<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ¿?¿</title><link>https://virgool.ir/feed/@elahesogandziaie</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:06:07</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2080100/avatar/DBkigZ.jpg</url><title>¿?¿</title><link>https://virgool.ir/@elahesogandziaie</link></image><item><title>قطره ای امید</title><link>https://virgool.ir/@elahesogandziaie/قطره-ای-امید-vbxrjpzrseb3</link><description>برای اینکه مثل خیلی از افراد در باتلاق ناامیدی و افسردگی گیر نکنم ، به هر چیزی چنگ میزنم برای قطره ای امید . مهم نیست چقدر کوچیک یا بزرگ باشه مهم امید و انگیز هست . برای مثال دیدن آسمون به من امید میده که زندگی میتونه چقدر زیبا باشه کلا طبیعت نشانگر همین میتونه باشه ؛ اما خیلی از افراد بی توجه از کنار این همه امید های کوچک برای ادامه ی زندگی ، گذر می کنند . چرا آدم ها سعی نمیکنن که از این باتلاق ناامیدی و افسردگی بیرون بیان ؟ چرا به مشکلات خود چسبیدن و تاریکی رو برگزیدن ؟حس میکنم مردم از این حالت خوششون میاد و بهش افتخار میکنن . اما من ، از این باتلاق هر جور شده بیرون میام و قدم بروی چمن میزارم . میزارم که باران امید بر سرم بباره .  :)</description><category>¿?¿</category><author>¿?¿</author><pubDate>Thu, 11 Jan 2024 14:02:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>