https://virgool.ir/feed/@drsokhanran596fa2026-11-12 08:37:04https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@drsokhanran596https://virgool.ir/@drsokhanran596/زمینه-مورد-علاقهام-در-سخنرانی-و-توانایی-و-تخصصم-را-چگونه-پیدا-کنم-hyj4z710ag9jزمینه مورد علاقه در سخنرانی:انسان‌هابا توانایی‌های مختص به خودشان به دنیامی‌آ‌یند البته نه به این منظور که هر انسان صرفا در یک حوزه خاص دارای توانایی بوده و در سایر رشته‌ها و امور، تخصصی نداشته باشد بلکه منظور این است که با توجه به گروه خونی و همچنین اینیاگرام(شخصیت شناسی‌های 9 گانه)نقطه قوت هر فردی در زمینه‌ای خاص بوده و اگر مقصودش پیشرفت در اموری است که خارج از چارچوب توانایی‌های ذاتی اوست باید تلاشش را بیشتر کند تا به مقصود مطلوبش برسد چرا که در صورت تمرکز در امورمرتبط با شخصیت و توانایی‌اش قطعا سریع‌تر و با زحمت کمتری قادر به تحقق اهدافش خواهد بود.پس نتیجه این است که هر فردی می‌تواند در مسیر سخنران شدن و پیشرفت در این راه گام گذاشته و پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کند به شرطها و شروطها،چرا که یکی از اولین توانایی‌هایی که خداوند مهربان به هر انسانی عطاء می‌کند،توانایی تکلم و صحبت کردن است و همین توانایی را می‌توان با توجه ، تمرکز و تلاش به درجه‌ای رساند که باعث شگفتی اطرافیان شد. لذا همانطور که دیل کارنگی در کتاب ارزشمند آیین سخنرانی اشاره نموده،شرط موفقیت در حرفه سخنوری صرفا تلاش است،تلاش و تلاش.پس فرمول اساسی کسب موفقیت در مسیر سخنرانی توجه بر تلاشهای هدفمند است که بعضی از افراد از آن غفلت می‌کنند .زمینه‌ای که دوست دارم در آن سخنرانی کنم؛زمینه سخنرانی ارتباطی پیوسته با موضوع آن دارد و موضوع نیز در ارتباط تنگاتنگ با دو نکته است؛الف-میزان تخصص فردی که قصد سخنران شدن دارد؛در زمینه شرایط کسب تخصص در مبحث مرتبط با آن بحث خواهیم کرد ولی لازم بذکر می‌دانم که تخصص را بعضا با مدارک دانشگاهی اشتباه می‌گیرند به این مفهوم که اکثریت مردم تصور می‌کنند هر کسی که موفق به طی دوره‌ای در کالج یا دانشگاه شده و نهایتا برگه‌ای را در قالب مدرک دریافت کرده، متخصص رشته موضوع مدرک صادر شده است و صفر تا صد رشته مورد نظر را نیز می‌داند در صورتیکه با یک نگاه به عقب و بررسی سابقه علم و چگونگی ایجاد آن،مشخص می‌شود که لزوما دارا بودن مدرک به معنای کسب تخصص نیست.به یاد دارم در زمان دانشگاه در مقطع لیسانس بعضی از همکلاسی‌ها به چه کیفیت درس می‌خواندند و چطور امتحان می‌دادند و چه عکس‌العملی نسبت به نمرات خود داشتند که به این قبیل دانشجوها،شب امتحانی گفته می‌شد که در صورت بررسی مشخص می‌شود که بیشتر این افراد در حوزه و جایگاهی خارج از مدرک خود در حال گذران زندگی هستند که هم اکنون شاهد آن هستم البته با توجه به ارتباطی که با دوستان دوره دانشجویی خود دارم و همینطور است نقطه عکس آن ،به این مفهوم که به صرف مطالعه و رعایت زمانهای لازم،شما به فردی متخصص تبدیل نمی‌شوید و باید الگوهایی در این زمینه رعایت شود که در ادامه توضیح خواهم داد.ب-نیاز مخاطب در جهت جلب توجه او؛یکی از جهات کسب تخصص و البته مهم‌ترین آنها،کسب درآمد از تخصص کسب شده است پس در این زمینه لازم است ابتدا شرایط جامعه و نساز مردم حاضر در آن مورد بررسی قرار بگیرد زیرا اگر نیاز سنجی(بررسی آنچه در اجتماع مورد نیاز مردم است)صورت نگیرد،شاید شما در زمینه‌ای دنبال کسب تخصص باشید که تاریخ مصرف آن گذشته باشد مانند جمع آوری مطالب در قالب تخصص نسبت به اکسل 1999 که در حال حاضر هیچ نوع کارآیی ندارد و به تبع آن هیچ نوع درآمدی را نیز برای شما به همراه نخواهد داشت و یا گردآوری مطالب نسبت به اموری که هیچ ارتباطی به جامعه محل اقامت شما ندارد مانند بررسی مزایای دوستی‌های اجتماعی که بلحاظ قوانین موجود،هیچ سنخیتی با شرایط فرهنگی ایران ندارد لذا باید در راستای کسب تخصص به این موارد توجه ویژه‌ای شود.این همه سخنران هستند مگر من می‌توانم مخاطب خودم را داشته باشم!این سئوال ناشی از کارکرد مغز انسان است چرا که مغز انسان از آنجا که بیش از 20 درصد انرژی لازم را به خود اختصاص می‌هد،همیشه در حال تلقین این نکته است که از من انرژی زیادی نگیر و من را به حال خود رها کن به همین جهت همیشه پیام‌هایی را ارسال و مخابره می‌کند که تایید کننده همین امر باشد و توجه به نکات منفی نیز از دوران کودکی ما سرچشمه می‌گیرد چرا که در آن دوران خیلی در معرض پیام‌های منفی و نکات منفی قرار داشتیم لذا کارکرد مغز و نورونها نیز بر همین مبنا تنظیم شده،در مورد اینکه آیا افراد دیگری هم به جز سخنرانان فعلی که شاید تعدادشان هم کم نباشد،می‌توانند رشد کنند یا نه،به اینصورت پاسخ میدهم؛بنظر شما آیا این تعداد آرایشگاه و یا این تعداد سوپر مارکت و یا این تعداد مهندس و یا این تعداد وکیل و یا این تعداد پزشک و یا این تعداد معلم و دبیر و... نیاز هست که اگر توجه کنید،تعدادشان به مراتب از تعداد سخنرانان موجود هم بیشتر و قابل توجه‌تر است،نکته قابل توجه این است که در جوامع انسانی با توجه به سلیقه‌های مختلف و همچنین اختلاف سلیقه‌ها،هر فردی جاذبه خاص خودش را دارد و بر همین مبنا جامعه طرفداران خود را نیز خواهد داشت که باعث ایجاد بازاری در خور توجه برای او می‌شود پس در این‌خصوص اصلا جای نگرانی وجود ندارد و فقط به دنبال علایق خود باشید همین و بس تا به معادل مادی و معنوی(کسب جایگاه خاص اجتماعی)خودش تبدیل شود.http://[instagram-feed]drsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comSat, 01 Feb 2020 11:24:04 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/علاقه-و-اشتیاق-و-تفاوت-آن-در-سخنرانی-چیست-و-چگونگی-تبدیل-علاقه-به-اشتیاق-gldsckpkucesعلاقه:اگر دقت کرده باشید با توجه تداخل دو فرهنگ ایرانی و عربی ،تعداد بی‌شماری از واژگان فارسی دارای ریشه عربی است لذا برای اینکه به معنای لغوی یک واژه که اساس معنا را تشکیل می‌هد پی ببریم باید ریشه آن را بشناسیم که دو واژه علاقه و اشتیاق هم از همین دستور تبعیت می‌کند به این کیفیت که علاقه از ریشه عَلَقَ به مفهوم وابستگی گرفته شده و اشتیاق از شَوَقَ به معنای میل بی نهایت درونی؛ ولی چه تفاوتی بین این دو مورد وجود دارد؟