https://virgool.ir/feed/@emeetsutFIND YOUR WAY!// telegram channel:@EmeetSUTfa2026-11-11 23:01:21https://files.virgool.ir/upload/users/877564/avatar/Q7gpKY.jpeghttps://virgool.ir/@emeetsuthttps://virgool.ir/@emeetsut/جلسه-چهارم-امیت-مهندس-علی-کازرونی-dtrdd2r47mjfسلام. من علی کازرونی هستم. متولد 1366 از شیراز. من همیشه به تولید علاقه داشتم و محصولات الکترونیکی همیشه برام جذابیت داشته و در دبیرستان به همراه برادرم در جشنواره خوارزمی یک محصول به اسم اسپکتروفوتومتر با ایده متفاوت را مورد تحقیق قرار دادیم که نقطه شروعی بود برای اینکه لذت طراحی محصولی که کار میکنه و جایزه میبره رو بچشم و خیلی جذاب بود که ادامه بدم. در دبیرستان ایده چندانی نداشتم ولی به علت برنامه نویسی و قطعات الکترونیکی علاقه مند بودم به همین دلیل بسیار تلاش کردم در مهندسی برق قبول بشوم و به مهندسی برق دانشگاه شریف وارد شدم. فضای دانشگاه متفاوت بود و بچه های زیادی برای اپلای کردن امده بودند و من هم یکی از اهداف اولیه ام همین بود در یکی دو سال اول متوجه شدم انچیزی که برایم جذابیت داشت نه مهاجرت، بلکه خلق ارزش افزوده در ایران بود. یکی از دلایل افرادی بودند که در کنارشان قرار گرفته بودم بود. از نظر من دانشگاه یکی از مهم‌ترین دستاوردهایی که دارد این هست که نتورک‌ها ساخته می‌شوند و فرد با افرادی اشنا می‌شود که در کنار آنها میتوان پله پله رشد کرد و یاد گرفت و ترند ها رو شناخت و شانسی که شاید من آوردم این بود که من همیشه دوستان بسیار خوبی داشتم و توانستم نتورک قوی‌ای دور خودم شکل بدم و امروز اگر برگردم به نظرم مهم‌ترین دستاورد چه در کارشناسی و چه در کارشناسی ارشد همین نتورک بوده که در اکوسیستم استارتاپی امروز در کنار هم قرار میگیریم و به هم کمک میکنیم و این شناخت باعث میشه در فضا بمونیم و به هم کمک کنیم که با هم رشد کنیم.سال 84 که وارد دانشگاه شدم متوجه شدم که چیزی که برایم جذاب است درس خواندن نیست یعنی هیچوقت نشد سر کلاس ها کامل شرکت کنم و همیشه دقیقه 90ی بودم برای امتحان ها غیر از چند درس که به آن ها علاقه داشتم و آن ها را دنبال میکردم. سال 86 با دوستان تصمیم گرفتیم که آیند‌ه‌مون را به هم گره بزنیم آن موقع اطلاعات چندانی در مورد بیزینس و مارکتینگ نداشتیم و بیشتر به خود اعتماد داشتیم و می‌گفتیم "هرچی باشه یاد می‌گیریم و جلو می‌ریم". امروز اگر بخوام بگم که آیا این کار بهترین کار بود که می‌شد کرد شاید نمی‌گفتم چون ما سختی های زیادی بر اثر ندونم کاری کشیدیم، یادمه اون دوران یکی از جملاتی که می‌گفتیم این بود که "هر کاری باشه می‌کنیم ما وقتی کنار هم باشیم از پس همه‌چی بر میایم شده آب حوض‌ام بکشیم می‌کشیم" شرکت زدن اون موقع از نظر ما این بود که یک مکانی رو بگیریم، در اون زمان اکوسیستم استارتاپی هنوز شکل نگرفته بود. در نقطه شروع 5 نفر دور هم جمع شدیم و از این 5 نفر 4 نفر دوستانی بودیم که در دانشگاه با هم بودیم و برادر من که ایشون دانشگاه تهرانی بود و شروع کردیم به پروژه گرفتن و پروژه‌های مختلفی بهمون داده میشد و سعی می‌کردیم برای گذران زندگی قبولشون کنیم و هیچوقت در اون سال‌ها به سودآوری قابل توجهی نرسیدیم. یکی از پروژه ها رادار کنترل سرعت برای اتوبان‌ها بود یکی دیگر از پروژه ها بحث آفات پسته در رفسنجان بود که چگونه باید بفهمیم چه زمانی باید سم پاشی انجام بگیره یکی از پروژه‌هایی که بهمون پیشنهاد شد طراحی تابلو فرمان آسانسور بود که قبل از اینکه قرارداد رو امضا کنیم فرد از انجام پروژه منصرف شد و در نتیجه پروژه موند رو دستمون و یکسری تحقیق نسبت به این صنعت انجام دادیم و وارد صنعت اسانسور شدیم و تابلو فرمان رو شروع کردیم به ارتقا دادن و ریدیزاین محصول رو در سال 88 انجام دادیم و در اون دوره 2 نفر از دوستان از ما جدا شدند. در ادامه mba را دنبال کردیم و اولین چیزی که در این مسیر متوجه شدیم که دوران product گذشته و الان دوره marketing هست و باید دنبال خواسته مشتری بود و این مشکل ما هم بود و با mba خوندن دیدمون خیلی باز شد. در اصل یکی از مشکلات ما 5 نفر این بود که همه مهندس بودیم و یک دید داشتیم ولی به علت نیازمون تنوع ایجاد کردیم. ما، هویتمون و هر چه داشتیم به هم و به شرکتمون گره خورده بود. در طول mba خوندن تازه با مارکتینگ و استراتژی و مشکل های کارمون آشنا شدیم و واقعاً mba خواندن کمک بزرگی مخصوصاً به شخص بنده کرد ازین جهت که ادبیاتی یاد گرفتیم که با اون بتونیم فکر کنیم.ما با افزایش فیچرهای محصول برای مشتری مزیت ایجاد کردیم و سعی می‌کردیم افزایش قیمت چندانی نداشته باشیم مثل دبل کلیک کنسلینگ و ... با این کار پله پله برند را جا انداختیم و فروش کم کم زیاد می‌شد. سال 94 مجموعه با کاهش و حتی توقف رشد روبرو شد و راضی نبودیم از این اتفاق بنابراین تصمیم گرفتیم صنایع دیگری را تجربه کنیم. یکی از قطعات اصلی و گران کنترلر آسانسور اینورتر هست که با سرمایه گذاری در این راستا شرکت های زیما و اوژن به وجود آمدند.تصمیم گرفتیم یک چرخش جدی استراتژیک برای محصول‌امون داشته باشیم و از استراتژی Differentiation (استراژی تمایز)، که در ابتدای کار داشتیم به سمت استراتژی Cost leadership (استراتژی رهبری هزینه) حرکت کنیم. چون هم محصول زیما کاملا cost efficient (مقرون به صرفه) بود و هم اینکه تقریبا صنعت رو شناخته بودیم و می‌دونستیم که 70 درصد صنعت به دنبال محصولی بود که بتونه با کمترین هزینه، تمام نیازهاش رو برطرف کند.ما برای این پروسه نزدیک به یک سال مارکت ریسرچ انجام دادیم تا بتونیم دقیقا نیاز مشتری رو بسنجیم و محصولی طراحی کردیم که تنها نیازهای جدی مشتری را برطرف می‌کرد (یعنی امکانات اضافی را حذف کردیم). برای ایجاد این تغییر باید مشتری‌هامون رو تغییر می‌دادیم. برای همین تصمیم گرفتیم داتیس را بفروشیم و روی اینورتر تمرکز کنیم. اما متاسفانه موفق به انجام اینکار نشدیم!از اسم داتیس استفاده کردیم و محصول جدیدمان را با قیمت خوبی وارد بازار کردیم و تونستیم تولید انبوه داشته باشیم.در استراتژی cost leadership تنوع بزرگترین ضربه را می‌زند، بنابراین باید محصولات قبلی خودمون رو دراپ می‌کردیم و این‌کار رو ( با وجود تمام ریسک هاش) انجام دادیم. در سال 96 محصول جدیدمان را به طور جدی وارد بازار کردیم.