<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ehsaeif</title><link>https://virgool.ir/feed/@ehsaeif</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:40:38</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/184899/avatar/iRAqRq.png</url><title>ehsaeif</title><link>https://virgool.ir/@ehsaeif</link></image><item><title>روز دوم ۰۷.۰۷.۲۰۲۰</title><link>https://virgool.ir/@ehsaeif/روز-سوم-zbmsftql9oet</link><description>خواستم ننویسم امروز رو، چون اونقدر راضی نبودم ازش! ولی یکم خیلی زوده واسه قطع این روندی که هنوز حتی چند قدم هم جلو نرفته! از اینکه یه روز رو فقط به یه چیزی اختصاص بدم، خوشم نمیاد! ولی در حقیقت همینه! روزایی که میرم سرکار، انگار دیگه اون روز بسه، ولی خوب نیست، کلی قبل و بعدش میشه مفید بود و به کارای دیگه رسید، ولی اینکه عادت نهادینه شده، باعث شد امروزمم همینجوری شه! با اینکه شونه هام از مسئولیتهایی که روشون هست داره جلز ولز میکنه، ولی میزنم به دنده به خیالی، اما این دنده، نه تنها کمک نمیکنه، بلکه بی حس ترت هم میکنه... بی حسی خوب نیست! عمیقا اعتقاد دارم که اومدیم به دنیا که حس کنیم، بفهمیم، لمس کنیم... اما شاید کوچیکترین ایگنور، به ا‌ون بی حسیت دامن بزنه! نمیخوامم بگم بچسب و رها نکن، ولی بازم عمیقا اعتقاد دارم که ته دل آدما میگه بهشون که کجا رو باید ولی کنی، کجا رو باید بچسبی بهش!آه از این تلفات، آه از این بیودگی هاولی خب بذار از جنبه خوبش هم بگم، اینکه هرچقدر کم ولی تا یه جاهایی پیش بردم کارامو، اما این ماهیچه اراده باید تقویت شه، نمیشه همینجوری نحیف بمونه :): امروز جایی خوندم: Du kannst nicht ein neues Leben anfangen, aber Du kannst jeden Tag neu anfangenیعنی اینکه تو نمیتونی یک زندگی جدید رو شروع کنی، اما هر روز میتونی از نو شروع کنیفردا هم روز خداست، از امروزت بهتر باشپ.ن دلی جون :) بار ها تصور کردم وقتی که خوندی چجوری میای با ذوق برام‌ مینویسی </description><category>ehsaeif</category><author>ehsaeif</author><pubDate>Wed, 08 Jul 2020 03:00:45 +0430</pubDate></item><item><title>گزارش روز اول</title><link>https://virgool.ir/@ehsaeif/گزارش-روز-اول-dw7n5vbwcr3r</link><description>تا میام بنویسم ویرگول میگه هرچی دوست داری بنویس! این نشونه خوبیه! شاید اینجا شد جای نوشته ها‌ :) امروزم مثل روزای دیگه بود، خورشید خدا طلوع کرد اما تو شب های سفید این شهر غروب نکرد و من از این روشنی تغزیه میکنم، روحم بال در میاره تو این روزا و خوبی دیگه اش اینکه وقتی شب شد، انگار باید این چند ساعت تاریکی تا آخر استفاده کنی... چون تا تاریکی و عاشقی بعدی راه زیاده... درسته کیف میکنم تو این روزای بلند اما خمیر مایه این روزا شده استرس کارای دانشگاه و دد لاین های خشن!! من افتادم سمت راست زنگوله‌ی استرس... اونقدر زیاد شده که کاراییم اومده پایین، اگه نمیدونید چیه زنگوله استرس بیاید این لینک رو بخونید https://delphis.org.uk/peak-performance/effects-of-stress-the-link-between-pressure-and-performance/ . اگه هم حوصله ندارید بخونید بدونید که گاهی از استرس فلج میشم. همشم از این میاد که خودم رو اونجوری که باید قبول ندارم!!