https://virgool.ir/feed/@faeze.rgفائزه در جستجوی تعادل... =)fa2026-11-12 04:08:48https://files.virgool.ir/upload/users/736506/avatar/hMoywW.jpeghttps://virgool.ir/@faeze.rghttps://virgool.ir/@faeze.rg/شاید-جهان-اینگونه-کار-می-کند-eg6ajoia2wroپیشنهاد مطالعه و مشاهده و تلاش برای کمی فرو رفتن در عمق جهان!در قسمتی از کتاب "ستاره‌شناسی به زبان آدمیزاد" نوشته شده:برای شرکت در این نوع از برنامه‌ها اصلاً و ابداً اجباری نیست که تلسکوپ داشته باشید. اکثر ستاره‌شناس‌ها (حرفه‌ای یا آماتور) مهربان هستند و خیلی هم خوشحال می‌شوند لابه‌لای کارها و فعالیت‌شان شما هم آسمان را رصد کنید.شاید (شـــــاید) دلیل سخاوت و دست‌ودل‌بازی ستاره‌شناس‌ها همین مقدار اندک (یا شاید هم زیاد) توجه به جهان هستی فراتر از کره‌ی زمین خودمان باشد! برای این افراد تنها دیدن و فهمیدنِ تصویر Pale Blue Dot می‌تواند سِر بودن دلچسبی را نسبت به اتفاقات جزئی روزمره، از جمله قرض دادن یک تلسکوپ ناقابل به فرد مشتاقِ رصد، به ارمغان بیاورد.مانند داغ بودن بیش‌ازحدِ آب که منجر به برعکس شدن قضیه و احساس سرد بودن آب می‌شود، بزرگ بودن بیش‌ازحد اعداد و ارقام نجومی، مثل وسعت یک کهکشان یا چگالی یک ستاره‌ی نوترونی، درنهایت باعث عدم درک دقیق از وسعت و میزان، و رسیدن به عجز در تصور خاصی می‌شود. جهان، به‌طرز غیرقابل درکی بزرگ و ناشناخته است! به عقیده‌ی بنده، ادعاها، حرص زدن‌ها، سخت‌گرفتن‌ها و خیلی افراط‌ و تفریط‌های دیگر را، با تلاش برای فهمیدن هرچه بیشتر بُعدهای متفاوت این مطلب می‌توان تا حدی خنثی کرد! البته که ما انسان‌هایی هستیم که برای این زندگی، با تمام دغدغه‌ها، مشکلات و شیرینی‌هایش آفریده شده‌ایم؛ عقاید و ارزش‌هایی داریم که برای آن‌ها می‌جنگیم و ضدارزش‌هایی که در جهت پاکسازی‌شان می‌کوشیم! خواه ناخواه اتفاقاتی می‌افتند که باعث خشم، خوشحالی یا فعالیت‌های افراطی ‌می‌شود؛ اما تلاش برای رسیدن به تعادل در ابعاد مختلف زندگی، به مرور سبب کم شدن بار احساسی و هیجانی قضایا می‌شود! تعادلی که از یک سو منجر به کم شدن افراطِ نابجا ، و از سوی دیگر سبب بیشتر شدن تلاش برای شناخت جهان و جهانیان شود؛ تعادلی که در پشت آن کوشش و اعتماد به پروردگاری باشد که ستارگان را در مناسب‌ترین جایگاهِ ممکن قرار داده‌ است؛ چه رسد به انسان!یکی از بی‌شمار راه های رسیدن به این تعادل و تغییر نگاه نسبت به زندگی، مطالعه‌‌ی مداوم کتاب‌های نجومی (از ساده‌ترین تا پیشرفته‌ترین سطوح)، مشاهده مستندهای مرتبط با این زمینه و در انتها فکر کردن به مجموع این اطلاعات است! کتاب‌هایی مثل: "ستاره‌شناسی به زبان آدمیزاد" برای شروع این زمینه که در این کتاب علاوه بر ترجمه مطالب کتاب اصلی، اقدام به ایرانیزه کردن بخش‌های مختلف مثل معرفی سایت‌های نجومی ایرانی یا مکان‌های رصد مناسب در ایران و.. شده است، کتاب‌های آقای میچیو کاکو، مجموعه کتاب‌های "ما و جهان" ، .....مستندهایی مثل: How the universe works ، Cosmos: A SpaceTime Odyssey، .... .در نهایت خوشحال می‌شم اگر شما هم کتاب، مستند، فیلم و هرچیز مرتبط به این زمینه رو که می‌شناسید معرفی کنید :)عکس دسته‌جمعی زمینی‌ها (pale blue dot)فائزه راستگوفائزه راستگوSun, 14 Aug 2022 23:02:09 +0430https://virgool.ir/@faeze.rg/خدا-خودمون-afeypfzclnqdیکی از پوچ‌ترین و ابلهانه‌ترین انواع طرزتفکر موجود:مَـــن تو رو به اینجا رسوندماز اون دسته از عباراتی هست که با اینکه فقط یک جمله‌ به نظر میان ولی سطح پایین تفکر گوینده‌ی این حرف رو خیلی شیک و قشنگ به آدم نشون میدن. یکمی که به این قضیه فکر کنیم و البته اگر به خدا باور قلبی داشته باشیم، رسیدن به این نتیجه خیلی سخت نیست که تک‌تک انسان‌ها علاوه بر داشتن هدفی که مخصوص زندگیِ خودشونه؛ وسیله‌ای برای رسوندن افراد دیگه به هدفشون آفریده شدن! 1+1000 اتفاق تو زندگی ما میوفته که برسیم به نقطه‌ای که حرف یک آدم یا پیشنهاد یک آدم دیگه ما رو ببره به یک پله بالاتر. کاری که شاید عادت ما باشه یا حرفی که خیلی گذرا میگیم و رد میشیم؛ میشه شروع مسیری جدید تو زندگی یک فرد دیگه. اونوقت مسخره نیست که فکر کنیم ما بودیم که اونو رسوندیم به جایی؟یا شاید کارهای بزرگی برای کسی انجام بدیم و با خودمون فکر کنیم "خداوکیلی اگه من فلان کارو نمیکردم تو میتونستی الان اینجا باشی"؟ بله :) مهم نیست اون کار چقدر بزرگ یا کوچیک، چقدر خواسته و ناخواسته بوده؛ برای آدمی که به نشانه‌ها تو زندگیش توجه کرده و تلاششو کرده که مسیر درست رو پیدا کنه و در جهت اون مسیر تلاش کنه، همه فقط یک وسیله‌ان که خدا گذاشته سر راهش. البته این طرز تفکر منتهی نمیشه به اینکه احتیاج نیست تو زندگی از هیچ‎‌کس ممنون باشیم؛ قسمت ظاهری و دنیایی زندگی ما حس قدردانی و تشکر رو خواه ناخواه ایجاد میکنه ولی خوبه که فلسفه‌ی حقیقی اتفاقات رو هم فراموش نکنیم؛ مثل مرگ، با علم به اینکه برای هرکسی وجود داره، وقتی برای اطرافیانمون اتفاق میوفته ناراحتی و آشفتگی ناشی ازش اجتناب‌ناپذیره؛ با این وجود حقیقتِ مرگ اینکه زندگی آدمی که فوت شده به هیچ‌وجه تموم نشده و فقط وارد دنیای دیگه‌ای شده(تاحدودی مثل مهاجرت تو همین دنیا) و بی‌تابی بیش از حد با این حقیقت هم‌راستا نیست.زندگیِ همه‌ی آدما به هم وصله؛ هرکس هرجایگاهی که داره بخاطر حضور یک آدم دیگه تو یک زمان مشخص توی زندگیش بوده. یه دوست، یه راننده تاکسی، یه استاد، یه آدمی که خیلی اتفاقی تو اینستاگرام رفتیم تو لایوش و حرفاشو گوش کردیم؛ تمام این‌ها وسیله‌ها و نشانه‌های خدا هستن برای همه‌ی بنده‌هاش تا خودشونو برسونن به هدف‌هاشون. در نهایت این انتخاب ما هست که باعث میشه از اون وسیله استفاده و پیشرفت کنیم یا همون جایی که هستیم بمونیم؛ یعنی فقط و فقط خدا + خودمون.فائزه راستگوفائزه راستگوSun, 13 Feb 2022 19:18:19 +0330https://virgool.ir/@faeze.rg/صداهایی-از-چرنوبیل-wqeezhw2kq8qصداهایی از چرنوبیل، نوشته‌ی سوتلانا الکسویچ، روایت افراد از یک فاجعه‌ی تاریخی که آثارش همچنان زندگی‌هایی رو تحت‌الشعاع قرار داده!این کتاب حاصل ده سال تلاش نویسنده و مصاحبه با 500 نفر از کسانی هست که به نحوی توی حادثه‌ی چرنوبیل حضور داشتند. از مصاحبه با کارگران حاضر توی صحنه تا افرادی که فقط آشناهاشون اونجا بودن، همه جور زاویه‌ی دیدی از این ماجرا وجود داره. قشنگی که تصور نمیشه تو این موضوع وجود داشته باشه تماماً شرح دردهای روحی و جسمی هست که تک‌تک افراد به نوعی متحمل شدن و همچنان باهاش درگیرن؛ اما آشنا شدن با رنج‌هایی که افراد میکشن و تلفیقش با زیبایی هایی که توی زندگی وجود داره و خیلی از آدما کشفش کردن، و رسیدن به یک تعادل که دنیا نه جای خیلی قشنگ و گل و بلبلیه نه خیلی سیاه و مزخرف، میتونه یکی از مهم‌ترین حُسن‌های خوندن کتاب‌هایی تو این زمینه‌ باشه. این جریان خیلی خوب نشون میده چجوری میشه یک شب عادی بخوابی و فردا صبح که بلند میشی زندگی خودت و اطرافیان و حتی نسل‌های بعدت کاملا عوض بشه! وقتی‌ام که این موضوع رو از زبون آدم‌هایی که تجربش کردن میشنوی، تصور همچین چیزی دیگه برات اونقدرام دور از ذهن نیست؛ با این کتاب بیشتر میشه به این باور رسید که یه سری اتفاقات تو زندگی میوفته که کنترلش همه جوره از دست آدم خارجه و باید براشون آمادگی داشت؛ و یه سری اتفاقات کاملا دست خودمونه و باید براشون تلاش کرد!کتاب صداهایی از چرنوبیل خودِ اتفاق رو کامل توضیح نمیده بخاطر همین قبلش بهتره که مختصر اطلاعاتی راجع به اینکه چی‌شد که این اتفاق افتاد داشته باشید.(اگر دوست دارید جریان رو کامل بدونید) از روی این کتاب یک مینی سریال ساخته شده به اسم Chernobyl که خیلی قشنگه و بسیار واضح همه چی رو توضیح میده حتما پیشنهاد میکنم اگر این کتاب رو خوندید اون مینی سریال رو هم ببینید!پیشنهاد ضمن مطالعه: همراه با خوندن کتاب، تو سایت mynoise.net با هندزفری به Autumn Walk گوش بدید! حال و هواش به محتوای کتاب نزدیکه فضای خاصی ایجاد می‌کنه :)فائزه راستگوفائزه راستگوSun, 24 Oct 2021 12:20:49 +0330https://virgool.ir/taaghche/من-ملاله-هستم-m4ktfc9otnanکتاب "من ملاله هستم"، داستان زندگی یک دختر پاکستانی به اسم ملاله است که برای درس خوندن و داشتن حق تحصیل با طالبان به مبارزه می‌پردازه و کوتاه نمی‌یاد تا جایی که مورد حمله قرار می‌گیره و تا نزدیکی مرگ پیش می‌ره اما زنده می‌مونه و توسط همین جریان و با کمک خود طالبان در سطح جهان شناخته می‌شه و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل صلح می‌شه! (البته قبل از جریان این حمله هم ملاله فعالیت‌ها و مصاحبه‌هایی داشته و خیلی ناشناخته نبوده!)