<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های -شیمِر</title><link>https://virgool.ir/feed/@exol42522</link><description>دخترِ آبی رنگِ ۱۵ ساله‌‌ (INFP)، در‌ حال قدم زدن روی برف ها در زیر نور خوشید!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:30:06</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1636656/avatar/NV3Yoe.jpeg</url><title>-شیمِر</title><link>https://virgool.ir/@exol42522</link></image><item><title>تقدیم به تو!</title><link>https://virgool.ir/@exol42522/تقدیم-به-تو-zpc64xxhdel9</link><description>Blue girlبی‌شڪ دریای روبه‌رویم نامش برگرفته از دریای محفوظ و سرشار از آرامش مطلق چشمانت است. عالَمِ چشم های پرتلالو اَت آنقدر مرا بی‌وزن میسازد ڪہ شده‌ام همان پَرِ ‌ققنوس نقره‌ای رنگ ڪہ معلق میان زمین و آسمان و بی‌تعلق به مڪانی، آن را طوری به همراهت میڪشانی ڪہ گویا مانند سایه‌‌ات، آن را با غلاده به قلبت پلمپ کرده‌ای. اگر آنقدر به سوی بالا هدایت شوم ڪہ آسمان دلِ نازکت را بوسه بزنم چه؟ امشب، من هم تڪہ‌ای از معجزاتِ آسمان میشوم. همان سیَه‌چاله‌ی پنهان پشت ابرها ڪہ فشار غم و اندوه‌ها، مشغله ها، ناراحتی ها، دغدغه ها، افسردگی ها و ناامیدی‌هایت را دور از چشم افراد، با تیرڪمانِ فندقی رنگت برایم پرتاب میڪنی، و منی ڪہ آنها را در خود حل ڪرده و در عوضش، مشتاقانه به خورشید میسپارم صبح، تابش لذت بخشش و نوازش دهنده‌اش را همراه با امیدِ تازه دم و آرمانِ آزادی به وجودت تزریق ڪند. پس آسوده خاطر جان به خواب بسپار زیبای خفته. تقدیم به   زیبایی‌ِ آرامبخشت همراه با چند ملحفه بر دورت، درحالی ڪہ از پنجره به آسمان شب خیره‌ای.</description><category>-شیمِر</category><author>-شیمِر</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2022 01:35:37 +0330</pubDate></item><item><title>-کلبه‌ی بهشت!</title><link>https://virgool.ir/@exol42522/کلبه-ی-بهشت-lcod5seodeco</link><description>خدای من، رایحه‌ی خارق‌العاده‌ی درخت لیموی نم خورده زیر آب باران در پگاه، توانایی آن را دارد ڪہ بیشتر از هرچیز مستم ڪند. شبنم ها روی برگ های گرانبهای لیموها به رقص درمی‌آیند؛ درخشش شگفت‌آور درخت لیمو جوریست ڪہ گویا درخت را با الماس پیوند داده‌اند. هرچه بیشتر به تماشایش مینشینم، تشنه تر برای ماندن و بیشتر دیدنش و استشمامِ تمام بویش تقلا میڪنم. افسوس ڪہ رهگذری بیش نیستم. ڪوله‌ام ڪہ اڪنون خالی‌ست، ابتدای سفر لبریز بود از نیاز ها و باید های سفرم. مانندِ مقداری صداقت، مقداری تلاش، مقداری اراده و انگیزه، مقداری شادمانی، مقداری امید، مقداری زمان، مقداری همدلی، مقداری مهربانی، مقداری هنر و مقداری صبر. همه‌اش را تمام و ڪمال خرج کرده‌ام به جز چند قطره از همدلی‌ام که دیگر به ڪارم نخواهد آمد. همان چند قطره را هم پای این درخت پرتڪاپوی تنها می‌چڪانم. نا گفته نماند ڪہ در طول سفر، گاهی به اشتباه بطری های خالی‌ام را از کینه، خشم و ترس پر میکردم اما تا به خودم می‌آمدم سریع آن سم های کشنده را در جوی های گل‌آلود خالی میکردم... .رو به روی ڪلبه‌ای ساخته شده از آبنوس های خاص و مستحڪم، تکیه بر درخت لیمو نشسته و مینویسم. نمیدانم برای چه اهالی دیار قبلی‌ام آن ڪلبه را بهشت مینامند. آنها بر این معتقد بودند ڪہ در آن ڪلبه‌ی نه چندان بزرگ، جهانی دیگر با نمایی چشمگیر و متفاوت با دنیای مادی وجود دارد ڪہ هرڪس آنجا رفته دیگر هوس برگشتن به سرش نزده است؛ میخواهم با تنِ خود، گفته هایشان را احساس و به تجربه‌ام تبدیل ڪنم. ڪسی چه میداند. شاید من هم رفتم و دیگر برنگشتم اما مینویسم؛ شاید ڪسی، جایی، نوشته‌ام را بخواند؛ شاید حتی در یڪ دنیای دیگر ڪسی همین حالا در حال خواندن این‌هاست. بنابراین اگر این نوشته ها را از جای دیگری میخوانید: سلام. من اینجا بودم. من در این سیاره بودم و حس شگفتی را لحظه به لحظه اش با تمام وجود مزه مزه ڪرده‌ام. همه‌اش همین است؛ همین!