<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ALEXANDEREH</title><link>https://virgool.ir/feed/@fa.sajadi</link><description>خواهر کوچیکهٔ الکساندر سوپرترمپ.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:23:48</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1864827/avatar/avatar.png</url><title>ALEXANDEREH</title><link>https://virgool.ir/@fa.sajadi</link></image><item><title>چرا به کیدراما جذب می‌شیم؟</title><link>https://virgool.ir/@fa.sajadi/چرا-کیدراما-b0xmgaxgvr1t</link><description>شاید شما هم تجربه این را داشته باشید که پس از دیدن سهوی یک فیلم یا سریال کره‌‌ای، به سینمای کره علاقمند شده و اقدام کنید به دیدن فیلم و سریالهای جدیدتر در این حوزه؛ دلایل متفاوتی برای این گرایش وجود دارد. در مقاله پیش‌رو، به بیان تعدادی از این علل خواهیم پرداخت.این گرایش، لزوما مربوط به یک جنسیت یا محدوده سنی خاصی نیست؛ زیرا با قوت گرفتن صنعت سینما در کره‌ و در نظر گرفته شدن اکثریت سلایق در فیلمنامه‌ها، هر ذائقه و گروه سنی‌یی می‌تواند مطابق سلیقه‌اش فیلم یا سریالی را انتخاب کرده، و از انتخاب خود راضی باشد.رنگ‌ها و استایل؛یک از مهمترین مولفه های کیدراما، جذابیت های بصری است. اصولا در هیچکدام از فیلم و سریال‌ها بازیگران اصلی نازیبا، یا حتی کمی زشت نیستند. زیبایی اغراق شده جسمانی بازیگران یکی از دلایل جذابیت بصری است. ترکیب رنگ لباس و مکان، نورپردازی و لوکیشن همگی به طرز تعجب‌آوری دقیق و مناسب‌اند. نوع پوشش و پردازش بازیگر، به نسبت مکان تغییر می‌کند و همین تعادل بین صحنه و بازیگر، یکی از دلایل احساس راحتی بیننده با داستان و فضای آن است.مسئله مورد توجه دیگر، نورپردازی های دقیق است، علی الخصوص در صحنه های عاشقانه و آرام؛ ترکیب رنگ‌ها، آرایش چهره، لوکیشن، موقعیت آب و هوایی‌ و البته لباس بازیگران به درستی و دقیق انتخاب می‌شوند و تمام این تعادل، نتیجه می‌دهد یک فضای ساده، روان، دوست داشتنی و معصومانه را..جزئیات مهم‌اند...لوکیشن کیدراماها عمدتا دقیق و پر از جزئیات‌اند. مثلا در یک لوکیشن مبارزه، وسایلی انتخاب می شوند که کاربردی‌اند و شخصیت ها برای دفاع از خود، معمولا از وسایل اطرافشان به نحو خلاقانه‌ای بهره می برند. اجرای گریم(زخم، خون و..) به طرز مناسبی همراه با شدت درگیری ها بیشتر شده و در پایان، ما با یک موقعیت آشفته، به هم ریخته و پر از خونریزی طرفیم؛ دقیقا همان چیزی که یک فیلم اکشن نیاز دارد!این رویه در سکانس های عاشقانه نیز در پی گرفته شده؛ نوع لباس و اکسسوری، موقعیت جغرافیایی و حتی شب و روز بودن در به وقوع پیوستن یک صحنه عاشقانه، تدبیر می‌شود. در این سکانس، عمده رفتارها با ملاطفت و توجه انجام می‌گیرد. لحظه تردید برای بوسه ملموس است و پس از وقوع آن، انفجار این ستاره در آسمان به وضوح قابل رویت است! رفتارهای ظریف، با دقت، همراه با رنگ های پاستیلی و نسبتا خنثی در ایجاد حس آرامش به بیننده کمک می‌کند. به کار بردن تکنیک اسلوموشن، تاکید روی حالت چهره کاراکترها و غیرمنتظره بودن،‌ از دلایل موفقیت است.در آغوش گرفتن و انتقال حس امنیت، پس از ترس و دوریبازی با رنگ‌ها؛ در لوکیشن، لباس و افکت فیلمبرداریموسیقی؛علی رغم پیشرفت ظاهری کره در صنعت موسیقی، در عمده کیدراماها شاهد موسیقی‌های نسبتا تکراری و بدون نوآوری هستیم؛ اما امروزه با توجه به موج جدید سینمایی در کره جنوبی و شیوع فیلمنامه های خشن و غیرلطیف، آثار  موسیقیایی جدید و قوی‌تری را می‌شنویم.