<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Faeze Baninosrat</title><link>https://virgool.ir/feed/@faeze.b7697</link><description>همیشه به نوشتن علاقه داشتم . نقاشی میکنم و کتاب میخونم . اومدم اینجا تجربیاتم رو بنویسم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:49:35</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2181403/avatar/avatar.png</url><title>Faeze Baninosrat</title><link>https://virgool.ir/@faeze.b7697</link></image><item><title>چالش کتابخوانی طاقچه: پیر مرد و دریا</title><link>https://virgool.ir/@faeze.b7697/چالش-کتابخوانی-طاقچه-پیر-مرد-و-دریا-nqwcxyhcyyfq</link><description>کتاب پیر مرد و دریا اثر فاخر ارنست همینگوی است و من در دوران نوجوانی آن را خوانده بودم و سوالی در ذهنم ایجاد شد که چرا این اثر ساده چنین سر و صدایی راه انداخته و همینگوی را به جایزه نوبل رسانده !! یک کتاب کوچک ، داستانی نه پر مخاطره و پر هیجان ، یک روز پیر مرد ماهی گیر را مفصل و به زبان ساده روایت میکند . اینبار چالش کتابخوانی طاقچه مرا ترغیب کرد که بار دیگر این کتاب را ورق بزنم و اینبار نگاهم بسیار متفاوت بود . چیزی که همینگوی را در این داستان و روایت به عرش ادبیات فراخوانده ، یک مفهوم عمیق است . امید . پیر مردی در دنیای کوچک اطراف خود ، بد شانس و بد اقبال خوانده میشود و همگان یا با ترحم و یا با مسخرگی او را مینگرند و تنها رفیق و حامی اش پسر بچه ایست که به او ایمان و علاقه دارد و خوب باهم اخت گرفته اند ولی خانواده پسرک هم بنا به جریان فکر و نگاهی که نسبت به پیر مرد و قایقش در منطقه هست ، او را به قایقی دیگر منتقل کرده اند ولی پسرک همچنان در زمان های خالی اش با پیر مرد است و امید های او را میشنود . کاراکتر سانتیاگو به زیبایی پرداخته شده و اعجابش برایم دوست داشتنی بود . اینکه او در کل خود را خرافی نمیداند ولی به افکار خرافی خود مثل روز شانس و .. اعتقاد راسخ دارد . میگوید اهل دعا نیست ولی در خلوت قایق و در میان دریا ، علاوه بر خود ، با خدا هم صحبت میکند و قرار میگذارد که در صورت شکار ماهی بزرگی که پس از مدت ها به دامش گرفتار شده ، به زیارت باکره ی سیاه برود ! . اوماهی ها و پرنده ها را برادران خود میخواند. شکارش را برادر خطاب کرده و ان را از آن خودش میداند و از اینکه کوسه ها او را از بین ببرد ، برای ماهی افسوس میخورد . خودش هم میداند که عجیب و غریب است ولی نوع نگاهش به وقایع و عدم ناامیدی اش در هر شرایطی و اینکه چطور خود را با واگویه های انگیزشی و دلی ، در شرایط سخت امیدوار و پاینده نگه میدارد ، اعجابش را شیرین میکند . در کل این داستان که در ظاهر روایت شکار بزرگیست که پیر مردی بد شانس ، ان را به هر دشواری به ساحل میرساند ، ولی در باطن مونولوگ های کوتاه و بلند پیرمرد  کوبایی ، چه در خلوت شبی که از ساحل دور شده و به واسطه ی ماهی بزرگ  گم گشت و چه وقتی دستش و بدنش به خاطر سماجت خودش و ماهی ، دچار تزلزل شد و چه زمانی که حمله ی کوسه ها به ماهی اش ، امیدش را خراش دادند، مفاهیم عمیقی نهفته ای را به روح تزریق میکردند که امید بخش و اموزنده بودند.  