علاقهعلاقه با توجه به نوع تعریفی که از آن ارائه کردیم ناشی از امور بیرونی است به این معنا که درخواست خودرو،خوراک،لباس و ...ناشی از علاقه است و اشتیاق جوشش درون‌ای است که به منزله یک قطب‌نما عمل می‌کند و هر زمان از مسیر خارج شوید شما را به مسیر برمیگرداند همانطور که ناپلئون هیل در کتاب بیندیشید و ثروتمند شوید اشاره کرده"برای رسیدن به هر چیزی علاقه فرآوان نیاز هست تا با عنصر پایداری به معادل مادی‌اش تبدیل شود که اشتیاق سوزان هم به آن کمک می‌کند"و جف اولسون در کتاب بی‌نظیر برتری خفیف این نکته را بطور کامل شرح داده؛"خواستن یعنی چه؟افراد را به دو دسته تقسیم کرده،دسته اول  می‌گویند؛خواستن یعنی آرزومند چیزی بودن و دسته دوم می‌گویند؛نیازمند چیزی بودن و جف می‌گوید؛ما تمایل داریم آرزومند چیزی باشیم که فاقد آن هستیم"که در صورت توجه،درک می‌کنیم که خواستن دارای وجهه بیرونی است و در ارتباط با امور مادی اما چطور می‌شود که بعضی از افراد به راحتی به خواسته‌هایشان می‌رسند و بعضی دیگر به سختی و در برخی اوقات با جان کندن؟پاسخ سئوال در عبارت اشتیاق سوزان وجود دارد به این مفهوم که برای رسیدن به مقصودمان باید ویژگی‌ای داشته باشیم بنام اشتیاق سوزان ولی اشتیاق سوزان یعنی چه؟اشتیاق همان تمایل درونی است که ما را به سمت هدف‌مان هدایت می‌کند اما سوزان به چه کارمان می‌آید؟اهرم رنج و لذتبنا بر نتیجه اهرم رنج و لذت که آنتونی رابینز به آن اشاره کرده دو اهرم هستند که انسان را به سمت و سوی هدف سوق می‌دهند یکی رنج است و دیگری لذت ولی اهرم چه کاربری‌ای دارد؟همانطور که می‌دانید کار اهرمها ساده‌سازی است و راحت کردن کارهای مشکل،یعنی تا زمانیکه انسان‌ها از چیزی لذت خیلی زیاد یا درد خیلی زیادی را تحمل نکنند خودشان را مجبور به انجام کاری نمی‌کنند پس اشتیاق سوزان از جنس رنج است یعنی نوعی دوگانگی در هم آمیخته به این مفهوم که اشتیاق زیبا است و خواستنی و سوزان خیلی بد است و غیرخواستنی و چطور این‌ها در کنار  هم باعث پیشرفت می‌شوند.همانطور که می‌دانید ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که سراسر دوگانگی است،شب در کنار روز،خوب در کنار بد،راحتی در کنار سختی و چرایی این دوگانگی هم در نوعی درک که از جنس همان آگاهی است پنهان شده؛ درک این نکته که کدام بهتر است و برای رسیدن به هر کدام باید چه کاری انجام دهیم و در صورت انجام ندادن دچار چه دردسری خواهیم شد.اشتیاق سوزانپس اشتیاق سوزان یعنی خواسته‌ای که اگر به آن نرسیم قطعا از درون می‌سوزیم و ادامه زندگی برایمان دشوار و غیر قابل تحمل می‌شود لذا اشتیاق بعنوان یک نیروی کشنده ،انسان را به سمت جلو میکشد و سوزانندگی که از نظر هر انسانی خیلی دردآور است او را مجبور می‌کند که منبع درد را از بین ببرد و منبع درد هم یعنی همان رسیدن به خواسته و مطلوب ذهنی،فردی را تصور کنید که دچار سوختگی شدید شده و بی‌نهایت احساس سوزش و درد دارد از نظر شما برای از بین بردن یا کاهش درد حاضر است چقدر هزینه کند؟پاسخ این سئوال باعث تبدیل علاقه به اشتیاق است یعنی خودتان را در وضعیتی تصور کنید که اگر به خواسته‌هایتان نرسید ادامه زندگی برای شما غیر ممکن و یا خیلی مشکل می‌شود که در صورت ایجاد چنین ذهنیتی قطعا خواسته‌های شما محکوم به تحقق و ایجاد هستند.با توجه به برخی شکستها،علاقه خودبخود از بین می‌رود،راهکارهای افزایش علاقه‌؛اول باید بررسی کنیم ببینیم شکست چیست؟در ان ال پی میگویند(there is no failer only feedback )هیچ شکستی وجود ندارد بلکه هر چه هست صرفا کسب تجربه است. اگر ذهنیت انسان وتنظیمات ذهنی او بر این اساس چیده شده باشد قطعا از هیچ شکستی رنج نخواهد برد همانطور که مارک منسون در کتاب هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها می‌گوید، انسان‌های نتیجه محور همیشه در حال عذاب هستند ولی انسان‌های چالش محور از مسیر خود لذت می‌برند.سئوال درست!مشکل از آنجا ناشی می‌شود که سئوالات درستی از خود نمی‌پرسیم؛ یکی از راج‌ترین سئوالاتی که معمولا افراد غیر موفق از خود می‌پرسند از زندگی‌ام چه می‌خواهم؟و قطعا پاسخ ،راحتی و خوشحالی است که پاسخی است نخ‌نما که تمام افراد ناموفق همین پاسخ را می‌دهند در صورتیکه سئوال درست که،چه رنجی تو زندگی‌ات می‌خوای و یا حاضری برای به دست آوردن چه چیزی رنج،اذیت و سختی‌های زیادی را تحمل کنی؟قطعا پاسخ به این سئوال شما رو به یک فرد چالش محور که به قول جبران خلیل جبران از مسیر لذت می‌‌برد ،تبدیل خواهد کرد و زمانیکه از مسیر لذت بردن به یک عادت در زندگی تبدیل شود ،خوشحالی را در نبود مشکل تعبیر نمی‌کنید بلکه خوشحالی را در حل مشکلات می‌دانید و از وجود مشکلات که باعث بزرگ شدن شما می‌شوند لذت خواهید برد.تردمیل لذتاگر تلاش در حل مشکلات بزرگتر در وجود انسان نباشد قطعا او در جا خواهد زد زیرا پس از طی کردن مسیری که از نظر خودمان سخت و جانکاه بود در نهایت می‌بینیم سرجای اول‌مان هستیم و هیچ تغییری در زندگی‌مان ایجاد نشده که روانشناسان به این حالت ،تردمیل لذت می‌گویند که به مفهومی، همان در جا زدن بی حاصل است .