https://virgool.ir/feed/@fadaei.rezanmfa2026-11-11 21:55:52https://files.virgool.ir/upload/users/25451/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@fadaei.rezanmhttps://virgool.ir/@fadaei.rezanm/گلچین-اشعار-مولوی-dy8wh0wxnjukمولوی جلال الدین بلخی گلچین اشعار مولویبشنـو این نی چون شکــایت می‌کـــنـداز  جـداییــهـــا  حکـــــایت  مـــی‌کــــنـدکــــز نیستـــان تـــا  مـــــرا  ببریــــده‌انـددر نفیــــــرم  مــــــرد و زن  نالیـــــده‌انـدسینه خواهم شرحـــه شرحـــه از فراقتـــا  بگـــویــم  شـــرح  درد  اشتیـــــاقهـــر کسی کو دور ماند از اصل خویشبـــاز جویـــد روزگــــــار وصـــل خـــویشمــن بــــه هــــر جمعیتی نالان شـــدمجفــت بــدحالان و خوش‌حالان شـــدمهــر کســی از ظن خــود شــد یـار مناز  درون  مـن  نجســت  اســـرار  مــنســـر مــن از نالـــه‌ی مـــن دور نیستلیـک چشم و گوش را آن نور نیست...ای یوسف خوش نام مـا خوش می‌روی بر بام مــــاای درشکـــسته جــام مـا ای بــردریـــــده دام ماای نــور مـا ای سور مـا ای دولت منصــور مـاجوشی بنه در شور ما تا می‌شود انگور ماای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ماآتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ماای یــار مـــا عیــار مـــا دام دل خمـــار مـــاپا وامکــش از کار ما بستان گــــرو دستار مــادر گل بمانده پای دل جان می‌دهم چه جای دلوز آتـــــش ســودای دل  ای وای دل  ای وای مـــــا_مــن  غلام  قمــرم ، غيـــر  قمـــر  هيــــچ  مگو پيش مـــن جــز سخن شمع و شكــر هيچ مگو سخن رنج مگو ،جز سخن گنج مگو ور از اين بي خبري رنج مبر ، هيچ مگو دوش ديوانه شدم ، عشق مرا ديد و بگفت آمـــدم ، نعـــره مــزن ، جامه مـــدر ،هيچ مگو گفتــم :اي عشق مــن از چيز دگــر مي ترســم گــفت : آن  چيـــز  دگـــر  نيست  دگـر ، هيچ  مگو من  به  گــوش  تـــو  سخنهاي  نهان  خواهم  گفت ســر بجنبـــان كـــه بلـــي ، جــــز كه به سر هيچ مگو قمـــري ، جـــــان  صفتـــي  در  ره  دل  پيــــــدا  شـــد در  ره  دل  چـــه  لطيف  اســت  سفـــر  هيـــچ  مگــو گفتم : اي دل چه مه است ايــن ؟ دل اشارت مي كرد كـــه  نـــه  اندازه  توســت  ايـــن  بگـــذر  هيچ  مگو گفتم : اين روي فرشته ست عجب يا بشر است؟گفت : اين غيـــر فرشته ست و بشــر هيچ مگو گفتم :اين چيست ؟ بگو زير و زبر خواهم شد گــفت : مي باش چنيــن زيرو زبر هيچ مگو اي نشسته در اين خانه پر نقش و خيالخيز از اين خانه برو،رخت ببر،هيچ مگوگفتم:اي دل پدري كن،نه كه اين وصف خداست؟گفت : اين  هست  ولـــي  جان  پدر  هيچ  مگوای قـوم بــه حج رفتـه کجایید کجاییدمعشــوق همیــن جـاست بیایید بیاییدمعشــوق تــو  همسـایه و دیــوار به دیواردر بادیه ســـرگشته شمـــا  در چــه هواییدگــر صـــورت  بی‌صـــورت  معشـــوق  ببینیــدهــم خـــواجه و هــم خانه و هم کعبه شماییدده  بـــــار  از  آن  راه  بـــدان  خـــانه  بـــرفتیــــدیــک  بـــار  از  ایـــن  خانــه  بــر  این  بام  برآییدآن  خانــــه  لطیفست  نشان‌هـــاش  بگفتیــداز خــواجــــه آن خــــانـــــه نشانـــی بنماییـــدیک دستـــه گــل کــو اگـــر آن بـــــاغ بدیدیتیک گـــوهر جــــان کـــو اگـــر از بحر خداییدبا ایــــن همـه آن رنج شما گنج شما بادافسوس که بر گنج شما پرده شماییحیلت رها کن عاشقــا دیوانه شو دیوانه شوو انـدر دل آتش درآ پــــروانـه شــو پروانــــــه شوهــم خــویش را بیگـــانه کن هم خانه را ویرانه کنو آنگه بیا با عاشقان هم خانـه شـو هم خانه شــورو سینــه را چـون سینه ها هفت آب شو از کینه هاو آنگـــه شراب عشــق را پیمانـــه شــــو  پیمانــه شـوباید  کـــه  جملــه  جــان  شــوی  تا  لایق  جانان  شویگـــر ســوی مستــان میــروی مستانه شـــو مستانه شو...