برای درک بهتر این تفاوت، می توانید به موسیقی زمینه سریالهای MOUSE و THROUGH THE DARKNESS مراجعه نمایید.داستان های موازی، اما مهم؛یکی دیگر از مواردی که نویسندگان کره‌ای به آن توجه ویژه دارند، داستانهای موازی است. تمام خط های ممتد داستان، در نقطه‌ای با هم طلاقی پیدا کرده و در شکل گیری ایده اصلی داستان موثرند. ممکن است ارتباط شخصیت اصلی با یکی از کاراکترهای فرعی داستان، بی اهمیت جلوه کند، اما در پایان داستان خواهیم دید که هیچ موقعیتی زاید خلق نشده و نویسنده، تا حد امکان از تمام آورده‌ها استفاده میکند تا ایده داستان به بهترین شکل، اجرا شود.برای درک بهتر تاثیرگذاری داستانهای موازی، میتوانید سریال itaewon class را ببینید.itaewon classروابط آیده‌ال؛نمود این مفهوم، در عمده داستانهای عاشقانه است؛ لزوما یکی از وظایف کیدراما، وارد کردن رویا و خیال به عرصه امکان است. فلذا هرچه ویژگی های رابطه مثبت و معصومانه باشد، موفقیت کارگردان در دریافت بازخوردهای مثبت بیشتر است. ممکن است روابط پرپیچ و خم شوند اما در نقطه پایان، با خیال نویسنده مماس خواهند شد. در نتیجه، مخاطب می‌تواند نمود واقعی خیالات خود را شاهد باشد و این، سبب حس وابستگی، همذات پنداری و نزدیکی با کیدراماست. فرد دائما به تماشای کیدراما می پردازد، زیرا می تواند شاهد همان دنیا و روابطی باشد که در خیال پرورانده. او می‌داند که نمی‌تواند در دنیای واقعی نمونه چنین ارتباطی را بیابد؛ به همین دلیل، روز به روز بیشتر اقدام به دیدن کیدراما کرده و به قولی شاید بتوان گفت «از واقعیت فرار می کند.»داستان پردازیبه علت روند معقول و نسبتا کوتاه عمده کیدراماها(نهایتا ۲۵ قسمت یا دو فصل) گرایش به دیدن این سریالها بیشتر می‌شود.به کارگیری طنز در طول داستان، یکی از دلایل موفقیت است که سبب ماندگاری سکانس و داستان در ذهن بیننده خواهد شد. یکی از ویژگی های بارز کیدراما، تعادل بین خیر و شر است، علی الخصوص در ژانرهای جنایی؛ در روند داستان، شاهد نسبی گرایی اخلاقی، در عین پایبندی به اصولی خاص هستیم. همان قدر که شخصیت مثبت اشتباه می کند، شخصیت منفی هم غلط تصمیم میگیرید و همانقدر که در سریال شاهد خونریزی هستیم، شاهد روابطی بی بدیل هم خواهیم بود؛ این تعادل سبب جذب سلایق مختلف می‌شود.پایان بندی عمده داستانها، مثبت و همانگونه است که مخاطب انتظارش را دارد. حس خوشایند پایان داستان، همان مخدری است که سبب می شود فرد برای تجربه مجدد این سرخوشی، اقدام کند به دیدن دوباره و دوباره کیدراما. کلاف در هم پیچیده داستان، تا پنج دقیقه مانده به پایان قسمت آخر باز شده و مخاطب، با آرامش خاطر سریال را به پایان می برد و این، همان شگرد جذب و نگه داری مخاطب است در صنعت سینمایی کره.قابل فهم بودن موضوعات، از جمله عوامل گرایش اقشار مختلف به کیدراماست؛ بطوری که حتی در سریالهای معمایی، پیچیدگی های داستان عمدتا با توضیح همراه است و همین سبب می شود که مخاطبین داستان گسترده باشند. به معنای واقعی کلمه، عاشقانه؛یکی از عمده تفاوتهای کیدراما با دیگر فیلم و سریالها، معصومیت و خلوص روابط عاشقانه آن است. محبت شخصیت ها به یکدیگر بی توقع و حقیقتا از سر دوست داشتن است؛ کمتر پیش می‌آید که در داستانی، شاهد دعوا یا طلاق زوج ها باشیم.