یک نکته: برای هر محصولی که قراره تولید کنید، یک کشش قیمتی وجود دارد؛ برای مثال محصولی با قیمت 100 هزار تومان در بازار خرید و فروش می شود؛ اگر شما بخواهید محصولتان که کمی متفاوت تر از محصول موجود است را با قیمت 95 هزار تومان بفروشید، درواقع فقط سودتان را کم کرده اید؛ زیرا 5 درصد اختلاف قیمت، باعث نمی شود که مشتریانِ محصول قبلی محصول شما را بخرند. بلکه شما باید نقطۀ شکست رو پیدا کنید. نقطه‌ای که اگه قیمت محصولتون از اون مقدار کمتر باشه، مشتری‌ها به سمت محصول شما می‌آن. نقطه‌ی شکست برای محصول ما 25% بود و باز هم به نسبت حاشیه سود خوبی داشتیم. وقتی می‌خواید economic of scale (فرآوری زیاد که با ازدیاد فروش و کم شدن قیمت همراهه) داشته باشید، اگر تیراژتون پایین باشه هیچ سودی نمی‌کنید. بنابراین سعی کردیم تیراژ محصولمان را بالا ببریم. ما همیشه سعی می‌کردیم یک بازه‌ای کار را به صورت random walk جلو ببریم (با صنایع مختلف دست و پنجه نرم می کردیم) و بعد، از بین این صنایع یکی را انتخاب میکردیم و روی اون تمرکز می کردیم و بعد، باز هم به صورت random walk کار را جلو می بردیم. (برای مثال ما حتی روی فروشگاه‌های بدون فروشنده هم سرمایه گذاری کردیم و اون را هم جلو می‌بریم).ما نینکس و لوکسین را فروختیم، زیما و داتیس را با هم ترکیب کردیم و روی اونها تمرکز کردیم که باعث شد رشد خیلی خوبی را تجربه کنیم. و در سال 97 میتوان گفت که بازار را در دست گرفتیم. ما از سال 97 به بعد، مثل "رضا لقمه"، فقط یک محصول داشتیم و همون رو در تیراژ بالا تولید می کردیم. یکی از مشکلاتی که برای رشد در صنعت سخت افزار وجود داره سرمایه در گردشه و ما با توجه به تجربه‌ی بوت استرپی که داشتیم) از خود صنعت پول را جمع کرده بودیم (این اتفاق را دوباره رقم زدیم و در سال 97 تو نمایشگاه آسانسور تهران یک فروش ویژه برگزار کردیم و تونستیم پیش‌فروش زیادی داشته باشیم و این یعنی اگه صنعت به شما اعتماد داشته باشه، خودش مشکل سرمایه‌ی شما رو برطرف می‌کنه. بازارهای مختلفی را در کشورهای منطقه برسی کردیم و تو کل بررسی‌هایی که انجام دادیم تصمیم گرفتیم با تابلو فرمانِ آسانسور وارد بازار هند بشیم و چینی ها رو از این بازار خارج کنیم و همچنین با اینونتر (Inverter) به ترکیه رفتیم تا بتونیم به کشورهای اروپایی محصولمون رو صادر کنیم. سعی کردیم از سمت مشتری به محصولمون نگاه کنیم و این باعث شده محصولمون خیلی بهتر بشه و فروش بهتری داشته باشه. کرونا صادرات ما را ناتموم گذاشت.سوالات:1- چه عاملی از همه بیشتر باعث می‌شد با وجود همه‌ی شکست‌ها و شرایط سخت، شما بتونید با قدرت به مسیرتون ادامه بدید؟ مهمترین چیز اینه که شما بدونید برای چه چیزی کار می‌کنید. (برای ما مهم‌ترین چیز شراکت و دور هم جمع شدن بود). مورد دیگه هم اینه که شما شرایط مالی مناسب برای ریسک رو داشته باشید. امید به آینده داشتیم. به کارآفرینی عشق داشتیم. اما اگه به عقب برگردم احتمالا این مسیر را طی نمی‌کنم (بلکه سعی میکنم با دید بازتری وارد محیط کسب و کار بشم).2- آیا تحریم ها روی صادرات به عراق و افغانستان تاثیر منفی گذاشته‌اند؟نه؛3-BOOTSTRAP چیست؟ما روش های مختلفی برای سرمایه گذاری داریم.یکی از این روش ها قبول تمام ریسک ها و قرارداد کردن با کسی یا جایی مثل بانک است که در همین مثال از بانک وام میگیریم و قسط ها را پرداخت میکنیم. روش دیگر روش VC است. و دیگران بخشی از بیزینس ما را میگیرند و در این مسیر سرمایه گذاری میکنند. روش دیگر سرمایه گذاری جمعی است که با ایجاد قراردادی، دیگران سرمایه گذاری میکنند برای بیزینس تا با این کار بیزینس فعالیت کند و قرارداد را عملیاتی کند.اما در روشی که پرسیده شد، ما از امکانات خودمون استفاده میکنیم تا از مشتری خودمان هزینه ها را تامین کنیم.4- شما چگونه امنیت و انحصار محصول خودتون را حفظ می کنید؟ و اینکه شما کار سخت افزاری میکنید، آیا این باعث مهندسی معکوس توسط دیگران نمی شود؟هر محصولی یک زمان طلایی برای روی بورس بودن دارد و بعد از آن باید تلاش برای احیای آن کرد.بیزینس های سخت افزاری شاید طولانی تر مورد توجه قرار بگیرند اما وقتی خود را به مشتری ها ثابت کنند و ماندگار شوند مدت طولانی تری میتوانند در بازار بمانند. اما کار ما فقط سخت افزاری نیست و قسمت نرم افزاری دارد که قابل کپی کردن نیست.5- آیا بلند پروازی در مسیر کارآفرینی می تواند خوب باشد؟ اگر بله، چقدر و چگونه باید باشد تا ما را به موفقیت برساند؟ درباره بلند پروازی های خودتون و درس های گرفته شده از آن را لطفا بگید.بلند پروازی نه تنها در کار بلکه لازمه ی کل زندگی است و تا به جایی بالاتر نگاه نکنیم نمی توانیم پیشرفت کنیم. بیزینس برای اینکه بتواند رشد کند، باید به اندازه ی خودش برای آن هزینه بتراشیم. بیزینس را باید کوچک شروع کرد و تکه تکه آن را پروراند. در هر کاری که باید ایجاد می کنیم باید هزینه های مدریتی را نیز در نظر بگیریم.6-شما معیار های کارکنانی که استخدام می کنید و به کار می گیرید چه چیز هایی است؟ آیا مدرک مهم است؟ آیا دانشگاه تحصیل فرد مهم است؟در واقع مدرک دانشگاه خاص مهم نیست ولی با توجه به تجربه، ویژگی افراد با توجه به اسامی دانشگاه ها جهت دهی شده اند و با این افراد با کار سازگاری بیشتری دارند. ولی به دانشگاه هایی که برجسته نیستند هم توجه میشود ولی کلا این پارامتر ها با توجه به موقعیت شغلی که قرار میگیرد ،بررسی می شوند.7-تحریم ها چه تاثیری در رشد و صادرات یک محصول دارد؟تهدید و فرصت با هم هستند و تحریم کار ها را سخت می کند. اما با وفق دادن خودمون با شرایط و در واقع با یافتن فرصت ها، با آن ها مقابله می کنیم.8-شانس چقدر در پیرفت یک کار تاثیر دارد؟شانس تاثیر دارد و تاثیر آن صفر نیست ولی با در نظر گرفتن پارامتر هایی می توان آن را کم تاثیر کرد.المان اول : تیم. مهم ترین المان تیم است و اینکه چقدر به هم اعتماد دارند و تنوع دارند و با هم همدل اند.دومین اِلمان:زمان( کی داری چیکار میکنی!؟)یکی از مثال‌های معروف این مورد یوتیوب‌است، این نمونه به دلیل اینکه در زمان مناسب و متناسب با سرعت اینترنت و احساس نیاز مشتری و پلتفرم درست و..... ارائه شد، توانست از دیگر بیزینس‌های video sharing موفق‌تر باشد.زمان از این‌ جهت مهم‌است که، در چه شرایطی هستید. ممکنه یک بیزنیس در ایران شرایط ایده‌آلی‌ داشته باشه ولی در خارج‌ از کشور حتی نتونید که عرضه کنید.به‌طور مثال با شروع اوبر، اگر استارت‌آپی در ایران هم مشابه این پلتفرم رو ایجاد می‌‌کرد، قطعا شکست می‌خورد؛ درصورتی که یکی از دلایل موفقیت اسنپ و بیزنس‌های مشابه، این بود که زمان ورودش متناسب با ایجاد شرایط زیرساخت اینترنتی و دسترسی درصد زیادی از افراد به موبایل بود.