آشنا شدن با قصه‌ی زندگی دختری مثل ملاله می‌تونه الگو برای هرکسی، چه دختر و چه پسر باشه! ویژگی‌هایی، مثل اینکه از حقوقی که تماما متعلق به نوع انسان هست و هیچ‌کس حق نداره از ما بگیرتشون دفاع کنیم و کوتاه نیایم حتی تا پای از دست دادن جونمون، شجاع بودن، تلاش و فعالیت زیاد، ناامید نشدن و منتظر دیگران نموندن چندتا از ویژگی‌هایی هست که به‌نظرم میتونیم از ملاله یاد بگیریم!اما... با اینکه ملاله دختر بسیار بسیار شجاعی بوده و هست، چون واقعا زندگیِ هرکس یکی از بزرگترین دارایی‌هاشه و اینکه بدونی ممکنه زندگیت به خطر بیوفته اما بازم به راهت ادامه بدی شجاعت بسیار زیادی میخواد، ولی به نظر من قهرمان واقعی داستان ملاله پدرش هست! چه توی ماجرای اصلی خود ملاله و چه توی داستان زندگی خودش ( چون پدر ملاله، ضیاء‌الدین یوسف‌زی، هم یک کتاب نوشته به اسم "let her fly" –بگذار پرواز کند- ) این پدر ملاله بود که جرئت و جسارت مبارزه کردن و کوتاه نیومدن رو به ملاله می‌داد.از ابتدای بچگیِ ملاله این طرز تفکر رو براش ایجاد کرد که تو هرکاری که بخوای رو می‌تونی انجام بدی و هیچ محدودیتی برات وجود نداره! اون هم توی محیطی که خانوم‌ها حتی اجازه نداشتن کنار همسر و پسراشون و کلا آقایون غذا بخورن! و اینکه با اون محدودیت‌های فکری موجود، پدر ملاله به این نتیجه رسید که خانوم‌ها و آقایون هردو به یک اندازه از حقوق مختلف برخوردارند و تمام اون محدودیت‌هارو برای همسر و دختر خودش از بین برد، ضیاء‌الدین یوسف‌زی رو تو ذهن من تبدیل به شخصیت بزرگ‌تری کرد! به نظر من با محدودیت از طرف محیط و جامعه می‌شه کنار اومد و جنگید اما محدودیتی که از طرف خانواده باشه، جنگیدن باهاش خیلی سخت‌تره! زمانیکه توی خانواده پدر یا مادرت یا تو بهترین حالت هردوشون، حین اینکه همراهت باشن، تورو توی پیدا کردن هدفت کمک کنن و جسارت رسیدن به اونو بهت بدن، باعث می‌شه امثال ملاله نمونه نباشن بلکه اکثریت رو تشکیل بدن.ملاله: بنابراین اجازه دهید مبارزه‌ای باشکوه علیه بی‌سوادی، فقر و تروریسم انجام دهیم، اجازه دهید کتاب‌ها و قلم‌های خود را برداریم، آن‌ها قوی‌ترین سلاح‌ها هستند. یک کودک، یک معلم، یک کتاب و یک قلم می‌تواند جهان را تغییر دهد.خوندن کتاب "من ملاله هستم" رو به خانم‌ها توصیه می‌کنم برای اینکه با زندگی دختری که میخواستن محدودش کنن و تمام هنر و استعدادش رو خلاصه کنن به کارهای توی خونه اما اجازه نداد و تمام اون محدودیت‌هارو ازبین برد آشنا بشن و به اندازه ظرفیت خودشون و زندگیشون الگوبرداری کنن. و خوندش رو به آقایون توصیه می‌کنم تا به این درک برسن که می‌تونن چه نقش پررنگ و موثری توی رسوندن دختر یا همسرشون به بهترین جاها داشته باشن. (به آقایون خوندن کتاب "بگذار پرواز کند" رو بیشتر توصیه می‌کنم.) https://virgool.io/p/m4ktfc9otnan/%C2%AB%D9%85%D9%86%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%87%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%85%C2%BB%D8%B1%D8%A7%D8%A7%D8%B2%D8%B7%D8%A7%D9%82%DA%86%D9%87%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF فائزه راستگوفائزه راستگوSun, 08 Aug 2021 14:49:08 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتاب-خوانی-طاقچه-آن-فرانک-خاطرات-یک-دختر-جوان-x6ihg4zrdfblکتاب آن فرانک، نوشته‌ی خودِ آن فرانک، مجموعه خاطرات یک دختر 13 ساله‌‌ی آلمانی-هلندیِ یهودیِ که توی جریان جنگ جهانی اول و درگیری آلمان با یهودی‌ها و آزارو اذیتشون مجبور میشه با خانوادش به همراه خانواده‌ی وان پلس سه سال به‌صورت مخفیانه توی ساختمون دفتر زندگی کنن و طی اون مدت آن روزمرگی‌ها و حرفایی که نمیتونسته به کسی بگه رو می‌نوشته.خوندن خاطرات دختر 13 ساله ای که توی جریان جنگ میمیره، تجربه‌ی متفاوتی بود! انقدر راحت و خودمونی همه چی مثل دغدغه‌هاش یا درگیری‌هاش با افراد ساختمون ضمیمه سری (جایی که توش مخفی شده بودن) رو شرح داده بود که حین خوندن این حس رو ایجاد می‌کرد که انگار نشسته پیشت و داره از روزمرگی‌هاش برات میگه! بخاطر همین آخرین خط از خاطراتش و توضیحات بعدش که گفته بود هر کدوم از آدمای ساختمون ضمیمه چطوری مردن رو که خوندم خیلی ناراحت شدم دقیقا مثل اینکه خبر فوت شدن کسانی که میشناسمشون رو بهم دادن!