یکی از موضوعات قابل توجه، تقلل سکانس های هیجانی جنسی است. همین امر سبب جذب مخاطب، از تمامی اقشار است. بوسه ها به‌جا، با صبر و توجه، با معنویت و درست‌اند؛ مخاطب منتظر این رخداد است و خط داستانی طوری نگاشته شده که ولع بیننده برای وقوع این بوسه، به بالاترین حد خود برسد. بوسه ها منتهی به اتاق خواب نمی شوند و این، بازنمایی جدیدی است از مفهومی تحت عنوان «عشق» با آنچه در فیلم و سریالهای هالیوودی شاهد هستیم. در واقع بوسه‌ها و به آغوش کشیدن‌های کیدراما، معادل همان اتاق خواب است در هالیوود....و این، بازنمایی جدیدی است از مفهومی تحت عنوان «عشق» با آنچه در فیلم و سریالهای هالیوودی شاهد هستیم. یکی از شگردهای صنعت سینمایی کره جنوبی، توجه به فضای خارج از فیلم یا سریال است. بازیگران به حرفه خود بسیار مسلط‌اند و اکثریت قریب به اتفاق کیدراماها دارای قسمت ویژه‌اند که در آن، به رویدادها و وقایع  پشت دوربین می‌پردازند. شوهای مختلف از یک کیدراما، یکی از واجباتی است که تقریبا هر کیدرامری خود را ملزم به دیدن آنها می کند. درواقع فضای کیدراما، به دنیای واقعی کشیده می شود؛ شخصیتها در دنیای واقعی، عاری اند از هرگونه زشتی و مشکل اخلاقی. آنها انسانهای شایستهٔ صلح طلبی اند که با طرفداران خود به بهترین نحو برخورد کرده و آنها را دوست دارند. این تلاش برای منزه و معصوم پنداشتن هنرمندان، سبب دید مثبت و پذیرش آنها از طرف مردم است. در این‌صورت، میل مخاطبان به سمت این محصولاتی که ظاهرا بدون آسیب است گرایش پیدا می‌کند.</description><category>ALEXANDEREH</category><author>ALEXANDEREH</author><pubDate>Mon, 13 Feb 2023 23:09:33 +0330</pubDate></item><item><title>توتالیتاریسم؛ آتش زیر خاکستر جنگ</title><link>https://virgool.ir/@fa.sajadi/توتالیتاریسم-آتش-زیر-خاکستر-جنگ-pe41mvlrqykb</link><description>توتالیتاریسم یک شیوه حکومتداری مبتنی بر دیکتاتوری نوین است که در رأس آن یک رهبر/ پیشوا قرار گرفته و بقیه ذیل او قرار می‌گیرند؛ مناصب مختلف دولتی تماما تشریفاتی و برای توجیه ظاهر حکومتداری توتالیتر است و به خودی خود، هیچ کدام از مناصب، قدرتی برای اعمال ندارند. پیشینه توتالیتاریسم را می توان در حکومت کشورهای روسیه و آلمان(هیتلر) پیدا نمود؛ قبل از تثبیت حکومت توتالیتر، فضای جامعه برای پذیرش این شیوه حکومتداری فراهم می‌شود.  پیشینهٔ پذیرش حکومت توتالیتر در دو حوزه قابل بررسی است: اجتماعی و سیاسی. از لحاظ سیاسی، جامعه دچار فساد سیستماتیک شده. کارگزارها در پوشش خدمت به فکر تامین مصالح خود و بی توجه به وضعیت اسفبار فرهنگی و اقتصاد جامعه‌اند و سیاست‌کاری تبدیل می‌شود به حرفه آنها، به جای خدمت به عموم. جامعه دچار انواع رذائل است؛‌ پس از جنگ و به فراموشی سپرده شدن آرمانهای انسانی و ورود غیرمنتظره به جامعه پسامدرن، ارزش های معنوی در بین مردم منفور شده و مردمی بی تفاوت، خرفت و بی حس متولد میشوند. پس از فضای جنگ و نابودی و فقر و بی دینی، رفتارهایی رادیکال و خلاف عرف برای رهایی از روزمرگی و ایجاد تغییر به چشم می‌خورد؛ جامعه(علی الخصوص در جامعه آلمان و تحمیل غرامت های جنگی) دچار فقر شدید شده و از دل فقر، انواع افسادهای اخلاقی و رفتاری گریبانگیر جامعه است.