<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهه حسین زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@e.hosseinzadeh73</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:07:36</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1515415/avatar/YujWJo.jpeg</url><title>الهه حسین زاده</title><link>https://virgool.ir/@e.hosseinzadeh73</link></image><item><title>پرسونای طناز جهت تست</title><link>https://virgool.ir/@e.hosseinzadeh73/پرسونای-طناز-جهت-تست-ywmwxffnngjm</link><description>پیش از هر چیز در ابتدا می‌خواهم به متن زیر توجه کنید: نام : اصغرنام خانوادگی: اصغریغذا: اصغر پلواشیاء: اصغر پلاستیکیمیوه: اصغر استواییاین نوع از تولید داده به بازی آشنا و فراگیر اسم فامیل بازمی‌گردد که بعید می‌دانم کسی حداقل یکبار آن را بازی نکرده باشد. یک الگوی رایج به هنگام تست نرم افزار با داده‌های غیر واقعی ریشه در آموزه‌های این بازی در تولید نرم افزار دارد! ممکن است بپرسید چطور؟ بگذارید با یک سناریو آشنا این موضوع را برایتان روشن کنم. فرض کنید می‌خواهید یک سیستم خرید کارمندان از تعاونی را تست کنید.ابتدا بایستی تعدادی کارمند در سیستم درج شوند. اطلاعات مورد نیاز جهت درج این کارمندان نام، نام خانوادگی، ایمیل، شماره تلفن و آدرس می‌باشد. سپس باید محصولات تعاونی کارمندان اضافه شود. برای محصولات نیز لازم است نام محصول، تاریخ انقضا، قیمت و بارکد وارد شود.خب حالا که می‌خواهید داده وارد نمایید احتمالاً با کارمندانی با اسم اکبر اکبری، فرهاد فرهادی، محمد محمدی و ... سر و کار خواهیم داشت. محصولاتی هم که این کارمندان خرید خواهند کرد برنج، برنج بزرگ، برنج بزرگ2 و ... خواهند بود. بله! این رویکرد اسم فامیلی حتی پای اعداد را هم به انتهای اسامی باز خواهد کرد. بهرحال اسامی محدودی هستن که بشود با اضافه کردن حرف &#34;ی&#34; به انتهای آنها نام خانوادگی درست کنیم.آیا این کار مشکلی ایجاد خواهد کرد؟ از لحاظ فنی خیر ولی از لحاظ حوصله ای بله! بعد از مدتی ورود داده و ردیابی اینکه کدام کارمند کدام محصول را خریداری کرده است کاری خسته‌کننده و گیج کننده خواهد شد. تصور کنید که بایستی به این فکر کنید که آیا آقای اکبری برنج بزرگ1 یا برنج بزرگ2 را خریده است؟ همچنین این لغات راه خودشان را به گفتگوی شما و همکارانتان باز خواهند کرد. به این شکل:رهام : الهه خریدای اکبر اکبری 2 خالی هستن. این موضوع صحت داره؟الهه: نه فکر کنم یدونه برنج بزرگ2 خریده. حتماً یه مشکلی پیش اومده. بزار چک می‌کنم بهت خبر می‌دم.یا یک روز دیگر:رهام: الهه من کارمندای بیشتری لازم دارم واسه تست. می‌تونی برام درجشون کنی؟الهه: باشه حتما. اسمشون رو می‌ذارم اکبری3 و اصفری2.این مسئله هم ردیابی مراحل اجرای برنامه از روی داده‌ها را سخت و هم قسمتی از کار شما را یکنواخت می‌کند. تست کردن خود می‌تواند خسته‌کننده باشد و این داده‌ها کسالت‌بار بودن این امر را نیز تشدید می‌کنند. برای این مشکل چه راه حلی می‌توان ارائه داد؟ خلق شخصیت‌ها و داستان‌هایشان برای تست! به عنوان مثال کارمندان زیر را در نظر بگیرید:1) نام: علینام خانوادگی: مرخصی دوست2) نام: اکبرنام خانوادگی: چایی خور3) نام : اصغرنام خانوادگی : نون بخرحال این سه شخصیت می‌توانند در کوچه‌های مرخصی‌گاه، چای کاران و خمیردوستان زندگی کنند. محصولات تعاونی موجود هم می‌توانند پک مرخصی آلفا، چای لاهیجان و نان سنگگ بسته بندی شده باشند.اکنون فرض کنید در سناریوهای دیگر و پیچیده تر شدن مراحل اجرای برنامه این داده‌ها چه داستان‌های جالبی را می‌توانند خلق کنند. در ادامه مکالمه‌ای که می‌توانست خیلی خسته کننده باشد به یک مکالمه جالب تبدیل شده که به زنگ تفریحی میان کارهای خشک روزانه تبدیل می‌شود. در حقیقت اینکار خلق پرسوناهای مختلف جهت تست نرم افزار می‌باشد اما با یک خط داستانی و دیدگاه طنزگونه.این راهکار نه حتی در تست‌های کاربران نهایی، بلکه در داده‌هایی که در تست‌هایی که بصورت کد نوشته شده‌اند کمک‌کننده است. فقط تصور کنید که assert کردن نتایج چقدر جالب خواهد شد.پس توصیه شخصی من این است که دفعه بعدی که به نوعی با همچین موضوعاتی سر و کار داشتید شاید دلتان بخواهد کمی طنز و داستان را چاشنی کارتان کنید. احتمالاً خوشتان خواهد آمد!</description><category>الهه حسین زاده</category><author>الهه حسین زاده</author><pubDate>Mon, 04 Apr 2022 19:21:12 +0430</pubDate></item></channel></rss>