https://virgool.ir/feed/@daydaadدرود فراوان! من «دِی داد» هستم، پژوهشگرِ فلسفه و علوم. هدف من از ارایه ی آنچه که اینجاست، آشنا نمودن شما گرامیان با آثاری از شخصِ خودم در قلمرو پژوهش دانش و تلاش هنری بوده است.fa2026-11-12 01:25:27https://files.virgool.ir/upload/users/5640/avatar/brEUFK.pnghttps://virgool.ir/@daydaadhttps://virgool.ir/@daydaad/سقراط-گری-در-راه-شناخت-۰۲۶-۰۰۳-ri5ba8duewfxمکانیسم های دفاعی روان چونان رفتارهایی مفید برای حفظ یکپارچگی روان در گذر زمان بتوسط انتخاب طبیعی گزینش گشته اند. این سازوکارها شرایطی را فراهم می آورند که فرد بتواند بشکل موقتی تمامیت روانی خود را ابقاء نموده تا در طولانی مدت برای مشکل خود راه حلی اساسی پیدا کند.در این نوشتار سعی در معرفی این مکانیسم ها ندارم. هدف این نوشتار بررسی نقش یکی از مهمترین آن ها در به هم زدن فرآیند شناخت است. یکی از کارکردهای دائمی ذهن، نتیجه گیری است. ذهن مداوما به استنتاج های مسلسل دست زده و نتایج را چونان ورودی های استنتاج های بعدی بکار گرفته و سلسله ی این نتیجه گیری ها را امتداد می بخشد.از آنجاییکه این فرآیند در رابطه با مسائل عالیه ی شناختی (مثلا در این رابطه که “چرا من چنان رفتار را بشکل عادت وارانه ای از خود بروز می دهم؟”) فرآیندی طولانی و زمانبر است، ذهن بتوسط مکانیسم های دفاعی روان (زیرا ذهن در بستر روان دست به تحلیل می زند)، این فرآیند را متوقف کرده و به برخی جواب های دم دستی قناعت می کند.ذهن با این مکانیسم (یعنی انکار) در را به روی شک منتج و مرتبط با این دست عدم اطمینان های ذهنی – روانی می بندد و به خود می قبولاند که که چرایی مسئله ی مربوطه (در این مثال، فلان عادت خاص) را می داند و این مسئله در تضاد با سایر بخش های بدنه ی فکری وی نیز نمی باشد. فرد مزبور جایی در ذهن خود می داند که اگر سلسله ی پرسشگری را ادامه دهد، به احتمال زیاد به نادرست بودن و نهایتا ناسازگار بودن مقوله ی مربوطه با کل نظام فکری خود پی خواهد برد.در این لحظات، مکانیسم انکار دست به کار شده و علاوه بر ایست دادن به جریان پرسشگری، فرد را وا می دارد که بنحوی فکر کند تا تمامیت فکری خود را به خطر نیاندازد زیرا در صورت این به هم ریختگی بهای گزافی را برای از نو ساختن نظام فکری خویش، پرداخت خواهد نمود. سقراط یکی از اولین انسان هایی بود که به نقش بازدارنده ی این مکانیسم دفاعی در راه حصول شناخت نایل آمده بود.وی می دانست که همه ی انسان ها در رابطه با نظر خود نسبت به جهان و پدیده های موجود در آن به یک سری پاسخ دم دستی و از سر بازکنی مجهز گشته و در خیال خود، خود را بی نیاز از بررسی مجدد آن ها می دانند. از اینرو بود که با جدیت و زیرکی تمام به امر پرسشگری خود ادامه می داد تا در سایه ی این استفهام های مکرر، تضادهای نهفته نهایتا سر برآورده و کل نظام فکری مدعی به هم ریزد.سقراط پاسخی نمی داد. برای وی فلسفه چیزی نبود جز فن پرسشگری. وی می پرسید و می پرسید تا اینکه پاسخ ها در برابر چشم و گوش همگان در تضاد افتند و وی دوباره متینانه به همگان اثبات کند که نه تنها من که ادعایی ندارم، چیزی نمی دانم؛ بلکه مدعیان نیز از وضعیتی مشابه به وضع من برخوردارند. آن ها نیز چیزی نمی دانند اگرچه شاید خود اینگونه فکر نکنند.سقراط می دانست که تا به چه حد این مکانیسم دفاعی روان قدرتمند عمل کرده و همگان را به جواب هایی خام (از سر ترس فروپاشی نظام های فکری شان) قانع کرده است. سقراط و مسیر وی، مسیری برخلاف جریان حاکم در ذهن است. یک جریان دایمی از پرسش ها. با این تعریف وی را می توان مجسمه ی فلسفه دانست.انسانی که می پرسد و در عین حال جوابی نیز در چنته ندارد، تا اینکه صرفا و صرفا نشان دهد که مدعیان هم نمی دانند و هنوز تا ایده آل دانایی و معرفت، راه بسیاری نرفته باقی مانده است. راهی که شاید هرگز به انتهای خود نرسد اما آن قدر دور می زند و می زند تا در هر بار دور زدن جدید، رهروان را بالاتر برده و چشم آن ها را بر تمامی جوانب راه تکراری بگشاید تا اینکه شاید راهی جدید از میان آن شلوغی ها خودنمایی کند…دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadThu, 07 Nov 2019 15:50:32 +0330https://virgool.ir/@daydaad/سطوح-مختلف-قضاوت-های-زیبایی-شناختی-۰۲۲-۰۰۳-cilfciijqaokآفتی در مباحثات مرتبط با مسائل زیبایی شناسانه بین اصحاب نه چندان وارد رخنه کرده و آن تمکین حداکثری به مفر سلیقگی بودن مقوله ی زیبایی در بخش هایی از بحث است که فرد مزبور قدرت دفاع کردن از تز مطروحه ی خویش را ندارد.