هلـــه  نومیـــد  نباشی  کـــه  تـــو  را  یـــار  بــراندگـــرت  امروز  بـــراند  نــه  کـــه  فـــردات  بخوانددر  اگر  بر  تو  ببندد  مرو  و  صبر کـــن  آن جاز پس صبر تـــو را او به ســـر  صـــدر  نشاندو اگــر  بر تو ببندد  همه  ره‌ها  و  گذرهــاره پنهان بنماید که کس آن راه نداند...ای دوست قبولم کن وجانم بستانمستــم کـــن  وز هر دو جهانم بستانبـا هـــر چـــه دلم قـــرار گیـــرد بــی تـــوآتش بــه مـــن انـــدر زن و آنـــم بستـان...یــار مرا غار مــرا عشق جگرخوار مرایار تویی غـــار تویی خواجه نگهدار مرانوح تویی روح تــویی فاتح و مفتوح تـوییسینـــه مشــروح تــویی بـــر در اســرار مرانـــور تـــویی سـور تــویی دولت منصور تـوییمـــرغ کـــه طــور تــویی خســته بــه منقار مراقطـــره تویی بحــر تویی لطـف تــویی قهــر توییقنــد  تـــویی  زهـــر  تــویی  بیــــش  میـــازار  مراحجره خورشید تویی خانه ناهید توییروضــه اومیــد تویـــی راه  ده  ای یــار مراروز تــویی روزه تـــویی حـاصل دریوزه تـوییآب تــویی کــوزه تــویی آب ده این بـــار مـــرادانـــه تویــی دام تــویی بــاده تویی جام تـوییپختـــه تویی  خـــام تــویی  خـــام  بمگـــذار  مرااین  تن  اگـــر کـــم  تــندی  راه  دلــم  کــم  زندیراه  شــدی  تــا  نبــدی  ایـــن  همـــه  گـــفتار  مراعـــــالم همـــه دریــا شـــود دریـــا ز هیبت لا شـــودآدم  نماند  و  آدمی  گــــر  خــــویش  بـــا  آدم  زنددودی بـــرآید از فلك نــی خلق مـــاند نــی ملـــكزان  دود  ناگــــه  آتشی  بر  گــــنبد  اعظم  زندبشكافد آن دم آسمان نی كون ماند نی مكانشوری درافتد در جهــان وین سـور بر ماتم زندگـــه  آب  را  آتش  بــرد  گــه  آب آتش را خــوردگــه مــوج دریای عــدم بـــر اشــهب و ادهـــم زندخورشیـد  افتــد  در  كـــمی  از  نـــور  جان  آدمی كـــم پـرس از نامحـــرمان آنجا كـــه محرم كـم زند...من اگر دست زنانم نه من از دست زنانمنـــه از اینم نــه از آنم مــن از آن شهر کـلانمنـــه پـــی زمــــر و قمــارم نه پی خمر و عقارمنـــه خمیـــرم نــــه خمـــارم نــه چنینم نه چنانممـــن اگـــر مست و خرابم نه چو تو مست شرابمنه  ز خاکم  نه  ز آبم  نه  از  این  اهــــل  زمــــانمخـــرد پـــوره  آدم  چـــه  خبـــر  دارد  از  ایــن  دمکــــه مــن از جمــله عالــم به دو صد پرده نهانممشنـو این سخن از من و نه زین خاطر روشنکه از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم...بـــی همگــــان بســـــر شـــــود  بی تـو  بســـــر  نمـــی شــــود داغ  تـــــو  دارد  ایــــن  دلـــــم  جــــای  دگـــــــر  نمــــی شـــوددیـــده  عقــــل  مســـت  تــــو  چـرخــــه  چـــرخ  پســـت  تــــوگــــوش  طـــرب  بــــه دســت تــــو بــی تـــو بســـر نمی شودجـــان  ز تــــو  جــوش  مـــی کند  دل  ز تـــو  نـوش  می کندعقـــل خـــــروش مــــی کنــد بـــی تــــــو بســـر نمـی شــودخمـــــر مـــن  و  خمـــــار مـــن  بــــاغ  مـــن  و  بهـــار مــــنخـــواب مـــن  و  خمــــار مــــن  بــی تـو  بســر ن می شودجـــاه و جلال  مــن  تـــویی  ملکت  و  مــــال  مـــن  تـوییآب  زلال  مــــن  تــــویی  بــــی  تــــو  بســــر  نمی شـودگـــــاه  ســــوی  وفــــا  روی   گــــاه  ســوی  جفــــا  رویآن  منــی  کـــجا  روی  بـــی  تــــو  بســـــر  نمی شـــوددل  بنهنـــد  بــــر کنـــی  تـــوبـــــه  کــننـــــد  بشــکنــیایــن همــه خــود تـــو میکنی بــی تو بســر نمی شــودبی  تـــو  اگـــر  بســـر  شدی  زیــر  جهــان  زبر  شدیباغ  ارم  سقــر  شــدی  بــی تــو  بســر  نمــی شـودگــــر تـــو ســری قــدم شـوم  ور تــو کفی  علم شومور بــــروی عــــدم  شــــوم  بی تـو  بسـر  نمی شودخــواب مــــرا ببستــــه ای  نقـــش مــرا بشسته ایوز همـــه ام گسسته ای بــی تــــو بسر نمی شودگـــر  تـــو  نباشی  یار من  گشت  خراب کــار مــنمــونس و غمگـــسار مـــن  بی تو بسر نمی شودبی تو نه زندگی خوشم بی تو نه مردگی خوشمســر ز غـم تو چون کشم  بی تو بسر نمی شودهر چه بگویم ای صنم  نیست جـدا ز نیــک و بـدهم تو بگو  ز لطف خود  بی تو بسر نمی شودمولویگرد اورنده مهدی عابديني.