آیا شما به دنبال زندگی بدون حرکت هستید که پس از 50 سال با یک نگاه به گذشته خود حسرت بخورید و از یادآوری آن هم حتی شرمنده باشید تا چه برسد به بازگو کردن آن برای دیگران و یا تمایل دارید بعد از نگاه به گذشته،ضمن افتخار به آن،تمایل شدیدی برای در میان گذاشتن آن با دیگران نیز داشته باشید، انتخاب با شماست فقط شما.http://[instagram-feed]drsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comMon, 27 Jan 2020 20:48:55 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/افراد-معروف-و-نامی-در-زمینه-سخنرانی-در-ایران-و-جهان-fv7y33lyzqzpافراد معروف که با سخنرانی به جایی رسیده‌اند؛افراد معروف زیادی را قطعا در این زمینه سراغ دارید که نیازی به ذکر اسامی این افراد مشهور نیست ولی آنچه که بنا بر آموزه های ان ال پی(برنامه‌ ریزی عصبی-کلامی)باعث ایجاد انگیزه در انسان برای طی مسیری طولانی می‌شود،دیدن افراد معروفی است که توانسته اند کاری را انجام دهند که از نظرمن وشما کاری غیر ممکن و یا محال بنظر می‌رسد و به صرف دیدن ، مغز بعنوان یک سازمان‌دهنده باور می‌کند که این کار(موفقیت از طریق سخنرانی)امری است ممکن و شدنی؛ لذا علیرغم اطلاع خوانندگان و اشراف آنها در مورد افراد معروفی که از این طریق(سخنرانی)قادر شدند مسیر موفقیت را سریع‌تر طی کنند صرفا جهت یادآوری نسبت به ذکر نام و تعداد موفقیت‌های این افراد معروف اقدام می‌شود؛الف؛برایان تریسیدر ونکوور کانادا در خانواده‌ای که توان فرآهم کردن حداقل‌های زندگی را نداشتند به دنیا آمد. آنقدر وضعیت زندگی این خانواده در سطح پایین قرار داشت که حتی قادر به پرداخت قبض‌های خدمات دولتی(آب،برق،گاز ،تلفن و ...)نبودند،ناچار می‌شود بنا بر دلائل نامعلوم ،درس و مدرسه را رها کند و وارد بازار کار شود و پس از مدتی که دست به کارهای مختلف زد(کارگری،شستن ظروف،شستن شیشه اتومبیل‌ها و ...)نهایتا با قرار گرفتن در مسیر پیشرفت ،وارد عرصه سخنرانی شده و نسبت به معرفی خود اقدام نمود و پس از آن بطور کاملا غیر عادی مسیری از پیشرفت و معروف شدن را طی کرد که در آن زمان کسی باورش نمی‌شد ولی شد و دیگران او را بعنوان فردی معروف باورش کردند چون خود او چنین باوری را در خودش پرورانده بود.ب؛آنتونی رابینزاو در سال 1961 در خانواده‌ای نسبتا فقیر به دنیا آمد و دست به کارهای مختلفی زد ولی موفقیت و شهرتی به دست نیاورد،در سن 22 سالگی در یک آپارتمان 40 متری زندگی می‌کرد و با سوسک‌ها هم اتاق شده بود و از وزن 120 کیلویی خود رنج می‌برد ولی پس از مطالعه چندین کتاب مسیر زندگیش تغییر کرد و بالاخره با برگزاری سمینارهایی نه چندان بزرگ خود را بعنوان فردی معروف شناساند و بالاخره در جامعه آمریکا او را بعنوان یکی از اساتید مطرح و فردی معروف در حوزه سخنرانی‌های انگیزشی و مباحثی که باعث تغییرات زیادی در زندگی مردم شد،پذیرفتند.اما...  ایا در ایران هم از این قبیل افراد داریم؟؟؟ج؛دکتر محمود معظمیایشان متولد سال 1331 در تهران هستند. قبل از اینکه ایشان وارد عرصه آموزش شوند بعنوان یک تاجر در عرصه تعمیرات الکترونیک فعالیت می‌کردند ولی این کار ایشان را راضی و خشنود نمی‌کرد پس وارد عرصه آموزش و سخنرانی شدند و از زمانیکه در این حوزه فعالیت کردند هم باعث شناخته شدن و شهرت ایشان شد و هم اینکه در جمعهای بالای هزار نفر به سخنرانی و بسط آموزه‌های ارزشمندشان اقدام کردند و افتخار بنده هم شاگردی در مکتب کمال با مدیریت این شخصیت است.د؛دکتر علیرضا آزمندیان؛ایشان در سال 1332 در تهران متولد شدند و بنا بر گفته‌ای ایشان،خانواده‌شان از وضعیت مالی مناسبی برخوردار نبودند ولی پس از تحصیلات در دانشگاههای معتبر داخلی و خارجی و سال‌ها اقامت در خارج از کشور در سال 1376 به کشور خود بازگشتند و فعالیت در عرصه آموزش را آغاز نمودند و هم‌اکنون مشغول ارائه آموزه‌های خود به دانش‌پذیرانی که مسحور دانش ایشان هستند،می‌باشند.همانطور که می‌بینید و مشت نمونه خروار است ،افراد معروفی در دنیا هستند و بعدا پا به عرصه وجود خواهند گذاشت که در صحنه سخنرانی بوده و آنچه که خواهان آن بودند از جایگاه اجتماعی و مادیات را کسب کرده‌ند لذا باید باور کنیم که این کار شدنی است حتی در ایران.http://[instagram-feed]drsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comMon, 27 Jan 2020 19:53:34 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/سخنرانی-iyunrbwam5j8سخنرانی چرا و چگونه ‎قبل از اینکه ‎به‎ طور‎ تخصصی وارد مباحث اصلی سخنرانی شویم، به سبک و سیاق مورد نیاز ذهن انسان نیاز داریم که معنای سخنرانی را بدانیم و با شناخت آن از عضو مرتبط با آن استفاده کنیم. ‎اگر قرار باشد سخنرانی را به ‎صورت‎ لغوی و تحت‌اللّفظی تعریف کنم، می‌شود: کسی که سوار بر اسب سخنان خود به آنچه که در قابل مقصود و هدف در ذهن دارد، در کمترین زمان ممکن می‌رسد.معنای اصطلاحی سخنرانی همان‎ گونه‎ که آقای «جفری گیتومر» در کتاب «سیاه» عنوان می‌کنند، عبارت ‌است از: حرف مناسب در شرایط مناسب با فرد مناسب جهت کسب نتیجه مناسب.اگر سلسله مناسب ‎های ‎اشاره شده را در سخنرانی رعایت کنیم، قطع به یقین به آنچه که  تحت‎ عنوان مقصود داریم، خواهیم رسید.لازم به ذکر است منظور از حرف مناسب، استفاده مدام و پی ‎درپی از زبان و گفتار نیست.حرّافی یا صحبت‌ ‎های ‎مداوم و رگباری باعث ترشح نوعی هورمون به نام «کورتیزول» در بدن انسان می‌شود که مخاطب شما را از شنیدن باقی صحبت‌ ‎هایتان منصرف می‌کند.