<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهه ی شرقی</title><link>https://virgool.ir/feed/@effateskandari</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:32:41</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>الهه ی شرقی</title><link>https://virgool.ir/@effateskandari</link></image><item><title>از تنهایی زیبایت دلگیر نشو</title><link>https://virgool.ir/@effateskandari/از-تنهایی-زیبایت-دلگیر-نشو-ev2r5btpdj5n</link><description>راستش را بخواهی تنهایی بهترین حس دنیاست چیزی نیست مه حواست را از خودت پرت کند تویی و تو و بی پروا حلاجی کردن خودتتنها که میشوی عمیق میشوی دیگر از ادم های سطحی در خلوتت هیییچ خبری نیست فکر می کنی به خودت و دنیایت و رویاهایت اینجاست که مرزی نیست تویی که تنهایی این روز هاقدر بدان و به دلت بگو ابدا نگیرد به خودت مژده بده  که داری بزرگ میشوی و عمیقو این خود یعنی ارامش </description><category>الهه ی شرقی</category><author>الهه ی شرقی</author><pubDate>Sun, 26 May 2019 22:12:56 +0430</pubDate></item><item><title>من برای خودم دلتنگم</title><link>https://virgool.ir/@effateskandari/من-برای-خودم-دلتنگم-l2am0klpymce</link><description>گاهی دلت تمام ارزویش دست هاییست که ان دور هاست. مهر هایی ان سوی اب ها و انانی که نه چشم ها، بلکه قلبم به نبودنشان گواهی می دهد. دلتنگی هایی داری برای هر چه در یادت زنده می شود و این روزها نداریشان. تمام اند و در قفسه های تاریخ چیده شده اند. گاهی مبهم و گاهی پر از ریزه کاری. گاهی دلت بهانه ی خودت را می گیرد. انگاه که در بی هدفی غرق شدی و با سیل روزگار بالا میروی و پایین.. اگرچه  پویایی در تو زنده است اما بی مقصدی... بی مقصد ... همان لحظه هاست که دلت برای خودت تنگ می شود.چرا که عدم حضور خودت را حس کردی و ارام نداری. دلتنگی، برای ان خود واقعی ات ... روزهایی هست شاید طولانی و شاید کم عمر... روزهایی هست در سفر تو که ارزو می کنی به خودت برگردی .. به رویاهایی که از تو دور شدند. به روزهایی که بی دغدغه همه چیز را شیرین می چیدی و تک تک به انها می رسیدی و تمام. به راستی چه شده؟ غم. ترس. نا امیدی... به قصد بردن تک تک رویاهایت امده اند و تو خواب بودی. نمیدانستی تویی و تو و دنیایی که بی رحم بوده ... و هست و خواهد بود. نمی دانستی تا ان روز که با مباهات به ان خیره شدی و با چشم هایت دیدی که بی رحمانه گرفت شادی هایت را. گاهی دلت یک روز از دیروز ها را ارزو می کند تا لحظه ای باز به دنیای واقعی ات برگردی. پر از وقار و راهی روشن. دنیا سخت است عزیز باور کن تا سیلی، مانعی،ا غمی به لحظه هایت نریزد ان خوش بینی ها در تو زندگی می کنند و امید های واهی.دنیاتناقضی ست پر از هماهنگی. بی رحم است و مهربان. بی رحم از گرفتن ها و دلتنگی های بی چاره اش و مهربان به خاطر درس هایش. درس هایی برای واقعی شدن تو . برای محکم بودنت. دنیا تعادلی ست بین احساس و منطق. ذره ای جابجا شوی باختی. دنیا تعادلی ست بین غم و شادی و تضاد هایی بسیار. سخت است باور کنیم روزی شاید باور کردیم که مهربان است دنیا ... اگرچه با درس های تلخش... که روزی می فهمی تلخی هایش عصایی بودند برای برخواستن دوباره ات... دوایی بودند تلخ...من اینجا دلم برای خودم تنگ شده... برای همه کسانی که به خود واقعی من نزدیکند و نزدیک و قلبم نبودنشان را گواهی می دهد. من اینجا به افکار خودم مصلوب شدم و باور کردم که پویایی بی هدف جز پوچی نیت. من راهی می خواهم از خودم به خودم... و راهی خواهم زد از خودم به خودم.... </description><category>الهه ی شرقی</category><author>الهه ی شرقی</author><pubDate>Mon, 25 Feb 2019 14:35:12 +0330</pubDate></item></channel></rss>