<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ehsan.sianaki</title><link>https://virgool.ir/feed/@ehsan.sianaki</link><description>کلینیک توانبخشی دکتر حسینی سیانکی با دو شعبه در پاسداران و سعادت آباد، بیش از 15 سال سابقه، کادری مجرب و تجهیزات روز دنیا آماده ارائه خدمات کاردرمانی، گفتاردرمانی و روانشناسی برای شما عزیزان می باشد.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:48:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/162758/avatar/LkbYeg.png</url><title>ehsan.sianaki</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki</link></image><item><title>سندروم آسپرگر</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/سندروم-آسپرگر-foq8n0mzliy7</link><description> http://drhoseinisianaki.com/ سندروم آسپرگروقتی با شخصی آشنا می شوید که مبتلا به سندرم آسپرگر است ، ممکن است بلافاصله متوجه دو مورد شوید. او دقیقاً مانند سایر افراد هوشمند است ، اما در مهارت های اجتماعی مشکل دارد. او همچنین تمایل دارد که روی یک موضوع بصورت وسواسی تمرکز داشته باشد یا بارها و بارها همان رفتارها را انجام دهد. پزشکان قبلاً Asperger را به عنوان یک بیماری جداگانه فکر می کردند. اما در سال 2013 جدیدترین نسخه كتاب استاندارد كه كارشناسان بهداشت روان از آن استفاده می كنند ، موسوم به «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی» (DSM-5) ، نحوه طبقه بندی آن را تغییر داده است. امروزه ، سندرم آسپرگر از نظر فنی دیگر به تنهایی تشخیص مجزایی نیست.و بخشی از یک گروه گسترده تر به نام اختلال طیف اوتیسم (ASD) است. این گروه در موضوعات مرتبط با سلامت روان علائم مشترکی دارند با این وجود ، بسیاری از مردم هنوز از اصطلاح Asperger استفاده می کنند. پزشکان آن را یک اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا می دانند که شدت علائم در آن کمتر است.DSM-5  همچنین شامل یک تشخیص جدید به نام اختلال ارتباط اجتماعی است که برخی از علائم آن با Asperger همپوشانی دارد. پزشکان از آن برای توصیف افرادی که در صحبت کردن و نوشتن مشکل دارند ، استفاده می کنند ، اما دارای هوش طبیعی هستند.علائمآسپرگر در اوایل زندگی شروع می شود. اگر شما پدر یا مادر یک کودک آسپرگر هستید ، ممکن است متوجه شوید که او نمی تواند ارتباط چشمی برقرار کند. همچنین ممکن است دریابید که فرزند شما در موقعیت های اجتماعی بی دست و پا به نظر می رسد و نمی داند وقتی کسی با او صحبت می کند چه چیزی بگوید یا چگونه پاسخ دهد. او ممکن است نشانه های اجتماعی را که در افراد دیگر وجود دارد ، مانند زبان بدن یا حرکات چهره ای را نداشته باشد. به عنوان مثال ، او ممکن است متوجه نشود که وقتی کسی اخم می کند او عصبانی است.نشانه دیگر این است که کودک شما ممکن است عواطف کمی را نشان دهد. او ممکن است هنگام خوشحال شدن بدلیل یک شوخی لبخند نزند. یا ممکن است او با حالت  روباتیک صحبت کند. اگر فرزند شما این شرایط را داشته باشد ، او ممکن است بیشتر اوقات درباره خودش صحبت کند و با شدت زیادی روی یک موضوع واحد مانند سنگ یا آمار فوتبال صحبت کند. و او ممکن است خیلی زیاد خود را تکرار کند ، خصوصاً در موضوعی که به آن علاقه مند باشد. او ممکن است همین حرکتها را بارها و بارها انجام دهد. او همچنین ممکن است تغییر را نپسندد. به عنوان مثال ، او ممکن است هر روز همان غذا را برای صبحانه بخورد یا در روزهای تحصیل  در جابجایی از یک  کلاس به کلاس دیگر مشکل داشته باشد.کاردرمانی در سیدخندان،گفتاردرمانی در سیدخندان،کلینیک کاردرمانی در سیدخندان،کلینیک گفتاردرمانی در سیدخندان،مرکز کاردرمانی در سیدخندان،مرکز گفتاردرمانی در سیدخندان،کاردرمانی سیدخندان،گفتاردرمانی سیدخندان،مراکز کاردرمانی در سیدخندان،مراکز گفتاردرمانی در سیدخندان.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Sat, 02 May 2020 22:50:31 +0430</pubDate></item><item><title>رژیم حسی برای اختلال اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/رژیم-حسی-برای-اختلال-اوتیسم-xqrc7viczgqj</link><description>رژیم حسی برای اوتیسمممکن است شما با اصطلاح رژیم حسی آشنا باشید. برای تغذیه سیستم حسی بینایی ، شنیداری ، بویایی ، چشایی ، لامسه ، عمقی و وستیبولار از وسایل حسی استفاده کنید. یک رژیم حسی برای مبتلایان به اختلال اوتیسم با توجه به نیازهای حسی خاص سیستم عصبی آنها طراحی شده است. با افزایش تعداد افراد مبتلا به اختلال اوتیسم در سال ، توانایی ما برای تهیه یک رژیم چند حسی مناسب در محیط کار ، خانه و محیطهای زندگی بسیار مهم است. با وجود اینکه استفاده بسیاری از ابزارهای رژیم حسی می تواند محدود باشند ، بنابراین درک خوب ابزارهای حسی برای اوتیسم یک فایده است.یک تفاوت اساسی بین اوتیسم و ​​سایر چالش های حسی در مبارزه با ارتباط و تعامل اجتماعی است. بنابراین همانطور که به سیستم حسی منحصر به فرد مبتلا به اختلال اوتیسم می پردازیم ، باید فضای ایمنی را برای تعامل فراهم کنیم ، ابتدا با محیط اطراف آنها و سپس به ارتباط با افراد در محیط خود بپردازیم. علاوه بر این باید اصلاح رفتار را در صورت لزوم برای تأمین امنیت و آموزش اجتماعی ضروری بدانیم. با توجه به این عناصر می توانید یک رژیم غذایی حسی سالم را برای اوتیسم تضمین کنید. بنابراین کدام موارد حسی در اوتیسم می تواند برای تحریک حواس استفاده شود؟چشم ها را با تحریکات دیداری ملایم تحریک کنید؟بیایید نگاهی بیندازیم به استفاده از یک لوله حباب تعاملی که فعالیت ذهن آگاهی و تمرکز و توجه را تشویق می کند. تهیه سوئیچ و تشویق استفاده از آن می تواند پاسخی برای علت و معلول را آموزش دهد. البته سوئیچ می تواند برای تحریک (یک رفتار غیر ترجیحی مانند تغییر مکرر چراغ ها) استفاده شود ، یا می توان پس از یک عمل خاص ، پاداش بصری را فراهم کرد. به عنوان مثال اگر کودک کلامی است ، می توانیم از کودک بخواهیم رنگی را با صدای بلند بیان کند و سپس سوئیچ ارائه می شود تا کودک رنگ آن را تغییر دهد. برای یک کودک غیر کلامی ممکن است لوله حباب تماس چشمی را تشویق کند ، که می تواند پیشرو خوبی برای تماس چشمی با افراد دیگر باشد. ابزارهای لازم برای تحریکات بینایی در اتاق سنسوری روم در مراکز ما موجود می باشد.برای گوش ها موسیقی بسازید.استفاده از پنل صدا می تواند تعامل مناسب بین حرکت و صدا را ترغیب کند. ما می توانیم یک فرد را تشویق کنیم تا با پاداش تولید صدا با لمس یا سوئیچ ، صدا را تقلید کند. صدا مثل موسیقی ترکیبی یا صدای پس زمینه همچنین می تواند یک فیلتر برای آرام کردن ، سازماندهی یا تعدیل اطلاعات حسی فراهم کند. علاوه بر این یک سیستم گوش دادن یکپارچه می تواند برای تحریک امواج مغزی که منجر به تعامل و توجه بیشتر شود مورد استفاده قرار گیرد.رژیم حسی برای کودک اوتیستیک باید شامل لمس باشد‌.بافت های زیادی در ابزارهای حسی برای اوتیسم موجود هستند که به شناخت دستها و استفاده صحیح از انگشتان کمک می کند. اگرچه حرکات کلیشه ای دست (بال و پر زدن) در افراد مبتلا به اختلال اوتیسم بسیار متداول است ، تغییر مسیر مجدد رفتار با استفاده از مواد لمسی خوب و صفحه لمسی می تواند ضربات دست را به حداقل برساند و دست ها را به سمت یک هدف مفید تر هدایت کند که نتیجه آن لذت بخش باشد.تماس ملایم با رایحه هابرای تشویق تعامل می توان از آروماتراپی هشدار دهنده یا آرام بخش استفاده کرد. به عنوان مثال ، نعناع و لیمو می توانند برای هشدار استفاده شوند. در حالی که می توان از اسطوخودوس ، گلاب و گل مریم برای آرامش استفاده کرد. ما می توانیم به عنوان بخشی از یک رژیم حسی خوب ، انواع عطرها را ارائه دهیم.باید روی چشایی و زبان کار کنید.نه تنها مزه بلکه از دهان برای فوت کردن ، مزه مزه کردن ، جویدن و صحبت کردن استفاده می شود. یادگیری تعدیل صدا با ابزار صوتی خوب و استفاده از دهان به طور هدفمند می تواند مزایای مادام العمر داشته باشد. اگر با صداهای اولیه یا محتوای گفتگو کار می کنید ، انجام این کار در محیط حسی مناسب می تواند رژیم حسی فرد را بهبود بخشد.حس خوب حرکتمطمئناً سیستم دهلیزی و سیستم تعادل ما باید روزانه کنترل شود و به درستی تحریک شود تا ذهن ما به بهترین شکل ممکن عمل کند. فراهم کردن محیطی که به راحتی بتواند این سیستم ها را به چالش بکشد ، در دراز مدت احساس امنیت را در محیط های پرجمعیت و بزرگتر به وجود می آورد. درک چگونگی عملکرد بدن و حرکت آن می تواند به نفع افراد مبتلا به اختلال اوتیسم باشد.کاردرمانی در پونک،گفتاردرمانی در پونک،مرکز کاردرمانی در پونک،مرکز گفتاردرمانی در پونک،کلینیک کاردرمانی در پونک،کلینیک گفتاردرمانی در پونک،کاردرمانی پونک،گفتاردرمانی پونک،مراکز کاردرمانی در پونک،مراکز گفتاردرمانی در پونک.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Wed, 29 Apr 2020 01:26:40 +0430</pubDate></item><item><title>علائم و انواع فلج مغزی چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/علائم-و-انواع-فلج-مغزی-چیست-tr0dbiud4aqm</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%D8%A2%D8%A8-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D9%84%D8%AC-%D9%85%D8%BA%D8%B2%DB%8C/ علائم و انواع فلج مغزیفلج مغزی نوعی اختلال است که بر حرکت و تون عضلات شما تأثیر می گذارد. این بیماری که CP نیز نامیده می شود ، ناشی از مشکلاتی در مغز است.بر اساس حرکت درگیر ، CP به چهار نوع اصلی تقسیم می شود:۱.فلج مغزی اسپاستیک۲.فلج مغزی دیس کینتیک۳.فلج مغزی آتاکسیک۴.فلج مغزی مخلوطفلج مغزی اسپاستیکمتداول ترین نوع آن ، فلج مغزی اسپاستیک می باشد. اگر شما به آن مبتلا هستید عضلات شما سفت یا محکم است ، یا اسپاسم می کنند.پزشکان CP اسپاستیک را به سه گروه تقسیم می کنند:دایپلژی اسپاستیک:عمدتا شامل سفتی عضلات در پاها است. اگر این نوع را دارید ، عضلات در پاها و لگن شما سفت هستند و ممکن است باعث مشکل در راه رفتن شود زیرا پاهای شما از زانوها به سمت داخل چرخانده می شوند. به این عمل &#34;قیچی کردن&#34; نیز گفته می شود.همی پلژی اسپاستیک: به معنای آن است که یک طرف بدن شما تحت تأثیر قرار می گیرد. ممکن است بازو و ساق پای شما در طرف مبتلا کوتاه تر و نازک تر باشد و سفتی عضلات پشت ساق پا باعث می شود شما روی پنجه های پای خود راه بروید. برخی از افراد مبتلا به این نوع ، ستون فقرات خمیده ای دارند که به آن اسکولیوز گفته می شود. تشنج و مشکلات گفتار نیز می تواند بخشی از همی پلژی اسپاستیک باشد.کوادروپلژی اسپاستیک : به معنی این است که تمام اندامهای شما تحت تأثیر قرار گرفته اند بصورتیکه در تنه و صورت شما نیز  دیده می شود. همچنین اگر به این نوع CP مبتلا هستید ، ممکن است دچار تشنج و مشکل در کلام شوید. این جدی ترین نوع CP اسپاستیک است.