تحت هیچ شرایطی در سخنرانی، منظور از حرف مناسب، تکرار‎ های ‎غیرمفید و یا جملات طولانی و حتی سخت و قلمبه سلمبه نیست؛ بلکه سخن هرچه راحت‌تر و همه ‎فهم‎تر باشد، به مراتب بهتر و پذیرفتنی‎ تر است.در بعضی شرایط فن بیان، توانایی سکوت معناداری که قادر به بیان تمام خواسته‌‎ های ‎سخنران باشد، معنا می‌شود. همان‌طور که «ارنست همینگوی» گفته: «دو سال زمان می‌برد که یک انسان صحبت کردن(سخنرانی) را یاد بگیرد؛ ولی همین فرد پنجاه سال زمان نیاز دارد تا سکوت را که همان سکوت معنادار باشد؛ بیاموزد».ادبیات غنی ما ایرانیان نیز در این ارتباط ابیاتی را دارد از جمله: ‎کم گوی و بجز مصلحت خویش مگوی                          چیزی که نپرسند تو از پیش مگویدادند دو گوش و یک زبانت ز آغاز                               یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگویهمان ‎طور‎ که ملاحظه می‌کنید، به روایت‌‎ های ‎مختلف، پرگویی و زیاده‌گویی هنگام سخنرانی،مورد هجو و کنایه قرار گرفته؛ لذا فن بیان و سخنرانی اصلا به مفهوم زیاده‌گویی و یا قلمبه‌ گویی نیست.پس به چه معنا است؟ اگر عجله نداشته باشید، در ادامه به‎ طور‎ مفصل توضیح خواهم داد.در مورد شرایط مناسب هم دقت کنید، بعضی افراد بدون در نظر گرفتن موقعیت مخاطب خود از لحاظ عجله، شادی، غم، تخصص و... شروع به طرح بعضی مباحث می‌کنند.حتی اگر تمام دنیا هم بر حقانیّت و صحّت گفتار سخنران شهادت بدهند، مخاطب با لج‎ بازی تمام از پذیرفتن کلام و درخواست او امتناع می‌کند، صرفا به ‎این ‎جهت که چرا من و شرایطم را نادیده گرفتی که نوعی بی ‎حرمتی در نظر گرفته می‌شود.به ‎این‎ دلیل که ما انسان‎ ها همیشه دوست داریم که دیده شویم و دیده شدن هم یعنی در نظر گرفتن تمایلات و احساسات  و همچنین شرایطی که در آن قرار داریم.پس اگر این گزینه مهم که در اکثر روابط نادیده گرفته می‌شود، دیده شود، خودتان به نحو محسوس و ملموسی شاهد پیشرفت ارتباطات و دریافت درخواست‌هایتان خواهید بود که در صورت اندازه‌گیری متوجه می‌شوید که با هزینه‎ ای‎ ‎بسیار کم، دریافتی عظیم خواهید داشت؛ لذا شرایط جزء ضروریات و ارکان برقراری ارتباطات محسوب می‌شود.فرد مناسب یکی دیگر از گزینه‌‎ های ‎لازم در امر سخنرانی و برقراری ارتباط است، با این ‎توضیح که فرد مناسب از دو جهت مورد توجه است: 1- خواسته شما؛ 2- خواسته او.در این زمینه باید توجه داشت که بدون در نظر گرفتن شرایط، نتیجه مناسب به دست نمی‎ آید.به این شکل که فرد مناسب در صورتی به حرف ‎های ما گوش می‌ هد و امکان برقراری گفتمان را به ما می‌دهد که شرایطش را درک کنیم و یکی از راه‌ ‎های ‎درک شرایط،توجه به خواسته او است.پس خواسته مخاطبمان را در رأس توجه‌مان قرار می‌دهیم و به ‎این‎ صورت‎، او را متوجه می‌کنیم که تو در کانون توجه من هستی و همین پیام،بازگو‌ کننده صداقت ما است.drsokhanran.com[caption id="attachment_7733" align="aligncenter" width="300"]? جفری گیتومر[/caption]drsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comSat, 28 Dec 2019 20:22:35 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/حرف-نزنی-در-حق-خودت-بدی-کردی-tqhoehlc56tqدر گذشته‎ های دور،زمانی که هنوز انسان ‎های مدرن کنونی پا به عرصه وجود نگذاشته بودند، بنابر ‎برخی یافته‌های علمی، آنچه که از انسان آن زمان در ذهن اندیشمندان نقش بسته بود، انسانی است که با توجه به برخی تغییرات نه ‎چندان مهم از نسل شامپانزه‌ها فاصله گرفته بود و به‎ نحوی‎ آرام از دل جنگل به درون غارها خزیده بود.تغییر دیگر که بسیار مشهود بود، قامت راست او بود که بعد از قرن ‎ها از حالت حیوانی به انسان کنونی تغییر یافته بود.ولی هیچ ‎کدام از تغییرات بارز یا غیر بارزی که یاد شد، باعث جدایی انسان از حیوان نشد و تنها چیزی که سرنوشت کنونی را برای او رقم زد، تجهیز او به قوی‌ترین سلاح دنیا بود؛یعنی حرف زدن.سلاحی که به ‎واسطه‎ آن قادر بود هر تعداد افکاری را که از ذهنش تراوش می‌کرد،با حرف زدن در ذهن مخاطب خود بگنجاند؛ بدون درد و خونریزی و بدون اعمال جراحی و صرفا با چند حرکت و صدای ساده که از درون او نشأت‎ می‌گرفت (حرف زدن و صحبت کردن)اگر دقت کرده باشید من و شما در منزل از لوازمی استفاده می‌کنیم که در مورد بعضی از آنها با توجه به نوع کارکردشان ابزاری در اختیار ما قرار گرفته که به شیوه‌ای راحت‌تر مورد بهره‌برداری قرار گیرند.از جمله آنها تلویزیون است. به‎ این ‎صورت که «ریموت» یا «کنترلی» در اختیار ماست که از طریق آن حتی قادریم به داخل تلویزیون نفوذ کنیم و آنچه در نظر داریم را از آن بیرون کشیده و استفاده کنیم.زبان نیز چنین کارکردی دارد؛ به ‎این‎ صورت‎ که با استفاده از قابلیتی ( حرف زدن) که خداوند با یک ماهیچه چند گرمی در محیط دهان انسان قرار داده، کارهایی بسیار بزرگ و باورنکردنی صورت می‌گیرد.اگر چند صد سال به عقب برگردیم، شاهد انسانی خواهیم بود که باوجود شباهت بسیار زیاد به ما و انسان کنونی، توانایی حرف زدن و بهره‌برداری از ماهیچه مورد اشاره را نداشته و به ‎همین‎ جهت‎ مجبور بود مشکلات بسیار زیادی را تحمل کند چون قادر به حرف زدن نبود .این مشکلات بعضا نیز حل نمی‌شد و تا پایان زندگی گریبان‌ گیر او بود و حتی مانع پیشرفت او می‌شد؛زیرا یاد نگرفته بود حرف بزند ؛ چرا که‎ با وجود‎ تجهیز شدنش به دستگاه تکلم، بعضی از اندام گفتاری سر جای خود قرار نگرفته بود که توانایی ایجاد صوت و گفتار به معنای کنونی( حرف زدن) را داشته باشد؛ لذا ناگزیر بود مثل سایر حیوانات سروصدا کند و از اندام و زبان اشاره برای بیان مقصود خود استفاده نماید که با وجود‎ وقت‌گیر بودن این پروسه در بیشتر اوقات آنچه که مقصود او بود نیز به مخاطبش انتقال نمی‌یافت و بعضا هم باعث درگیری‎های خونین می‌گردید.