https://virgool.ir/feed/@elahe_nourbalaدکترای اسپکتروسکوپی تجزیه‌ای - مدیرعامل شرکت پارس‌زیگ‌ماد یزدfa2026-11-11 08:06:26https://files.virgool.ir/upload/users/1167393/avatar/3sXuLt.jpeghttps://virgool.ir/@elahe_nourbalahttps://virgool.ir/@elahe_nourbala/جمعه-های-سفر-با-من-زلزله-ی-خیالی-نزدیک-عید-um8fo4v46tm7جمعه های سفر با من - قسمت پنجمهفته‌ی پیش تا اون بارون وحشتناک گفتم که فکر می‌کردم الان تموم میشه؛ ولی تا شب ادامه‌دار شد و شب هم، یه باد شدیدی بهش اضافه شد. این خونه فقط دوتا رادیاتور داشت. من فکر می‌کردم عین ایران میشه تو خونه لباس پوشید. فکر کردم رادیاتورا خرابه. البته بگم کل سیستم زندگی برقیه. از گاز تا آبگرم‌کن و رادیاتور ها و گرمایش.هرچقدر کلید رادیاتور رو می‌چرخوندم مگه داغ می‌شد! ته زورش برای گرم کردن این بود که انگار یکی داره به دستات "ها" می‌کنه و یکم گرم میشی. دیدم الان از سرما می‌میرم. خونه‌ها هم می‌گفتن از جنس سنگ هست. بیشتر سرد بود. این شد که مبل تخت‌شو رو کشوندم بیخ (به یزدی یعنی کنار) رادیاتورش و با کاپشن و کلاه خوابیدم. داشت خوابم می‌برد که حس کردم زمین می‌لرزه. گفتم بخواب دیوونه گشنته فشارت افتاده، فکر کردی زمین لرزیده. دیدم نه. واقعا لرزید! پاشدم چراغ رو روشن کردم دیدم بله! چراغ تو سقف داره تکون میخوره و واقعا زمینیرزید. دویدم تاراق تاراق درب همسایه رو که یه دختر تنها بود، زدم. زبون همدیگه رو نمی‌فهمیدیم.هی من می‌گفتم زلزله شده اون میگفت چی؟! انگلیسی‌ش صفر بود. خلاصه من رفتم تو کوچه دیدم چرا ملت نمیان بیرون. ده دقیقه وایسادم و برگشتم بالا و تا صبح از ترس به در و دیوار نگاه کردم تا صبح شد و چشمام شده بود کاسه خون. صبح به دوستم گفتم داستان رو. گفت اینجا طبیعیه. خونه‌ها با شدت باد تکون می‌خورن. زلزله هیچ‌وقت نمیاد این‌جا و من می‌خواستم خودمو بکشم که نخوابیده بودم.بچه‌های آزمایشگاه برام قاقا لی‌لی خوشمزه خریده بودن و من خوشحال از داشتن این‌ها. حتی الان نمی‌تونم بگم که چقدرررر خوشمزه بود!!!!!برگشتنی رفتم فروشگاه پنیر بخرم و آرد. دیدم که یه گروهی زامبالی زیمبو کردن و موزیک می‌زنن. نگو مناسبت‌های ملی‌شون هست یا نمی‌دونم چی؛ ولی هرچی که بود، خوب بود. لباس سنتی‌شون توجهم رو جلب کرد مخصوصا روسری! هم می‌خواستم آخر هفته کیک یا شیرینی ببرم که زشت نباشه . هم نون‌هاشون خیلی خشک بود و دندونم طاقت جویدن نداشت. بنابراین استارت نون پزی زدم و اولین نون خود را پزیدیم :))هم‌چنین باکمک دوستم کوکی پختیم. به اصطلاح من کوکی ترک‌دار. دلم طاقت نیاورد فرداش بردم دانشگاه و همشو خوردیم. عصرش دوستم گفت که نزدیک سال نو هست و جشن می‌گیرن. راه افتادیم بریم خیابون‌گردی. تیکه تیکه، شو و نمایش و رقص بود و جالب‌تر این که یهو شهربازی اونجا سبز شده بود.