<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های اضمحلال</title><link>https://virgool.ir/feed/@ezmehlal</link><description>اضمحلال به معنای از هم پاشیدن . نیست شدن و نابود شدن .  رفتن . ناپدید شدن . برافتادن . برافتادگی . فنا و نیستی ... همچو زندگیم که به سان نیست و نابودی و رفتن و نماندن است .</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:23:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/6031/avatar/SaJ1Mi.png</url><title>اضمحلال</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal</link></image><item><title>من از تمام سرزمین های شمالی و جنوبیم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/من-از-تمام-سرزمین-های-شمالی-و-جنوبیم-ucf2adrl4q2f</link><description>آه ای انسان مهجور ، ای رمنده از آرامش در تو هیچ اصالتی وجود ندارد.آنگاه که می پرسی اصالتا اهل کجایی؟ من کل جنگ ها، کوچ ها، بیماری ها، مردگان و زندگان، من کل دردهای خاندان بزرگ پدری و مادریم را باید به یاد بیاورم و انتخاب بکنم پس از کدامین سکونت، پس از کدامین نوشیدن از چشمه آب، پس از کدامین آرزو برای رسیدن به آرامش، پس از کدامین به لنگر انداخته شدن ،پس از کدامین ریشه دواندن خودم را به رسمیت بشناسم.تو چه میدانی از هجر از هجرت از دل کندن از ندیدن اجدادت و گذر از کوهستان ها برای زنده ماندن.تو چه میدانی ریشه دواندن در سرزمینی که در آن جنگجویی بودی که اسیر شدی و به خاک نشستی. چه میدانی از میدان جنگ، چه میدانی از اسیری چه میدانی از دلتنگی برای گرفتن پیاله ای آب از مادرت که خواهرت از آن چشمه که معشوقه ات آنجا اشک ها ریخته، آورده باشد. تو چه میدانی از بیماری از مرگ از گریختن از سرزمینی که عزیزانت در آن به خاک افتادند . تو چه میدانی آواره شدن، آوار شدن در سرزمینی دیگر و زنده ماندن و ریشه زدن پس از آن همه مرگ را. تو چه میدانی از سیل از زلزله از ویرانی از دوباره بیرون کشیدنت از دل خاک و بردنت به سرزمین دیگر را و بو نکردن دوباره خاک باران خورده آن باغچه کوچک را. تو چه میدانی ریشه زدن در سرزمینی دیگر را وقتی نیمی از ریشه هایت هزاران کیلومتر دورتر در خاک آرمیده باشند. من از کدامین خاطره با تو سخن بگویم؟من از کدام قسمت ماجرا برای تو بگویم؟ از لالایی کدام مادربزرگم برای داغ سنگین دوری از وطنش از کدام پدربزرگم و خستگی راهش برایت بگویم؟؟؟اصالتم انسانیت است که هزاران سال سعی کردند آن را از ما بگیرند.حالا تو برایم بگو که از کدام سرزمینی؟</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Sun, 19 Apr 2020 00:07:57 +0430</pubDate></item><item><title>او مرا به سیاهی کشاند</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/او-مرا-به-سیاهی-کشاند-n2wotdmxd715</link><description>از کِی ؟ یادم نیست . کمی قبل از او بود که پینترست را داشتم . آلبوم‌های زیادی درست کرده بودم از هر چیزی ... سفر ، لباس ، کفش ، کوه و سنگ ، موج سواری ، عکاسی .... توی هر کدومش همه جور عکسی بود از رویاهای تک نفره و دو نفره . رویاهای زنانه و مردانه ، رویاهای مشترک  .