منبع وبلاگ مهدي عابدینی: http://sheer37.blogfa.com/?p=4Reza fadaeiReza fadaeiSat, 29 Jun 2019 05:51:48 +0430https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/خلقت-آدم-به-بیان-شیرین-اقبال-لاهوری-mcuruhb08nygادم و حواءنعره زد عشق که خونین جگری پیدا شدحسن لرزید که صاحب نظری پیدا شدفطرت آشفت که از خاک جهان مجبورخود گری خود شکنی خود نگری پیدا شدخبری رفت ز گردون به شبستان ازلحذر ای پردگیان پرده دری پیدا شدآرزو بیخبر از خویش به آغوش حیاتچشم وا کرد و جهان دگری پیدا شدزندگی گفت که در خاک تپیدم همه عمرتا ازین گنبد دیرینه دری پیدا شدانکار ابلیسنوری نادان نیم سجده به آدم برماو به نهاد است خاک من به نژاد آذرممی تپد از سوز من خون رگ کائناتمن به دو صرصرم من به غو تندرمرابطهٔ سالمات ضابطهٔ امهاتسوزم و سازی دهم آتش مینا گرمساختهٔ خویش را در شکنم ریز ریزتا ز غبار کهن ، پیکر نو آورماز زو من موجهٔ چرخ سکون ناپذیرنقش گر روزگار ، تاب و تب جوهرمپیکر انجم ز تو گردش انجم ز منجان بجهان اندرم ، زندگی مضمرمتو به بدن جان دهی ، شور بجان من دهمتو به سکون ره زنی ، من به تپش رهبرممن ز تنک مایگان گدیه نکردم سجودقاهر بی دوزخم ، داور بی محشرمآدم خاکی نهاد ، دون نظر و کم سوادزاد در آغوش تو ، پیر شود در برماغوای آدمزندگی سوز و ساز به ز سکون دوامفاخته شاهین شود از تپش زیر دامهیچ نیاید ز تو غیر سجود نیازخیز چو سرو بلند ، ای بعمل نرم گامکوثر و تسنیم برد ، از تو نشاط عملگیر ز مینای تاک بادهٔ آئینه فامزشت و نکو زادهٔ وهم خداوند تستلذت کردار گیر ، گام بنه ، جوی کامخیز که بنمایمت ، مملکت تازه ئیچشم جهان بین گشا ، بهر تماشا خرامقطرهٔ بی مایه ئی گوهر تابنده شواز سر گردون بیفت ، گیر بدریا مقامتیغ درخشنده ئی ، جان جهانی گسلجوهر خود رانما ، آی برون از نیامبازوی شاهین گشا ، خون تذروان بریزمرگ بود باز ار زیستن اندر کنامتو نشناسی هنوز شوق بمیرد ز وصلچیست حیات دوام ، سوختن ناتمامآدم از بهشت بیرون آمده میگوید:چه خوشست زندگی را همه سوز و ساز کردندل کوه و دشت و صحرا بدمی گداز کردنز قفس دری گشادن به فضای گلستانیره آسمان نوردن به ستاره راز کردنبه گداز های پنهان به نیاز های پیدانظری ادا شناسی بحریم ناز کردنگهی جز یکی ندیدن به هجوم لاله زاریگهی خار نیش زن را به گل امتیاز کردنهمه سوز ناتمامم همه درد آرزویمبگمان دهم یقین را که شهید جستجویمصبح قیامت آدم در حضور باریایکه ز خورشید تو کوکب جان مستنیراز دلم افروختی شمع جهان ضریرریخت هنر های من بحر بیک نای آبتیشهٔ من آورد از جگر خاره شیرزهره گرفتار من ماه پرستار منعقل کلان کار من بهر جهان دار و گیرمن بزمین در شدم من بفلک بر شدمبستهٔ جادوی من ذره و مهر منیرگرچه فسونش مرا برد ز راه صواباز غلطم در گذر عذر گناهم پذیررام نگردد جهان تا نه فسونش خوریمجز به کمند نیاز ناز نگردد اسیرتا شود از آه گرم این بت سنگین گدازبستن زنار او بود مرا ناگزیرعقل بدام آورد فطرت چالاک رااهرمن شعله زاد سجده کند خاک راReza fadaeiReza fadaeiSun, 23 Jun 2019 00:04:10 +0430https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/اندر-احوالات-سیم-و-بیم-omuhmegrzmyqسناییتا کی ز هر کسی ز پی سیم بیم ماوز بیم سیم گشته ندامت ندیم ماتا هست سیم با ما بیمست یار اوچون سیم رفت از پی او رفت بیم ماآیند هر دو باهم و هر دو بهم روندگویی برادرند بهم سیم و بیم ماای آنکه مفلسیست بلای عظیم توسیمست ویحک اصل بلای عظیم مابهتر بدان که هست تمنای