https://virgool.ir/feed/@ebrahimzadeh1360sبدون شرحfa2026-11-12 10:49:17https://files.virgool.ir/upload/users/521661/avatar/vWStxc.jpeghttps://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360shttps://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/چالش-با-رنگ-و-مزه-اویشن-eebktzy5zkqrبهترین کتابی که خوندم؟+کیمیاگر،جین ایر،تو از تاریکی میترسیبهترین جای شهرم؟ +شالیزار و جنگلشدلم واسه کی تنگ شده؟+........ارزوم؟+رسیدن به رویاهامحرف الان دلم؟+خدایا حال دلمو خوب کنحالت چه رنگیه؟+فک کنم خاکستریخوراکی مورد علاقم باید چه رنگی میبود؟+رنگ الانش اوکیهبه چی فکر میکنم؟+خدایا به همه از جمله عزیزانم سلامتی ببخشبهترین شعر؟+هرکه راز داند داند که خوشی خوشی کشاندحالم؟+با تمام دلخوریا خوبماخرین فیلمی که دیدم؟+پی کی فوق العادسمحل زندگی مورد علاقم؟+یجای پر نور و سرسبزتاحالا عاشق شدم؟+وقتی متولد شد عاشق شدمرنگ مورد علاقم؟+ابی نقره ایبهترین زمان زندگی؟+جوانیبهترین خاطره؟+وقتی دادنش دستمدرس مورد علاقه‌ت؟+تاریخبزرگترین ترس؟+سوسک بالداررنگ خوشبختی؟+سفیدرنگ شادی؟+صورتی یواشچه رنگیم؟+نقره ایبه نظر بقیه چه رنگیم؟+نپرسیدناویشن چه رنگیه؟+همون سبز خودمونکی دمپاییو خیس کرده؟+ساغراگه قرار بود یچی رو پیشونیم نوشته باشه اون چی بود+I'm a legendلقبم؟ +فرشتهاخرین بار که گریه کردم؟+سر دعای کمیل حاج خانوماخرین باری که قهقه زدم با دلیل؟+یکم پیش داشتم باهاش بازی میکردم ه‍متاه‍متاSun, 14 Feb 2021 18:06:12 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/جدی-بگیرید-پنجره-ها-را-فیلتر-کنید-i72wigdgwkpgتا حالا فکر کردید چندتا صدای مزاحم هست که دوست داریم خفه‌اش کنیم یا دیگر نشنویماین سوالی بود که امروز وقتی از خواب بیدار شدم و خانه در سکوت نشسته بود آن وقتی که نگاهم سمت پنجره رفت از خودم پرسیدم راستی ما چرا پنجره دو جداره را انتخاب کردیم؟درست است که دنیا از جمعیت زیاد به جایی رسیده که ما حالا به زندگی در سیاره دیگر فکر میکنیم بشر خیلی پیشرفت کرده است و این حرکت تکاپو صدا داردقبول دارم ما نسل خسته ای هستیم و در به در آرامش. ما اعصابمان دیگر نمیکشد صدای بوق را تحمل کنیم از صدای تردد آدم ها بدمان می آید. نمی دانم اصلا این پیشرفت چه بلایی سرمان آورده است که حتی صدای محبت کردن آدم‌ها هم جدیدا آزارمان می دهد. حوصله حرف زدن را هم خیلی وقت‌ها نداریم.به شدت عاشق سکوت شده‌ایم، و دنیای بدون صدابعد ما با افتخار پنجره ۲ جداره را انتخاب کردیم.ناخوداگاه یاد کوچه قدیمی خانه پدری افتادم همانجا که صدای همه چیز می آمد نه خسته میشدیم نه اعصابمان بهم میریخت یک زندگی مسالمت آمیز با انواع صدا ها همانجا که حتی صدای کاسه و بشقاب همسایه وقت غذا خوردن و جر و بحث کودکانه سر سفره به گوش میرسید همان موقعی که زمین فوتبال کوچه های خالی و تنگ بود.همانجا که فوتبال بازی کردن بچه ها،صدای شکسته شدن شیشه توسط توپ پلاستیکی چند لایه و بعدش صدای غیض و غضب خانم همسایه و جر دادن توپ پلاستیکی و اخم و تَخم پسر بچه ها جز لا ینفک صداهای روزمره بود بماند آن وسط چه فضولی هایی که گل نمیکرد این قسمت هیجان انگیز صداها بودصدای چاق سلامتی ۲ تا رفیق پیر که سالها همسایه اند.