فلج مغزی دیس کینتیکاگر مبتلا به فلج مغزی دیس کینتیک هستید ، ممکن است تنوسیته عضلات شما خیلی سفت یا خیلی شل باشد. حرکات شما کنترل نشده است: کند با پیچ و تاب یا سریع و تند. اگر عضلات صورت یا دهان شما تحت تأثیر قرار گرفته باشد ، ممکن است اخم کنید یا دچارآبریزش دهان شوید و در صحبت کردن مشکل داشته باشید.فلج مغزی دیس کینتیک  بیشتر به این دسته ها تجزیه می شود:آتتوئید حرکات پیچشی و کند است.کره آتتوئید حرکات بی هدف و کنترل نشده است.دیس تونیک تون عضلانی طبیعی نیست.فلج مغزی آتاکسیفلج مغزی آتاکسی که نادر است باعث ایجاد مشکل در هماهنگی و تعادل می شود. اگر به آن مبتلا هستید ، ممکن است هنگام راه رفتن ناپایدار باشید. شما همچنین ممکن است تکان بخورید و در کارهایی که به ثبات نیاز دارند مانند نوشتن دچار مشکل شوید.فلج مغزی مخلوطافراد مبتلا به این نوع CP علائم بیش از یک نوع را دارند. بیشتر افراد مبتلا به CP مختلط ترکیبی از اسپاسم و دیس کینتیک را دارند.علائمبزرگترین سرنخی که ممکن است کودک شما دچار فلج مغزی شود ، تأخیر در بدست آوردن مهارتهایی است که اکثر نوزادان می توانند در سن خاصی انجام دهند. پزشکان این موارد را &#34;نقاط عطف رشد&#34; می نامند. مثالهایی از قبیل غلت زدن ، نشستن ، ایستادن و راه رفتن است. برخی از حرکات و رفتارهای موجود در نوزادان در مراحل خاص رشد می تواند نشانه هایی از فلج مغزی باشد. اما کودک شما می تواند بدون داشتن CP دچار این مشکلات شود. بنابراین لازم است به پزشک مراجعه کنید تا دریابید که چه اتفاقی می افتد.در نوزادان کمتر از 6 ماه ، این علائم شامل موارد زیر است:۱.وقتی کودک خود را از وضعیت خوابیده بلند می کنید (در پشت) ، سرش به عقب می افتد.۲.با لمس او احساس سفتی یا شلی می کنید.۳.وقتی در آغوش شما به حالت گهواره قرار دارد ، او پشت و گردن خود را دراز می کند ، تقریباً گویی که از شما دور می شود.۴. وقتی او را بلند می کنید ، پاهای او سفت می شوند و از یکدیگر عبور می کنند ( قیچی ).اگر کودک شما از 6 ماه بزرگتر است ، علائم هشدار دهنده می تواند شامل موارد زیر باشد:۱.او نمی تواند به اطراف غلت بزند.۲.او نمی تواند دست های خود را جمع کند.۳.او در رساندن دستان خود به دهان مشکل دارد.۴.فقط یکدست را می تواند به سمت اشیاء دراز کند و دست دیگری مشت می ماند.اگر کودک شما از 10 ماه بزرگتر است ، مراقب این علائم باشید:۱. او با کمک دست و پای یک سمت  سینه خیز می رود در حالیکه سمت دیگر را در حرکت بدنبال خود می کشد.۲.او نمی تواند بر روی چهار اندام خود چهار دست و پا برود ، بلکه به جای آن سر می خورد یا خود را روی زانو می کشد.اگر کودک شما بیش از 1 سال داشته باشد و نمی تواند بدون حمایت بایستد و راه برود این علائم احتمالی مربوط به CP است.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Mon, 27 Apr 2020 00:14:14 +0430</pubDate></item><item><title>علائم اولیه فلج مغزی</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/علائم-اولیه-فلج-مغزی-l3tttxvw53xg</link><description> http://drhoseinisianaki.com/ علائم اولیه فلج مغزیاز بدو تولد تا 5 سالگی ، كودك باید به اهداف حرکتی مشخصی برسد که به عنوان نقاط عطف رشد شناخته می شود. مانند غلت زدن ، نشستن ، ایستادن و راه رفتن. تاخیر در رسیدن به این نقاط عطف حرکتی می تواند نشانه ای از فلج مغزی باشد. ذکر این نکته حائز اهمیت است که برخی از کودکانی که فلج مغزی نیستند مانند تاخیر حرکتی نیز ممکن است برخی از این علائم را داشته باشند. در زیر برخی از علائم دیگر مربوط به فلج مغزی وجود دارد.در کودک 3 تا 6 ماهه:وقتیکه از وضعیت طاق باز با گرفتن دست های کودک او را به سمت بالا می کشید ، سر به عقب می افتد.احساس سفتی می کنید.احساس شلی می کنید.وقتیکه در آغوش کسی قرار دارد عضلات پشت و گردن بسیار سفت شده و بیش از حد به عقب باز می شوند.در هنگام بلند کردن پاها بسیار سفت شده و از روی هم عبور می کنند.(پاهای قیچی)در کودک بزرگتر از 6 ماه:به هیچ جهتی غلت نمی زند.نمی تواند دست ها را بهم برساند. (در رساندن دستها به خط وسط مشکل دارد)در آوردن دست به دهان مشکل دارد.در حالیکه یک دست را به شئ می رساند دست دیگر مشت است.در کودک بزرگتر از 10 ماه:با دست و پای یک سمت سینه خیز می رود در حالیکه سمت مقابل را بدنبال خود می کشد.در اطراف روی باسن حرکت می کند یا بصورت خرگوشی چهار دست و پا می رود اما نمی تواند روی چهار اندام ، چهار دست و پا برود.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Sun, 26 Apr 2020 23:53:45 +0430</pubDate></item><item><title>ماساژ درمانی برای اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/ماساژ-درمانی-برای-اوتیسم-ofb7bmvei3n9</link><description>ماساژ درمانی برای اوتیسمماساژ درمانی یک درمان مورد قبول و نوآورانه برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال اوتیسم می باشد ، ماساژ درمانی با لمس مداوم ، ایمن ، تغذیه کننده سیستم حسی و ادغام منظم حسی همراه است. که در حال حاضر توسط درمانگران مورد استفاده قرار می گیرد و به والدین در سراسر کشور آموزش داده می شود.اوتیسم ، که به عنوان سندروم کانر نیز شناخته می شود ، به وضعیتی اشاره دارد که یکی از چندین مورد از اختلالات فراگیر رشدی (PDD) است. این بیماری با شروع زودرس فقدان دلبستگی ، تماس چشمی محدود و جدایی تقریباً کامل با محیط مشخص می شود. کودکان و بزرگسالان با اختلال اوتیسم درجات متفاوتی از تدافع لمسی را نشان می دهند. فردی که تدافع لمسی دارد و از لمس شدن دوری می کند ، رفتارهای تهاجمی را به نمایش می گذارد ، یا حتی به دلیل بافت بعضی از مواد غذایی از خوردن برخی غذاها امتناع می ورزد ، این اختلال عملکرد سیستم لمسی را نشان می دهد.&#34; از لحاظ تئوریك ، هنگامی كه سیستم لمسی نابالغ است و به طور نادرست كار می كند ، سیگنالهای عصبی غیر طبیعی به قشر مغز ارسال می شوند كه می تواند در سایر فرایندهای مغزی اختلال ایجاد كند. این نوع تحریک بیش از حد در مغز می تواند سازماندهی رفتار و تمرکز را برای فرد دشوار کند و ممکن است حس لامسه منجر به واکنش عاطفی منفی شود.&#34;لمس سبک و سطحی برای افراد با اختلال اوتیسم بیش از حد تحریک کننده است. بنابراین ، تکنیک های ماساژ شامل لمس فشاری و همچنین فشردن سطوح مفصلی توصیه می شود. علائم شامل مهارت های ضعیف در گفتار ، حواس پرت بودن ، بیش فعالی و عدم پذیرش در ایجاد تغییر در محیط آنهاست که ممکن است منجر به سرخوردگی ، پرخاشگری یا ترک کامل محیط شود.من بیش از ۳۳ سال با کودکان (که بعضی از آنها در حال حاضر بزرگسال هستند) با بیماری اوتیسم و ​​سایر ناتوانی های رشدی کار کردم که ۱۱ سال آن را به عنوان یک ماساژ درمان فعالیت کرده ام. در عمل ، من چندین مراجع را با اختلال اوتیسم یا اختلال اوتیسم بطور همزمان با عقب ماندگی ذهنی داشتند ، معالجه کردم. اگر یک کلمه برای توصیف بهترین رویکرد در مورد درمان ماساژ درمانی برای افراد مبتلا به اختلال اوتیسم وجود داشته باشد ، آن صبر است. شما نمی توانید انتظار داشته باشید که همه چیز یک شبه تغییر کند ، اما با گذشت زمان می توان از طریق ماساژ درمانی به تغییرات و پیشرفت قابل توجهی در کیفیت زندگی و فعالیت های روزمره زندگی دست یافت.ملاحظات درمانی خاصزمزمه ها: تکنیکی که من سالها پیش برای اولین بار توسعه دادم مبتنی بر تئوری &#34;زمزمه ها&#34; است. این مفهوم بسیار ساده است وقتی شروع به زمزمه کردن می کنید ، مراجع مجبور می شود که هر آنچه را که به نمایش گذاشته می شود را متوقف کند تا صدای شما را بشنود. این رفتار ممکن است خود تحریک کننده باشد ، مانند صداهای تکراری یا اقدامات یا حتی شروع اعمال تهاجمی. بسیاری از والدین و سرپرستان تصور می کنند که اگر در بار اول به درخواست های مراجع پاسخ ندهند ، حتی اگر صدایش را بلندتر کند ، ممکن است کودک بهتر اطاعت کند یا بهتر جواب دهد. من با روشی مخالف یعنی صدای ملایم استفاده کردم و نتایج بسیار بهتری گرفتم. مراجع برای شنیدن به من نزدیکتر می شود و زمان بیشتری را در جلسه شرکت می کند.اگر والدین تعیین کنند که تمرکز شما روی کاهش یا از بین بردن تدافع لمسی باشد ، ماساژ درمانی از پشتکار زیادی در رسیدن به هدف استفاده خواهد کرد. این تجربه من بوده است که شروع با لمس عمیق (بر خلاف لمس سبک) اولین قدم در پذیرش حس لمس است. کودک را با موسیقی دلخواه و فضای آرام درگیر کنید. دست های خود را روی قسمت بالایی یا پشت سر مراجع بگذارید تا زمانی که اجازه دهند. در صورت عدم مقاومت ، ماساژ پشت یا سر را با استفاده از لمس عمیق و فشاری انجام دهید. اگر مقاومت کودک شکسته شد ، دست خود را بردارید ، چند ثانیه صبر کنید و سپس دست خود را به موقعیت اصلی برگردانید.اگرچه برخی از کودکان در برابر لمس دست های شما مقاومت خواهند کرد ، روش دیگر استفاده از دست خود کودک برای انجام ماساژ می باشد در صورتیکه او نگران لمس با دست های شما است. آنچه را که می خواهید ، انجام دهید را با صدای ملایم برای کودک توضیح دهید. در ابتدا جلسات ماساژ را کوتاه نگه دارید تا ماساژ را راحت تر بپذیرد.هنگامی که تمرکز بوسیله حواس پرتی یا بیش فعالی کاهش یابد ، هدف اصلی شما تأمین &#34;اثر آرامش&#34; خواهد بود. در شروع درمان با ماساژ مشارکت کودکان با اختلال اوتیسم جهت ماساژ کل بدن پایین است ، اما شما باید به همان میزان که کودک اجازه می دهد ، ماساژ را انجام دهید. اگر کودک با اختلال اوتیسم از سطح شناختی بالایی برخوردار باشد ، می توانید برخی از تمرینات آرامش بخش را در روند خود برای آموزش مهارت های آرامش گنجانید. تمرینات تنفسی ممکن است برای تسهیل مشارکت کودک در معالجه آنها نیز استفاده شود. مطمئن شوید که با تشویق کلامی ، کودک را در درمان درگیر کنید. بسیاری از کودکان اوتیستیک دچار سفتی در عضلات پشت ساق پا هستند که این امر منجر به پنجه رویی می شود. استفاده از تکنیک  Deep kneadingو petrissage بصورت عمقی روی عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس بسیار مفید می باشد ولی عضله انتریورتیبیالیس و پرونئوس برویس را بصورت سطحی تحریک کنید. بعد از انجام ماساژ عضلات پا نرم شده و کف پا روی زمین قرار می گیرد. به یاد داشته باشید که تحریکات فشاری و عمقی توسط افراد مبتلا به اختلال اوتیسم بهتر پذیرفته می شود.از آنجا که اختلال در سیستم ایمنی بدن در افراد مبتلا به اوتیسم شایع است ، در معرض حساسیت به مواد غذایی قرار دارند. رایج ترین فرآورده های غذایی که ممکن است به آن حساسیت نشان دهند شامل غلات ، لبنیات و همچنین توت فرنگی و مرکبات هستند. حساسیت های غذایی ممکن است مسئول بسیاری از مشکلات جسمی و رفتاری مانند سردرد ، عرق کردن در رختخواب ، ناله و گریه بیش از حد ، بیش فعالی ، پرخاشگری و موارد دیگر باشد. درمانگران باید حساسیت های غذایی و ارتباط آن را با رفتارهای کودک اوتیسم بررسی کنند.