هرروز که بیدار می‌شدی این شهربازی از یه نقطه میرفت نقطه دیگه شهر. سیار بود! و بشدت ایمن!!!! براتون فیلم گذاشتم از دو وسیله ای که من تست کردم و توی دومیش بیهوش شدم و نزدیک ایست قلبی رسیدم. اگر عین من جنبه ندارید سوارنشید اصلا. منو گول زدن.سوالاتون واسم بنویسید.احساستون موقع خوندن مطالب رو بنویسید و هرچی که دلتون می‌خواد. تو نوشته‌ی بعد بریم ببینیم نزدیک سال نو توی دانشگاه چه خبرایی بود و بهتون نشون بدم چه اتفاقای خوبی افتاد.ممنون که همراه هستید.الهه نوربالا تفتیالهه نوربالا تفتیSat, 16 Oct 2021 11:06:44 +0330https://virgool.ir/@elahe_nourbala/جمعه-های-سفر-با-من-امورات-دانشگاه-و-دیدن-مراکز-خرید-vfmtomjae1b4جمعه های سفر با من - قسمت چهارمسلام بر همراهان جان. چطورین؟ میدونم این روزها خیلی سخته و سخت می‌گذره. همه ناراحتیم برای این شرایط. هم‌دردیم.یه چند دقیقه بریم تو یه فضای دیگه تا ذهنمون خستگی در کنه. هفته پیش تا خرما خوردن و مشق نوشتن رو گفتیم.شب رو تا صبح یخ زدم و اون موقع فهمیدم وقتی هانیه میگه هتل چقدر گرم و خوب بود یعنی چی. وقتی گفت اینجا سرده یعنی چی. خلاصه صبح رفتم دانشگاه و چسبیدم به رادیاتور روی دیوار تا کمرم گرم بشه. بعد رفتم ادامه کارهام رو در امور اینترنشنال دانشگاه انجام بدم. دانشگاه، انگار توی کوه بود و سازمان‌ها رو که می‌خواستی بری باید از مسیرهای پلکانی بری بالای کوه. یک سوزش قلبی داشتم من توی این مسیر که نگو. نفسم می‌رفت اصلا. یه خانم کپل شبیه تناردیه نشسته بود اون بالا تو سازمان اینترنشنال و هرچی می‌گفت به اسپانیایی می‌گفت. منم فقط "بله" شون رو یادگرفته بودم میگفتم سی سی! هیچی هم نمی‌فهمیدما. می‌ترسیدم ازش. بداخلاق و وحشی بود. خلاصه کارام که اوکی شد یکم چرخ زدم اون بالا و عکس گرفتم و گفتم بازم میام ببینم چجوریاست این ور دانشگاه. این‌قدر زیبابود. ابر و مه و اسب‌های وحشی سیاه که سه تا چهارتایی می‌دویدند. قبلش بهم گفته بودند اگر دیدی، نترس. کاری بهت ندارند. کلا حیوانات اونجا کاری به آدم نداشتند و این متقابل بود. اونجا ساعت نه صبح همه سازمان‌ها استارت می‌زدن .ماهم نه صبح شروع کارمون بود در دانشگاه. ساعت یازده و نیم دوازده همه بچه هامی‌رفتیم کافی‌تایم به اصطلاح. با خودمون قهوه یا چای می‌بردیم تو فضای باز. تو آزمایشگاه قهوه‌ساز داشتیم و چون من بلد نبودم کارلوس یه دونه قرص خورش رو هم خرید که اسپرسو قرصی بخریم بگذاریم. من بهش میگم قرصی حالا هرچی اسمش میخواد باشه. می‌رفتیم فضای باز چون یکی دوتا از بچه ها سیگار داشتن، همه به احترام اونا می‌رفتیم فضای باز. اما اگر سرد بود خودشون می‌گفتن نیاین. دور هم چای یا قهوه می‌خوردیم بصورت سرپا. کسی نمی‌نشست.