https://virgool.ir/feed/@ehsan.mir2000fa2026-11-11 23:20:55https://files.virgool.ir/upload/users/21906/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@ehsan.mir2000https://virgool.ir/@ehsan.mir2000/تفاوت-تهران-و-مونتریال-کانادا-در-تمسخر-لهجه-ها-۵-kimi3uuyqbglرژه ملیت ها در مونتریالتهران: در ایران به طور کلی لهجه فارسی تهرانی، لهجه به‌روز و باکلاس حساب میشه. همه به دفعات دیدیم که کسایی که لهجه های دیگه داشته باشن به چشم داهاتی، شهرستانی و بی‌کلاس دیده میشن. خود این افراد هم به شدت از حضور در جامعه ترس دارن، چون به خاطر لهجه شون تحقیر میشن و یا مایه خنده بقیه میشن‌. من حتی بارها دیدم استادی توی دانشگاه لهجه ترکی داشته و مورد تمسخر بچه ها قرار گرفته. من بارها دیدم که راننده تاکسی به کسی، به خاطر لهجه اش یا ظاهر اون شخص، بگه داهاتی ( موقع بحث سر کرایه ). به طور کلی تهران جای ایده آلی برای تنوع فرهنگی نیست، چون اگر یکدست نباشید تحقیر میشید یا سوژه خنده. لحظه‌ای فکر کنید که چقدر جوک هامون توش لهجه دخیل هست؟ چقدر صفت داهاتی و شهرستانی بد حساب میشه؟ ما تهرانی‌ها، نژادپرست ترین آدم های روی زمینیم.مونتریال: وقتی با ذهنیت بسته و جهان‌ندیده تهرانی وارد مونتریال میشید از شدت تنوع و پذیرش فرهنگی به شدت متعجب خواهید شد. مثلا تعجب می کنید که هیچ وقت در هیچ کجا به خاطر لهجه و ظاهرتون تحقیر یا تمسخر نمیشید. می بینید که هر چقدر هم غلط و با لهجه اشتباه صحبت کنید، نه کسی می خنده و نه کسی با کسی پچ پچ می کنه و با دست نشون تون میده. کم کم ترس تون میریزه و می بینید که حتی با داشتن لهجه چقدر راحت و بدون استرس می تونید با انسان ها تعامل کنید و دوست بشید هیچ وقت ترس از قضاوت نداشته باشید‌. من اینجا بارها شنیدم که مردم به داشتن این تنوع فرهنگی افتخار می کنن و همه تلاش شون رو می کنن که مهاجرین بتونن جذب جامعه بشن.من وقتی اولین ارائه ام رو به زبان انگلیسی داشتم، یهو فهمیدم که چقدر ترسی از لهجه ایزانی افتضاح‌ام ندارم و چقدر خوبه که حضار به خوبی بهم توجه می کنن و گوش میدن. در حالی که اون اوایل وقتی با ذهنیت تهرانی‌ام وارد مونتریال شده بودم همیشه انتظار داشتم که تحقیر یا تمسخر بشم.بحث تنوع فرهنگی کانادا و محدودیت نژادپرستانه ایرانی، موضوع پست بعدی ام خواهد بود‌.من یک سال هست در مونتریال زندگی می کنم. همه زندگی من پیش از اون در تهران گذشته. مقایسه من بنا بر مشاهده های من هست. ممکن هست برای هیچ کس دیگه ای با شهر های مشترک صدق نکنه چه برسه به اینکه شهر ها متفاوت باشه. هدف از نوشتن ثبت تفاوت هاست تا برای خودم عادی نشوند. از نظر من تفاوت ها فقط و فقط در رفتارهای انسان ها و مراودات انسانی است، بقیه تفاوت ها از همین نشات می گیرد. موضوع این هست که اینجا آدم کلن طور دیگری هستند.Ehsan MirsaeediEhsan MirsaeediWed, 21 Nov 2018 10:40:28 +0330https://virgool.ir/@ehsan.mir2000/تفاوت-تهران-و-مونتریال-کانادا-در-اجاره-خانه-4-z4xukixrpck3تهران: در تهران عملا هیچ نظارت و قانونی برای اجاره خونه وجود نداره. تقریبا هر کس با توجه به میل خودش و شرایط موجود اجاره خونه رو مشخص می کنه. افزایش اجاره خونه تا حتی دو برابر یا سه برابر هیچ اتفاق عجیبی نیست، مخصوصا در سال های اخیر. تقریبا هر کسی که صاحب خونه نیست، همش در هول و ترس اجاره خانه سال بعد هست و با این استرس روز رو شب می کنه، چون واقعا مشخص نیست که چقدر اجاره افزایش پیدا خواهد کرد. برای رهایی از این ترس ها هست که خیلی ها حاضر هستند زیر با هر قسط و فشاری برن که بالاخره بتونن صاحب خونه بشن تا لااقل از سقف بالای سرشون مطمئن بشن. حتی اگر خونه در شان شون نباشه.