به نظر من حُسن خوندن این کتاب به اینکه یکم شرایط جنگ وسختی‌هاش رو درک کنیم و از دیدگاه کسی که وسط یه جنگ گیر افتاده زندگی رو ببینیم! البته زندگیِ مخفیانه و پشت جنگ رو وگرنه از جبهه‌های جنگ که چیز خاصی گفته نمیشه! که شرایط حبس شدن با خانواده طی یک مدت طولانی رو از زمان شیوع کرونا تقریبا اکثریت داشتن و تعریف‌هایی که از مشکلات موجود توی این شرایط می‌کنه همشون تاحدودی قابل درک بودن مخصوصا که دوتا خانواده مجبور بودن باهم باشن و این شرایط رو برای هرکسی (علی‌الخصوص یک دختر 13 ساله‌ی پرانرژی) خیلی سخت می‌کنه! شاید اگه این کتاب قبل از کرونا خونده می‌شد تصور همچین شرایطی خیلی خفقان‌آور و سخت بود ولی الان دیگه خیلیا با این شرایط آشنا شدن!و مورد دیگه‌ای که به نظرم این کتاب- با توجه به اینکه کاملا واقعیه- ما رو متوجهش می‌کنه اینکه واسه تجربه کردن حس های مختلف یا کارهای مختلف دست دست نکنیم و تا جایی که آسیب نداشته باشه و از چهارچوب‌هامون خارج نباشه سعی کنیم تو لحظه اتفاقات رو رقم بزنیم! همش منتظر موقعیت مناسب‌تر نباشیم! توی این کتاب، آن، تو سن 14-15 سالگی عاشق می‌شه! دوست داشته عشقو تجربه کنه و می‌کنه! علی‌رغم اینکه شاید به‌نظر اطرافیانش زود بوده ولی خب میبینیم که دیگه فرصتی به‌جز این نداشته و چه خوب که تجربه‌هایی مثل دوست داشتن( هرچند بچه‌گانه)، نویسندگی و .. رو که می‌خواسته یه روزی بهشون برسه رو قبل از مرگش تونست تجربه کنه!روحیه‌ی خوبی که طی مدت مخفی شدن داشت هم به نظرم یکی دیگه از مواردی بود که می‌شد ازش یاد گرفت! توی اون شرایط هم درساشو می‌خوند هم کتاب‌های مختلف، زبان‌های متفاوتی رو یاد می‌گرفت و همیشه ام امید داشت که وقتی آزاد شد و جنگ تموم شد قراره به چیزهایی که دوست داره برسه!علی‌رغم اینکه 14-15 سالش بود بعضی جاها حرفایی می‌زد که واقعا قشنگ بودن مثل این حرفش:امروز صبح که مدتی طولانی جلوی پنجره نشسته بودم و بیرون را تماشا می‌کردم و عمیقا به خدا و طبیعت می‌اندیشیدم، از ته قلب احساس کردم که خوشبختم. ثروت، شهرت و همه چیزهای دیگر ازدست‌رفتنی است.اما خوشبختی قلبی، گرچه ممکن است گاهی کاهش یابد، اما تا زمانی که انسان زنده است همیشه با اوست.هر زمان که احساس تنهایی یا اندوه کردی، در یک روز زیبا به شاه‌نشین برو و بیرون را تماشا کن، نه خانه‌ها و پشت‌بام‌ها، بلکه آسمان را. تا زمانی که بتوانی بدون وحشت به آسمان نگاه کنی، می‌دانی که قلبا خالص و بی‌غشی و می‌توانی بار دیگر خوشبختی را پیدا کنی.برای اینکه کسی نبینتشون یه سری وقتا اصلا نمیتونستن بیرونو نگاه کنن! یعنی با اینکه اغلب متوجهش نیستیم ولی حتی راحت و بی‌دغدغه نگاه کردن به آسمون هم می‌تونه یه نعمت و حسرت بزرگ باشه!کتاب بیشتر در مورد خاطرات آن طی مدت زندگی مخفیانشه و خیلی اطلاعات زیادی در مورد خود جنگ جهانی نمیده فقط بعضی مواقع یه خبر کوچیک راجب اوضاع جنگ میده بخاطر همین کتابی نیست که بخواید برای مطلع شدن از جنگ جهانی بخونیدش.از روی خاطرات آن مستندها و فیلم‌های مختلفی ساخته شده.من خودم فیلم Anne Frank: The Whole Story (2001) رو دیدم و به نظرم خوب بود! در کل کتابیه که خوندنشو پیشنهاد میکنم؛ یادداشت هاش کوتاهه و میشه مثلا هر شب یک یا دوتا قسمت از نوشته‌هاش رو خوند! https://virgool.io/p/x6ihg4zrdfbl/%C2%AB%D8%A2%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%9B%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%C2%BB%D8%B1%D8%A7%D8%A7%D8%B2%D8%B7%D8%A7%D9%82%DA%86%D9%87%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF فائزه راستگوفائزه راستگوThu, 05 Aug 2021 17:34:07 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-برادران-کارامازوف-cje5tjctishbکتاب برادران کارامازوف، اثر فئودور داستایفسکی، یکی از معروف‌ترین رمان‌های بلند دنیاست که تو دو جلد نوشته شده و آخرین اثر این نویسنده‌اس.موضوع کتاب در مورد خانواده‌ی کارامازوف و مشکلات بین سه برادر کارامازوف با پدرشونه که البته پسر چهارمی هم هست که گفته شده اونم پسر نامشروع فئودور (پدر) هست ولی خود فئودور کارامازوف قبول نداره و میگه پسر من نیست! (به نظر من که تو کتاب به صورت قطعی مشخص نشد ولی اکثر جاها اسمردیاکوف رو پسر چهارم فئودور میدونن.)فئودور کارامازوف آدم بشدت پول‌دوست ، هوس‌ران و خلاصه شده در یک کلام "مزخرف" هست که کلا به جز خوش‌گذروندن به هیچی حتی پسراشم کار نداره و پسرها از همون بچگی به حال خودشون رها میشن و هرکدوم توسط اقوام دیگشون بزرگ میشن. پسر سوم، آلیوشا، راهب میشه و کلا زمین تا آسمون با پدرش و برادراش فرق داره و شخصیت مثبت داستانه! اما دوتا برادر دیگه بشدت متنفرن از پدرشون و مشکلاتی بوجود میاد که در نهایت فئودور کشته میشه اما برخلاف تصور (تصور شخصیت‌های داستان نه خواننده) نه توسط پسرش بلکه توسط......! و کتاب حول اتفاقاتی که چند روز قبل مرگ فئودور و بعد مرگش و محاکمه قاتل میوفته میچرخه.