https://virgool.ir/feed/@e.auobi.radfa2026-11-12 13:05:48https://files.virgool.ir/upload/users/1174869/avatar/v9Zg5H.jpeghttps://virgool.ir/@e.auobi.radhttps://virgool.ir/@e.auobi.rad/احساس-مسؤولیت-مان-را-کم-کنیم-glozy59q6a6mresponsibilityهمه ما، کم یا زیاد، از احساس مسؤولیت برخورداریم:- به عنوان پدر یا مادر در برابر آینده فرزندان مان- به عنوان مدیر در قبال شرکت و همکاران مان- به عنوان یک تاجر درباره آینده مالی کسب و کارمان- به عنوان یک شهروند در خصوص فردای کشورمان- به عنوان یک انسان درباره وضعیت انسان ها در جهان- ...این فهرست را می توانیم شخصی سازی کنیم و احساس مسؤولیت های خاص خودمان را لیست کنیم.حالا مقابل هر کدام از احساس مسؤولیت های خود، میزان قدرتی را که برای محقق کردن خواسته تان داریم در نظر بگیریم.مثلاً به عنوان والدین، در برابر آینده اخلاقی، تحصیلی و شغلی فرزندان مان احساس مسؤولیت داریم ولی آیا به اندازه مسؤولیتی که احساس می کنیم قدرت و اختیار هم داریم؟ مثلاً آیا این قدرت را داریم که تضمین کنیم فرزندان مان بهترین تحصیلات را خواهند داشت یا اخلاقی متعالی خواهند داشت و حتماً شغلی آبرومند و پردرآمد و موفق خواهند داشت؟ معلوم است که نه!یا اگر صاحب کسب و کاری هستیم و خواهان آینده مالی موفقی برای مجموعه تجاری مان و احساس مسؤولیت هم می کنیم، آیا معنایش این است که حتماً قدرت و اختیار کافی هم برای تحقق خواسته هایمان داریم؟ و مطمئن هستیم که می توانیم نوسانات مالی ناگهانی یا تغییر قوانین و رقبا و تکنولوژی و ...  را صد در صد پیش بینی کنیم و بر همه چالش ها غلبه کنیم؟ باز هم معلوم است که نه!استرس دقیقاً از جایی آغاز می شود که ما احساس مسؤولیت هایی داریم که در قبال آنها قدرت و اختیار کافی نداریم. راهکار چیست؟باید بین احساس مسؤولیت و قدرتی که داریم توازن ایجاد کنیم. مثلاً درباره احساس مسؤولیت پدری یا مادری در قبال فرزندان مان، باید بدانیم که ما تنها وظیفه داریم در حد توان خودمان مراقب شان باشیم و تربیت شان کنیم؛ بعد از آن، دیگر در دایره اختیارات ما نیست و نیازی نیست به بیش از آن حتی فکر کنیم.ما به عنوان مدیر یک کسب و کار، موظفیم بهترین روش های مدیریتی را در حال حاضر به کار ببریم و تا حد امکان، آینده پژوهی و تدبیر کنیم؛ ولی این که واقعاً در آینده چه اتفاقی می افتد و ورشکست می شویم یا توسعه می یابیم  در حوزه قدرت و اختیار ما نیست و نباید نگرانش باشیم.ما به عنوان یک شهروند خوب تنها می توانیم اصول شهروندی و قوانین را رعایت کنیم و در حد خودمان برای بهتر شدن جامعه مان کاری کنیم؛ ولی هیچکدام از ما توانایی آن را نداریم که یک تنه به مبارزه با همه نارسایی های کشورمان برویم و معجزه کنیم.ما به عنوان انسان، از این که در جهان امروز، جنگ و نابرابری و فقر وجود دارد ناخرسند هستیم؛ ولی اگر برای ایجاد صلح و عدالت در جهان احساس مسؤولیت می کنیم، آیا برای تحقق آن، واقعاً قدرت داریم؟ما اغلب از تغییر دادن رفتار اعضای خانواده مان نیز عاجزیم چه رسد به تغییر جهان؟! پس چرا باید در قبال چیزی که بر آن تسلطی نداریم احساس مسؤولیت کنیم و دچار استرس شویم؟همان طور که گفته شد بخش عمده ای از استرس های ما، ناشی از "احساس مسؤولیت های نامتوازن با قدرت" است. بنابراین اگر همین الان احساس مسؤولیت های خود را به "قدرتی که داریم" محدود کنیم، اثر فوری آن را در کاهش استرس هایمان خواهیم دید. ما مسؤول خیلی چیزها نیستیم، واقعاً نیستیم.