در این نوشتار با صرف نظر از ارایه ی تعریف زیبایی تلاش دارم که به تبیین مدلی برای دست زدن به این دست قضاوت ها بپردازم. قضاوت های زیبایی شناختی در ۳ سطح مختلف موضوعیت می یابند. سطح اول که سطح جسمانی است و در برگیرنده ی شخصیات زندگی فیزیکی هر کسی می شود، عمدتا ریشه در ژن ها دارد و افراد بشکل تنکردشناختی (فیزیولوژیایی) هر آنچه را که به بقا (عموما) و تلذذ جنسیِ (خصوصا) خودشان کمک رسان باشد را زیبا قلمداد می کنند.مثلا بازوهای قوی برای صاحبش از آن حیث که به بقای وی کمک می کند و برای شریک جنسی اش نیز از آن حیث که به بقای وی در وهله ی اول و در حالت دگرجنسگرایانه همچنین مستقیم و غیرمستقیم به بقای فرزندانش (از آن جهت که آن ها نیز یحتمل این صفت را به ارث ببرند) در وهله ی ثانی کمک رسان خواهد بود، زیبا قلمداد می گردند چه اگر قلمداد نمی شدند گونه ی مزبور در دفاع از خود موفق عمل نمی کرد و از گردونه ی حیات حذف می شد.سطح دوم که سطح روانی بوده و در برگیرنده ی زندگی اجتماعی فرد می گردد، معمولا در ارتباط با جریان های کلی اجتماعی بوده و ربط چندانی به بقاء و التذاذ جنسی فرد ندارد، مثلا سبک های مد و لباس و غیره که طرفدارهای مختلفی را پیدا می کنند، عمدتا به این سطح از قضاوت های روانشناختی تعلق دارند که بنوعی بیانگر وابستگی های اجتماعی آن ها به گروه های فکری مختلف می باشد.در این دو سطح می توان به مقوله ی زیبایی چونان مقوله ای سلیقه ای قایل بود زیرا که تمامی افراد محق هستند که به فراخور ایجابات ژن ها و اکتساب های بدوی در طول حیات خود نظراتی چند در این زمینه ایراد کنند اما سطح سوم که قضاوت کارشناسانه ی امر والا و زیباست، ملاحظاتی دیگر می طلبد. فقط یک کارشناس می تواند به یک قضاوت زیبایی شناختی تخصصی دست بزند. این عرصه، عرصه ی هرگونه قضاوت خام اندیشانه ای نیست.همانطور که یک فرد عامی قادر به تشخیص درستی و یا نادرستی یک نظریه ی منطقی – ریاضیاتی نیست و برای این کار نیازمند دانش و مهارت مربوطه است، یک فرد معمولی نیز قادر نخواهد بود که تشخیص دهد کدام تابلوی نقاشی دارای ارزش خلاقانه ی هنری است و یا اینکه کدام قطعه ی موسیقی اثری بدیع و فاخر محسوب می شود. دست زدن به این دست قضاوت ها سال ها مطالعه و ممارست می طلبد.سطح سوم قضاوت های زیبایی شناسانه بدین ترتیب یک قلمرو تخصصی است. برای این دست ژوژمان ها، فرد کارشناس می بایست در کنار مطالعات نظری در زمینه ی زیبایی شناسی (فلسفه ی هنرها) و تاریخ هنر بشکل مهارتی نیز با حوزه ی مربوطه برخورد جدی داشته باشد. البته در این زمینه نقش اجماع جامعه ی متخصصین نیز نقش بسزایی ایفا می نماید. اگر در یک مورد خاص بین علمای فن اختلافی حادث شد، آنگاه رای گیری و مشورت در جهت نیل به یک رای کلی تر الزامی می نماید.هر قضاوت زیبایی شناسانه ی سطح سه علاوه بر قضاوت محض به چارچوبی نیازمند است که از خلال آن فرد متخصص (داور) قادر خواهد بود تا قضاوت خود را ژوستیفای (توجیه) کند. برخلاف قضاوت های سطح پایین که در آن ها افراد نظر شخصی خود را (که چیزی جز برآیند خواهش های جسمانی و روانی شان نمی باشد) عرضه می کنند، در قضاوت های مرتبه ی بالا (High-Order Judgements)، فرد قاضی می بایست مبتنی بر چارچوبی نظری به دفاع از نتیجه ی داوری پرداخته و قضاوت خود را بر اساس آموزه های نظری و تکنیک های مهارتی حوزه ی مزبور توجیه نماید؛ قضاوت ها و توجیهاتی که عمدتا محل رضایت عوام جوامع بشری نیز نخواهند بود.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadThu, 07 Nov 2019 15:48:50 +0330https://virgool.ir/@daydaad/اول-شخص-چونان-سوم-شخص-۰۱۹-۰۰۳-bjbwxjnr8o7pدیالوگ ها می توانند به طرق مختلفی برقرار شوند، مثلا دی داد در حال صحبت کردن با مهرداد است و قصد دارد که از وی تشکر کند. این سپاسگزاری را می تواند با شخص های مختلفی بیان دارد.در عرفی ترین حالت ممکن می گوید: “من از شما سپاسگزارم.” (اول شخص مفرد) همچنین بر اساس یک رسم عمومی به جهت احترامِ بیشتر گذاشتن به طرف مقابل می تواند بگوید: “ما از شما سپاسگزاریم” (اول شخص جمع) و در حالتی غیرعرفی تر همچنین می تواند در رابطه با خود بشکل سوم شخص مفرد (غایب) صحبت کند و حرف خود را از زبان خودِ (مثلا) غایب بیان دارد و بگوید: “مهرداد! دی داد مثل همیشه از شما سپاسگزار است.” (سوم شخص مفرد)این طرز بیان که در مقایسه با ۲ سبک قبلی حالتی ادبی تر و تاثیرگذارتر داراست بتوسط بشر بویژه در ستایش ها و نیایش ها مورد استفاده قرار گرفته است. در این حالت فرد یا افراد اول شخص، جملات خود را اگرچه از زبان خود به مخاطب (یا مخاطبین) بیان می کنند اما آن را از ساحت سوم شخص (مفرد یا جمع) بشکل غایبی بیان داشته و این مسئله بشکل روانی القاء کننده ی حالت احترامی فزاینده نزد مخاطب است. با عنایت به این مطلب است که کارکرد این نوع ادبیات را در نیایش های مذهبی به وفور می توان یافت.