https://virgool.ir/feed/@emo.atenafa2026-11-11 13:05:12https://files.virgool.ir/upload/users/733513/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@emo.atenahttps://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-دراکولا-nomysefhwavtعنوان: دراکولانویسنده: برام استوکرمترجم: محمود گودرزیناشر: نشر برججاناتان هارکر به نمایندگی از شرکت وکلای اقتصادی، به منظور نهایی کردن قراردادی با نجیب زاده ای از ترنسیلوانیا به نام کنت دراکولا به رومانی سفر می کند. اما او هیچ نمی داند که با سفر به این منطقه، تمام چیزهای باارزش زندگی اش در خطری مرگبار قرار خواهد گرفت؛ چرا که دراکولا، نامیرا و خون آشامی صدساله است که نقشه های شومی در سر دارد. دراکولا به محض ورود به خاک انگلیس، توجه خود را معطوف اطرافیان جاناتان، به خصوص دختران جوان، می کند. و حالا این وظیفه جاناتان و دوستانش است که به مقابله با این موجود خونخوار بپردازند.---کتاب ارزشمند و به یاد ماندنی دراکولا، نوشته ی برام استوکر، در سال 1897 برای اولین بار به انتشار رسید و قوانین و استانداردهای تمامی داستان های مربوط به خون آشامان را از نو نوشت و آن‌چه مشخص است، دراکولا نخستین شخصیت خون‌آشام تاریخ است که هنوز هم ژانر وحشت را در تصرف خود دارد.این کتاب به‌ شیوه خاطرات ثبت شده، تلگراف‌ها و نامه‌های ارسال‌شده بین افراد به ترتیب بازه زمانی نگاشته شده است.پیش از شروع نگارش این داستان، استوکر هشت سال از عمرش را صرف تحقیق و بررسی در فرهنگ‌های اروپا و خواندن افسانه‌های مربوط به خون‌آشامان کرده بود.کنت دراکولاخون‌آشام در این رمان، موجودی شکست خورده، نامیرا، متمرد و خون‌خوار است. چهره وحشت‌انگیز و رفتار مخوف و انتقام‌جویانه دراکولای استوکر، به ما ثابت می‌کند که با موجود منفوری رو به رو هستیم.کنت رومانیایی که در قرن 15 می‌زیسته است. او مردی جنگجو است که خود را خادم کلیسا می‌داند و دشمنان را با قساوت تمام به قتل می‌رساند. اما دراکولا همسری به نام الیزابتا دارد که وابستگی عمیقی با او حس می‌کند. پس از مرگ الیزابتا، دراکولا به کلیسا پشت کرده و نوشیدن خون(شکستن قانون مسیحیت) تبدیل به خون‌آشام می‌گردد.ون هلسینگپروفسور ون ‌هلسینگ، دشمن تاریخی دراکولا و خون‌آشامان است. ون‌هلسینگ را می‌توان به پزشک دیوانه‌ای تشبیه کرد که هرکاری برای به دام انداختن دراکولا انجام داده است.نظر من:دراکولا یکی از اون دسته کتابهایی بود که همیشه دوست داشتم بخونم و بالاخره موفق به خواندنش شدم.ادبیات گاتیک، ترسناک همراه خون.با توجه به زمان نگارش کتاب می توان از یک سری مشکلات کتاب که تحت تاثیر فرهنگ قرن 19 بود و من دوست نداشتم، چشم پوشی کرد.توصیفات فضا ها و صحنه ها بسیار فوق العاده بود و این احساس رو به آدم میداد که در آنجا حضور دارد.ولی کاراکترها خیلی زیادی حرف میزدند به صورتیکه من بعضی از صحبت هاشون رو رد کردم و نخوندم.یکی از قشمت هایی که دوست نداشتم هم درباره کنت بود. به نظرم می شد بیشتر به شخصیتش پرداخت و چند تا فصل رو از زبان اون نوشت. هر چند که با توجه به صحبت هاش تو همون اوایل کتاب کلی اطلاعات درباراش نصیبمون میشه.و پایان کتاب،پایان کتاب واقعا نا امید کننده بود برام. یک ضد حال به تمام معنا.