سومین اِلمانBusiness model(چطوری میخوایم پول‌ دربیاریم؟)بخش زیادی از ایده‌ای که میتونید بزنید اینکه است که چطور business model بنویسیدو موارد بعدی شامل سرمایه‌گذاری و..... می‌شود.9-باتوجه به اینکه گفته شد برای شرایط استخدامی مهارت‌های نرم در افراد رو درنظر می‌گیرید با توجه به شرایط کرونا و مصاحبه مجازی چطور تشخیص این ویژگی‌ها رو انجام می‌دهید؟از طریق رزومه بررسی نمی‌کنیم و مصاحبه‌ها رو حضوری انجام میدیم، اکثرا رزومه، اسکرین اولیه‌ برای اطلاع از شرایط تحصیلی، گپ تحصیلی و کاری و تجربه کار در استارت‌آپ رو در نظر میگیریم، برای همین ما پلن ماراتن رو اجرا کردیم ( از دانشجویان دعوت کردیم که پروژه‌ای بسازن) در طول این فضا با افراد بیشتر آشنا میشیم و میزان علاقه‌شون رو به یادگیری تجربه‌های جدید رو می‌سنجیم، اگر رزومه قابل تشخیص نبود با انجام تمرین و پروژه افراد بررسی میشن و یا مصاحبه درباره‌ی مسابقات درون دانشگاهی و میزان علاقه و کنجکاویی این افراد در محیط‌های کاری‌ انجام میشه.10-با توجه به هزینه‌ی کمتر و سرعت رشد بیشتر، تعداد زیادی از افراد فعالیت استارت‌آپی درحوزه‌ی IT رو به سخت‌افزار ترجیح می‌دهند، بنظر شما فرصت کسب و کار در حوزه سخت‌افزار وجود داره؟فرصت که بسیار وجود داره، مهم اینه که علاقه‌تون کدوم حوزه‌است.عموما بچه‌های رشته‌ی برق از نظر من چند دسته تقسیم میشوند:۱- افرادی که معتقدن موقعیت شغلی این رشته در ایران وجود نداره و مهاجرت میکنن.۲- دسته‌ی دوم کسانی هستند که این ذهنیت رو دارن ‌که تنها جایی که میشه کار کرد در سازمان‌های دولتی و نظامی‌ و شبه‌نظامی‌ است.۳- دسته سوم هم افرادی‌ هستن که با توجه به مهارت کدنویسی و برق به سمت کسب‌وکار استارت‌آپی می‌رن.ولی درکل سرعت رشد در حوزه‌یIT نسبت به سخت‌افزار بالاتره.11–چند درصد از تولید قطعات محصولاتتون در ایران‌است و چند درصد واردات است؟تمامی قطعات الکترونیکی (خازن و...) قطعا وارداتی هستند، ولی محصولات ما دیزاین مخصوص به خودمون هست و مواد اولیه اصلی الکترونیک داخل ایران تولید نمی‌شه.به دلیل عقب بودن از صنعت سیلیکون، انتخاب گزینه واردات مناسب‌تر است.12–چقدر از نیروی‌های ورودی‌ شرکت شما خانم است؟پارامتر جنسیتی به هیچ عنوان مطرح نیست‌ و هیچ محدودیتی وجود نداره.13–در حوزه‌ی رشته‌ی مدیریت که بسیار گسترده‌است بنظر شما کدام گرایش نیاز امروز و آیند‌ه‌است؟اولویت با علاقه‌ی شماست، در رشته‌ی مدیریت سرفصل‌های زیادی وجود داره، مهم اینه که به چه حوزه‌ای علاقه دارید، ولی به نظر من در حوزه‌ی HR (مدیریت منابع‌ انسانی) و استراتژی بزرگترین معضل وجود داره.14–نظرتون راجع‌به اینکه توصیه می‌شه یکی دوسال کارمندی بکنیم و بعد کسب‌وکار خودمون رو راه‌اندازی کنیم چی‌ هست؟به طور کلی درسته، چون که با سازوکار مجموعه‌ها آشنا می‌شوید، شخص من اگر یکی دو سال کارمندی می‌کردم احتمالا تعدادی از ضربه‌های سنگینی که خوردم و مشکلات ابتدای کار رو نداشتم ولی به دلیل اینکه باعث شد تیم و شراکت باقی بمونه برای من با ارزش‌ بوده.15 –دانشجویان مشتاق علاقه‌مند به کارآفرینی با توجه به عدم شناخت بازار و رقبا چطور باید نقطه‌ی شروع این مسیر رو پیدا کنن و چطور میتونن محصول مورد نیاز رو بشناسند؟امروزه اگر تعدادی از دانشجویان مهندسی هستید که ایده دارید بهتر است که وارد مسیر بشید و منتور بگیرید و کسب‌وکارتون رو شروع کنید.ولی اگر ایده‌ای ندارید و توصیه میکنم به عنوان cofounder در اکوسیستم استارت‌آپی به تیم اضافه بشید. در شرکت‌ما هم افرادی که تیپ شخصیتی مشابه دارند با هم آشنا می‌شوند و کسب‌وکارشون رو راه‌اندازی می‌کنند.16–نظرتون راجع‌به بازاریابی شبکه‌ای چی هست؟یکی از رو‌ش‌های جذاب فروش مویرگی، بازاریابی شبکه‌ای هست ولی در ایران این فضا به شکل متفاوت‌تری وجود داره نسبت به خارج‌ از کشور.Emeet SutEmeet SutThu, 03 Jun 2021 11:41:49 +0430https://virgool.ir/@emeetsut/جلسه-سوم-امیت-مهندس-پیمان-فخاریان-jfbwnolthsqbمهندس فخاریان در ابتدا به صحبت‌های آغازین و معرفی خود پرداختند:من ورودی سال 90 برق شریف هستم و در دوره‌ی ما هرکس رتبه‌ی خوبی بدست می‌آورد رشته برق را انتخاب می‌کرد. ولی در ادامه به مهندسی کامپیوتر تغییر رشته دادم و در مقطع کارشناسی هم گرایش هوش مصنوعی خواندم. از همان ترم دوم کار کردن را شروع کردم و دلیل اصلی آن هم نیاز مالی بود ولی این کار را به همه توصیه می‌کنم.در شرکتی به عنوان برنامه‌نویس شروع به کار کردم. در آن زمان هنوز استارت‌آپ‌های زیادی در ایران وجود نداشت. در سال 93 با شتاب‌دهنده‌ی شریف آشنا شدم و بسیاری از دوستانم با واردشدن به آن و مسابقات مربوط به شتاب‌دهنده توانستند استارت‌آپ‌های خوبی را تاسیس کنند. اولین استارت‌آپی که من آغاز کردم مربوط به حوزه وکالت بود که بعد از 1 سال شکست خورد. دلیل اصلی این شکست نبود تیم خوب و افرادی مشتاق به این پروژه بود. دومین استارت‌آپی که انجام دادم مربوط به خانه‌های هوشمند بود ولی آن هم به دلیل اینکه ما علم کافی نداشتیم و وجود نداشتن راهنمای خوب شکست خورد. در سال 95 به تیم "چطور" پیوستم و از آنجا در آذر ماه 95 "یکتانت" را به همراه فردی دیگر تاسیس کردیم. کم‌کم هسته مرکزی افراد یکتانت بیشتر شد که اکثر آن‌ها از بچه‌های شریف بودند. امروزه یکتانت یک هولدینگ با 7 شرکت زیرمجموعه خود و 250 نفر کارمند است.به نظر من کار تیمی و انگیزه داشتن عوامل موثرتری از داشتن ایده است چون امروزه ایده فراوان است ولی تیمی که بتواند به خوبی آن ایده را پیاده کنند سخت پیدا می‌شود.افراد هسته اصلی یک استارت‌آپ باید مکمل هم باشند برای مثال چند نفر که فقط برنامه‌نویسی بلد هستند نمی‌توانند استارت‌آپ موفقی را شروع کنند و حتما چند عوض باید ارتباط گرفتن با مشتری را بلد باشند. عامل موثر دیگر برای موفقیت همدلی اعضاست یعنی همه برای موفقیت کار به یک اندازه تلاش کنند.سوالات:۱)درباره تحصیلاتتون توضیح بدید و اینکه چرا به کامپیوتر تغییر رشته دادید، و در ضمن اینکه چرا برای ارشد هوش مصنوعی را انتخاب کردید و چرا در مقطع دکتری و یا حتي حوزه‌های مدیریتی ادامه تحصیل ندادید؟