<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های elham rostami</title><link>https://virgool.ir/feed/@elliminium</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:10:04</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/614292/avatar/avatar.png</url><title>elham rostami</title><link>https://virgool.ir/@elliminium</link></image><item><title>مبانی ترس!</title><link>https://virgool.ir/@elliminium/مبانی-ترس-dvywy1njngeq</link><description>تا حالا ترسیدی ؟ تا حالا بهش فکر کردی که اصلا ترس چی هست ؟ چرا ما میترسیم ؟ خوبه که بترسیم؟‌ فوبیا فرقش با ترس چیه؟ اگه نترسیم خوبه ؟ ...  میخوام امروز در مورد ترس صحبت کنم. چرا؟ چون موضوع بسیار مهمیه! شاید الان با خودتون فکر کنید که مگه من چقدر میترسم که همچین چیزی رو بخونم! ولی موضوع ترس بسیار عمیق تر از اون چیزیه که تو ذهن شماست.ترس چیست ؟ میخوام با معنی ترس شروع کنم. ترس یه واکنش بدنه که در هنگام خطر رخ میده. پس وقتی ما میترسیم یعنی جونمون در خطره. خوب پس ترس در واقع یه مکانیزم دفاعی برای در امان موندن از مرگ هست. نمیدونم شما هم مثل من هستید یا نه. ولی من وقتی حتی به کلمه ی مرگ فکر میکنم موهای تنم سیخ میشه. در واقع من میترسم. من از مرگ میترسم. اما مگه چیزای دیگه ای هم هست که ما ازش بترسیم ؟! در واقع نه! ما فقط از یک چیز میترسیم و اون هم مرگ هست ! ولی خوب مرگ دلایل زیادی داره پس ما هم دلایل زیادی برای ترسیدن داریم.ترس کجاست ؟بله درست نوشتم! ترس جا داره در واقع هر اون چه که در مورد ترس وجود داره تو مغز در جایی به اسم amygdala وجود داره. در واقع تو گذشت زمان طبق نظریه داروین انسان هایی که این توده در مغز رو داشتن زنده موندن و تولید مثل کردن و اونهایی که amygdala رو نداشتن مردن.جالبه که بدونین چند مورد زنده در دنیا وجود دارن که  به دلایل ژنتیکی یا بیماری یا تومور این بخش از مغز رو ندارن. تو یه مستندی میدیدم که آقایی میگفت که فرض کنید تو یه زیر زمین هستین و یک دزد با چاقو به سراغ شما میاد و درخواست پول میکنه. اگه amygdala در مغز شما وجود نداشته باشه شما اصلا نمیترسید و در واقع شما هیچ درکی از خطر ندارید و ممکنه واقعا به دردسر بیفتید.ترس قراره چطوری کمکمون کنه؟بسیاری از ترس ها در اجداد ما که در دنیای پر از خطر زندگی میکردند به وجود اومده و به نسل های بعد منتقل شده. وقتی میترسیم بدن در حالت fight or flight قرار میگیره تا ما رو از مرگ در امان نگه داره. مثلا دیدین وقتی میترسین موهای تنتون سیخ میشه ؟ تو قدیم که خیلی بیشتر مو داشتیم باعث میشده که بدنمون پف کنه که دشمن ازمون بترسه و منصرف بشه :)  یا مثلا ضربان قلبمون زیاد میشه و سرعت نفس کشیدنمون زیاد میشه که بتونیم یه جنگ حسابی بکنیم یا فرار رو بر قرار ترجیح بدیم :) یا مثلا دیدین موقعی که حسابی میترسین مغزتون و بدنتون از کار می افته؟ چون یکی از راه هایی که بشه از چشم شکارچی در امان موند، بی حرکت ایستادنه !!! در واقع در هنگام خطر ما برای لحظاتی خشکمون میزنه که دیده نشیم یا مثلا تا حالا به این فکر کردین که چرا وقتی میترسیم بی اختیار فریاد میکشیم ؟ برای اینکه از دیگران درخواست کمک کنیم.خیلی وقته که ما دیگه به تعدادی از این مکانیزم های بدن مثل سیخ شدن موهای بدن یا از حرکت افتادن بدن در لحظات اولیه نیازی نداریم. اما از اونجایی که تکامل بسیار تنبله هنوز در هنگام ترس به همون روش های قدیمی واکنش نشون میدم.مرگ و ترس از اون همیشه هم خوب نیست و همواره دستمایه ی سواستفاده شده. دنیایی رو تصور کنید که مرگ در اون اتفاق نمی افته. آیا در اونصورت شاهد این همه بی عدالتی در دنیا بودیم ؟ شاید آره و شاید نه.انواع ترس !حالا دوست دارم در مورد انواع ترس باهاتون صحبت کنم.خوب الان دیگه خودتون میتونین حدس بزنین که چه ترس های وجود داره. هر چیزی که جون ما رو تهدید کنه ! حالا دوست دارم چند تا از ترس ها رو باهاتون مرور کنم. ترس از تاریکی :خیلی از ما از تاریکی میترسیم. ترس از تاریکی دستمایه ی خیلی از فیلم های ترسناکه.اما آیا تا به حال بهش فکر کردین که چرا ؟ چون اجداد ما در گذشته اغلب شب ها مورد حمله قرار میگرفتن و شکار میشدن. از این رو بود که ترس از تاریکی وارد چرخه ی ژنتیکی ما شد و تا امروز هم همچنان وجود داره. اگرچه که امروز دیگه تاریکی الزاما به معنی خطر نیست.اما اگه حتی رو مبل لم داده باشیم به یاد اجداد غار نشنینمون میترسیم.ترس از تنهایی:خوب گذشتگان ما برای اینکه بتونن زنده بمونن تصمیم گرفتن که با هم زندگی کنن و حس امنیت رو در کنار هم به دست میاوردن. امروز وقتی ما تنها میشیم و یه فیلم ترسناک هم میبینیم یاد دوران غار نشینیمون میفتیم و احساس عدم امنیت میکنیم و حسابی جونمون رو در خطر میبینیم :)ترس از بلندی: این شاید خیلی به اجدادمون ربط نداشته باشه. منظورم اینه که خوب بلندیه دیگه. بایدم بترسی. جونت در خطره.ترس از هر نوع ابنرمالیتی:این ترس از اون ترس هاییه که خیلی باهاش سروکار داریم. هر چیزی که فرم عادی نداشته باشه یا هر چیزی که کمتر وجود داره اغلب ما رو میترسونه. مثلا یه انسانی که تو تصادف برای صورتش اتفاقی افتاده و صورتش دفورمه شده برای ما ناخوشاینده و حتی ممکنه ازش بترسیم. راستش حتی بد رفتاری هایی که با هر نوع اقلیتی میشه مثل دگرباشان جنسی هم ریشه در همین موضوع ترس داره. در موردش جلوتر توضیح میدم. ترس پیرامون یک آگاهی:فرض کنید که من به شما میگم که شب ها پیاده روی در فلان خیابان خطرناکه. اگر یک شبی شما در اون خیابون در حال پیاده روی باشید و یاد این صحبت من بیفتید ممکنه بترسید. در واقع انسان ها یاد گرفتن که تجربیاتشون رو با هم به اشتراک بگذارن تا بتونن در دنیای پر از تهدید اون زمان زنده بمونن. یه مثال جالبه دیگه که بخوام براتون بگم اینه که خیلی وقتا ترس ها از والدینمون به ارث میرسن. مثلا مادر من به واسطه ی مارگزیدگی در کودکی از مار بسیار میترسه. من هیچ وقتی در زندگی مار از نزدیک ندیده بودم. اما وقتی که تو باغ وحش برای اولین بار یک مار رو دیدم از ترس جیغ میکشیدم و هنوز هم حتی با شنیدن اسم مار حسابی میترسم :)فرق فوبیا و ترس چیه ؟ تقریبا زیاد شنیدیم که تازگیا از لفظ فوبیا زیاد استفاده میشه.