بشر در هنگام ستایش پروردگار خود، برای نشان دادن ضعف وجودی خویشتن و انکار منیت خویش، خود را به درجه ی سوم غایب تنزل می دهد تا در اثر این تنزل، عجز و لابه ی فروتنانه اش اثری صدچندان به خود بگیرد. وقتی خود را غایب جلوه می دهی، دیگر در آن زمان مقابل ننشسته ای و انسان شرمگین و طالب ترجیح می دهد حرف خود را از طریق واسطه ای بیان می کند (واسطه ی خویشتن). دقیقا همچون کودکی که پشت مادر قایم شده و خواهشی از پدر می کند.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadThu, 07 Nov 2019 15:47:03 +0330https://virgool.ir/@daydaad/مَنطَقه-۰۱۷-۰۰۳-yxdmiswnubtzمَنطَقه یعنی مَنطِق و فَلسَفه هنگامیکه کلام در هم می پیچد و ما تپق می زنیم. از این دست تپق ها زیاد رخ می دهد زمانیکه بدون هرگونه تمرکز لازم صرفا حرف می زنیم و حرف می زنیم بدون اینکه اندک توجهی به ساختار کلاممان داشته باشیم.“فلانی خوبش خیلی رفتاره! بهمانی خیلی دوست داره بو رو گل کنه و…” علت روانشناختی این دست خطاها که در آن ها ریشه ی یک کلمه را بر وزن کلمه ی عمدتا همراهی کننده ی آن می گوییم و یا اینکه مفعول را جای فعل و فعل را جای مفعول می نشانیم، چیزی جز استرس در حین تکلم نیست.این استرس زمانیکه در جمعی غیرپذیرا صحبت می کنیم، بیشتر است: “خیلی خرسندم که علیرغم مخالفت ها اجازه داده شد تا در این جلسه وقفم را وقت این حضار کنم!!!” هر دو علت بالا (بی دقتی های عامدانه و یا استرس پذیرفته نشدنِ کلام ما در جمع) از آفت های درست صحبت کردن هستند. برای من که خود را بنیانگذار نحله ی پنجم علم روانشناسی یعنی روانشناسی زبانگرا می دانم، کلام مهمترین اثر بر رفتار آدمی را داراست.کسی که عجولانه صحبت می کند، این عجله را بر ساحت روان خود حاکم کرده و سپس رفتار عجولانه نیز از خود بروز می دهد. برخلاف تصور عمده ی افراد که گمان می کنند عجله ی رفتاری به عجله ی زبانی منتهی می شود، من رویکردی کاملا متفاوت دارم زیرا زبان را بنیادی ترین رفتار بشری می دانم.عجله ی کلامی است که عجله ی رفتاری را سبب می شود چون این درک زبان محورانه ی ما از موقعیت است که به شناخت منتهی شده و رفتار عجولانه به فراخور آن از ما سر می زند و نکته ی مهمتر در این باره غفلت از این عجله های کلامی است.برخی ها می گویند: “تپق های کلامی اهمیتی ندارند!” اما من بر این باورم که این تپق ها به تپق های شناختی و رفتاری منتهی خواهند شد. مَنطَقه یعنی نفهمیدن مَنطِق و فَلسَفه در طولانی مدت.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadThu, 07 Nov 2019 15:45:33 +0330https://virgool.ir/@daydaad/مسئله-ی-هویت-۰۱۴-۰۰۳-oryfh0h4iuqtمسئله ی هویت پرسش می کند که آیا چیزی چونان هویت برای یک چیز می توان متصور بود؟ هویت چیزها کجاست؟!فرض کنید که یک کَلَک (شناور ساده) از ۱۰ قطعه الوار و دو رشته ریسمان تشکیل شده است. همه قبول دارند که این یک کلک است و هویتی دارد. حال فرض کنید که در یک بازه ی یک ساله (۱۲ ماهه) و در پایان هر ماه، یکی از این قطعات تشکیل دهنده با قطعه ی جدیدی عوض شود. بعد از مدت یک سال، ۱۰ قطعه الوار و دو رشته ریسمان همه چیزهای جدیدی هستند.پس آیا این قایق ساده همان چیز قبلی است؟! اگر هست این هویت کجاست و اگر نیست این هویت کجا رفته است؟! آیا می توان باور به گوهر (یا مثلا در این مثال خاص روح قایق) داشت که در هر دو حالت آنجاست، اگرچه عَرَض (یا مثلا در این مثال خاص جسم قایق) کاملا عوض شده است؟!من خود شخصا باوری به گوهر یا ذات در این قسم مسایل ندارم. قطعا این دو قایق، دو قایق متفاوت هستند اما آن چیزی که از آن ها نزد ما یکسان است، یک یاد است که چیزی جز یک مقوله ی کلی نیست و مقولات کلی نیز چیزی نیستند جز حقه ی ذهن ما برای ساده تر کردن فرآیند شناختن جهان.هیچ دو درختی در دنیا شبیه به هم نیستند اما این برای ذهن ما امکان ندارد که هر یک از آن ها را با نام متفاوتی بنامد، پس برای تحقق بخشیدن به امر تفکر و نهایتا تکلم و ارتباط، ما مجبوریم که چیزهای متفاوت را (مصادیق متکثر یک موضوع را) بصرف شباهت های حسی، تحت یک نام کلی (مفاهیم ذهنی) دسته بندی کنیم. گوهر قایق یا درخت چیزی جز تعریف قایق و یا درخت نیست که آن تعریف هم ریشه در شباهت های حسی – ادراکی چیزهای متفاوت داراست و موجودیتی مستقل ندارد.دِی دادDaydaadwww.daydaad.conDaydaadDaydaadThu, 07 Nov 2019 15:43:49 +0330https://virgool.ir/@daydaad/نهایتِ-راه-ها-۰۴۰-۰۰۳-lekb7pyhobjmبین ذرات نیروهای مختلفی در حال رد و بدل هستند. یکی از این قسم نیروها، نیروی جاذبه و یا دافعه ی بین ذرات با بارهای الکتریکی مختلف و یا مشابه است، مثلا بنحویکه ۲ بار مشابه همدیگر را دفع می کنند. در این نوشتار، تلاش من آن است که نشان دهم، نیروی دافعه در عین حال نیروی جاذبه است و بالعکس.