یادمان باشد تنها چیز و تنها کسی که روی آن اختیار داریم "خودمان" هستیم، تازه آن هم نه به طور مطلق. بنابراین سطح و عمق احساس مسؤولیت مان را کم کنیم و تنها روی چیزهایی تمرکز کنیم که بر آنها قدرت و اختیار داریم.کاهش احساس مسؤولیت در قبال دنیای پیرامون و در واقع، حذف احساس مسؤولیت های نامتوازن، بهترین کمک به خودمان و جهان پیرامون ما است؛ چون هر اندازه استرس کمتری داشته باشیم، انسان سالم تری هستیم و انسان سالم تر بودن، هم برای خودمان بهتر است، هم برای اطرافیان و جهان.پس بیایید، احساس مسؤولیت مان را هرس کنیم، درست مانند بریدن شاخه های اضافی درختان که به رشد بهتر آنها می انجامد.بازنشر از " سواد زندگی"اسماعیل ایوبی راداسماعیل ایوبی رادWed, 08 Sep 2021 18:33:31 +0430https://virgool.ir/@e.auobi.rad/سندروم-دانشجوی-پزشکی-چیست-enb45ikhhpvkMedical students’ diseaseیکی دو تا سرفه خشک می کند و وحشت، تمام وجودش را فرا می گیرد: "نکند من هم کرونا گرفته ام!"این وضعیتی است که بسیاری افراد با مطالعه نشانه های بیماری دچارش می شوند. هر چه بیشتر درباره بیماری می خوانند و می شنوند، "خودبیمار پنداری" شان تقویت می شود.اگر شما نیز این گونه هستید، نگران نباشید؛ این وضعیت بسیار متداول است و به آن، "سندرم دانشجوی پزشکی" (Medical students’ disease) می گویند.تحقیقات نشان داده است که بین 70 تا 80 درصد دانشجویان پزشکی ، به ویژه در سال های نخست تحصیل شان، با مطالعه هر بیماری، احساس می کنند علائم آن بیماری را دارند. آنها وقتی درباره بیماری های قلب می خوانند، بدون این که واقعاً قلب شان مشکلی داشته باشد، در قفسه سینه شان احساس درد می کنند یا در کلاس درس ریه، ممکن است واقعاً حس کنند که تنگی نفس دارند و تازه متوجه اش شده اند!وقتی در جامعه ای یک بیماری گسترش پیدا می کند، پزشکان، نهادهای مسوول، رسانه ها و ... مدام درباره آن صحبت می کنند و مدام علائم بیماری را گوشزد می کنند؛ این گونه می شود که سندروم دانشجوی پزشکی، کل جامعه، حتی آنان که دانشجوی پزشکی نیستند را فرا می گیرد و افراد دچار خودبیمار پنداری می شوند.وقتی بدانیم آنچه دچارش هستیم، بیماری واقعی نیست بلکه سندروم دانشجوی پزشکی است، بخش مهمی از استرس مان کم می شود.نکته مهم این است که در اغلب موارد، یک یا دو علامت نمی تواند نشانه بیماری حتمی باشد بلکه باید مجموعه ای از نشانه ها که توسط پزشک و گاه با آزمایش های پیچیده تشخیص داده می شود، وجود داشته باشد تا پزشک به نتیجه برسد که واقعاً بیمار هستیم.به عنوان مثال، کرونا نوعی بیماری است که برای تشخیص آن از کیت های بسیار خاصی استفاده می شود و نمی توان به صرف تب یا چند سرفه خود را بیمار پنداشت.البته که اگر کسی دارای علائم جدی بیماری بود باید به پزشک مراجعه کند ولی در هر حال متوجه باشیم که ممکن است درگیر سندروم دانشجوی پزشکی باشیم که در این صورت می توانیم با کمترین نگرانی از کنار موضوع بگذریم و به زندگی عادی خودمان ادامه دهیم.همچنین مشغول شدن به کار، تفریح، ورزش، کاستن از حجم مطالعه درباره بیماری و اکتفا به منابع محدود و معتبر و  نیز عوض کردن بحث، هنگامی که اطرافیان مان دارند بیش از حد درباره بیماری سخن می گویند، راه های دیگری است برای مهار سندروم دانشجوی پزشکی.