‌ وگرنه دست کائنات دقیق خدا من رو نمیذاشت تو این مسیر... همه چی هست، فقط  نباید خرابش کنم! منظورم از همه چی فقط یه چیزه! اونم عمرمه! نباید خراب شهامروز یه نیمچه قفلی زده بوم رو این آهنگه: Prince of Peace - of Dirt and Grace - Hillsong UNITEDامروز بعد از شنیدن این آهنگ دلم برای اولین بار خواست که خواننده بودم و در مورد خودم و خدا اینجوری میخوندم و بهش میگفتم که آره When fear comes knocking There You’ll be my guard When day breeds trouble  There You’ll hold my heart Come storm or battle God I know Your peace will meet me there Again and again همین دیگه، فردا روز شلوغیه! بخوابیم پ.ن دلی! من همچنان بهت امید دارم که از اینجا رد شی :)</description><category>ehsaeif</category><author>ehsaeif</author><pubDate>Tue, 07 Jul 2020 04:20:09 +0430</pubDate></item><item><title>گزارش روز صفرم</title><link>https://virgool.ir/@ehsaeif/گزارش-روز-صفرم-vrj6hljl60ll</link><description> ۰۶.۰۷.۲۰۲۰ ۱شنبهفاصله‌ی تصمیم گزارش نویسی و اجرای اون  از رکعت آخر نماز تا بقچه کردن سجاده و باز کردن سایت ویرگول بود! تا حالا خیلی شده که وسط نماز فکر پر بکشه بره گلچین کنه ایده‌ها مختلف رو! میدونی که نشونه چیه؟ نشونه حضور تو انجام کاره، تو لحظه بودن! باریکلا یاسمین جون! حالا قرار نیست بیام اینجا خودم و ادب کنم و تیکه بندازم و بگم وای حضور نداشتم تو نمازم، اصلا بحث من اینا نیست! ولی خب همین که خودم میدونم چرا دارم اینا رو میگم کافیه!‌ حالا چرا گزارش نویسی؟ چون دلم میخواد!‌ چون میخوام ببینم چند زنه حلاجم! چون میخوام ِاند افکتشو ببینم، چون شاید یکم پیاده بشه این ذهن!چرا ویرگول؟ چرا ویرگول نه؟ اینستا؟؟ توییتر؟؟ شاید اگه ویرگول رو هم به اندازه اونا بشناسم هم از اینجا هم زده شم مثل بقیه شبکه های اجتماعی! اصلا چرا دفترم نه؟ چون شاید یه رهگذری خوند، شاید دو تا جمله رد و بدل شه، حالا امتحان میکنیماز همین اینجا، با همین انگشت و کیبورد میگم که میخوام فقط عشقی بنویسم، عهد و پیمانی هم نمیبندم ولی میدونم عمیقا یاسمین جون رو خوشحال میکنم اگه مرتب بنویسم! کاش مثلا این اکانت به اسم خودم نباشه که راحت تر باشم... اما نمیدونم فعلا اکیه!فردا واسه من اول هفته‌اس! یکشنبه شب و کلی امید و آرزو واسه آینده های روشن و مفید واسه هفته پیش رو! شایدم این ایده سر نمازی از همینجا اومد، از همون انگیزه که دلم و قیری وییری میکنه...! هیچی دیگه! میریم ببینیم چی میشه :) حالا چرا روز صفر؟ چون بهتره، سکو میمونه :) همیشه که نباید از قدم اول شروع کرد، صفر بودنم خودش شخصیت داره وضعیت مطلوب: برم بشینم به کارام برسموضعیت موجود: نمیرم بشینم به کارام برسمپ.ن دلی، پارمیس! اگه منو خوندید بدونید که حس میکردم که میخونید :))</description><category>ehsaeif</category><author>ehsaeif</author><pubDate>Mon, 06 Jul 2020 03:59:17 +0430</pubDate></item></channel></rss>