<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Erfan Esboui</title><link>https://virgool.ir/feed/@erfanesboui</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:04:15</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/172312/avatar/avatar.png</url><title>Erfan Esboui</title><link>https://virgool.ir/@erfanesboui</link></image><item><title>فرش شکار چرخ</title><link>https://virgool.ir/@erfanesboui/فرش-شکار-چرخ-zdlrz60wzhn2</link><description>با گشودن تقریبا هر کتابی از تاریخ فرش ایران با فرش هایی نظیر ًقالی اردبیل یا فرش چلسی مواجه میشویم. اوج شکوه و جلال فرش ایرانی را می توان در این دو نمونه در تاریخ هنر جهان طبقه بندی کرد. هنر - صنعتی که در عصر صفوی تبدیل به یک نظام اقتصادی پویا و صنعتی پر رونق تبدیل گشته بود. به گفته سیاحان غربی آنچه که در کارگاه های قالیبافی اصفهان در عصر صفوی جریان داشت. در نمونه خود منحصر به فرد بود. فرش ایرانی برخواسته از سنت دیرینه بافندگی در میان عشایر فلات ایران به بلوغی رسیده بود که در جهان کمتر قومی توان رقابت با آن را داشت و همچنین معماری و نقاشی و هنرهای تزیینی ایرانی که در دوره صفوی به اوج شکوه خود رسیده بود توانسته بود که این ترکیب را به وجود بیاورد که فرش هایی باظرافت مثال زدنی خلق گردند. فرش ایرانی به خوبی توانست حیرت جهان را برانگیزد. جهانی که در عصر کاوشگری بود و دنیای رازآلود فرش ایرانی با طرح های اسلیمی و ختایی به مانند کشف قاره آمریکا انسان جستجوگر را از میل به کشف سیراب می کرد.فرش شکار چرخ را می توان ی نمونه تکامل یافته از این سنت دیرینه در نظر گرفت. برخواسته از اصفهان. شهری که شکوه معماری میدان نقش جهان و سی و سه پل همچنان میتواند ذهن مخاطب را به دوره صفوی ببرد. همچنین این اثر میتواند در مقام معرف فرش ایرانی در قرن ۱۴ شمسی عمل کند.خانواده صفدرزاده حقیقی  از خانواده های اصفهانی هستند که بیش از یک قرن تجربه در امر تولید با کیفیت ترین فرش های ایرانی دارند. این خانواده فرش های مهمی از جمله فرش ۱۲۱ متری بهارستان برای مجلس شورای ملی و چند تابلو فرش از چهره سیاستمداران مطرح جهان را بافته اند که به عنوان هدایای نفیس دولت ایران به طرف مقابل اهدا شده اند. در قرن حاضر با تاسیس هنرستان هنرهای زیبا در اصفهان و ایجاد محفلی برای بزرگترین هنرمندان ایرانی در جهت تولید آثار فاخر هنری قدم های مثبتی برداشته شد. عیسی بهادری از شناخته شده ترین طراحان فرش ایران که به نوعی به احیا کننده فرش ایران شناخته میشود حدود ۳۰ سال مدیریت این هنرستان را بر عهده داشت و اساتیدی همچون رستم جواد شیرازی نیز در این هنرستان مشغول به تدریس بودند.فیض الله صفدرزاده حقیقی فرزند کوچک خانواده صفدرزاده حقیقی هم از شاگردان این هنرستان بود و به واسطه سابقه تاریخی خانواده خود توانست که به بالاترین درجه در تولید فرش دستبافت برسد و در سال های آتی فرش مجلس شورای ملی را که طرحی از رستم جواد شیرازی بود را برای بافت به وی بسپرند تا یکی از مطرح ترین فرش های دوره خود را به تولید برساند. تجربه موفق فرش مجلس شورای ملی رستم جواد شیرازی و فیض الله صفدرزاده حقیقی را به این تصمیم رساند که بافت فرش دیگری را نیز شروع کنند که این فرش فرش شکار چرخ بود.این فرش در ابعاد ۵ در ۸ متر به قلم استاد جواد رستم شیرازی طراحی گردید. فرم کلی اثر لچک و ترنج است به طوری که ترنج اثر در چند لایه از رنگ عنابی شروع میشود و با پیچش های اسلیمی و نقوش ختایی رنگ سرمه ای را هم در بر می گیرد و همچنین پرنده هایی کوچک به رنگ طلایی ترنج اصلی را به صورت مدور احاطه کرده اند. در واقع ایده اصلی معنای طرح نیز به این صورت است که پرنده های کوچک تر طعمه پرنده های بزرگتر خواهند شد که در آسمان در حال چرخش هستند و ترنج نیز یادآور آسمان در این اثر است. متن اثر به رنگ عنابی است و خطوط اسلیمی و گردان با همراهی گل و برگ ختایی به زیبایی تمام آن را پوشش داده است. همچنین در لچک میتوان مشاهده کرد که ققنوس ها در چنگال عقاب ها افتاده اند و این چرخه شکار در این بخش به خوبی قابل مشاهده است. لچکی که در هماهنگی با ترنج و به رنگ سرمه ای در آمده است. حاشیه کوچک اثر با زمینه آبی فیروزه ای و نقوش اسلیمی جدا شده است و یک حاشیه کوچک تر بعد از آن با زمینه روشن آن را از حاشیه بزرگ جدا میکند و حاشیه بزرگ کار با زمینه سرمه ای و نقوش ختایی و اسلیمی های معکوس دور اثر رافرا گرفته است و در پی آن دو حاشیه کوچک دیگر که اولی با زمینه روشن و نقوش اسلیمی است و دومی با زمینه خاکی  و نقوش ختایی است احاطه گردیده است. در انتها و بالای اثر نیز ۳ کتیبه را میتوان مشاهده کرد.