به دلیل بی اعتمادی مردم به ساختارهای نظام و فروریختن دیوارهای حفاظت طبقاتی به دلیل بی عدالتی، مردم هرگونه امید برای بهتر کردن شرایط را امید واهی و احمقانه پنداشته و حتی محترم ترین نمایندگان را نیز احمق هایی می دیدند که راه به جایی نمی برند و همه قدرتمندان بسیار شریر، خرفت و نیرنگبازاند. فضای بی خدایی، تقدیر گرایی، ضعف فرهنگی و علوم انسانی محدود شده به حقوق کیفری، زمینه پذیرش حکومت مستکبر توتالیتر را فراهم می‌آورد. به عنوان مثال، نازی ها باور داشتند که تبهکاری در زمانه کنونی از نیروی جاذبه مسحور کننده ای برخوردار است و حتی پس از به قدرت رسیدن، با افتخار از جنایتهای گذشته‌شان یاد می کردند. از همین رو، پس از به قدرت نسبی رسیدن توتالیتر، شاهد رفتارهای خلاف اخلاق در حق مخالفان جنبش هستیم(قتل، اعدام، اردوگاه کار اجباری و..) که البته حکومت به این اعمال مفتخر هم هست.در جامعه توتالیتر، اوباش و نخبگان در یک نقطه ایستاده اند و هردو به عنوان نیروی پشتیبان جنبش و تحسین کننده ظلم عمومی و ظلم و فساد بالا دستی هایشان هستند؛ تمامی توده ها از میان تکه پاره های یک جامعه شدیدا ذره ذره شده رشد یافته بودند و روحیه رقابت امیز آنها برای بقا و رشد، صرفا از راه یکی شدن با دیگران(فضای پادگانی) تعدیل می‌شود. توده‌ها میل به انزوا و رشد فردی داشتند فذا روی می آورند به انزوا و سرباز زدن از پذیرش در یک گروه سیاسی یا فرهنگی؛ توتالیتاریسم این خلاء را پر نمود و برای همه انسانها یک نسخه پیچیده و همه انها را ذیل یک توده و یک قدرت تعریف نمود و اینگونه انسانها را به یکدیگر نزدیک کرده و یک اتحاد ملی ساخت.شعار ابداعی معروف ان زمان این بود: «شرف من وفاداری من است.» یکی از علل یکی شدن جامعه اوباش و نخبگان در این است که اولین رکن حکومت توتالیتر، پذیرش صرف(تعصب) پیشواست. پیشوا/رهبر بالاترین قدرت حکومت است که هیچ وقت تصمیم اشتباه نمی گیرد و اگر خطایی از جانب دستورات او صورت بگیرد، مصلحتی بالاتر در نظر گرفته شده یا کارگزاران در اجرای فرامین او کوتاهی کرده اند؛ این حس قدیس پنداری افراطی بین پیروان این جنبش به حدی است که وقتی حکومت بخواهد برای تثبیت قدرت خود در یکی از رئوس، یکی از کارگزاران را به ناحق محکوم کند، کارگزار که خود را تابع مطلق پیشوا میداند در راستای تداوم نظام برپا داشته شده حاضر است که جان خود را نیز فدا کند. به بیانی میتوان اینطور گفت که اولین پایه برقراری حکومت توتالیتر، تعصب افراطی مردم نسبت به آن است فلذا، اینگونه سلب آزادی و تسلط شدید بر مردم توجیه پیدا می‌کند. هدف حکومت توتالیتر سازمان دادن توده هاست، از همین جهت عمدتا حکومتهای توتالیتر در بین کشورهای کم جمعیت پا نمی‌گیرند؛ از همین رو باید نظام عقیدتی و امنیتی خاص و جدید خودش را نیز تولید کند.مردم منزوی و عافیت طلب که تا به حال در ارکان حکومت به حساب نیامده بودند و به هر نحوی محدود شده‌اند، حالا زیر عنوان توده تعریف می‌شوند و در ارکان حکومت راه دارند. عنوان «اتحاد ملی» ، به رسمیت شناختن مردم تنها و جدا افتاده است.سیاست جنبش های توتالیتر در این بود که اعضای خود را از بین مردم بی تفاوت و خرفت شده ای انتخاب می کرد که تا به حال در هیچ عرصه سیاسی ورود نکرده بودند؛ همین روش نمک گیر کردن افراد سبب میشود که مردم حتی ضرورت تشکیل یک نوع دیگر حکومتداری را مورد بحث قرار ندهند(نیازی به ان نداشته باشند) و از طرفی، جنبش با ارعاب به جای استدلال منطقی، جای پای خود را سفت می‌کرد. در واقع توتالیتاریسم، از حس بی علاقگی و به حساب شمرده نشدن مردمی که امید به درست شدن شرایط را تبدیل به خشم و فساد و تبهکاری کرده بودند سوء استفاده کرده و آنها را به حزب خود راه داد و حتی بعضی از آنها را به قدرت رسانید و اینگونه مقبولیت را برای خود خرید. شیوه اعمال قدرتِ فرهنگی حکومت توتالیتر، متفاوت‌تر از سایرین است؛ به طوری که در تاریخ امده یکی از روشنفکران هوادار نازیسم گفته «هرگاه واژه فرهنگ را می شنوم تپانچه ام را بیرون می کشم.»