با توجه به تفکرات قبیله‌ای و عشیره‌ای، به ‎طور‎ مقطعی ولی زیاد، موجب درگیری‎ ها و همچنین از بین رفتن افراد زیادی می‌گردید که پس از بحث و بررسی پیرامون چرایی و علت وقوع حادثه به اشتباه خود پی می‌بردند، ولی «آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت» چرا که‎ افراد از دست‎ رفته برنمی‎گشتند.رفته‎رفته با توجه به نیاز انسان به بهره‌برداری از زبان و حرف زدن و تلاش چندین ‎نسل در این ارتباط و با توجه به ژن‎ های جایگزین که از تکرار جایگزین ناشی می‌شد.(به ‎طور‎ معمول ژن انسان از نسلی به نسل دیگر بدون تغییر منتقل می‎شود، ولی در برخی نسل‎ ها با توجه به کارکرد جدید و  دگرگونی و دگردیسی اوضاع و شرایط ،نسل حاضر شده که شاهد مثال آن را در کارکرد و پیشرفت مغز انسان می‌بینیم؛ چرا که‎ مغز بشر از ابتدا دارای حجم و توانایی فعلی نبود.با این‎ توضیح که مغز انسان با توجه به بهره‌ برداری‎ های زیاد از آن در نسل‎ های گذشته، حجیم و بزرگ‌تر شده و همین حجم و توانایی به نسل بعد نیز انتقال یافته و نسبت به زبان نیز به همین کیفیت است.)لذا ضمن تقدیر و تشکر از زحمات نسل‎ های گذشته که شرایط را با توجه به تربیت این عضو برای ما آسان‌تر نمودند، لازم به ذکر می‌دانم که ما هم به ‎نوبه خود رسالت بزرگی داریم و آن یافتن و پرورش کارکردهای جدید این عضو موثر است تا بتوانیم بهتر و شیوا سخن بگوییم.این عضو، زندگی را علاوه‎ بر‎ خود،برای نسل‎ های بعد از خود نیز آسان‌تر نموده و ضمن شناسایی چرایی و فلسفه این عضو برای خود و نسل‎ های ‎بعد از خود، آن را به گونه ‎ای‎ ‎رشد دهیم که حتی باعث تعجب آیندگان شود و از نسل کنونی به‎ عنوان‎ نسلی عقب مانده در عرصه زبان و حرف زدن و کارکرد آن یاد نکنند.انسان ‎های ‎راست قامت (هوموآرکتوس‎ها) به جهت بالا بودن دستگاه تولید صدا (حنجره) قادر به حرف زدن نبودند و همچنین است «نئاندرتال‎ها» که در منطقه خاورمیانه کنونی زندگی می‌کردند، ولی با توجه به نیاز شدید به این توانایی، نسبت به تربیت و پرورش آن اقدام کردند و آن را در اختیار ما گذاشتند.www.drsokhanran.comdrsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comTue, 24 Dec 2019 21:09:53 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/مخاطب-dmpppst1jhzmمخاطب،رقصیدن با او و چهار روش اورژانسی برای آن:مخاطب و رقص با او:ارتباطات بین انسانها، نوعی رقص محسوب می‌شود.زیبایی و زشتی آن، ادامه این حرکات موزون و دریافت نتیجه درست،کاملا بستگی به آمادگی مخاطب ما در مورد شکل رقص ،میدان مناسب با رقص،لباس متناسب و به همین صورت آهنگی دارد که نواخته می‌شود.البته در صورت تسلط بر مواردی که گفته شد،حتی اگر مخاطب،شناختی نسبت به موارد بالا نداشته باشد یا حتی اصلا قادر به رقصیدن نباشد با راهنمایی شما حداقل وارد میدان می‌شود.تا همین مرحله به منزله پیروزی اندکی محسوب می‌شود که در رابطه با مخاطب بدست آوردیمشیوه عملی دریافت بله های ۳ گانه برای دریافت نتایج درست با مخاطب؛گام‌ اول؛مخاطبین چرا به سمت ما می‌آیند که از چهار حالت خارج نیست ؛۱_برطرف کردن مشکل مخاطب۲_از بین بردن اجباری که مخاطب در حال تحمل است۳_رسیدن مخاطبین به اهدافشان۴_تحقق رویاهای مخاطب که هر کدام از موارد بالا،باید بطور جدا شناسایی شده و راه کمک به مخاطب را پیدا کنیمگام دوم؛همه مردم رو میخ نبینیم و خودمان را چکش!!!بیشتر مردم برای برقراری ارتباط با مخاطب ،فقط از یک روش که سالهاست یاد گرفته اند،نخ نما شده و در بیشتر موارد هم با شکست مواجه شده، استفاده می‌کنند و نرسیدن به منظور و مقصودشان را هم صرفا در مخاطب جستجو می‌کنند.در صورتی که خلاف این شیوه،نتایج خیلی خوبی داشته است،که به معنای داشتن انعطاف در برقراری ارتباطات است.این کار از طریق شناخت مخاطب ،به جهت کانالهای ورودی، اثر خودش را بجا می‌گذارد؛ (دیداری،شنیداری،کلامی،لمسی و احساسی)که هر کدام از مخاطبین نشانه هایی دارند که در صورت شناخت آنها می توانیم در ثانیه های اول ملاقات ،رسیدن به نتایجمان را در چشمهای مخاطبین ببینیم.گام سوم؛نگاهتون مثل مادر ترزا از نوع همدلی و درمانی باشه؛ همه ما زمانیکه قصد برقراری ارتباط داریم ،اول در مورد اینکه چطور باید به هدف و مقصودمان برسیم ،تمرکز می‌کنیم و توجهمان را از سایر موارد مهم قطع می‌کنیم.به همین دلیل ،رسیدن یا نرسیدن مخاطب به منظور و مقصودش از برقراری ارتباط با خودمان را فراموش می کنیم.در صورتی که بنابر شعاری که در زمینه فروش و موفقیت وجود دارد؛فروش کالا یا خدمات پایان یک رابطه نیست بلکه آغاز رابطه است . چرا که اگر غیر از این بود پس از گذشت سالهای دراز،هیچ رابطه ای پایدار نمی‌ماند.آیا شده تا بحال از خودتان بپرسید که چطور بعضی از روابط، مدتها پویا و پایا می‌مانند، ولی بعضی دیگر خیر؟؟؟؟پاسخ این سئوال بسیاری از مشکلات ما در مورد مخاطب را برطرف می‌کند.گام چهارم و پایانی؛گوشهایمان را بزرگتر و درازتر کنیم تا کامل دیده بشه؛“جملات و صحبتهای مخاطبین را صرفا مانند صداهای محیط اطرافمان می‌شنویم به همین دلیل پاسخ صحیح و منطبق با خواسته طرف را بیان نمی کنیم.در صورتی که شیوه صحیح در برقراری ارتباط، گوش دادن به صحبتهای مخاطب محسوب می‌شود که ویژگی آن توجه کامل به احساسات و موضوع مد نظر مخاطب است.این شیوه برقراری ارتباط علاوه بر اینکه باعث کینه،کدورت و دشمنی است،ثمری هم ندارد.حتی باعث جدایی ابدی از مخاطب می شود. در این مورد به ویژه باید مراقب خانمها باشیم چرا که آنها نیاز به فردی دارند که بطور فعالانه به صحبتهایشان گوش بدهد.