تو محالسیمست گویی اصل نشاط و نعیم ماگر ما همه سیاه گلیمیم طرفه نیستسیم سپید کرده سیاه این گلیم ماای از نعیم کرده لباس خود از نسیجهان تا ز روی کبر نباشی ندیم ماگر آگهی ز کار و گرنه شکایتستاین دلق پاره پاره و تسبیح نیم ماگویی برهنه پایان بر من حسد برندهر گه که بنگرند به کفش ادیم مادر حسرت نسیم صباییم ای بساکآرد صبا نسیم و نیارد نسیم ماامروز خفته‌ایم چو اصحاب کهف لیکفردا ز گور باشد «کهف» و «رقیم» ماعالم چو منزلست و خلایق مسافرنددر وی مزورست مقام و مقیم ماهست این جهان چو تیم فلک همچو تیم بدارما غله‌دار آز و امل هم قسیم ماتیمار تیم داشتن از ما حماقتستتیمار دارد آنکه به ما داد تیم ماما از زمانه عمر و بقا وام کرده‌ایمای وای ما که هست زمانه غریم مادر وصف این زمانهٔ ناپایدار شومبشنو که مختصر مثلی زد حکیم ماگفتا: زمانه ما را مانند دایه‌ایستبسته در و امید رضیع و فطیم ماچون مدتی برآید بر ما عدو شوداز بعد آنکه بود صدیق و حمیم ماگرداند او به دست شب و روز و ماه و سالچون دال منحنی الف مستقیم ماز اول به مهر دل همه را او به پروردمانند مادران شفیق و رحیم ماآن گه فرو برد به زمین بی‌جنایتیاین قامت مقوم و جسم جسیم مااین مفتخر به حشمت و تعظیم و رای خویشیاد آر زیر خاک عظام رمیم ماپیوسته پیش چشم همی دار عنقریباندامهای کوفتهٔ چون هشیم ماگویی سفیه بود فلان شاید ار بمردچون آن سفیه مرد نمیرد حکیم ماما زیر خاک خفته و میراث‌خوار ماداده به باد خرمنهای قدیم ماگویی ز بعد ما چه کنند و کجا روندفرزندکان و دخترکان یتیم ماخود یاد ناوری که چه کردند و چون شدندآن مادران و آن پدران قدیم ماشد عقل ما عقیم ز بس با تغافلیمفریاد ازبن تغافل و عقل عقیم ماپندار کز تولد عقل‌ست لامحالاین طرفه بنگرید به نفس لئیم ماگر جنت و جحیم ندیدی ببین که هستشغل و فراغ جنت ما و جحیم ماریحان روح ما چو فراغست و فارغیمشغولیست و شغل عذاب الیم ماسرگشته شد سنایی یارب تو ره‌نمایای رهنمای خلق و خدای علیم ماما را اگر چه ذمیمست تو مگیریارب به فضل خویش به فعل ذمیم ماظفر ظفر تو نیز مکن در عنای مرگبر قهر و رجم نفس ز دیو رجیم ماReza fadaeiReza fadaeiSat, 22 Jun 2019 18:28:32 +0430https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/شهری-در-آسمان-آزاد-شد-yf3ngjftstiiخرمشهر آزاد شد فارسی را دست و پاشکسته از برو بچه های انجمن اسلامی در #سرینگر یاد گرفته بودم. همین شده بود منبع خیر. رادیو ترانزیستوری قوی­ ای داشتم. موجش را روی رادیو ایران ثابت کرده بودم و هر شب #کارگیل را با آن سر می­کردم. گاهی که فرصتی بدست می­آوردم روزها نیز به سراغ رادیو می­رفتم.سید قلبي حسین رضوی یکی دو سالی از آغاز جنگ می­گذشت و آنطور که من از اخبار رادیو فهمیده بودم ایران در حال بدست آوردن پیروزی­ هایی در جبهه نبرد بود. من هم هر شب که خبر پیروزی را از رادیو می­شنیدم، پس از پیاده کردن، چون خط خوبی داشتم، آنها را روی مقواهایی با ابعاد بزرگ خطاطی می­کردم و به کمک برخی جوانان منطقه در نواحی مرکزی شهر کارگیل نصب می­کردیم تا مردم شیعه منطقه نیز از این اخبار مطلع شوند. چه ذوقی هم می­کردند وقتی اخبار پیروزی نیروهای ایرانی را می­شنیدند.بهار سال ۱۹۸۲میلادی بود، مطابق ۱۳۶۱ شمسی. ساعت ۱۶ به وقت محلی. رادیو را که روشن کردم، اخبار ساعت ۱۴ به وقت تهران تازه شروع شده بود: … شنوندگان عزیز توجه فرمایید، شنوندگان عزیز توجه فرمایید،#خرمشهر، شهر خون، آزاد شد … . از جا کنده شدم. باید هر چه سریعتر خبر را به گوش مردم می­رساند. می­دانستم بعد از این اخبار دقیق­تر پیروزی از رادیو پخش خواهد شد. برای همین سریع ضبط صوت را آماده کردم و تا شب تمامی اخبار مربوط به آزادی خرمشهر اعم از تعداد نیروهای عراقی کشته شده، تعداد اسرای عراقی، تعداد تانک­های منهدم شده و … را ضبط کردم. بعد از پیاده کردن اخبار، چندین کاغذ پوستر را به هم چسپاندم و