من به شخصه معتقدم باید از هر چه پیش می‌آید استقبال کنیم یعنی باید تهدید‌ها را به فرصت تبدیل کنیم برای همین خیلی از اتفاقات زندگی‌ام برنامه‌ریزی‌نشده‌اند. ورود من به رشته‌ی برق بدون اطلاعات قبلی بود و در ترم‌های ابتدایی با گذراندن چند واحد از دروس دانشکده‌ی کامپیوتر متوجه علاقه ام به این حوزه شدم پس تصمیم گرفتم تغییر رشته بدهم. برای دوره‌ی کارشناسی ارشد هم به صورت مستقیم و بدون آزمون پذیرفته شدم و به دلیل ترتیب انتخابی من در گرایش هوش مصنوعی پذیرفته شدم. برای مقطع دکتری هم هوش مصنوعی را ادامه دادم ولی متوجه شدم که تمایلی به کار آکادمیک تمام‌وقت ندارم ترجیح دادم کار صنعتی خودم را پیش ببرم پس از ادامه دکتری انصراف دادم. چون در آن زمان اطلاعات کافی درباره کارشناسی ارشد دانشگاه‌ها نداشتم تصمیم به انتخاب هوش مصنوعی گرفتم ولی اگر قرار بود دوباره انتخاب کنم مدیریت یا اقتصاد را برای ارشد انتخاب می‌کردم.۲)دلیل مهاجرت‌نکردن شما با توجه به فراهم‌بودن شرایط چی بوده؟مهاجرت‌کردن یک فرآیند جوی است. شما تابع اطرافیان خود هستید، و در آن سال‌ها فضای ایران بسیار امیدوارانه بود پس اکثر دوستان من تصمیم به ماندن در ایران گرفته بودند و من هم همین کار را کردم. در ضمن خود من هم از نظر ایدئولوژیکی زیاد با مهاجرت سازگار نبودم و اعتقاد داشتم تا وقتی که در ایران فضا برای کار و پیشرفت هست ماندن در ایران بهتر است.۳)چگونه می‌توان با وجود الزام به انجام خدمت سربازی کسب و کاری را آغاز کرد؟برای دوران کارشناسی ارشد فقط رفتن به ۱ ماه آموزشی وجود دارد و بعد از آن می‌توان با انجام پروژه خدمت سربازی را گذراند که خیلی هم وقت گیر نیست.حتی بچه‌های کارشناسی هم اگر دارای شرایط خاص(رتبه کشوری کنکور زیر ۵۰۰ و معدل بالای ۱۶ در دانشگاه صنعتی شریف) باشند می‌توانند با انجام پروژه خدمت خود را پشت سر بگذارند۴)هسته‌ی اصلی استارت‌آپ‌های خود را چگونه تشکیل دادید؟علیرضا ناظم‌زاده و من با هم یکتانت را بنا نهادیم. من پیش‌زمینه‌ی کامپیوتر داشتم و علیرضا در کارشناسی مکانیک شریف و در ارشد MBA شریف خوانده بود. بخش برنامه‌نویسی و تیم‌سازی با من بود و بخش‌های توسعه کسب‌و‌کار، سیستم‌های مالی و نیازسنجی مشتری بیشتر با علیرضا بود. پس از آن با انجام استخدام‌های اولیه توانستیم بخش‌هایی را که در آن‌ها ضعف حس می‌کردیم تقویت کنیم۵)برای ادامه‌ی تحصیل از بین MBA و هوش مصنوعی کدام را پیشنهاد می‌کنید؟به نظر من هیچ‌کدام بر دیگری ترجیحی ندارند. مهم‌ترین چیزی که MBA به شما اضافه می‌کند ارتباط‌هایی است که با آدم‌های دیگر برقرار می‌کنید. شما در کنار کسانی قرار می‌گیرید که در آینده قرار است کسب و کار‌هایی را راه‌اندازی کنند یا مسئول کسب‌وکاری شوند. هوش مصنوعی هم در ایران بسیار آکادمیک است و زیاد مناسب کارهای صنعتی نیست. درس‌هایی که به نظرم مناسب اند machine learning و natural language processing هستند که اگر می‌خواهید آن‌ها را به خوبی فرا بگیرید دوره‌های دانشگاه‌های CMU و استنفورد بسیار موثر هستند و اگر قصد کار صنعتی دارید گذراندن این دوره‌ها از تحصیل در خود رشته بهتر است.۶)شما چه مهارت‌هایی داشتید که توانستید در ترم ۲ استخدام شوید؟من به شرکتی رفتم و تقاضای کار کردم. با وجود اینکه حتی چیز خاصی بلد نبودم درخواست کردم که فقط در شرکت باشم تا از دیگران یاد بگیرم.امروزه فضا برای کار دانشجو خیلی بهتر است و شرکت‌ها از دانشجوهای حتی ترم ۲ تا ۴ نیز استقبال می‌کنند.۷)هوش مصنوعی چه کمکی به کسب و کار شما کرد؟هوش مصنوعی‌ای که به صورت آکادمیک در دانشگاه فراگرفتم کمک خاصی در این زمينه نکرد ولی آن دوره‌هایی که خودم پیگیر شدم و یاد گرفتم به من کمک کرد تا بتوانم الگوریتم‌های یکتانت را بهینه کنم.۸)آیا به نظر شما حتما پیشگام بودن در زمینه‌ی استارت‌آپ رکن اصلی موفقیت است؟به مجموعه چیزهایی که به یک کسب و کار بر دیگری برتری می‌دهند مزیت‌های رقابتی می‌گویند. اولین بودن فقط یک مزیت رقابتی است و فاکتورهای مهم دیگری نیز کارساز هستند. برای مثال برندینگ قوی‌تر و بودجه اولیه بیشتر نیز بسیار موثر هستند. در کل به نظر من اولین بودن بهترین مزیت رقابتی نیست.۹)آیا شروع کردن یک کسب و کار بدون تجربه کارمندی در همان حوزه لزوما به شکست منجر می‌شود؟هیچ کسب و کاری لزوما به شکست منجر نمی‌شود اما به نظرم احتمال شکست وقتی تجربه کار در آن زمینه را نداشته باشی بسیار بیشتر است.۱۰)دلیل اینکه اکثر حوزه‌هایی که به آن وارد شدید بیشتر به تبلیغات مربوط هستند چیست؟در ابتدا ما قصد تاسیس یکتانت را نداشتیم. می‌خواستیم برای کسب و کار قبلی که داشتیم تبلیغات کنیم که با مشکل مواجه شدیم و متوجه شدیم پلتفرم تبلیغاتی قوی‌ای وجود ندارد پس تصمیم گرفتیم پلتفرمی کوچک برای خودمان تاسیس کنیم. بعد از آن مشاهده کردیم که بازار خوبی پیدا کرده است و مشتری‌های زیادی دارد. پس کمی هم عامل شانس برای ما کارآمد بود.۱۱)در این حوزه‌ای که شما کار می‌کنید، در ایران، چه فرصت‌ها و موانعی وجود دارد؟در هر حوزه‌ای پر است از سختی و موانع که گذر از هرکدام کار دشواری است. ولی به همین صورت فرصت نیز بسیار زیاد است و ایده‌های انجام نشده‌ی فراوانی وجود دارد اما باز هم تاکید می‌کنم، تیم قوی و پای کار برای به ثمر رساندن این ایده‌ها بسیار کم است.۱۲)آیا حتما نیاز است که نسخه‌ی اولیه‌ی کسب‌و‌کار بسیار قوی باشد یا می‌توان با عرضه کردن نسخه‌ها بصورت پی‌درپی این ضعف را جبران کرد؟استارت‌آپ‌های نجوا و یکتانت هر کدام در ۲ هفته آغاز به کار کردند. اعتقاد من این است که باید به سرعت وارد بازار شد و بازخورد مشتری را بررسی کرد. به این صورت می‌توان از رفتن راه‌هایی که قرار است به شکست منجر شود جلوگیری کرد.۱۳)اگر شما در دانشگاه سطح پایین‌تری از شریف قرار داشتید می‌توانستید به جایگاه الانتون برسید(نقش دانشگاه در جایگاه فعلی)؟خیر قطعا جایگاه امروزم را نداشتمدانشگاه شریف نقش بسیار مهمی در جایگاه فعلی من دارد، اساتید دانشگاه شریف نقش کمی داشتند اما بیشترین نقش را دانشجوهای دانشگاه شریف و برند این دانشگاه داشته است.اما این به این معنا نیست که حتما باید در دانشگاه شریف تحصیل کنی تا بتوانی موفق باشی.  ۱۴)آیا دولت یا نهادهایی بودند که مانع کار شما بشوند، به طور مثال تقاضای مالیات‌های سنگین بکنند؟به هرحال ممکن است با یکسری محدودیت هایی روبه‌رو باشید اما این محدودیت‌ها به اندازه‌ای نیست که شما را از ادامه کار باز دارد.۱۵)چرا به یکتانت بسنده نکردید و بعد از آن چند پلتفرم دیگر نیز راه‌اندازی کردید (آیا حس کردید یکتانت به حداکثر میزان پیشرفت خود در زمان و مکان فعلی رسیده است)؟شما فرض کنید سی سوراخ مقابل‌ شما باشه و یکی از آن‌ها را پر کرده باشید. بعد از دو سال می‌بینید بیست و نه سوراخ دیگر هنوز خالی هستند. خب مسلما سعی می‌کنید از بقیه موقعیت‌ها نیز استفاده کامل ببرید.