اما خوب ما خیلی وقتا ترس های عادیمون رو با فوبیا اشتباه میگیریم. فوبیا در واقع ترس غیر عادی و خیلی زیاد به یه پدیدست. مثلا فرض کنید من میگم که من به پرواز با هواپیما فوبیا دارم ! اگه ترس من از هواپیما انقدر زیاد باشه که حاضر نباشم به هیچ عنوان سوار هوپیما بشم و یا اینکه مثلا من از سوسک میترسم. اگه ترس من طوری باشه که تمام زندگیمو تحت شعاع قرار بده مثلا هیچ وقتی با آرامش روی زمین نشینم. همیشه چک کنم که سوسکی رو زمین در حال راه رفتن نباشه اون موقع میشه گفت که من دچار فوبیا هستم. فوبیا میتونه نسبت به یک موضوع خاص یه اقلیت خاص یا حتی یک شی خاص بشه.  قبلتر گفتم ابنرمالیتی به هر نحوی میتونه باعث ترس و یا فوبیا بشه. مثلا در مورد بحث اقلیت جنسی، اگر من با شخصی صرفا به دلیل گرایش همجنس خواهیش نتونم دوست باشم در حالی که گرایش جنسی اون شخص هیچ آسیبی به من نمیرسونه پس من دچار فوبیایی به اسم هموفوبیا هستم.مرگ و ترس و همه ی فعالیت های انسانی: بکر نویسنده و جامعه شناس برنده ی جایزه پولیتزر تو کتابش ( انکار مرگ ) میگه که تمام فعالیت های انسان در طول زندگی برای این هست که واقعیت اجتناب ناپذیر مرگ رو انکار کنه. این کتاب بعد ها مبنای یک نظریه روانشناختی به نام &#34;نظریه ی مدیریت ترس Terror Management Theory&#34;  شد. طبق این نظریه آگاهی پیوسته ی ما از مرگ تاثیر زیادی روی اعمال و افکار روزانه ی ما داره. مثلا فرض کنید که به شما بگم شما هیچ وقت قرار نیست بمیرید! در اینصورت آیا انگیزه ای به درس خوندن دارید ؟ یا با خودتون میگین ۱۰۰۰ سال دیگه درس خوندن رو شروع میکنم ؟ یا مثلا تو همه ی فرهنگ ها و مذاهب همواره به مرگ اشاره میشه و مرگ رو به یاد ما میاره. مثلا ما میگیم از خدا بترس.مادر همه ی ترس ها : به نظرتون ترسناک ترین چیز تو دنیا چیه ؟ محققا متوجه شدن که با افزایش دی اکسید کربن در بدن، شخص دچار ترس و اضطراب بسیار زیادی میشه، شاید دیده باشید که تو این فیلما همیشه آخرین مرحله برای حرف آوردن همون شکنجه ایه که روی سر یه پارچه میکشن و با ریختن آب روی پارچه به تو حس خفگی میدن و تو رو به حرف میارن.در زمان جنگ جهانی دوم، نازی ها از اتاق های گاز برای کشتار یهودیا استفاده میکردن،این خیلی ترسناکه ولی نازی ها اغلب برای کم کردن ترس تا لحظه ی آخر به اون ها دروغ میگفتن و حقیقت رو پنهان میکردن. میدونید چرا؟ چون اگه مطالب بالا رو به یاد سپرده باشین خفگی به تنهایی بیشترین ترس رو به انسان میده و حالا فکر کنید که اون ترس همراه با آگاهی باشه! راستش همه ی اینارو گفتم که به یادتون بیارم که یه محکوم به اعدام در روز های آخر و و در طول اجرای حکم چه عذابی میکشه. نظر نویسنده بر این هست که قصاص به هر نوعی حتی اگر در نهایت هم اتفاق نیفته مصداق شکنجه است (ترس بسیار زیاد) و خوب شکنجه امر پسندیده ای نیست و جواب درستی برای این مساله نیست ولی اگر هم بنابر قصاص هست و حکم شرعی، آیا روش هایی که این عذاب رو کمتر کنه وجود نداره؟ در آخر ممنون از اینکه وقت گذاشتین و این مقاله رو مطالعه کردید.</description><category>elham rostami</category><author>elham rostami</author><pubDate>Mon, 08 Feb 2021 00:08:52 +0330</pubDate></item></channel></rss>