مطالعه مورد ۱: مراجع &#34;الف&#34; مردی ۲۱ ساله است که پس از یک عمر زندگی در کنار والدینش به خانه گروهی منتقل شد. در زمان تولد وی دچار عقب ماندگی ذهنی خفیف ، اوتیسم و ​​فلج مغزی شد. والدین وی اظهار داشتند که وی هرگز اجازه لمس بسیار زیاد از جمله در آغوش گرفتن یا حتی اقدامات ساده توسط پرسنل پزشکی را نداده است. مهارتهای کلامی او حداقل بود ، به این ترتیب که او فقط سؤالاتی را که از او پرسیده می شد تکرار می کرد. کمک به وی در استحمام کار دشواری بود زیرا اجازه نمی دهد که کارکنان بدن یا موهای او را بشویند.تیم درمانی مراجع &#34;الف&#34; را ملاقات کردند و تصمیم گرفتند که تمرکز درمان برای مراجع &#34;الف&#34; دو برابر باشد: کاهش تدافع لمسی و افزایش مهارت های کلامی ، که هر دو در تخصص من بودند. رویکرد ساده بود: در حالی که من شانه اش را لمس می کنم از او بخواهید موسیقی مورد علاقه خود را پخش کند. مستندات ثابتی برای ضبط مدت لمس انجام شد ، زمانی که وی اجازه لمس را می داد و تعداد دفعاتی که من در طی یک بازه زمانی ۱۰ دقیقه ای او را لمس کردم. در ابتدا ماساژ از یک زمان ۳ الی ۵ ثانیه ای شروع شد و در ادامه به ۳۰ الی ۴۵ ثانیه افزایش یافت.در نزدیکی پایان ماه ششم ، این مراجع سرانجام دو بار در هفته درمان ۳۲ الی ۳۵ دقیقه ماساژ با فشار عمیق ثابت به پشت و ساعد خود پذیرفت. بعد از دوره های ماساژ در انجام فعالیت های روزمره مانند حمام کردن و پوشیدن لباس پیشرفت های چشمگیری حاصل شد. مهارت های کلامی مراجع &#34;الف&#34; بهبود یافت زیرا او در حال یادگیری اسامی قسمت های مختلف بدن است ، من سؤال خود را زمزمه می کنم ، &#34;ساعت چند است؟&#34; با جواب &#34;زمان ماساژ ، لوسیون بگیرید.&#34;مطالعه مورد ۲: مشتری &#34;ب&#34; یک پسر ۹ ساله است که به اوتیسم مبتلا شده است. او به همراه والدینش زندگی می کند. او دچار بیش فعالی است و اساساً از خواهر و برادر خود جدا مانده است و اشکالی از تدافع لمسی را به نمایش می گذارد. این پسر برای اجتناب از هرگونه وظیفه ای که از او خواسته شده بود ، از منطقه فرار می کند.وقتی جلسات درمانی مراجع &#34;ب&#34; برای اولین بار شروع شد ، تلاش اصلی این بود که وی را مجبور کنیم حتی برای معالجه به اتاق خواب خود بیاید. درمانگر باید او را در اطراف خانه تعقیب کند و دستش را بگیرد تا او را به اتاق خود راهنمایی کند. والدین فکر می کردند که اگر او در ابتدا در اتاق حضور می داشت ، می توانست در ماساژ مشارکت کند و من را معرفی کنند. متأسفانه ، این فقط محرک های بیشتری را به وجود آورد بنابراین جلسات خارج از حضور والدین انجام شد. این مراجع زمان کوتاه لمس (کمتر از پنج دقیقه) را اجازه می دهد ، اما بعد از جلسات هفتگی به مدت سه ماه ، وی در صورت درخواست بلافاصله به طبقه بالا می آمد ، کفش ، جوراب و پیراهن خود را در می آورد و به طور متوسط تا ​​۳۰ دقیقه درگیر می شد. همچنین باید توجه داشت که سؤالات کلامی از مراقب در طول روز کمک کننده بود مانند &#34;آمدن مایکل امروز برای ماساژ&#34; ، در ارتباط با مشارکت مراجع در ماساژ. پدر و مادرش با تغییر در رفتارهای او شبهایی که ماساژ می گرفت ، متعجب می شدند. همانطور که قبلاً اشاره شد ، افراد مبتلا به اوتیسم با تغییر مشکل دارند ، بنابراین ایجاد روال بسیار مهم است.نتیجهبدیهی است که افراد با تشخیص اوتیسم می توانند از ماساژ درمانی همه چیز را به دست آورند. ماساژ ، نیاز اساسی انسان برای تماس یا لمس را برآورده می کند که اغلب در افرادی که مبتلا به اختلال اوتیسم هستند ، وجود ندارد. ماساژ برای افراد با تشخیص اوتیسم تجربه مثبتی از لمس و تماس فیزیکی را بهمراه دارد. در اکثر موارد ، درمانگر متخصص ماساژ نیازی به استفاده از تکنیک های ماساژ مخصوص یا مختلف ندارد. آنچه لازم است تشخیص اینکه افراد مبتلا به اوتیسم نیز به این روش درمانی نیاز دارند.درمانگر ماساژ باید علاقه مند باشد تکنیک های لازم ارتباطی را برای درک و برآورده کردن نیازهای این جمعیت توسعه دهد. از همه مهمتر ، میل و تمایل آنها به دریافت خدمات ماساژ می باشد. انجام چنین کاری احتمالاً منجر به ایجاد تغییرات اساسی در ناتوانی فرد نمی شود ، اما به احتمال زیاد باعث بهبود کیفیت زندگی آنها می شود. http://drhoseinisianaki.com/%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86/ </description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Fri, 24 Apr 2020 00:57:33 +0430</pubDate></item><item><title>دیس پراکسی چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/دیس-پراکسی-چیست-mbxqurzmlfv2</link><description>انواع دیس پراکسیدیس پراکسی شرایطی است که باعث اختلال در حرکت و هماهنگی می شود که تصور می شود به دلیل عدم پیشرفت سلولهای عصبی تأمین کننده عضلات است. افراد مبتلا به دیس پراکسی در برنامه ریزی و انجام عملکرد حرکتی مشکل دارند که باعث حرکات ناهموار و ناهماهنگ می شود. همچنین بر مناطق فکری ، عاطفی ، زبانی ، اجتماعی و حسی تأثیر می گذارد و باعث ایجاد مشکل در یادگیری ، ادراک و اندیشه می شود. دیس پراکسی در کودکان و بزرگسالان وجود دارد.درمان کاردرمانی برای بزرگسالان و کودکان مبتلا به دیس پراکسی باعث تقویت عملکرد ، هماهنگی و وضعیت حرکتی می شود که به نوبه خود باعث افزایش اعتماد به نفس می شود. کاردرمانی همچنین به بهبود جنبه های غیر جسمی دیس پراکسی کمک خواهد کرد.تشخیص دیس پراکسیافراد مبتلا به دیس پراکسی بصورت متفاوت متاثر می شوند و علائم دیس پراکسی بین افراد متفاوت است. دیس پراکسی معمولاً در کودکی تشخیص داده می شود. متخصصان زیر ممکن است دیس پراکسی را تشخیص دهند:● کاردرمانگران - مشکلات جسمی را در افراد مبتلا به دیس پراکسی ارزیابی می کنند.●روانشناسان - مشکلات رفتاری و عاطفی را ارزیابی می کنند.● متخصص اطفال - علل احتمالی دیگر را رد خواهد کرد.چه عواملی باعث ایجاد دیس پراکسی می شود؟مشخص نیست چه عاملی باعث ایجاد دیس پراکسی می شود. تصور می شود که آسیب به سلولهای عصبی که پیامهایی از مغز را به عضلات شما ارسال می کنند (سلولهای عصبی حرکتی) با عث می شود که انتقال پیام به عضلات به درستی انجام نشود. این بدان معنی است که پیام های مغز به عضلات نمی رسد و بنابراین فرد در پاسخگویی به فعالیت ها دچار مشکل می شود. همچنين اشاره شده است كه آسيب به سلول هاي عصبي مي تواند نتيجه رشد غيرطبيعي در مغز نوزاد در رحم يا كمبود اكسيژن در هنگام تولد باشد. همچنین ممکن است آسیب مغزی ناشی از بیماری ، سکته مغزی یا تصادف بعد از زندگی باشد.عوامل محیطی نیز ممکن است باعث ایجاد فشار روانی شود. اگر کودکان به طور منظم در فعالیت های بدنی تشویق نشوند ، مهارت های حرکتی خود را مطابق با سن خود افزایش نمی دهند. به همین ترتیب اگر وقت زیادی را در رایانه صرف کنند ، فعالیتهای مهمی را که به توسعه برنامه ریزی حرکتی ، عملکرد و هماهنگی کمک خواهد کرد ، از دست خواهند داد.علائم دیس پراکسی در کودکان چیست؟در کودکان علائم ممکن است از سنین پایین مشهود باشد. این ممکن است در نوزادان وقتی که به مرحله چهاردست وپا نرسند ، ترجیح می دهند روی باسن (bottom shuffle) حرکت کنند. کودکان مبتلا به دیس پراکسی نیز ممکن است مشکلات زیر را داشته باشند:علائم جسمی شامل موارد زیر است:●نرسیدن به نقاط عطف ، مانند نشستن ، ایستادن و راه رفتن در زمان مناسب در مقایسه با دوستانشان● ضعف در پوسچر و آگاهی بدنی ، هنگام حرکت ، حرکات به شکلی نامناسب می باشد.●مهارت های حرکتی ریز ضعیف مانند دست خطکاردرمانگران نگران چگونگی پیشرفت عملکرد حرکتی و علائم جسمی دیس پراکسی هستند. کاردرمانی رشد حرکتی فرد را بهبود می بخشد ، که به نوبه خود باعث افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس خواهد شد.علائم غیر جسمی شامل موارد زیر است:● مشکلات گفتار و زبان● مشکل با ریاضیات و نوشتن● مشکلات ادغام با کودکان دیگر● مشکل در هماهنگی بنابراین در پوشیدن ، خوردن یا گره زدن کفش ها مشکل دارید.● محدودیت در دامنه توجه و تمرکز و مهارت های گوش دادن● اعتماد به نفس پایین و ناامیدیکودکان مبتلا به دیس پراکسی از خدمات کاردرمانی از متخصص کاردرمان در کلینیک توانبخشی پایا و کلینیک توانبخشی غرب تهران بهره مند می شوند.علائم دیس پراکسی در بزرگسالان چیست؟علائم جسمی شامل موارد زیر است:●مشکلات در کارهای روزمره در محل کار و خانه مانند لباس پوشیدن ، رانندگی و کارهای خانگی● مشکلات ورزشی مانند دوچرخه سواری● راه رفتن دست و پا چلفتی● تعادل ضعیف● پوسچر ضعیف و خستگی● ضعف عضلانی● ضعف در هماهنگی چشم و دست مانند گرفتن توپ ، رانندگی ماشین●دشواری در مهارت های حرکتی ریز مانند دست خط ، نگه داشتن قلم ، استفاده از ابزار ، استفاده از کارد و چنگال●عدم آگاهی از موقعیت بدن در فضا و روابط فضایی (حس عمقی)●خطر سقوط و برخورد به اجسام افزایش یافته است.علائم غیر جسمی شامل موارد زیر است:● حافظه ضعیف● مشکل در گفتار و زبان● مشکل در برنامه ریزی و سازماندهی فعالیت ها در خانه یا محل کار● مشکل در تلفظ و دنبال کردن دستورالعمل ها● مشکل در گوش دادن به افراد ، به ویژه در گروه های بزرگ●مشکل در سازگاری با شرایط جدیدبا این حال علائم دیس پراکسی سازگار نیست به طوری که ممکن است فرد بتواند به فعالیتی دست یابد که روز دیگر نتواند. علائم دیس پراکسی نیز بین افراد متفاوت است. بزرگسالان مبتلا به دیس پراکسی از کاردرمانی بهره مند می شوند. درمان کاردرمانی بر علائم جسمی و غیر جسمی دیس پراکسی متمرکز است.کاردرمانی برای دیس پراکسیکاردرمانی به بزرگسالان و کودکان کمک می کند تا با انجام کارهای روزمره به حداکثر توان خود برسند. درمان کاردرمانی به بهترین وجه توسط یک کاردرمان متخصص مغز و اعصاب ارائه می شود. کاردرمانی مهارت های حرکتی و همچنین توانایی سازمانی مانند تمرکز ، توجه و کنترل حرکتی خوب را بهبود می بخشد.اطلاعات مربوط به مشکلات در خانه و مدرسه جمع آوری شده است. در بزرگسالان ، کاردرمانگران کنترل حرکتی ریز و درشت و همچنین پوسچر را ارزیابی خواهند کرد. کاردرمانگران با انگیزه ما در کلینیک توانبخشی پایا و کلینیک توانبخشی غرب تهران از تست های ویژه ای برای ارزیابی توانایی های حرکتی ، حسی و ادراکی استفاده می کنند. درمان کاردرمانی در این مرکز بز این محور است:● بهبود پوسچر● بهبود تعادل و هماهنگی● بهبود کنترل حرکات درشت عضلات و افزایش قدرت عضلات● بهبود کنترل حرکات ریز مانند نگه داشتن اشیاء و دست خط● افزایش آگاهی از موقعیت بدن در فضا در حالت استراحت و حین حرکت (حس عمقی)● بهبود نشستن و توانایی های عملکردی مانند راه رفتن● ارتقاء کارهای روزمره. فعالیت های کودکان ممکن است شامل بازی هایی باشد که آنها را سرگرم کننده و جذاب جلوه دهد.