https://virgool.ir/feed/@ehsangazarکارآفرین، مهندس، نویسنده، بشردوست و خوش‌بینfa2026-11-12 02:02:16https://files.virgool.ir/upload/users/4915/avatar/9VGlDX.jpghttps://virgool.ir/@ehsangazarhttps://virgool.ir/@ehsangazar/syntax-sard-jrsgewascsotبیشتر کدی که این روزها با اسم من ثبت می‌شود را من تایپ نکرده‌ام. توضیح می‌دهم چه می‌خواهم، خروجی را می‌خوانم، اصلاحش می‌کنم، دوباره می‌فرستم. آخر روز کار زیادی جلو رفته و انگشت‌های من تقریباً هیچ کاری نکرده‌اند.مدتی این را سود خالص می‌دیدم. تا اینکه سر چیزهای کوچک مکث کردم: نوشتن یک reduce با دست، امضای دقیق آن متد Promise که ماهی یک بار لازمم می‌شود، اینکه یک debounce را از صفر چطور می‌نویسند.این‌ها را بلد بودم. هنوز هم به یک معنا بلدم: تا ببینمشان می‌شناسمشان. اما شناختن و ساختن دو کار متفاوت‌اند. وقتی کد را می‌خوانید، حافظه فقط باید تأیید کند؛ وقتی از صفر می‌نویسید، حافظه باید تولید کند. کار کردن با ایجنت تمام روز اولی را تمرین می‌دهد و از دومی هیچ.بیشتر آدم‌ها این را یک مسئلهٔ مصاحبه می‌بینند و می‌گویند موقع دنبال کار گشتن حلش می‌کنیم. اما جای اصلی‌اش مصاحبه نیست. ریویو است.وقتی صد خط کدی را می‌خوانید که خودتان ننوشته‌اید، چیزی که جلویتان را می‌گیرد معماری نیست. چیزهای ریز است. آن حالت خاص را در نظر گرفته؟ این تغییر روی آرایهٔ ورودی عمدی بوده یا نه؟ این await باید داخل حلقه باشد یا بیرونش؟ این مقایسه واقعاً همان کاری را می‌کند که به نظر می‌رسد؟اگر دست خودتان نوشتن این کد را فراموش کرده باشد، چشمتان هم در قضاوتش کند می‌شود. به خروجی نگاه می‌کنید، منطقی به نظر می‌رسد، تست‌ها سبزند، تأییدش می‌کنید. نه چون بررسی کردید، بلکه چون چیزی نداشتید که با آن ایراد بگیرید.و این همان اشتباهی است که هزینه‌اش دیر معلوم می‌شود. کدی که خطا می‌دهد را همان روز پیدا می‌کنید. کدی که خطا نمی‌دهد و اشتباه است، شش ماه بعد پیدا می‌شود.خوب ریویو کردن و خوب نوشتن دو مهارت جدا نیستند. دومی همان چیزی است که اولی را ممکن می‌کند.برای همین برگشتم سراغ تمرین روزانه، و برای خودم یک ابزار کوچک ساختم: ده تا بیست دقیقه، یک مسئلهٔ کوچک، از حافظه، با یک تایمر، و همان سؤال عمداً چند روز بعد دوباره.این نوشته خلاصه‌ای است از «چرا هنوز روزی ده دقیقه با دست کد می‌زنم».در نوشتهٔ کامل گفته‌ام آن ابزار دقیقاً چیست، چرا سؤال‌هایش معمای الگوریتمی نیستند، و آن نیم‌ساعتِ مصاحبه واقعاً چه چیزی را می‌سنجد. از همان صفحه می‌توانید در خبرنامهٔ فارسی هم عضو شوید تا نوشتهٔ بعدی به دستتان برسد.متن کامل را اینجا بخوانید: https://fa.gazar.dev/maghale/dah-daghighe?src=virgoolگازارگازارSat, 22 Aug 2026 20:42:57 +0330https://virgool.ir/@ehsangazar/code-khandan-tpi8wtyzju1pهمین هفته یکی از سایت‌هایم ابزار آمارگیری نداشت. کار را به یک ایجنت سپردم.کد را درست اضافه کرد. تست‌ها سبز بودند، دیپلوی موفق بود، صفحه‌ها باز می‌شدند، و هیچ خطایی در هیچ لاگی نبود.اما یک خط در تنظیمات امنیتی سایت تعیین می‌کند که مرورگر اجازه دارد به کدام آدرس‌ها درخواست بفرستد، و آدرس سرویس آمار در آن فهرست نبود. پس مرورگر هر درخواست را بی‌سروصدا دور می‌ریخت. بدون خطا، بدون لاگ، بدون هیچ نشانه‌ای.داشبورد عدد صفر نشان می‌داد. و صفر دقیقاً همان عددی است که وقتی هیچ‌کس به سایت نمی‌آید هم می‌بینید.هزینه‌ی این ماجرا یک باگ نبود. هزینه‌اش این بود که یک ماه بعد به آن صفر نگاه می‌کردم و نتیجه می‌گرفتم این پروژه مخاطبی ندارد. یک تصمیم غلط درباره‌ی کل کار، بر اساس عددی که کاملاً درست به نظر می‌رسید.هیچ تستی جلوی این را نمی‌گرفت، چون از نظر تست چیزی نشکسته بود.و این همان چیزی است که حالا گران می‌شود. تا دیروز کارِ سخت نوشتن بود؛ امروز یک ایجنت در بیست دقیقه چیزی را تحویل می‌دهد که سه هفته طول می‌کشید. اما تشخیص اینکه آنچه نوشته شده درست است یا نه، ذره‌ای ارزان‌تر نشده.وقتی یک مرحله از کار صد برابر سریع‌تر می‌شود، همان مرحله دیگر تنگنا نیست. تنگنا می‌رود سراغ مرحله‌ی بعد، و مرحله‌ی بعد خواندن است.ما نسلی از مهندس‌ها را برای نوشتن تربیت کرده‌ایم. چیزی که کم داریم، تمرینِ خواندنِ کدی است که خودمان ننوشته‌ایم.این نوشته خلاصه‌ای است از «کد نوشتن ارزان شد، کد خواندن گران».متن کامل را اینجا بخوانید: کد نوشتن ارزان شد، کد خواندن گرانگازارگازارSat, 22 Aug 2026 19:13:46 +0330