کمی صحبت می‌کردیم و برمی‌گشتیم ادامه کار.بعد ساعت دو می‌رفتیم ناهار تو رستوران یاسلف. بعد ناهار همه میوه می‌خوردن همون‌جا تو سلف. بیست دقیقه حرف می‌زدیم درمورد مقالات و کشورمون و همه چی و بعد می‌رفتیم دور بنچ چوبی بار قهوه سفارش می‌دادیم که یک خانمی بنام لیزا با قد قواره کوچولوش و هیکل نحیف به صورت فرز , برامون قهوه میاورد .هشتاد سنت! نصف قیمت بیرون! بعد ناهار برمی‌گشتیم سر کار و ساعت چهار و نیم یه کافی‌تایم مجدد داشتیم و شش هم تعطیل می‌کردیم و کسی حق نداشت تنهایی بمونه.اتوبوس‌ها تا هشت شب بودن اگر اشتباه نکنم. خلاصه اون روز من با فضای آزمایشگاه و جای وسایل و دستکش‌ها و سمپلرهای خفن و اینا آشنا شدم. هرچیزی ما تو ایران می‌شستیم و مصرف می‌کردیم، اون‌جا یک‌بارمصرف بود. خیلی حس خوبی داشتم. راحت بودم. میزها تمیز بود. کاغذ روغنی متری مخصوص روی بنچ پهن می‌کردیم و بعدش کار می‌کردیم و بعد تمیز می‌کردیم با حلال‌های مخصوص. وقتی دیگه داغون می‌شد تعویض می‌شدن.چون خیلی فضا مرطوب بود و مواد و تجهیزات زود داغون می‌شدن، دستگاه جاذب رطوبت داشتن. هود لمینار در تعداد زیاد. اچ پی ال سی چندتا و یه سیستم خفن که من کار می‌کردم باهاش و بعدا رونمایی می‌کنم. منتظر باشید. خلاصه اون روز برگشتم خونه و باید می‌رفتم خرید. جلوی خونم دو سه تا فروشگاه بود. رفتم مرکادونا. جامع تر بود. قفسه‌ی غذاهای گوشتی، مرغ، ماهی، کله پاچه خوک، سبزیجات، سوسیس و یه مدل سوسیس که میگفتن از خون خوک تهیه میشه رو می‌بینید تو عکس ها. مخصوصا گوشت خرگوش واسم دیدنی بود که چطور دلشون میاد اون عزیز رو بکشن. اون بسته استوانه‌ای گوشت خرگوشه که دوتا هست کنار هم توی تصویر. نود و پنج درصد فروشنده‌های قصابی، ماهی و میگو و میوه فروشی، خشک‌شویی و ... ، خانم بودند. وقتی از فروشگاه بیرون اومدم بارون شدیدی بود و من تا خونه‌م فقط ده متر راه داشتم. گرچه با چتر اومدم ولی شبیه موش آب کشیده شدم. واقعا اونجا باخودم می‌گفتم تو یزد چرا چکمه میپوشن تا زانو؟؟ چکمه مال این شهرهاست.چقد فان هست که ملت ایران همه‌جا همه‌چی می‌پوشیم. وقتی رسیدم خونه از بارون دیوانه فیلم گرفتم که در اسلاید آخر می‌بینید. البته بگم که بعدها فهمیدم این نانازترین بارونشون بود و بارون‌های دیگه وحشتناک بودن. چتر جواب نمی‌داد. انشالله تو پست بعدیم میگم که اون شب، بارون کارش به کجا کشید و چه اتفاقاتی رخ داد و من چقدر ترسیدم.