●افزایش اعتماد به نفس و عزت نفساز ارزیابی ، کاردرمانگران ما یک برنامه درمانی با اهداف کوتاه مدت و بلند مدت شامل خانواده و معلمان تهیه می کنند. درمان کاردرمانی شامل موارد زیر است:●تمرینات مکرر باعث تحریک مسیرهای مغز می شود که توانایی سازمانی مانند خرد کردن وظایف به وظایف کوچکتر را بهبود می بخشد.●تمرین هایی برای تشویق مشارکت در فعالیت های جدید که هم لذت بخش باشد و هم مهارت های حرکتی را بهبود بخشد.●تمریناتی برای بهبود قدرت عضلات - فعالیتها به دلیل ضعف قدرت عضلات ممکن است دشوار باشد. افزایش قدرت عضلات در پشت تنه و شانه فرد را قادر می سازد مهارت های هماهنگی ، تمرکز و کنترل حرکتی خوب مانند دست خط را بهبود ببخشد. تقویت کمربند لگن باعث بهبود تعادل و فعالیتهایی مانند ضربه زدن به توپ خواهد شد. این تمرینات را می توان در خانه یا مدرسه دنبال کرد.● فعالیتهایی برای بهبود اعتماد به نفس و عزت نفس. برای کودکان و بزرگسالان مهم است که در فعالیتهای جدید شرکت کنند و احساس موفقیت کنند. این امر همچنین منجر به تعامل بهتر با همسالان و افزایش تمرکز خواهد شد.●فعالیتهایی برای کمک به بهبود پایداری پوسچر. در کودکان این ممکن است شامل مشاوره و پشتیبانی در خانه یا کلاس باشد ، مانند نشستن صحیح برای تسهیل پوسچردر کلینیک توانبخشی پایا و کلینیک توانبخشی غرب تهران ما همچنین با متخصصین کاردرمانی همکاری خواهیم کرد که به مهارتهای سازمانی و همچنین ارزیابی محیطهای خانه و مدرسه کمک می کنند. در صورت نیاز کاردرمان های ما گزارشهایی را برای نیازهای ویژه آموزشی ارسال می کنند.برای ارزیابی کامل توسط یکی از کاردرمان های ما با شماره تلفن ۰۹۱۲۶۱۱۷۷۴۲-۰۹۳۵۶۱۱۷۷۴۲ تماس بگیرید یا متقاضی مشاوره تلفنی رایگان باشید. http://drhoseinisianaki.com/%D9%85%D8%AC%D9%87%D8%B2%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85/ </description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Wed, 22 Apr 2020 01:48:38 +0430</pubDate></item><item><title>تشخیص فلج مغزی</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/تشخیص-فلج-مغزی-bzqu75a4rdje</link><description>اگر فرزند شما به شکل خاصی حرکت کند که در سن او عادی نیست ، ممکن است نگران باشید که او ممکن است بیماری مانند فلج مغزی داشته باشد. فلج مغزی (CP) نوعی اختلال است که بر نحوه کنترل عضلات و حرکات تأثیر می گذارد. که بعلت مشکلاتی در مغز است که بر کیفیت تون و حرکت عضلات تأثیر می گذارد. گاهی اوقات مغز کودک در بعضی از مناطق شکل نگرفته است که می تواند منجر به این مشکلات شود.نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند در معرض خطر بیشتری برای CP هستند ، زیرا ممکن است مغز آنها زمان لازم برای رشد کامل را نداشته باشد. در سایر موارد آسیب به مغز در هنگام تولد یا بعد از آن رخ می دهد. بیشتر اوقات علت آن ناشناخته است.علائماز آنجا که اشکال خفیف و شدید فلج مغزی وجود دارد ، طیف گسترده ای از علائم می تواند نشان دهنده این بیماری باشد. اغلب تاخیر در مراحل رشدی کودک که با عضلات مرتبط است ممکن است نشانه ای از CP باشد. با این حال ، همه تأخیرها در مراحل رشدی کودک به این معنی نیست که کودک شما فلج مغزی دارد. برخی از علائم ممکن است در بدو تولد ظاهر شوند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است در سنین بالاتر ظاهر شوند. خیلی از نوزادان بلافاصله پس از تولد به CP مبتلا می شوند. دیگر موارد تا سالها بعد تشخیص داده نمی شوند. یک پزشک ممکن است ابتدا در حین ویزیت مشکلات مربوط به حرکات و تنوسیته عضلانی کودک شما را متوجه شود. اگر در خانه متوجه مشكلاتي از قبيل اين موارد شده ايد ، با پزشك مشورت كنيد. فلج مغزی با گذشت زمان بدتر نمی شود ، اما اغلب علائم بلافاصله مشاهده نمی شوند. به عنوان مثال ، شما نمی دانید که یک کودک 3 ماهه نمی تواند راه برود ، بنابراین معمولاً علائم بعداً تشخیص داده می شوند.تشخیصدر هر ویزیت ، پزشک بررسی می کند که آیا کودک شما از نظر مراحل رشد حرکتی با سن خود مطابقت دارد یا تأخیر دارد. او تماشا خواهد کرد که کودک شما چگونه حرکت می کند تا ببیند که این حد طبیعی است. و در مورد نگرانی های شما در این رابطه سوال خواهد کرد. پزشک شما می تواند با دقت تغییرات را با گذشت زمان اندازه گیری کند.تشخیص تاخیر در یک کودک ۹ ماهه نسبت به ۳۰ ماهه برای پزشک بسیار دشوارتر است زیرا تشخیص تاخیرها در سنین پایین تر نسبت به سنین بالاتر سخت تر می باشد  به همین دلیل بعضی از کودکان تا سن بزرگتر تشخیص داده نمی شوند. بیشتر کودکان مبتلا به فلج مغزی در زمان 2 سالگی تشخیص داده می شوند. اما اگر علائم کودک شما خفیف است ، ممکن است قبل از 4 یا 5 سالگی تشخیص داده نشود.تست هاهنگامی که پزشک مشکوک است که فرزند شما مبتلا به CP است ، ممکن است به شما توصیه کند که یک متخصص مغز و اعصاب فرزند شما را ویزیت کند که متخصصین مغز و اعصاب در رشد کودک آموزش ویژه ای دارد. پزشک معاینه بدنی را انجام می دهد و حرکات کودک شما را تماشا می کند. او در مورد تاریخچه فرزند شما سؤال خواهد کرد ، و می خواهد نگرانی هایی را که درباره نحوه حرکت فرزندتان دارید بشنوید. او ممکن است نیاز به آزمایش داشته باشد تا مشکلات را بررسی کند. که شامل:آزمایش خون: سایر مشکلات بهداشتی ممکن است باعث ایجاد علائمی شود که شبیه علائم فلج مغزی است . پزشک ممکن است آزمایش خون را برای رد شرایط دیگر ارائه دهد.سی تی اسکن: اگرچه به ندرت از آن استفاده می شود ، سی تی اسکن از فناوری اشعه ایکس برای ایجاد تصاویری از مغز استفاده می کند. اسکن CT تنها برای تصویربرداری از مغز در موارد اضطراری مانند تروما استفاده می شود.ام آر آی: از یک آهنربای قوی استفاده می کند و اشعه ایکس نیست. بدون تابش استفاده می شود و می تواند تصاویر با کیفیت بالاتر از اسکن CT را تولید کند.برای تشخیص صدمات سخت می تواند مفید باشد ، اما ممکن است همیشه لازم نباشد.سونوگرافی: از امواج صوتی استفاده می کند تا تصویری از مغز کودک شما تولید شود. ممکن است برای یافتن مشکلات جزئی در مغز به اندازه MRI مفید نباشد ، اما این یک آزمایش آسانتر برای کودک شما است. قبل از اینکه لکه خیلی کوچک شود ، فقط در نوزادان بسیار جوان قابل انجام است.الکتروانسفالوگرام:برای این آزمایش ، الکترودهای کوچک به سر کودک شما وصل می کنند تا امواج مغزی وی را اندازه بگیرند. بعضی اوقات این امتحان می تواند به تشخیص صرع (اختلال تشنج) که تا حدودی در کودکان مبتلا به فلج مغزی شایع است ، کمک کند.تشخیصبرای تشخیص اینکه کودک شما فلج مغزی دارد یا خیر ، پزشک تصاویر مغز و نتایج آزمایش دیگر را بررسی می کند.پزشک همچنین در طول زمان آزمایشات کودک و هرگونه تاخیر در مراحل رشد حرکتی کودک را به علاوه آنچه در خانه مشاهده کرده اید را بررسی می کند.هنگامی که فرزند شما مبتلا به CP است ، می تواند شروع به معالجه کند. http://drhoseinisianaki.com/%D8%A2%D8%A8-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D9%84%D8%AC-%D9%85%D8%BA%D8%B2%DB%8C/ </description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Wed, 22 Apr 2020 01:34:49 +0430</pubDate></item><item><title>دلایل اوتیسم چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/دلایل-اوتیسم-چیست-g2mfoxa0zroi</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%D9%85%D8%AC%D9%87%D8%B2%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85/ دلایل اوتیسم چیست؟علت اوتیسم هنوز شناخته شده نیست و یک دلیل خاص نمی‌توان برای آن مشخص کرد. با توجه به پیچیدگی اختلال اوتیسم و این حقیقت که علایم اوتیسم و شدت آن متفاوت است ، دلایل احتمالی زیادی وجود دارد. هم ژنتیک و هم محیط ممکن است در بروز اوتیسم نقش داشته باشند و هر کدام به تنهایی یا به صورت ترکیبی می‌توانند علت اوتیسم باشند.مشکلات ژنتیکی. به نظر می‌رسد چندین ژن متفاوت در اختلال طیف درخودماندگی یا اوتیسم دخیل هستند. اوتیسم در کودکان می‌تواند با یک اختلال ژنتیکی از قبیل سندرم رت یا سندرم ایکس شکننده در ارتباط باشد. تغییرات ژنتیکی ممکن است کودک را بیشتر مستعد اوتیسم کند یا عوامل خطرساز محیطی ایجاد کند. دیگر ژن‌ها هنوز ممکن است تحول مغز را تحت تأثیر قرار دهند یا روش‌هایی که سلول‌های مغز از طریق آن ارتباط برقرار می‌کنند را تحت تأثیر قرار دهند یا آن‌ها ممکن است شدت علایم اوتیسم را تعیین کنند. به نظر می‌رسد بعضی از مشکلات ژنتیکی به ارث برده می‌شود، در حالی که دیگر مشکلات ژنتیکی به‌طور خود به خودی رخ می‌دهند.عوامل محیطی. پژوهشگران در حال حاضر در حال کشف این هستند که آیا عواملی از قبیل عفونت‌های ویروسی، مشکلات دوران بارداری یا آلاینده‌های هوایی در تحریک اختلال طیف در خود ماندگی یا اوتیسم نقش بازی می‌کنند یا خیر.عوامل دیگر.علت بیماری اوتیسم به درستی شناخته نشده است اما عواملی مانند رشد مغزی، ژنتیک، سموم، سن والدین و شرایط دوران بارداری را با آن مرتبط می دانند که در ذیل به آنها خواهیم پرداخت:۱.مصرف دارو های خاص در دوران بارداریمحققان می گویند نوزادانی که داخل رحم مادر در معرض برخی از داروهای خاص قرار دارند، از جمله والپروئیک اسید و تالیدومید ، خطر ابتلا به اوتیسم در آن ها بسیار افزایش می یابد.۲.دیابت و فقرآهن در مادربراساس نتایج تحقیقاتی انجام شده ثابت شده است که کمبود آهن می تواند خطر اوتیسمی شدن کودک را تا پنج برابر بالا ببرد. علاوه بر آن مادران کم خون ، مادران دیابتی هم احتمال دارد فرزندی اوتیسمی به دنیا بیاورند. براسس نظرات محققان فرزند مادرانی که از هفته 26 بارداری به بعد به دیابتبارداری دچار می شوند، 63 درصد بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به بیماری اوتیسم قرار می گیرد.۳.اختلال در رشد مغزتحقیقات نشان داد کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم در مغز خود سیناپس بیش از حد دارند. در حالیکه علت بیماری اوتیسم به درستی شناخته نشده است اما محققان بر این باورند که این اختلالات در ساختار مغز است که کارکرد درست آن را تحریک می کند.۴.سموم و مواد شیمایی مانند آفت کش هامحققان به این نتیجه رسیدند زنانی که هنگام بارداری در معرض یا در نزدیکی سموم یا کودهای شیمیایی قرار دارند یا در مزارعی که از این سموم استفاده می کنند، کار یا زندگی می کنند به احتمال بیشتری فرزندانی اوتیسمی به دنیا می آورند. با توجه به نتایج پژوهش ها، احتمال اینکه کودک این مادران به اوتیسم مبتلا شود، دوسوم بیشتر از فرزند مادرانی است که در دوره بارداری در معرض این سموم قرار نداشته اند.۵.سن والدین برای بچه دار شدندر این مورد دانشمندان هنوز به نتیجه نهایی دست نیافته اند ولی این احتمال را می دهند که تولد کودک اوتیسمی مربوط به جهش های ژنتیکی باشد که با افزایش سن پدر و مادر از طریق اسپرم و تخمک آن ها این اتفاق روی می دهد.