https://virgool.ir/feed/@emad_saeidifa2026-11-12 10:04:25https://files.virgool.ir/upload/users/198802/avatar/tMyk8A.pnghttps://virgool.ir/@emad_saeidihttps://virgool.ir/@emad_saeidi/پدر-پدر-nddvhlybb9f3سکانس اولهنگامه یک ظهر داغ تابستان است من که از صبح با دوچرخه در کوچه و محله دور می زدم دوچرخه را می برم در حیاط منزلمان می گذارم، پدرم عبا بر دوش انداخته آستین هایش را پایین می کشد به سمت مسجد رو به روی منزل می رود، همان مسجدی که منزلمان را برای آن خرید، من می روم پشت سر، سری در کوچه تکان می دهم وانت های میوه کم کم می رسند تا بعد نماز میوه بفروشند به اهالی مسجد، معمولا یک دو میوه نوبر حواس مرا پرت می کند.صدای اذان بلند می شود میدوم سمت مسجد، پدر صف اول منتظر شروع نماز است امام جماعت نیامده، امروز مکبر منم، صحن مسجد را این سو آن سو می کنم تا شروع شود، مسجد را خوب می شناسم وجب به وجب، تمام تابلو ها دعاها رنگ ها را می شناسم، یک مسجد بود و یک محله تمام جشن ها مناسبت ها تمامش را پای ثابت بودم، حتی تیر دروازه های مسجد تیم من که چند دوره قهرمان جام محله شده بود همه و همه ....سکانس دومبا پدرم از خانه راه می افتم به سمت منزل عمویم چند کوچه پایین تر، من که بازیگوشم سر چهارراه که می رسیم می چسبم به پدر مرا از خیابان با ملاحظه عبور می دهد، آن سمت خیابان جوی آب بزرگیست مرا بلند می کند و از جوی می گذراند یعد ها فهمیدم آن جوی کوچکترین جوی بود که مرا از گذراند و بعدها مرا از جوی های زیادی عبور داد...جلوی درب منزل عمو جان رسیدیم، زنگ می زنیم درب باز می شود و باز من به پدر می چسبم، آن چند پله را کی بالا رفتیم در را برای ما باز گذاشتند و زن عمو سلام می کند، عمویم که بیمار است و مدت ها زمین گیر رو به روی در آن سمت اتاق روی زمین نشسته من نمی دانم چقدر حواسش هست گاهی صحبتی به زبان می آورد، پدر رو به روی برادرش این سمت اتاق می نشیند، پدر میوه ای که در راه گرفته و گاهی آن را در دستمالی می پیچید به زن عمو می دهد، پدر سلام و احوال پرسی دارد با برادرش و عمو جان هم پاسخ های نامفهومی میدهد، بعد شروع می کند به دعا خواندن، گاهی از حفظ و گاهی هم کتاب دعا می خواست. دعا و احوال پرسی که تمام می شد بالافاصله بلند می شد. هیچ جا طولانی توقف نمی کرد.... و این داستان دیدار پدر با برادرش هر چند روز تکرار می شد. و البته برای تمام دوستانش، حتی اگر از شهری رد می شدیم که آنجا دوستی داشت می رفت احوال می پرسید یا همین حاج آقای موسوی که دوستش بود و هر هفته به دیدارش می رفت....سکانس سوممن و پدر و برادرهایم سرزمین هستیم، برزگرها که پدر را می بینند از دور جلو می آیند سلام و علیکی می کنند و هر کدام از مسئله ای می گوید یکی از آب و چاه موتور، یکی از آبیاری و طرز کشت، صحبت و شِکوه از دیگر شرکا و البته که آن ها می دانند که پدر اصلا اهل جدل نیست می شنود می گذرد یا پاسخی کوتاه می دهد، هر کدامشان سی چهل سال است که اینجا کار می کنند برای این مِلک و اینجا، می رویم سمت زمین پنبه که سبز هست تا زانوی من یا بالاتر می رسد، پدر به محصول نگاه می کند نه با دقت و راه می افتد کنار زمین تسبیح می زند و گاهی زیارت عاشورا می خواند من و برادرم می دویم بین پنبه ها گاهی لانه موش های صحرایی پیدا می کنیم و گاهی مسیر آب را با چوب عوض می کنیم خار به پایمان فرو می رود پایمان در گل گیر می کند اما از دویدن و بازی نمی ایستیم، پدر خیلی از ما دور شده اندازه یک نقطه شده هیچ وقت یکجا نمی ایستاد دائما راه می رفت. وقت برگشت هم هیچ از کشاورزی نمی گوید کمی برزگرها را نصیحت می کند و خداحافظ....سكانس الاندوست دارم همين الان چشم بر يكي از سكانش هاي بالا باز كنم و زندگي شان كنم يا....يا....يا دوست دارم همين الان كسي مرا از خواب بيدار كند و نفس عميقي بكشم و بروم پدر را در آغوش بگيرم.سعي خواهم كرد همه سكانس هاي زندگي را براي تو بازي كنم پدر، دوست دارم فيلمم شبيه تو باشه. كات...emad_saeidiemad_saeidiSat, 20 Jun 2020 03:25:31 +0430