حقیقتا توقع پایانی خشن تر همراه با خونریزی داشتم، ولی همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد و کنت رو خیلی راحت کشتند.خواندن این کتاب رو پیشنهاد میدهم؟صد در صد، درسته که پایانش نا امیدم کرد ولی خودم باز این کتاب رو خواهم خواند.اگه مثل من عاشق ادبیات گاتیک و ترسناک هستید حتما این کتاب مناسب شماست.همانطور که در بالا گفتم و همه هم میدانند این کتاب منبع الهام تمام خون آشام هایی هست که بعد ها توسط نویسندگان دیگه متولد شدند. پس امکان نداره به فیلم و کتاب های ومپایری علاقه داشته باشید و نخواهید این کتاب رو بخوانید.شما می توانید دراکولای برام استوکر را از طریق این لینک در اپلیکیشن طاقچه بخوانید.Athena AkbarihaAthena AkbarihaMon, 19 Jul 2021 00:36:30 +0430https://virgool.ir/@emo.atena/چالش-همخوانی-طاقچه-بهار-برایم-کاموا-بیاور-rd3tbecwq5gkبهار برایم کاموا بیاورمریم حسینیاننشر چشمهداستان این کتاب داستان زنی است که بخاطر عشق به شوهرش راهی سفرش می‌شود و با دو کودکش در یک نقطه دور افتاده زندگی‌شان را ادامه می‌دهند.داستان از زبان زنی که با بچه هایش و شوهرش به برهوت رفته اند روایت میشه.« ما را آورده بودی وسط برهوت. حتی نمی‌توانستیم آدرس خانه‌مان را به کسی بدهیم. بگوییم کوچه چندم؟ خیابان چی؟ پلاک چند؟ گفتی اینجا شبیه همان جایی است که شب‌ها می‌نویسی‌اش. گفتی فقط اینجاست که درخت‌هایش از دور تیره‌اند. گفتی صدای کبک می‌شنوی وسط زمستان. این‌ها را قبول کردم که دست دو تا بچه را گرفتم و آمدم توی خانه‌ای که دلم هری می‌ریخت وقتی بنیامین از پل‌های لق و نرده‌های چوبی یکی در میانش، شلنگ تخته می‌انداخت و می‌رفت تا در را باز کند یا وسط حیاط بازی کند.»ابتدا به نظر می‌رسد تنها مشکل این منطقه سرمای زیاد آن است اما کم‌کم زن متوجه چیزهای دیگر می‌شود، آدم‌هایی که می‌آیند و می‌روند و کسی متوجه حضورشان نمی‌شود، همسایه‌های عجیبی که رفتار طبیعی ندارند. شوهرش رفتارش تغییر می‌کندمن چقدر این کتاب رو دوست داشتم.حقیقتا وقتش این کتاب رو انتخاب کردم برای چالش این ماه، فکر نمیکردم ازش خوشم بیاد.نویسنده خیلی خوب توانسته بود یک داستان مالیخولیایی، سورئال و با کمی چاشنی گوتیک رو به قلم بکشه.با توصیفاتش از فای اون برهوت و برف و سرما باعث شد من در دمای 40 درجه خرداد ماه احساس سرما بکنم و اون ظبیعت برفی رو خیلی قشنگ تو ذهنم تصویر سازی کنم.راوی یهو وسط حرفاش از جایی می پره جای دیگه و یهو درباره چیز دیگری شروع به حرف زدن میکنه و ئوباره بر میگرده سر موضوع قبلی و باعث گیج شدن خواننده میشه ولی این هم سبک نویسنده است و در ابتدا باعث سردرگمی میشه ولی کم کم که جلو میریم برامون عادی میشه.تاریخ هایی پایان هر فصل وجود داشت که وقتی بهشون نگاه می کردی گیج میشدی که چرا این تاریخ با نوشته ها همخوانی نداره.شخصیت پردازی ها یکم ضعیف بود مخصوصا شخصیت سلام. می شد بهش بیشتر پرداخته بشه.و پایان داستان چقدرررررررر عجیب بود. و چقدررررررررر غم انگیز. باهاش گریه کردم. برای سرنوشت نگار و بنیامین.در آخر داستان متوجه همه چی می شید. که چرا تاریخ ها هم خوانی نداره و قسمت های مبهم هم براتون شفاف می شوند.البته این پایان ممکنه به مذاق خیلی ها خوب نباشه و خوششون نیاد ولی برای من کاملا دوست داشتنی و متفاوت بود.