بالا رفتن سن مادر از 40 سال خطر اوتیسمی شدن کودکش را تا 15 درصد افزایش می دهد اما محققان می گویند مادرانی که بیش از اندازه کم سن و سال هستند هم نمی توانند بچه های سالمی را به دنیا بیاورند.مطالعات نشان می دهد که پیر بودن پدر به اندازه بالا بودن سن مادر در سلامت فرزندان تاثیر ندارد اما بیماری اوتیسم از جمله اختلالاتی است که پیر بودن اسپرم های پدر می تواند خطر ابتلا به آن را بیشتر کند.اختلاف سنی والدین هم در سالم بودن یا اوتیسمی شدن کودک تاثیرگذار است. براساس نظر محققان والدینی که اختلاف سنی زیادی با یکدیگر دارند، بیشتر احتمال دارد که فرزندی اوتیسمی به دنیا بیاورند.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Tue, 21 Apr 2020 01:29:40 +0430</pubDate></item><item><title>رفتارهای تکراری در اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/رفتارهای-تکراری-در-اوتیسم-xlxtsdajrljs</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%D9%85%D8%AC%D9%87%D8%B2%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85/ رفتارهای تکراری در اوتیسمافراد اوتیسمی نمونه‌های زیادی از رفتارهای تکراری و محدود را نشان می‌دهند که در جدول بازبینی شده رفتارهای تکراری(RBS-R) به این نحو طبقه‌بندی شده‌است:۱.رفتارهای کلیشه‌ای (stereotype): این رفتارها شامل رفتارهای تکراری مثل حرکات پرزدن یا بال بال زدن با دست ها، صداسازی، چرخش سر و تکان دادن بدن هستند.۲.رفتارهای اجباری (compulsive): این رفتارها از یکسری قوانین پیروی می‌کنند، مانند مرتب کردن اشیا در یک مسیر مشخص.۳.یکسان‌سازی (sameness): مقاومت در برابر تغییر است، برای مثال در مقابل جابه‌جا کردن اثاثیه منزل مقاومت می‌کنند یا از تغییر وضعیت موجود سرپیچی می‌نمایند.۴.رفتارهای آیینی (Ritualistic): در این حالت فرد فعالیت‌های روزانه را همواره به یک صورت انجام می‌دهد، برای مثال این رفتارهای تشریفاتی در هنگام غذا خوردن و لباس پوشیدن دیده می‌شوند. این آیتم بسیار نزدیک به یکسان‌سازی است و از برخی جهات با آن در ترکیب است.۵.رفتارهای محدود (Restrict): به معنی محدودیت در علایق، تمرکز و فعالیت‌ها است، برای مثال علاقه کودک به یک برنامه تلویزیونی یا اسباب بازی خاص محدود می‌شود.۶.خودآزاری (self-injury): که شامل رفتارهایی هستند که آزاردهنده هستند یا باعث آسیب به کودک می‌شوند، برای مثال ضربه به چشم یا سیخونک به پوست یا ضربه به دست (با شی نوک تیز) ویا ضربه به سر. نتایج یک مطالعه در سال ۲۰۰۷ میلادی گزارش کرد که برخی نمونه‌های خودآزاری، حدود ۳۰درصد از کودکان ASD را در بر می‌گیرد.هیچ رفتار تکراری خاصی به تنهایی نشانه و دلیلی برای اوتیسم نیست، ولی هریک از رفتارهای ذکر شده ممکن است به میزان متفاوتی در کودکان اوتیستیک دیده شوند.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Tue, 21 Apr 2020 01:24:32 +0430</pubDate></item><item><title>صرع و اوتیسم: آیا پیوندی وجود دارد؟</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/صرع-و-اوتیسم-آیا-پیوندی-وجود-دارد-tgcomuqotbv0</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%D9%85%D8%AC%D9%87%D8%B2%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B1%D9%85/ صرع و اوتیسمصرع و اوتیسم شرایطی نسبتاً شایع است که می تواند تأثیر زیادی در زندگی فرد داشته باشد. آنها غالباً در کنار هم اتفاق می افتند و محققان به دنبال بررسی ارتباط احتمالی بین آنها هستند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تخمین می زند که از هر 59 کودک 1 یا 1.7 درصد از کل کودکان در ایالات متحده به اختلال مبتلا می شوند. براساس CDC در سال 2015 ، 1.2 درصد از جمعیت آمریكا صرع فعال داشتند. اگر دانشمندان پیوندی پیدا کنند ، این می تواند به درک بهتر هر دو بیماری منجر شود و به تشخیص و درمان مؤثرتر در آینده کمک کند. این مقاله به برخی از شواهد ارتباط بین اوتیسم و ​​صرع می پردازد.پیوند بین اوتیسم و صرع چیست؟اوتیسم و ​​صرع اغلب با هم اتفاق می افتند. آنها به عنوان شرایط مختلفی دیده می شوند ، اما ممکن است ویژگی های مشترکی با هم داشته باشند.صرعاوتیسم و ​​صرع اغلب با هم اتفاق می افتند. صرع نوعی اختلال مغزی است. این یک بیماری عصبی است که می تواند منجر به انواع مختلف تشنج شود. در فرد مبتلا به صرع ، تشنج هنگامی اتفاق می افتد که اعصاب خاصی از مغز به طور غیرطبیعی تحریک شوند و باعث اثراتی می شوند که فرد هیچ کنترلی بر روی آن ندارد.دو نوع اصلی تشنج وجود دارد:تشنج کانونی: اینها فقط روی یک قسمت از مغز تأثیر می گذارد. حدود 60 درصد از مبتلایان به صرع از این نوع برخوردار هستند. در طول تشنج کانونی ، فرد ممکن است موارد ذیل را تجربه کند:۱. تغییر در سطح هوشیاری و آگاهی۲. تغییرات حسی ، موردی که آنها چیزی را حس می کنند یا احساس می کنند که به نظر نمی رسد وجود داشته باشد.۳. رفتارهای تکراری یا غیرمعمول ، مانند چشمک زدن ، پیچ خوردن یا راه رفتن در یک دایره۴. اورا (تشعشع نورانی) یا این حس که تشنج اتفاق می افتد.تشنج عمومی: فعالیت غیرطبیعی هر دو طرف مغز را تحت تأثیر قرار می دهد.موارد زیر ممکن است رخ دهد:تشنج غایب: فرد خیره می شود ولی به نظر می رسد که به جایی نگاه نمی کند و دارای حرکت و کشش های ناگهانی عضلانی جزئی است.تشنج تونیک: ماهیچه ها به خصوص در قسمت پشت ، بازوها و پاها سفت می شوند.تشنج کلونیک: حرکات تند و سریع تکراری در هر دو طرف بدن وجود دارد.تشنج آتونیک: از دست رفتن تنوسیته ماهیچه ها باعث می شود فرد به زمین بیفتد یا سر خود را رها کند.تشنج تونیک - کلونیک: این می تواند ترکیبی از علائم باشد.اوتیسماختلال طیف اوتیسم (ASD) نوعی اختلال رشد کودک است. علائم می توانند از نظر نوع و شدت آن متفاوت باشند. اصلی ترین راه هایی که اوتیسم می تواند بر زندگی فرد تأثیر بگذارد عبارتند از:تعامل اجتماعی: شخص در ارتباط برقرار کردن یا تعامل با دیگران دچار مشکل می باشد. آنها ممکن است در مقایسه با همسالان خود ارتباط کلامی کمتری داشته باشند. آنها ممکن است در درک زبان بدن ، برقراری تماس چشمی ، تفسیر یا نشان دادن احساسات و ایجاد روابط مشکل داشته باشند.علایق و فعالیتها: فرد ممکن است الگوهای رفتاری را نشان دهد که محدود و تکراری هستند و ممکن است تحمل کاری کمتری نسبت به همسالان خود داشته باشد. تغییر در روتین زندگی برای شخص مبتلا به اوتیسم می تواند بسیار نگران کننده باشد.تحقیق: آیا پیوندی وجود دارد؟صرع ناشی از نقص در مغز است. اوتیسم نیز احتمالاً ناشی از مشکلی در مغز است. این شرایط بر ساختارها و عملکردهای مختلف مغز تأثیر می گذارد ، اما برخی از ویژگی ها با هم همپوشانی دارند. این سوال به ذهن می رسد که آیا ممکن است پیوند بیولوژیکی وجود داشته باشد یا خیر. دانشمندان و پزشکان دریافتند که صرع در افرادی که مبتلا به اوتیسم نیز هستند شایع تر است و بیماری اوتیسم در افرادی که صرع دارند بیشتر است. انواع تشنج در افراد مبتلا به اوتیسم مشاهده شده است.براساس مقاله ای در تحقیقات  طبی تا 32 درصد از افراد مبتلا به صرع نیز معیارهای تشخیصی اوتیسم را دارند.حدود 20 تا 30 درصد کودکانی که مبتلا به اوتیسم هستند پیش از بزرگتر شدن دچار صرع می شوند.تعدادی از عوامل و ویژگیها ممکن است زمینه ساز این پیوند باشند. برخی تحقیقات نشان داده اند که فعالیت الکتریکی در مغز مبتلایان به اوتیسم ، صرع نوع دیس شارژ را بیشتر از افراد فاقد شرایط نشان می دهد.عوامل خطر برای هر دو بیماری صرع و اوتیسمعواملی که ممکن است در احتمال ایجاد پیوند تأثیر بگذارد عبارتند از:۱. سطح توانایی شناختی و تکاملی: افراد مبتلا به اوتیسم و ​​صرع احتمالاً دچار مشکلات یادگیری و تأخیر در رشد هستند. علاوه بر این ، افراد دارای صرع فعال و مشکلات یادگیری به احتمال زیاد مبتلا به اوتیسم هستند.۲. داشتن یک اختلال نوروژنتیک دیگر یا وضعیت پزشکی دیگر: این خطر را افزایش می دهد.۳. سن: به نظر می رسد صرع در افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند در اوایل کودکی ، بلوغ و اوایل بزرگسالی دیده می شود.۴. جنس: در برخی مطالعات شیوع بالاتر صرع در زنان مبتلا به اوتیسم در مقایسه با مردان مشاهده شده است. با این حال نتایج دیگر این یافته را پشتیبانی نکرده اند.کودکان و بزرگسالانی که هم اوتیسم دارند و هم صرع دارند ، در مقایسه با افرادی که صرع ندارند ، علائم شدیدتری از اوتیسم ، بیش فعالی بیشتر و ضریب هوشی پایین (IQ) دارند.توضیحات احتمالییک بررسی که به پیوند بین اوتیسم و ​​صرع متمرکز شده بود ، با استفاده از EEG به یافته‌های مختلفی درباره فعالیت الکتریکی مغز پرداخت. این بررسی در ژورنال تحقیقات کودکان وجود دارد. پزشکان اغلب از EEG برای تشخیص صرع استفاده می کنند. EEG می تواند تشنج را ثبت کند ، اما همچنین می تواند فعالیت صرع را تشخیص دهد. این یکی دیگر از فعالیت های الکتریکی مغز است که مربوط به صرع است. این یافته ها نشان می دهد که فعالیت صرع در افراد مبتلا به اوتیسم شایع تر است ، حتی اگر هرگز تشنج نداشته اند. مشخص نیست که درمان این ناهنجاری های EEG به علائم بیماری اوتیسم کمک خواهد کرد. طبق این بررسی در بعضی از مطالعات ، میزان بالای صرع در EEG مبتلایان به اوتیسم مشاهده شده است ، حتی در صورت عدم تشخیص صرع. برخی دانشمندان معتقدند که این ناهنجاریها ممکن است ارتباطی با ایجاد اوتیسم داشته باشد.با این حال ، این بررسی نمی تواند نتیجه گیری قوی ای را به دست آورد و هنوز هیچ اثبات روشنی برای پیوند وجود ندارد. یک احتمال این است که اوتیسم و ​​صرع از نظر عوامل ژنتیکی با هم همپوشانی دارند. تحقیقات در مورد یک لینک بالقوه در حال انجام است. دکتر سالیان واکفورد در مقاله ای که توسط ResearchGate در سال 2015 منتشر شد ، خاطرنشان کرد: افراد مبتلا به صرع اغلب رفتارهایی را نشان می دهند که مشابه مواردی است که در اوتیسم وجود دارد.وی خاطرنشان کرد: افراد مبتلا به صرع طولانی مدت اغلب در تعامل اجتماعی مشکل دارند ، اما این سوال مطرح است که آیا این علائم بعلت اختلال اوتیسم می باشد یا اینکه نتیجه زندگی در یک وضعیت بهداشتی نگران کننده است. با این وجود ویكفورد فهمید که افراد مبتلا به صرع اغلب دارای صفات اجتماعی هستند که شباهت هایی با اوتیسم دارد ، آنها اغلب ویژگیهای اصلی شناختی اوتیسم مانند رفتارهای مكرر را ندارند.یکی از دلایل این امر می تواند این باشد که صرع و اوتیسم برخی از ویژگیهای ژنتیکی را به اشتراک می گذارند ، اما این همه مسئله نیست.چه باید موقع پزشک را ملاقات کنید؟