<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های f.kohansefidi</title><link>https://virgool.ir/feed/@f.kohansefidi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:50:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/64848/avatar/JUImI4.png</url><title>f.kohansefidi</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi</link></image><item><title>او یک نقاشی است</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi/او-یک-نقاشی-است-assfbhmfxws4</link><description>قسمت چهارم: اتفاقی غیر قابل پیش بینیپزشک معالج (آقای فور) از جک پرسید:«خب، مشکلتون چیه؟»، جک هم سیر تا پیاز قضیه را برای پزشک تعریف کرد. آقای فور پس از شنیدن حرف‌های جک از صندلی بلند شد و به سمت جک آمد، او را معاینه کرد و گفت:«مشکل خاصی نیست، می‌‌تونه بخاطر فکر‌ زیاد یا دغدغه‌های زندگی باشه». و چند دارو برای جک تجویز کرد.جک پس از خروج از اتاق به آرامی گفت:«من مطمئنم که توهم نزدم» و به سمت خانه حرکت کردند. الکس گفت:«من فردا اینجا رو ترک می‌کنم. اگه دوست داشته باشی می‌تونی با من بیای، اینطوری حال‌و‌هوایی هم تازه می‌کنی». جک گفت:«باید نظر آنا رو هم بپرسم». جک با باز کردن در خانه با فردی که لباس عجیبی بر تن داشت مواجه شد که با دیدن جک به طبقه بالا گریخت، جک سریع به آشپزخانه رفت و با دیدن بدن بی‌جون آنا به سمتش رفت و او را محکم در آغوش گرفت و شروع کرد به گریه کردن. جک پرسید:«کی این بلا رو سرت آورده؟» آنا گفت:«مراقب خودت باش» و از حال رفت. جک آنا را به آغوش گرفت و به سمت بیرون دوید ولی هیچ ماشینی در نزدیکی آنجا نبود. جک همانطور که آنا رادر آغوش گرفته بود شروع به دویدن به سمت مرکز شهر کرد. پس از مدتی جک ماشینی را در حال نزدیک شدن دید، سریع وسط جاده ایستاد و ماشین ناچار نگه داشت، جک سوار شد و به سمت نزدیک ترین بیمارستان حرکت کردن. پزشک پس از معاینه آنا را به اتاق عمل انتقال داد ولی قبل از جراحی از دنیا رفت. جک که هر لحظه حالش بدتر‌ می‌شد با شنیدن خبر مرگ آنا با عصبانیت به خانه برگشت و در همین حال بود که مرد غریبه با خنجری در دست به جک حمله کرد و خنجر را با تمام وجود وارد قلب جک کرد ولی خنجر فرو نرفت. او چند بار دیگر امتحان کرد ولی بی‌فایده بود، او نمی‌توانست خالق خود را بکشت.</description><category>f.kohansefidi</category><author>f.kohansefidi</author><pubDate>Thu, 07 Nov 2019 19:32:35 +0330</pubDate></item><item><title>او یک نقاشی است</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi/او-یک-نقاشی-است-h0fyhwqc977q</link><description>قسمت سوم: حال عجیب فردای آن روز، جک پس از انجام کار‌‌‌های روزمره‌ برای ملاقات الکس آماده شد. او در‌حالی که داشت برگه‌های نقاشی و وسایل دیگرش را در اتاق‌اش برمی‌داشت حس عجیبی او را جلب کرد. به اطراف خود نگاه کوتاهی  کردولی بی‌توجه از اتاق خارج شد.هنگام خروج از خانه آنا پرسید:«به دیدار الکس میری؟ » جک هم تایید کرد و گفت:«بله، تا غروب آفتاب هم      پیشش می‌مونم» و از خانه خارج شد. تمام راه فکر آشفتگی اتاق فکر جک را مشغول کرده بود بطوری که بدون اینکه به چیزی توجه کند فقط راه می‌رفت. در همین موقع بود که از روبروی الکس که در حال گفت‌و‌گو با دوستانش بود عبور کرد. الکس صدا زد:«جک! کجا داری میری؟ » جک با شنیدن صدای الکس به خودش آمد و گفت:«داشتم  به دیدن تو میومدم»، الکس که از حال جک تعجب کرده بود گفت:«پس چرا اونجا وایسادی؟ بیا بریم». و با هم  به خانه رفتند.الکس در خانه ای بسیار زیبا و بزرگ زندگی می‌کرد که دیوار های آن پر بود از نقش و نگار‌های عجیب که هر کدام بخشی از زندگیه اجداد الکس را نشان می‌داد. جک به یکی از نقاشی‌ها خیره شده بود که الکس گفت:«اون نقاشی مربوط میشه به پدر‌بزرگه پدرم، تا اونجایی که من می‌دونم او مردبسیار دانا و برعکس پدر و پدر‌بزرگم مثل من عاشق ماجراجویی بود. جک گفت:«چقدر عجیب». الکس با تعجب پرسید:«چی عجیبه؟ » جک گفت:«ببخشید الکس با خودم بودم این روزا حالم اصلا خوب نیست». الکس گفت:«حالت خوب نیست! برای چی؟ اگه دوست داشته باشی می‌تونی به من بگی که چی شده، هر‌چی باشه من دوست صمیمی و قابل اعتماد تو‌‌ام، مگه نه؟ » جک گفت:«معلومه که هستی». الکس گفت:«پس دقیق بگو چی شده؟ » جک گفت:«امروز که به اتاقم رفتم همه‌چی بهم‌ریخته بود، خیلی عجیب بود چون آنا چند روز پیش اونجا‌رو مرتب کرده بود». الکس گفت«شاید دزد به خونتون اومده؟ » جک گفت:«شاید، ولی اگه دزد بوده پس چرا چیزی نبرده؟ » الکس با لبخندی کوچک گفت:«چطوره به یک دکتر مراجعه کنیم». جک هم حرف الکس را تایید کرد و بعد از آماده شدن به مرکز شهر حرکت کردند.</description><category>f.kohansefidi</category><author>f.kohansefidi</author><pubDate>Wed, 16 Oct 2019 23:50:36 +0330</pubDate></item><item><title>او یک نقاشی است</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi/او-یک-نقاشی-است-qgpjg2ukrr7h</link><description>قسمت دوم: دیدار با الکسزمان زیادی از غروب آفتاب نگذشته بود که صدای در بلند شد. جک که روی کاناپه نشسته بود و آلبوم قدیمی خانوادگی را ورق می‌زد با شنیدن صدای در سریع از جایش بلند شد و به آنا گفت: «الکسه! من در‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ رو باز می‌کنم». جک و الکس وارد خانه شدند و روی کاناپه نشستن. چندی بعد آنا با سه فنجان قهوه از آشپزخانه بیرون آمد، قهوه‌ها را روی میز گذاشت و روبروی جک نشست. مدتی به احوال پرسی گذشت. جک آلبوم را برداشت و در حالی که به عکس بچگی‌شان خیره شده بود به الکس گفت: «یادش بخیر، چه روز‌های خوبی در کنار هم داشتیم، همیشه و همه‌جا با هم بودیم». الکس هم در جواب به جک گفت: «هی، ای‌کاش می‌تونستیم به اون روز‌ها برگردیم». و شروع کردن به تعریف کردن خاطرات بچگی‌شان، آنا هم با اشتیاق به حرف های آنان گوش می‌داد. چندی بعد جک پرسید: «خب، دوست قدیمی این روز‌ها چیکار می‌کنی؟» الکس جواب داد: «نمی‌دونم از کجاش برات تعریف کنم. کدوم سفر رو بگم؟ پیدا کردن گنج‌های نهفته یا گیر‌‌‌ افتادن به دست دزدان دریایی.» جک با تعجب گفت: «وای! چه سفر های پر خطری. دوست دارم همش رو بشنوم». آنا گفت: «جک! آقای الکس رو اذیت نکن. من میز شام رو آماده می‌کنم. شما هم بیاید غذا رو بخوریم تا سرد نشده.» جک هم از سر رضایت چشمی گفت و همگی به آشپزخانه رفتند. پس از خوردن شام لذیذی که آنا درست کرده بود و جمع کردن میز، الکس شروع کرد به تعریف کردن خاطرات سفر‌های مختلف‌اش، آن‌ها تا دیر‎‌‎‏وقت گرمه صحبت بودند و بعد از کلی صحبت الکس گفت: «امشب یکی از بهترین شب‌های چند سال اخیرم بود که کنارت نبودم. ای‌کاش می‌تونستم روز‌های بیش‌تری رو بمونم تا کنار‌هم خوش بگذرونیم، اما چاره‌ای نیست که عمر انسان کوتاه هست و نهفته‌های بسیار که باید کشف کنم.» و برای رفتن آماده شد، در هنگام خروج از خانه جک گفت: «فردا صبح برای کشیدن یه نقاشی زیبا از بهترین دوستم به دیدنت میام». الکس هم در جواب با خوش‌حالی گفت: «با کمال میل» و رفت.