!اولین اقدام جنبش برای جذب مردم، ابتدا تبلیغ و پس از تسلط نسبی تلقین است و در نهایت ارعاب. هرچه‌‌قدر جنبش کوچکتر و فشارهای خارجی بزرگتر باشند، تبلیغات بمنظوز تاب‌اوری جنبش شدت بیشتری می‌یابند؛ مرحله پس از تبلیغ برای فائق آمدن بر فشارهای خارجی، خشونت خواهد بود. به بیانی می‌توان اینطور گفت که تبلیغ، ابزار معامله توتالیتاریسم با جهان غیر توتالیتاریسم و ارعاب، ویژگی اصلی این حکومت است.نظام توتالیتر سودای تسلط بر کل جهان را دارد و از همین رو یکی از اساسی ترین آرمان هایش فتح جهان است؛ آنها عقیده دارند واقعیت تنها به قدرت انسانی است که آن را می سازد، نه آنچه حقیقت پنداشته می‌شود. مثلا این گفته که متروی مسکو بزرگترین متروی جهان است زمانی واقعی پنداشته می‌شود که انها بتوانند تمامی متروهای جهان را از بین ببرند. در اینصورت، فرمانروای توتالیتر تنها زمانی می‌تواند دروغ هایش را محقق کند که بر تمامی جهان تسلط داشته باشد و بتواند واقعیت خود را بسازد. این ایده، باب میل مردم فلک زده ای بود که در برابر جنبه های ادراک ناپذیر زندگی قصد فرار از واقعیت، برای بقا داشتند و اینگونه توتالیتر با گردهم اوری مردم در گعده جنبش، واقعیت دوست داشتنی و معقول خود را ساخت.در واقع مهمترین نبرد توتالیتر، نبرد برای حفظ واقعیتی است که خود ساخته؛ به همین علت به ابزارهای محدودیتی روی می‌آورد و بزرگترین آرمانش تسلط بر جهان خواهد بود.یکی از علل پیروزی سریع جنبش‌های کوچک توتالیتاری، این بود که آنها ساختار نظامی و دولتی آلمان را به کلی تغییر دادنده و جایگزین‌‌هایی برای انها ترسیم نمودند؛ مثلا معادل سازمان اس آ آلمان(پلیس دولتی)، سازمان اس اس(شاخه نظامی حزب نازی) روی کار امد و عملا اس‌آ را از کارامدی انداخت.ویژگی اصلی نخبگان وفاداری آنان بود. نخبگان نیازی به تبلیغات و تلقینات نداشتند؛ مثلا اگر برای یهودستیزی باید تبلیغ عمومی شده و دلایلی مطرح می شد، برای نخبگان همین که پیشوا چنین دستوری داده کافی بود که هر یهودی را بی چون و چرا به قتل برسانند. آنان هیچگاه درنگ نمی‌کنند تا واقعیات را آنطور که واقعا هست ببینند و در عوض مطیع و وفادار صرف‌اند. وفاداری نخبگان به قدرت است، نه به خود شخص. آنها جایگاه رهبری را به قدری منزه می‌پندارند که تصمیم اشتباه را برای او محتمل ندانسته و معتقدند به موجب جایگاه قدرتمندی که وی در آن قرار دارد، تصمیمات او با توجه به آینده گرفته می شود و ضررهای زیان‌بار حال حاضر، با در نظر گرفتن فردای روشن‌تر توجیه می‌یابد.حکومت توتالیتر را میتوان یک حکومت دو وجهی دانست؛ وجه ظاهری آن حکومت نازی و هیئت های دولت، و وجه باطنی آن مرام توتالیتر است. حفظ نمادهای نظام های معمول جهان(رئيس جمهور، وزارت خانه و..)‌ تنها نمادی برای به نمایش گذاشتن اقتدار بوده و عملا کاربردی نداشت.