والدین و افرادیکه که از افراد مبتلا به اوتیسم مراقبت می کنند ، باید به دنبال نشانه هایی از وجود صرع باشند که:۱. خیره شدن غیر قابل توضیح۲. حرکات غیر ارادی۳. سردرگمی بدون دلیل مشخص۴. سردردهای شدید۵. خواب آلودگی و اختلال خواب۶. تغییر در توانایی ها یا احساسات بدون دلیل روشنبرخی محققان مشاهده كرده اند كه كودكان 18 تا 24 ماهه كه مبتلا به اوتیسم هستند ممكن است در صورت بروز صرع مهارتهایی را كه قبلاً آموخته اند از دست بدهند.وجود صرع ممکن است در فرد تأثیر بگذارد:۱. مهارت های زبانی و ارتباطاتی۲. مهارت های تفکر و استدلال۳. رفتار – اخلاقاین از دست دادن مهارت ها ، رگرسیون (برگشت یا پسرفت) نامیده می شود. با این حال ، این رگرسیون در هر مورد اتفاق نمی افتد ، و یافته ها بحث برانگیز است. هرکسی که علائم صرع داشته باشد ، باید به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کند. تشخیص صحیح و درمان ممکن است به کنترل فعالیت غیرمعمول مغز و جلوگیری از تشنج کمک کند.درمان صرع و اوتیسمپزشکان درمان های مختلفی را برای صرع و اوتیسم تجویز می کنند ، اما اگر پیوندی وجود داشته باشد ، می تواند پیامدهای آن برای گزینه های درمانی آینده باشد. دانشمندان همچنین بررسی كردند كه آیا درمان صرع در كودكان مبتلا به اوتیسم می تواند به نفع صرع و هم اوتیسم باشد. با این حال هنوز مشخص نیست که آیا داروهای درمان صرع برای مبتلایان به اوتیسم که صرع ندارند ، اما EEG آنها فعالیت صرع را نشان می دهد ، مفید است. بنابراین نیاز به تحقیقات با کیفیت تر در مورد مفید بودن داروهای صرع برای مبتلایان به اوتیسم وجود دارد. آزمایشات بالینی همچنین نشان می دهد که چنین درمانی قبل از تجویز پزشکان بی خطر و مؤثر است.وقتی کودکی که مبتلا به اوتیسم و ​​صرع است ، درمان بیماری صرع را دریافت می کند ، دانشمندان می گویند که به نظر نمی رسد این درمان در تشخیص اوتیسم تأثیر بگذارد. با این حال برخی از افراد هنگام دریافت این روش درمانی ، پیشرفت هایی در شناخت ، ارتباطات و رفتارها مشاهده کرده اند.حرف آخردانشمندان موافق هستند كه صرع و اوتیسم اغلب با هم اتفاق می افتند ، اما دلیل و چگونگی این اتفاق هنوز ناشناخته است. در آینده درک بهتر از هر دو شرایط و هرگونه ارتباط بین این دو ممکن است منجر به تشخیص و درمان مؤثرتر شود.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Mon, 20 Apr 2020 04:48:23 +0430</pubDate></item><item><title>علائم تشخیص اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/علائم-تشخیص-اوتیسم-g1adhwyfh7ip</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2-%D8%AA%D8%AE%D8%B5%D8%B5%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85/ علائم تشخیص اوتیسماوتیسم یا درخودماندگی ، نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه ‌سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته می‌شود. این اختلال در پسران شایع‌تر از دختران است. وضعیت اقتصادی ، اجتماعی ، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم ، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی ، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی مشکل دارند. این اختلال ، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می‌سازد. در بعضی موارد ، رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز دیده می‌شود. در این افراد حرکات تکراری (پروبال زدن) و پاسخ‌های غیرمعمول به افراد ، دلبستگی به اشیاء یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود. ممکن است در حواس بینایی ، شنوایی ، بساوایی ، بویایی ، چشایی ، عمقی و وستیبولار نیز حساسیت‌های غیرمعمول دیده شود. هستهٔ مرکزی اختلال در اوتیسم ، اختلال در ارتباط است. از هر ۶۰ تا ۷۰ تولد زنده در دنیا ، یک نفر مبتلا به اوتیسم است. کارشناسان ، زندگی ماشینی و عوامل ناشی از آن مانند استرس را در سیر صعودی ابتلا به این بیماری دخیل می‌دانند. نتیجه یک مطالعه نشان می‌دهد زنان دارای اضافه وزن زیاد و مبتلا به دیابت ، در صورتی که باردار شوند ، بیش از مادران سالم با احتمال تولد نوزاد اوتیستیک روبرو خواهند بود.روز آگاهی جهانی اوتیسم روز دوم آوریل هر سال است که سازمان‌های فردی اوتیسم را در سراسر جهان دور هم می‌آورد تا به اموری مانند تحقیق ، تشخیص ، درمان و پذیرش عمومی افراد مبتلا به این اختلال رشد کمک کند.واژه‌شناسیواژه اوتیسم ، از دو بخش تشکیل شده‌است: اوتیس یعنی خود و ایسم یعنی گرایش. اوتیسم یعنی خودگرایی و عدم توجه به محیط اطراف. این واژه ، از زبان یونانی وارد زبان‌های مختلف شده‌است.ضوابط تشخیص اوتیسموجود حداقل ۶ مورد از مواردی که در بندهای اول و دوم و سوم توصیف شده‌اند ، لااقل دو مادّه از بند اول و یک مادّه از هر یک از بندهای دوم و سوم الزامی است.اختلال کیفی ، در تعامل‌های اجتماعی با توجه به وجود دست کم ۲ عنصر از عناصری که در پی می‌آیند:اختلال بارز در به کار بردن رفتارهای غیر کلامی متعدّد ، مانند تماس چشمی ، حالت چهره ، وضع بدنی و حرکت‌ها به منظور تنظیم تعامل‌های اجتماعی.ناتوانی در ایجاد روابط با همسالان به تناسب سطح تحول.فقدان تمایل خودانگیخته به تقسیم کردن شادی‌ها ، رغبت‌ها یا موفقیّت‌های خود با دیگران (برای مثال نشان ندادن ، نیاوردن یا اشاره نکردن به اشیای مورد علاقه خود).فقدان تقابل هیجانی یا اجتماعی.اختلال ارتباطی که براساس وجود دست کم یکی از عناصر زیر برجسته می‌شود:تأخیر یا فقدان کامل تحوّل (زبان گفتاری) بدون آنکه با کوشش برای جبران آن از طریق شیوه‌های دیگر مانند حرکت یا حالت‌های چهره ، همراه باشد.در افرادی که به قدر کافی از گفتار متناسب برخوردارند ، اختلال بارز در آغاز یا حفظ جریان محاوره با دیگری.استفاده قالبی و تکراری از زبان یا وجود زبان غیرمعمولی.فقدان بازی‌های تخیّلی (وانمود کردن) متنوّع و ارتجالی یا بازی‌های تقلیدی اجتماعی متناسب با سطح تحوّل.محدود ، تکراری یا قالبی بودن رفتارها ، رغبت‌ها و فعالیت‌ها با توجه به وجود دست کم یک مورد از عناصر زیر نشان داده می‌شود:دل‌ مشغولی متمرکز بر یک یا چند کانون رغبت یکنواخت و محدود که از نظر شدت یا جهت ، نابهنجار است.چسبندگی ظاهراً انعطاف‌ ناپذیر به عادت‌هااطوارگری‌های حرکتی قالبی و تکراری (مانند به هم زدن یا پیچ دادن دست‌ها یا انگشتان ، یا حرکت‌های پیچیده تمامی بدن).دل‌ مشغولی دائم نسبت به برخی از اجزای اشیا.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Mon, 20 Apr 2020 04:40:12 +0430</pubDate></item><item><title>اوتیسم و رژیم غذایی بدون گلوتن و کازئین</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/اوتیسم-و-رژیم-غذایی-بدون-گلوتن-و-کازئین-hjaqbv8kcrmr</link><description> http://drhoseinisianaki.com/%d8%a7%d9%88%d8%aa%db%8c%d8%b3%d9%85-%d9%88-%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%ba%d8%b0%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86-%da%af%d9%84%d9%88%d8%aa%d9%86-%d9%88-%da%a9%d8%a7%d8%b2%d8%a6%db%8c%d9%86/ اوتیسم و رژیم غذایی بدون گلوتن و کازئینرژیم غذایی بدون گلوتن و کازئین برای کودکان با اختلال اوتیسماختلالات طیف اوتیسم (ASD) اختلالات رشدی است که کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث اختلال در توانایی آنها در برقراری ارتباط وتعامل اجتماعی می شود. برای کاهش علائم کودک اوتیستیک، والدین اغلب درمان های جایگزین مانند رژیم های تخصصی را امتحان می کنند. اخیرا، رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین محبوبیت زیادی پیدا کرده است. بعضی از والدین پیشرفت های علائم اوتیسم را با این رژیم غذایی نشان می دهند.با این حال تحقیقاتی در مورد رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین برای کودکان اوتیستیک انجام شده است. در نتیجه، بسیاری از والدین نمی دانند که آیا این رژیم غذایی واقعا در کاهش علائم کودکان مبتلا به اوتیسم تاثیر دارد.کودکان مبتلا به اوتیسم تنوع غذایی کمی دارند و از خوردن بعضی از مواد غذایی مثل میوه ها،گوشت آبپز رشته رشته شده و یا لبنیات اجتناب می کنند که البته در کودکان مختلف متفاوت است به این ترتیب این سوال مطرح می شود که آیا گلوتن باعث ایجاد اوتیسم است یا احتمالا اوتیسم باعث محدود شدن مصرف انواع غذاهای کودک است؟یک رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین برای اوتیسم چیست؟یک رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین نیز به عنوان رژیم غذایی GFCF شناخته شده است. این یکی از درمان های جایگزین برای کودکان مبتلا به اوتیسم است. در صورت رعایت این رژیم تمام مواد غذایی حاوی گلوتن (موجود در گندم، جو و چاودار) و کازئین (در شیر و فراورده های لبنی) از غذای روزانه کودک باید حذف شوند.برخی از والدین کودکان مبتلا به اوتیسم معتقدند کودکانشان  نسبت به مواد موجود در این غذاها حساسیت دارند. بعضی به دنبال تست آلرژی برای تایید هستند. با این حال، حتی اگر آلرژی وجود نداشته باشد، بسیاری از والدین کودکان مبتلا به اوتیسم همچنان تصمیم به ارائه رژیم غذایی GFCF می کنند. در میان تغییراتی که گزارش می کنند، تغییر در گفتار و رفتار است.چگونه رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین برای اوتیسم کار می کند؟مزیت یک رژیم غذایی بدون گلوتن / بدون کازئین مبتنی براین نظریه است که کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است آلرژی یا حساسیت بالا نسبت به غذاهای حاوی گلوتن یا کازئین داشته باشند. گلوتن (پروتئین موجود در گندم) و کازئین (پروتئین موجود در شیر و لبنیات) در ایجاد بیماری اوتیسم مورد اتهام هستند.یبوست و اسهال که در این بیماران معمول است، ظاهراً نقشی مهمی در بیماری اوتیسم بازی می کنند.التهاب روده، در بیماران مبتلا به اوتیسم و بهبودی با محدودیت غذایی کازئین و گلوتن گزارش شده است. بسیاری از متخصصان معتقدند که رژیم غذایی بدون گلوتن و کازئین، ناراحتی‌های معدی روده‌ای را کاهش می‌دهد و باعث بهبود در گوارش ، بهبود در رفتار و تمرکز کودک می‌شود، چرا که این کودکان غالباً دارای ناراحتی‌های گوارشی بوده و در اکثر موارد از مشکلاتی چون یبوست، نفخ کردن و برگشت غذا رنج می‌برند و رفتارهای نابهنجار و بدرفتاری کودک تنها راه انتقال ناراحتی‌های او است.بنابراین استفاده از این رژیم غذایی، کاهش علائم و بهبود رفتارهای اجتماعی، شناختی و گفتار را موجب می شود.با این حال اثربخشی رژیم GFCF برای اوتیسم با تحقیقات پزشکی حمایت نشده است؛ در حقیقت، بررسی تحقیقات اخیر و گذشته به این نتیجه رسیده است که شواهد علمی وجود ندارد که بگوید آیا این رژیم غذایی مفید باشد یا خیر.متأسفانه، حذف همه منابع گلوتن و کازئین بسیار دشوار است.آیا رژیم حذف گلوتن و کازئین در بهبود این بیماری موثر است؟در اکثر مواقع، بله. بسیاری از متخصصان و حتی بسیاری از والدین بر این باور می‌باشند که مهارت‌های اجتماعی و تکلم در فرزندانشان با این رژیم از تغییرات مثبت قابل توجهی برخوردار می‌شود. البته لازم به ذکر است که این رفتارها و نتایج مثبت با چندین ماه رعایت رژیم و البته رفتارها و واکنش‌های منفی ابتدایی همراه می‌باشد.