</description><category>f.kohansefidi</category><author>f.kohansefidi</author><pubDate>Fri, 23 Aug 2019 03:32:26 +0430</pubDate></item><item><title>او یک نقاشی است</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi/او-یک-نقاشی-است-hhkimquw0kpd</link><description>قسمت اول: برگشتن الکس از سفرمثل همه ی روز ها جک صبح زود از خواب بیدار شد، حمام سریعی کرد و به حیاط رفت تا به گل های رز زیبایی که دور تا دور حیاط بودن آب دهد. بعد از چند ساعت رسیدگی به آنها برای خوردن صبحانه به اتاق برگشت. وقتی وارد آشپزخانه شد دید همسرش(آنا) میز را آماده کرده. جک گفت:(( صبح بخیر آنا، ببخشید که بیدارت کردم.)) آنا هم در جواب با لبخنده زیبای همیشگی اش گفت:(( صبح تو هم بخیر عزیزم.)) و به ریختن چایی مشغول شد. جک بعد از خوردن صبحانه لذیذی که آنا درست کرده بود گفت:(( امروز خیلی کار دارم، باید به دیدار یکی از دوست های قدیمی دوران دبیرستانم برم، چند سالی هست که ندیدمش. دیروز از آقای جیسن شنیدم که از سفر برگشته.)) آنا گفت:(( چه عالی! من می شناسمشون ؟)) جک گفت:((فکر نکنم بشناسیشون. الکس یکی از بهترین و ماجراجو ترین دوستان من هست. او سفر های زیادی به کشور های دور و نزدیک رفته و من همیشه از گوش دادن به خاطراتش لذت میبرم.)) آنا که خیلی دوست داشت الکس را ببیند به جک گفت:(( چطوره ایشون رو برای شام دعوت کنیم؟)) جک هم قبول کرد و گفت:((فکر خوبیه.))برای خواندن ادامه ی داستان ما را دنبال کنید</description><category>f.kohansefidi</category><author>f.kohansefidi</author><pubDate>Thu, 15 Aug 2019 01:03:43 +0430</pubDate></item><item><title>با یک گل هم بهار می‌شود ?</title><link>https://virgool.ir/@f.kohansefidi/گم-گشته-در-تاریکی-c4xw6u5xhztn</link><description>نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم یا چه باید بگویم. می‌خواهم با خودم گفت و گو کنم می‌خواهم صحبت کنم تا دلم نپوسد.دلم پر است از درد مگر قلب انسان تحمل چه مقدار درد را دارد! تا حالا از خود پرسیده‌اید ما به دنبال چه هستیم؟ چرا نمی‌توانیم این عمر کوک شده را کنار هم با خوشی بگذرانیم؟ بعضی وقتها دلم می‌خواهد حداقل اگر نمی‌توانم اوضاع را درست کنم می‌توانستم زمان را متوقف کنم تا اوضاع از اینی که هست بدتر نشود. حالم بد است خیلی بد طوری که بعضی وقتها دلم نمی‌خواهد خورشید طلوع کند چون نمی‌توانم از کنار این همه درد و صدا بگذرم. می‌دانی منظورم از درد چیست؟ درد کودکی که بجای بازی کودکانه و درس خواندنش با گریه و التماس و چهره‌ای پر از غم زل می‌زند به چشمانت و از تو می‌خواهد کمکش کنی و از او فال بگیری یا... . دردی را نمی‌توانم تحمل کنم وقتی می‌بینم کودکی بر روی تخت بیمارستان نشسته و مادرش در کنار او دارد دل داری اش می‌دهد و حرف های شادی بخش می‌زند ولی دلش پر از درد است. دردی بزرگ که ذره ذره آب شدن فرزندش را می‌بیند ولی چاره ای جز نظر و نیاز کردن ندارد. دردی که می‌بینم کسانی از جنس خودم کمی آن طرف تر برای یک خانه یک مدرسه و یک بیمارستان دارند زجه می‌زنند. دردی را می‌گویم که می‌بینم هموطنم تمام شادی اش در یک چشم به هم زدن از بین رفت و به گلستان تبدیل شد.اگر بخواهم از دردهایم بگویم رنگ موهایم مثل دندان هایم شده.بعضی وقتها که با خودم خلوت می‌کنم شروع می‌کنم به حرف زدن شاید کسی که ما را به این جهان فرستاده حرفم را بشنود. از وقتی کودکی بیش نبودم همیشه به دنبال این بودم که خدایم را ببینم چون از برخی ها شنیده بودم که او جواب تمام سوال ها را می‌داند. همیشه می‌خواستم بپرسم هدفت از خلقت ما چه بوده؟ اگر واقعا هدف زندگی کردن است! چرا درد وجود دارد؟ تنفر وجود دارد؟ شما که به هر چیزی توانایی چرا کاری نکردی که فقط دانه ی مهر در وجودمان رشد کند؟؟؟ ذهنم پر است از جواب های بی پاسخ. شب شده می‌خوابم به امید فردایی بهتر.اگر تو هم مثل من می فهمی درد یعنی چی و میخوای کاری کنی یه چیزی میخوام بهت بگم، رفیق در حد توانت &#34;به هم نوع ات کمک کن&#34; قطعا این حال خوب به خودت بر میگرده. میگی نه، امتحان کن.</description><category>f.kohansefidi</category><author>f.kohansefidi</author><pubDate>Tue, 13 Aug 2019 16:42:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>