<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های اسپرم خسته</title><link>https://virgool.ir/feed/@espermketabkhan</link><description>آری شود و لیک به خون جگر شود...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:26:00</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3558474/avatar/aA0TtI.jpg</url><title>اسپرم خسته</title><link>https://virgool.ir/@espermketabkhan</link></image><item><title>اولین نوشته</title><link>https://virgool.ir/@espermketabkhan/اولین-نوشته-ugkgdaskva1w</link><description>این اولین نوشته ی من هست .اصلا نمیدانم کسی این هارا میخواند یانه. من هم مثل هرکس دیگری دلم میخواهد بنویسم و ناشناس بمانم.من هزاربار نوشتم و پاک کردم... شده گاهی دلتان بخواهد از خودتان فرار کنید؟ من اکثرا همینم...دلم میخواهد از همه چیزم فرار کنم.از واقعیت های زندگی ام...از اضافه وزنم...از بیماریم...از افسردگیم...از آدم ها...ادم جسمش که خسته است میخوابد و خستگیش میرود ولی با روح و روان خسته چه کاری میشود کرد؟ امروز برای اولین بار درطول عمرم رفتم تئاتر...تجربه ی خوبی بود.تنها بودم. درست در جایی که ادم ها میخندیدن بغض من داشت میترکید... همیشه فرق دارم...همه جا فرق دارم.تفکرم و سبک زندگی ام با دیگران متفاوت است و این رنجم میدهد چون تنهاترم کرده... و هیچکس مثل من نیست یا زندگی نمیکند که بگویم اوهم مثل من است...همیشه فکر میکنم دیوانه ام...شب ها باقرص خواب به خواب میروم...اصلا چرا این ها را اینجا میگویم؟ کسی هست که مثل من باشد؟ بعید میدانم...دلنوشته_افسردگی_تنهایی</description><category>اسپرم خسته</category><author>اسپرم خسته</author><pubDate>Mon, 07 Oct 2024 01:53:57 +0330</pubDate></item></channel></rss>