کدام غذاها حاوی گلوتن هستند؟گلوتن مخلوطی از پروتئین های مختلفی است که در دانه های مختلف مانند جو، چاودار و گندم وجود دارد. تعداد زیادی از غذاها حاوی گلوتن هستند. گلوتن ساختار یا اتصال به محصولات پخته را فراهم می کند.حذف گلوتن از رژیم غذایی بسیار دشوار است، بسیاری از فروشگاه ها، به ویژه فروشگاه های مواد غذایی طبیعی،غذاهایی که حاوی گلوتن هستند را نمایش می دهند. با این حال، خواندن برچسب های تغذیه برای دیدن اینکه آیا مواد افزودنی حاوی گلوتن وجود دارد مهم است.هنگامی که کسی در رژیم غذایی بدون گلوتن قرار دارد، بیشتر محصولات نان و غلات ممنوع است. بنابراین، مهم است که اطمینان حاصل شود که کودک (یا فرد دیگری) فیبر، ویتامین ها و مواد معدنی فراوان دریافت می کند. زمانی که غذاهای حاوی گلوتن از بین می روند مکمل می تواند برای کمبود این مواد مغذی مفید باشد.کدام غذاها حاوی کازئین هستند؟کازئین پروتئینی است که در محصولات لبنی و سایر مواد غذایی حاوی لبنیات و یا لاکتوز موجود است. حتی غذاهایی که بدون شیرینی یا لاکتوز آزاد میشوند حاوی کازئین هستند. از آنجا که بسیاری از محصولات سویا و محصولات لبنی تقلبی نیز حاوی کازئین هستند، مهم است که با رعایت رژیم غذایی بدون رژیم غذایی کازئین دقیقا برچسب را بخوانید.چون رژیم GFCF برای مبتلایان به اوتیسم محصولات لبنی را محدود می کند، لازم است مطمئن شوید که رژیم غذایی کودک دارای منابع خوب دیگر کلسیم و ویتامین D است. هر دو برای استخوان ها و دندان های قوی لازم هستند. با پزشک کودک خود درباره غذاهای غنی شده و یا مکمل ها صحبت کنید تا از کمبود مواد غذایی جلوگیری شود.ضعف این رژیم چیست؟این رژیم غذایی نسبتاً رژیم گرانی است و دسترسی به آن نیز سخت است و دنبال کردن آن نیز کمی مشکل می‌باشد چرا که بسیاری از غذاها باید در لیست غذاهای حذفی قرار بگیرد و در نهایت می‌تواند سبب یک تغذیه ناکافی و نامناسب در کودک شود؛ در نتیجه کودک باید همواره با مشورت پزشک و متخصص تغذیه از رژیم درمانی و ویتامین درمانی و مکمل درمانی خوبی برخوردار باشد و تمامی نیازهای تغذیه ای خود را از طریق مکمل‌های توصیه شده دریافت کند.آیا راهنمایی برای رژیم غذایی  بدون  بدون گلوتن / بدون کازئین در خانه وجود دارد؟تعداد زیادی از خرده فروشان آنلاین وجود دارد که محصولات غذایی را برای افراد تحت رژیم غذایی GFCF متمایز می کنند. بعضی از والدین غذاهای GFCF را در مقادیر زیادی تهیه می کنند و برای وعده های غذایی بعدی فریز می کنند.قبل از تغییر در رژیم غذایی GFCF، با پزشک کودک خود مشورت کنید. متخصص تغذیه مجاز می تواند در مورد رژیم غذایی GFCF به شما آموزش دهد و به رژیم غذایی مناسب برای نیازهای بهداشت کودک خود و تنظیمات طعم کمک کند.علاوه بر این، قبل از شروع یک کودک مبتلا به اوتیسم در یک رژیم غذایی بدون گلوتن / کازئین، مراقب منابع پنهان گلوتن باشید. گلوتن در غذاهای سرخ شده یافت می شود که در آرد و حتی در لوازم آرایشی هستند. غذاهای کامل مانند میوه ها، سبزیجات و آجیل ممکن است عاری از کازئین و گلوتن باشند. اما از مخلوط بسته بندی اجتناب کنید زیرا ممکن است عناصر غذایی حاوی گلوتن باشد که در برچسب غذایی ذکر نشده اند.</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Mon, 20 Apr 2020 04:31:41 +0430</pubDate></item><item><title>آب درمانی در فلج مغزی</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/آب-درمانی-در-فلج-مغزی-tn6kqd5cxkmo</link><description>آب درمانی در فلج مغزیچگونه آب درمانی به کاهش علائم فلج مغزی کمک می کند؟هیدروتراپی نوعی از فعالیت تفریحی است که از تمرینات مبتنی بر آب کمک می کند تا به بهبود عملکرد فیزیکی و سلامتی فرد کمک کند. آب درمانی به عنوان یک روش ارزشمند برای درمان افراد مبتلا به فلج مغزی شناخته شده است.در یک استخر آب گرم، آب یک محیط آرام بخش و پرانرژی را برای بیماران فلج مغزی فراهم می آورد. وزن بیمار در آب 90 درصد کاهش می یابد.آب درمانی به عضلات بیماران فلج مغزی کمک می کند تا بتوانند آزادانه در آب حرکت و تمرین کنند بدون اینکه تنشی را در سیستم عضلانی اسکلتی خود ایجاد کنند.به طور کلی، متخصصان آب درمانی جهت درمان بیماران فلج مغزی یکسری اهداف اولیه دارند که شامل کمک به بیمار جهت کنترل بهترعضلات، افزایش اعتماد به نفس ، بهبود عملکرد فیزیکی و کسب استقلال بیشتر می شود. اغلب، Hydrotherapyبه این اهداف دست می یابد. برخی از مزایای فیزیکی و روانی آب درمانی در بیماران فلج مغزی عبارتند از:۱.کاهش ناراحتی: فشار کلی که توسط آب روی بدن ایجاد می شود می تواند در کاهش درد در مفاصل و عضلات مؤثر باشد. آب درمانی به بیماران فلج مغزی کمک می کند تا در آب با درد کمتری تمرین کنند. این اثر زمانی که بیمار در آب گرم تمرین می کند بیشتر تقویت می شود در نتیجه عضلات اسپاستسسیته عضلات کاهش یافته و حرکت راحتتر انجام می شود.۲.مانع از آسیب دیدگی می شود:شناوری آب کمک می کند تا بیماران فلج مغزی بدون آسیب و فشار روی عضلات و مفاصل ورزش کنند . شناوری به آنها اجازه می دهد تا فعالیت های هوازی و بی هوازی را بدون احتمال آسیب به انجام برسانند.۳. تون عضلانی را بهبود می بخشد و کنترل می کند:در آب درمانی کودکان فلج مغزی براحتی حرکت می کنند و ویسکوزیته آب باعث می شود که در حین راه رفتن داخل آب مقاومت 10 برابر بیشتر از راه رفتن روی زمین باشد یعنی با حرکات ساده در آب کودکان فلج مغزی تجربه های حرکتی مناسبی بدست می آورند ضمن اینکه در زمان کوتاه تر بر روی عضلات خود کنترل پیدا می کنند بدون اینکه فشاری روی مفاصل وارد شود این امربه خصوص برای بیماران دچار مشکل تون پایین بسیار کمک کننده است. برای افرادی که دارای تون عضلانی بالا هستند، آب گرم همراه با فشار هیدرواستاتیک باعث حرکت آسانتر زیر آب و کاهش تون عضلانی می شود.۴. بهبود عملکرد قلب و عروق: حتی بدون تمرین یا حرکات، آب درمانی به بهبود آمادگی قلبی عروقی بیمار و افزایش استقامت آنها کمک می کند.۵. بهبود انعطاف پذیری: آب درمانی برای کودکان فلج مغزی حمایت و همچنین مقاومت فراهم می کند،با آب درمانی بیماران فلج مغزی می توانند طیف وسیعتری از تمرینات مربوط به انعطاف پذیری و کششی را انجام بدهند. این به ویژه برای بیماران فلج مغزی که با اندامهای سفت و سخت و عضلات کوتاه کار می کنند مفید است.۶. اعتماد به نفس افزایش یافته: هر ناتوانایی عوارض ذهنی و عاطفی دارد و کودکان فلج مغزی از این امر مستثنی نیستند مشکلات مربوط به دامنه حرکتی ، سفتی در عضلات و درد در طول زندگی بر روی روان کودک فلج مغزی تاثیر گذار است با این حال، آب درمانی می تواند احساس موفقیت در زندگی بیمار را به همراه بیاورد، به خصوص به این دلیل که بهبود عملکرد روزانه آنها را موجب می شود. این به نوبه خود می تواند به بهبود اعتماد به نفس، سلامت روحی و وضعیت کلی بیمار فلج مغزی کمک کند.۷. کاهش استرس: هر گونه ورزش می تواند به کاهش استرس و تنش کمک کند، اما هنگامی که ورزش با تسکین درد همراه شود،تاثیر آن برجسته تر است. هیدروتراپی هر دو را برای بیماران فلج مغزی مهیا می کند، ارائه یک خروجی فیزیکی به همراه کاهش درد و استرس.ورزشهای آب درمانی برای بیماران مبتلا به فلج مغزی:قبل از شروع درمان در آب، کاردرمان سلامت، توانایی ها و مشکلات  کلی کودکان فلج مغزی را ارزیابی خواهد کرد. این به درمانگر آب درمانی کمک خواهد کرد تا برنامه ای را متناسب با نیازهای بیمارفلج مغزی طراحی کند. با توجه به فردیت درمان های آب درمانی زمان مناسب بر اساس نیاز بیمارفلج مغزی متفاوت است. با این حال، بیشتر جلسات 30 تا 45 دقیقه طول می کشد.گرم کردن: جلسات اغلب با دوره گرم کردن شروع می شود، جایی که کاردرمان ها بیماران فلج مغزی را از طریق کشش داخل یا خارج از استخر آماده می کنند. این به آنها کمک می کند که بدن خود را آماده سازند تا آنها غوطه ور شوند. معمولا روال کشش به طور خاص به نیاز هر بیمار بستگی دارد.ورزش: پس از گرم کردن، کاردرمان بیمار را از طریق مجموعه ای از فعالیت های متناسب با نیازهای بیمار هدایت می کند. آب درمانی از تمرینات ساده شروع شده و به تدریج سخت تر می شوند.تمرینات آب درمانی معمولا شامل دستگاه های شناور مثل نودل ها، تابلوهای بدن، هالووین شناور،بالانس بیم داخل آب ،مسگری می باشد. تردمیل های زیر آب و جت های مقاومت می توانند در بهبود راه رفتن و تحرک موثرباشند. در طول هفته ها و ماه های یک دوره درمان، تمرینات ممکن است عمیق تر و شدید تر شود زیرا بیمار مزایای کار آنها را می بیند.سرد کردن: هنگامی که بیمار تمرینات آب درمانی را به پایان رسانده است، کاردرمان ها بیمار را از طریق فعالیت هایی که ضربان قلب را کاهش می دهد و تمرینات مربوط به دامنه حرکتی،بیمار فلج مغزی را برای خروج از آب آماده می کنند.تمرینات مربوط به هر جلسه معمولا روی تهویه، حرکات قلب و ریتم حرکت تمرکز می کنند تا بیماران فلج مغزی بتوانند کنترل عضلانی بیشتری را به دست آورند و دامنه حركت را افزایش دهند. با این حال، سبک خاص ورزش عمدتا به نیازهای بیمار بستگی دارد. با توجه به شدت اختلال بیمار، سن، سطح آمادگی جسمانی و نگرانی های بهداشتی ،تمرین های مناسب آب درمانی برای بیماران فلج مغزی انتخاب می شوند.شنا: شنا یک ورزش قدرتمند برای بیماران فلج مغزی  است، که به آنها اجازه می دهد که سطح استقلال و تحرک بیشتری نسبت به فعالیت های روی سطح زمین داشته باشند. معمولا با وسایل شناور کمک می شود بیماران فلج مغزی تمرکز روی تمرین های شنا را یاد بگیرند و اینکه چگونه با استفاده از سبک های مختلف در آب حرکت می کنند.این کار می تواند به بیماران کمک کند تا قدرت عضلانی را افزایش دهند و در زندگی روزمره خود کنترل بیشتری بدست بیاورند.یوگای آبی: یوگا آبی یک نوع تمرین درمانی است، ترکیب ماساژبا آب و یوگا تاثیر آرام بخشی در کل بدن دارد. این سبک از تمرین تمرکز کمتری بر روی انعطاف پذیری و کنترل عضلات دارد.این نوع ورزش به ویژه برای کمک به بیماران فلج مغزی در دستیابی یا حفظ حرکات مفصلی موثر است.پیاده روی در زیر آب:راه رفتن روی تردمیل زیر آب می تواند یک تمرین بسیار موثر جهت الگوی راه رفتن باشد نظارت کاردرمان می تواند به بیمار جهت اصلاح الگوی راه رفتن ، تعادل و تحرک کمک کند.