<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهه شکری</title><link>https://virgool.ir/feed/@elahe.biglari7394</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:55:12</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>الهه شکری</title><link>https://virgool.ir/@elahe.biglari7394</link></image><item><title>جعبه ی پرنده</title><link>https://virgool.ir/@elahe.biglari7394/جعبه-ی-پرنده-bjz8l7p8a70n</link><description>کتاب جعبه ی پرنده این متن رو برای چالش کتاب خوانی خرداد ماه طاقچه نوشته ام. موضوع این ماه چالش کتاب خوانی طاقچه کتاب هایی با ژانر وحشت بود.از بین کتاب های پیشنهادی نظرات و خلاصه ی داستان کتاب جعبه ی پرنده نظر من رو به خودش جلب کرد.کتاب رو یک روزه مطالعه کردم و تجربه ی این مطالعه رو میخواستم با شما به اشتراک بگذارم.در توضیحات کتاب به این موضوع اشاره شده بود که فیلمی هم به اقتباس از این کتاب ساخته شده است اما حس تاریکی و اضطرابی که در طول کتاب با من بود به طوریکه هربار چشمام رو میبستم تمام تصویرهای کتاب جلو چشمام می اومد خودش مثل یک‌فیلم‌واضح و کامل بود بنظرم برای بهتر درک کردن این کتاب رو باید خوند نباید دید.تصویر کلی داستان یک رودخانه است و ما به همراه شخصیت اصلی داستان بر روی قایق کوچکی پارو میزنیم و به گذشته برمیگردیم.به خانواده دوستان و عزیزانی که هر کدام در مسیری از راه از شخصیت اصلی جدا افتادند تا داستان راه خود را از میان تمام سختی ها باز کند و چون آب جاری شود.مادر دارای دو فرزند، یک پسر و دختر چهار ساله است.اولش فکر میکردم که دوقلو هستند اما بعدتر فهمیدم که داستان غمگین تولد بچه ها یکی از قوی ترین صحنه های کتاب رو رقم زده است. همونجا که خواندیم که زایمان زنی که میتونست پر از امید و شادی باشه تبدیل میشه به حرکت پاندول وار اون وقتی که با یه بند ناف از سقف آویزون شده است.بنظرم ترسناک که نه اما بیشتر غمگین بود.در طول کتاب هیجان زیادی رو تجربه نکردم اما احساس دلهره و اضطراب شخصیت داستان خیلی واضح انتقال داده شده بود و‌ترجمه روان کتاب هم بسیار به این موضوع کمک کرد.اسم کتاب از قفس پرنده هایی الهام  گرفته شده اند که در بخشی از داستان آواز میخوانند اما نه برای لذت بلکه از ترس و از این طریق به انسان ها هشدار میدهند و نقش زنگ خطر را بازی میکنند.در کتاب جمله ای بود که بنظرم در تمام کتاب ها و فیلم های آخرالزمانی نقش پررنگی دارد و تقریبا داستان ها را نفس گیر میکند .بی اعتمادی و هراسی  که انسان  در طول چندیدن قرن زندگی در دل هم نوع خودش ایجاد کرده است در یک جمله در کتاب خلاصه میشود..(( آن موجود ترسناکی که موجب ترس انسان شده است ،همان انسان است)).  روبه رو شدن هر آدمی با خبیث ترین و تاریک ترین وجه وجود خودش بود که باعث دیوانه شدنش میشد  و باعث شرمسار بودن از زنده بودن میشد و همانطور که با ورود شخص غریبه ای به خانه ی امن آنها بیشتر از وجود شخصیت های تاریک بیرون از خانه ما ترس را احساس میکنیم و در آخر هم باز انسان است که قربانی اعتماد بی جا میشود و باز انسان است که خیانت میکند.بنظرم اوج داستان زمانیست که در انتها مادر فرزندان بلاخره به مکانی امن میرسد که به مدت چهار سال کودکانش را برای طی مسیر و رسیدن به آن تعلیم داده بود.سرانجام ما می فهمیم میل به بقا او را به کجا کشانده بود .به مدرسه ی نابینایان.کسانی که برای ماندن و سازش با شرایط بهایی گزاف داده بودند.بهایی به قیمت چشمانشان. خواندن داستان رو به تمام کسانی که دوستدار این ژانر هستند پیشنهاد میکنم.</description><category>الهه شکری</category><author>الهه شکری</author><pubDate>Tue, 30 May 2023 00:26:10 +0330</pubDate></item></channel></rss>