پوستر بسیار بزرگی درست کردم. تعدادی تکه چوب را هم تراشیدم تا بتوانم با آن روی پوستر بنویسم. کاغذ پوستر که آماده شد، آن را وسط اتاق محل استراحتم پهن کردم؛ رویش نشستم و با قلم درشت نوشتم: «خرمشهر آزاد هو گیا» و پس از آن شروع کردم به نوشتن ریز اخباری که از بعد از ظهر ضبط کرده بودم. در اثنای کار، دوستم از خواب برخواست. نگاهی به ساعت کرد و بعد نگاهی به من انداخت. گفت: «فلانی اگر کسی تو را در این حال و روز ببیند باور می­کند که تو اینور دنیا، این ساعت از شب، مفت و مجانی برای انقلاب ایران کار می­کنی؟». دست به سرش کردم و به کار خود ادامه دادم. انقلابي مسلمان کشیمری قلبی حسین رضوی.آخرین کلمات را که بر روی پوستر آوردم، موذن شهر شروع به دادن اذان صبح کرد. دیگر از نفس افتاده بودم. از بعد از شنیدن اخبار یک ریز داشتم ضبط می­کردم و پیاده می­کردم و می­نوشتم. نماز صبح را خواندم. بعد از نماز صبح حال عجیبی به من دست داد. اشک بود که از چشمان من سرازیر می­شد. دعا کردم. گفتم: خدایا شاهدی که من هرچه در توان داشتم در این منطقه دور افتاده برای حمایت و تبلیغ انقلاب اسلامی ایران انجام دادم. سه چیز از تو می­خواهم. اول اینکه زیارت جدم امام علی ابن موس الرضا را نصیب من کنی. دوم اینکه بتوانم خلیل زمان #خمینی بت شکن را از نزدیک ببینم. سوم اینکه توفیق حضور در خرمشهر و دیگر مناطق تازه آزاد شده را به من عطا کنی. دعا می­کردم و اشک می­ریختم، بدون اینکه بفهمم در اطرافم چه می­گذرد. بعد از نماز، دوستم را از خواب بیدار کردم و به او سپردم که پوستر آماده شده را به کمک جوانان در میدان مرکز شهر نصب کنند و خوابیدم.خرمشهر آزاد شدبا صدای یکی از اهالی منطقه از خواب پریدم. ساعت حدود یازده روز شده بود و من از فرط خستگی چیزی نفهمیده بودم. وقتی بیدار شدم به من گفتند که در شهر غوغایی بر پا شده است. همه مردم شهر در میدان مرکز شهری جمع شده ­اند و منتظر سخنرانی تو هستند. تازه فهمیدم چه شده است. تمامی ادارات و بازار شهر کارگیل تعطیل شده بود. مردم به تپه ­های اطراف رفته بودند و شعار الله اکبر خمینی رهبر سر می­دادند. گیج شده بودم. به میدان مرکزی شهر که رسیدم پر بود از جمعیت. پشت تریبون رفتم و شروع کردم… تمام آن روز به جشن و پایکوبی و خوشحالی گذشت. آخر خرمشهر، شهر خون، شهری در آسمان، آزاد شده بود؛ و آسمان از آنِ تمام آسمانی­ هاست. شادی مردم تهران پس از آزادي خرمشهر به دست سپاهیان اسلامروز بعد که سر کار رفتم، دست بر قضا مافوق من در اداره نبود و من جانشین او بودم. حوالی ظهر بود که ناگهان جیپ پلیسی روبروی دفتر محل کار ما متوقف شد. افسر پلیسی از ماشین پایین آمد و وارد دفتر شد. همانگونه که گفتم آن روز من مسوول دفتر بودم و برای همین افسر پلیس به سراغ من آمد. بعد از سلام و احوال پرسی افسر به سراغ اصل ماجرا رفت که:“شنیده شده در این اداره فردی وجود دارد که به شدت برای ایران تبلیغ می کند. خصوصا روز گذشته کل شهر را به هم ریخته است. می دانید که این منطقه مرزی است و بسیار حساس است. شما باید هر چه سریعتر این فرد را به ما معرفی کنید.”این حرف ها را که شنیدم نفس در سینه ام حبس شد. کمی صبر کردم تا صحبت های افسر تمام شود و بعد رو به او گفتم: خونین شهر آزاد شد !” اولا اینکه اگر چنین فردی وجود داشته باشد، مطمئنا این کارها را در ساعات اداری انجام نمی دهد. ثانیا شما می دانید که مردماین منطقه اکثرا شیعه هستند و رهبر دینی آنها در ایران است. شما باید شرایط منطقه را در نظر بگیرید. اگر در این شرایط اقدام به دستگیری این فرد کنید اوضاع منطقه به هم می ریزد و  این اصلا مناسب نیست. شما به من یک هفته مهلت بدهید تا هم اوضاع شهر آرام شود و هم اینکه بتوانیم این فرد را شناسایی کنم.”خرمشهر را خدا آزاد کرد.