<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Erfan. Afshan</title><link>https://virgool.ir/feed/@erfan.77.t</link><description>خودتو بسپار به شهپر بال ها تا سبک تر حرکت کنی?</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:47:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/214515/avatar/5iRTQ4.png</url><title>Erfan. Afshan</title><link>https://virgool.ir/@erfan.77.t</link></image><item><title>افکار و باور ما</title><link>https://virgool.ir/@erfan.77.t/افکار-و-باور-ما-n9i3lkqiftva</link><description>به نام خدازندگی زیباست، درسته توش پیچ و خم های زیادی هست، ولی این دلیل نمیشه که از لحظه لحظه زندگی لذت نبری و زود ناامید بشی. خودم گاهی اینقدر از زندگی ناامید میشم که با خودم میگم نباشم راحت تر میگذره ولی همیشه یک روزنه امید هست همیشه یک حسی هست که بازم بهت دلگرمی میده یک چیزی هست حالتو خوب کنه، حالا چه در لحظه وچه همیشگی، البته به دنبال حس و حال لحظه ای نباشید چون فقط یک خوشحالی زود گذره. (باید به دنبال یک چیز پایدار باشی) به شرایط جامعه توجهی نکن ذهنتو درگیر مسائل الکی نکن چون زمان در حال گذر هست و هیچ توقفی نداره بزار حالت خوب باشه اینایی که میگمو خودم تجربه کردم اتفاقا امروز با دوستم در مورد فساد بحث داشتیم من نمیدونم چرا ذهنمو با این مسائل الکی که ربطی هم به من نداره درگیر میکنم، اصلا درگیری به کنار حالم تا یک مدت کلا بهم ریخته است. آخه دلیل چیه؟؟؟؟ آخه چیکار کرد که ذهن از این مسائل خالی و دور بشه؟؟؟؟ پیشنهاد من میدونی چیه خودتو مشغول کاری کن که بهش علاقه داری. الان که اینو دارم براتون مینویسم یا بهتره بگم الان که تصمیم گرفتم اولین برگ های کتابمو با شما به اشتراک بزارم دارم خودمو مشغول کاری میکنم که بهش علاقه دارم، چرا باید اوقات بیکاری بشینم به این فکر کنم که فلانی چرا دخترشو به قتل رسوند و بعد افکار من درگیر این مسئله بشه و تا چند روز حال و احوال من رو روال نباشه. دیدی بعضی وقتا یهو الکی بهم میریزی بعد خودتم تعجب میکنی، این بهم ریختن واسه همون روزت نیست این تمام افکار منفی و حس های بدی بوده که توی طول چند مدت جمع شده، حالا یک طفل ازخدا بی‌خبرم پیدا میشه اون شعله کوچولو رو زیادش میکنه یهو منفجر میشی رو همون. بگذریم از شعله و منفجر شدن با این کار که خودتو مشغول کنی هم افکارت آرومه، هم تاثیر میزاره رو رشد خودت روی آینده خودت (به دنبال چیزی باش با مسائلی روبه بشو که حالتو خوب کنه‌) بیا به هر چیزی که دوست داری فکر کن و تو ذهنت تجسمش کن وقتی این کارو انجام میدی داری به جهان هستی این پیغام رو میدی که. ای جهان این اتفاق رو برای من رغم بزن. جهانم چون تمرکز زیادی روش داشتی برات انجامش میده البته ناگفته نمونه تایم خاصی نداره شاید همون لحظه شاد یک ساعت شاید یک سال و بیشتر طول بکشه که انجام بشه. اینجا صبر و تحمل تو مورد آزمایش قرار می‌گیره. خب حالا گیریم زمانش طولانی شد باید ناامید بشی؟؟؟ اگر بشی که شک کردی تو کار جهان هستی(خدا)، شک کردی به قدرتشوقتی شک کردی و باورش نداری چرا باید برات انجامش بده!؟؟؟ اینارو گفتم که بهت بفهمونم ⬅️افکار تو از جهان پیرامونت، زندگی تورو شکل میده. وقتی تو باور داشته باشی که من میتونم خواننده بشم شک نکن که میتونی، چون این پیغام تو هستش که به جهان هستی میگی کمکم کن و شرایط رو فراهم کن، که من می‌خواهم خواننده بشم اگر یک درصد شک داشته باشی تو باورت انجام نمیشه جانم، سادس (هر عملی عکس العملی) باید ذهنت آزاد باشه تا بتونی با خدا ارتباط برقرار کنی وقتی ذهنت درگیر مسائل پوچ و بی ارزشه وقتی ذهنت دنبال کارا و افکار منفی گرایه نمیتونی ارتباط برقرار کنی. نباید عین آهن ربا دو قطبی باشی همه چیزو جذب کنی این جوری متلاشی میشی، اینجوری فقط داری درجا میزنی تو زندگیتعین این میمونه بین پاهات یک شکافی قرار داره یک طرف انرژی مثبت و حس های خوب و پایدار یک طرف انرژی منفی و حس های زودگذر، خب این شکاف همون عمر تو هستش و هر روز بیشتر و بیشتر میشه تا کی و کجا میتونی تحمل کنی آخرش خسته میشی و..... بعد بر میگردی عقب یک نگاه میکنی به گذشتت میبینی هیچ کار مفیدی نکردی تا الان که تو آرامش و آسایش باشی و کلی هم از عمرت گذشته بعد حسرت ها میاد وسط سرزنش ها میاد وسط ناامید تر از دیروز. . تو، سن و سال جوانی، جوان ها دنبال لذت های زودگذر هستن که فقط باعث از بین رفتن زمان میشه که فقط میخام بگن باید از جوانی استفاده کرد. درسته، باید استفاده کرد ولی، جوری که باعث پس رفت تو نشه، جوری که برات حسرت نشه تو با عشق بازی با جنس مخالف به کجا میرسی؟؟؟؟؟؟ جز از دست دادن زمان جز دور شدن از خدا جز ایجاد پشیمانی در آینده که چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟ جامعه، جامعه تشنس؟! جوان ها سیر نمیشن؟! چرا اینطوری شدن اصلا؟! دلیل چيه؟! شرایط اقتصادی؟! مملکت؟! مسئولیت؟! خیییییر هیچ کدوم نیست، اینا باور های پوچ و غلط تو هستش وقتی به قدرت خدا اعتماد داشته باشی حتی در سخت ترین شرایط هم تو رشد پذیر هستی. چطور میشه یک دانه در دل سخت ترین شرایط جوانه میزنه و سعی میکنه از دل تاریکی رهایی پیدا کنه و به سمت نور بره، حتی اگر بدترین موانع جلوش باشن بازم اونارو دور میزنه و ادامه میده، چون باور داره بعد هر سختی یک آرامش و آسایش خاصی هست، چون باور داره یک نیرویی هست که وقتی اینو خلق کرده به فکر پیشرفتو آرامششم هست، اون (خدا) خودش میدونه داره چیکار میکنه، تو خودتو رها کن عین یک بچه که خودشو رها میکنه چون باور داره باباش هواشو داره. بیایم این نیرو رو درون خودمون پرورش بدیم جوری که بدون اون نشه زندگی کرد و با اون بشه راحت تر زندگی کرد.برای اینکه با این نیرو بتونیم ارتباط برقرار کنیم و اونو بهتر بشناسیم اول باید با خودمون ارتباط برقرار کنیم و خودمونو بشناسیم. اره باید اول رو خودت کار کنی. ضعف من چیه؟؟ مشکل من چیه؟؟ از چی خوشم میاد؟ چرا خوشم میاد؟ از چی بدم میاد؟ چرا بدم میاد؟ دروغگو هستم؟ آخه چرا؟؟ کینه ای هستم؟ آخه چرا؟؟ افسرده ام؟؟ دلیلش چیه؟؟ میتونی جواب بدی؟؟ میتونی حلش کنی؟؟ هر وقت تونستی با خود درونت کنار بیای و روراست بودی اون وقت به رشد و آرامش میرسی. </description><category>Erfan. Afshan</category><author>Erfan. Afshan</author><pubDate>Wed, 24 Jun 2020 17:14:23 +0430</pubDate></item><item><title>خدمت=اتمام رابطه</title><link>https://virgool.ir/@erfan.77.t/خدمتاتمام-رابطه-hi1bcxirgsd1</link><description>خب، از کجا شروع کنم بهتره?قبل رفتن به خدمت با دختر خانمی آشنا شدم که تمام خصوصیاتی که من از یک همسر ایده عال میخاستم رو داشت، نه روی اینو داشتم برم باهاش صحبت کنم فیس تو فیس نه میتونستم به کسی بسپارم تا بهش بگه ازش خوشم میاد، داداششو می‌شناختم از طریق اینیستاگرام داداشش پیداش کردم و از همون طریق باهاش وارد ارتباط شدم بعد یک هفته قبول کرد، خوشحال بودم نمیخام زیاد کشش بدم سریع رد میشم، 4 ماهی گذشت و من به شدت بهش علاقه مند بودم اونم همین طور کلی برای هم وقت میذاشتیم، خلاصه با اصرار مادرم باید میرفتم خدمت☹️خودم که دوست نداشتم برج 3 دفترچمو پست کردم و 4/19، اعضامم بود به مرکز آموزش 04 بیرجند، یک روز قبل رفتنم رفتم دیدمش خیلی ناراحت بود شبشم اصلا نخوابیده بود و گریه میکرد خودمم خوابم نبرد حس بدی داشتم، صبح شدو رفتم ترمینال که برم قبلش تلفنی باهاش حرف زدم و برای آخرین بار خدافظی کردم گوشیمو دادم خانواده و رفتم، توی اتوبوس پر سرباز کچل بود اونا که نامزد داشتن صدا گریشون به گوش می‌رسید، بعد 9 ساعت رسیدم به 04 پادگانی وسط بیابون سرباز دژبانی اومدو وسایلامونو ریخت بیرون و گشت مارو رفتیم داخل حس خوبی نداشتم از همون لحظه دل تنگ بودم هم خانواده هم عشقم، خلاصه از شکستن غرور بهتون نگم که در جریان هستین یک سربازی که سنش دو رقمی مثبت نشده میادو بهت میگه چیکار کنی و چیکار نکنی و حق اینم داره اگر گوش ندی تنبیهت کنه 4روز گذشت و من هنوز نتونستم تماس بگیرم بعد چهار روز آموزش سخت تو اون هوای سوزان توجیه نگهبانی داشتیم و مارو بعدش گذاشتن نگهبان من نگهبان منبع آب وسط بیابون ته ته پادگان بودم یک پاستار چند متری من بود ک اونم داشت پست میداد گفت تازه واردی گفتم آره گفت با خانوادت تماس داشتی گفتم نه گوشیشو در آورد گفت بیا زنگ بزن بقران تو عمرم اینقدر کسی خوشحالم نکرده بود خییییلی خوشحال شدم گوشیو گرفتم زنگ زدم عشقم تا صدامو شنید زد زیر گریه خودمم بغض کرده بودم یک دقیقه اول فقط سکوت بودو گریه هیچ وقت اون لحظه رو یادم نمیره باهاش حرف زدم میگفت چرا 4 روزه زنگ نزدی گفتم نمیتونم نه گوشی دارم نه کارت تلفن دارم، گفتم تنها راه ارتباط اینه که خودت زنگ بزنی پادگان، دوست نداشتم زنگ بزنه چون پیش تلفن هر زمان یک سرباز بود که اول باید اونا باهاش صحبت میکردن بعد منو صدا میزدن ولی چون دل تنگ بودم شماره رو دادم گفت فردا ساعت 6 صبح زنگ میزنم، صبح منتظر زنگش بودم فرمانده اومده بود توی میدون گردان به خط شده بودیم یهو منو صدا زدن اوووه چه حس نابی بود بدو رفتم اجازه گرفتمو رفتم جای تلفنی صداش انرژی بود بهش گفتم هر روز ساعت 6 منتظرم گفت باشه ناگفته نمونه 12 ظهرم بود 5 عصرم??حالا 12 ظهرو 5 عصر چون بقیه هم تلفن داشتن دور تلفن شلوغ بودو همه منتظر زنگ بودن ولی 6 صبح دیگه هیچ کسی دورش نبود گوشی رو هم کسی بر نمی‌داشت می‌دونستن با من کار دارن دیگه بچها هم توجیه بودن ?