کانون قدرت کشور، پلیس مخفی است. فعالیت اصلی پلیس مخفی دقیقا پس از ارام شدن شرایط کشور شروع می‌شود. یکی از راه های تسلط، امنیتی کردن فضای جامعه است که پلیس مخفی این وظیفه را به نحو احسن اجرا نمود. پلیس مخفی وظیفه دارد که هر اتفاق مشکوکی را رصد کرده و با هرگونه احتمال جنایت، مجازات نماید. در واقع عمده مجازات های پلیس مخفی، به دلیل پیش بینی تحولات محتمل است، نه وقوع عین جرم. آنها برای حفظ قدرت در دستان رهبر، مجبور به مجازات قبل از ارتکاب بودند؛ اینگونه حتی اگر گمان برده می‌شد کسی فعالیت های ضد نظام به قصد سرنگونی حکومت دارد مورد مجازات واقع می‌شد تا مبادا روزی به چنین هدفی دست پیدا کند..«محتوا از کتاب توتالیتاریسم نوشته هانا آرنت»</description><category>ALEXANDEREH</category><author>ALEXANDEREH</author><pubDate>Sat, 17 Dec 2022 16:33:23 +0330</pubDate></item><item><title>یقه‌ٔ که را بگیریم؟</title><link>https://virgool.ir/@fa.sajadi/یقه-ٔ-که-را-بگیریم-qzeykwbycwdy</link><description>تاریخچهٔ پیدایش گشت ارشاد به کجا متصل است؟ پوشش یکی از ارکان اصلی تمامی ادیان آسمانی است؛ در دین خاتم اسلام، به حجاب عنایت ویژه ای شده تا حدی که در نص قرآن به طور صریح به آن اشاره می شود.تاریخچه‌ٔ سیاسی این مسئله بر می گردد به روزهای ابتدایی انقلاب، بطوری که تئوریسین های اصلی آن(مطهری، بهشتی و..) در صدد تبیین ضرورت این اصلی اساسی دینی برمی‌ایند.با فاکتور گرفتن از سخنرانی ها و تاکیدات امام خمینی در این زمینه، اولین اقدام رسمی در تیرماه ۱۳۵۹ توسط آیت الله ری شهری صورت گرفت، با این مضمون که خانمها باید در امکان اداری به حد متعارف پوشش اسلامی حضور پیدا کنند. پس از این مصوبه، افرادی دیگر چون رییس جمهور رجایی نیز به تایید این مصوبهٔ تایید شده در دادگاه انقلاب پرداختند.در راستای همین مصوبه، نیروهای گشتی چون جندالله اقدام به نظارت بر اجرای قانون نمودند که در سالهای انتهایی فعالیتشان، به تندوری هایی نیز کشیده شدند؛ در جریان این اقدامات امام خمینی به کمیته فرمان مقابله با چنین رفتارهایی را ابلاغ نمود:امام در تاریخ ۱۳ تیر ۵۹، در پاسخ تعرض به بانوان بدحجاب توسط گروهی در خیابانها چنین فرمودند: «ممکن است تعرض به زنها در خیابان و کوچه و بازار، از ناحیه منحرفین و مخالفین انقلاب باشد، از این جهت کسی حق تعرض ندارد و این گونه دخالتها برای مسلمانها حرام است، و باید پلیس و کمیته از این گونه جریانات جلوگیری کنند.» (صحیفه امام، ج۱۲، ص۵۰۲)در آبانماه ۱۳۶۲ قانون مقابله با بی‌حجابی در قانون مجازات اسلامی به تصویب رسید. از این تاریخ به بعد، اقدامات تند خیابانی(اکبر پونز و..)با زنان بدحجاب به وقوع پیوست که مورد اعتراض افرادی چون هاشمی رفسنجانی نیز قرار گرفت.پس از روی کارآمدن دولت اصلاحات(خاتمی) و بی توجهی نسبت به مسئله حجاب و بالاگرفتن تب بی حجابی، در سال ۱۳۸۴ دولت راهکار حجاب و عفاف را در شانزده بند تدوین و به شورای عالی انقلاب فرهنگی تقدیم کرد. پس از تصویب این طرح در این شورا و تغییر دولت‌ها، احمدی نژاد مامور به اجرای چنین مصوبه‌ای شد.در این زمان، دولت با تصویب طرح ارتقای امنیت اجتماعی، نظارت بر اجرایی شدن این مصوبه را به عهدهٔ نیروی انتظامی گمارد و در سال ۸۵ ون های سبز برای این انجام این وظیفه رسما در خیابانها حضور پیدا کردند.در طی روزهای ریاست احمدی نژاد، نزاع و گفتگو در این زمینه سبب انجام اقدامات و اصلاحات نسبی‌یی گردید که به دلیل فضای سیاسی و انتخاباتی عملا به حاشیه رانده شد.