امروز داشتم مجموعه دستکش‌ها را جمع آوری می کردم بعد متوجه شدم با تمام علاقه‌ای که به زیبای‌های مد مردانه دارم ، فقط دارم دستکش‌های زنانه انتخاب میکنم و روی دستکش‌های مردانه مکث میکنم ، نگاه تمجیدانه ای میکنم از زیبایی طراحی و دوخت دستکش ها و لذت میبرم و رد میشم .من خیلی وقت هست دارم رد میشم از چیزهای مردانه زیبایی که میبینم  .متوجه شدم دیگه توی آلبوم‌هام از هیچ چیز مردانه و یا دو نفره‌ای خبری نیست . متوجه شدم ترسیده شدم و محدود شدم ، حتی توی خصوصی ترین لحظه های زندگیم . این چیزها گفتم که بهتون بگم مواظب ورود آدم‌ها به زندگی‌هاتون باشید، هر کسی به زندگی آروم و قشنگتون راه ندید . چون یه آدم اشتباه باعث میشه تمام زیبایی های روح شما از بین بره. مواظب آدمی که میاد توی زندگیتون باشید چون رویاهای شما ، آرزوهاتون ، هدف‌هاتون ، برنامه‌هاتون و... کاملا تحت تاثیر اون آدم قرار میگیره و بعدها میبینید که خیلی از افکار شما دیگه درخشان نیست . متوجه میشید که برای هیچ کدوم از برنامه های زندگیتون دیگه تلاش نمی کنید .برای من که اینطور بود . از من جز سکوت و سیاهی و ترس و گوشه گیری چیزی باقی نمانده .من اینها نبودم . او مرا به سیاهی کشاند.</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Wed, 08 Jan 2020 23:41:33 +0330</pubDate></item><item><title>گردنت را دگر بو نمی‌کشم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/گردنت-را-دگر-بو-نمیکشم-szdwkyyzmuir</link><description>یک روز بچه‌ات را قنداق پیچ شده توی بغلت می گذارند، چشم می‌بندی گردنش را بو می‌کشی به بهشت می‌رسی. خندان اولین لالایی را توی گوشش میخوانی که به آرامش برسد. چشم باز می‌کنی بیست سال گذشته است. بچه‌ات را کفن پیچ شده توی بغلت میگیری حالا دوباره باید لالایی بخوانی اما اینبار برای دل خودت که به آرامش برسی تا بتوانی بگذاریش توی قبر. هبوط انسان همین است. از سرابی کوتاه و زیبا به برهوتی بی انتها پرت شده‌ای، برای همه عمر به جهنم میروی سالها سالها سالها</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Sat, 14 Sep 2019 13:38:38 +0430</pubDate></item><item><title>آدرس یک قطعه از روحم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/آدرس-یک-قطعه-از-روحم-rl3b18vr1nwj</link><description>میدونی یه قطعه از روح من اونجا جا مونده . همون جا کنار اون پسری که روی تخته سنگ بزرگ پایین دراک نشسته بود و داشت ساز میزد . همون جا که من برگشتم و نگاهی کردم و تو دستم گرفتی و کشیدی که به راه رفتنم ادامه بدم . همون لحظه یک قطعه از روحم اونجا نشست کنار اون پسر و برای همیشه به ساز زدنش توی باد گوش داد .نمیدونی که من همیشه وقتی کم میارم بین آدم ها ، خیالم پر میزند آنجا , کنار آن سنگ . بعد در خیالم می نشستم و ساعت ها ساز میزدم و میزدم و میزدم و میزدم تا صبح ، تا جهانی دیگر.و حالا که کمی غمگینم و کمی دلتنگ و بیشتر از کمی خسته از همه چیز دلم میخواد روی همان تخته سنگ بودم و ساز میزدم و باد صدای دلتنگیم را به گوش تو می رساند . روح بیچاره ی اسیر شده در این تن نحیف , متاسفم .