الهه نوربالا تفتیالهه نوربالا تفتیSun, 26 Sep 2021 14:06:13 +0330https://virgool.ir/@elahe_nourbala/جمعه-های-سفر-با-من-دردسرهای-خونه-گرفتن-در-غربت-ldtfgizohp92جمعه‌های سفر با من - قسمت سومبریم این جمعه سفر با من رو ببینیم چه خبره! هوا هم بسی گرم و داغه. چند روز پیش دیدم دوستان ویگویی دارن هشدار میدن که هوا بیست و یک درجه شده و مراقب باشید که یه شات از وضعیت هوای یزد واسشون فرستادم و در ادامه برام استیکر گریه و خودزنی فرستادن :)))خب. هفته‌ی پیش گفتیم که فروشگاه رو چرخیدیم و تمامش رو براتون توصیف کردم.جونم واستون بگه من وقتی می‌رفتم ویگو، هانیه جان می‌گفت اینجا هوا سرده‌ ها ! لباس گرم با خودت بیار. وقتی رسیدم می‌گفتم کو سرما. هوا خشه خو بچه.( به یزدی یعنی این که دختر جان! بنظرم هوا مطلوب و معتدل است.) یه لبخندی زد که اوه اوه این خُله. هیچی نگفت.ما شب اول که در هتل مستقر شدیم صبحش شاکی بودم که چقد سرد بود. گفت تازه اینجا گرمه تو هتل.گفتم یعنی چی گفت هیچی! رفتیم فروشگاه و اون روز شهر رو نشونم دادن. البته فقط خیابون و اطراف خودم که گم نشم و همسرش گفت من باید مرخصی بگیرم و بریم واستون دنبال خونه و من کلی خجل :)))روزی‌ که رسیدم ویگو، صبحش یعنی همون صبحی که فکر می‌کردم شبه و گیج ویج شده بودم از تاریکی، ونسا، همون کسی که مسول راهنمایی من به سمت دانشگاه بود، بهم پیام داد از واتساپ که شمارت رو از استاد گرفتم و رسیدی و اینا!؟ گفتم بله.گفت پس‌فردا میام دنبالت. حالا بماند که همه دوستام که میرفتن اسپانیا و تو سفارت باهم اآشنا شده بودیم و یه گروهی زده بودیم تو تلگرام؛ وقتی دونه دونه می‌رسیدن، می‌گفتن استاد و اکیپش اومدن فرودگاه استقبالمون و بردنمون هتل و کلی تعارف و مایه گذاشتن. خب منم حسودیم شد. این هم از اولین برخورد زشت از ویگویی ها :(بگذریم.پس‌فردایی که ونسا تو پیام گفته بود، میشد امروز و من صبح باید آماده می‌شدم که ساعت ده گفت میام دم هتل. آماده شدم و بهش گفتم یک آدم تپل با کاپشن سفید و روسری و کلاه قرمز هستم. راس ساعت دیدم یه خانم چهل ساله اومد گفت شما الاخخه هستی؟ گفتم ها؟ گفت الاخخخه؟ گفتم اره اره. گفت بیا بریم من از طرف کارلوس اومدم. سوار ماشین شدم و ونسا راننده بود. گفت سلام من ونسا هستم و خوشحالم می‌بینمت. یه دختر نازنین خشوک (به یزدی یعنی بامزه) بود. منو بردن سمت دانشگاه .مسیرش عین بهشت بود. رسیدیم به قله‌ی یه کوه که دانشگاه بود! براتون نگم از شیب این بی صاحاب دانشگاه! و کلا ویگو همممش شیب‌دار بود. پدر مفاصل در میومد. مخصوصا موقع خرید. وارد شدم و دانشگاه رو به من تا حدودی نشون داد و رفتیم دفتر کارلوس. هدیه‌هایی‌که واسش گرفته بودم، یه جعبه پسته بود و سفال میناکاری و زعفرون. بقیش رو هم واقعا یادم نیست.