در ذیل مصوبه حجاب و عفاف، مجریان این طرح شامل ۲۶ وزارتخانه و سازمان بودند؛ من جمله:وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامیوزارت بازرگانیسازمان صدا و سیمانیروی انتظامیسازمان ملی جوانانسازمان تبلیغات اسلامیوزارت آموزش و پرورشوزارت اقتصاد و امور داراییوزارت علوم و تحقیقاتوزارت زنان و خانوادهوزارت ارتباطات و فناوری اطلاعاتسازمان تربیت بدنیشهرداریوزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکیستاد احیای امر به معروف و نهی از منکرسازمان بهزیستیوزارت امور خارجهوزارت کار و امور اجتماعیمجلس شورای اسلامیوزارت کشورسازمان مدیریت و برنامه ریزیقوه قضاییهوزارت مسکن و شهرسازیوزارت میراث فرهنگی و گردشگرینیروی مقاومت بسیجوزارت راه و ترابریاین در حالی است که عمده فعالیت ها در حوزه حجاب، مربوط است به نظارت انتظامی و نه تربیت و تبیین!حجاب، به عنوان یکی از احکام صریح اسلامی، بدون تبیین چرایی و ضرورت بر جان عقیدهٔ مردم نخواهد نشست؛ زیرا که علت اصلی اجرای احکام دینی نشأت گرفته است از ایمان، و ایمان امری ابتدائا عقلی و قلبی و  سپس انتظامی و نظارتی.اجرای احکام امری عبادی است، فلذا که با پذیرش عقاید و ایمان قلبی، التزام به قوانین و احکام دینی توجیه منطقی خواهد داشت و الا رعایت احکام آن مثل رعایت قوانین ترانزیتی و یا بانکی، بصورت قهری و ترس از کیفر قضایی خواهد بود.حال شما بگویید،یقه‌ٔ که را بابت این آش شور شده و هزینه های محتمل بگیریم؟!</description><category>ALEXANDEREH</category><author>ALEXANDEREH</author><pubDate>Sat, 19 Nov 2022 13:55:55 +0330</pubDate></item><item><title>برای سالِ عجیبِ کنکور</title><link>https://virgool.ir/lets-write/برای-سالِ-عجیبِ-کنکور-bh9gljsnekir</link><description>دوباره صدای آلارم، دوباره شیش صبح‌های لعنتی تهران.دیروز آخرین روز آزادی بود؛ از امروز به بعد به بند کشیده خواهیم شد.زیر پوتین‌های این لشکر مدافع برابری، شادی‌ام را له می‌کنم و به راه می‌افتم؛ فردا منتظر من است.دست غیب آمد و در کتابنامهٔ این عبد مظلوم و تیپا خورده نوشت که دوسال بیگاری، ولی در منزل!خدا ماچ بنهد بر دست و دهان آن دانشمند فلجی که شیشهٔ آزمایشِ حاوی مواد ویروسی کرونا از دستش افتاد و شکست و زمین را یک سه‌چهار سالی به خاک فنا داد؛ ولی خب از آنجا که ما خیلی فرصت‌طلب و خوشه‌چین هستیم، از بین مرگ و میر و غم و بدبختی و بیکاری و بی‌پولی، کنکوری بودن را برگزیدیم و در این راه، ماتحت صاف شدهٔ مان از فرط نشستن‌های طولانی پای درس را پیش‌کشیِ رئیس آزمایشگاه کردیم؛ باشد که مقبول افتد.القصه که ما یک‌ دوماهی را به صورت آنلاین، هفت صبح حاضری می‌زدیم و بعد خیلی خوشحال و امیدوار شیرجه می‌زدیم به روی دفتر و کتاب‌های سال دهم. از هفتهٔ دوم تخت و پتو لب را به دندان می‌گزید و از گوشهٔ چشم نگاهمان می‌کرد که : کامان ددی؛ ولی از آنجا که خدا ترس هستیم و گوش به زمزمه‌های هوس آلود نه رخت‌خواب، و نه هیچ‌کس دیگر نمی‌دهیم، با رغبت و شوق به مطالعه و تحصیل می‌پرداختیم.هفتهٔ سوم کمی فیتیله را پایین آورده و بعد از ارسال حاضری، یک یک‌ساعتی را در معیت بالش و پتو به خواب پرداخته و بعد اقدام می‌کردیم به پیشهٔ مقدس شاگردی.گفته بودیم که انسان بلند طبع و خیلی مقاومی هستیم؛ از همین رو بنده، یعنی همان سایهٔ همایونی الهی بر سر شما، شدیم جزو اولین نفرات که خوب بیگاری کرده بودند. این هم نتیجهٔ نه گفتن به رخت‌خواب و جوگیر شدن!