قسمت هایی از کتاب که دوست داشتم:یک‌بار گفتی «توی آشپزخانه چه‌کار می‌کنی وقتی کاری نداری؟» گفتم غصه‌هایم را پهن می‌کنم روی سفرهٔ میز صبحانه، هر کدام‌شان را می‌گذارم روی یک گل، بعد اگر خیلی باشند با تو قهر می‌کنم. اگر کاری به کارم نداشته باشی قهرم طول می‌کشد، ولی اگر همان موقع بیایی یک حرف خوب بزنی، غصه‌هایم را از روی گل‌های رومیزی برمی‌دارم و پرت می‌کنم توی سبد سفید ظرف‌شویی.زمان که گم شود، حتا کلمات هم گم می‌شوند.دست‌هایت را باز کردی. یک‌عالمه جمله می‌خواستم بگویم. دست‌هایت همهٔ حرف‌های ما بود.این کتاب رو به تمام طرفداران سبک سورئال پیشنهاد میکنممیتونید کتاب رو به صورت اکترونیکی از طاقچه دریافت کنید.Athena AkbarihaAthena AkbarihaMon, 21 Jun 2021 23:11:33 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-بلید-رانر-fgqzdeiv8z6dآیا آندروئیدها خواب گوسفندهای الکترونیکی را می‌ببیند؟ (#بلیدرانر ) #فیلیپ_کی_دیک #شهریار_وقفی‌پور #نشر_نیماژ . زمان وقوع داستان در نسخه اصلی سال ۱۹۹۲ بوده که در نسخه جدید آن به سال ۲۰۲۱ تغییر کرده‌است. داستان بر روی کره زمین، که پس از آخرین جنگ جهانی گرفتار آلودگی‌های رادیواکتیو فراوان شده‌است رخ می‌دهد. اکثر انسان‌هایی که زنده مانده‌اند به سوی سیارات دیگر گریخته‌اند و بازماندگان با مشکلاتی فراوان درگیرند. بعد از جنگ و نابودی حیات وحش زمین اکثر انسانها راهی بجز مهاجرت به مریخ و خریدن یک آدم مصنوعی نمی بینند. آدم مصنوعی‌ها که حالتی برده مانند دارند روز به روز پیشرفته‌تر و باهوش‌تر می‌شوند و برخی از آن‌ها برای رسیدن به زندگی بهتر و آزادی اربابان خود را کشته و به زمین فرار می‌کنند. شناسایی آنها مخصوصا آخرین مدلشان کار خیلی راحتی نیست و فقط با استفاده از روشی که به آن آزمون همدلی میگویند و توسط جایزه بگیرها میتوان آنها را شناسایی کرد. ریک دکارد یکی از این جایزه بگیر ها است که برای پیداکردن و بازنشسته کردن (کشتن) شش تا از اندروید ها راهی ماموریت میشود. . در این کتاب یک شاهکار هست شکی نیست. ولی برای من برخلاف اسمش اصلا جذاب نبود و خیلی کند پیش میرفت و هیچ نقطه اوجی نداشت. درسته یه تناقضه. ولی نمیشه یه چیزی شاهکار باشه ولی سلیقه کسی نباشه؟ خب این کتاب تو سلیقه من نبود و خب همونجور که گفتم اسمش بود که منو جذب کرده بود. خب درباره اسمش باید بگم که اندرویدها به عنوان موجودات بدون احساسی شناخته شده اند و درجریان داستان جایی هست که دکارد به این فرضیه شک می کنه و با خودش درگیر این میشه که آیا آنها هم احساس دارند یا نه. و خب بیشتر داستان حول این درگیری دکارد با خودش می چرخه."جایی از داستان توصیفاتی می‌شنویم از دوستی اندرویدها از اینکه یک اندروید برای دیگری کارهایی انجام می‌دهد و از سویی می‌بینیم که انگار در مواقع خطر دیگر برایشان مهم نیست که سر اندروئید دیگر چه بیاید. گاهی هم برایشان مهم است. یک تناقض است در داستان و یک ضعف در نگرش نویسنده؟ یا قصد دارد چیزی به ما بگوید. اینکه تفاوت انسان‌های توی کتاب با آن اندرویدها آنقدرها هم زیاد نیست؟ حقیقتا نمی‌دانم."کتاب منو خیلی گیج کرد توی چند مورد.یک: دستگاه همدلی چی بود؟ یهو سر و کله اش توی داستان بدون هیچ توضیحی پیدا شد. ویلبور مرسر کی بود؟ چرا همه اش داشت از یه جایی بالا می رفت؟ هدفش دقیقا چی بود؟