</description><category>-شیمِر</category><author>-شیمِر</author><pubDate>Wed, 18 May 2022 02:42:25 +0430</pubDate></item><item><title>-زندگی در رویا</title><link>https://virgool.ir/@exol42522/-زندگی-در-رویا-ulnxsyjafrlr</link><description>-Shimmerڪمی پیش خواب بودم اما خود را بیدار دیدم. آری! اشکال اینجاست محبوبم. باید بگویم آن چیزی جز خیال نبود! ای ڪاش رویاهایم حقیقی بودند. ای ڪاش آن هارا زندگی میڪردم. ای ڪاش قدرت آنکه از نزدیک لمسشان ڪنم را داشتم. ای ڪاش زندگی‌ام بر اساس رویاهایم بنا میشد. ای ڪاش حڪایت زندگی ام روایت رویاهایم بود. زندگی همین است؛ مملو از ای ڪاش هایی که شاید شهامت تحقق بخشیدن به آنها را نداشته ایم و هیچوقت هم پیدا نخواهیم کرد. در عالم مستانه ی خواب خیال میکنیم که بیداریم. در بیداریِ آشڪار، گمان میڪنیم ڪہ خوابیم. زندگی، زیستن آن لحظاتی است ڪہ در عالم رویا خیال میکنی ڪہ به هوش هستی و تلخی آن هنگام که خواهی فهمید در دنیای رویایت غرق بوده‌ای به مزاجت خوش نمینشیند. زندگی، سپری ڪردن آن دقایق یا شاید هم ساعت هایی است ڪہ در خیالت خواب هستی اما غافل از هوشیار بودنت و همچنان این ما هستیم که بر ریسمان باریڪ و لغزنده‌ای قدم میگذاریم ڪہ حقیقت و رویا از هر سویش مارا احاطه ڪرده اند و در این میان اسیر شده ایم. ولی به من بگویید راه خلاصی از این وضعیت چیست؟ چه ڪسی میداند؟ اصلا چه اهمیتی دارد؟! زندگی است دیگر ڪاریش نمیشود ڪرد. زندگی همان است ڪہ با سرعت جاذبه همانقدر سریع و همانقدر عجول و بی اندڪی صبر دَوان دَوان به سوی آینده در حال تڪملِ داستان پر پیچو خم زندگی هر یڪ از جهانیان است؛ منتها با تڪمیل حال! و ما چه دیوانه وار و شتابان او را همراه میشویم. مهم آن است آنچه ڪ حس میڪنیم برایش به وجود آمده‌ایم را در بیابیم حتی در رویا.</description><category>-شیمِر</category><author>-شیمِر</author><pubDate>Wed, 18 May 2022 02:09:44 +0430</pubDate></item><item><title>-امواجِ شکافته شده‌ی اقیانوس!</title><link>https://virgool.ir/@exol42522/امواجِ-شکافته-شده-ی-اقیانوس-y2rft0y7lvhn</link><description>-Shimmerزیر سقف عطـرآگین قلبم درست همان بـرزنی ڪه محڪم نگهت داشته ام، بر قایق ڪوچڪم ڪہ بر سطح لطیف موج هـای عواطفِ نیلی فامَم روانه است، زانو بغل زده‌ام و به پاروهایی ڪہ امواج احساساتم را میشڪافند خیره شده ام. آسیمه از آنڪہ نڪند در اقیانوس مهیج احساساتم افتاده و بینش غرق شوم. نخواهم دانست چه هنگام میتوانم منطقِ بی رحم را ڪہ آن طرف ها جایی خارج از محوطه قلبم است و دارد مجسمه آهنینِ رز های پژمرده میفروشد را بفهمم. آیا همان زمان خواهم فهمید ڪہ نفس در سینه ام حبس است و با دست های خون‌آلود خود تڪه های قلبم را به آغوش ڪشیده ام یا آن زمان که دیگر قادر به فهمِ هیچگونه از حس های درخشانِ فرازمینی نخواهم بود؟آیا میتوان منطق را به خطوطی از نقاشیِ دخترکی که بر پشت بام‌ خانه‌شان نشسته و آرام و با خط خوردگی های ریزِ ناشی از لرزش دستش میڪشد تشبیه کرد؟ و آیا دنیای بی پایان رنگ ها همان ڪهڪشانِ احساساتِ استثنایی و متحیر ڪننده‌ی جانِ دخترڪ هستند که به نقاشی‌ ڪودڪانه‌اش، عجیب روح میبخشند؟ انعڪاسی که از فریاد زدنمان در ڪوه نصیبمان میشود در واقع همان انعڪاس شڪست ناپذیر زندگی‌ست. ای محبوب من، اگر آن ڪسی بودی ڪہ عشق داده‌ای، باشد ڪہ همان عشق چندباره درِ زندگیت را بڪوبد و برای مقابله با هر طوفانی کافیست. گر عشق نبود، نبودم آنچه هستم و نمیدانم چه برای بذر پاشی میداشتم. چو روزی مرا بپرسد ڪہ از نظرت منطق و عاطفه، ڪدامش بر دیگری برتری دارد او را خواهم گفت: دلبندم، قلب نیز برای خود منطقی افسانه‌ای دارد ڪہ منطق، &#34;هیچوقت&#34; آن را نخواهد فهمید.</description><category>-شیمِر</category><author>-شیمِر</author><pubDate>Tue, 17 May 2022 05:25:46 +0430</pubDate></item></channel></rss>