https://virgool.ir/feed/@elahe.drvfa2026-11-11 09:46:37https://files.virgool.ir/upload/users/1108765/avatar/8yTjj5.jpeghttps://virgool.ir/@elahe.drvhttps://virgool.ir/@elahe.drv/من-اینجا-روزی-آخر-از-ستیغ-کوه-چون-خورشید-سرود-فتح-می-خوانم-ffarzh2cft11تو از این دشتِ خشکِ تشنه روزی کوچ خواهی کرد و اشکِ من تو را بدرود خواهد گفت. نگاهت تلخ و افسرده‌ست. دلت را خار خار ناامیدی سخت آزرده‌ست. غم این نابسامانی همه توش و توانت را زتن بُرده‌ستتو با خون و عرق، این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی. تو با دست تهی با آن همه طوفانِ بنیان‌کن در افتادی. تو را کوچیدن از این خاک، دل بر کندن از جان است تو را با برگ‌برگِ این چمن پیوندِ پنهان است.تو را این ابر ظلمت‌گستر بی‌رحم بی‌باران، تو را این خشک‌سالی‌های پی در پی، تو را از نیمه ره بر گشتن یاران، تو را تزویر غمخواران، ز پا افکندتو را هنگامۀ شوم شغالان، بانگ بی‌تعطیل زاغان، در ستوه آورد.تو با پیشانی پاک نجیبِ خویش،که از آن سویِ گندم‌زار،طلوع با شکوهش خوش‌تر از صد تاج خورشید است؛تو با آن گونه‌های سوخته از آفتابِ دشت،تو با آن چهرۀ افروخته از آتش غیرت، که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است،تو با چشمانِ غم‌باری،که روزی چشمۀ جوشان شادی بود و، ـاینک حسرت و افسوس، بر آنسایه افکنده‌ست خواهی رفت.و اشکِ من تو را بدروردخواهد گفتمن اینجا ریشه در خاکم.من اینجا عاشق این خاکِ از آلودگی پاکم.من اینجا تا نفس باقی‌ست می‌مانم.من از اینجا چه می‌خواهم، نمی‌دانمامید روشنایی گرچه در این تیره گی‌ها نیست،من اینجا باز در این دشتِ خشکِ تشنه می‌رانم.من اینجا روزی آخر از دل این خاک، با دستِ تهیگُل بر می‌افشانم.من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه، چون خورشید.سرود فتح می‌خوانم،و می‌دانمتو روزی باز خواهی گشت..الف لام ههالف لام ههSun, 25 Feb 2024 23:46:30 +0330https://virgool.ir/@elahe.drv/دور-باید-شد-از-این-خاک-غریب-ta1ihqxlrevhهر بار که خبر مهاجرتی را میشنوم یا میخوانم خشمی عجیب را تجربه میکنم. اول فشاری از اعماق قلبم حس میکنم و بعد سعی میکنم، هشیارانه! از مکانیزم های دفاعی ام کمک بگیرم تا روانم را از گسیختگی نجات دهم. خشمم از چیست؟ از حس ناتوانیم در تغییر قضا ، از تجسم آینده‌ی نامعلوم و از حسرت زندگی نزیسته. از غمی که ناگاه به سراغم میاید گویی در کنار قبر زندگی از دست رفته ام نشسته ام و بر رویاهای ناکامم مرثیه سرایی میکنم.گاهی که حالم بهتر است، و می‌توانم شرایطم را تحلیل کنم خودم را در آستانه‌ی مهاجرت می‌بینم. در رویایم شرایطم ایده آل است ، میروم که آرزویم را زندگی کنم اما افسوس که این بار غم مجالم نمیدهد و حسرت جانکاه دوری را با تمام وجودم حس میکنم.اما آیا این هم یک دفاع است در برابر ناتوانیم؟ با تک تک ویدیوهای ثبت شده در فرودگاه ها و لحظات غافلگیری پدر و مادر ها از آمدن فرزندانشان به پهنای صورتم اشک میریزم گویی که منم آن فرزند ، آن پدر ، آن مادربزرگ که جگرگوشه ام را با ناباوری در آغوش میگیرم میدانم که این منم که ایستاده‌ام در جایی دور به چیزی نظاره میکنم که از نظرم زندگی ایده آل است. اما سوال اینجاست که پس به چه می‌گریم؟ خسته ام از این پارادوکس ناتمام از این حرکت آونگ‌وار سرگیجه آور. بیا ره‌توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ببینم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟ من ریشه هایم در این خاک است بار معنایی "وطن" برایم هم‌طراز "مادر" است. تنها میدانم که به غایت مستاصلم و در پی هر خشمی، هر ناامیدی و هر بن‌بستی زمزمه ای موهوم در گوشم می‌گوید که "ای کاش میشد این وطن دوباره وطن شود"..