دو: بارتر مهربونه چی؟ اون هم اندروید بود؟ آخرش چی شد؟ چرا با مرسریسم مشکل داشت؟سه: چرا مسائل مربوط به اعتقادشون (مرسریسم) انقدر پیچیده بیان شده بود؟قبلا هم این مشکل رو با کتاب اسنوکرش که اون هم یه کتاب سایبرپانکی هست داشتم. کل کتاب حول یک دین می چرخه اما هیچ چیزی از اون دین دستگیرم نمیشه.در صفحه گودریدز این کتاب می بینید که این کتاب رو چند جلدی معرفی کرده ولی باید توجه داشته باشید که جلد های دیگه این کتاب توسط یک نویسنده دیگر نوشته شده.فیلم اقتباسی این کتاب هم به اسم بلید رانر در سال 1982 ساخته شده که اون هم برای من جذاب نبود. هیچ هیجانی نداشت. تفاوت های زیادی با کتاب داشت اما خط داستانی اش همان بود. به نظرم از کتاب بهتر بود.سال 2017 هم فیلم دیگری در دنباله آن ساخته شد که حتما برای دیدن آن باید فیلم اول رو دیده باشید تا گیج نشوید.اگر می خواهید این کتاب رو بخوانید رو لینک زیر کلیک کنید.بلیدرانر در طاقچهAthena AkbarihaAthena AkbarihaSat, 15 May 2021 16:52:15 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-جانورنامه-anf0sp3kbiinاسم کتاب: جانورنامهنویسنده: لایوش ناگترجمه: کمال ظاهریانتشارات: نشر چشمهموضوع چالش فروردین "کتابی که شخصیت هایش انسان نباشند" بود.کتابی که من برای چالش 1400 طاقچه انتخاب کردم و خواندم کتاب جانورنامه بود.در ابتدا فکر میکردم که کتابی همانند مزرعه حیوانات جورج اورول باشه این کتاب و وقتی که به فهرستش نگاه کردم با خودم گفتم حتما هر فصل قراره داستان از زبان یکی از حیوانات روایت بشه. اما در واقع این کتاب همونجور که از اسمش معومه یک فرهنگ نامه جانوری است.نویسنده آمده تو هر فصل از کتاب مثل یک دایره المعارف درباره انواع جانوران مثل گربه، خرگوش، گرگ و ... صحبت کرده و ویژگی های آنها رو با زبان طنز و قلمی لطیف با انسان ها مقایسه کرده و به انسانها نسبت داده.مار جانوری است بسیار دراز، از کوتاه ترین شیلنگ آب هم درازتر است. در اطراف و اکناف هر پنج قاره عالم یافت میشود. در کشتزارها، بیشه ها، صحراها، شنزارها، روی تابلو داروخانه ها و علی الخصوص در آستین یار باوفا، هر چند این گونه آخر هنوز مافنگی و لاجان است و یار باوفا او را در آستین می پرورد.مار حیوان پخمه و بی دست و پایی است، به طوری که در میان خزندگان هم معلول صد در صد شمرده میشود. حتی یک دانه پا هم ندارد. ناچار روی زمین میخزد که در عین حال نشان دهنده طبع خاکی اوست...مانند همه موجودات زنده مار هم از آمدن بهار خوشحال میشود، به طوری که در پوست خود نمیگنجد و از شادی پوست می اندازد.مار بوآ به خصوص مورد علاقه مرغ هایی است که از زندگی سیر شده اند. این قبیل مرغ ها به گوشه ای از جنگل میروند تا سر و کله یک مار بوآ پیدا شود. وقتی دهن مار از دیدن مرغ کم عقل از تعجب باز ماند، مرغ با یک فریاد" مرگ یک بار، شیون یک بار" خودش را توی دهن مار می اندازد. مار جا میخورد دهنش بسته میشود و مرغ همان جا میماند. مار روی حساب " مرغ نطلبیده مراد است" مرغ را میبلعد و چون هنوز ناشتا نکرده، کار صبحانه اش هم راه میافتد...در کنار قسمتهای مربوط به حیوانات سه قسمت دیگه هم داریم که نویسنده آنها رو در زمره جانوران قرار داده:"میلیونر - تراموا و یهودی"و نکته منفی کتاب همین قسمت "یهودی" هست. متاسفانه از دین نویسنده اطلاعاتی پیدا نکردم اما حتی اگر که نویسنده خود نیز یهودی بوده باشد اما قلمش درباره یهودیان بسیار تند و زننده بود و ارزش کل کار رو با این قسمت نژاد پرستانه اش پایین آورد.