سایر فعالیت های معمول شامل تمرینات کنترل نفس، تمرینات حرکتی و تمرینات تعادلی با استفاده از دستگاه های شناور در آب های عمیق است که می تواند به بهبود عملکرد روزانه مانند راه رفتن و یا تنفس کمک کند. بازی های اجتماعی در رژیم های درمان کودکان فلج مغزی نیز رایج هستند، مخصوصا در میان کودکان که با مشکالت اجتماعی مواجه هستند. برای هر کدام از این تمرین های ورزشی تجهیزات مناسبی جهت حفظ ایمنی و کمک به بیمار فلج مغزی مورد استفاده قرار می گیرد به عنوان مثال، جلیقه شنا و بازوبند های آموزش شنا.http://drhoseinisianaki.com</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Fri, 10 Apr 2020 16:17:25 +0430</pubDate></item><item><title>آب درمانی در اختلال اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/آب-درمانی-در-اختلال-اوتیسم-hzuofrlpq0kl</link><description>آب درمانی در اختلال اوتیسمورزش منظم و فعالیت بدنی برای کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار مهم است و این کودکان فاقد فعالیت حرکتی مناسب هستند این امر اهمیت هیدروتراپی را برای کودکان مبتلا به اوتیسم نشان میدهد. برای بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم، به علت فقدان انگیزه، اختلالات حرکتی یا عدم اعتماد به نفس، ورزش مناسب می تواند دشوار باشد.مطالعات نشان داده اند که کودکان مبتلا به اوتیسم در مقایسه با کودکان عادی بعلت عدم تحرک مناسب شانس بیشتری برای اضافه وزن دارند؛که این امر باعث می شود که درمان هیدروتراپی برای کودکان مبتلا به اوتیستیک حتی مهم تر باشد. آب درماني به كودكان مبتلا به اوتيسم کمک میکند تا از نظر جسماني سالم باشند و خطر ابتلا به اضافه وزن را كاهش دهند.فواید آب درمانی در اختلال اوتیسم:هیدروتراپی به شش روش مختلف کمک می کند تا اختلال اوتیسم را کاهش دهد. بعضی از این روش ها به مهارت های حسی و اجتماعی کمک می کند. هیدروتراپی نیز به کودکان کمک می کند در مورد ایمنی آب یاد بگیرند.۱. آب درمانی به پردازش حسی کمک می کندکودکان مبتلا به اوتیسم به راحتی پریشان می شوند و به بافت های خاص حساس هستند. آب گرم کودکان را آرام می کند و در طول هیدروتراپی کمک می کند تا حواس کودک را تعدیل کند. فشار هیدرواستاتیک در طول درمان ایجاد می شود و بدن را در آب محاصره می کند و لمس قابل تحمل تر می شود در نتیجه تدافع لمسی کاهش می یابد.۲. فواید جسمانیکودکان اوتیستیک مهارت های شنا، تعادل و قدرت را در حین آب درمانی به دست می آورند. آنها همچنین وضعیت بدن و مهارت های حرکتی خود را بهبود می بخشند. با کاهش وزن بدن در آب، استرس کمتری در طول تمرینات درمانی وجود دارد.۳. کمک به مهارت های اجتماعیهیدروتراپی می تواند به تنهایی یا با گروه های کوچک انجام شود. کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب تعامل اجتماعی را در حالی که در گروه های کوچک هستند، یاد می گیرند و در حالی که در آب هستند می توانند مهارتهای اجتماعی را با دیگران به اشتراک بگذارند . استفاده از هیدروتراپی باعث افزایش اعتماد به نفس و اطمینان بیشتر کودکان می شود و به آنها کمک می کند تا به دستورات شفاهی تمرکز بیشتری داشته باشند. کودکان نگرش مثبت، عزت نفس بالاتر و تعامل بیشتر با روابط بین فردی را با آب درمانی را توسعه می دهند.۴. یادگیری شناختیکودکان طیف وسیعی از حرکات، رشد تکاملی عصبی، و آگاهی بدن را با آب درمانی بهبود می بخشند. دامنه توجه و تمرکزآنها همراه با توانایی پیروی از مسیر، افزایش می یابد.۵. تکمیل فعالیتکودکان مبتلا به اوتیسم با نشانه های بصری و پاداش های ملموس بهتر از نشانه های کلامی پاسخ می دهند. این کودکان که عمل آب درمانی را نیز انجام می دهند، تمایل بیشتری به یادگیری بصری دارند.۶. ایمنی آبدر طول آب درمانی، کودکان درک درستی از ایمنی آب دارند، اما هنوز هم نیاز به نظارت قابل توجهی دارند؛ زیرا آنها هنوز پاسخ های کلامی ندارند. این کودکان با آب آشنا می شوند، مهارت های شنا را یاد می گیرند.اطلاعات اضافی در مورد آب درمانی برای کودکانهیدروتراپی برای بزرگسالان و کودکان به طور یکسان استفاده می شود، اقدامات خاصی برای یک دوره درمان موفق در نظر گرفته می شود.کودکان در مقایسه با بزرگسالان به دمای پایین تری نیاز دارند. دمای آب ایمن برای آب درمانی در کودکان 90 تا 94 درجه فارنهایت است. همچنین زمان آب درمانی با توجه به سن و سایز بدن متفاوت است. به عنوان مثال، یک کودک پنج ساله برای یک جلسه موفق به مدت 50 دقیقه از هیدروتراپی استفاده خواهد کرد یعنی سن کودک را در عدد 10 ضرب میکنیم به ازاء هر سال 10 دقیقه در آب میتواند باشد.زمان آب درمانی: سن کودک ×10 دقیقهزمان آب درمانی کودک ۵ ساله:5×10=50 دقیقهسه عامل کلیدی در درمان هیدروتراپی وجود دارد: 1.گرما، 2.شناوری و3.ماساژ. گرمای آب کمک می کند کودک قبل از شروع درمان آرام شود. شناور بودن آب سبب کاهش وزن بدن می شود و در طی حرکات و تمرین باعث کاهش فشار روی بدن می شود. ویژگی ماساژ با مخلوط آب و هوا از طریق جت آب ایجاد می شود. جت های آب به آرامی ماهیچه ها کمک می کنند، بدن را ماساژ می دهند و به راحتی پردازش های حسی در کودکان امکان پذیر می شوند.http://drhoseinisianaki.com</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Fri, 10 Apr 2020 16:04:34 +0430</pubDate></item><item><title>گفتاردرمانی در اختلال اوتیسم</title><link>https://virgool.ir/@ehsan.sianaki/گفتاردرمانی-در-اختلال-اوتیسم-uwilzt0nd98u</link><description>اوتیسم یک ناتوانی در رشد تکاملی است که معمولا قبل از 3 سالگی شروع می شود. اوتیسم بخشی از یک گروه از اختلالات عصبی است که ممکن است شامل اختلال درارتباط و همچنین اختلال در تعامل اجتماعی و مهارت های شناختی و گفتاری باشد. اختلال طیف اوتیسم یا ASDممکن است با طیف گسترده ای از صفات مرتبط باشد که شامل موارد ذیل می باشد:۱.فعالیت های تکراری۲.مقاومت شدید به تغییرات در روال روزانه۳.پاسخ های غیر معمول به چیزهایی مانند لمس۴.ناتوانی در تعامل با محیط۵.اختلال یکپارچگی حسیافراد مبتلا به اوتیسم  مشکلات بزرگی در ارتباطات کلامی و غیرکلامی دارند. آنها همچنین ممکن است به سختی بتوانند به طور اجتماعی ارتباط برقرار کنند. به این دلیل، گفتار درمانی بخش مهمی از درمان اوتیسم است. گفتار درمانی می تواند طیف گسترده ای از مشکلات ارتباطی در افراد مبتلا به اوتیسم را درمان کند.مشکلات متداول کودکان اوتیستیک در زمینه گفتاری و ارتباطی چیست؟اوتیسم می تواند روی کلام، توسعه زبان و ارتباطات اجتماعی از بسیاری جهات تاثیر بگذارد.مشکلات گفتاری فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است:۱.ممکن است اصلا صحبت نکنند۲.سر و صدای ناگهانی، گریه، صدای خشن۳.صحبت در حین موسیقی۴.ادا کردن کلمات شبیه صوت یا آوا۵.از آهنگ نا آشنا یا سخنرانی رباتیک استفاده کند۶.تکرار طوطیوارصحبت های شخص دیگر که به آن اکولالیا گفته می شود(echolaliaنامیده می شود)۷.استفاده صحیح از عبارات و کلمات ولی با تون صدای نارسایکی از هر سه کودک اوتیسم در تولید کلام برای ارتباط با دیگران ناتوان است و قادر به درک کلام دیگران نیز نمی باشد.مشکلات ارتباطی :فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است یکی یا بیشتر از این چالش های ارتباطی را داشته باشد:۱.مشکل در مهارت های کلامی به همراه تماس چشمی و حرکات چهره۲.مشکل درک معنای کلمات خارج از متنی که آن را آموخته است۳.حفظ کردن مطالب شنیده شده بدون درک از معنای آن مطلب۴.تکرار طوطیوار کلمات به عنوان روش اصلی برقراری ارتباط۵.درک کم از معنای کلمات یا نمادها۶.کمبود زبان خلاقبه دلیل این چالش ها، کودک مبتلا به اوتیسم باید نحوه صحیح صحبت کردن را یاد بگیرد. کودک همچنین باید یاد بگیرد که چگونه از زبان برای برقراری ارتباط استفاده کند. این شامل دانستن چگونگی انجام مکالمه است. همچنین شامل درک از نشانه های کلامی و غیر کلامی از سوی دیگران می باشد مانند حالات چهره، تون صدا و زبان بدن است.گفتاردرمانی چه نقشی را در درمان اوتیسم ایفا می کند؟پاتولوژیست های زبان گفتاری، درمانگرانی هستند که در درمان مشکلات زبان و اختلالات گفتاری تخصص دارند. آنها با تشخیص زودهنگام و تشخیص افرادی که در معرض خطر هستند، بخش مهمی از تیم درمان اوتیسم هستند. درمانگرهای گفتار اغلب به تشخیص اوتیسم و ​​ارجاع به سایر متخصصان کمک می کنند.هنگامی که اوتیسم تشخیص داده می شود، گفتاردرمانگران بهترین راه ها را برای بهبود ارتباطات و بهبود کیفیت زندگی افراد انتخاب می کنند. در طول درمان، پاتولوژیست زبان گفتاری نیز با خانواده، مدرسه و دیگر متخصصان همکاری نزدیکی دارد. اگر فرد مبتلا به اوتیسم کلام نداشته باشد یا مشکل بزرگ با گفتار داشته باشد، گفتار درمانگر ممکن است جایگزین هایی برای گفتار ارائه دهند.تکنیک های گفتار درمانی عبارتند از:۱.گوینده های الکترونیکی۲.اشاره کردن یا تایپ کردن۳.استفاده از تابلوهای تصویر با کلمات، که به عنوان سیستم های ارتباطی تبادل عکس شناخته می شود، استفاده از تصاویر به جای کلمات برای کمک به کودکان اوتیستیک جهت یادگیری برقراری ارتباط با دیگران۴.استفاده از صداهایی که کودک اتیستیک نسبت به آن حساسیت کم و یا زیاد دارند جهت تولید صدای گفتار۵. بهبود تلفظ کلمات  با ماساژ یا تمرین های مربوط به لب ها یا عضلات صورت۶. بطور یکنواخت یا با یک وزن خواندن برای مطابقت با ریتم، استرس، و روانی جملاتفواید گفتاردرمانی برای کودکان اوتیستیکگفتار درمانی می تواند ارتباط کلامی را بهبود ببخشد. این باعث می شود افراد مبتلا به اوتیسم توانایی خود را برای ایجاد روابط و عملکرد در زندگی روزمره بدست آورند.اهداف خاص گفتاردرمانی عبارتند از کمک به فرد مبتلا به اوتیسم در:۱.تلفظ صحیح کلمات۲.برقراری ارتباط بصورت کلامی و غیرکلامی۳.درک ارتباط کلامی و غیرکلامی،درک مقاصد دیگران۴.برقراری ارتباط بدون ایجاد انگیزه از طرف دیگران۵.درک زمان و مکان مناسب برای ارتباط برقرار کردن؛ برای مثال، هنگامی که می گویند &#34;صبح بخیر&#34;۶.توسعه مهارت های مکالمه۷.ایده های مبادله۸.توسعه مهارت های ارتباطی۹.لذت از برقراری ارتباط، بازی و تعامل با همسالان۱۰.یادگیری مهارت خود تنظیمیبهترین زمان برای شروع گفتار درمانی در کودکان اوتیستیک چه وقتی است؟هرچه زودتر، بهتر.اختلال طیف اوتیسم معمولا قبل از 3 سالگی مشهود است و تاخیر گفتار را می توان در اوایل 18 ماهگی شناخت. در بعضی موارد، اوتیسم را می توان در اوایل 10 تا 12 ماهگی شناسایی کرد. بسیار مهم است که شروع گفتار درمانی در اسرع وقت باشد، زمانی که می تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد شروع شود.که این امر تاثیر بسزایی در جلوگیری از درخودفرورفتگی کودکان اوتیستیک و افزایش سطح هوشیاری دارد.با شناسایی و مداخله زودهنگام، دو نفر از هر سه کودک پیش دبستانی که مبتلا به اوتیسم هستند، مهارت های ارتباطی و درک زبان گفتاری را بهبود می بخشند. تحقیقات نشان می دهد کسانی که بیشترین بهبود را دارند اغلب کسانی هستند که اکثر گفتادرمانی را دریافت می کنند.http://drhoseinisianaki.com</description><category>ehsan.sianaki</category><author>ehsan.sianaki</author><pubDate>Tue, 07 Apr 2020 02:04:19 +0430</pubDate></item></channel></rss>