کلی کیف کرده بود. صحبت کردیم و برنامه رو بهم گفت. گفت امروز برو آزمایشگاه رو ببین تا قوانین رو بهت بگن و بعدش کمی بچرخ واسه خودت. بعدش هم برو امور اینترنشنال، کارای ورودت رو انجام بده و بعدش ناهار بخور و دیگه میتونی بری. اون روز هانیه‌جان هم من رو کامل همراهی کرد و با اتوبوس رسیدم هتل. چهل و پنج دقیقه طول کشید. ولی عجب سیستم حمل و نقل عمومی خفنی که منجر شده بود کسی ماشین شخصی نیازش نشه!!! الهی نصیبمون بشه.شب رفتم کباب ترکی خریدم از مغازه پاکستانی ها. نخندید. مسلمونای پاکستانی کباب ترکی می‌فروختن. فردا صبحش رفتیم دنبال خونه ولی پیدا نکردیم. حالاهوا هم سرد شده بود در حدی که یخ می‌زدی. باد و سرما و بارون بود همیشه. پس‌فرداش یعنی بعد از چهارشب اقامت، خونه پیدا شد، نزدیکی همون هتل بود یعنی دقیقا اونور خیابون تو کوچه و من وسایلم رو جمع کردم و رفتم خونه. صد و بیست دلار ناقابل رو هم گذاشتم رو میز.هتل شبی سی دلار. خونه‌م طبقه‌ی هشتم بود. بلوک نه طبقه بود. روبروش سه تا از معروف‌ترین فروشگاه ها بود؛ مرکادونا، فامیلیا و فرویز. خلاصه کلی ذوق داشتم و خونه ترتمیز مرتب اما یکم شستشو نیاز داشت از یخچال گرفته تا دست‌شویی. تازه به دسشویی که وارد شدم ساختارش کاملا شبیه هتل بود. لباسشویی و یخچال و مبل و تخت هم داشت. با هانیه رفتیم وسیله خریدیم از جارو و تی گرفته تا لحاف و کتری و قابلمه. تازه خیلی از وسایل مثل بشقاب و لیوان رو هانیه بهم داد. واقعا دمش گرم. ماهی سیصد و شصت و پنج یورو اجاره می‌دادم و یه ماه اجاره هم بعنوان هزینه رهن می‌گرفتن پیششون باشه. بهش میگن دپوزیت. که روز آخر بهت پس میدن. پنجره های خونه کرکره داشت، عین کرکره های سفیدی که مغازه ها دارن و دکمه برقی داشت یا دستی بود و کل پنجره ها کامل بسته می‌شد و خونه شب می‌شد! عایق حرارتی و نور بود. چون تابستونهاش شب‌های روشنی داشت. یه آشپزخونه دو در دو داشت ولی هود و فر خوبی داشت و یخچال معمولی که همه شون یخچال‌هاشون معمولی بود و هم‌چنین تلویزیون‌هاشون. اصلا مصرف گرا نبودن. هی از پنجره روز و شب عکس گرفتم هرکی نکته عکس شب رو گفت؟؟؟! بعد از خرید وسیله یکم نظافت کردم و عصر با کمی خرما و آب نشستم تا مشقام رو بنویسم. چون فرداش به صورت جدی باید می‌رفتم دانشگاه تا بتونم هفته آینده براتون عکسای جذاب بگیرم.الهه نوربالا تفتیالهه نوربالا تفتیSun, 26 Sep 2021 11:19:39 +0330https://virgool.ir/@elahe_nourbala/جمعه-های-سفر-با-من-رسیدن-به-مقصد-fjctiqkzfkbuجمعه‌های سفر با من - قسمت دوماگر مطلب قبلی رو یادتون باشه تا اونجا گفتم که رسیدم هتل و صبح بیدار شدم دیدم هنوز شبه. ساعتم نه صبح رو نشون می‌داد ولی هوا شب رو ! وقتی پیام دادم به دوستم، گفت اینجا زمستونا صبح دیر میاد بالا و عادت می‌کنی. توی تصویر زیر، بالا سمت راست، ویوی صبح هست و فکر کنم ساعت ده صبحه. جونم واستون بگه ما تو هتل از یه چیز شوک شدیم اونم دستشویی‌ش! هرچی نگاه میکردیم که چرا روشویی شون عین توالت فرنگیه، سردر نمیاوردیم...