به نظر من یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های این کتاب این بود که با توجه به اینکه رمان طولانی و بلندی حساب میشه، ولی تمام اتفاقات جلد اول توی سه یا چهار روز اتفاق میوفته و اتفاقات جلد دومم با پَرش دو ماهه به آینده، باز شرح ماجراهای یکی دو روزه!!واقعا به نظرم خیلی مهارت میخواد که ماجراهای رمان به این بلندی رو فقط توی چند روز بذاری بدون اینکه کِش دادن بیخود و خسته کننده‌ای داشته باشه! بسیار رمان پرمحتوایی هست یعنی صرفا تعریف یک داستان نیست صحبت‌های عمیق داره . خیلی بحث و صحبت درباره دین(مسیحیت) میشه که من فکر میکنم برای اینکه کاملا بشه متوجه مفاهیم و منظورهای این بحث‌ها شد باید یک سری اطلاعات راجع‌ به اعتقادات موجود تو دین مسیحیت داشت. البته صحبت‌ها جوری هست که کلا بیانگر دین و اعتقاد به خدا و شیطان و از این قبیل چیزها میشه ولی یه قسمت بود که صحبت‌های یک کشیش با حضرت مسیح بود که من اونجارو کاملِ کامل متوجه نشدم بصورت کلی منظورشون رو فهمیدم! قشنگ‌ترین قسمت کتاب به نظر من صحبت های سالک زوسیما قبل از مرگش هست که واقعا صحبت‌های زیبایی کرده مثل این قسمت:آزادی را به مفهوم افزایش نیازها و برآورده کردن سریع آن‌ها انگاشتن، سرشت‌شان را درهم می‌ریزد؛ زیرا تعداد زیاد خواست‌ها و هوس‌های نابجا و سبکسرانه اگر برآورده شوند، عادت‌ها و ابداع‌های پوچ در خودشان ایجاد می‌کنند.و قسمت دومی که من واقعا دوست داشتم صحبت‌های وکیل مدافع توی دادگاه در مورد نقش والدین توی زندگی بچه‌هاست که صحبت‌های کاملا منطقی و درستی بود و اونم درمورد این بود که نمیشه افرادی که صرفا بدلیل بدنیا آوردن کسی و نه انجام هیچ کار دیگه‌ای در حق اون بچه، بهشون پدر و مادر گفته میشه رو به اسم سفارشات دین مقدس بشمریم:پدر واقعی کیست؟ این نام واژه‌ای والاست، نامی پرشکوه و ارزشمند؛ من این نام را به کسی که سزاوارش است می‌دهم. پدری مانند کارامازوف پیر که کشته شده نمی‌تواند نام خودش را پدر بگذارد، او لیاقت و شایستگی این را ندارد. "پدرها، به فرزندان‌تان آزار نرسانید". بله، پیش از هرچیز توصیه‌های مسیح را به کار ببندیم، آن‌وقت است که می‌توانیم از فرزندان‌مان متوقع باشیم، وگرنه پدر نیستیم، دشمنان فرزندان‌مان هستیم، آن‌ها هم فرزندان‌مان نخواهند شد، دشمنان‌مان می‌شوند و این خود ما هستیم که آن‌ها را دشمن خودمان کرده‌ایم.مخصوصا تو ایران که تعادل بین حقوقی که والدین در برابر فرزندان و فرزندان در برابر والدین دارن رعایت نمیشه و به‌نظرم یکم احساسی برخورد میشه با این قضیه! حقوق فرزندان خیلی خیلی کمتر مورد توجه بوده تا برعکسش و از همون بچگی به اشتباه اینطور تو ذهن اکثریت افراد حک شده که پدر و مادر حق انجام همه جور کاری رو دارن که خب این بحث خیلی طولانیه فقط در همین حد که با نظر وکیل کاملا موافقم!فیلم این کتاب هم ساخته شده البته خیلی قدیمیه برای سال 1958 هست ولی من چون دوست دارم کتاب‌هایی که میخونم و تصویرسازی‌هایی که خودم میکنم رو به صورت عینی هم ببینم دیدنش برام جالب بود اما به صورت فیلم عادی بخوایم ببینیمش خیلی خسته کننده بود(نظری در مورد اینکه اثر کلاسیک بود و اینا ندارم فقط از دیدگاه خودم میگم)درنهایت کتاب خوبی بود خودم علاقه‌‌مند شدم برم جنایت و مکافات اثر دیگه‌ی داستایفسکی رو هم بخونم و خوندن آثارش از جمله برادران کارامازوف رو هم پیشنهاد میکنم. https://virgool.io/p/cje5tjctishb/%C2%AB%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%88%D9%81(%D8%AC%D9%84%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%84)%C2%BB%D8%B1%D8%A7%D8%A7%D8%B2%D8%B7%D8%A7%D9%82%DA%86%D9%87%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF فائزه راستگوفائزه راستگوFri, 16 Jul 2021 13:53:23 +0430https://virgool.ir/@faeze.rg/معرفی-کتاب-مردی-به-نام-اُوِه-hm1q0yk5wty1مردی به نام اوه، نوشته‌ی فردریک بکمن، کتابیه در مورد یه آقای مسن به اسم اوه که همسرش فوت کرده و به تنهایی زندگی میکنه. به شدت فرد نکته‌بین و قانون‌مندیه و با دنیای امروزی یه خورده مشکل داره! مثلا ماشین دنده اتومات و دستگاه قهوه‌ساز واسش قابل درک نیستن!