https://virgool.ir/feed/@delarammmگهگاهی مینویسدfa2026-11-11 19:36:12https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@delarammmhttps://virgool.ir/@delarammm/no-comment-uysbteq52f3iامشب فکرم را عجب مشغول روزگار خویش کردمروزگاری که بر من گذشتچها ک نگذشتچها ک گذشت.... عجب فکر مشغولیست، که یک دم هم آزاد نمیشود این خطِ فکریاین فکرِ  بی قرارم راامشبدر گیرکسی کردم که شاید سهم قلب و قلم من نبود در این دفترِ هزار برگِ روزگارِ غریب ،و یا به بغل ها و آغوش گرمِ محبی که این تنهایی سرد بی رحم را بزداید، حتی  بدزدد از من و دیگر نیاوردشو یا به بوسه ای که شاید آن زمانی که باید، برای رخ دادنش پش نیامدو به سوزِ سرد و سرمایِ زمستانو حتی به یک شب بارانی پشت رول نشستن و رانندگی نصفِ شب های مسکوت شیراز،گوش بدهم به اهنگ قربانی، گوگوش و شجریانو زیر لب هم خوانی با شبِ اغتشاشِ منصورو دل سپردن به مسیر بی انتهایِ روزگار خویشو دل باختن به آرزوها و توهمات نو و کهنه بچگیو همزمان فشار بدهم پایم را روی پدال گاز بی هیچ فکری از خطرفارغ از هر چه هست و نیستونیم نگاهی به آیینهِ عقب و تماشای گذر از خط ممتد هاو نگاهی به شیشه جلو و تماشای قطره های بارانی که پس از افتادن روی زمین خیس خیابان محو  میشوند... در این سراشیبیِ بی امانِ افکارباید ترمز دستی این ذهن شلوغ را کشید'سنگ بگذارید جلوی چرخِ مرور... من و ذهنم خسته ایم از این همه تکرارهمه ی این ها برای آنست کهاین خطِ همیشه اِشغالِ فکری آزاد شود یک دمفرصتی دهد به تماسِ خواسته های دور و درازم....برای آرام گرفتن این خیال های خامیا التیام  تب تند احساساتی که مسکنی مرحمش نیستکاش  میشد ببری به گورستانِ (میخواهم از یاد ببرم)زیر گِل آینده دفنش کنیقطعه نا کجا، پلاک به درکنمی‌خواهم بالای این مزار برایش درخت و گل بکارم ک مبادا سایه ای از پشیمانی روی این مزارِ بی سنگ بیفتد... وقتی ذهنم تماما تهی شد، قول خواهم داد، قول خواهم داد که صبحش به شوق  نَم باران به دل خیابانِ این شهرِ برهوت بزنم و وانمود کنم کسی با چتری رنگارنگ زیر درخت خیسِ آرزو به انتطارِ من ایستادهحصار قلعه افکارم را برای تویی که می‌خوانی نگشودم، بلکه در هم شکستم ، تا تروآ را داخل بیاوری، شبانگاه که همه افکار پلید خواب بودند، شور وشوق ، عشق و تازگی، آرامش وخوشی های درونش بیرون بیایند و پیروز این میدان نبرد باشند.حال کمانت را زمین بگذار، تیرت ناگاه به خطا میرود،بماند که پاشنه ی آشیل این قلب کجاست .... ?✏️دلارام کشتگانیدلارامدلارامMon, 13 Sep 2021 12:06:29 +0430https://virgool.ir/@delarammm/نوجوانی-lwluvbrtgcxgدر من موجودیست گهگاه میگرید؛ به مانند نوزادی تازه متولد شده؛ گهگاه میخندد از ته دل چون کودکی 7  ساله ک نمیداند در آستانه کدام راه هست، چه خواهد شد ، شاد است از همین لحظه از همین الان؛نوجوانی پر از آرزوهای نرسیده و راه های نرفته، لبالب از تمایلات خفتهجوانی پر از جنون های دوران جوانی، پر از حس لذت، آشوب و عاشقی و دیوانگی به دور از عقل ، نصیحت ومنطق بزرگترها پر از هیجان و غوغا ک گاه سرکوب شد و گاه فریاد برآورد که از تمام فریاد هایش خرسندم و میبالم به آنمیان سالی با کوله باری از ای کاش ها و ای وای ها  و یا حتی ایول ها دمم گرم ها، و پیری 120 ساله سنی ک همه از اولین روز تولد میخواستند ما به این سن برسیم ، و پیری جوان ؛ خسته از تمام رسیدن ها، تجربه ها و دیدن ها در تنگنای فهمیدن هاو سخت تر از همه زخم عمیق همه ی درک کردن هازخمی که نوش دارویش سکوت و لبخندی تصنوعی بود.... چه در انتطار ما در ادامه ی این راه  پر پیچ و خم زندگیست ...دورانی ک بهتر میشود.... امید...آیا این واژه هنوزم معنا دارد؟!!!!! داردآریاماتا کی ؟!!!!  میروم ب سویشمیبابمشبهایش هر چند گزافنسل ما نسل انتطار و امید هستولی.... ?✏️?دلارام کشتگانیدلارامدلارامMon, 13 Sep 2021 11:59:36 +0430