شاید بهتر باشد وقتی دچار خودبیمار پنداری شده ایم، لبخندی بزنیم و بگوییم: اگر پزشک نشدیم لااقل سندروم دانشجوی پزشکی را تجربه کردیم!بازنشر از " سواد زندگی"اسماعیل ایوبی راداسماعیل ایوبی رادWed, 08 Sep 2021 18:30:16 +0430https://virgool.ir/@e.auobi.rad/خالی-کردن-ذهن-با-استفاده-روش-بیرون-ریزی-ذهن-rpsl3h34ovpcدر این روش شما باید هر چیزی که در ذهنتون هست بیرون بریزید. حالا چطوری؟! با استفاده از نوشتن!۱- یک ابزار برای نوشتن انتخاب کنید: می تونید از قلم و کاغذ استفاده کنید و یا از یک نرم افزار واژه پرداز (مثل word یا notepad,Evernote). نوعش مهم نیست مهم اینه که با کدوم راحتترین. من خودم به شخصه ترجیح میدم تایپ کنم چون اینطور حداقل می تونم اونها رو ذخیره کنم.۲- هرچیزی که به ذهنتون میرسه رو بنویسید: وقتی میگم هر چیزی دقیقا یعنی هر چیزی! یعنی اینکه مثلا وقتی به صفحه خالی نگاه میکنید و با خودتون میگین که “وای چه صفحه سفیدی” همون رو بنویسید “وای چه صفحه سفیدی” یا اینکه مثلا میگین “خوب چی بنویسم چیزی به ذهنم نمیرسه” بنویسید “خوب چی بنویسم چیزی به ذهنم نمیرسه”. دقیقا هرچیزی که به ذهنتون اومد رو بنویسید و اصلا لازم نیست به اون چیزی که می خواین بنویسید فکر کنید.۳- اینکار رو به مدت ۱۵ دقیقه ادامه بدید: تا زمانی که ذهن شما احساس خالی شدن کرد اینکارو ادامه بدید. ممکنه شما در ۱۰ دقیقه بتونید هر چیزی رو که تو ذهنتون هست بنویسید ممکن هم هست که ۱ ساعت طول بکشه که این معمولا وقتی فکر خیلی مشغولی دارید اتفاق میفته.این نوشته ها و فایلها رو می تونید نگه دارین و بعضی وقتها به اونها مراجعه کنید چون ممکنه توش چیزای خوبی پیدا کنید. مثلا گاهی اوقات وقتی بعد از مدتی به اون نوشته های قبلی مراجعه می کنید ممکنه یک سری مطالب جالب رو پیدا کنید که ممکنه از یادتون رفته باشه و یا بعضی کارها که باید انجام میدادید یا یک فکر و ایده جالب که به ذهنتون خطور کرده بود رو انتخاب کنید و روش کار کنید.همانطور که گفتم این روش واقعا کارساز هست و شما با این کار می تونید کارایی ذهن خودتون رو به مقدار غیر قابل باوری افزایش بدین. در مقایسه با دیگر روشها مثل خواب و یا مدیتیشن هم مزایای زیادی داره که از اون میشه سرعت بالای دستیابی به ذهن آزاد رو بیان کرد که در مقایسه با خوابیدن خوب همونطور که گفتم شما باید حداقل ۳ ساعت بخوابید تا به خواب عمیق فرو برید و ذهنتون آروم بشه و یا مدیتیشن هم شما باید در شرایط خاصی باشید تا بتونید مراقبه خوبی داشته باشید و نتیجه بگیرید.پس این روش رو همین الان امتحان کنید مطمئن هستم که دیگه کنارش نمیزارید و در همه شرایط از اون استفاده می کنید. حالا سرعت تخلیه ذهن شما بستگی داره به سرعت نوشتن  و یا تایپ شما.من از این روش برای زمانی که ذهن خیلی درگیری دارم و یا اینکه می خوام یک کاری رو شروع کنم که نیاز به تمرکز داره، استفاده می کنم. حالا شما هم از این روش استفاده کنید و تجربیات خودتون رو در بخش نظرات بزارید تا روش رو کاملتر و کاراتر کنیم تا همه بتونیم ذهن آرام و کارایی بالاتری داشته باشیم.