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=187 DaydaadDaydaadMon, 28 Oct 2019 16:01:58 +0330https://virgool.ir/@daydaad/مجموعه-ی-اعداد-واقعی-اِف-۰۳۷-۰۰۳-svvppho50cpcواژه ی real در زبان فارسی می بایست واقعی ترجمه گردد در صورتیکه در ادبیات گفتمان های ریاضیاتی از قدیم این واژه را اشتباها حقیقی ترجمه کرده اند و این ترجمه بسیار بین فارسی زبانان مصطلح شده است.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=102 DaydaadDaydaadMon, 28 Oct 2019 15:58:06 +0330https://virgool.ir/@daydaad/ذره-ی-فکر-۰۳۶-۰۰۳-ckrbrecaoykwمغز آدمی جایگاه جریان های مداوم الکتریکی است. هرگونه جریان الکتریکی تولید کننده ی میدانی مغناطیسی حول خود است. یک میدان مغناطیسی محل رفت و آمد امواج الکترومغناطیسی است و هر موج الکترومغناطیسی در کنه خود، ذره ای دارد. ذره ای که نام آن را فوتون می گذاریم.فوتون های حول مغز ما با احتمال بالایی در کله ی ما و با احتمال کمتری در هر جای دیگری حضور دارند. هر موج یک فرکانس ویژه دارد. هر فرکانسی ضربدر ثابت پلانک انرژی خاصی تولید می کند و این انرژی با گسیل این ذرات در ارتباط تنگاتنگ است و احتمال وجود ذرات فکر را در نقاط دیگری بغیر از کاسه ی مغز ما افزایش و کاهش می دهد.من در حال حاضر مشغول فکر کردن به کس خاصی هستم. این فکرِ من را می توان بشکل ذره ای نیز تبیین کرد. ذرات این فکر در همه جا پخش هستند، حتی در کله ی همان نازنینی که من در لحظه بدآن فکر می کنم. البته این ذرات ضعیف تر از آنند که وضع جریانات الکتریکی مغز وی را بشکلی رقم بزنند که او نیز به یاد من افتد اما شاید در طولانی مدت با اثر آشوب کوانتومی منتهی به این مسئله شوند.نکند که ذره ی فکر من در مغز او آشوبی را رقم می زند که در طولانی مدت نحوه ی فکر او را نسبت به من تغییر داده و مثلا باعث شود که وی نسبت به من تفکر ویژه ای پیدا کرده و بموجب آن تصمیم خاصی راجع به این رابطه بگیرد. این ایجابات فیزیک کوانتوم آدمی را به یاد فیلم های علمی – تخیلی می اندازند اما قسمت جالب ماجرا اینجاست که این ها داستان نبوده و واقعیت محض اند.علم قرار است که به تخیل بشری واقعیت بخشد و اینکه فکر من چگونه فکر کس دیگری را در رابطه با یک موضوع خاص تحت تاثیر قرار می دهد، جزء اولین تخیل هایی است که می بایست در رابطه با وضعیت واقعی اش جستار شود…دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadMon, 28 Oct 2019 15:56:22 +0330https://virgool.ir/@daydaad/عدم-قطعیت-و-سیستم-های-خبره-۰۳۳-۰۰۳-foo7kz5uz2yeیکی از چالش های پیش رو در عرصه ی سیستم های هوشمند که قابلیت پیش بینی پدیده ها را دارا هستند، بحث وزن دهی به فاکتورهای تاثیرگذار در روند پدیدار است. یکی از پرطرفدارترین انواع این سیستم ها، سیستم های خبره ای هستند که می توانند با مطالعه ی روند بازارهای پولی دست به پیش بینی روند این بازارها در آینده زده و رایی در این زمینه داشته باشند.با فرض این نکته که سیستم مزبور یک شبکه ی عصبی باشد، پرسپترون هایی خواهد داشت که داده ها را از لایه ی قبلی گرفته و در توابعی وارد می کند. این پرسپترون ها می توانند از یک تا تعداد متناهی بسیار بالایی در یک لایه قرار گرفته و پس از جمع زدنِ داده های ورودی و اِعمال توابع مزبور، خروجی ها را به لایه ی بعدی و یا مخرج سیستم رهسپار کنند.مباحث مطرح شده تا بدین جا همگی مباحثی ریاضیاتی بودند. قاعدتا ریاضیدانان خود به تنهایی قادر نخواهند بود که تعداد این پرسپترون ها را (بانضمام توابع مرتبط با آن ها) تعیین کنند. در این پروژه ها همواره حضور متخصصین فن مربوطه لازم است تا ایشان مشخص کنند که چه ملاحظاتی می بایست در طراحی پرسپترون های لایه لایه ی این شبکه ی عصبی بویژه راجع به وزن هر یک از فاکتورها در نظر گرفته شوند. پس این تشخیص بسته به صلاحدید کارشناسان فن از میان بیشمار فاکتور دخیل انتخاب شده و داده ها در بستر این ملاحظات تحلیل خواهند شد.این فاکتورها ظرفی را مهیا می کنند که داده ها بر اساس آن ها سنجیده شده و ارزش افزوده ای بر آن ها اعمال گردد. این مسایل ارتباط گسترده ای با مبحث تقریب گیری توابع و بهینه سازی خواهند داشت که خروجی شان چیزی نخواهد بود جز رای کارشناسانه ی سیستم خبره مربوطه در رابطه با روند تغییرات پدیدار در آینده. در این حوزه نیز می بایست در به روی قطعیت و یقیین بسته شود و این از آن جهت است که فاکتورها تقریبا بیشمارند و وزن ها بیشمارتر…دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadMon, 28 Oct 2019 15:54:51 +0330https://virgool.ir/@daydaad/تکینه-های-ریاضیاتی-۰۳۲-۰۰۳-unifsitwf8fjدر ابتدای آموزشِ ریاضیات به دانش آموزان گفته می شود که ۴ عمل اصلی در حساب، اساس تمامی اُپراسیون های ریاضیاتی است. مهمترین آن ها جمع (+) است که می توان تمامی آن های دیگر را بر اساس جمع توضیح داد یعنی آن های دیگر همگی حالتی خاص از جمع اند.