۱۶)آیا ریسک شکست خوردن آنقدری زیاد نبود که شما را از شروع استارتاپ جدید باز بدارد؟همه‌ی استارت‌آپ‌های دیگر هم‌افزا با یکتانت هستند. تیم فروش، پشتیبانی و تیم فنی یکسانی دارند!من این موضوع که کسی استارت‌آپی را آغاز کند و با رهاکردن آن به سراغ بعدی برود یک شکست می‌دانم اکثر کسانی که اینکار را می‌کنند دیده‌ام که شکست خورده‌اند ولی من این کار را نکردم مثلا زمان پروژه نجوا ۸۰ درصد وقتم برای یکتانت بود.۱۷)شما فرمودید یک پلتفرم دیگر قبل یکتانت داشتید و برای کمک به آن یکتانت را تاسیس کردید، چه میزان سرمایه از آن وارد یکتانت کردید تا بتوانید شروع خوبی داشته باشید؟چون یکتانت سریع به سوددهی رسید نیاز به سرمایه‌ی مستقیم مالی که از جاهای دیگر وارد بشود نبود اما سرمایه انسانی وارد کار شد (مثلا توسعه‌دهنده‌های "چطور" را وارد کار کردیم).۱۸)چطور بفهمیم که به درد کجا می‌خوریم و کجا مورد نیاز هستیم تا بهش رجوع کنیم؟کار سختی است.جوابش برای همه یکسان نیست.از تجربیات بقیه استفاده کنید با خیلی‌ها صحبت کنید و شبکه بسازید.فک می‌کنم کل زندگی شبکه باشد و این جمله برای رید هافمن است(بنیان‌گذار LinkedIn ، سرمایه‌گذار PayPal، Facebook). شما اگر شبکه‌ی خوبی ساخته باشید خیلی خوب از فرصت‌ها اطلاع پیدا می‌کنید.با صحبت کردن با آدم‌ها این نقطه‌ی شروع را پیدا کنید و این نقطه‌ی شروع با توجه به مجموعه‌ی مهارت‌های افراد متفاوت است.۱۹)چرا سرویس‌هایی را که ارائه می‌کردید تحت یه عنوان تجاری پیش نمی‌بردید که تبلیغاتتون قوی‌تر باشه؟اولا که «چطور» یک چیز مستقل از بقیه‌ استدوتا مسئله هست یکی اینکه اینا سرویس‌های مختلفی هستند با هدف‌های مختلف و الزاما مخاطبین مشترکی ندارند و کسب‌وکار‌های مختلفی هستند. امروزه هم هرکدام شرکت‌های مستقلی هستند و مدیر عامل‌های جدایی دارند پس نیازی ندیدیم این کار را انجام بدهیم.دوما اینکه ما بیزنس B2B هستیم و تقریبا همه در این حوزه ما را می‌شناسند پس نیاز به تبلیغات زیادی حس نشد و همچنین تصمیمی مانند ابربرنامه شدن نداشتیم که همه را تحت یک عنوان پیش ببریم و مهم‌تر از همه ما یک بستری داریم به نام account.yektanet.com اگر شما یک حساب کاربری در نجوا و تریبون و یکتانت بسازید می‌توانید به بقیه وارد شوید و استفاده کنید، در نتیجه هر کسی که بخواهد از نجوا استفاده کند می‌بیند که عملا در حال استفاده از یکتانت نیز هست و بعد از آن بقیه زیر مجموعه‌ها را نیز مشاهده می‌کند.۲۰)چرا پیام‌رسان ایرانی حتی در حد همان Whatsapp که ما خیلی پایین‌تر از Telegram می‌دونیم وجود ندارد؟بین یک کسب‌وکار با احتمال شکست ۹۰ درصد و سرمایه‌ی اولیه ۱ میلیارد و دیگری با احتمال شکست ۹۹ درصد و سرمایه اولیه ۱۰ میلیارد انتخاب کدام منطقی‌تر است؟دلیلی اینکه کسی به سمت تأسیس پیام‌رسان داخلی نیز نمی‌رود همین است، چون ریسک شکست بالا و هزینه‌های زيادی دارد.هزینه‌ی ساخت نسخه‌ی اولیه تریبون را با ۲۰۰ میلیون تومان می‌شود جمع کرد اما کسب‌و‌کار پیام‌رسان را با سرمایه اولیه‌ی کوچک‌تر از ۵ میلیارد امکان ندارد بتوان انجام داد حتی اگر بخواهیم از تکنولوژی آماده استفاده کنیمبرای ساخت پیام‌رسان چند نیروی فنی قوی‌ نیاز است. هرکدام از این آدم ها حقوق‌های بالایی دارند و تازه این فقط حقوق کارکنان است، در ضمن پیام‌رسان بسیار دیر به سود می‌رسد.۲۱)چطور می‌شود از یک شرکت ایرانی به یک شرکت یا استارتاپ با گستره‌ی جهانی تبدیل شد حداقل بعد از موفقیت در ایران؟اطلاعی ندارم چون در این زمینه فعالیت نکردم!۲۲)خود شما کامپیوتر خواندید، چقدر توی کار خودتان تاثیر داشت و اینکه چرا هوش مصنوعی رو انتخاب کردید و اینکه آینده‌ی AI را چطور می‌بینید توی استارتاپ‌های ایران؟آینده AI را من به شدت مثبت می‌بینم اما می‌خواهم بگویم که این آینده ، آینده‌ی دوربرد است یعنی بین ۱۰ سال تا ۲۰ سال آیندهنقش کامپیوتر؟کامپیوتر همه‌چیز من بود من اگر کامپیوتر نخوانده بودم قطعا این جایگاهی که در حال حاضر دارم را نداشتم و این کارهایی که الان کردم را نمی‌توانستم انجام بدهم، در کلا مستقل از اینکه رشته‌ی کامپیوتر هستید یا نه حتما برنامه‌نویسی را فرابگیرید.  ۲۳)نظر شما در مورد تجربه‌ی کارمندی در خارج از کشور برای تجربه چیست؟قطعا تجربه خوبی است. چند سال کار در خارج از کشور می‌تواند بسیار موثر باشد.۲۴)اهمیت رشته‌ی کامپیوتر تا چه حد است؟ آیا تا حدی است که به صورت دو رشته ای در آن تحصیل کنیم یا به صورت خودآموز این کار را انجام بدهیم؟من فکر می‌کنم هر کسی که امکانش را دارد تا با کامپیوتر دو رشته‌ای کند و این کار را نکند اشتباه می‌کند.یکی از دوستان من که رشته‌اش فیزیک بود، با کامپیوتر دو رشته‌ای کرد. مدتی در کافه‌بازار فعالیت داشت و الان نیز در کانادا استارت‌آپ خودش را راه‌اندازی کرده است.۲۵)آیا دو رشته‌ای کردن با کامپیوتر دردسر دارد؟ و بازده‌اش چطور است؟ خود مدرک هم اهمیت قابل توجه‌ای دارد؟به نظرم به شدت بستگی به این دارد که چه چیزی در ذهن شما است. کسی که می‌خواهد مسیر آکادمیک را ادامه بدهد خب ادامه بدهد دیگر باید همین راه را برود، شما باید اینکه چه هدفی دارید را نیز لحاظ کنید. کسی که قرار است در صنعت کار کند می‌داند که کار آکادمیک خیلی به دردش نمی‌خورد. مثلا کسانی که می‌خواهند کسب‌وکار راه بیاندازند گرفتن مدرک MBA خیلی برایشان خوب است چون اطلاعاتش قرار است به دردشان بخورد، شبکه‌ای که بچه‌های MBA می‌سازند خیلی برای آینده شغلی‌ آن‌ها خوب است.از دید دیگر دانشگاه در ایران رایگان است چرا تحصیل را ادامه ندهیم؟من خودم قصد دارم یک مدرک ارشد دیگر هم بگیرم. دنیا در حال حرکت به سمت چندرشته‌ای است.مثلا می‌توان در رشته‌ی دیگری به جز رشته‌ی کارشناسی، کارشناسی ارشد را گرفت.هرکس باید ببیند چه چیزی می‌خواهد.۲۶)امکانش هست که فردی هم پست مدیریتی در استارت‌آپی داشته باشه و هم کار فنی؟بستگی به ابعاد شرکت دارد.مثلا بخواهیم یکتانت را مثال بزنیم این عمل امکان‌ناپذیر است.اوایل یکتانت ۸۰ درصد کار فنی می‌کردم و  ۲۰ درصد کار مدیریتی. کمی که جلوتر رفتیم ۵۰ درصد کارم فنی شد و ۲۰ درصد همچنان مدیریتی و ۳۰ درصد شد کار توسعه کسب‌وکار.به مرور زمان این تایم به طور کامل تبدیل به کار مدیریتی شد. ۲۷)کدوم بخش برنامه‌نویسی را پیشنهاد می‌کنید؟