اسماعیل ایوبی راداسماعیل ایوبی رادTue, 07 Sep 2021 14:59:38 +0430https://virgool.ir/@e.auobi.rad/به-من-سکوت-بیاموز-gpj82o5kath9در دنیای امروز و سبک زندگی مدرن عملاً جایی برای سکوت نیست. درحالی‌که پیشرفت صنعتی اوقات فراغت آدمی را با جایگزینی وسایلی که کارهای روزمره را انجام می‌دهند افزایش داده است اما از آن‌سو این تلقی را پدید آورده که در هرلحظه حتماً باید به کاری مشغول باشیم از حرف زدن و چک کردن گوشی‌های هوشمند تا به‌کارگیری انواع لوازم صوتی و تصویری که تمام حجم زندگی ما را پرکرده‌اند و عملاً جایی برای سکوت باقی نمانده است. این‌همه موجب شده تا ما امروز در اضطرابی دائمی به سر ببریم.بیشتر ما در محیط‌هایی با سروصدای پس‌زمینه ثابت زندگی می‌کنیم. ترافیک، مکالمه، ماشین‌آلات در حال کار، خودرو، قطار، هواپیما، تلویزیون، و حتی صدای دریافت مداوم پیام‌ها در گوشی هوشمند . این سروصدای بدون توقف محیط شما را در حالت بیش فعالی قرار می‌دهد و قادر به تغییر روحیه شما است و شما را تحریک‌پذیر، خسته و بی تمرکز می‌کند.جالب‌ترین نکته در مورد همه این‌ها این است که افراد به این واقعیت عادت می‌کنند. به خودتان می‌گویید: "همین‌طور است"، و آن را می‌پذیرید. در این دنیای بیش‌ازحد متصل و سریع، سکوت و آرامش به تجملاتی تبدیل شده‌اند که در دسترس همگان نیست.silenceمغز شما به سکوت و آرامش نیاز داردتحقیقات نشان می‌دهد که سروصدای مداوم می‌تواند بر سلامتی و روحیه شما تأثیر منفی بگذارد. به‌عنوان‌مثال، مطالعه‌ای که در سال 1975 در مجله محیط‌زیست و رفتار منتشر شد، نشان داد که کودکان منهتن که به مدارس نزدیک مترو می‌رفتند، تقریباً یک سال دیرتر از همسالان خود فارغ‌التحصیل شدند. این یافته وقتی به کودکانی فکر کنید که در مناطق شهری به مدرسه می‌روند، نگران‌کننده است.اما سروصدای خارجی تنها نوع سروصدایی نیست که می‌تواند بر مغز شما تأثیر بگذارد. نوع دیگری از صدای مداوم وجود دارد که بر سلامتی شما تأثیر منفی می‌گذارد. ما در مورد گفتگوی درونی شما صحبت می‌کنیم . آن جریان پایدار افکار، نگرانی‌ها، "باید داشته باشم" و "ممکن است داشته باشم" که همه روز در ذهن شما می‌گذرد. این "سروصدا" نیز ناسالم است و بر روحیه شما تأثیر می‌گذارد.سکوت می‌تواند زندگی شما را تغییر دهدساکت بودن و غرق شدن در سکوت راهی است برای کشف مجدد آنچه در زندگی ضروری است.سکوت ساده‌ترین و طبیعی‌ترین راه برای آرام کردن ذهن و فرونشاندن احساسات است. این حقیقتی ساده است که نتایج وسیعی دارد. حیرت‌انگیز است اگر یاد بگیرید که ساکت و آرام باشید؛ سکوت، نه به‌عنوان عملی برای مهار کردن خود یا سرکوب احساسات، بلکه به‌عنوان روشی برای برخورد هوشمندانه با انواع شرایط. اگر اجازه دهید، سکوت می‌تواند زندگی شمارا تغییر دهد.ما با گفتن اینکه "هر کس اگر روزانه جایی برای سکوت ایجاد کند می‌تواند زندگی خود را تغییر دهد"، اغراق نمی‌کنیم. دلیل امر این است که سکوت می‌تواند در جلوگیری از درگیری و پشیمانی به شما کمک کند. همچنین، سکوت به شما کمک می‌کند وضوح و تعادل را در زندگی شخصی خود امکان‌پذیر ‌کنید. حقیقت آن است که اساس مدیتیشن یا مراقبه توانایی سکوت و آرام بودن است.انتظارات بیش‌ازحدِ جامعۀ مدرنبه نظر می‌رسد همه‌چیز در جامعه مدرنِ امروز مخالف صلح، سکوت و سادگی است. ما با انواع محرک‌ها، تجربیات و سروصدا احاطه‌شده‌ایم. انسان امروز تمایل دارد در الگوهای "انباشت" خود را به دام بیندازد؛ الگوهایی که منجر به بی‌قراری می‌شود. امروز مهم نیست چقدر تجربه، پول یا موفقیت اجتماعی داشته باشید درهرحال احساس رضایت از کار وزندگی بسیار کم است. آن‌هم به این دلیل ساده که: همه ما آنچه را که در زندگی ضروری است فراموش کرده‌ایم.