</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Mon, 03 Jun 2019 13:08:03 +0430</pubDate></item><item><title>درختی که در نهایت تراورس شد</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/درختی-که-در-نهایت-تراورس-شد-dzqiqsshvilp</link><description>آخرین بار خودم را درختی فرض کرده بودم پایین تر از دروازه شهر که شده بود چوبه دار . چه عاشق ها که از او آویخته بودند , چه چوب ها و سنگ ها که خورده بودند و من شباهنگام تنه ام را تکان میدادم تا لالایی شود برای آن تن عاشق رنجور رفته از میان آدمیان کج فهم.قبل از آن بارهای خودم را دیده بودم که تابی از من آویخته بودند و دخترکی ساعت ها کنارم بازی می کرد , دیده بودم از تنه ام بالا می رود ، روی شاخه هایم می نشیند و صبر میکند که باد شاخه را به رقص بیاورند و را با من بلرزاند . حتی دلم میخواست درختی بودم که کتاب می شد در نهایت . حالا مطمئنم اگر درخت می شدم مرا با تبر کندی اره می کردند و به تراورس های متعددی تبدیلم می کردند که تمام طول روز و شب زیر فشار حرکت قطار آه می کشیدم . آه دردناکی. درست شبیه انسان بودنم که شبانه روز تحت فشار حرکت و رفتارهای زشت انسان هایی هستم که با هر حرف و سخن روی تمام روح و روانم در حال تردد هستن و من فقط می توانم آه بکشم . آه جانسوز دردناکی که از طرف کسی شنیده نمی شود.</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Tue, 07 May 2019 14:08:45 +0430</pubDate></item><item><title>شاید اصلا مسیر زندگیم تغییر می کرد اگر کمی شجاع تر بودم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/شاید-اصلا-مسیر-زندگیم-تغییر-می-کرد-اگر-کمی-شجاع-تر-بودم-osn0mwnb5wfp</link><description>سالها قبل وقتی که دانشگاه می رفتم پسری بود به اسم آقای آتشی توی کلاس ادبیات می آمد و من از مکالمه های بین او و استادم لذت می بردم . آن سالها من چیزی حدود چهل و دو سه کیلو وزن داشتم و او شاید چیزی حدود صد کیلو .وقتی به دوستانم گفتم آقای آتشی را جور عجیبی دوست دارم برای همین تفاوت وزن درکم نکردند و دیگر من بیخیال گفتنش به هرکسی شدم . گرچه هر بار که میدیدمش دلم میخواست کمی جلو بروم و با او صحبت بکنم اما هیچ وقت این حق را به خودم ندادم که پا روی ترسم بگذارم . من می ترسیدم او عاشق باشد , عاشق زنی قبل از من و من از دیر رسیدن می ترسیدم . گذاشتم که بگذرد این دوست داشتن دورا دور.بعدها که سرکار می رفتم پسری بود به شدت مذهبی که به طور عجیبی به من آرامش میداد ، با دیدنش انگار که درون توپ بزرگی خالی از هوا میشدیم , همه چیز می ایستاد و من حالم از هر دو جهان خوب میشد . من به او هرگز نمی توانستم چیزی بگویم . ما همتراز هم نبودیم و به جز آن برایم کسر شان بود که سرکار به کسی بگویم که بودنت حالم را خوب می کند.نمیدانم چه شد با پسری دوست شدم که از او بیزار بودم , با تک تک سلول های بدنم از او بیزار بودم و هستم . من ته چاه بودم و او نخاله های بود که روی من آوار میشد و من با او هر لحظه بیشتر و بیشتر احساس خفگی و بیچارگی می کردم. با هر بدبختی بود جدا شدیم .... سالهای سال گذشتبعدها با پسری دوست شدم که فکر می کردم عاشقم است , عاشقانه دوستش داشتم , برایش میمردم برایش نفس می کشیدم برایش زنده میشدم , به عشق او از خواب بیدار میشدم . برای با او بودن برنامه ها داشتم , کارها می کردم .... او عاشقم نبود , ترکم کرد . به خاطر زنی که قبل از من دوست داشت و به خاطر زن هایی که منتظر بود در آینده به زندگیش پا بگذارند.