دو مورد از روش های گوش دادن فعالانه به مخاطب رو در این مقاله  توضیح می دم؛۱_برقراری و حفظ ارتباط چشمی با مخاطب که در فرهنگهای مختلف در خصوص جنس مخالف به شیوه خاصی باید صورت بگیرد و جلوگیری از فراری دادن چشمها۲_حرکت سر به نشانه درک،تایید و همراهی با مخاطبهمانطور که در ابتدای مقاله عرض کردم، ارتباط ،نوعی رقص محسوب می‌شود و رقص هم نیازمند تمرین و کسب تخصص لازم است ،ما می توانیم و مدعی هستیم که از طریق همایشها و کارگاههایی که برگزار می کنیم شما را بعنوان فردی که نیاز به برقراری ارتباط با هر مخاطبی برای  کسب نتایج دلخواهتان دارید به سطح مطلوب برسانیم .فقط کافیه کارگاهها و دوره های بی نظیر پرورش قهرمان درون را از دست ندهید.سپاس_دکتر حسین ایمانی https://virgool.io/d/dmpppst1jhzm/www.drsokhanran.com drsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comSat, 02 Nov 2019 21:14:23 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/کلام-bsnpm63gqjpy کلام و سرعت آن را چگونه تنظیم کنیم و نتایج غیر قابل باوری بگیریم!!!!کلام و سرعت آن را چگونه تنظیم کنیم و نتایج غیر قابل باوری بگیریم!!!! تنظیم سرعت کلام یکی از بزرگترین مشکلات اغلب مردم در ارتباطات کلامی ،تنظیم سرعت کلامشان با مقصودی است که قصد دارند دریافت کنند.در بیشتر مواقع،مردم در اثر نا آگاهی در بکار بردن کلام، این تکنیک خدادادی را بصورت کاملا نا بجا و جابجا استفاده می کنند.در مورد کلام و برای اینکه شاهد نتایج غیر قابل باور در سخن گفتن باشیم ،در مقاله حاضر ۳ راه حل خدمتتان ارائه می‌‌شود.در صورت استفاده درست، شاهد نتایج آن خواهید بود؛راه حل اول استفاده از مترونوم؛مترونوم،ابزاری تمرینی در موسیقی است که بوسیله آن موسیقیدانها ریتم آهنگ رو گم یا فراموش نمی‌کنند.همانطور که می‌دانید در زمان برقراری ارتباط کلامی هم دستگاهی مشابه مترونوم بعنوان مخاطب در مقابلمان ایستاده است.با حالات چهره،زبان بدن و…به ما می‌گوید که آیا ارتباط کلامی در مسیر درست و اصیلش قرار گرفته یا داریم به انحراف میریم.متوجه خواهیم شد که به زودی توجه مخاطب و هدفمان را در کلام از دست می‌دهیم یا می‌سازیم و به دست می‌آوریم!!!راه حل دوم؛از یک گزینه دیگر هم برای ارتباط کلامی می‌توانید استفاده کنید که خیلی موثر است.شاهد مثالش،نتایجی است که در جامعه می‌بینیم. هنگام سخن گفتن در اولین برخورد با مخاطب،ابتدا سعی کنید،کد رفتاری و ابزار برقراری ارتباط مخاطب را شناسایی کنید.اما به چه کیفیت؟؟؟؟لازمه بدانیم هر زمانی که در حال برقراری ارتباط هستیم،مخاطبین از ۵ گروه ۱_شنیداری۲_دیداری۳_کلامی۴_احساسی و ۵_متنی خارج نیستند. پس سعی کنیم ابتدا مخاطبین را بوسیله پالسها و نشانه هایی که ارائه می‌کنند شناسایی،طبقه بندی و بر اساس هر نشانه، برقراری ارتباط را آغاز کنیم.راه حل سوم؛بعضی از افراد با توجه به نقائصی که در اندامهای گفتاریشان دارند امکان برقراری ارتباط  کلامی موثر را ندارند. مسئله این دسته از طریق معالجات پزشکی یا تمرینات کلامی،قابلیت حل شدن را دارد.بعنوان مثال،افرادی که زبان بزرگی دارند نمی توانند بعضی از کلمات و حروف را اداء کنند یا بطور صحیح بیان کنند. پس بطور معمول جملات نامفهومی را بیان می کنند و مخاطب هم با توجه به ارزش زمان،سعی در فهم کلام این شخص نمی‌کند.پس موقعیت برای این افراد از دست رفته محسوب می‌شود.ولی راه حل این مساله خیلی ساده است.به این صورت  که سعی کنند سرعت کلامشان را با توجه به سایز زبانشان پایین بیاورند که باعث وضوح در کلام می‌شود .نتیجه؛آیا میدانید با استفاده از راه حلهای ۳ گانه بالا که در قالب روشهای عمومی و بصورت تیتروار توضیح داده شد می‌توانیم کاملا موثر و بجا با مخاطبمان ارتباط کلامی برقرار کنیم و از این ارتباط کلامی هم لذت ببریم و هم نتیجه ای که در نظر داریم را دریافت کنیم ؟؟با توجه به خلقت انسان در گروههای انسانی و همچنین افزایش دامنه علوم و تخصصها،ناچار هستیم که ارتباط برقرار کنیم.ارتباط صرفا به دیدن مخاطب و برقراری ارتباط کلامی خلاصه نمی‌شود،بلکه یک مرحله فراتر محسوب می‌شود که شامل کسب نتایج مد نظرمان از این ارتباط است.ولی متاسفانه بعضی از افراد گرفتار چاله های ارتباطی می‌شوند.علاوه بر اینکه نتیجه مد نظرشان را نمی‌گیرند حتی شانس برقراری ارتباط با شخص مدنظرشان را هم بطور کلی از دست می‌دهند.من دکتر حسین ایمانی از طریق همایشها و کارگاههایی که در کشور برگزار کرده و نتایج شگرف آن را دیده ام،می‌توانم به شما کمک کنم که ارتباطاتتان را  بخصوص ارتباط کلامی به شیوه ای جدید و اثرگذار تنظیم کنید.پس با من از طریق درگاه ارتباطی  drsokhanran596@gmail.com در ارتباط باشید. www.drsokhanran.comسپاس دکتر حسین ایمانیdrsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comSat, 02 Nov 2019 20:48:16 +0330https://virgool.ir/@drsokhanran596/httpdrsokhanrancomd8aad8b1d8b3-upnorktftna9ترس،عوامل آن و روش های غلبه بر آن برای ارائه یک سخنرانی عالی و منطقی:عوامل ترس از سخنرانی تیتروار از این قرار هستند؛ترس1-مکانیزم طبیعی بدن2-نداشتن آگاهی کافی3-نداشتن تخصص کافی4-بزرگ‌نمایی‌های بی‌موردمهم ترین‌ و معمول‌ترین دلیل آن ،تردید است و تردید چیست؟عامل ترس نبود آگاهی و ندانستن این نکته است که پایان کار به کجا می‌انجامد،یعنی به نوعی از سرنوشت کار اطلاعی نداریم که خود دلیلی است بر این مدعا که ترس همان جهل است و جهل همان تاریکی و همانطور که در علم زیبای ان ال پی رهنمودهایی وجود دارد مبنی بر اینکه در این قبیل زمانها(ترسیدنهای بی‌مورد و بدون دلیل)حتما بجای تمرکز بر عامل ترس که همان جهل است بر روی عواملی که باعث آگاهی شما می‌شود تمرکز کنید یا بنوعی نسبت به نورکاری،اقدام کنید.