صدای نی زدن همسایه که از سر دلتنگی همه‌ی نفسش را تقدیم نی میکرد.خیلی وقتها سر صبحی بعد تمام شدن بارش برف با اولین تابش خورشید،صحبت دست جمعی گنجشک ها بود که از سر خوشی و ناخوشی میزدند زیر اواز همه‌ی حرفشان این بود شاید امروز بهتر از دیروز باشد. این جز قشنگ‌ترین صداها بود.حالا خوب که فکر میکنم من حتی صدای برف پارو کردن پدر را هم می‌شنوم. این صدا ها چقدر لذت داشتند چرا حالا دیگر دوستشان نداریم و بی زاریم؟قبول دارم دور و برمان خیلی شلوغ است هوایی که نفس می‌کشیم سیاه و سربی است کارمان دویدن است جالب است همه‌یمان برای رسیدن عجله هم داریم و با این همه عجله و دویدن باز دیرتر می رسیمما پنجره ۲ جداره را انتخاب کردیم چون مغزمان خسته و شلوغ است مغزمان درد می‌کند ما این پنجره را انتخاب کردیم تا همه صدا هایی که آزارمان می داد را پشتش نگه داریم و در سکوت زل بزنیم به دیوار،صفحه های گوشی‌مان را تند تند چک کنیم و صدا های مجازی بشنویممن هم مثل همه امرور وقتی از خواب بیدار شدم ازین سکوت لذت بردم و قبل هرکاری سراغ گوشی رفتم اما لحظه ای نفسم تنگ شد، دلم هوا میخواست وقتی پنجره را باز کردم صدای گنجشک ها لود که دلتنگم کرد و بعدش صدای تق تق باران که روی نورگیر ضربه می زد و صدای دویدن و بازی ۲ تا پسر بچه که بی خیال باران شده بودند و صدای خنده‌شان که عمقش را می توانستم بشنوم حتی صدای زوزه باد را هم میشنوم.من امروز دلتنگم چقدر راحت حذف کردیم باورش سخت است من حتی دلم برای همان غیض و غضب ها هم تنگ شده است کاش این پنجره ها فیلتر داشتند خطر فراموشی را حدی بگیریده‍متاه‍متاSun, 31 Jan 2021 19:54:11 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/نیمکت-آهنی-ml6lxo5nh5emدر این شب تفتیده‌ی تابستان که سینم دریغ می ورزدُ آسمان در هجای شب گیر افتاده استمن و تو خسته از دویدن،دست در گردن رویاهایمان به بزرگی سقف خانه‌مان می اندیشیم و به اشاره‌ی خواب چشم هایمان را می بندیم.مرد خسته و تنها کوله‌بار به دوش روی نیمکت آهنی و خشک پارک به آسمان چشم می دوزدن و با رویای داشتن یک سقف،خواب او را می ربایده‍متاه‍متاMon, 18 Jan 2021 20:58:06 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/باغچه-را-دزدیدند-byvfunskbqnoپرسیدم ولی کسی اولین بار را نمی دانست اصلا یادشان نمی آمد کِی و چطور دیده اند.پس من چرا به خاطر دارم؟حتما او را قبل تر دیده بودم،همان وقت که هنوز کلمات در دهانم شکل نگرفته بود اما نه اینقدر واضح و ملموس که بودنش را سوال کنم.این اولین تجربه‌ی من برای دیدنش بود و او را نمی دانم که چندمین حضورش محسوب می شد.کاش زبانم را می‌فهمید و می شد از خودش پرسید، احتمالا جوابش شوکه کننده بود. اما من چرا این اولین‌بار اینقدر واضح به خاطر دارم؟؟ مشکل از چیست از زیبایی محصور کننده اش یا خامی من که با شگفتی دیدمش.انگار همین چند دقیقه پیش بود قبل ۳ سالگیم. از خواب که بیدار شدم هوای بیرون پنجره مثل همیشه نبود سفید تر و روشن ترشده بود.مامان جایی بود که از دیدم خارج بود. وقتی در ورودی روبروی حیاط را باز کردم پای لخت و عور کودکانه‌ام یخ کرد انگشتان پاهایم برای برای گرم شدن‌شان حرکت می کردند. می توانستم سردی را روی قفسه سینه و روی گردنم حس کنم اما آنچه می دیدم چنان به شگفتی‌ام برده بود که یخ زدن پاها یادم رفت. هنوز حضورش را روی صورتم واضح به یاد دارم.