آقای اوه از اون دسته افرادیه که تو برخوردای اول شاید خیلیا ازش بدشون بیاد و تو این حالت با عرض معذرت احتمالا کلمه‌ای که به ذهن میاد "پیرمرد خرفت"عه. ولی یکم که بیشتر باهاش آشنا بشی و درضمن آشنایی قضاوت کردنم بذاری کنار و سعی کنی یکمم دنیارو از دید اون ببینی، عاشقش میشی. میگم خیلیا ازش ممکنه خوششون نیاد به خاطر همون قانوناشه که خیلیم بهشون پایبنده و برخورد کاملا جدی‌ داره با کسایی که بخوان قانوناشو نادیده بگیرن.لجباز نیست ولی تحت هیچ شرایطی حاضر نمیشه با چیزی که با دودوتا چهارتای خودش یکی نیست کنار بیاد. بخاطر همین اخلاقاش دور و ورش خیلی شلوغ نیست که البته بخاطر همین اخلاقاشم دور و ورش کم‌کم شلوغ میشه در طول داستان?موضوع اصلیِ داستان راجب اینکه آقای اوه میخواد خودکشی کنه و بره پیش خانومش.(خودکشی کردنشم البته مطابق با قانوناش و در نهایت تمیزی باید باشه) ولی هر دفعه یه اتفاقی میوفته که این خودکشی ناقص میمونه. همسایه ی جدیدش که یه خانواده‌ی ایرانی هستن به طور ناخواسته نقش پررنگی دارن توی ناقص انجام شدن چند سری از خودکشی‌های آقای اوه. هردفعه که یه اتفاقی میوفته که این اقدام به خودکشی‌ها به اتمام نرسه، باعث میشه آقای اوه یه کمکی به کسی بکنه یا حتی جون کسیو نجات بده. آخرشم که کم‌کم دورش شلوغ میشه و سرش گرم میشه و این خودکشی خودبخود فراموش میشه تا اینکه به مرگ طبیعی میمیره!قشنگ‌ترین درسی که من از این داستان گرفتم این بود که زندگیِ تک‌تک ما با یه هدفِ منحصر به خودمون و حضورمون بوجود اومده. جدا از اینکه خودمون تو زندگی اهدافی داریم که باید بهش برسیم، توی زندگیِ دیگرانم نقش‌هایی داریم که خودمون نمیدونیم ولی اگه ما نبودیم شاید اون افرادم نبودن! ما هیچی از حکمت حضورمون تو لحظه‌ها و شرایط متفاوت نمیدونیم و وقتی تو زندگی شرایط سخت میشه و به قولی به پوچی میرسیم با خودمون میگیم واقعا واسه چی باید ادامه داد؟ اما این کتاب خیلی قشنگ نشون میده که تو الان نمیدونی واسه چی ولی باید ادامه بدی تا برسی به اون حکمت مخصوص به خودت! صد در صد همه کسایی که میخوان خودکشی کنن مثل اوه خوش‌شانس و کاراکترِ یه داستان نیستن که اتفاقات نذارن کارشونو تموم کنن ولی با این کتاب یاد میگیریم که وقتی هیچی از خواست و حکمت خدا نمیدونی بیخود فکر نکن اینجا آخر راهه و دیگه راهی نیست جز خودکشی!خلاصه که کتاب خیلی قشنگیه در عین سادگی پیامِ خیلی قشنگ‌ و بزرگی داره و واقعا پیشنهاد می‌کنم بخونیدش!در ضمن فیلمشم ساخته شده به اسم (2015) A Man Called Ove اونم پیشنهاد میکنم ببینید خیلی قشنگ تصویرسازی‌هایی که شده رو نشون میده!فائزه راستگوفائزه راستگوTue, 22 Jun 2021 22:15:51 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-دومین-بهار-wuuopc0gtlmrکتاب دومین بهار، اثر آلیستر مک لاود، یک مجموعه داستانیه که شامل 7 تا داستان مختلف و تقریبا کوتاهه که تجربیات خود نویسنده‌ام درونش هست. جز داستان اول که به نظر من به غیر از دونستن چندتا اطلاعات عمومی هیچ جذابیتی نداشت و تا حدودی چندش هم بود، بقیه داستانا معمولی بودن. یعنی به نظر من چیز خاصی برای گفتن راجبش وجود نداره چون نه اونقدری داستان‌های متفاوت و جذابی داشت که بخوام بگم کتابیه که حتما باید خونده بشه نه اونقدر بد بود که اصلا نشه پیشنهادش کرد. جذابیتی برای من نداشت و اگر بخاطر چالش کتابخوانی نبود صد در صد از وسط خوندن ولش می‌کردم اما احساس میکنم شاید برای افرادی که سن و سال بالاتری دارند یا خیلی دنبال موضوعات داستانیِ متفاوت و جذاب نمیگردند، انتخاب بدی نباشه. داستان‌های کتاب در مورد زندگی یا یه خاطره‌ای از زندگی افراد مختلفه که یا از زبون خودشون یا از زبون سوم شخص بیان شده.نمیدونم بحث ترجمه بود یا خود نثر کتاب یکم سنگین بود ولی هرچی که بود باعث میشد یه سری جاها اصن متوجه نشم چی‌شد! خوندنش برام رَوون نبود. یعنی یه سری جاها که واقعا حوصلمو سر می‌برد تمرکزو از دست میدادم هی مجبور می‌شدم برگردم عقب ولی مواقعی ام که تمرکز داشتم بازم یه سری جاها برام گنگ بود.