کتیبه اول نام طراح، استاد جواد رستم شیرازی را ترسیم کرده است و در سمت راست قرار دارد. کتیبه دوم نام بافندگان و سال اتمام اثر را به سال ۱۳۷۵ ترسیم کرده است و کتیبه سوم اطلاعات مربوط به کارگاه تولید را ترسیم کرده است. ایران - اصفهان - ف.حقیقی.</description><category>Erfan Esboui</category><author>Erfan Esboui</author><pubDate>Sat, 20 Feb 2021 16:27:28 +0330</pubDate></item><item><title>connie converse / کانی کانورس</title><link>https://virgool.ir/@erfanesboui/connie-converse-کانی-کانورس-ynl6zzz9fvni</link><description>کانی گمگشته و کنعانِ به آتش کشیده شده.الیزابت ایتن کانورس متولد ۳ آگوست  ۱۹۲۴ در ایالت نیوهمپشایر از یک خانواده مذهبی ( باپتیست)  بود. سالهای اولیه زندگی خود را در این ایالت گذراند تا اینکه پس از موفقیت های تحصیلی با کمک بورسیه به ماساچوست رفت. بعد از دو سال تحصیل زندگی جدید خود را اینبار در نیویورک آغاز کرد. آنجا بود که نام  کانی را برای خود انتخاب کرد، در یک چاپخانه کار می‌کرد، در اوقات فراغت خود ترانه سرایی می‌کرد و برای دوستان خود می خواند، به مرور ترانه های خود را با گیتار همراه می‌کرد و به دود کردن و سرخوشی پس از الکل در تنهایی خود علاقه‌مند شده بود؛ افعالی که کاملا به دور از اعتقادات خانواده وی بود. کانی کانورس تنها یک اجرای تلوزیونی در سال ۱۹۵۴ داشت که آنهم با اصرار یکی از دوستان وی (gene deitch) شکل گرفت. در سال ۱۹۶۱ (سالی که باب دیلن ۲۰ ساله در ورودی دروازه های تاریخ قرار داشت) با نا امیدی از فروش موسیقی های خود نیویورک را ترک کرد و به میشیگان رفت، جایی که برادرش استاد دانشگاه در رشته علوم سیاسی بود. کانی هم در آنجا شغل هایی مثل نویسندگی و ویراستاری در مجلات را تجربه کرد و ترانه سرایی و موسیقی را نیز به مرور کنار گذاشت. از شخصیت وی اینطور نقل شده که بسیار کم حرف بود و بیشتر سوال ها را با بلی یا خیر جواب می‌داد و هیچ نشانی از  رابطه عاطفی با شخصی در زندگی وی دیده نمی‌شود. در سال ۱۹۷۲ مجله ای که وی در آن کار می‌کرد نقل مکان می‌کند و کانی کار خود را از دست می‌دهد و افسرده می‌شود. در سال ۱۹۷۳ دوستان و همکاران او به عنوان هدیه وی را ۶ ماه به سفر انگلستان فرستادند تا روحیه خود را بازیابد اما فایده ای نداشت. مادر وی بعد از آن از او می‌خواهد که به سفر او و دوستانش به آلاسکا بپیوندد و کانی نیز بر خلاف میل باطنی خود قبول می‌کند. شاید آن سفر بود که ادامه راه را برای او دگرگون کرد. در روز ۲ آگوست ۱۹۷۴. درست یک روز قبل از تول ۵۰ سالگی خود، کانی کانورس نامه ای را برای اطرافیان خود می‌نویسدو از این موضوع صحبت می‌کند که می‌خواهد یک زندگی جدید را شروع کند و این جمله را میگوید که جامعه بشری من را مجذوب خود می کند و مرا با اندوه و شادی پر می کند. من فقط نمی توانم جای خود را پیدا کنم تا وارد آن شوم. سپس وسایل خود را جمع می‌کند و با خورو فولکس خود به زندگی جدید خود ادامه می‌دهد.از سرنوشت وی بعد از این تاریخ هیچ خبری نیست و خانواده وی نیز تلاش زیادی نکردند تا وی را بازیابند و به نوعی به خواسته وی احترام گذاشتند. در سال ۲۰۰۴ gene deitch که در نهمین دهه از زندگی خود بود در یک شوی رادیویی به دعوت از David Garland آثاری از دهه ۵۰ از کانورس را پخش می‌کند و چند نفری از فعالین حوزه نشر موسیقی مجذوب آن میشوند و پس از تحقیقات به دو نوار ریل از آثار کانی کانورس میرسند. یکی نواری که از رادیو پخش شد و دیگری نواری که کانی برای برادرش فیلیپ در اواخر دهه ۵۰ فرستاده بود. در آخر نیز در سال ۲۰۰۹ یک آلبوم ۱۷ قطعه ای از آثار وی  با نام How Sad, How Lovely منتشر شد.</description><category>Erfan Esboui</category><author>Erfan Esboui</author><pubDate>Tue, 14 Apr 2020 17:42:21 +0430</pubDate></item></channel></rss>