تا دوستم طرز استفاده رو توضیح داد که اونجا من فهمیدم چقد خنگن اینا! اگه یه شیلنگ می‌زدن هزینه‌شون یک هزارم میشد و دردسر کمتر. توالت فرنگی داشتن واسه دستشویی کردن و بعد پاشی و بشینی رو اون سیستم مشابه روشویی جهت طهارت!!! مسخره بازی و کثیف‌کاری. اسم اون مسئول طهارت، بیده بود.خلاصه اون روز صبح دوستم رفته بود دانشگاه و مرخصی گرفته بود و مرام گذاشت و اومد رفتیم بیرون. به من مسیرها رو یاد داد. الفاظ ابتدایی اسپانیایی. چون هیچ کس انگلیسی بلد نبود حتی یک کلمه. واسم خرید کرد یه سری چیزا مثل انار که بهش میگن گرانادا. یه شهر هم دارن اسمش گراناداست و عین شهر انار خودمونه. انارهاشون هسته نداشت بخدا ! خرمالو خریدیم، عین سنگ بود ولی به شدت خوشمزه و شیرین و دهن گس نمی‌شد. نون ها رو دیدم و آشناشدم باهاشون. اسم دوستم هانیه نادری بود و از لینکدین آشنا شدم باهاش. براتون نگم از مهربونی و محبتش. خیلی کمکم کرد و اگر نبود بیچاره بودم. رفتیم فروشگاه الکامپو. اولش که من سرگیجه گرفته بودم از بس عظیم بود. اون زمان هنوز تو ایران فروشگاه ارگانایز و مرتب نداشتیم و خفن ترینش رفاه بود.الکامپو همه چی داشت.از احتیاجات آدمیزاد گرفته تا حیوانات، بسیار متنوع. سبزیجات مرتب منظم. همه چی هم بود. قیمت‌ها بخدا نزدیک ایران . خیلی گرونتر نبود. مخصوصا پوشاکش. موادغذایی در چند دسته بود، معمولی و ارگانیک و ... . حتی روی بسته بند‌ي‌ها، خوراکی که دام خورده بود نوشته بودن. مثلا تخم مرغ روی بسته‌ش نوشته بود که مرغه چی خورده :))) قیمت‌ها به شدت وابسته به خوراک دام بود. تو اسلاید دوم سمت چپ، قفسه گوشت هارو میبینید .انواع گوشت گاو و گوسفند در سبک‌های مختلف قرمه، ماهیچه، استخون‌دار، استیکی، چرخی، حلال و غیرحلالش، گوشت گوزن، خرگوش، قورباغه، میگو, کشتی چسب، ماهی ها، هشت پا و هر موجود دریایی تصور کنید وجود داشت.به شدت عاشق هشت پا بودن و لاکچری‌طور محسوب می‌شد. تازه، عین کله پاچه‌ی خودمون، اوناهم کله پاچه داشتن ولی مال خوک، مینداختن تو تنور و بعد سرو می‌کردن. خلاصه که تو این فروشگاه ما گیج می‌زدیم و هیجانی شده بودیم که خدایت چقدر ارزونه. البته ارزون نبود‌ ها من توقع داشتم خیلی گرون باشه. یه چیز جالب که وجود داشت چرخ‌دستی‌هاشون بود که وقتی می‌خواستی از زنجیره چرخ دستی ها جدا کنی ، یک سکه یک یورویی باید