<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های عزت نازنین</title><link>https://virgool.ir/feed/@ezat.nazanin.267</link><description>من یک کارگر ام. تخصص من کار با فرز، متر، تراز، بیل، فرغون، سیمان و ماسه و ... است. فقط چند سال مدرسه/مکتب رفتم و در نهایت بعد از سه سال ناکامی پیاپی، مجبور به ترک مدرسه شدم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:27:41</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4394925/avatar/HkjFij.jpg</url><title>عزت نازنین</title><link>https://virgool.ir/@ezat.nazanin.267</link></image><item><title>فاحشه‌ها</title><link>https://virgool.ir/@ezat.nazanin.267/فاحشه-ها-anj08xe0i4xt</link><description>نه تنها مردم شهر -حتا اگر تمام دنیا- او را  آلوده‌دامن، ناپارسا و روسپی بپندارند، باز هم او را می‌پرستم. من، بی‌حیایی او را، ناپارساییِ او را و روسپی‌گری او را دوست دارم. مردم شهر فقط سویه‌های منفی و سوی تاریک همدیگر را می‌بینند. یا به گفته‌ی دیگر: همدیگر را تاریک و سیاه می‌بینند. او فقط جوری زندگی می‌کند که دوست دارد: لباس باب دل‌اش را می‌پوشد. موهای‌اش را آن‌گونه که می‌خواهد می‌آراید. می‌رقصد و آواز می‌خواند. او سکان زندگی‌اش در دست خودش است و ناخدای کشتی زندگی خودش. همه‌ی این ویژه‌گی‌ها برای انسان‌های فسیل‌مغز و ایدیولوژیک بهانه‌ی خوبی‌ست تا بتوانند  او را ناپارسا و روسپی بپندارند. آن‌ها با این کار بی‌خردی خودشان را می‌پوشانند. آن‌ها نمی‌توانند سویه‌های خوب یک‌دیگر را ببینند؛ چرا که همه چیز را از لنز باورها و اعتقادات خودشان می‌بینند. انسان آگاه هیچ وقت دیگران را با استانداردهای خودش داوری نمی‌کند.این مردم شهر است که روسپی و ناپارسا اند. ناپارسا و بدکاره آنان اند که آزاد زیستن را شرم و گناه و زشت می‌پندارند. هیچ انسان اسیر و وابسته و مطیع که -استقلال و آزادی فکری ندارد و کورکورانه از چیزی پیروی می‌کند- پارسا و پاکدامن نیست. حیا و پاکدامنی زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان بنده و در بند و دستگیر کسی یا چیزی نباشد. هیچ ناپارسایی بدتر از قضاوت بقیه با استانداردهای اخلاقی و ذهنی خود نیست.</description><category>عزت نازنین</category><author>عزت نازنین</author><pubDate>Mon, 24 Nov 2025 13:04:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>