هدف اصلیِ پیشرفت‌های علمی عصر روشنگری و دوران مدرن، آسان‌تر کردن زندگی است اما متأسفانه، هیچ‌گاه نمی‌توانستیم تا این اندازه از حقیقت دورباشیم، چراکه "سادگی" مفهومی است که در ذهن و قلب افراد پدید می‌آید. سادگی چیزی نیست که بتوانید آن را بخرید.بسیاری از اختراعات معاصر به‌طور خاص برای صرفه‌جویی در وقت ما بودند. "زمان" اساس زندگی است، و افراد به دنبال نوآوری هستند، بنابراین نیازی نیست وقت خود را صرف انجام کارهای تکراری کنیم که هیچ کمکی به رشد ما نمی‌کنند. بااین‌حال، ما به‌جای استفاده از این فرصت باورنکردنی، که درنتیجه پیشرفت‌های صنعتی و علمی به‌دست‌آمده، از تمام "وقت آزاد" خود استفاده می‌کنیم تا به‌اجبار، آن را با فعالیت‌های بی‌معنی و بی‌اهمیت پرکنیم.انگار ما از گذاشتن فضاهای خالی در برنامه‌های روزانه خود وحشت داریم. ما وسواس پُر کردن جای خالی را داریم. این دلیل دیگری است که باعث می‌شود سکوت برای بسیاری از افراد غیرقابل‌تحمل باشد. آن‌ها که معتقدند همیشه باید واکنش نشان دهند، صحبت کنند یا به چیزی گوش دهند.این روزها برخی از افراد وقتی تلفن خود را پیدا نمی‌کنند، یا سرعت اینترنت کم می‌شود دچار حمله‌های عصبی ترس می‌شوند. دلیلش این است که سکوت مجازی برای آن‌ها غیرقابل‌تحمل است.یک زندگی سادهشما نیز احتمالاً زندگی خود را با موارد غیرضروری بسیاری پیچیده و سنگین کرده‌اید. اکثر مردم این کار را می‌کنند. شما زندگی خود را با اشیاء، تمایلات و اعمال غیر متعالی پرکرده‌اید و گاهی اوقات زیر بار تمام موقعیت‌هایی که برای به دست آوردنشان هزینه کرده‌اید احساس خفگی می‌کنید و متعجب می‌شوید که چرا با این دنیای شلوغی که برای خودساخته‌اید دچار احساس ملال و تنهایی می‌شوید.شما به‌سادگی فراموش کرده‌اید که مهم‌ترین عناصر زندگی اشیاءِ مادی نیستند بلکه برعکس، کلید صلح و خوشبختی خلاص شدن از شر هر آن چیزی است که شما نیازی به آن ندارید.یک زندگی ساده فقط شامل چیزهایی است که شما واقعاً بدان نیاز دارید. شما هنگام گرسنگی می‌خورید، و هنگامی‌که سیر هستید، از خوردن غذا دست می‌کشید. شما وقتی خسته هستید می‌خوابید و وقتی باید بیدار شوید از خواب بیدار می‌شوید. شما کاری می‌کنید که آن را دوست دارید، و از اوقات فراغت خود لذت می‌برید.سادگی در بازگشت به اصول است. بخشی از راز زندگی در این روش، فراهم آوردن فضایی برای سکوت در زندگی شما است. به‌این‌ترتیب، شما با ذهن و قلبی عمل می‌کنید که ریتمی کُند تر دارد.تمامیت سکوتسکوت می‌تواند زندگی شما را تغییر دهد، زیرا وقتی سکوت می‌کنید می‌توانید قسمت‌های اساسی خود را دوباره کشف کنید. با سکوت به‌سادگی حرکت را متوقف کنید. اگر حرکت را متوقف کنید، آرامش درونی شما به‌طور طبیعی به وجود خواهد آمد.مشکلات ما به چیزهایی که داریم یا نداریم، شغل ما یا موقعیت‌هایی که در زندگی خود تجربه کرده‌ایم مربوط نمی‌شود. مشکلات ما نشئت‌گرفته از میل وحشتناک ما برای دستیابی به جهان بیرون است قبل از آنکه سکوت درونی خود را کشف کرده باشیم. این میل گودالی بی انتهاست که ما هرگز ازآنچه در آنجا پیدا می‌کنیم راضی نخواهیم شد بنابراین همیشه در آنجا به دنبال چیزی خواهیم گشت.