چه دردها کشیدم برای هیچ .... چه راه بیهوده باطلی طی کردم در این عمر...چرا اینها را گفتم ؟ امروز ظهر همینطور که داشت خوابم می برد یکهو خاطره آقای آتشی یادم آمد, بعد فکر کردم اگر این چهار مرد را همین حالا ببینم و اگر بخواهم که از بین آنها یکی را انتخاب بکنم نه او را که عاشقش بودم , نه او را که به من آرامش عمیقی میداد نه او را که بیزارم بودم از او انتخاب نمی کردم ... من به سمت همان آقای آتشی می رفتم , نگاهش می کردم لبخند میزدم و می گفتم که دوست دارم روزهای قشنگی را کنارش باشم .حالا که از مردی بدینسان خیانت گر دروغ های بیشماری شنیدم و خیانت دیدم , حالا که پس زده شدم فکر می کنم ای کاش همان روزهای دانشگاه کاری به نگاه های دوستانم نداشتم , کاری به ترسم از اینکه پس زده بشوم از طرف کسی که دوستش دارم نداشتم , کاش کمی جسور بودم , کاش دلم را به دریا زده بودم حداقل با او صحبت می کردم .شاید همین ظهر با حسرت یادش نمی افتادم , شاید توی تختم بر می گشتم و میدیدم که او کنارم دراز کشیده . دست می انداختم دور گردنش و با صدای آرام نفس هایش به خواب می رفتم . شاید اگر نمی ترسیدم زندگیم شادتر بود </description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Fri, 29 Mar 2019 23:39:15 +0430</pubDate></item><item><title>خشمگینم از خودم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/خشمگینم-از-خودم-tolj8fj5lnf6</link><description> یک . سالها پیش تمام سرمایه خانوادگی و سرمایه شرکت پدرم را یکجا دزدیدند ، ورشکسته شدیم و بعد هی ویرانی پشت ویرانی . مجبور بودیم تا زنده بمانیم بدون درخشش چشم هایمان بدون خنده هایمان بدون آرزو و رویاهایمان و تلاش کنیم که از آن مرداب بیرون بیایم یا حداقل فقط گردن هایمان را بالا بگیریم که بتوانیم نفس بکشیم . دختر شادی بودم با قهقه های بلند و لبخندی زشت که زشت بودنم بی فایده بود نمی تواست مرا از شاد بودن و شیطنت کردن و قهقه زدن منصرف بکند , دختری بودم با درخشش چشمانی عجیب که همه از آن می گفتند . از چشم هایم که زودتر از خودم لو میداد چه چیزهای شیطنت باری در کله ام دارد می چرخد .بعد از آن همه را از دست دادیم , همه آن مگس ها که حالا می فهمیدم چه ضرب المثل واقعی بود . بعد از آن هرچه پول به دستمان می رسید مجبور بودیم خانوادگی پولهایمان را یک کاسه بکنیم تا بشود ذره ذره و یکی یکی مشکلات را حل بکنیم . سختی های فراوانی کشیدیم روزها تلاش می کردیم و شب ها هر کدام توی اتاق خودمان هق هق گریه سر میدادیم که باعث نشود روحیه بقیه ضعیف بشود . روزگار سختی بود.اینها را گفتم که بگویم حالا بعد از گذشت 5 سال از آن ورشکستگی هرچقدر هم پول توی حسابم بیاید نه تنها خوشحالم نمی کند بلکه بغضی می شود روی بغض های دیگرم و ترس می افتد توی دلم و حساب و کتاب اینکه این پول را به کدام زخم زندگی بزنم و اگر خدایی نکرده یک لحظه خرج یک خوشی  بکنم بعد یکهو اگر کاری پیش آمد دوباره دستم خالی باشد و نتوانم کاری بکنم ... پول دیگر برایم لذت بخش و خوشایند نبود و تبدیل شده بود به چیز ترسناکی به تمام پول های جهان علاقه دارم اما دیگر به پول داشتن اعتمادی ندارم و هرچقدر هم پولی داشته باشم خوشحال نمی شوم چرا که هر واریز حقوق و اضافه کاری مرا سخت به فکر مشکلاتم فرو می برد .