علاوه بر قسمت آخر که یهودیان رو جزوی از جانوران دانسته گاههی توی متن هم تیکه هایی به یهودیان می اندازد و آنها رو خوار و خفیف میکند:«گربه حیوان بی شیله پیله‌ای است. گرسنه‌اش که باشد می‌خورد، سیر که شد می‌خوابد، حالش خوب باشد خرخر می‌کند، نباشد به تلخی میومیو می‌کند. این‌ها چنان اَشکالی از بیان صادقانه‌افکار و احوال است که‌انسان‌های متظاهر محال است آن را بفهمند، و چون نمی‌فهمند مدام دنبال حقه‌ای می‌گردند که به خیال شان پشت آن خوابیده‌است، و برای همین می‌گویند گربه حقه باز است. خیال می‌کنند گربه هم مثل آن یهودی گالیسیایی است که یک یهودی دیگر راجع به ‌او می‌دانست که دارد به تارنوپول می‌رود، و وقتی در ایستگاه قطار ازش پرسید کجا می‌رود و جواب شنید که به تارنوپول می‌رود، گفت: "باز این چه حقه‌ای است که می‌گویی به تارنوپول می‌روی وقتی واقعا داری به تارنوپول می‌روی!"»اما اگر نظر شخصی من رو بخواهید بدانید به خاطر این که بهم حس نژادپرست بودن نویسنده دست داد مطمئن نیستم که پیشنهاد بدم یا نه.و حتما این مهم را به یاد داشته باشید که این کتاب اصلا شباهتی به کتاب مزرعه حیوانات ندارد. چون وقتی نظرات بقیه رو میخوندم درباره این کتاب متوجه شدم خیلی ها مثل من ایت کتاب رو به این خاطر انتخاب کرده اند که فکر می کردند مثل مزرعه حیوانات هست.اگر میخواهید این کتاب را بخوانید از طریق لینک زیر میتوانید به آن دسترسی داشته باشید:جانورنامه در طاقچهAthena AkbarihaAthena AkbarihaThu, 08 Apr 2021 18:00:20 +0430https://virgool.ir/ketabaz/تولستوی-و-مبل-بنفش-tm17mwhyllwwروی جلد کتاب نوشته: "هرکس به ادبیات پناه برده باشد این کتاب را درک خواهد کرد." اما متاسفانه من نتونستم خیلی این کتاب رو درک کنم.جک و نینا راهی سفری دو نفره به مناسبت تولد جک شده‌اند. نینا که بسیار به مطالعه علاقه‌مند‌ است، سرمیز شام به جک می‌گوید که قصد دارد به مدت یک سال هر روز یک کتاب بخواند. او کتاب‌خوانی‌اش را شروع می‌کند و در لابه لای کتاب‌خوانی‌ها در هر بخش قسمتی از زندگی خود را روایت می‌کند و این که چطور در هر برهه‌ای از زندگی‌اش کتاب‌ها درد او را تسکین داده و با خوشحالی و غمش همراه بوده‌اند.کتاب حاضر، یادداشت‌های نینا سنکویچ از خاطرات «یک سال هر روز یک کتاب‌» اوست. این اثر در سال 2011 از طرف سایت گودریدز نامزد بهترین کتاب خاطرات و اتوبیوگرافی شد.روی جلد کتاب نوشته: "هرکس به ادبیات پناه برده باشد این کتاب را درک خواهد کرد." اما متاسفانه من نتونستم خیلی این کتاب رو درک کنم. نینا برای تسکین غم از دست دادن خواهرش هر روز یه کتاب می خونه ، فرداش برای اون کتاب نقد مینویسه و نوت برداری میکنه از اون کتاب، خب این کاریه که اکثر کتابخوان ها (تا اونجایی که من میشناسم همه شون) انجام میدن، حالا نه هر روز یک کتاب. خود من هر وقت کتابی میخونم نت برداری میکنم و یه مدت بعد درباره اش نقد مینویسم و قسمتهایی که دوست دارم رو توی یک دفتر جداگانه یادداشت میکنم، ولی خب هیچ وقت نمیام اون دفتر رو چاپ کنم.