البته اینا همش طبق سلیقه‌ی منه وگرنه همچین کتاب خون قهاری نیستم که بخوام راجب اینکه تو زمینه‌ی خودش چطور بوده نظر بدم چون ظاهرا این کتاب خیلی هم کتاب قوی و پرمخاطبیه. برای کسی با سلایق من که دوست دارم کتاب داستانی که میخونم جذابیت داشته و روون باشه (مثل کتاب مردی به نام اُوِه) که هی دنبال این باشم که ادامش بدم، این کتاب خیلییی آروم و یکنواخت بود. بلند یا کوتاه بودن داستان مد نظر نیست من داستان های کوتاهی هم خوندم که واقعا قشنگ بودن و خوشم اومده ولی داستان‌‌های این کتاب اونقدر کشش نداشتن برام. به نظرم بهترین حالت این میتونه باشه که نسخه‌ی صوتی این کتاب رو مواقعی که احتیاجی به تمرکز نداریم گوش کنیم که اونجوری به نظرم گوش دادنش خالی از لطف نیست(تازه اونم اگه رایگان بود) ولی برای اینکه زمان جدا بذاریم و متنشو بخونیم انتخاب اولویت‌داری نیست.به نظرم قشنگ‌ترین داستانش "سگی که با زمستان آمد" بود که ارتباط عاطفیِ خیلی قشنگی رو بین انسان و حیوان(سگ) نشون داده بود.اما خب همش فقط غر نزنیم و ایراد بگیریم قرار نیست همیشه فقط کتابایی رو بخونیم که مطابق سلیقه‌ی ما هستن و خیلی خوبه که یه وقتایی مثل چالش‌های کتابخوانی فرصتی ایجاد بشه که کتاب‌های متفاوت‌تری نسبت به علایقمون بخونیم و حتی شده خیلی کم ولی چیزهای جدیدتری رو یاد بگیریم و با موضوعات متفاوت آشنا بشیم.در کل اینکه اگه با این تفاسیر فکر می‌کنید این کتاب جزو علاقه‌مندی‌هاتون حساب نمیشه و الانم دوست دارید یه کتابی بخونید که با خوندنش حال کنید پیشنهادش نمیکنم اما اگه دوست داشتید یکم کتاب خوندن رو چالشی‌تر کنید، روی خوندن این کتابم وقت بذارید. https://virgool.io/p/wuuopc0gtlmr/%C2%AB%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%C2%BB%D8%B1%D8%A7%D8%A7%D8%B2%D8%B7%D8%A7%D9%82%DA%86%D9%87%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF فائزه راستگوفائزه راستگوWed, 16 Jun 2021 21:46:16 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-راهنمای-کهکشان-برای-اتواستاپ-زن-ها-mrfbf06h5dxyکتاب راهنمای کهکشان برای اتواستاپ‌زن ها، نوشته‌ی داگلاس آدامز، کتابیه با محتوای داستانی پست مدرن که خب علمی-تخیلی و طنزه. داستان به صورت دنباله داره و بعد از این جلد اول، پنج جلد دیگه هم ادامه پیدا کرده. ماجرای کتاب در رابطه با مردیه به اسم آرتور که یه دوستِ فضایی داره که نمیدونه فضاییه و وقتی یه سری فضاییِ دیگه زمین رو نابود میکنن، توسط همین دوستش نجات پیدا میکنه و باهم به بخش‌های مختلف کهکشان میرن و اتفاقاتِ مختلفی که تو این مسیر براشون پیش میاد شرح داده میشه. که خب هم به دلیل سبک داستان هم به دلیل ادامه داشتن کتاب پایان خاصی وجود نداره یعنی اصلا پایانی نیست فقط اتفاقاتِ این جلد اول تموم میشه. البته من جلدهای بعدیشو نخوندم نمیدونم آخرین جلدش چطور تموم میشه ولی خب ماهیتِ داستان پست مدرن همین نداشتن پایان مشخصه دیگه.اولین چیزی که در مورد این کتاب دوست دارم بگم اینکه من به شخصه آدمیم که معتقدم طنزپردازی به شدت مرتبط با فرهنگ ها و رفتارهای هر ملتی هستش و خیلی از مواردی که باعث خنده‌ی ما میشه برای افراد کشورهای دیگه کاملا بی‌معنیه. و این ویژگی به نظرم توی کتاب خیلی بیشتر خودشو نشون میده تا فیلم. توی فیلم های خارجی شاید طنزپردازی قابل فهم‌تر باشه و ماهم خوشمون بیاد ولی تو کتاب به نظرم اصلا اینطوری نیست و تا الان کتاب‌های طنز خارجی که من خوندم به هیچ عنوان برام طنز نبودن به اون صورت که بخواد خندم بگیره نهایت اگه یه نویسنده قلمِ خیلی خوبی داشته باشه( مثل کتاب جزء از کل) واسم جالب بوده متنش. در صورتی که وقتی کتابای طنز ایرانی رو میخونم( مثل آبنبات هل‌دار) تمام متنش واسم طنز بوده و اصلا بخاطر همین یکی بودن فرهنگ‌ها و عادت‌هامون کاملا تجسم میکنم چیزایی رو که میگه. خلاصه اینکه از لحاظ طنز بودن کتاب برای من با این طرز تفکر کششِ خاصی نداشته و بیشتر واسم متنِ بامزه‌ای داشته تا اینکه بگم طنز بوده.از لحاظ داستانی هم که خب همونطور که از سبک و ژانرش مشخصه هر اتفاقی ممکنه بیوفته و نظم و قاعده‌ی خاصی وجود نداره. توی روند داستان یه سری جاها نقدهایی شده از طرز زندگی و تفکر آدما که جالب بودن.یکی از قسمت‌های جالبش واسه من این تیکه بود که فورد( دوست فضایی آرتور که برای تحقیق در مورد زمین و نوشتن مقاله راجبش اومده بود زمین) چیزی که راجب زمین نوشته بود رو میده آرتور بخونه که تمام چیزی که نوشته بود اینه:تمامِ مقاله فورد راجب زمین?که خب خداوکیلی اگه تمدن‌های پیشرفته تری تو کهکشان وجود داشته باشه واقعا کلِ ما چیز خاصی نیست?