لذت بردم از این داستان و از طاقچه بابت پیشنهادش ممنونم«پیرمرد و دریا» را از طاقچه دریافت کنیدhttps://taaghche.com/book/95807</description><category>Faeze Baninosrat</category><author>Faeze Baninosrat</author><pubDate>Fri, 10 Mar 2023 15:22:04 +0330</pubDate></item><item><title>سرگذشت ندیمه</title><link>https://virgool.ir/@faeze.b7697/سرگذشت-ندیمه-njvp2o78ev2u</link><description>سرگذشت ندیمه رو خوندم و برای نظر دادن راجع بهش اول از موضوع شروع میکنم . ندیمه به زنان سرخ پوش با ردای سفیید گفته میشه که به خاطر توانایی باروریشون از طرف دولت ، فرماندهان و سربازان قابل احترامن . به تغذیه شون میرسن . بهشون اتاق میدن . وقت حموم دارن و ... و این ها حقوق این زنان محسوب میشه . نه حق طبیعی . بلکه لطفی که به گردنشون نهاده میشه و تا زمانی که به قوانین خیانت نکنن و مطیع باشن و در عین حال بچه بیارن ، ادامه داره .این که یک پاد آرمان شهر با قلم مارگارت اتوود به زیبایی تصویر شده و حال و هوای عجیبی داره ، برام دلچسب بود و باعث شد تا پایان بخوام رد قلم ایشون رو دنبال کنم . هرچند خیلی با شخصیت الفرد نتونستم همزاد پنداری کنم . درسته که اون به عنوان یک زن در جامعه ای زندگی میکنه که با روش های قرون وسطی ای در روزگاری که همه مردم بخصوص زنان طعم مدرنیته رو چشیدن ، حکمرانی میکنن و حقی جز بچه زاییدن (نه فرزند آوری چرا که زن فرماندهان اون بچه رو از ندیمه گرفته و اون رو به بستر فرمانده ی دیگری رهسپار میکنن) به زنانی که منتخب هستن و توانایی بارداری دارن ،ندادن و خیلی از زنان اگر منطقی فکر کنیم ، نمیتونن در چنین جامعه ای حرف بزنن ، مخالفتی بکنن ، تکونی بخورن و هدفی اتخاذ کنن چون نیاز به بقا این خفگی رو ایجاب میکنه !  ولی از آلفرد به عنوان یک کاراکتر اصلی که همیشه در سر و دلش ، همسرش لوک و دختر کوچولوش رو در پیش زمینه ی خاطرات مختلف گذشته دنبال میکنه ، انتظار میره حداقل یک حرکت شجاعانه بزنه یا یه کاری بکنه برای رسیدن به هدفی ، هدفی که اصلا در طول داستان از جانب او اتخاذ هم نمیشه! اون فقط داستان جسارت مویرا ، مظلومیت عجیب جنین ، غربت زن فرمانده و سر درگمی فرمانده و پوسیدگی مغز عمه ها رو روایت میکنه و حال خودش رو در مواجهه با اینها میگه .نمیتونیم ازش انتظار حرکتی دراماتیک که مشخصه ی داستانه رو داشته باشیم . تا لحظه ی آخر کنترل اقداماتش به دست خودش نبود ، چه جسارت قرار های شبانه اش با فرمانده و رفتن به مهمانی و چه ارتباط اش با نیک و حتی آخرین قرارش با مویرا در دستشویی ، همگی شخصیت مطیع ، ترسو و ظلم پذیر الفرد رو نشون میده . خود داستان که با تعلیق مرموزی آغاز میشه و تا یک سوم اول هم ادامه داره . عبارات کوتاه در کتاب جای جمله هارو گرفته و حسی رو که باید ، منتقل میکنه و اینو خیلی دوست داشتم . و اما یکی از دلایلی که این کتاب رو خوندم ، تشبیهش به وضعیت ایران در اعتراضات اخیر بود که به نظرم یک تشبیه بی انصاف و غلو آمیزه ولی به کل غلط هم نیست! چرا که خیلی از عقاید عمه ها به عنوان مسئولین شست و شوی مغزی زن ها و تنبیهشون در صورت اعتراض ، کاملا در مغز های پوسیده افردای در ایران که از دین ، برداشت های سخت و انعطاف ناپذیر و اشتباه دارن وسعی دارن اون ها رو به اجبار در مغز جوانان و زنان فرو کنن و در قلبشون بنشونن (منتهی قدرت تنبیهشون که مثلا گشت ارشاد بود و اینجوری دامنش به آتیش کشیده شد ) وجود داره متاسفانه ...«سرگذشت ندیمه» را از طاقچه دریافت کنیدhttps://taaghche.com/book/108120</description><category>Faeze Baninosrat</category><author>Faeze Baninosrat</author><pubDate>Sat, 11 Feb 2023 21:11:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>