یک سری مهارت‌ها هستند که برای همه مناسب‌اند:مهارت‌های ارتباطیمهارت حل مسئله ساختاریافته(Critical thinking ) مهارت برنامه‌نویسی(الگوریتم و data structure )منطق (Logic)مذاکرهکارآفرینیEmeet SutEmeet SutThu, 27 May 2021 11:07:18 +0430https://virgool.ir/@emeetsut/جلسه-دوم-امیت-مهندس-امید-موسوی-nhpnrsy4feeiبسم رب النورمهمان دوم : سید امید موسوی بنیان گذار تحلیل گر امیدجرقه ی تحلیل گر امید در معادن گل گهر زده شدترم 3 دانشگاه بودم. دوست داشتم هر کاری می‌کنم نتیجه ش را ببینم، و در کنار آن به کار های صنعتی علاقه داشتم. یک پروژه ای در شرکت گل گهر تعریف شده بود و من از آن مطلع شده بودم، پروژه ای که از هدر رفت روزی 7 میلیارد تومن آهن جلوگیری می‌کرد. چند سالی بود پروژه رو زمین بود. 3 استاد تمام مسئولیت پروژه را بر عهده گرفتند و یک تیم 10 نفره متشکل از 3 استاد تمام، 6 دانشجوی دکتری و منی که ترم 3 بودم، تشکیل شد. دلیل پذیرفته شدن من هم نمره ریاضی ام و هم اصرار بیش از اندازه من بود که نتیجه داد. پروژه دو سال و نیم طول کشید. طی پروژه، مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشدم را در رشته ی Data Mining اخذ کردم. حساسیت پروژه آنجا بود که ما حق آزمون و خطا نداشتیم. کارهای مختلفی کردیم ولی ناموفق بود. به سراغ شبیه سازی رفتیم و نیاز به یک ابرکامپیوتر برای محاسبات زیاد این شبیه سازی بود. این شبیه سازی که با 27 پارامتر ورودی و خروجی سر و کار داشت، شباهت های زیادی به مدل های بازار سرمایه داشت. در بازار سرمایه نیز شما سعی می‌کنید با پردازش متغیر های مختلف سود دهی خود را به عنوان پارامتر خروجی بهینه کنید. اینجا بود که ایده ی پیاده سازی یک مدل شبیه ساز در بازار های مالی به ذهنم خطور کرد. کم کم به finance علاقه مند شدم و به دانشکده اقتصاد دانشگاه شریف آمدم و سعی کردم با این فضا آشنا بشم. سرانجام همه ی این کارها تاسیس تحلیل گر امید به کمک همسرم سپیده شد.سرانجام مسیر، تحلیل گر مانوما در «مانو»، به طور خلاصه پول را از طریق بازار سرمایه به دست تولید کننده می‌رسانیم. چون معتقدیم با راه افتادن چرخه ی تولید در کشور، ثروت مردم ایران نیز بیشتر می شود و در نتیجه رفاه بیشتری به ارمغان می آید. در مانو سرمایه های خرد مردم جمع شده، به کمک روش های معاملات الگوریتمی مدیریت می شود و به پولشان سود تعلق می‌گیرد، سودری که از چرخش این سرمایه در بازار های تولیدی و صنعتی بدست آمده است. ما در سال 99 توانستیم حدود 3.5 هزار میلیارد تومان از مردم در صندوق های مانو جذب سرمایه کنیم و به اقتصاد تولیدی کشور کمک کنیم و تصمیم داریم به مسیرمان ادامه دهیم.سوالات1) شما در مقطع دکتری توانستید بورسیه تحصیلی کشور کانادا را اخذ کنید. پشیمون نیستید از اینکه اپلای را انتخاب نکردید؟ چه دلایلی شما را در وطن ماندگار کرد؟من همیشه دنبال جواب یک سوال بودم، اینکه چی من رو خوشحال میکنه و چی بهم لذت میده و هدفم از زندگی چیه؟ شاید اون پروژه این مسیر رو به من داد که من دوست دارم تاثیرگذار باشم و کاری که می‌کنم در زندگی بقیه اثر بگذاره. شاید اتفاقات جوری رقم خورد که بنده شرایط خیلی خوبی از لحاظ مالی در ۲۶ سالگی داشتم و رضایتم از زندگی لبریز شده بود و این باعث شد که به این فکر بیفتم که کاری کنم بقیه از زندگی رضایت داشته باشن. الان اگر شخصی از من بپرسه که از ایران برم یا نه، سوال خیلی سختیه و نمی‌تونم جواب بدم بهش و حتی دوست دارم افرادی که رفتند رو برگردونم.طبیعتا برای کسی که تحصیلات خوبی داره، مثلا آمریکا جایی‌ست که امکانات خیلی خوبی میده و فرهنگ و اخلاق اجتماعی و کاری آنجا، فاصله جدی‌ای با ما داره و میشه در زندگی فردی تجربه‌های خیلی خوبی رو برای فرد ایجاد میکنه. کسی که دوست داره این تجربه‌ها و امکانات رو کسب کنه خب حتما باید بره.ولی شاید اونقدر درگیر میشین چیزهایی مثل تاثیر خودتون رو نادیده می‌گیرید و حس نمی‌کنید. اونطرف اگر شما اندکی راه رو کج برید نابود میشید و رقابت با کل دنیاس اما اینور شما با آرامش کار خودت رو انجام میدی و رشد میکنی و خیلی بیشتر تاثیرت احساس میشه.برای بنده یکی دیگه از دلایل، دوستان و آشنایان بوده که دوست داشتم باهاشون زیاد معاشرت داشته باشم و حرف بزنم و اشتراکات فرهنگی داشته باشم و... که در 10 سال اول مهاجرت چنین چیزی اتفاق نمیفته. در ایران هزینه‌های زندگی پایین تره و تشکیل خانواده راحت تره، بازنشستگی بهتره، هزینه‌های درمان پایین تره و راحت تر میشه لذت برد و کسب و کار هم داشت.شاید بنده آدم خوبی نیستم که شما این سوال رو ازش بپرسید ولی خب کسی که میخواد بمونه باید دلیل قوی برای موندن داشته باشه.پتانسیل‌های ایران بسیار زیاده ولی شما اگه میخوای کار بزرگی کنی با حس فداکاری و این ذهنیت که فعلا بمونیم ببینیم چی میشه، واقعا نمیشه به نتیجه رسید. اول باید به خودمون و خانوادمون فکر کنیم و ببینیم میتونیم با موندن به اونها بهره ای برسونیم یا نه و در آخر به جامعه فکر کنیم. ایران جا برای جنگیدن زیاد داره.2) در مسیر تحلیل گر امید، شرکت یا استارت آپ جهانی ای بود که از آن الگو برداری کنید؟اقتصاد ما شبیه اقتصاد دنیا نیست و مدلهایی که ارائه میشه کاملا با هم فرق دارن و به واسطه این تفاوت اقتصاد(که ناشی از تورم و تحریم و سیاست‌های غلطه) خیلی نتونستیم مدلی رو در دنیا پیدا کنیم که بتونیم الگو برداری کنیم. هرچند نیم نگاهی هم به مسیری که دنیا رفته هم داریم. بالاخره ما یک بازار نو ظهوریم و دیر یا زود باید به یک بلوغی برسیم و اگر درهای کشور باز باشه حتی می‌تونیم سرمایه گذار خارجی جذب کنیم.3) در این مسیر آیا ارگان یا سازمان های دولتی ای بودند که برای پیشرفت شما ایجاد مانع کنند؟به شخصه سعی کردم مشکلی پیش نیاد و اگر مشکلی پیش اومد سعی می‌کردم دور بزنم. مثلا در یک نهاد که کارمون میفتاد، شخصی متعهد و متخصص رو پیدا می‌کردیم که نه از ما پولی می‌خواست و نه چیزی و فقط همین که می‌فهمید ما دنبال این نیومدیم که از منابع ملی سو استفاده کنیم کمکمون می‌کرد. اینکه بگن ما نباید بزرگ بشیم نه چنین چیزی نبوده و ما از بانک سامان حتی سرمایه جذب کردیم و کمک های شایانی در این مسیر به ما شد.4) چه اتفاقی افتاد که مردم به تحلیل گر امید اعتماد کردند؟خب ما کار جدیدی نمی‌کنیم و فقط اومدیم کار مردم رو تسهیل کنیم. ما اول از همه این خدمات رو به یک اپلیکیشن تبدیل کردیم و تا مردم مشکلی برای دسترسی به خدمات ما نداشته باشند. دوم اینکه وقتی به ما مراجعه می کردند سخت بود تصمیم گیری بین اینکه چه سهامی بخرند یا در کدام بازار مالی وارد بشوند برایشان سخت بود و ما اونها رو راهنمایی می‌کردیم. البته ما مجوزهای زیادی داریم که دقیقا بخش سخت کار ما در این سه چهار سال رسیدن به همین مجوزها بوده. طبیعتا با این پشتوانه‌ها و شفافیت زیادی که داریم خب مردم هم اعتماد می‌کنند و این اعتماد ذره ذره اتفاق میفته چون ما کلی تبلیغات رفتیم و صبر کردیم برای این موضوع.5) تحصیلات در حوزه مدیریت کسب و کار و اخذ مدرک MBA در این مسیر چه کمکی به شما کرد؟