البته تو مقاله جدیدش بهتر شده اوضاع: «بیشترش چیزِ خاصی نیست»درنهایت اینکه برای من از هرلحاظ که بخوای بهش نگاه کنی گزینه‌های ارجح‌تری برای مطالعه وجود داره. چه از لحاظ داستان بودنش، چه از لحاظ طنز بودنش و چه از لحاظ به چالش کشیدن سبک زندگی اگه بخوام به کسی پیشنهاد کنم کتاب‌های دیگه ای رو پیشنهاد میکنم. اما به نظرم همه چی بستگی به سلیقه و طرزتفکر هرشخص داره چون این کتاب توی سبک خودش خیلی سروصدا کرده و اگه کسی طرفدار این نوع سبکی باشه احتمال زیاد خیلی کتاب جذاب و قشنگیِ براش.فیلمش هم فکر می‌کنم ساخته شده اما من به شخصه رغبتی برای دیدنش نداشتم :)فائزه راستگوفائزه راستگوSat, 08 May 2021 15:40:53 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتاب-خوانی-طاقچه-قلعه-حیوانات-zrkbg7dlhfqcکتاب قلعه حیوانات، نوشته‌ی جورج اورول، کتابیه در مورد انقلاب و بیداری جوامع بعد از تحمل مدتی سختی‌ با این نگرش که بعد از انقلاب شرایط دشوار تموم میشه و زندگیِ مطلوبی در انتظارشونه؛ اما تو اکثر انقلاب‌های بزرگ، از جمله انقلاب کشور خودمون، میبینیم که شاید شرایط سخت قبل از اون تموم شده باشه اما شرایط سخت جدیدی ایجاد می‌شه که در اثر به دست گرفتن زمام امور توسط عده‌ای محدود و رسیدن اکثرِ (تا حدودی تمامِ) امتیازات به این افراده. زندگیِ پرزحمت و کم‌سود برای قشر متوسط به پایینِ جامعه که اکثریت افراد رو شامل می‌شه همچنان ادامه داره و دائما به داشتن و حفظ این باور تشویق میشن که زندگی کنونیشون به مراتب بهتر از دوران قبل از انقلاب پیش میره و باید از بودن در این شرایط بیشتر خوشحال و راضی باشن. در نهایت این زمامداران جدید حکومت تا جایی در بی عدالتی و حق‌خوری پیش میرن که تشخیص اینکه زندگی در کدام دوران سخت‌تر بود، مشکل میشه!انسانها و حیوانات در این کتاب هرکدوم نماد حکومت‌ها و اقشار مختلف جامعه اند که بعد از انقلاب و بیرون انداختن آقای جونز - صاحب مزرعه- همشون (حیوونا) تحت رهبری خوک‌ها به زندگیشون ادامه میدن و به قولی خوک‌ها میشن مغز متفکر جامعه و اونا تعیین میکنن که حیوونای دیگه چجوری باید زندگی کنن! دوتا خوک اصلی، اسنوبال و ناپلئون هستند که اولی نماد یه رهبر انقلابیه که میخواد مردم واقعا زندگی بهتری داشته باشن و دومی نماد یه رهبر فاسد و ظالمه که دغدغش به قدرت رسیدن خودش و ادامه اسارت حیوونا این بار از یه روش دیگه و بدست خودشه. اونا اوایل با هم دیگه جامعه رو هدایت میکنن اما از یه جایی به بعد، اسنوبال برای راحتی حیوونا تلاش میکنه و ناپلئون که میبینه اهدافش در خطره، از طریق سگهایی که خودش وقتی کوچیک بودن، بردشون و تربیتشون کرد؛ اسنوبالو از مزرعه میندازه بیرون! بعد از اسنوبالم دیگه از ترس سگ‌ها کسی جرئت اعتراض نداره و کم‌کم ناپلئون و دار و دسته‌ی خوکها کاری میکنن تا حیوونا یواش یواش هدفشون از انقلاب و قوانینی که بعد از انقلاب وضع کردن از جمله اینکه "همه‌ی حیوونا با هم برابرند" یادشون بره! آخر سرم که کار به جایی میرسه که خوکها با انسانها که یه زمانی واسه بیرون کردنشون انقلاب کردن؛ دوباره دوست میشن و نحوه‌ی لباس پوشیدن و زندگی کردن و خلاصه همه چیزو از اونها تقلید میکنن تا جایی که دیگه تشخیص اینکه کدومشون انسانه کدومش خوکه سخت میشه!!اکثر حیوونا اصلا نمیفهمن اوضاع از چه قراره و اگرم یه شک یا سوالی ته ذهنشون ایجاد شه سریع توسط خوکها قانع میشن که اشتباه فکر میکردن! مثلا این وسط یه مادیان تمام تلاششو میکنه که دوباره برگرده پیش انسانها و دوباره همون حیوون خونگیه اونا باشه اما به جاش ازشون قند بگیره و اونام نازش کنن! یا یه پرنده زاغ که اسمش موزز و نماد کلیسای ارتدکسه (و به نظرم تنها فرقیه که این کتاب میتونه با ما داشته باشه)، و اینجوریه که به حیوونا میگه یه سرزمینی وجود داره پر از شکلات و میخواد بهشون این باور رو بده که اگه الان سختی بکشین بعدا پاداشتون میشه رفتن به اونجا پس شرایط سخت الانو تحمل کنین و راضی باشید! که البته چون زاغ اهلیِ به نظر من منظور نویسنده اینه که مذهب و اعتقاد به گرفتن پاداش در برابر سختی ها چیزیه که بالا سریا میخوان تا طبقه پایینِ جامعه از شرایط سختی که واسشون ایجاد کردن؛ شکایت نکنن و صداشون درنیاد که خب این زمین تا آسمون با اسلام و دستوراتش فرق داره!خلاصه که نمونه و مثال از تمام اقشار مختلف هست و به نظرم راحت میشه تشخیص داد که هر حیوونی نماد کدوم دسته از آدماس!در نهایت یه کتاب صد و خورده‌ای صفحه ایه که خوندنش خیلی زمان بر نیست و به نظرم همه باید بخونن!فائزه راستگوفائزه راستگوSat, 27 Mar 2021 16:17:46 +0430