بگذار همین جا گریزی بزنم به خودم و خودت خدایا . برای من دنیای دیگری که دزد در آن به سزای اعمالش برسد بی ارزش و بی فایده است . این را می نویسم که اگر وجود داشته باشی و اگر جهان دیگری و به اصطلاح عدالتی وجود داشته باشد بدانی و زیرش نزنی که گفته ام برام بی ارزش است . من همین زندگی چندساله ام را دوست داشتم . من آرزوها و رویاهایم را دوست داشتم من آن خنده ها و لبخندهای زشتم که را که با دست جلوی دهانم را می گرفتم تا کسی نبیند چقدر زشت می خندم دوست داشتم و آن دنیایی که قرار است عروسک وار در آن زندگی بکنم برایم مهم نبوده و نیست . تو هیچ وقت قادر نیستی بتوانی تمام آنها را , آن جوانی و شادابی را دیگر به من برگردانی .کاش کسی نفهمد چه می گویم .دو . در سی سالگی و درست در آستانه آن ورشکستگی بزرگ عاشق شدم , عشق برایم مثل معجزه ای بود که می توانستم با آن زنده بمانم و سختی ها را تحمل بکنم , فکر می کردم او راست می گوید که با همه فرق دارد . فکر می کردم دنیای قشنگی ورای آن سیاهی ها و تلخی ها دارم برای خودم و او می سازم .... پنج سال طول کشید تا بفهمم که گول خورده ام . پنج سال طول کشید تا بفهمم دوباره و همزمان اما اینبار از جسم و روحم و آن قلب بیچاره ام دزدی شده . پنج سال طول کشید تا بفهمم مورد سواستفاده چیزی به نام عشق قرار گرفته ام و عشقی وجود نداشته هیچ وقت .پنج سال طول کشید تا بفهمم دروغ بوده تمامش و به جز او من نیز به خودم دروغ می گفتم که عشق وجود دار و او عاشقم است .پنج سال طول کشید تا بفهمم و بارو بکنم که در ذهنش زن دیگری بوده , آنهم کسی که به او خیانت کرده و رفته نه من که در همه حالتی کنارش بودم و ترکش نکردم . پنج سال طول کشید تا بفهمم همه آن بدی ها را آن دروغ ها را آن ریاکاری ها و خیانت ها را .کاش کسی نفهمد چه کشیدم من به عشق و دوست داشتن من به عاشقی کردن علاقه دارم اما بی شک تا ابد هرآنچه عشق در دنیا باشد را دیگر نمی توانم قبول بکنم به خاطر خیانت یک دروغگو ، همانطور که دیگر هیچ پولی خوشحالم نمی کند به خاطر آن دزد .دزد پول و دزد قلب در زندگی من یک نقش را دارند . چه می دانستم وقتی پول هایم رفت رویاهایم رفت قلبم نیز می رود و آن نیمه دیگر آرزو و رویاهایم هم در حال سوختن و خاکستر شدن است .چه میدانستم تمام مسیر زندگیم را باید با دزدان زندگی بکنم و نابود بشوم . چه می دانستم روزگاری تخته سنگی میشوم زنده .اما در پایان هر دو ماجرا من خودم را مقصر دانستم که به هرکسی اعتماد کرده بودمتمام سرمایه زندگیمان را دست کسی داده بودیم که بالا کشیده بودش . ما بلد نبودیم که نباید اینکار را کرد . بلد نبودیم که سرمایه را باید در چند جای مختلف سرمایه گذاری کرد که اگر از یکجایی ضربه بخوری از بقیه قسمت ها ساپورت بشوی و بتوانی خودت را جمع بکنیو درمورد عشق هم همین بود . بعدها فهمیدم که رفتارم در قبل از سی سالگی درست بوده , نباید به هیچ انسانی در مورد دوست داشتن و عشق اعتماد می کردم . نباید تمام عشقم را یکجا در دستانم می گرفتم و به او تقدیم می کردم . من باید مثل خیلی از انسان های دیگر خیانت می کردم تا مورد دوست داشتن واقع می شدم . من قانون هایتان را بلد نبودممن هیچ نمی دانستم و محکوم بودم بین آدم های دزد و خائن زندگی بکنم .