https://virgool.ir/feed/@ehsan.orvefa2026-11-11 09:43:00https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@ehsan.orvehttps://virgool.ir/@ehsan.orve/پارچه-ی-پوسیده-ی-خیس-vfxknarr3r8n مشکل زیربار نرفتن. تصمیم گرفتی پای عواقبش وایسا. همینجا. حرکت نکن. تلاش نکن اون پارچه‌ی نازک پوسیده را روی تن خیس بکشی. وقتی پارچه چسبید به پوست تمام پستی و بلندی‌ها آشکار می‌شوند. میر۵میر۵Tue, 03 Jan 2023 10:16:33 +0330https://virgool.ir/@ehsan.orve/گنج-دایه-پره-i8ti25fqjoauهر روز صبح استرس دارم. هر روز صبح نگرانم. بعد نفخ می‌کنم. دایمتیکون هم جواب نمی‌دهد. امروز سه تا جویدم. نورعلی‌نور است که فردا هم مصاحبه دارم. احتمالا تا فردا روده‌هایم از شدت استرس آب شوند و مذاب بریزند بیرون. اینطوری راحت می‌شوم. دیگر نیازی نیست روبروی سه تا اجنبی بشینم و با انگلیسی دست و پا شکسته مجابشان کنم که من را استخدام کنند. بعد ما برویم آن سر دنیا. توی دنیای جدید، همه چیز از اول. باید ساز بزنم. شاید ساز زدن شد کار اصلی‌ من. شاید من یک گیتاریست مادرزادی هستم و خودم خبر ندارم. یکی دوسال اگر انرژی بذارم شاید این کار را گذاشتم کنار و رفتم روی صحنه. مثلا. دایه می‌گفت پیش خدا هیچی نه. گنج خدا پره. میر۵میر۵Wed, 20 Apr 2022 11:19:44 +0430https://virgool.ir/@ehsan.orve/پیپ-و-نخ-تسبیح-nn36clvokwi6آن روز صبح زدم بیرون رفتم به فروشگاهی که چندسال است هر روز چند دقیقه ویترینش را نگاه می‌کنم. رفتم تو یک پیپ با تمام بساطش خریدم. یک میلیون تومان پیاده شدم ولی ارزشش را دارد. هر روز پشت میزم به پیپ توی کتابخانه فکر می‌کنم. توی کیف است. به آرزو قول داده‌ام زیاده‌روی نکنم. روزی یک بار. شبی یک بار در واقع. گران‌ترین تنباکو را خریدم و فروشنده خوشحال شد. فکر نمی‌کنم به خاطر پول بوده باشد. چون یک دوستی در صحبت‌هایش بود که آدم می‌فهمید. به خاطر همین چانه نزدم. البته که هیچ وقت نمی‌زنم. حالا چندهزار تومان بالا و پایین به جایی بر نمی‌خورد. فرداش سرچ کردم و یک آقایی توی یوتیوب پیدا کردم که با عشق توی چند ویدیو روش پیپ کشیدن را توضیح می‌داد. دوباره یک دوستی در صحبت کردنش بود که آدم می‌فهمید. شاید این راز تنباکو است. آدم‌ها را به هم وصل می‌کند. آدم‌هایی که با تنباکو به هم وصل می‌شوند. مثل یک تسبیح و دانه‌هایش. میر۵میر۵Wed, 20 Apr 2022 11:12:59 +0430https://virgool.ir/@ehsan.orve/روحیه-را-نگه-دار-aaetmykclssoسال‌ ها پیش، آن موقعی که جوان تر بودم و در رویا و افکار خودم غرق، چیزی برایم اهمین نداشت. در ظاهر داشت ولی در اصل نداشت. خودخواهی با کیفیت بالا. بی اهمیتی موضوعاتی که مستقیم به من مربوط نبودند به وضوح در همه ی رفتارم آشکار بود. کاش می توانستم برگردم به گذشته، جبران فرزندی و برادری که نکردم را بکنم. الان دورم. دور به معنای مسافتی. هزار کیلومتر تقریبا. الان کمی بیشتر بلدم که چه باید بکنم ولی دورم. اشک هایی که گاهی پشت چراغ قرمز، یک چهارراه مانده به شرکت سرازیر می شوند. آخرش را الان بگویم عذاب وجدان دارم. حواسم نبود به آدم های عزیزم. شاید اگر بود الان هزار کیلومتر دور تر نبودم. شاید اگر دورتر از نوک دماغم را دیده بودم انقد سریع همه ی کارها را نمی کردم. همه ی کارهایی که دوست داشتم. کار زندگی خونه. همیشه نوک دماغم را دیده ام. اگر الان از زاویه قضاوت کنندگان بیرونی همه چیزم روی روال است به خاطر شانس است. وگرنه من کجا و آینده نگری کجا. من اصلا بلد نیستم آینده نگر باشم. باید کاری از دستم بربیاید. نباید انقدر دور باشم. عمو موسی زنگ زد. 6 سال پیش. گفت پدرت به خاطر تصادف عذاب وجدان دارد. پشت فرمان بوده و الان همه ی تقصیرها را به گردن گرفته است. آن موقع هم دور بودم. فهمیدم که باید کاری بکنم. ولی نمی دانستم چه کاری. فکر کردم شاید بهتر باشد زنگ بزنم. ولی چه باید می گفتم؟ بلد نبودم چه جمله هایی باید بگویم که بدتر نشود. یادم نیست زدم یا نه. همینقدر خودخواه و فراموش کننده. فراموش کردم باید زنگ بزنم ولی حرف عمو موسی را فراموش نکردم. مثل هزاران حرف و صحنه ای که فراموش نکرده ام. میر۵میر۵Wed, 10 Mar 2021 14:15:42 +0330https://virgool.ir/@ehsan.orve/هیجان-oi1cf4v8ooqrخواب مثل دوستی که با موتور ۱۲۵ آمده دنبالت و دم در از زور سرما به خودش می‌پیچد و این پا آن پا می‌کند هر شب می‌آید دم در. دم در خانه‌ی پدرم شاید هم مادرم. چون خانه ارث مادرم است و این جایی که من توی این شهر بی در و پیکر خریدم مال باباست. حاصل ۳۰ سال معلمی. هر شب می‌رفتیم بیرون‌ هر شب هر شب. سرما گرما موتور پیاده ماشین هر چی. باید می‌رفتیم باید مغز استخوان ترکیده را می بردیم بیرون. وگرنه سگ توش می‌رفت و دق می‌کردیم.میر۵میر۵Sat, 24 Oct 2020 23:53:46 +0330https://virgool.ir/@ehsan.orve/عنوان-را-اینجا-بنویس-i0ki3ux3nyljهر چه دوست دارم می‌نویسم ولی قبل از آن باید قوانین و مقررات را مطالعه می‌کردم. اینطوری که بنویسم بعدا با چوب دنبالم کنند که آی ماتحتت را بیاور که زجر است. حالا بیا بگو چرا شب‌ها دوست نداری بخوابی؟ فکر کن. خوب. نتیجه را برایم بگو. اینطوری ذهنت خالی می‌شود. آرزو همیشه به من می‌گوید ذهنت را خالی که و لامصب انگار آب را گرفته باشی توی سراشیبی جایی که سال‌ها گذر آب تراشیده‌اش است و الان خشک خشک است.میر۵میر۵Sat, 24 Oct 2020 23:48:07 +0330