نورکاری چیست؟کاملا یقینی است که بنا بر یافته های علمی،مغز قادر است از هر طرف به شعاع 11 مایل یعنی چیزی حدود 18 کیلومتر،امواجی را از خود متصاعد کند به این مفهوم که شما زمانیکه در خصوص موضوع ترس نسبت به ارسال امواج اقدام می‌کنید قطعا مواردی سر راه شما قرار میگیرد که هم ارتعاش با امواج ذهنی شما باشد پس در صورتیکه خواهان امر دیگری هستید باید ابتدا امواج ذهنی خود را دستکاری کنید و این امر مقدور نیست مگر در صورت خود آگاهی که خود آگاهی نیز مقدمه ایست بر رفع ترس.ترس از سخنرانی در جمع و روش غلبه بر آنابتدا قرار شد بر ترس آگاه شویم و این آگاهی مقدور نیست مگر اینکه در شرایط آن قرار بگیریم و با موضوع به صورت مستقیم مواجه شویم. در همین جا یک نکته را لازم به ذکر می دانم که از نظر بنده خیلی مهم و واجد ارزش است چرا که خیلی از افراد از قبل همین نکته(نبود آگاهی نسبت به ترسهای بی مورد توسط مردم عادی و برگزاری کلاسهایی در همین حوزه و مواجه نکردن افراد با عامل آن در صورتی که برای آن”شناخت عامل ترس و برطرف کردن آن” هزینه هایی پرداخت شده) پله های ترقی را طی کرده‌اند البته منکر صلاحیت این قبیل افراد نبوده و نیستم ولی قصدم اینست که آگاهی را از جنس دیگری ارائه کنم.یک اصل روانشناسیهر زمان با عامل ترس مواجه شدید از یک اصل روانشناسی استفاده کنید که”در صورت انجام این کار میمیرم یا نه؟“پس اگر نتیجه منفی بود و باعث مرگتان نشد، سریع نسبت به  انجام آن اقدام کنید که شاید در مرتبه اول سخت و جانکاه باشد ولی لذت غلبه بر آن در مراحل بعدی خودش را نشان خواهد داد که توجه به همین نکته، باعث افزایش اعتماد به نفس و اشتیاق شدید شما در مسیر سخنران شدن خواهد شد.ترس و شناخت عوامل آن در سخنرانیدر این مرحله پس از قرارگیری در موضع ترس،خود شخص،کاملا و بصورت خوداگاه متوجه این نکته خواهد شد که تمامی عوامل آن در درونش قرار گرفته و اگر اقدامی هم باید صورت بگیرد ابتدا از درون آغاز و سپس آثار آن در بیرون شخص متجلی می‌شود،همانطور که در بررسی لغوی واژه Education که بر گرفته از Educate است به این نتیجه رسیدند که Educate یعنی رشد درونی.ساختار شکنی عوامل درونیلذا در مسیر سخنران شدن نیز فردی که تمایل درونی شدید و یا به قول ناپلئون هیل در کتاب بی‌نظیر بیندیشید و ثروتمند شوید”اشتیاق سوزان“به یادگیری و ارائه دارد،باید ساختارشکنی و تغییر نسبت به عوامل درونی صورت گیرد، یعنی تغییر نوع نگاه نسبت به مقوله سخنرانی و همچنین مخاطبین که آیا حضور آنها به این دلیل است که با صرف وقت ارزشمندشان،دنبال شکست فرد هستند یا پیروزی او؟ که پاسخ مثبت به این سئوال به منزله راهی است در جهت تغییر نگرش شخص و تغییر نگرش نیز یعنی همه چیز در حال بهتر شدن است.به قول جیمز آلن در کتاب تو همانی که می اندیشی و همچنین جف اولسون در کتاب برتری خفیف،مسیر موفقیت دارای یک فرمول ساده است که من به این فرمول میگم “فنان” به این مفهوم که؛ فلسفه+نگرش+اقدامات=نتایجفلسفه،همان طرز فکر شماست که آیا سخنرانی و حضور در جمعهای بیشتر از 3 نفر از نظر ذهنی شما را به مرحله لذت شخصی می رساند یا خیر؛یعنی آیا شما را راضی و خشنود می‌کند یا خیر؟نگرشنگرش، در قالب هیجانات که محل آن ضمیر ناخودآگاه است، بروز داده می‌شود به این مفهوم که هر فردی باید به درون خود نگاه کند و نوع خروج احساساتی که در او شکل می‌گیرد را مورد توجه قرار دهد که اگر خروج احساسات در او باعث شادمانی و افزایش انرژی بود قطعا در مسیر درستی قرار گرفته و ادامه مسیر برای او باعث پیشرفت و رشد چشمگیری می‌شود و در صورتی‌ که خروج احساسات باعث نگرانی یا افزایش برخی دردهای کهنه در او می‌شود،قطعا یا در مسیر اشتباه قرار گرفته و یا بدون اینکه از مسیر خودشناسی عبور کرده باشد،مستقیما وارد مرحله ارائه شده که به قول ضرب‌المثل معروف”غوره  نشده می‌خواد مویز بشه“که اصلا امکان نداره.نظریه تکامل داروینبنا بر نظریه تکامل داروین هر موجودی و یا هر پدیده‌ای،باید مسیر تکاملش را طی کند که اگر به اینصورت نباشد بین مسیر،مشکلاتی بروز می کند که  برای رفع آن باید از ابتدا شروع به بررسی کنیم و پس از شناسایی مشکل،نسبت به رفع و رجوع آن اقدام کنیم،جا دارد همینجا یک جمله از ارنست چگوآرا نقل کنم که می‌گوید “هر چیزی در زمان خودش اتفاق می‌افتد چرا که اگر باغبان باغ خودش را غرق آب کند درختها زودتر از موعد مقرر میوه نمی دهند” ما هم باید به این نکته توجه کنیم که دنبال اثرات مایکروویوی(سریع و بدون فوت وقت) نباشیم بلکه اثرات دیزی سنگی است(اثراتی که پس طی کردن مسیر تکامل ظاهر می‌شوند) که باعث رشد و پیشرفت می‌شونداما عوامل ترس…مکانیزم طبیعی بدن؛در صورت بررسی و توجه به خلقت بشر،به لحاظ فیزیولوژیکی،متوجه می‌شوید که در موقعیت ترس،خدا در انسان به جهت اینکه قادر به دفاع از خود و همچنین عکس‌العمل سریع باشد مکانیزمی را قرار داده که بواسطه آن می‌تواند برخی خطرات را از خود دور کند.توضیح اینکه در بدن انسان بنا بر علم سایکونورواندوکرینولوژی(علم درون ریز شناسی روانی عصبی  که به مطالعه نوسانات هورمونی در بدن و تاثیر آن بر رفتار انسان می‌پردازد)ترشح آدرنالین در بدن به همراه کورتیزول باعث افزایش سطح هوشیاری و تصمیمات درست می‌شود در صورتی که دقت کرده باشید بعضی افراد به محض قرار گرفتن در موقعیتهای جدید،بلافاصله از خود واکنش‌هایی نشان می دهند که بعضی از ابن واکنش‌ها درونی(افزایش ضربان قلب،دل‌شوره،سیاهی چشم،سرگیجه و …)و بعضی نیز بیرونی(سفیدی یا سرخی چهره،لرزش در اندام بدن،لرزش در صدا و…)هستند که عامل آن ترشح آدرنالین است.