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=89 DaydaadDaydaadMon, 28 Oct 2019 15:52:55 +0330https://virgool.ir/@daydaad/مفهوم-نهایت-و-زایش-ریاضیات-پُست-مُدرن-۰۲۹-۰۰۳-pqjtgk9nia4xنمی توان به موجودیت حقیقی بینهایت قایل بود، اما چه می شود که این مفهوم خواهی نخواهی در ذهن آدمی بشکلی بالقوه شکل می گیرد.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=84 DaydaadDaydaadMon, 21 Oct 2019 16:29:45 +0330https://virgool.ir/@daydaad/بی-قدری-۰۲۸-۰۰۳-xyjycun3lyouآنهایی که شایسته بوده و در خلال زندگی خود از سمت دیگران تعریف زیاد شنیده اند، از تعریف بجا از دیگران ابایی نداشته و براحتی بدون هرگونه احساس ناخوشایندی، می توانند به نکات مثبت و چشم گیر دیگران اشاره کنند.برعکس آنهایی که از بد روزگار و یا بعلت خصلت های ناپسند واقعی شان، هیچ گاه مورد ستایش دیگران واقع نگشته اند، در مواجهه با چیزهای عالی، در تعریف کردن خست به خرج داده و تنگ نظری می کنند. اینان گمان می کنند با تعریف نکردن از چیزهای تعریفی انتقام خود را از دیگرانی که از خودشان تعریفی نکرده اند، ستانده اند.وقتی کسی توانایی ستایش نمودن دیگرانِ ستودنی را از دست دهد، در طولانی مدت در تکریم خود نیز وا خواهد ماند. این حادثه تا آنجایی پیش خواهد رفت که فرد در مقابل تعاریف دیگران احساس بدبینی و سوء ظن پیدا کرده و تعاریف ایشان را تحریف واقعیات و یا دامی در راستای منفعت طلبی ارزیابی می کند. این دسته از افراد بمرور زمان عزت نفس خود را بطور کامل از دست داده و به وضعی می افتند که نسبت به قدر واقعی خود مظنون بوده و به هیچ طریقی نمی توانند ارزش وجودی خود را دریابند.معمولا انسان هایی به این وضع مبتلا می شوند که ذاتا شیفته و تشنه ی تعریف شنیدن بوده اند اما اطرافیانی مثل خودشان آن ها را از وصال به این کامیابی محروم داشته اند. وقتی کسی عزت نفس خود را در گرو تعاریف دیگران ببیند و سپس بعلت های متفاوتی از این مسئله محروم گردد، آنگاه تمام نظام ارزشی اش فروپاشیده و به حالی می افتد که توصیف آن در بالا رفت.این دست آدمیان خود را بی ارزش تر از هر کس دیگری احساس می کنند و به همین خاطر از تعریف کردن از دیگران ابا دارند زیرا بغلط می پندارند که هر تعریفی از دیگری اثبات دوباره ی بی قدری خودشان است.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadMon, 21 Oct 2019 16:27:43 +0330https://virgool.ir/@daydaad/زیست-شناسی-خارش-و-رفتارشناسی-خاراندن-۰۲۵-۰۰۳-giyx8jlifz3iپرسشی که در ذهن راجع به حس خارش و رفتار خاراندن توامان با آن شکل می گیرد، پاسخی از جنس چرایی انتخاب چنین حس و رفتار پس آیندی را می طلبد. اکثریت پستانداران حس خارش را تجربه می کنند و عموما بطریقی رفتار خاراندن از آن ها سر می زند. هر گونه ای بطریقی و با ابزاری که بدان مجهز است، اقدام به این کار می کند.گربه با پاهای عقب خود می تواند گوش همان طرف بدن را بخاراند، سگ بعضا با لیس زدن، دفع خارش می کند؛ اسب دم بلند خود را شلاق وار به روی ران ها و قسمت انتهایی کمر می کوباند، برخی چارپایان سر خود را به شدت تکان می دهند و غیره. همه ی این رفتارها از یک رفتار بنیادی واحد حکایت می کنند: رفتار خاراندن! چرا خارش؟ چرا خاراندن؟این مقوله (حس و رفتار تالی) هر دو توامان با یکدیگر انتخاب شده اند. حس خارش عمدتا با کیفیت گزندگی موجودات دیگر (چه جانور، چه گیاه) همراه است. فرض کنید که خفاشی دندان خود را به پوست کمر اسبی فرو کرده و خون وی را بمکد. اگر حس خارش و نیاز برای برطرف کردن آن با عمل خاراندن انتخاب نمی شد، خفاش (و یا شاید هم خفاش ها) به عمل مکیدنِ بی وقفه ی خون قربانی ادامه می دادند و قربانیِ بی خبر پس از چند حمله ی پیاپی از طرف موجودات خون آشام، در اثر از دست دادن حجم زیادی خون، از پا در می آمد.رفتار خاراندن که بشکل فیزیکی انجام می پذیرد (به مثال های بالا توجه کنید) روشی درست برای دور کردن عامل ایجاد کننده ی تحریک خارش زاست. وقتی اسبی با دم بلند خود به خفاش ضربه زده و او نیز از ترس جان خود فراری می شود، به این ترتیب از خطر از دست دادن خون در امان خواهد بود. خاراندن روشی برای رهایی جستن از هرگونه مهاجمی است که برای تغذیه بی سر و صدا خود را به ما می چسباند؛ چه آن مهاجم شپش باشد، چه خفاش، چه علف های هرز و چه هر چیز دیگری!دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadMon, 21 Oct 2019 16:24:10 +0330https://virgool.ir/@daydaad/موروثی-شدن-صفات-اکتسابی-۰۲۳-۰۰۳-sh9poga7kwelاندیشه ی لامارک در ارتباط با مقوله ی تکامل، اندیشه ای (از نظر علمی) مردود است. ایشان بر این باور بود که صفات اکتسابی جانداران بشکل موروثی به نسل های بعد انتقال خواهند یافت، یعنی اگر کارگری در طول سال های کاری خود دارای دست های قوی با پوست ضخیم و کلفت شود، آنگاه پس از تناسل فرزندان وی نیز قوی دست و پوست کلفت خواهند بود!!!این رویکرد به مقوله ی تکامل با اندیشه ی داروین در این باره به دست فراموشی سپرده شد. در تکامل داروینی صفاتی که به حیات گونه کمک رسان باشند، انتخاب شده و افرادی که از این صفات برخوردارند در تنازع بقا اصلح بوده و بدین روی باقی می مانند و در آن جهت در گذر زمان تکامل خواهند یافت. این ۲ رویکرد احتمالا ۲ بردار واگرا هستند و نمی توان بین آن ها آشتی برقرار نمود، اما من بر این باور نیستم و جا دارد که رویکرد التقاطی خود در این باره را مطرح کنم.در رویکرد داروینی بر این باور هستیم که تغییرات ژنتیکی (قرائت مدرن داروینیسم) که در اثر جهش ها حادث می شوند با تغییرات میحطی که در اثر وقایع محیط شناختی رقم می خورند ارتباط چندانی ندارند. اگرچه عوامل جهش زا همچون اشعه ی فرابنفش و یا امواج رادیواکتیو و غیره در محیط حضور دارند اما آنچه که جهش نامیده می شود، صرفا یک اتفاق درون-ارگانی جانور است و این اتفاق از محیط پیرامون جدا قلمداد می گردد.علت اصلی این جدایی، ذات تصادفی جهش هاست و این یعنی اینکه در مواجهه با عوامل جهش زا یکسان، ۲ ارگانیسم یکسان بشکل یکسانی موتاته (جهیده) نخواهند شد {نکته: نیروی موتاسیون، نیرویی ناهوشیار و از اساس اتفاقی است}. پس از آنجاییکه نمی توان بین عامل جهش زا (عامل محیطی) و خودِ جهش (اتفاق درون ارگانیسمی) ارتباطی خطی و مشخص برقرار نمود و همچنین با عنایت به اینکه این جهش ذاتا فرآیندی رندوم و تصادفی است؛ این فصلِ محیط با ارگانیسم می بایست در ذهن شکل بگیرد.اما به ظن من، این انفصال، انفصال اصیلی نبوده و این خط ممیزه نوعی خط فرضی است (دقیقا همانند خط استوا و یا مرز کشورها). ارگانیسم بخشی از محیط است و محیط دوباره موثر بر ارگانیسم. این بدان معناست که نمی توان خط ممیزه ای فیمابین این دو ساحت بشکل خیلی دقیق ترسیم نمود. اگر صفتی (طبق آنچه تکامل باوران داروینی بدان باور دارند) بتوسط طبیعت انتخاب شود، این صفت در طولانی مدت بر محیط جاندار تاثیر گذاشته و سپس این محیطِ تغییر-یافته (بر اساس همان اثر صفت) در انتخاب صفت های جدید تاثیرگذار خواهد بود. از این اثر شاید بتوان تحت عنوان اکتساب ژنتیکی (ملغمه ای از تکامل های داروینی – لامارکی) نام برد.یک کارگر با دست های قوی و پوستی کلفت در منزل خود، شرایطی را فراهم می آورد که فقط پوست کلفت های جهیده از شانس بالاتری برای زنده ماندن و تناسل برخوردار باشند و سپس این شانسِ بیشتر، کل جمعیت خانواده را در خلال نسل ها به سمت قوی دستی و پوست کلفتی سوق می دهد {نکته: شاید این خود نشان دهنده ی سنت موروثی شدن کسب و کارها در خانواده های مختلف باشد}. اکتساب، ژنتیکی می شود. البته لازم به ذکر است که این مقوله فقط ۲۰ درصد ماجراست.بنظر من این رویکرد به تکامل را (رویکرد دی دادی) می توان تکاملی داروینی – لامارکی دانست. قطعا رویکرد داروین به تکامل، بیش از ۸۰ درصد کل ماجراست و همه چیز در این باره از آن می آغازد. انتخاب طبیعی بشکل مستقیم بر تکامل گونه ها موثر است اما اندیشه ی لامارک نیز در طولانی مدت بشکل غیرمستقیم بر آن تاثیرگذار خواهد بود. بگمان من تکامل دی دادی (داروین + لامارک) تصویری تقریبا ۱۰۰ درصدی از تکامل گونه ها از خلال انتخاب طبیعی و موروثی شدن صفات اکتسابی ارایه می دهد.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadMon, 21 Oct 2019 16:21:20 +0330https://virgool.ir/@daydaad/مجموعه-ها-و-جهان-در-حلقه-ی-تهران-۰۲۰-۰۰۳-m99cehp9ocs0یکی از ایجابات نظریه ی مجموعه های ناکانتوری (تجربی) در حوزه ی نظریه ی اعداد، مقوله ی چرایی وجود این اعداد است.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=67 DaydaadDaydaadMon, 21 Oct 2019 16:19:12 +0330https://virgool.ir/@daydaad/نظریه-ی-مجموعه-های-تجربی-ناکانتوری-۰۱۵-۰۰۳-qc5lpcy2qkksدر نظریه ی نسبیت، فیزیک به هندسه ی تجربی فروکاهیده شده است. اگر آلبرت آینشتاین می توانست الکترومغناطیس را با نظریه ی نسبیت عام تلفیق کند، کل فیزیک به هندسه ی تجربی تحویل می شد.