<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ehsan ariaie</title><link>https://virgool.ir/feed/@ehsanariaie74</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:30:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/190306/avatar/avatar.png</url><title>ehsan ariaie</title><link>https://virgool.ir/@ehsanariaie74</link></image><item><title>حس غریب</title><link>https://virgool.ir/@ehsanariaie74/حس-غریب-lbklyqstt2mg</link><description>صدای باد کامیون سفید رنگ ترس رو انداخت به جونم، تا به حال این جور صدا ها را نشنیده بودم یا اگه هم شنیده بودم مال خیلی پیش ها بوده. یادمه بچه که بودم تو جاده چالوس از این جور صدا ها می شنیدم سفت می چسبیدم بغل مامانم آخه چون صدای بادش تا چند ساعت می پیچید تو ی گوشم،وقتی به الان خودم نگاه می کنم می بینم هنوز یه حس غریبی تودلمه از اون حس هایی که غروب های جمعه سراغت میاد. نمی دونم چه جوری در مونش کنم کم کم که سرگرم زندگی میشم خود به خود یادم میریم انگار نه انگار که چیزی بوده هنوزم مونده، یاد فیلمای عمو بهروز می افتم هروقت که دلش می گرفت می رفت امام زاده یه دستی به ضریح  می زد، دور حیاط می چرخید، صورتش آب می زد با نون بربری میومد سر سفره صبحونه. اینو خواستم بگم تو این زمونه حس های غریب رو نتونستیم چاره ای رو واسش پیدا کنم همش تو اون غرق شدیم ولی مردایی مثل عمو بهروز بلد بودن کاس کوزه ای اینا رو جمعش کنن برگردن به حال خوبشون، شب و روزتون خوش.مخلص شما احسان</description><category>ehsan ariaie</category><author>ehsan ariaie</author><pubDate>Tue, 12 May 2020 01:18:48 +0430</pubDate></item><item><title>دل نوشته های روز های کرونایی</title><link>https://virgool.ir/@ehsanariaie74/دل-نوشته-های-روز-های-کرونایی-lipnbo1s5ukp</link><description>در حقیقت نمی دانم در این روز های عجیب که همه چیز عوض شده انقدر زیاد که حتی نمی تونم روزگار قبل از کرونا رو تصور کنم. آخه میدونی چون تازه داشتم عادت می کردم به زندگی مزه ای کم کم میومد توی دهنم که انگار هین یعنی طعم زندگی آره زندگی چیز عجیبی نیست بلاخره که چی تا یه جایی می تونی نق بزنی و لوس بازی دربیاری از یه جایی به بعد دیگه کنار همون آدم بزرگ هایی باشی که حالت ازشون بهم می خوره ولی اولشه کم کم یاد می گیری که چه جوری باشی تا هم خودت حال بکنی با دیگرون اوه چقدر دور شدیم از اون کرونا یه بارم که خواستیم ولش باز مثل بختک خودش رو چسبوند روی تن من و تو و همه آره جونم به قوربونت یه دفعه سر یه چشم به هم زدن همه چی تغیر کرد اصلا باورم نمی شد تو دانشگاه یادمه بعضی وقت ها یکی یه چیزایی راجع به پست مدرنیته می گفت نمی دونم یه روزی که دیگه آدم آدمی زاد رو نمی شناسه من اون وقت ها وقتی نون سنگک رو توی دستای رفیقم میدیم تو دلم با خودم می گفتم مگه میشه تو این مملکتی که هنوز نون سنتی می خورن از این حرف ها زده بشه خلاصه وقتت رو نگیرم کجا بودم آها یادم داشتم از این ویروس می گفتم بابا به این بنده خدا انقدر انگ ویروس نچسبونید شاید دوست داره کنارمون باشه بزار باشه اینم شاید مهمون باشه.</description><category>ehsan ariaie</category><author>ehsan ariaie</author><pubDate>Sun, 10 May 2020 18:25:04 +0430</pubDate></item></channel></rss>