تاثیر هورمون سایکونورواندوکرینولوژی بر سخنرانبا توجه به افزایش ترشح این هورمون،بدن در حالت دفاعی قرار گرفته و خود را آماده واکنش متناسب با موقعیت جدید قرار مید‌هد که تفسیر آن به اینصورت است؛در صورتی‌ که چهره فرد سخنران سرخ شد،او خود را برای این موقعیت از قبل آماده کرده و در حال حاضر هم توانایی ارائه را دارد ولی جدید بودن شرایط، او را بطور کاملا ناخودآگاه وادار به ارائه پالس‌ها و علائم می‌کند که در مجموع قادر است از پس شرایط پیش‌آمده بر بیاید ولی نسبت به فردی که چهره‌اش سفید شده وضع به کیفیت دیگری است به این صورت که او هیچگونه آمادگی ای نسبت به شرایط پیش‌ آمده ندارد و در صورت ادامه شرایط جدید،عکس‌العمل‌هایی غیر منطقی از خود بروز می‌دهد مانند سرگیجه شدید،ارائه کلمات و جملات بریده بریده،غش،و…نداشتن آگاهی کافی؛کنفسیوس میگوید؛”علم بدون عمل بی فایده است و عمل بدون علم خطرناک است“که کاملا مرتبط با موضوع بحث کنونی ما است چرا که هر فردی اگر قرار است در خصوص موضوعی به خطابه و سخنرانی بپردازد قطعا نیازمند حداقل اطلاعات لازم در زمینه مورد بحث است و بدون داشتن هیچ نوع اطلاعات،علاوه بر اینکه در شرایط استرس شدید قرار می‌گیرد قطعا ارائه خوبی را هم پشت سر نخواهد گذاشت پس برای اینکه ارائه خوبی داشته باشیم،شرط ابتدایی آن کسب تخصص لازم در زمینه موضوع سخنرانی است ولی این تخصص چگونه و از چه راهی بدست می‌آید؟پاسخ این سئوال را مالکوم گلدول نویسنده کتاب استثنایی‌ها به این‌ صورت بیان کرده که”برای متخصص شدن در هر حوزه ای نیازمند مطالعه،تحقیق و عمل هستید اما  زمان آنرا هم تعیین کرده که حداقل ده هزار ساعت را نیاز دارد“ولی آیا فقط مطالعه کافی است؟در این خصوص مطالعه و عمل به منزله دو ستون اصلی در کنار هم قرار دارند به این شکل که مطالعه باعث افزایش آگاهی و عمل باعث تغییر نگرش می‌شود و در نتیجه امور مبهمی که در مطالعه اول بر مطالعه کننده نامعلوم بود و در صورت عمل،ابعادی از آن روشن و معلوم می‌شود که قبل از عمل کاملا مبهم بوده،پس مطالعه و عمل به منزله دو روی یک سکه هستند که هیچ‌یک بدون دیگری مفهوم ندارد و یک سخنران یا فردی که قرار است  بعنوان یک سخنران در آینده فعالیت نماید نباید از این دو یار قدیمی غفلت کند.نداشتن تخصص کافی؛تقریبا کامل در پاراگراف بالا توضیح داده شد ولی یک نکته نیاز به توضیح دارد  که بعضی اوقات افرادی را در کسوت سخنران می‌بینیم که علاوه بر موضوع تخصصی خود،وارد امور غیر تخصصی نیز می‌شوند که در صورت بررسی،مشخص می‌شود که آنها علاوه بر اینکه کیفیت لازم در حوزه جدید که در تخصصشان نیست را ارائه نمی‌دهند،اعتبار کسب شده در حوزه تخصصی قبل را نیز از دست می‌دهند یعنی از این‌جا رانده و از آن‌جا مانده می‌شوند که متاسفانه تعداد زیادی از اساتید،گرفتار این دوگانگی شده‌اند که نیازمند بازنگری اساسی در نوع تفکراتی است که باعث این روند می‌شود.بزرگ‌نمایی‌های بی‌مورد؛سناریویی هست به‌نام “پایان فیلم“به این کیفیت که در صورت نگرانی در مورد نتیجه‌ای که قرار است در پایان سخنرانی به دست بیاورید می‌توانید از این سناریو استفاده کنید به این‌ صورت که خودتان را در سینمایی تصور کنید که تازه وارد سالن نمایش فیلم شده‌اید و فیلم در حال تمام شدن است و شما پرده آخر و نتیجه را می‌بینید و در سانس بعدی وارد سالن می‌شوید،سئوال این است که آیا شما هم مانند دیگر حاضرانی که در سالن حضور دارند نگران پایان فیلم هستید و واکنشهای غیر طبیعی از خود بروز می‌دهید؟قطعا پاسخ منفی است،اما چرا؟چون شما با آگاهی کامل از پایان فیلم در سالن نشسته‌اید و هیچگونه نگرانی ای ندارید،در مورد سخنرانی هم دقیقا وضع به همین صورت است،از آنجایی‌ که مغز تفاوت بین واقعیت و تصور را تشخیص نمی‌دهد پس تصور کنید در پایان سخنرانی تمام حضار در سالن، ایستاده به نشانه احترام در حال تشویق شما هستند و ببینید چه انرژیی در جهت ارائه بهتر در شما ایجاد می‌شودترس و (تربیت)nurtureطی بررسیهای روانشناختی،روانشناسان به این نتیجه رسیدند که در تمام جوامع،کودکان تا سن 5 سالگی،چهل هزار بار کلمه”نه“را می‌شنوند و 5 هزار بار کلمه “بله“را،یعنی هشت برابر که همین نکته در دوران بزرگسالی باعث تصوراتی در فرد می‌شود که علاوه بر کاهش سطح عزت نفس فرد،وی را گوشه گیر و منزوی می‌کند که نیازمند بازنگری طولانی است.تربیت بچه هابه این کیفیت که در جامعه ایرانی تا سن خاصی به بچه ها اجازه اظهار نظر و یا عرض اندام نمی‌دهند و پس از طی شدن سن مورد نظر به همان فرد می‌گویند تو چرا اینقدر منزوی هستی و در جمعها صحبت نمی‌کنی،غافل از اینکه نوع تربیت باعث چنین واکنشهایی در کودک می‌شود البته این موضوع در مورد برخوردهای منطقی صدق می‌کند و در مورد برخوردهایی که کاملا به صورت غیر منطقی و خارج از عرف نسبت به کودک صورت می گیرد کاملا موضوع فرق می‌کند و این کودک شاید مسیری را در زندگی آینده خود انتخاب کند که به مراتب با مسیر از پیش تعیین شده خانواده متفاوت باشد که در صورت طی نشدن تکامل مغز در دوران تصمیم‌گیری ،مشخص نیست که این کودک سر از کجا در خواهد آورد لذا نیاز داریم که به کودکان خود فرصت صحبت در جمع را بدهیم.نتیجهدر پایان لازم است عرض کنم که ترس یک عامل کمکی است که ما را به سر منزل مقصود می‌رساند و در صورت بررسی واژه شجاعت متوجه می‌شویم که جوهر و ذات شجاعت در ترس نهفته است و در صورتی‌ که ترسی وجود نداشته باشد،شجاعت هم مفهوم ندارد.با تشکر-دکتر حسین ایمانی drsokhanran.comdrsokhanran596@gmail.comdrsokhanran596@gmail.comMon, 28 Oct 2019 21:07:02 +0330