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=61 DaydaadDaydaadWed, 16 Oct 2019 18:41:00 +0330https://virgool.ir/@daydaad/هیچِ-فیزیکی-۰۱۳-۰۰۳-bgofy1eqaggqاقلیدس بر این باور بود که نقطه بُعدی ندارد و چون بعدی ندارد، می توان بینهایت نقطه را در هر خطی جا داد. من بر این باور هستم که در فضا اگر چیزی بعدی نداشته باشد، عملا موجودیتی بر آن مترتب نیست، پس می توان بر این باور بود که اصلا نقطه یک توهم است.ادامه ی نوشتار درخواستی را در پیوند (لینک) زیر بخوانید: http://www.daydaad.com/?p=55 DaydaadDaydaadWed, 16 Oct 2019 18:37:27 +0330https://virgool.ir/@daydaad/زلزله-و-شعور-حیوانات-۰۱۲-۰۰۳-dqabjn1wbdxeبرخی عام اندیشان بعلت تماشای یک سری فیلم های تلویزیونی که ریشه در برخی خرافه های محلی داشته است و یا تمایل فطری شان برای اغراق کردن در پدیده ها که هدفی جز سرگرمی ندارد، ادعا می کنند که حیوانات توانایی خارق العاده و ماوراالطبیعی ای برای پیش بینی زلزله دارند! هدف من در این نوشتار ابطال این ایده ی نادرست است.اولا واژه ی حیوانات واژه ای بسیار کلی است. این واژه دقیقا مشخص نمی کند که در این مورد خاص، ما چه حیوان خاصی را مدنظر داریم، مثلا آیا اره ماهی هم حیوان است؟! پس جا دارد که برای روشن تر شدن مقوله نخست این واژه را به مصادیق محدودی تحدید کنیم.فرض کنید (با عنایت به ریشه ی روستایی این ادعا) مراد از واژه ی حیوانات، حیوانات متداول آغل و ماکیان حیاط باشد. این یعنی اینکه این حیوانات توانایی آن را دارند که زلزله ی فردا را پیش بینی کنند. البته دوستانِ مدعی معمولا در همین جا دستور “صبر کنید” صادر کرده و ادعا می کنند که “فردا خیلی دور است، آن ها فقط می توانند زلزله ی دقایق بعد را پیش بینی کنند!” ما هم می پذیریم و احتجاج را ادامه می دهیم.صدالبته که من منکر شعور حیوانات نیستم اما بی تابی های حیوانات که دوستان مدعی اند دال بر پیش بینی کردن زلزله است، هرگز به معنی پیش بینی نیست؛ بلکه واکنشی طبیعی به محرک های محیطی است. حیوانات بعضا از حواس قوی تری نسبت به آدمیان برخوردارند (مثلا چشم عقاب، گوش گربه، بینی سگ) و همین قدرت می تواند باعث دسترسی آن ها به داده های حسی باشد که از حواس ما خارج اند و البته این مسئله هم مبرهن است که وقتی کسی دسترسی به داده ای دارد، زودتر از آن هایی که چنین سطحی از دسترسی را ندارند به چیز خاصی پی می برد.همسایه ی روبرویی ما که در خانه ای چندطبقه ای زندگی می کند، از آن بالا بالاها آمدن سیل را زودتر از منی که در خانه ای حیاط دار زندگی می کنم، متوجه می شود، اما این بدان معنی نیست که من قابلیت پیش بینی آینده ی پدیدارها را به وی نسبت دهم. یک زلزله یک اتفاق صفر و یکی نیست که یا باشد و یا نباشد. یک زلزله مجموعه ای از تعداد بسیار زیادی اتفاق است که پشت سر یکدیگر رخ داده و نهایتا می توانند آنقدر بزرگ شوند که دنیای سطح زمین را ویران کنند. البته همه ی زمین لرزه ها این سرنوشت را ندارند زیرا برخی از آن ها آنقدر خردند که هیچ وقت بر سطح زمین احساس نمی شوند.در حین وقوع یک زمین لرزه، تکان هایی از دقایق قبل شروع به رخ دادن کرده و حیوانات قصه بنا بر دلایل اشاره شده در بالا این امکان را دارند که از وجود چیزی خارج از دایره ی حواس آدمی خبردار شوند و این هرگز به معنی پیش بینی نیست. برعکس پیش بینی از آنِ آدمیان است، از آنجاییکه با نگاه کردن به رفتار غریب حیوانات می توان وقوع زمین لرزه را (درست یا غلط) پیش بینی کرد. اگرچه در رفتارشناسی جانوری بر این باوریم که علت های گوناگون می توانند باعث شکل گیری یک رفتار یکسان در جانوران شوند. پس در این مورد خاص، امر پیش بینی با پیش بینی یک هوای طوفانی با نگاه کردن به شکل ابرهای آسمان توفیری ندارد.هدف من از این نوشتار بیان اجمالی این مطلب بود که متاسفانه چارچوب تفسیر غلط تا چه حد می تواند منجر به پراکندگی افکار در مورد یک پدیده ی طبیعی واحد شود. زلزله به خودی خود نه خوب است و نه بد بلکه این انسان نفع اندیش است که همه چیز را با ترازوی نفع خود سنجیده و قدر مشخص می کند. در سرزمینی که زمین لرزه ها عامل تولید انرژی اند، همه منتظر زمین لرزه ی بعدی نشسته اند.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadWed, 16 Oct 2019 18:29:52 +0330https://virgool.ir/@daydaad/فرض-پیوستار-یا-گسستار-کانتور-۰۱۱-۰۰۳-g6a8cfp2ww0bبر روی یک خط یک سانتی متری، چند نقطه وجود دارد؟! بر روی یک خط یک متری، چطور؟! احتمالا جواب عمده ی مخاطبین به این دو پرسش، یکی است. بینهایت! این تاحدودی عجیب بنظر می رسد که صرف نظر از طول خط، همواره جواب یکی است. حتی اگر طول یک خط یک نانومتر باشد، باز جواب بینهایت خواهد بود و این نشان می دهد که یک جای کار اشکال دارد.