اینکه بنده وارد حوزه‌ی مدیریت شدم خیلی لازم نبود بنظرم ولی خب بزرگترین چیزی که برای من داشت ارتباطاتی بود که با استادها و سایر دانشجوها داشتم. اگه برگردم عقب تنها چیزهایی که می‌ارزید و استفاده می‌کردم در دانشگاه همون بحث‌های آماری و مدل سازی ریاضی و بحث های پردازش موازی بود و خب کارهایی که در این زمینه‌ها کردیم قطعا کمکک کردن و شاید این درس‌هارو می‌خوندم و ترم پنج کارشناسی دیگه بیخیال می‌شدم.6) به نظر شما نقطه شروع برای یک دانشجوی کارشناسی کجا میتونه باشه؟چیزی که برای من جواب داد این بود که کار کردم! از ترجمه تا فایل‌هایی که در SolidWork می‌کشیدم و می‌فروختم و... . این کار کردن من رو به این سمت برد که کجا منفعتم بیشتره و نهایتا به این نتیجه رسیدم که می‌تونم منفعت خودم، اطرافیان و مردم رو کنار هم بذارم و بنظرم شروعش با کار کردنه و مهم نمره‌هامون نیست چون کار کردن مهارت‌های خیلی بیشتری به ما یاد میده. شوق و شور به کار خیلی مهمه و بقیه چیزا کسب کردنی مانند تجربه و دانش اما چیزی که خیلی مهمه برای شروع کار اینکه شما علاقه به آن داشته باشید. اگر به دوران کارشناسی برگردم بیشتر به پول درآوردن فکر می‌کنم و خیلی وقتمو بر روی درس نمی گذارم و بیشتر کار می کنم.7) لازمه ی موفقیت یک استارت آپ خوب را در چه چیزی میبینید؟ریسک کردن لازمه حرکت کردنه همیشه دستاوردهای بیشتر با ریسک بیشتر بدست می اید این ریسک‌ها میتونه روی چیزهای مختلفی باشه از جمله سلامتی پول و... . برای شرکت زدن سه چیز مهم وجود دارد یک تجربه دو علاقه سه پول و با کنار هم قرار گرفتن کافی این سه تا شرکت موفق میشهشرکت زدن از صفر کار درستی نیست و ما باید قبل از آن پیشینه ای در آن کار داشته باشیم. یکی از کلیدی ترین چیزا توی استارتاپ تیم است. اما متاسفانه تیم ها وقتی به موفقیت رسیدند بنا به دلایلی از همدیگه جدا شدند یا به خاطر پول این تیم ها از هم دیگه پاشیدند. ما اشتباهاتی می‌کنیم یا ریسک هایی می‌کنیم اما باید آنها را تحلیل کنیم و سعی کنیم که دوباره اتفاق نیفتد و دنبال مقصر نباشی دنبال این باشیم تا دیگه این اتفاق میفته.مهندس موسوی در صحبت های پایانی خود به این نکته اشاره کردند که در کنار دید کلی خودشان دید جزئی همسرشان نقش مکمل و مهمی را در پیشبرد زندگی و اهداف داشته است. من همیشه به زندگی خوشبین بودم و نیمه پر لیوان را می دیدم. همیشه روی نقاط قوتم تمرکز کردم و همین باعث پیشرفتم شد.Emeet SutEmeet SutWed, 19 May 2021 23:00:51 +0430https://virgool.ir/@emeetsut/جلسه-اول-امیت-مهندس-امیر-شکوهی-نیا-drwvuw6prl47مهندس شکوهی نیاروند طی شده در این سی و خورده ای سال به بیان خودش :دبیرستان رشد، کارشناسی برق امیر کبیر، MBAتهران .اوایل ارشد کار جدی را شروع کردم :مثلا ده - پانزده روز قبل از عید بساط میکردم و ماهی و روسری میفروختم و سود های خوبی در مدت کوتاه بدست آوردم ..از سال 92 به عنوان مدیر فروش داتیس به طور جدی وارد کار شدم و به مدت دوسال در آنجا بودم .و همزمان ارشد MBAهم می خواندم.از اواخر سال 94 ، ایده ی نینیکس را در داتیس زدیم .یک R&D حدودا یک سال و نیمه برای نینیکس و بعد هم جذب سرمایه .به پیشنهاد یکی از همین سرمایه گذاران ، تصمیم گرفتیم که شتابدهنده هاردتک را راه اندازی کنیم که راه برای افراد دیگری که ایده هایی همچون نینیکس دارند هموارتر شود.از یک سال و نیم گذشته تا الان روی حوزه اینترنشنال تمرکز کردیم که برای چند استارتاپ ایرانی بازار جهانی داشته باشیم.تا یه حدی از نینیکس را فروخته ایم و شعبه ای را در کانادا تاسییس کرده ایم.یک ماهی است که درگیر راه اندازی یک صندوق سرمایه گذاری به ارزش صد میلیارد هستیم.سوالات۱- مهمترین دستاوردی که از کارمندی و مدیرفروش بودن در داتیس بدست آوردید چه بوده ؟به جد توصیه میکنم یک برهه‌ای از زندگی تان را کارمند بشوید.عمده ی فضای ذهنی من در این دوره شکل گرفت.جدی شدن در کار، با کارمند شدن شکل میگیره.کسانی که اولین تجربه کاریشون استارتاپه، به دلیل اینکه استارتاپ روال منظمی نداره، آنها هم منظم نمیشوند و مدیریت خوبی بر کارها ندارند.کارمند بودن امنیت مالی برای شخص ایجاد می کند.در کنار کارمندی، میتوان روی کارهای دیگر و اهداف بزگتر فکر کرد.زمانی که پشتوانه ی مالی نسبتا خوبی پیدا کردید و ایده و تیمتان هم به حدی رسیده بود که همچون یک اسب زین شده آمادۀ تاختن بود، آنوقت میتوانید از کارمندی استعفا بدهید و به دنبال استارتاپ خود بروید.دورۀ کارمندی فرصت خوبیست به منظور پیداکردن دوست ها و همکار های خوب برای استارتاپی که قرار است راه اندازی کنید.#بی گدار به آب نزنید ! ایده نینیکس نزدیک شش ماه در ذهن ما آب خورد.۲- یکی از کار های سخت پیداکردن هم تیمی است. میشه چند تا نکته درباره ی پیداکردن همگروهی بگید؟لزوما دوست های شما بهترین هم تیمی های شما نیستند و چه بسا تجربه ی من ثابت کرده که دوست های شما هم تیمی های بدی برای شما هستند. (به دلیل تعارفات و ...)تیم نباید به سلیقه ی بنیانگذاران و هم بنیانگذاران شکل بگیرد‌؛ تیم باید با توجه به نیاز استارتاپ شکل بگیرد.بجای تاسیس استارتاپ میتوان برای استارتاپ های دیگر کار کرد و چه بسا خیلی از مواقع اینکار از تاسیس استارتاپ می تواند سودمند‌تر باشد.لزومی ندارد هم تیمی شما تحصیل کرده ی دانشگاه شریف، امیرکبیر، تهران و... باشد، چه بسا بعضی وقت ها شما نیاز به یک آدم بازاری دارید.۳- چرا در کارشناسی برق خواندید ولی در ارشد MBA را انتخاب کردید؟ هرکدام چه فایده ای برای شما داشته اند؟من کلا آدم درس خوانی نبودم و نه در کارشناسی برق را خواندم و نه در ارشد MBAرا! هرچند که مطالبی را که احساس می کردم نیاز دارم را عمیق مطالعه میکردم.در دوره کارشناسی از ترم چهار به بعد کارهایی را موازی با برق جلو بردم. من بشدت آدم فعالی بودم و از ترم 6 به بعد مصمم شدم که برق بدردم نمیخوره و MBAرا برای خودم مناسب دیدم و در این دوره از اساتید استفاده کردم.دانشگاه صرفا یک فضای خوب و خلاق است و نه بیشتر و بودن در این فضا و کمک گرفتن از اساتید میتواند در مسیر تاسیس استارتاپ به شما کمک کند.