https://virgool.ir/feed/@e.hosseini187fa2026-11-12 07:52:01https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@e.hosseini187https://virgool.ir/@e.hosseini187/نامه-ای-سرگشاده-به-خودم-flhrmbltqifbنامه ای سرگشاده به خودم...آرزویم یک چیز است، و آن یکی که جزء همه جا، در هیچ جای دیگری خداوند را نبینم...کاش عظمت در نگاهم باشد، نه به آنچه مینگرم...اعتراف میکنم، آدم ایده آل گرایی هستم، و اینکه فکر میکردم که باید همیشه تا انتها برم و جزء بهترین ها باشم...البته معیار بهترین بودن رو هم خودم برای خودم تعیین میکردم نه دیگران رو، چون از خودم زیادی انتظار داشتم، حس میکردم باید نهایت و شاید فراتر از توانم هم در رسیدن به خواسته هام بکنم، همین میشد که خیلی از موقع ها پیش خودم احساس ضعف میکردم و از خودم ناامید میشدم...بارها شده شکست در لحظه ای تجربه کردم...شکست در برابر خواسته نابه جا و گاه به جایی که از خودم داشتم...حالا فرقی هم نمی کرد چه تو کارهای بزرگ و چه کارهای کوچیک...بارها شده سعی کردم بهترین خودم بشم، اما نشدم!کل روز احساس درد تو خودم داشتم، خودم رو ملامت و سرزنش کردم که چرا فلان کارو کردم و بمان کار رو نکردم...گاهی فکر کردم شاید من برای رسیدن به آرزوهام کم هستم و شک کردم که واقعا من برای رسیدن به این اهداف به دنیا نیومدم و کلا باید فراموش کنم...گاهی مدتی میگذره بعد به خودم میام و خودم رو جمع و جور میکنم میگم:بسه...بیا دوباره شروع کن، اما از ی مسیر دیگه...گاهی مدت ها تو این برزخ میمونم...گاهی هم زود به خودم میام...این بدترین حالت ماجرا نیست که برات پیش اومده، بعد از اون طرف ی صدایی از اعماق قلبم میشنوم که نو که معجزه ها رو باور داری، خودش نورش تو دلت گذاشته... چرا منتظر دیدنشون نیستی دختر...دلم گرم روشن میشه حتی با خیالش حتی با خیالش...آخه من همیشه قبل از هر هدفی اول خیالش میکنم...و دوباره امیدوار میشم به خودم، و میگم دوباره خیال و هدفت از سربگیر...دوباره شروع به تلاش کن... ذهن تو توانایی خیلی چیزهارو داره و سعی کن بیشتر بیشتر یادبگیری اگه تو مسیر قبلی شکست خوردی، الان قدم هاتو محکم تر، با ثبات تر و با درایت تر برداری...برای رویا هات خیال پردازی کن و توشون اوج بگیر...یادبگیر که تو لحظه های سخت رسیدن به اهدافت حال خوبو برای خودت بسازی تا اینکه منتظر باشی خوشبختی بیاد سراغت...اینکه تو بدترین شرایط سخت و بد هم میشه ی روزنه ی امید پیدا کرد ودریچه دیدت به دنیارو زیبا کنی و از ته دلت شاد باشی...وقتی از مسیر راه زندگیت مطمئنی قرار نیست با عجله بهش برسی، میتونی از طول راه رسیدن بهش هم لذت ببری...میتونی گاهی اشکالاتی داشته باشی، قرار نیست همیشه کافی و کامل باشی...باید زندگی کرد که عاشق لحظه هاش بود و همیشه منتظر سوپرایزهای جدید زندگی...باید واقع بین بود و بدونی که تو زندگی اگه این حس هارو داری تو تنها نیستی، خیلی های دیگه هم مثل تو هستند...الان که فکر کردم این هارو بگم به خاط اینکه حس کردم مدتها طول کشید که به این نتیجه برسم، برای رسیدن به هدفم باید صبور و کوشا باشم...مهم تکرار، تداوم،ادامه دادن و جا نزدن...وقتی قلب و روحت به ساختن گره میخوره، تمام گره های مسیرت قابل باز شدن...حرف آخرایمان بیاوریم به نور و ایمانی که خداوند در دل هامون قرار داده، و باورکنیم که شایسته هستیم...نباید نامیدانه زندگی کرد، باید برای نفس کشیدن هم انگیزه داشت...یقینا هر آدمی منحصربه فرد و رویاهای متفاوتی داره،هر روز باید همه ی تونش بزاره، برای محقق شدن آرزوهاش...حالا هرچقدر دور و دیر اما نرسد روزی که ایمانت به معجزه هارو از دست بدی و لابه لای مشکلات و مسائل روزمره گم بشی و دیگه هر چی بگردی، خودت پیدا نکنی...به ندای قلب هامون گوش کنیم...e.hosseini187e.hosseini187Fri, 21 Feb 2020 01:06:00 +0330