خط ها می توانند در جهان های مختلف وجود داشته باشند، مثلا جهان عینی (فیزیکی) و جهان ذهنی (غیرفیزیکی). احتمالا تکلیف خط های این دو جهان با هم فرق می کند و این یعنی اینکه خط های جهان فیزیکی نمی توانند مشتمل بر بینهایت نقطه باشند، اما خط های جهان غیرفیزیکی نقطه هایشان همچون مثال های فوق بینهایت است.عقل سلیم حکم می کند که فکر کنیم اگرچه تعداد نقاط موجود بر روی یک خط یک سانتی و یک خط یک متری هر دو بینهایت است اما بنظر می آید که بینهایت نقطه ی خط یک متری از بینهایت نقطه ی خط یک سانتی بزرگتر باشد و این یعنی اینکه بینهایت برخلاف آنچه که در ظاهر بنظر می رسد یک مفهوم کیفی غیرقابل شمارش نیست، بلکه یک مفهوم کمی شمردنی است و دوباره این یعنی اینکه برخی بینهایت ها از برخی دیگر بزرگترند و بالعکس.کانتور در اواخر قرن نوزدهم، حسابی برای محاسبه ی بینهایت ها به دست آورد و بتوسط نظریه ی مجموعه ها آن ها را توضیح داد: حساب بینهایت ها از خلال اعداد Transfinite (ترا-نهایت)، اعدادی که اولینشان (الف-صفر) از هر بینهایت دیگری بزرگتر است! اما این حساب ایراداتی دارد. مثلا بر این باور است که بین دو بینهایت صفر و یک، هیچ بینهایت دیگری نیست، و این مسئله به فرض پیوستار کانتور معروف است. یعنی اگرچه بینهایت اول (مثلا اعداد طبیعی) از بینهایت دوم (مجموعه ی اعداد رئال / حقیقی) کوچکتر است، اما دیگر بینهایتی در بین آن ها موجود نیست.به زبان دیگر (به زبان هندسی و بدوی) خط ها یا یک سانتی هستند و یا یک متری و دیگر اندازه ای بین آن ها قابل تصور نیست و این باز به کت آدمی فرو نمی رود. فرض پیوستار کانتور، یکی از مهمترین (اگر نخواهیم بگوییم که مهمترین) پرسش پیش رو بشر است و این فرض به زبان ساده یعنی: بر روی یک خط واقعا چند نقطه وجود دارد؟ (و حتی ساده تر اینکه) جهان شمردنی است یا اندازه گرفتنی؟! آیا جهان گسستاری است (رویکرد ذره ای / تعداد محدودی نقطه)؟! و یا اینکه پیوستاری است (رویکرد غیرذره ای / تعداد نامحدودی نقطه)؟!من با فرض پیوستار کانتور موافقم، البته در عالم عینی. من بر این باورم که تعداد نقاط موجود بر روی خط های فیزیکی، تعداد نقاط محدودی است، اگرچه در عالم غیرفیزیکی لزومی ندارد که با این فرض موافق بود. تکلیف جهان در عالم جسم با تکلیف آن در عالم ذهن متفاوت است. شاید جهان ذهن کانتوری نباشد اما جهان جسم کانتوری است.بنظرم همانطور که فیزیک نسبیت می کوشید که علم فیزیک را به هندسه ی تجربی فروبکاهد، فیزیک کوانتومی نیز می بایست کوشیده تا علم فیزیک را به یک نظریه ی مجموعه های گسستاری و واحد-واحدی (نظریه ی مجموعه های تجربی) تقلیل دهد. حتی اگر نخواهیم به ذرات نیز باور داشته باشیم، در نظریه ی رشته ها با رشته هایی با طول معین سر و کار داریم و این یعنی دوباره تعداد محدودی نقطه.اگرچه اسم فرض پیوستار کانتور غلط انداز است، اما این فرض حقیقتا فرض کردن دنیا بشکلی گسستاری است و من با این مسئله موافقم.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadWed, 16 Oct 2019 18:26:17 +0330https://virgool.ir/@daydaad/اُ-سی-پی-دی-۰۰۵-۰۰۳-kymdv5jinfoiیکی از نشانه های ابتلاء به OCPD یعنی اختلال شخصیتی فکر وسواسی – عمل جبری این است که فرد روان رنجور بسیار متمایل به داشتن یک زندگی رویه محور و منظم است. این فرد نه تنها نظم را در متعلقات مادی زندگی بلکه در افکار و اعمال خود نیز خواهان است.هنگامیکه دنیای اطراف و بیرونی فرد طبق قوانین ابداعی وی منظم گشتند، حال نوبت دنیای اندرونی وی است که قاعده مند و منظم گردد. در این مرحله فرد بیمار تلاش می کند که با خلق استانداردهایی به منظم کردن نحوه ی تفکر، محتوای آن و همچنین نحوه ی منظم کردن آن ها بپردازد.یکی از متداول ترین شیوه های حصول نتایج فوق، امر زبانی کردن احساسات اندرونی به شکل بی وقفه است و این یعنی اینکه بیمار سعی می کند تمامی محتوای فکری خود را یک دور (در بهترین شرایط) زبانی سازد و بدین ترتیب آن ها را بنوعی هستی بخشد. بیمار در این اوضاع گمان می کند مادامیکه فکری به زبان نیاید هنوز زاییده نشده، پس زایش و پرورش آن در گرو بیان زبانی آن است.این اختلال شخصیتی و روانی علت اصلی شکل گیری مناسک تشریفاتی، آیینی و نمادین کمالگرایان است. گاهی اوقات برای فرد بیمار صرفا به زبان آوردن و یا بعبارتی تعریف کردن آن ها برای خود به تنهایی کافی نیست و فرد لازم است که افکار را در ظرف زمانی، مکانی و یا تاریخی خاصی بجهت دادن غنای حماسی به محتوای آن برای خود به زبان آورد. سرآخر اینکه در چنین حالاتی تلاش فرد برای تصویری فکر کردن و اعتماد به اصالت آن، بهترین شکل درمان است.دی دادDaydaadwww.daydaad.comDaydaadDaydaadWed, 16 Oct 2019 18:21:18 +0330