سکوت و سکون به آرام گرفتن این آرزوی آشفته و سیری‌ناپذیر کمک می‌کند. کمک می‌کند تا آرامش درونی موردنیاز شما پرورده شود. وقتی در زندگی خود سکوت و آرامش را تقویت می‌کنید، می‌توانید ضرورت‌ها و مصالح آن را بهتر تشخیص دهید. وقتی در سکوت به خود گوش فرا دهید، زندگی‌تان وضوح بیشتری خواهد داشت و شما تصمیمات بهتری خواهید گرفت. سکوت بزرگ با شما صحبت می‌کند، چرا گوش نمی‌کنی؟تمرین‌هایی برای آموختن سکوتدر اوقاتی از روز تلفن همراه خود را خاموش‌کنید. وجود گوشی‌های هوشمند و صدای مداوم پیام‌هایی که دریافت می‌شوند سکوت را برای همیشه از شما می‌گیرند. از امروز حداقل دو ساعت در روز گوشی خود را خاموش‌کنید. بهترین راه تهیه یک گوشی ساده غیرهوشمند است.از شبکه‌های اجتماعی به‌صورت محدود و ضروری استفاده کنید. این روزها در شبکه‌های اجتماعی متنوعی عضویت داریم. همین امروز گوشی خود را چک کنید و از تمام کانال‌های غیرضروری خارج شوید.حداقل هفته‌ای یک‌بار به بیرون شهر بروید تا بتوانید سکوت واقعی و طبیعی را حس کنید. پیاده‌روی در سکوت بهترین راه برای کاهش و دفع استرس‌هایی است که روزانه در شهرها به ما وارد می‌شود. اگر اوقاتی را برای دفع این ضایعات نگذارید مطمئناً اعصاب و روانتان به‌سرعت فرسوده خواهد شد تا جایی که خندیدن و شاد بودن را فراموش کنید.منازل و آپارتمان‌های ما امروز اغلب پر انواع وسایلی است که صرفاً کارکردی تجملی و تشریفاتی دارند. حضور اشیاء اضافه را در منزل و اتاق خود به حداقل برسانید و اجازه دهید تا روان و جسم شما در سادگی و خلوتی شکوفا شود.تا می‌توانید برای خود اوقاتی را فراهم کنید که در آن هیچ کاری نکنید. شاید در آغاز برایتان سخت باشد که یک ساعت هیچ کاری نکنید اما به‌تدریج می‌توانید بر این هراس هیچ کاری نکردن غلبه کنید. در این اوقات می‌توانید تمرینات ذهن آگاهی یا تنفس عمیق انجام دهید. یا به‌سادگی بنشینید و احساسات و افکاری را که بر شما حادث می‌شوند را نظاره کنید. این بی‌عملی کمک می‌کند تا بسیاری از کمپلکس‌های روانی ما که منشأ عصبیت و اضطراب و بی‌قراری است رفع شوند.سکوت و حرف نزدن را تمرین کنید. ما اغلب اوقات بی‌آنکه آگاه باشیم مدام در حال حرف زدنیم. تمرین کنید که روزامه مثلاً یک ساعت حرف نزنید و بر وسوسه حرف زدن برای پر کردن فضا فائق آیید. این تمرینی جدی و سخت است که نتایج درخشانی در پی دارد.اسماعیل ایوبی راداسماعیل ایوبی رادTue, 07 Sep 2021 12:09:02 +0430https://virgool.ir/@e.auobi.rad/بیایید-عذرخواهی-را-بیاموزیم-و-تمرین-کنیم-l7ucccdhylebعذرخواهی فقط یک ژست اجتماعی نیست؛ عذرخواهی پذیرش مسئولیت رفتار و اعمال ماست. کاری است که ما از روی ادب انجام می‌دهیم و نشانه‌ای از درک عاطفی و اجتماعی ماست. عذرخواهی، راهی است برای نشان دادن احترام و همدلی با شخص یا اشخاص آسیب‌دیده و ازاین‌رو در روابط بین فردی و روابط اجتماعی بسیار تأثیرگذار است. چه‌بسا مرافعه‌ها و انتقام‌هایی که با یک عذرخواهی ساده رفع‌ورجوع می‌شوند و برعکس عدم عذرخواهی می‌تواند یک برخورد ساده را به کینه و دشمنی عمیقی تبدیل کند.مهم‌ترین دلایلی عذرخواهی چیست؟عذرخواهی نشان می‌دهد که ما به احساسات شخص دیگر اهمیت می‌دهیم.عذرخواهی نشان می‌دهد که ما مسئولیت رفتار و اعمال خود را بر عهده می‌گیریم..با عذرخواهی از شخص دیگر، احساس نمی‌کنیم که او برای ما تهدیدی هست؛ به‌عبارت‌دیگر با عذرخواهی، از عصبانیت و خشم دیگران مصون می‌مانیم.با عذرخواهی از شخصی که صدمه‌دیده یا به او آسیب رسانده‌ایم، احساسات و ناراحتی آن‌ها را تأیید می‌کنیم.