌ها محاسبه کردن رایس برای همه آیتم‌های بکلاگ کار سخت و همراه با خطای زیاد، بود. به همین دلیل ابتدا پیش‌نیازی‌ها را با عنوان Must در دستور کار قرار دادیم تا در ادامه با داده مستند و دقت بهتر بتوانیم باقی موارد را اولویت‌بندی کنیم.یکی از نکاتی که در این مدل استفاده کردیم و به نحوی مدل رایس را متناسب با نیاز محصول شخصی‌سازی کردیم، به این صورت بود که معیار Confidence را به دو بخش Business Confidence و Technical Confidence تقسیم کردیم و از دو زاویه بیزینس و فنی بطور جداگانه امتیازدهی کردیم و در نهایت در نحوه محاسبات امتیاز نهایی رایس این موضوع را در نظر گرفتیم.دلیل دیگر این تصمیم، این بود که بعد از اعمال رایس روی آیتم‌های فیلتر شده‌ای که مدل مسکو در اختیار ما قرار می‌دهد، می‌توانیم از چرخه یادگیری و بهبود استفاده کنیم. حین استفاده از مدل رایس، تجربه بیشتری به‌دست میاوریم و برای اولویت‌های بعدی از تجربه‌های به دست آمده استفاده می‌کنیم. همچنین اگر در حین بازرسی‌های دوره‌ای متوجه شدیم که مدل رایس برای ما کارآمد نخواهد بود، بدون پرداخت هزینه خیلی زیاد، می‌توانیم سراغ مدل دیگری برویم که کارآمدتر باشد.این مقاله را می‌توانید از طریق لینک ارائه زیر در prezi نیز مشاهده کنید:https://prezi.com/view/T4tlHS4XUqwszzaBEw11فائزه شمسفائزه شمسSun, 30 Jul 2023 15:12:39 +0330