دوره MBA برای من خیلی مفید بود زیرا در برخی کلاس ها به سوالاتی که در کار با آنها مواجه میشدم پاسخ داده میشد.۴- توصیه شما برای کسی که می خواهد از فضای مهندسی وارد فضای مدیریتی و تاسیس استارتاپ بشود چیست ؟توصیه میکنم یک کاری را شروع بکند و خود را در این فضا بیندازد.علی رقم علوم مهندسی که به صورت آکادمیک قابل یادگیری هستن ،علوم انسانی را طی فرایند باید یادگرفت.علوم انسانی را باید خواند تا ادبیات فکرکردن بدست بیاوریم.۵- در سرمایه گذاری ریسک پذیر، مشارکت شما با شرکت ها به چه صورت است؟ این مشارکت به صورت درصد سهام است یا چیز دیگر؟ما استارتاپ هایی را که احتمالا از یک شتاب دهنده خارج شده اند والان محصول دارند و دیگر ریسک محصول و ریسک بازار ندارند را برای مقیاس پذیری آماده میکنیم و در فضاهای متفاوتی به استارتاپ کمک میکنیم ....؟۶- صندوق های سرمایه گذاری چگونه شکل می گیرند؟عرفش این است که کسی که از سرمایه گذاری سر رشته ای دارد و رزومه خوبی در زمینه دارد، یک صندوق تاسیس می کند و سرمایه گذاران دیگر پول خود را به این صندوق می آورند. اما درکل این صندوق ها به طرق گوناگونی شکل می گیرد.۷- آیا کارآموزی در دوران دانشجویی را توصیه می کنید؟ و به نظر شما از چه زمانی سراغ کار آموزی برویم؟بله توصیه میکنم؛ زمانی که حرفی برای گفتن داشته باشید به سراغ آن بروید؛ البته نه اینکه صرفا معدل بالایی داشته باشید! بلکه پروژه های مختلفی انجام داده باشید و مهارت کسب کرده باشید.۸- نینیکس چقدر موفق بوده؟ و به چه جاهایی میتواند برسد؟نینیکس پلن ماجراجویی من بود و همه کاری را با آن انجام دادم.با نینیکس در یک مسابقه درانگلیس اول شدم ، نینیکس رو به جی تکس دبی بردم، به کانادا نمایندگی نینیکس رو دادم و ... .الان نینیکس در حال مستقل شدن از من هست و مدیر عامل جدید میخواد داشته باشد و من یکی از هیأت مدیره های آن هستم.هنوز در نینیکس ایده های جدیدی داریم.۹- تیمتان در نینیکس را چجوری جمع کردید؟تیم اولیه نینیکس بچه های برق امیر کبیر و همکلاسی بودیم و در ادامه یکی از کارمند های داتیس هم به ما اضافه شد .و در کل تیم نینیکس در طول مسیر جمع شد.من آدم شبکه سازی هستم و از این طریق سعی میکنم افرادی را به تیمم اضافه کنم.اگر به چشم انتخاب هم تیمی به اطرافیانت نگاه کنی و به این فکر باشی ، افراد بالقوه ای را برای همتیمی شدن پیدا خواهی کرد.۱۰- از طرفی تجربه کار خیلی مهم است اما از طرفی اگر بخواهیم کار را همراه با درس خواند تجربه کنیم ، کار کردن وقت زیادی از ما میگیرد و این باعث می شود که نتوانیم درس ها را عمیق یاد بگیریم .من در بیش از ۵۰۰مصاحبه ی شغلی بوده ام و رتبه ی کنکور را ملاک خوبی برای سنجش هوش افراد می دانم اما به نظرم عمیق درس خواندن فقط برای استاد دانشگاه شدن بدرد می خورد .با عجله تصمیم نگیرید! تا ترم ۶ خوب درس بخوانید و اگرحس کردید با اینکار حال می کنید، درس را خوب بخوانید. وگرنه مثلا اگر میخواهید در الکترونیک آدم بزرگی بشوید، بروید در حوزه عملیات های روی زمین فعایت کنید (مثلا زود تر بروید آلتیوم دیزاین یاد بگیرید، کیت آردواینو بگیرید ومدار بببندید و ...)۱۱- شغل استارتاپی چقدر می تواند برای من امنیت شغلی و مالی ایجاد کند؟من خودم هنوز امنیت شغلی ندارم (هرچند الحمدالله وضعیت مالی خوبی دارم) و همچنان خیالم از این بابت راحت نیست و این فضا هم فضای امنیت نیست.این فضا فضای عدم قطعیت و ریسک پذیری است و به همین دلیل مارجین (نسبت به بقیه سود بیشتری برای شخص بیاورد) بالایی دارد.اگر آدم ریسک پذیری نیستید، توصیه میکنم به این حوزه ها ورود نکنید.۱۲- من ترم شش کارشناسی هستم و حس میکنم به برق ارشد نیاز نداشته باشم ولی ازطرفی احتمالا ارشد برق می تواند در مسیر به من کمک کند.نمیدانم این را چکار کنم؟!اگر علاقه نداری، یک قدم هم برندار.(اگر بخوابی بهتر از ادامه تحصیل در رشته ای است که به آن علاقه نداری)۱۳- ازدواج چه تاثیری در این مسیری که طی کردید داشته؟من آدم مذهبی هستم و به معتقدم که ازدواج کردن و صاحب فرزند شدن باعث افزای رزق و روزی و برکت میشود و فکر میکنم همه چیزی که دارم صدقه سر همسر بزرگوار و دو فرزند گرامم هستند.عمدۀ اتفاقات بزرگ زندگی من در حین تولد بچه هام افتاد.آرامشی انسان در خانواده می تواند تجربه کند خیلی مهم است.ازدواج کردن مثل باز کردن یک حساب پس انداز است و از آن به بعد همه چیزتان ذخیره می شود.ازدواج خوبش خیلی خوبه و بدش خیلی بده.۱۴- به نظر شما قبل از وارد شدن به فضای کاری، لازم است که اطلاعات اقتصادی داشته باشیم؟ اینکه ماینور داشته باشیم؟من اعتقاد دارم این اطلاعات را زمانی احساس کردی که به آن نیاز داری باید کسب کنی.فهم بیزینس داشتن ( که یک چیز خواندنی نیست و باید از طریق تجربه کسب بشود)نیاز اس.اما به نظرم اطلاعات مالی داشتن اصلا نیاز نمیشود.البته به شغلی که در آینده برای خودتان متصور هستید هم بستگی دارد.۱۵- من دو ایده دارم و میخواهم محصول تولید کنم و میخواهم برای مشکلاتی که در این زمینه دارم، از استاد ها نظر بگیرم. آیا باید اول این ایده هارا ثبت کنم و بعد به سراغ اساتید بروم؟ یا اینکه اول با استاد ها کار بکنم و این ایده را تا یک جایی برسانم ، نمونه اولیه را بسازم و بعد به دنبال ثبت اختراع باشم؟پیشنهاد کلی من اینه که کلا با استاد ها کار نکنی!ایدۀ خالی تقریبا هیچ ارزشی نداره.هیچ وقت از اینکه ایده ات رو به دیگران بیگی نترس.اگر فاصله ی اون آدم تا کپی کردن ایده ی تو فقط دونستن اون ایده هست، بدان که این بیزینس برای تو بیزینس نمیشود!۱۶- در کارآموزی ها از ما می خواهند که صرفا کارفنی انجام بدهیم. و وقتی وارد شرکت میشویم، کار مدیریتی و اجرایی یاد نمیگیریم. برای اینکه بتوانیم در این زمینه هم یک رزومه ی قوی کسب کنیم و بتونیم وارد بشیم شما چه پیشنهادی می کنید؟کار های دانشجویی برای اینکار خیلی خوبه.من حس میکنم اولین جایی که فهمیدم مدیر خفنی هستم در اردوی دانشکده بود.۱۷- به نظر شما با چه جایگاه (یا پوزیشنی) وارد محیط کسب و کار بشیم؟از هر پوزیشنی که تونستی. (چه از طریق کارآموزی، چه از طریق کارشناسی و چه از از راه دیگری...)۱۸- چرا شما اپلای تحصیلی نکردید و در خارج به تحصیل ادامه ندادید ؟من موقعیت رو داشتم، اما به دلیل اینکه آدم خانواده ای و مذهبی ای هستم، برای رفتن حجت میخواستم (نه برای ماندن)، که پیدا نکردم و ماندم.خیلی با رفتن مخالف نیستم، اما میگویم که باید برای رفتن هدف داشته باشید.Emeet SutEmeet SutFri, 07 May 2021 17:34:59 +0430