مهرِ نامهربان‌تر از نامادری سیندرلا نیامده، کلاس‌های پیش‌آمادگی سال تحصیلی شروع شد و از آنجایی که همیشه از درس عقبیم، کلاس‌ها زودتر از موعد شروع شدند. خلاصه که رخت‌خواب را ماچ ابدار کردیم و گذاشتیم داخل کمد، بند پوتین‌هارا سفت کردیم، با دو انگشت از این واکس‌های مشکی کشیدیم روی صورتمان و خیلی جدی نشستیم پای کلاس درس؛ حالا درست است که بقیه فحش برادر پدر می‌دادند، ولی من وقتی اینترنت شَل می‌زد، بندری می‌زدم و از این شادی فریاد آزادی سر می‌دادم که:«دو دیقه‌اس از کلاس افتاده‌م بیرون?». به قول اخویِ گرامی، همیشه عقدهٔ خاص و متفاوت بودن داشته‌ام.تا‌به‌تا و تاتی کنان، به مثال خری که یک پایش شل می‌زند تابستان را به اتمام رسانده و بدون اینکه تاری از شعاع خورشید بر سرمان بچکد، به مطالعه پرداختیم.گذشت و گذشت تا اینکه شد اول مهر؛ متأسفانه زمزمه‌های واکسن و از این کفریات به گوش می‌رسید و تمام این‌ها یعنی دوباره دود صبحِ تهران، سردردهای ناشی از وراجی دوستان، نیمکت‌‌های متلاشی شده و امتحان ریاضی و کلا هرآنچه مربوط است به ریاضی!بنده نالان، شبانگاهان را به تضرع و زاری می‌پرداختم که نکند خدایی ناکرده این بشر احمق، علمش آنقدر بکشد که واکسن تولید کند و تمام این لش کردن‌های دوسال در خانه را بفرستد به کنج خاطره‌ها؛ ای تف بر چنین علمی! تف بر مدرنیته و تکنولوژی!با شعار «دیگی که برای من نجوشد، می‌خواهم سر سّگ در آن بجوشد» صبح‌هارا به شب می‌رساندم و برای اینکه سرانهٔ علمی را کاهش دهم که مبادا فرمول واکسن به مغز نخودمغزی برسد، درس را غنچه‌ای بوسیدم و گذاشتم کنار. شوخی می‌کنم، سایهٔ همایونی وسواس به اتمام رساندن کار را دارد و باید خریتی را که شروع کرده به پایان برساند، مگر اینکه نفعی دگر در میان باشد. گفته بودیم که خیلی نکته‌سنج و آن‌تایم و درس‌حسابی هستیم!زمزمه‌های واکسن به گوش می‌رسید، ولی خب صرفا صدای ویزویز بال مگس‌های لاشخور گوساله‌ای بود که دور سرت مثل خر می‌چرند و فقط می‌گویند ویییز، ویییز مرض، مرگ، ژکقننثحصحصحثخ.خلاصه که طی اقدامی تدبیر اندیشانه، دبرای ارجمند مدرسه(جمع دبیر) تصمیم گرفتند که سربازان مطیع خود را دسته دسته به پادگان راه دهند، ولی از آنجا که ممکن بود اموزش و پرورش تختهٔ‌شان کند، یعنی درشان را، خیلی نایس و خارجی‌طور گفتند هرکی عشقش کشیده بیاید و برای ترغیب‌مان کلی عکس و کلیپ و این خزغبلات از دیوارهای کاهگلی مدرسه فرستادند که: «ببینید? دیوارهای مدرسه هم دلتنگتان شده‌اند.» حالا کار به این ندارم که چه دود داده بودند که درد و دل‌های دیوار را می‌شنیدند، ولی خب ما دم به تله ندادیم و با لبخند نیمه‌ژکوندی گفتیم:«نوچ! بیوفتیم بمیریم شما جواب پدرمان را می‌دهید؟». این بود که وسط‌های آذر ماه اولین شرفیابی ما به مدرسه شد.اول‌ها کلاس مجازی، بعد نیمه مجازی، بعد حضوری-سه‌چهار نفر مجازی و در اخر حضوری و منْ تنها مجازی برگزار شد؛ از آنجا که خیلی مهم هستیم و برو دارد حرفمان، به خاطر روی گل همایونی کلاس‌های مجازی همچنان برپا بود و بنده صبح به صبح، مثل گل‌های دست و رو نشسته سلام می‌دادیم و با بیجامه به مسائل علمی کلاس درس ورود می‌کردیم.پایان بخش اول..</description><category>ALEXANDEREH</category><author>ALEXANDEREH</author><pubDate>Mon, 14 Nov 2022 20:21:16 +0330</pubDate></item></channel></rss>