نمی دانم خداوند چه استدلالی در سخنانم نهفته بود که افسر پلیس به راحتی مجاب شد و تصمیم گرفت مطابق سخنان من عمل کند. پس از رفتن افسر پلیس به سرعت بعد از رد کردن مرخصی به بازار شهر رفتم. آن وقت از سال هنوز مسیر زمینی بین سرینگر و کارگیل به علت برف بسته بود. وقتی وارد بازار شدم یکی از آشنایان صدایم زد که خبر داری راه باز شده است. به سرعت به منزل رفتم و وسایلم را جمع و جور کردم و همان شب با کامیونی که بار آورده بود، به سمت سرینگر راه افتادم.در سرینگر یک راست به سمت منزل برادر خانمم رفتم. برادر خانم من یکی از علمای منطقه بود که در نجف تحصیل کرده بود و از همان دوران مرید امام خمینی شده بود. وارد اتاق که شدم دیدم تمامی برو بچه های انجمن اسلامی جمع هستند. هنوز سلام و احوال پرسی درست و حسابی نکرده بودم که یکی از بچه های انجمن اسلامی به من گفت: تلگراف به دست شما رسید؟ گفتم کدام تلگراف؟ گفت ما خیال کردیم شما تلگراف را دریاف کرده ای و برای همین به سرینگر آمده ای. معلوم شد که قرار بود تا یک هفته بعد همایشی از نهضت های آزادی بخش جهان در ایران برگزار شود که من نیز از کشمیر دعوت شده بود. با شنیدن این خبر نزدیک بود بال در بیاورم. ظرف یکی دو روز کارهای خود را جمع و جور کردم و به سمت دهلی رهسپار شدم. از آنجا نیز با اولین پرواز به تهران آمدم. این اولین باری بود که پا بر خاک ایران می­گذاشتم.فرزند خلف کشمیر از اولین برنامه های همایش دیدار با امام خمینی بود و بعد هم شرکت کنندگان در همایش را برای بازدید از مناطق جنگی به جنوب بردند و تمامی مناطق آزاد شده در عملیات بیت المقدس را از نزدیک مشاهده کردیم. پس از آن نیز ما را برای زیارت امام رضا به مشهد مقدس بردند.در کمتر از دو هفته از سوم خرداد سال ۶۱ که من در شهر کارگیل بودم، هر سه دعای من مستجاب شده بود. من که حتی تصور نمی کردم روزی ایران را ببینم، حالا هم امام را درک کرده بودم، هم خرمشهر را از نزدیک دیده بود و هم قبر جدم حضرت امام علی بن موسی الرضا را زیارت کرده بود. خدا را شکرسلام بر خرمشهر خرمشهرخاطره ای از مرحوم قلبی حسین انقلابی کشمیریمرحوم حجت الاسلام والمسلمین استاد «سید قلبی حسین رضوی» از اندیشمندان کشمیری پیرو اهل بیت علیه السلام بود.منبع خاطره از وبلاگ فرزند مرحوم، سرباز روح الله رضویSarbaz-e-roohullah.blogfa.comReza fadaeiReza fadaeiFri, 24 May 2019 14:39:12 +0430https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/اندر-مصائب-حمایت-از-علی-علیزاده-tll3mjatmoluاندر مصائب حمایت از علی علیزاده انقلابی لندن نشین. برادر شمشیر زن لندن نشین و اشاره به سلسه حوادث چند ماه اخیر 1397/10/10معمولا بعد از هر تویت انتقادی که از علیزاده در فضاهای مختلف دوستانه، خانوادگی، تحصیلی یا حتی رسمی که بازنشر میکنم با واکنش های مختلفی مواجه میشوم.مثالی که الان برایتان میاورم از بحث کوتاه بنده با یک برادر حزب اللّهی است که بعد از باز نشر کردن یک مطلب انتقادی از رئیس جمهور شروع میشود.و ایشون فرمودند?‍♂_"نشستن در لندن و انتقاد از مسئولان نظام جمهوری اسلامی کار سختی نیست و هنوز اهداف و نیات آقای علیزاده از این گونه انتقادات بی مهابا مشخص نشده است". همين طور هشدار ايشان به خطر نفودی بودن قابل تأمل می باشد. ?‍♂_"مراقب باشید زیر علم کسی سینه نزنید که بعداً مشخص شود عامل سرویس بیگانه بوده است".و من اینطور پاسخ دادم که بر اساس شریعت و فرهنگ قضاوت و پیش داوری مردم کار پسندیده ای نیست.و این حدیث را از امیر المؤمنين نقل کردم "انظر الی ما قال و لاتنظر الی من قال" «به گفته بنگر نه به گوینده» .(غررالحکم، ص361)و این دوست گرامی این طور در ادامه جواب دادند.?‍♂_""حدیث حضرت امیر (ع) کاملا صحیح است اما هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. اتفاقا خیلی از جاها من قال از ماقال مهمتر است. در همین ماجرای سقوط اتوبوس دانشجویان سرکرده منافقین که دستش به خون ۱۷ هزار هموطن آلوده است پیام تسلیت داده. حال چون ماقال از نظر شما مهم است باید از این خانم تشکر کنیم؟!!!!!