سرد اما دلچسب،همه‌ی پرتو های خورشید روی محیط منعکس بودچه بلایی سر حیاط خانه آمده بود؟ این همه پنبه را چرا در حیاط ما ریخته اند؟ روی دیوار،روی درخت حیاط حتی روی تابم! چرا باغچه را قایم کرده اند؟اصلا باغچه کجا رفت؟!یخ کرده تند به اتاق برگشتم برای اعتراض به نبودن باغچه و تمام شگفتی هایی که دیدم بلند فریاد زدم:مامان مامان مامانمامان سراسیمه سراغم امد چیه؟چیه؟-همه جا رو پنبه گذاشتن حتی رو تابم باغچه رو قایم کردن چرا؟و مامان چقدر قشنگ خندید و گفت: این برفه عزیزم-برف خوبه؟+آره خیلیم خوبه-هوم، دوسش دارم خیلی خوشگلهه‍متاه‍متاTue, 12 Jan 2021 01:14:56 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/سفر-به-سلامت-من-xhav9asi2p3hحالش مساعد نبود،بدنش درد میکرد و داشت از رمق می‌افتاد اما هنوز زنده بود و نگاهش روبه آسمون آبی. گرمای خورشید رو با تموم وجود حس میکرد.شاید اگه بهش وقت می‌دادن باز زنده میموند ولی نخواستن. وقتی داشتن برای پاهاش نقشه میکشیدن هنوز میتونست رطوبت خاک رو زیر پاهاش احساس کنه،زمزمه باد رو می شنید که بهش دلداری میداد.دل بریدن از تمام داشته ها و نداشته ها چقد سخته.....صدای حرف‌ها گوشش رو پر کرده بود تنها این جمله تو خاطرش موند:«بندازش» و افتادآخرین باری بود که با تمام وجودش آسمون رو نگاه می کرد آفتاب رو تنش پهن بود و باد دیگه حرفی برای گفتن نداشت،روح جنگل ازش خداحافظی میکرد دلش برای خودش سوختبرای تمام تکه هایش دلواپس بود،چقدر باعجله به جایی که نمیدانست رفتند.توی آخرین لحظه ها گفت:سفر به سلامت من!اما یک تکه جا موند.ابر و باد و ماه و خورشید در رفت و امد بودند.کم کم خودشو داستانش داشت فراموش می شد اما توی یه عصر ابرس مردی با کوله پشت تیکه به جا مونده رو پیدا کرد.این میتونست مناسب ترین چیز برای خلق ایده‌ش باشه.با عشق برش داشت.دستی بهش کشید تو کارگاه انقدر باهاش حرف زد و نوازشش کرد تا شد یه خونه، یه لونه.ه‍متاه‍متاWed, 06 Jan 2021 20:31:46 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/باور-داری-fyskwfh04aftرفیق اینجا خزان چند وقتی است قدم به کوچه باغمان گذاشته است.خنده‌دار است باد ذهنم را به بازی گرفته است و آفتاب کم‌رنگ پاییز مرا دست انداخته است.پر خاطره شدم. تو کجای پاییزی که یادت در دلم تمام خاطره‌های حیاط مدرسه را زنده کرده است. دلم تنگ شد برای تمام نمی‌دانم هایمان.نمی دانم چرا باغ مرا یاد نگاه غمگین تو انداخته است بعد بازخواست معلم. با این حال گوشه چشمانت شیطنت داشت و ریز ریز می خندید. باغ هنوز در هر نفسش تمنای امدن بهار را فراموش نکرده است. درست بعد اخراجت از کلاس که امید برگشتن داشتی،هجوم دسته های کلاغ و کوچ پرنده ها دل باغ را بدرد اورده.مثل دل من بعد رفتنت.....با این‌همه برگ ریزان من نگاه باغ را پر انید شکوفه زدن میبینم.باور داری؟....بی شک این باغ روزی شکوفه خواهد زد.ه‍متاه‍متاTue, 05 Jan 2021 14:33:47 +0330https://virgool.ir/@ebrahimzadeh1360s/منو-یاد-تورو-فراموش-qmcg0rg8un93گوش کردن به موج های رادیو دیگه خوشحالش نمیکرد دیدن برنامه های تلویزیون دیگه براش جذاب نبود کنار پنجره رفت و گوشه پرده را کنار زد باد داشت سر ظهری با برگ های دور حیاط بازی میکرد.