فرومی‌کردی پشت دسته چرخ تا ضامنش رها می‌شد و بعد از انجام خرید، اگر پولتو می‌خواستی باید دوباره چرخ رو بذاری سرجاش تا یه چرخ دیگه چفت بشه توش و سکه تورو پس بده. تازه یه سیستم جالب بود که نیاز نبود شما حتما برید پیش کانترها تا فروشنده جنس‌تون حساب کنه. خودتون می‌رفتید یه کانتر بود بدون فروشنده. جنس‌هارو می‌ذاشتید رو بارکد خوان و مینداختین تو مخزن خاصی که خودش می‌فهمید چند تکه هست و چیا خريدی. حتی یه پر قو اگر اضافه می‌افتاد رو جنس‌ها می‌فهمید و می‌گفت حساب نشده . بعد پول رو می‌دادی به دستگاه می‌کشید داخل .حساب می‌کرد و بقیه پولت رو بصورت نوت و خرده بهت پس می‌داد، شیک تا ریال آخر. اگر برنمی‌داشتی جیغ میزد تا برداری.اونجا کیسه پلاستیک هم پولی بود حدود بیست و پنج سنت. همه زنبیل می‌خریدن و کسی کیسه برنمی‌داشت هرکی هم کیسه برمی‌داشت یه جوری نگاهش می‌کردن عین بی کلاسا. خلاصه بعد از فروشگاه گردی، هانیه جان سورپرایزم کرد و همسرشون اومدن و رفتیم رستوران و منو مهمون کردن. با این که خیلی سرشون شلوغ بود بی‌نهایت محبت کردن به من. احساس تنهایی نمی‌کردم اصلا. این دو بزرگوار درحق من خیلی لطف کرده بودن و امیدوارم یه روزی جبران کنم البته اگر بتونم خبری ازشون بگیرم. اسلاید اخر هم باشه واسه اینکه کنجکاو بشید که در پست بعدی چه خواهم‌گفت.الهه نوربالا تفتیالهه نوربالا تفتیSat, 25 Sep 2021 09:53:50 +0330https://virgool.ir/@elahe_nourbala/جمعه-های-سفر-با-من-خروج-از-کشور-xlanfjai3417جمعه‌های سفر با من - قسمت اولسلام به همگی. از اون‌جایی که همش گفتید برامون بگو، برامون بگو؛ تصمیم گرفتم جمعه‌ها رو به سفرها و تجربه‌های مسافرتیم اختصاص بدم و به دلیل پیام‌های زیادتون اول از سفر دوره‌ی ریسرچ اسپانیا شروع می‌کنم و کم‌کم وارد کشورهای دیگه هم می‌شیم. (در اینستاگرام به طور مرتب در جمعه‌ها این مطلب منتشر می‌شود.)جانم براتون بگه بعد از اینکه مسیر سخت و جان‌فرسای ویزا گرفتن اسپانیا را با چندین کفش و اعصاب آهنین گذروندم و این ویزای بی‌صاحب خورد تو پاسپورت؛ باکمک دوستانی که زودتر رفته بودند و دانش همسر عزیز، بلیط خیلی خوبی گرفتم و راهی شدم. از تهران به ترکیه و سپس توقف چند ساعته و بعد به سمت بارسلونا و باز یک توقف دو-سه ساعته و سپس به سمت ویگو!!!پروازام با پگاسوس بود. یادمه اون شب بارندگی شدیدی بود و وقتی رسیدم ترکیه همسرم خبر داد اخرین پرواز، پرواز من خوش شانس بوده و بعدش همه پروازها کنسل شده :)))اقا، ما بار اولمون بود میرفتیم سفر خارجه، چه می‌دونستیم چک این چیه!!!!وقتی فرودگاه امام پرواز اعلام کرد رفتم کارت پرواز گرفتم.....