خلاصه نگم براتون صداش انرژی بودو منم بد عادت شدم آموزشیم خیلی سخت بود ما ناهار میخوردیم نمیزاشتن بره پایین توی هوای گرم 45 درجه سر ظهر با معده پر میبردن تو میدون تمرین رژه حالا آبم نیست یعنی از تشنگی هلاک می‌شدیم بعد از آبش نگم براتون شور و سنگین هر چقدر  میخوردی سیر نمیشدی تازه گرمم بود یخ میاوردن ولی کی آب یخ درست کنه همه خسته‌ از سختیش نمیگم که سرتون درد میارم خیییلی سخت بود همینو بدونین کافیه گذشت 6 هفته مارو میبردن اردوگاه تو یک بیابونی 12 تا سرباز تو یک چادر 8 نفره وسط بیابون و کوه 5 روز بدون حموم بعد از همه بدتر تو چادر می‌خوابید نصب شبی بلند میشدی بعد می‌دیدی پای طرف جلو صورتته یک پایی که 14 ساعت تو بوتین بوده نگم براتون از بوش و کثیفی خلاصه صبح میبردن تو کوه با اسلحه و کوله پشتی یهو میگفن بشمار 3 بالای اون تپه آخه ما چطور با شماره 3 با این حجم سنگینی بریم اونجا ??بعد نمیرفتی سینه خیز رو سنگو خارو خاشک خلاصه هر جور بود تموم شد اردوگاه تو راه که میومدیم فقط به فکر این بودم برم اولین کاری که میکنم زنگ میزنم به عشقم یک کارت تلفن گیر آوردم از بچها که داشتن و خریده بودن اسلحه رو دادم به یکی بره تحویل بده کولمو به یکی خلاصه هرچی داشتم به بقیه دادم و فقط میخاستم برمو زنگ بزنم با هزار ذوق و اشتیاق زنگش زدم میگم کارت تلفن مال بچهاس زنگ بزن پادگان گفت چرا زنگ بزنم میگم زنگ بزن صحبت کنیم 5 روزه نبودم دلم برای صدات تنگ شده میگه لازم نکرده فکر کردم داره شوخی میکنه باهام میگم من خستما جای شوخی نیست زنگ بزن برات تعریف کنم چیا به سرم اومده هیچی نمی‌گفت، میگم الو صدامو داری با لحن خیلی سرد گفت من حالم خوب نیست قطع میکنم منم شوکه هیچی نگفتم یهو قطع کرد دوباره زنگش زدم میگم چته تو، هیچی نگفت میگم چی شده بازم هیچی نگفت دیگه به قول گفتنی شصتم خبر دار شد اتفاقات جالبی قرار نیست رخ بده شارژ این کارت طفلی پسره تموم شد منم حالم گرفته و نگران با خودم گفتم یعنی چی چرا اینطوری کرد گفتم بزار فردا بهم زنگ میزنه فردا شد ساعت6شد منتظر موندم خبری نشد گفتم شاید خواب مونده بزار دوازده 12 شد بازم خبری نشده دیگه حالم گرفته شد باز رفتم گشتم یک کارت پیدا کردم طرف گفت پولیه گفتم هرچقدر هست فقط بده دادو زنگ زدم گفت میخام تمومش کنم، منو میگی لال شدم هیچی نمیگفتم، پرسیدم چی شده چته تو میگفت نمیخام ادامه بدم، خب دلیل، دلیلی نداشت جز سکوت ازون مکالمه زیاد نمیگم تمومش کرد بدون اینکه بگه چرا، 2 هفته دیگه از آموزشی من مونده بود و اندازه 2 سال گذشت هر روز منتظر بودم ساعت 6 ولی خبری نبود نه 6 نه 12 و نه 5خییییییلی بد گذشت اون 2 هفته با خودم گفتم چرااااا، خب میذاشتی آموزشیم تموم بشه بیام مرخصی بعد تموم کن خدمت همین جوری سخته و نمیگذره بعد توام که دلخوشی من بودی بی دلیل گذاشتی رفتی،، نزدیک یک سال میشه هنوز بهش فکر میکنم و هنوزم نفهمیدم چرا تمومش کرد...... </description><category>Erfan. Afshan</category><author>Erfan. Afshan</author><pubDate>Fri, 19 Jun 2020 23:08:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>