این همه انزوا بی طاقتش کرده بود خودشو به صندلی همیشگیش رسوند سراغ گوشیش رفت،قدیمی و شکسته.با انگشت خستش دنبال همون عکس بی کیفیت می گشت که این روزا تنها دلخوشیش بود بعد ۲۳سال دوری به هزاران دلیل درست و غلط،اختلاف و قهر.فرصتی پیش اومده بود که نوه‌شو پیدا کنه.هنوزم اونو از نزدیک ندیده بود فقط یه عکس بعد کلی دست به دست چرخیدن تو این گوشی و اون گوشی به گوشیش رسیده بود و از سر دلتنگی هرروز نگاش میکرد. پسرش قول یه گوشی خوب تو اولین فرصت بهش داده بود ولی خودش میدونست که این اولین فرصت به این زودیا نیست. عکس رو پیدا میکنه و محو تماشاش میشه«کاش میتونستی روبه‌روم بشینی و باهام حرف بزنی» این جمله حسابی دلتنگ ترش میکنه. تصمیم میگیره برای اینکه صداشو بشنوه بهش زنگ بزنه شماره می‌گیره و بعد چندتا بوق و اونور خط صدایی اومد که خش خش نزاشت خوب متوجه حرفاش بشه. فقط چندتا کلمه حرف زده بود که گوشی کامل خاموش میشه. حال‌گیر بدی بود.چقدر نیاز داشت باهاش حرف بزنه.حس دلتنگی مضخرف اونو کنار پنجره کشوند.سختش میومد وای دلش اروم نمیشد بافتنی بلندشو پوشید روسری رو روی سرش مرتب کرد و موهای سفید حنا شده پیشانی اش را سر و سامان داد باید میرفت سراغ همسایه و رفت،زنگ آیفون رو زد-سلام خوبی؟علی هست؟ می خواستم یه سر بیاد خونه ما گوشیم رو یه نگاه بندازه و درستش کنه.- رفته بیرون دیر میاد خب گوشی رو بزنین تو شارژ-زدم روشن نمیشهپکر و دلخور سرش رو برمیگردونه سمت خونه اما وقت برگشتن زن سبزی فروش به ذهنش رسید. همون که گاهی براش سبزی می اورد که زحمت رفتن رو براش کم کنه. بی رمق خودشو می کشید تا سر کوچه راهی نبود اما براش زحمت داشت اونم با اون زانو دردش.وقتی رسید خسته شده بود لپای گل انداختش، نفس نفس زدناش و مهم تر از همه چشمای منتظرش که داد میزد میخواد یه‌چیز مهم بگه:-سلام دخترم+سلام بله؟گوشیشو روبه‌روی زن نگه داشت ادامه داد : داشتم برای نوه‌م زنگ میزدم که گوشیم خاموش شد روشنم نمیشه بعد دستش رو کرد داخل جیب بافتنیش و یه تکه کاغذ که همیشه انجا بود رو نشونش داد و اضافه کرد: اینم شمارشزن سبزی فروش فقط نگاهش میکرد و به اوج تنهاییش اونم تو این سن فکر میکرد.+ باشه فقط اجازه بدید یکم کار دارم سرم که خلوت شد خودم میام خونتون و براتون شماره میگیرم-باشه،یادت میمونه؟ناراحت به خونه رسوند پیش خودش می گفت اصلا اگه خودم یه گوشی درست و حسابی داشتم دیگه چه دلیلی داشت به هر کسی رو بندازم.سرشو با بساط سماور و چایی گرم کرد و گلای شمعدونی‌شو آب داد و آخرش گوشی.با پژمرده‌گی شارژر و گوشی نگاه میکرد و مناظر روشن شدن گوشی بود.هوا حسابی تاریک شده بود پیش خودش گفت: یادش رفت دیگه نمیاد. گوشیم که قصد روشن شدن نداشت.سراغ پنجره رفت و زل زد به تاریکی حیاط. صدای زنگ در خونه‌ش رو تکون داد. در رو با ایفون باز کرد زن سبزی فروش بود که گوشی به دست پیش پیرزن رفت. وقتی زن رو تو پذیرایی کوچیکش دید لبخند زد.-ببخشید دیرشد برای جبران این چشم انتظاری با نوه‌تون تماس تصویری براتون میگیرم....ه‍متاه‍متاThu, 31 Dec 2020 10:31:49 +0330