https://virgool.ir/feed/@eng.a.malekiwww.bazitoon.comfa2026-11-12 15:29:12https://files.virgool.ir/upload/users/57602/avatar/YBESfr.pnghttps://virgool.ir/@eng.a.malekihttps://virgool.ir/@eng.a.maleki/از-آنجایی-شروع-کن-که-هیچوقت-نرسیده-بودی-gdukdaolig5cسال 96 بود. از اول سال که افزایش حقوق مو اعلام کردن و با پیشنهاد 33%ی روبرو بودم عذابم شروع شده بود. سربازی نرفته بودم. اردیبهشت داشتم عقد میکردم و حقوق خوبی که میگرفتم میتونست 3 4 میلیون قسط هر ماه مون و صاف کنه. میتونستم آدم کارمندی بمونم و راحت زندگی کنم. اما نمیشد، اجبار بود. انگار به زور باید نشون میدادم رام شدم.تو تایم خالیم سرکار رو کاغذ شروع میکردم چند تا خط کشیدن. خط ها رو بهم وصل میکردم و شکل ی اتاق از بالا میشد. هنوز اون کاغذ ها رو دارم. اتاق ها رو اسم میذاشتم و دفتر کار خوبی میشد. به این فکر میکردم و مینوشتم که تو دفتر چی باید انجام داد. فروش؟ تبلیغات؟ وقت تلف کنم؟ کتاب بخونم؟......به اردیبهشت که رسیدم شده بودیم 2 نفر و دیگه نمیشد کاریش کرد و مجبور بودم کم کم فراموشش کنم. شب نمیخوابیدم. مینوشتم. حساب میکردم و فکر میکردم من کیم.میترسیدم از همه چی. از حرف همه از مادر و پدری که فقط موفقیت من راضی شون میکرد. بد عادت به این که همه کارام عالی باشه. خیلی تکراری بود. ترس ترس ترس اجبار و اجبار و مدیرهایی که نمیدونستن چقدر میخوام ی کاغذ هل بدم رو میزشون و برم.... میخواستم علی باشم. علی که حالا بعضی دوستان شوخ طبع ما "علی بازی تون" صداش میکنن. حتی لذت بخش تر از هر چیزیه که تصور کردی تو.بذار برگردم ببینم تا الان چی نوشتم D:بازی تونبازی تونThu, 11 Jul 2019 13:08:18 +0430