خود امیرالمومنین در پاسخ به شعار خوارج (لاحکم الا لله) فرمودند کلمة حق یراد بها الباطل. حرف حقی است که نیت بهره برداری باطل از آن دارند.والسلام""پر واضح است که قیاس، قیاس مع الفارق و اشتباهی است، خوارج اگر یک شعار لا حکم... میگفتند همراهش هزار کنش بدتر مثل صب علی (ع) و شکم زن حامله دریدن (به جرم این که شوهرش از عاشقان علی (ع) بود) و... داشتند که کارسختی نبود برای شیعیان نیت خوارج رو فهمیدند. در این جور جاها افراد که اکثراً از دوستان حزب اللّهی و اتفاقاً دلسوز هستند فقط در مورد علیزاده حدس میزنند یا گمان میبرند که شاید با فلان سرویس ارتباطی داشته باشد،خوب این که صرفاً بر اساس حس شخصي خودمون گمان ببریم و براساس همان حکم صادر کنیم، که از تقوی دور است!بحث بعدی اصلا فرض کنیم که ایشان درحال نقش بازی کردن است. فعلا با کلمات سنجیده و منطقی خیلی بیشتر از تهران نشین های پرمدعا خدمت کرده. بخواییم بشماریم از به چالش کشیدن شبکه های ضدانقلاب (اینترنشنال،منوتو، بی بی سی و ...) تا حتی جذب جوان های غیر مذهبی به سیاست های نظام جمهوری اسلامی با توضیح روان و مقایسه ی شرایط منطقه و باز خوانی تاریخ سیصدسال اخیر کشور.و حتی در بدترین حالت هم که ایشان نفوذی باشند، مسئولیتی در نظام ندارد که اطلاعات خواصی یا جایگاه خواصی به خطر بیوفتد.تئوریسین های اول انقلاب مثل اکبر گنجی و عبدالحکیم سروش که خیلی بالاتر از جایگاه فعلی ایشان بودند روزگار انها چه شد?!ان ها یک زمانی خیلی دو آتیشه تر حزب اللّهی و انقلابی بودند و الان از پشیمان های انقلاب هستند.ایا با پیاده شدن ان ها از قطار انقلاب اتفاقی برای انقلاب افتاده? جز اینکه فقط ان ها بودند که خودشان را خراب کردند. نظام راه خود را هر روز مسمم تر از دیروز ادامه میدهد چه با ما چه بدون ما.علی علیزاده هیچ نسبت خانوادگي یا دوستانه ای با من ندارد که بخواهم از او صرفا بدون منطق و از روی احساسات و روابط عاطفی دفاع بی پایه و اساس انجام دهم. توجه شما رو به یک مرور در حوادث چند ماه اخیر جلب میکنم.داستان از مناظره علیزاده با رضا حقیقت نژاد در شبکه منوتو شروع شد.1_علیزاده در ان شب برای اولین بار به صورت جدی مطالبه شفافیت مالی منو تو و بعد باقیه شبکه های اپوزیسیون و مخالف نظام خارج از ایران را کلید زد.2_این مطالبه به ندرت در بین قشر های مختلف مردم نفوذ کرد و به یک کمپین بزرگ تبدیل شد3_ با حمله تروریستی در اهواز و حمایت ناشیانه شبکه ی ایران اینترنشنال از سرکرده تروریست ها جهت این مطالبات را بیش از پیش به سمت شبکه ایران اینترنشنال هدایت کرد و این شبکه تحت فشار افکار عمومی ایران و جهان قرار گرفت.4_روزنامه گاردین بالاخره بعد از مدتها گمانه زنی که منبع مالی ایران_اینترنشنال چه کسی یا کسانی میتوانند باشند با استناد به منبع موثق خود اعلام کرد که عربستان سعودی منبع مالی این شبکه ضد ایرانی است.5_بعد از چند روز در ترکیه اعلام شد جمال خاشقچی منتقد معروف نظام سلطنتي عربستان در کنسول گری این کشور در استانبول ناپدید شده و کمی بعد تر خبر از سلاخی شدن او به گوش رسید. 6_این خبر انقدر شوکه کننده بود که کسی ابتدا به حواشی ان توجه نکرد لذا بعد از مدتی توجه ها به فاصله کم و معنا داره رسوای شبکه ایران اینترنشنال و حامیان مالی ان یعنی عربستان و کشته شدن خاشقچی جلب شد و طبیعتاً گمانی زنی ها که منبع روزنامه گاردین احتمال زیاد خاشقچی بی نوا بوده بالا گرفت.7_کار به جایی رسید که سعید کمالی دهقان خبرنگار گاردین نهایتا تایید کرد که منبع او جمال خاشقچی بوده.خوب این زنجیره را از اول که مرور کنید از حرکت شجاعاته علیزاده با مناظره قوی و استدلال های محکم شروع میشود و نهایتا به دردسری بزرگ برای خاندان سلطنتی عربستان تبدیل میشود.