الف لام ههالف لام ههFri, 15 Oct 2021 20:29:18 +0330https://virgool.ir/@elahe.drv/what-a-wicked-game-to-play-rg0zfw7hh7coصبح اول مهر است و پنجشنبه ، صدای قژ قژ قهوه ساز با نوای کریس ایساک ترکیب شده است. بوی سیگار و قهوه به همراه موسیقی در حال پخش فضایی بورژوازی را برایم القا میکند! what a wicked thing to do to let me dream of you~صدای موزیک را زیاد میکنم ، پک عمیقی به سیگارم میزنم ، چشمانم را میبندم و شروع پاییز را میرقصم.What a wicked thing to do, to make me dream of you~نیم سال اول 1400 تمام شد و این بار در کنار اضطراب آشنای تمام روزهای مرزی ، هیجان جدیدی نیز در رگهایم میدوند.I never dreamed that I'd love somebody like you~بوی پاییز را با تمام وجود استشمام میکنم و خیال میکنم در جنگل باران زده‌ پر از برگ زرد و نارنجی راه می‌روم ، پاییز را دوست دارم ، بیشتر از زمستان ، زمستان اضطراب دارد ، از عید خوشم نمی‌آید ، اما پاییز خوب است گویی همین سه ماه فرصت دارم تا امسال را زندگی کنم .what a wicked thing to say, you never felt this way~تا به حال چیزی در مورد اضطراب رسیدن به آنچه میخواهی شنیده ای؟ اضطراب شدن آنچه همیشه میخواستی بشوی؟The world was on fire and no one could save me but you~اکثر اوقات اتفاقات خوب برایم قبل از وقوع جذاب ترند، مثل بوی کباب می‌مانند، دلم میخواهد بمانم تا همیشه در همین حال ، همینطور که چشمانم را بسته ام و میچرخم و درخیالم روزهای پیش رویم را تصویر میکنم و مزه مزه میکنم شیرینی وصال را در خیالم.I never dreamed that I'd meet somebody like you~رویاهای بزرگی دارم و مسیر پرپیچ و خمی ، حداقل اما میدانم چه میخواهم و چه بی اندازه مسرورم از این آگاهی.It's strange what desire will make foolish people do~الف لام ههالف لام ههThu, 23 Sep 2021 14:55:19 +0330https://virgool.ir/@elahe.drv/اما-دریغ-واقعیت-نه-خوابهای-من-است-نه-رویای-تو-نه-خیابافی-من-نه-آرزوی-تو-wvgawiwnphyzمعلقم این روزها ، معلقم میان افکارم ، گاهی شادم و سرزنده ، جهانم زیباست گاهی اما میکشدم آنجا که کودکی میشوم 7 ساله ، مستاصل، که غمگین از هرآنچه ندارد و نیست و آغوش مادر نیز براش جایی ندارد. می‌رود درون خودش ، زانوهایش را بغل میگیرد و پرواز میکند به رویا. رشته‌ی رویا میکشاندش به جایی که محبوب است ، خوشحال است ، جایی که میتواند خود واقعیش باشد.می‌نوشتم گاهی ، ترسم را زمین گذاشته بودم ، درگیر لغات نبودم ، اما از وقتی اینجا را برای گذاشتن ردی از خودم انتخاب کردم باز ترس سایه انداخته بر قلمم. خودم را می‌بینم از آن چشم سوم که آیا خوبم؟ چه فکر میکنند آدمها؟ نکند مسخره باشد؟معلقم میان تصمیماتم ، میان خشم و احساس گناه ، میان خشم و عذاب وجدان، معلقم میان عاقلی و رها بودن ، می‌نویسم که خودم را پیدا کنم. امروز اما میدانم که معلقم میان اضطرابی که لحظه ای دست از سرم برنمیدارد و غمی همیشگی در جایی درون سینه ام که گاهی دست و پا درمی‌آورد. او میکشد قلاب راو منمیشومآن کودکهفت ساله ای که شادی ام را با خیالبافی کنار همان دیوار داغ آفتاب خورده‌ی ظهر وقتی مادرخواب بود و برادر مشق مینوشت جستجو میکردم.الف لام ههالف لام ههTue, 21 Sep 2021 15:21:24 +0430https://virgool.ir/@elahe.drv/روز-اول-ygkyh6wrivokبه این فکر میکنم که زندگی پوچ است. سخت از خواب بیدار می‌شوم و انگیزه ای برای صبح هایم ندارم.بیدار شدن و بلند شدن از جایم تقریبا سخت ترین کاری است که در روزها انجام می‌دهم. شروع به کار و تمرکز بعد از آن است که میترساندم. فکر میکنم ، کلی کار دارم که میتوانند برایم جذاب باشند مثل همین یوگا یا نقاشی اما ترجیح میدهم بخوام. خواب برایم عزیز است. اتصالم را قطع میکند از واقعیت. واقعیت ترسناک نیست ، تنها بیهوده است. کسالت آور است، سخت است.قهوه‌ی صبح هایم را دوست دارم و سیگارهای بعدش را. دلم میخواهد به خواب بروم و بیرون نیایم. کسی با من حرف نزند و من نیز. گاهی گریزی میزنم به دنیای بیرون. میگویم که بدم و دوست دارم تاثیر حرفم را ببینم ، انگاری که کیف میکنم از اینکه میبینند از بد بودنم مستاصل میشوند. مواجه ام با سوگ است شاید. سوگ عمر به هدر رفته ام سوگ زندگی نزیسته ام. دلم میخواد که بمانم در این سوگ ، روانم دوست دارد که بد باشد چسبیده است گویی به این حال. اگر کسی بگوید این کار را بکن بهتر میشوم عصبانی میشوم که مرا نمیفهمد اما چه چیز را نمیفهمد؟مگر چه چیزی در من انقدر دفرمه و ابزورد است که دیگرا نمیبینند و خودم میبینم؟ چه سختی را متحمل میشوم؟صبح ها بیدار شدن سخت است. زندگی کردن سخت است. دلم میخواهد خیال پردازی کنم و درون خودم بروم.آینده را میبینم که خیال پردازی میکنم اما میترسم ، اگر این هم آن گمشده‌ی من نباشد چه؟الف لام ههالف لام ههSun, 19 Sep 2021 14:20:43 +0430