بعد از خداحافظی و گریه‌های ناخش ( ناخَش به یزدی یعنی ناراحت‌کننده) رفتم به‌سمت سوارشدن که خدا نصیبتون نکنه، هر چی ما می‌رفتیم به صندلیمون نمی‌رسیدیم تاااا بالاخره پیداش کردم. آخرین صندلی چسبیده به ته!!!! پنج صبح برخاستیم .خدا بازم نصیبتون نکنه من تو این پرواز از تیک آف تا نیم‌ساعت مردم و زنده شدم از بس وحشتناک بود. هم صندلی جای بدی داشت هم هوا بد بود. چه‌ قدر به خودم فحش می‌دادم که آبت نبود نونت نبود، چت بود راه افتادی بری سفر خارجه!!!! یادمه یه اقای افغان کنارم بود گفت نترس من هر ماه میرم آمریکا و میام. پروازا همیشه همینه اون ور بهتر میشه. خلاصه با مصیبت رسیدیم ترکیه. فرودگاه صابیحا.گشنه و تشنه و بیخواب! رفتم یه چیزی بخورم حالا منوی غذا ترکی! گشتم تو عکس یه چیزی شبیه کوفته پیدا کردم وقتی آورد قد گردو!! خوردم و چندساعت نشستم. حوالی ساعت یازده اعلام کرد پرواز بارسلوانا در حال مسافرگیریه و بنده هم رفتم. چه پرواز گلی. تیک اف عالی! وارد اقیانوس شدیم و من می‌گفتم اگر سقوط کنه چطور پیدامون کنن ایا! ده دقیقه نشد خواب رفتم و موقع نشستن پرواز بیدارشدم.فکر کنم ساعت دو رسیدم بارسلونا و پنج و نیم پرواز بعدی بود تا ویگو. خسته درحال جان دادن بودم. یک مقدار با یکی از اساتیدم ویدیو کال صحبت کردیم. اون زمان ایمو بود. و پرواز ویگو هم وقتش رسید و سوارشدم.خانم‌های پذیرش کانتر پرواز ویگو خیلی مهربان بودن و ساک دستی و کوله من رو هم گذاشتن توی بار و سبک‌بال پریدیم. پنج و نیم پریدیم و هفت و نیم فکر می‌کنم رسیدیم. بگذریم که موقع لندینگ اتفاق وحشتناکی افتاد و با سرعت نور خلبان پروازو نِشوند. یه خانمی که توی لینکدین باهاش دوست شده بودم بهم گفته بود تاکسی بگیر و برام هتل رزرو کرده بود. خودش اومد فرودگاه اون روز و تاکسی گرفتیم. من رو رسوند هتل. برد بالا قشنگ و همه چیز رو بهم گفت. شام هم واسم آورده بود و کلی مهربانی همراهم کرد و درمورد سیستم‌های گرمایش هتل آموزش داد که یازده شب خاموش میشه و صبح روشن میشه و ... . سبک دستشویی و توالت‌ها که عکسش رو نشونتون میدم کم کم. بعد من رو برد پایین رستوران و فروشگاه رو نشون داد و دیگه آخر شب خداحافظی کرد و من خوابیدم تا صبح که بریم شهر رو بیشتر ببینیم. عکس چهارم تصویر بالا که می‌بینید مربوط به ویوی جلوی هتل چیپن هست که اقامت داشتم. بعد از کلی خواب بیدارشدم. ساعتم رو هفت صبح کوک کرده بودم، وقتی بیدار شدم دیدم عه چرا هنوز شبه!!! و این عکس رو گرفتم واسه دوستم فرستادم و بشدت گیج بودم که ایشون گفت تا نه و ربع صبح هوا شبه :))))) اولین سوتی من!! ادامه‌ی سفرم رو در ادامه باهاتون به اشتراک خواهم گذاشت.الهه نوربالا تفتیالهه نوربالا تفتیSun, 19 Sep 2021 14:43:57 +0430