کِی عذرخواهی کنیم؟برای یک رنجش ساده، مثلاً وقتی‌که حرف کسی را قطع می‌کنیم و اصطلاحاً وسط حرفش می‌پریم، اگر بلافاصله عذرخواهی نکنیم، ممکن است دیگر دیر شود و عذرخواهی‌مان تأثیرش را از دست بدهد.برای یک دلخوری شدید، مثلاً بابت این‌که یک نفر را در جمع تحقیر کرده‌ایم، بلافاصله عذرخواهی کردن، صورت خوشی ندارد. حتی کار را بدتر می‌کند. چون حواس همه جمع، روی آن موضوع متمرکز می‌شود و دلگیری فرد را از ما بیشتر می‌کند.بنابراین برای عذرخواهی، باید سنجیده‌تر و حساب‌شده‌ اقدام کنیم. پس سعی کنید به‌موقع و در زمان مناسب عذرخواهی کنید.نکته قابل‌توجه این است که اگر عذرخواهی پس از گذشت زمان طولانی انجام شود یا معنای عذرتراشی بدهد، مطمئناً با شکست مواجه خواهد شد.چگونه عذرخواهی کنیم؟1- مشکل را پیدا کنید. آیا حرفی ناجوری زده‌اید؟ آیا به کسی دروغی گفته‌اید؟ آیا به قولی که داده‌اید عمل‌نکرده‌اید؟ آیا رنجش ایجادشده قدیمی است یا جدید است؟تا زمانی که ندانید به‌طور مشخص برای چه موردی باید عذرخواهی کنید، عذرخواهی شما چیزی را حل نمی‌کند. گاهی ممکن است شما رفتار نادرستی انجام نداده باشید اما در طرف مقابلتان احساس ناخوشایندی ایجادشده باشد. به‌هرحال اول باید بفهمید که مشکل کجاست و برای چه قرار است عذرخواهی کنید.2-مسئولیت اشتباه خود را بپذیرید. وقتی قرار است در مورد رفتار یا حرفی عذرخواهی کنید مهم است که مسئولیت اشتباه خود را به‌تمامی بپذیرید و سعی نکنید بخشی از مسئولیت را به گردن طرف مقابل بیندازید. اگر عذرخواهی تمام و کمال نباشد خود نوعی توهین است. عذرخواهی همراه با توجیه و بهانه آوردن دیگر عذرخواهی نیست.ممکن است افراد یا عوامل دیگری هم در آن اشتباه دخیل باشند اما شما نمی‌توانید به خاطر آن‌ها نیمه نصفه عذرخواهی کنید. شما باید با پذیرفتن مسئولیت کامل اشتباه یا تقصیر رخ‌داده عذرخواهی کنید.3-به‌صراحت و با بیان روشن عذرخواهی کنید. مهم است که زمان عذرخواهی اول موضوع و دلیل عذرخواهی را بیان کنید و سپس با بیان روشن و واضح به خاطر آن عذرخواهی کرده و بخواهید که عذرخواهی‌تان پذیرفته شود. مثلاً اگر با رفتار خود کسی را رنجانده‌اید بگویید که به خاطر فلان رفتار مشخص از شما عذر می‌خواهم و امیدوارم که عذرخواهی مرا بپذیرید.4-عذرخواهی‌تان را بنویسید. اگر امکان مکالمه رودررو وجود ندارد یا نمی‌توانید مستقیم عذرخواهی کنید می‌توانید با نوشتن نامه‌ای برای فرد موردنظر و بیان همه حرف‌هایی که دوست داشتید رودررو به او بگویید از او عذرخواهی کنید. اگر با نوشتن راحت نیستید می‌توانید صدایتان را ضبط کنید. این کار نه‌تنها به شما کمک می‌کند وقتی طرفتان را دیدید یادتان بماند که چه چیزهایی به او بگویید، بلکه می‌توانید اگر خجالت می‌کشید آنرا به طرفتان بدهید.اما همیشه یادتان باشد که بهترین و مؤثرترین روش، عذرخواهی مستقیم و رودررو است.5-جبران کنید. عذرخواهی هیچ‌گاه نمی‌تواند جبران کامل عمل یا رفتار اشتباه شما باشد. بنابراین باید بتوانید پس از عذرخواهی از انجام مجدد آن رفتار یا عمل یا حرف اشتباه خودداری و پرهیز کنید. درواقع تصحیح و اصلاح رفتار یکی از نتایج عذرخواهی صادقانه است. همچنین به‌طور موردی هم اگر اشتباه شما موجب خسارتی در فرد مقابل شده در پی جبران آن برآیید. این‌گونه با جبران خسارت وارده به فرد یادتان می‌ماند که آن اشتباه را دوباره تکرار