مونتریال: در اینجا اداره مسکن کبک بر اساس فاکتور های مختلفی نظیر افزایش مالیاتِ فدرالی و استانی، افزایش بهای سوخت و انرژی و موضوعات دیگر، راهنمایی را منتشر می کند که بر اساس آن میزان افزایش اجاره بها مشخص خواهد شد. همونقدر که افزایش این موضوعات اهمیت داره، کاهش این ها هم در کاهش اجاره بها تاثیر خواهد داشت. اگر به هر دلیلی مستاجر افزایش قیمت رو غیرعادلانه بدونه، می تونه شرایط جدید رو نپذیره و صاحب خونه موظف هست تا حداکثر مدت یک ماه پرونده ای رو برای اداره مسکن ارسال کنه و دقیق و با سند و مدرک و صورت حساب خرج هایی که برای خونه انجام داده باید دادگاه رو قانع کنه که به چه دلیل افزایشی خارج از عرف رو طلب کرده. در ضمن، صاحب خونه هم به هیچ وجه حق خارج کردن مستاجر رو نداره مگر اینکه این موضوع در قرارداد بین طرفین ذکر شده باشه. در هر حال تا جایی که من دیدم، افزایش اجاره خونه حداکثر می تونه 2 درصد باشه. تازه در نظر بگیرید که شما هیچ پول پیشی هم به صاحب خانه نمیدید و این موضوع اصلا در اینجا وجود نداره. به طور مثال افزایش اجاره خونه من فقط برابر با 15 دلار بود امسال. به همین دلیل، مستاجر بودن به هیچ وجه اتفاق ترسناک و استرس زایی نیست. من یک سال هست در مونتریال زندگی می کنم. همه زندگی من پیش از اون در تهران گذشته. مقایسه من بنا بر مشاهده های من هست. ممکن هست برای هیچ کس دیگه ای با شهر های مشترک صدق نکنه چه برسه به اینکه شهر ها متفاوت باشه. هدف از نوشتن ثبت تفاوت هاست تا برای خودم عادی نشوند. از نظر من تفاوت ها فقط و فقط در رفتارهای انسان ها و مراودات انسانی است، بقیه تفاوت ها از همین نشات می گیرد. موضوع این هست که اینجا آدم کلن طور دیگری هستند. Ehsan MirsaeediEhsan MirsaeediTue, 20 Nov 2018 20:25:02 +0330https://virgool.ir/@ehsan.mir2000/تفاوت-تهران-و-مونتریال-کانادا-3-ofopxrqhavezایستگاه دوچرخه BIXIتهران: در تهران عملا جایی برای دوچرخه ها وجود ندارد. نه خیابان ها و معابر برای این موضوع ساخته شده اند. نه راننده ها و نه عابرین فرهنگ برخورد با دوچرخه سواران را بلد نیستند. هوا آنقدر آلوده هست که اجازه دوچرخه سواری رو به خاطر بیماری قلبی به شما نمیده. و در آخر اینکه مکانیزم شبکه با کیفیت و گسترده ای برای دوچرخه های عمومی وجود ندارد.مونتریال: در شش ماه سال که امکان دوچرخه سواری وجود داره، خیلی جاها به جای ترافیک ماشین ها، ترافیک دوچرخه سوار ها رو مشاهده می کنید. استفاده از دوچرخه بسیار بسیار متداول هست. آدم ها با دوچرخه سر کار می رن، با دوچرخه خرید می رن، با دوچرخه ورزش می کنن و در شهر گشت می زنن.تقریبا در تابستان به هر طرف که نگاه کنید، همیشه حضور پررنگ دوچرخه ها رو در همه جا می بینید. مونتریال یک شبکه عمومی بسیار با کیفیت و گسترده برای دوچرخه ها داره به نام BIXI. این شبکه از حدود 500 ایستگاه و مجموعا بیش از 6000 دوچرخه تشکیل شده. تقربیا هر جایی که هستید یک ایستگاه BIXI در نزدیکی وجود داره و هر جایی هم بخواید برید یک ایستگاه BIXI داره. این شبکه هر سال گسترش پیدا می کنه و به قدری استفاده می شه که استفاده از مترو و اتوبوس در تابستان به شدت کاهش پیدا می کنه.