نینا در تولستوی و مبل بنفش دقیقا نوت هایی که برداشته رو با چاشنی خاطرات اومده و چاپ کرده. خب این هم یه ایده جدیده.شروع کتاب خیلی خوب و روان است و مخاطب رو جذب میکنه ولی با پیشرفتن داستان وقتی میفهمیم که فقط خاطره تکراری و بریده هایی از کتابهاست حوصله سربر میشه و به نظرم مشکل در عدم توانایی نویسنده برای بیان حالات و اتفاقات هست. به قول یکی از دوستان نینا رو میشه اینجوری توصیف کرد: خوشم با خاطراتم.یکی از مواردی که درباره این کتاب دوست نداشتم ارجاع به کتابهای بسیار زیاد در متن بود که اگر خواننده اون کتابها رو نخونده باشه و قصد خواندنشون رو داشته باشه داستان براش اسپویل میشه. و این باعث میشه که اگر قصد خواندن اون کتاب رو داشتم پشیمون بشم و امتیاز معرفی کتابهای جدید رو از نکات مثبت حذف کنم.تکرار مکررات هم توی این کتاب به وضوح دیده میشه، مثل هر بار که درباره مرگ خواهرش (آن ماری) صحبت میکنه؛ همه اش میره به اون شب توی بیمارستان و رفتار و حرفهای بقیه رو تکرار میکنه.به جرئت میتوان گفت که انتخاب عنوان این کتاب انتخابی هوشمندانه برای جذب مخاطب بوده -من هم بخاطر اسمش بود که برای خواندن انتخابش کردم- چون تا اخرین فصل هیچ ربطی به تولستوی پیدا نمیکنه و فقط تو اون فصل نویسنده گریزی به یکی از کتابهای تولستوی میزنه مثل فصل های قبل.ترجمه:ترجمه کاملا روان و خوب بود و من ایرادی توش نمیبینم. متاسفانه این خود داستان اصلی است که خواندن کتاب رو حوصله سربر و طولانی میکنه.نکات مثبت : 1- انتخاب عنوان جذاب برای کتاب و فصلها  (0.5)2- ایده متفاوت (0.5)3- معرفی کتابهای جدید (0.5)نطر نهایی: وقت تلف کردنبریده هاAthena AkbarihaAthena AkbarihaSat, 20 Mar 2021 02:22:17 +0330https://virgool.ir/ketabaz/کابوک-w0iefug7uwypکتاب کابوک یک کتاب آخرالزمانی با محوریت بینایی است.داستان با مالوری آغاز می شود که او و دو فرزندش چهار سال گذشته در خانه ای تنها زندگی کرده اند و حالا وقت آن رسیده تا یک سفر رودخانه ای خطرناک بیست مایلی را با قایقی انجام دهند. اما واقعیت این است که مالوری در دنیایی پر از موجودات زندگی می کند که دیدن آنها مردم را به جنون و خودکشی می کشاند. حالا مالوری مجبور است که ریسک کند و درحالی که چشمانشان را بسته اند تنها با تکیه بر قوای شنوایی خود و فرزندانش راهی دنیای بیرون و این سفر پر خطر بشود.کتاب به حالت رفت و آمدی بین سفر مالوری در رودخانه (زمان حال) و فلش بک به گذشته و وقایی است که او را به این نقطه کشانده، مخصوصا زمانی که با چند نفر دیگر در این خانه محصور شده زندگی میکرد.اولین چیزی که به سرعت آشکار می شود و واقعیتی که نمی توانم به اندازه کافی ستایشش کنم توانایی فوق العاده مالرمن در به تصویر کشیدن تجربه شنیدن و ندیدن، و محاصره شدن با صداهای غیرقابل شناسایی در این دنیای خصمانه و ترسناک است.دنیای کلاستروفوبیک (اطلاعات بیشتر) مالرمن، جایی که تمام پنجره ها باید کاملاً پوشانده شوند، جایی که خارج از خانه ها حمله صورت میگیرد، تنها انتخاب ممکن کوری مطلق است.