نکنید.6-برای جبران اشتباهتان فرصت بخواهید. پس از عذرخواهی از فرد موردنظر بخواهید تا فرصت دوباره‌ای برای جبران اشتباه شما بدهد. این کار باعث می‌شود فرد مقابل قدرت لازم را برای غلبه بر موقعیت به‌طور واقعی احساس کند.7-صبور باشید. اگر عذرخواهی‌تان پذیرفته نشد از فرد مقابل به خاطر شنیدن حرف‌هایتان و اجازه دوباره برای عذرخواهی مجدد در آینده تشکر کنید. مثلاً بگویید که "درک می‌کنم که آن‌قدر از دستم ناراحت هستید که نمی‌توانید عذرخواهی مرا بپذیرید اما از اینکه اجازه عذرخواهی به من دادید تشکر می‌کنم و منتظر می‌مانم تا نظر شما برای پذیرفتن عذرخواهی‌ام عوض شود". گاهی اوقات افراد برای پذیرش عذرخواهی و بخشیدن نیاز به آرام شدن و زمان دارند. شما با صبوری این فرصت را به آن‌ها بدهید.8- روی حرفتان بمانید.  عذرخواهی واقعی باید تصمیمی را به دنبال داشته باشد. برای اثبات جدی بودن عذرخواهی باید همیشه روی قولتان بمانید. درغیر این صورت، عذرخواهی معنای خود را از دست می‌دهد و جلب اعتماد مجدد بسیار سخت‌تر و برخی اوقات غیرممکن می‌شود.چند توصیۀ مهم برای عذرخواهی1- عذرخواهی بهتر است در خلوت شما و فرد مقابل انجام شود. این کار نه‌تنها احتمال تاثیر گذاشتن افراد دیگر را روی تصمیم فرد کمتر می‌کند، از استرس و اضطراب شما نیز می‌کاهد. اما اگر در حضور دیگران فرد را ناراحت کرده باشید، عذرخواهی باید در میان جمع انجام شود تا تأثیرگذار باشد.2- از زبان بدنی آرام و متواضعانه استفاده کنید. دست‌به‌سینه ایستادن یا با انگشت اشاره کردن باعث می‌شود فرد مقابل حالت دفاعی به خود بگیرد. البته اگر واقعاً خود را مقصر بدانید و عذرخواهی شما صادقانه باشد زبان بدن شما این را به‌خوبی منتقل می‌کند.3- از به کار بردن کلمه "اما" خودداری کنید (مثلاً نگویید معذرت می‌خواهم اما...) چون این کلمه نشان می‌دهد که معذرت نمی‌خواهید. همچنین نگویید که "معذرت می‌خواهم که چنین احساسی دارید" یا "معذرت می‌خواهم که ناراحت شدی". بلکه برای کاری که کردید معذرت بخواهید. با این جملات این‌طور به نظر می‌رسد که انگار فرد مقابل را متهم می‌کنید و این معذرت‌خواهی واقعی نیست. پس به احساسات  طرف مقابل ارزش بدهید و مسئولیت کار خود را قبول کنید.4- عذرخواهی همیشه عذرخواهی دیگری را به همراه دارد. یا از طرف شما برای چیز دیگری که یادتان افتاده یا از طرف مقابل. پس برای پذیرفتن عذرخواهی و بخشیدن نیز آماده‌باشید.5- هنگام عذرخواهی از طرف مقابل نپرسید که هنوز از دستتان عصبانی / ناراحت است یا نه. این کار باعث می‌شود احساسات ناخوشایند دوباره در وی سرباز کند و پذیرش عذرخواهی شما به تعویق بیفتد.6- بعد از انجام عذرخواهی زمانی را به خودتان اختصاص دهید تا بتوانید ضمن تجزیه‌وتحلیل رفتارتان با احساسات ناشی از آن کنار بیایید. این کار باعث می‌شود در موقعیت‌های مشابه عاقلانه‌تر و درست‌تر رفتار کنید.7- یادتان باشد عذرخواهی از افراد کوچک‌تر یا پایین‌دست شما به‌مراتب مهم‌تر و سخت‌تر اما مفیدتر از عذرخواهی از افراد بزرگ‌تر و بالادست شماست._________________منابع:https://www.psychologytoday.com/us/blog/the-compassion-chronicles/202006/why-we-need-apologizehttps://www.quietrev.com/the-science-behind-im-sorry-why-to-say-it-and-howdralishahhosseini.blogfa.comاسماعیل ایوبی راداسماعیل ایوبی رادTue, 07 Sep 2021 12:01:12 +0430