نکته بعدی این هست که در کل شهر در کنار خیلی از خیابان ها مسیر های خاص دوچرخه وجود داره و با دوچرخه مثل یک وسیله حمل و نقل واقعی و جدی برخورد میشه و قوانین خودش رو داره. راننده ها بسیار مراقب دوچرخه ها هستند و در همه شرایط اولویت رو به دوچرخه میدن و من ندیدم هیچ وقت به هیچ دلیل بوق بزنند و دوچرخه سوار را مجبور کنند که مسیر را عوض کند یا تندتر برود (در جاهایی که مسیر خاص دوچرخه نیست.) من یک سال هست در مونتریال زندگی می کنم. همه زندگی من پیش از اون در تهران گذشته. مقایسه من بنا بر مشاهده های من هست. ممکن هست برای هیچ کس دیگه ای با شهر های مشترک صدق نکنه چه برسه به اینکه شهر ها متفاوت باشه. هدف از نوشتن ثبت تفاوت هاست تا برای خودم عادی نشوند. از نظر من تفاوت ها فقط و فقط در رفتارهای انسان ها و مراودات انسانی است، بقیه تفاوت ها از همین نشات می گیرد. موضوع این هست که اینجا آدم کلن طور دیگری هستند.Ehsan MirsaeediEhsan MirsaeediMon, 19 Nov 2018 20:03:02 +0330https://virgool.ir/@ehsan.mir2000/تفاوت-تهران-و-مونتریال-کانادا-2-hzefsa5sdprbتهران: وقتی سوار اتوبوس می شی، اگه شانس بیاری راننده خیلی نگاهی بهت نمی ندازه وگرنه ازون نگاه های طلبکارانه می کنه که اصن چرا سوار شدی. خیلی وقت ها دیدم با مسافرها جر و بحث و دعوا میشه سر موضوعات مختلف مثه آهسته یا سریع رفتن یا درها رو باز نکردن. موضوع بعدی اینکه من خیلی شانس این رو نداشتم که ببینم اتوبوس ها سر زمان میان و سر زمان میرن و به دلایل مختلف خیلی بی نظمی وجود داره.مونتریال: وقتی سوار اتوبوس می شی، راننده شما رو با یک روز بخیر یا عصربخیر و عمدتا لبخند پذیرایی می کنه. موقع پیاده شدن هم عمدتا از مسافرها خداحافظی می کنه و مسافر ها هم از راننده بعضا تشکر می کنن. اینجا آدم ها به شدت مودب و دوستانه هستند با هم دیگه و این در همه شئون جامعه دیده میشه که بعدا راجع بش می نویسم. در ثانی رفت آمد اتوبوس ها به صورت زنده در یک اپ نشون داده میشه و تا جایی هم که من همیشه دیدم، همیشه سر وقت به ایستگاه می رسن و سر وقت ترک می کنن. اگر اتوبوس شلوغ باشه، راننده تعداد بیشتری رو سوار نمی کنه.Ehsan MirsaeediEhsan MirsaeediMon, 19 Nov 2018 10:03:25 +0330https://virgool.ir/@ehsan.mir2000/تفاوت-تهران-و-مونتریال-کانادا-1-prjs4tm5c6opتهران: وقتی به جایی مثه اداره یا بانکی مراجعه می کنید، عمدتا حس خیلی خوبی از آدم هایی که مسئولیت رسیدگی به کار شما را دارند نمی گیرید. عمدتا رفتار مناسبی مشاهده نمی کنیم و خیلی هم انتظار نداریم کار خیلی سرراست و بدون مشکل انجام شود. کارها بعضا خیلی هول هولکی و با دقت نه چندان بالایی انجام میشه. طرف هم علنا جوری رفتار می کنه که دوست داره راحت تر از شر شما خلاص بشه.مونتریال: در اداره ها و بانک ها و جاهایی که من مراجعه کردم، افراد همیشه لبخندی بر لب دارند، احوال شما رو در ابتدا جویا می شوند و در عین رفتار مودبانه رفتار خیلی دوستانه ای بروز می دهند. به گونه ای کار شما رو انجام می دهند که انگار نه قبل از آن کاری داشتند و نه بعد از آن کاری خواهند داشت. تمام و کمال برای شما انرژی شان و توجه شان را می گذارند. اگر مشکلی پیش بیاید واقعا عذرخواهی می کنن و تمام تلاش شان را برای حل مشکل انجام خواهند داد.من یک سال هست در مونتریال زندگی می کنم. همه زندگی من پیش از اون در تهران گذشته. مقایسه من بنا بر مشاهده های من هست. ممکن هست برای هیچ کس دیگه ای با شهر های مشترک صدق نکنه چه برسه به اینکه شهر ها متفاوت باشه. هدف از نوشتن ثبت تفاوت هاست تا برای خودم عادی نشوند.Ehsan MirsaeediEhsan MirsaeediMon, 19 Nov 2018 09:03:25 +0330