حالا که من مانده ام و هیچ به جز همین بغضم بگذار این را بگویم نگویی نگفتی یا نخواستی یا نمی دانستم یا .... اگر عدالتی در کار باشد یا قصاصی همین دنیا می خواهمش نه آن دنیا . برای تو می نویسم که نمیدانی حتی اگر انتقامی هم بگیری دیگر خوشحال نمی شوم چون آن آدم قبلی دیگر نمی شوم هرگز .</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Sun, 12 Aug 2018 13:33:12 +0430</pubDate></item><item><title>تا زنده ام غر میزنم</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/تا-زنده-ام-غر-میزنم-sssp3vi3c2dy</link><description>بداخلاقی و غر زدن پیشه من است . توییتر انتخاب کردم که راحت بتونم غر بزنم و دوست هام از دست دادم قبل از اینکه از غرهام خسته بشن و رهام بکنن .گوشیم خراب شده و از سیستم محل کارم نمی تونم برم توییتر غر بزنم که خسته ام و چرا امروز قصد تموم شدن نداره ؟ غر بزنم چرا دارم خودم به خاطر کسی که به خاطر من کاری نکرد و توی دنیای بازی هاش گم شده خرد و خمیر می کنم ؟ غر بزنم که کی رها می کنم ؟ کی پولدار میشم پس ؟میخوام غر بزنم چرا خضر نبی با من دوست نیست و من جاودانه نیستم ؟ غر بزنم پس این زندگی که قراره تا چند سال دیگه کاملا فراموش بشم از بهر چه بود ؟توییترم را پس بدهکاش تا ابد گوشیم درست نشه و سیم کارتم در اقدامی شگفت آور گم بشه و من رها رها رها بشم از هرچیزی که بودم و هرچیزی که قراره با اون سیم کارت و گوشی به گند بکشم .نجات دهنده ام را پس بده</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Tue, 24 Jul 2018 13:48:38 +0430</pubDate></item><item><title>گفت پشتت خالیست تو تنها هستی</title><link>https://virgool.ir/@ezmehlal/گفت-پشتت-خالیست-تو-تنها-هستی-vczxjwczoift</link><description>فال گرفتم،(درست فهمیدید من علاقه به فال گرفتن دارم مخصوصا وقتی کسی دور و برم باشد که میل به دروغ گفتن داشته باشد و مجبور باشم تن به کاری مثل فال گرفتن بدهم برای شنیدن واقعی ترین واقعیت زندگی) گفت صبر کن توی این ماجرا تنهایی، گفتم همیشه تنها بودم از اول ماجرا تا همین آخرش که گفت نه من تو را می خواهم نه خانواده ام و دلم بود که شکست و خودم مانده بودم تنها بدون آنکه بخواهم حتی خودم را بغل بکنم و دلداری بدهم...  تنهای واقعی شدم و بیزار از آدمیان و گفتن کلمه &#34;دوستت دارم&#34; و &#34;تنهایت نمی گذارم&#34; که ننگین ترین دروغ بشر است .چه تنها بودم من، این عشق را به تنهایی کشیدم دردش را چشیدم، تنها بودم و تنها برایش نقشه های زیبا می کشیدم، تنها برایش برنامه های خوب داشتم، تنها خودم ذوق دوتا بودنمان را می کردم... تنهای تنها چه راه ها که نیامدم، چه کارها که نکردم، چه اشک ها که در پس سکوت ها نریختم، چه صبورانه نشستم به پای نهال عشقم به تنهایی... تنها آمدم، تنها بازی کردم، تنها باختم و تنها ماندم</description><category>اضمحلال</category><author>اضمحلال</author><pubDate>Thu, 22 Mar 2018 01:29:44 +0430</pubDate></item></channel></rss>