این رسوایی بزرگ برای ال سعود را به نام چه کسی باید بزنیم?این رسوایی بزرگ چقدر می ارزد. ایا در این رویاروی همه جانبه تمدنی ما دربرابر غرب و متحدانش در منطقه ما ارزش چنین ضرب محلکی را به دشمن دیرینه و تمدنی خود را ميدانيم?پس بیاییم منصف تر باشیم.Reza fadaeiReza fadaeiMon, 31 Dec 2018 06:20:33 +0330https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/امیر-کبیر-چطور-به-فقرا-کمک-میکرد-c4sqvyplls7iامیرکبیر گویند زمان #صدراعظمی امیر کبیر وی دستور داد ارتش #ایران شروع به ساخت #توپ و تجهیز نیروهای مسلح به توپخانه نماید اما در همان زمان انگلیسی ها در ایران چو را انداختند که امیر کبیر اموال ملت ایران را خرج ساخت سلاح هایی می کند که ارتش به آن نیاز ندارد و بهتر است که این پولها را خرج خورد و خوراک فقیران و بد بختان کند.توپ جنگی ارتشدر آن زمان هم انگلیسی ها مطرح می کردند که اگر ایران رابطه خوبی با کشورهای دیگر داشته باشد به تسلیحات گران قیمت که بیخود است نیاز ندارد چون ایران درگیر جنگ نیست که بخواهد برای چنین تسلیحاتی هزینه کند و ادعا می کردند جامعه بین المللی وهمان کشورها امنیت ایران را تضمین می کنند.درباریان هم همین ماجرا را بهانه کردند تا #امیرکبیر را تخریب و سرنگون کنند.میرزاتقی در همان زمان شاه دستور داد که طرح امیر کبیر برای تجهیز #ارتش به #توپخانه متوقف شود امری که در نهایت منجر به آن شد که وقتی انگلیسی ها به ایران حمله کردند ارتش ایران تاب مقاومت در مقابل توپخانه آنها را نداشته باشد و به راحتی جنوب ایران را اشغال کردند و همه ارزاق مردم را مصادره کردند و کار به جایی رسید که بیش از نیمی از جمعیت ایران (هشت میلیون نفر) بر اثر #قحطی و #گرسنگی مردند.در همان زمان شاه دستور داد که طرح امیر کبیر برای تجهیز #ارتش به #توپخانه متوقف شود امری که در نهایت منجر به آن شد که وقتی انگلیسی ها به ایران حمله کردند ارتش ایران تاب مقاومت در مقابل توپخانه آنها را نداشته باشد و به راحتی جنوب ایران را اشغال کردند و همه ارزاق مردم را مصادره کردند و کار به جایی رسید که بیش از نیمی از جمعیت ایران (هشت میلیون نفر) بر اثر #قحطی و #گرسنگی مردند.آدرس صفحه وبی که میخواهید نمایش دهید را Paste کنید میزان علاقه مرحوم هاشمی رفسنجانی به امیرکبیر برکسی پوشیده نیست اما هیچ سنخیت عملی بین انچه که ان بزرگوار به ان معتقد بود و انچه که مرحوم هاشمی و یارانش در عمل به نمایش گذاشتند و انجام دادن دیده نشد و نمیشود..دنیای امروز دنیای موشک نیستهرچند این گفته از ایشان تکذیب شد که "دنیای امروز دنیای موشک نیست" ولی بر چه کسی پوشیده است طرز تفکر جناب مرحوم هاشمی رفسنجانی.Reza fadaeiReza fadaeiFri, 28 Dec 2018 07:18:00 +0330https://virgool.ir/@fadaei.rezanm/من-انقلابی-ام-ffqr5daji2il‏نه اميد معنايى دارد و نه نااميدى. وقتى حق بر لوح وجود آشكار شود، ديگر نه جاى بيم است و نه جاى اميدانسان متعهد، نه افسرده است و نه اميدوار، او تنها به تعهدش "عمل" ميكند. او فاعل است و نه منفعل.و فهم تعهد، از وظايف انسان است در به معرفت رسيدن. " ‎#عین_القضات_همدانى" https://t.co/0gHKlr0BcD‎‏اتفاقی بااین جمله عین القضات اشنا شدم و به ذهنم رسید که این روزها خیلی ها از چرایی امید من میپرسند!در جواب "صد البته که چشم انداز های پیش رو بسیارروشن و درخشان" ولی قبل از همه چیز ما"متعهدیم" به ابادی و سرفرازی میهن مان!امیدواری و نا امیدی بی معناست.ما باید خط بشکنیم‏لیکن اگر شما در متن به جای کلمه "متعهد" از کلمه با مسمی تر "انقلابی"استفاده کنید ترجمان حرکت بزرگ بسیج،فرزندان انقلاب وخمینی ست که درکشور و سراسرگیتی گسترانده شده.کسانی که درسخت ترین لحظات خالصانه با نثار انچه که درچنته داشتند به یاری انقلاب و نظام، کشور امدند.‎#فرزندان_انقلابانقلابی جوان Reza fadaeiReza fadaeiWed, 26 Dec 2018 00:47:19 +0330