ریتم کتاب پرتنش هست و مالرمن نیز از هر ترفندی برای تقویت تنش از ابتدا تا انتها استفاده می کند و اجازه نمیدهد که تا تموم شدنش آن را زمین بگذارید. مالوری در ابتدای رمان تنهاست و در طول داستان با فلش بک هایی که نویسنده میزند با هم خانه ای های او آشنا میشوید و چون بیس کتاب بر اساس شنیدن هست با هر توصیفی که از صدایی نوشته شده مثل خش خش برگها با خودتون میگید که نکنه الان اتفاقی بیوفته و مشکلی پیش بیاد؟! ممکنه در خیلی از داستانها این شیوه توصیف صداهای ترسناک کلیشه ای شده باشه اما ملرمن این توانایی را دارد که از هممین کلیشه برای تبدیل داستانش به یک داستان ترسناک استفاده کند.ملرمن با زندگی ملوری با خواهرش، تماشای گزارش های خبری و خواندن وبلاگ در اینترنت از افزایش شیوع جنون خودکشی و این باور که دیدن چیزی باعث آن می شود شروع می کند.بعضی از باگهای کتاب:وقتی این اتفاقات شدت پیدا میکند دولت مقررات حکومت نظامی وخاموشی در ساعت معین شب را وضع میکند اما وقتی چشم بند برای حفظ امنیت بیشتر مردم کافی است چرا فقط به آنها چشم بند نمیدهند؟ و این باعث میشه تا این فرضیه به وجود بیاد که ممکنه کار خود دولت باشه. یا اینکه وقتی تکنولوژی اینقدر پیشرفت کرده که کلی گجت های کارآمد برای کمک به نابینایان اختراع شده چرا نویسنده از آنها در داستانش استفاده نکرده؟تحقیقات کم نویسنده در مورد چگونگی حرکت در دنیای واقعی بدون دید کاملاً مشهود است زیرا او گهگاه به "عصای نابیناها" اشاره می کند به جای استفاده از اصطلاحات صحیح مانند "عصا سفید" ، و همچنین اینکه مردم با این موارد بسیار بی فایده رفتار می کنند ، در مقایسه با استفاده از آنها به روشی ساختاری که در واقعیت لازم است. وقتی مالوری به خانه رسید ، می فهمد که خط تلفن ثابت هنوز کار میکند اما اینترنت کاملاً قطع شده. یک توضیح نه چندان قابل قبول این است که افرادی که در برج های انتقال نیرو کار میکردند دیگر سرکارر نمیروند اما وقتی تلفن ثابت کار میکند میتوان از اینترنت adsl استفاده کرد.افراد خانه از چاهی در پشت خانه برای آب آشامیدنی خود استفاده می کنند و در اینجا مسئله آب آلوده مطرح می شود ، هیچ کس پیشنهاد نمی کند که آن را بجوشانند.این ناهماهنگی ها، کم و زیاد در سراسر کتاب رخ می دهد.ظاهراً سگ های خانگی میتوانند در چند روز آموزش ببینند تا سگ راهنما شوند، با اینکه او اشاره می کند که خانه ها به دلیل ایستگاه برق از برق برخوردار هستند اما برای روشنایی از شمع استفاده میکنند.یا وقتی که بچه ها به دنیا اومدن توی این چار سال مریض نشدن یا حتی واکسن های اولیه که نیازشونه رو چکار کرد مالوری؟کاراکترها:درباره شخصیتها هم توضیحات بیشتری میتونست داده بشه مثل تام، گری و دان.درباره مالوری همه آنچه از زندگی او قبل از آخرالزمان می دانیم این است که او در دهه بیست و یک سالگی است ، با خواهرش زندگی می کند ، شغلی ندارد و شبی با شخصی بود که نامش فقط یک بار در کتاب آمده و حالا از او حامله است و با اینکه دیگر خبری ازش نبود میخواهد که آن بچه رو به دنیا بیاورد.پایان کتاب:پایان کاملا شگفت آوری داشت و کاملا منو شکه کرد، همش با خودم میگفت پس چی شد؟ این موجودات چی بودن؟ یعنی قرار نیست دنیا نجات پیدا کنه؟نویسنده با کلی سوال بی جواب کتاب رو به اتمام میرسونه.سخن آخر:با همه این اوصاف این کتاب رو دوست داشتم و بی صبرانه منتظر انتشار کتاب دوم هستم و امیدوارم که توی کتاب دوم جواب سوال هام رو بگیرم. و بعد از اینکه کتاب دوم منتشر بشه دوباره این کتاب رو یک دور دیگه خواهم خواند.Athena AkbarihaAthena AkbarihaSat, 20 Mar 2021 02:17:50 +0330