https://virgool.ir/feed/@davoodsadeghi.irfa2026-11-11 11:37:17https://files.virgool.ir/upload/users/67564/avatar/VTjHh5.pnghttps://virgool.ir/@davoodsadeghi.irhttps://virgool.ir/@davoodsadeghi.ir/مزاحمت-های-مجاز-در-مملکت-ما-jb8fy6fhqedvمزاحمت ، فعلی ناپسند در همه جوامع بشری است و انسانها برای در امان ماندن از مزاحمت قوانینی وضع نموده اند.اما بعضی مزاحمت ها در هیچ قانونی نمی گنجد و هیچ راه خلاصی از آن وجود ندارد.اگر به آن اعتراض کنی برچسب های رنگارنگ می خوری و مجبور به سکوت می شوی.یکی از این مزاحمت های فرا قانونی بلند گوی مدارس است. مخل آسایش همسایگان مدرسه برای سه چهارم سال.در کشوری که منع قانونی برای ایجاد چند مدرسه در یک کوچه مسکونی نیست دیگر نباید انتظار داشت قانونی برای رفع مزاحمت صدای بلند گوی مدرسه وجود داشته باشد.مدارسی که در گرفتن شهریه های نجومی گوی سبقت را از یکدیگر ربوده اند اما وقتی قرار است به هزینه کرد برای ایجاد زیر ساخت مناسب برسند فریاد بی پولی سر می دهند.این معضل به راحتی و با هزینه کم برطرف می شود.به جای نصب یک بوق شیپوری نکره ، وجود چندین بلند گوی کوچک اما با کیفیت ، صدای مدیر و ناظم را به گوش دانش آموزان خواهد رساند و مردم نیز از مزاحمت در امان خواهند بود.امیدوارم صاحب زوری،قدرتی،رابطه ای چیزی ، این نوشته را بخواند و فکری به حال مردم کند.داود صادقیداود صادقیThu, 26 Sep 2019 11:41:26 +0330https://virgool.ir/@davoodsadeghi.ir/می-نویسم-چون-چیز-درد-دارم-mv7hxtuloyczحالا شاید بپرسی منظورت دقیقا کجاست؟وقتهایی هست که نمی شود نام برد .وقتی عضوی از بدمان درد دارد اگر بتوانیم نام می بریم و اگر قابل نام بردن در جمع نباشد می گوییم چیز درد دارم.البته بعضی ازدانشمندان محل درد مرا قلب و بعضی مغز می دانند.شاید از دومی فشار می آورد به اولی.این هم یکی دیگر از معضلات ماست.فشار عضوی را عضو دگر باید تحمل کند!البته در اینجا علت استفاده من از کلمه چیز این است که نامی برای این درد سراغ ندارم.همه ما طنزی را شنیده ایم که راننده ای در جاده به هنگام مواجهه با انسان های دو طرف جاده که در یک طرف یک نفر و در طرف دیگر چند نفر قرار داشته اند تصمیم می گیرد آن یک نفر را زیر بگیرد اما وقتی آن یک نفر به سمت دیگر جاده دوید به دنبالش فرمان را چرخاند و همه را زیر گرفت.حال حکایت امروز ماست.تاوان ندانم کاری افرادی در اقتصاد که به دنبال آن یک نفر ها دویده اند ، همه ما را زیر چرخ تورم برده است.حالا لطفا اگر کسی اسمی برای این درد بلد است به من هم بگوید تا دیگر چیز چیز نکنم.داود صادقیداود صادقیThu, 29 Aug 2019 16:30:48 +0430https://virgool.ir/@davoodsadeghi.ir/شروع-داستان-سفر-در-مسیر-مخالف-iz8j8cucsaoqرفتنی است بدون بازگشتشروع می کنم به نوشتن اما این بار برای آخرین داستان ماامروز هم روزی است از روزهای خدا که شروعی دیگر باید کرد اماهر دو آستینهایمان را بالا می زنیم برای تلاشی دوباره اما این بار برای پایان دادن به همه چیزآواز می خوانیم برای نمایش سرخوشی ، ظاهرش شاد و باطنش جانسوزشروع به رفتن می کنیم اما این بار هر دو در مسیر مخالفبرای بدرقه این بار به جای آب و اسپند، اشک است و دود سوختن دلرفتنی است بدون بازگشتسوغاتش را باید برای خودت نگه داریجعبه هایی است پر از خاطرات رنگارنگکه تا ابد درون صندوقچه دل خاک خواهند خورد.داود صادقیداود صادقیTue, 27 Aug 2019 18:28:51 +0430https://virgool.ir/@davoodsadeghi.ir/حال-خوب-نوشتن-jnwnx3mhhh6iحال خوب نوشتن در دنیای دیجیتالمدتی است که در وبلاگم شروع به نوشتن کرده ام. تقریبا منظم و روزانه.چرا تقریبا چون در یک ساعت خاص نمی نویسم ولی سعی می کنم حتما در روز یک مطلب بنویسم.نوشتن مرا از دنیای شلوغ ذهنم رها می کند و باعث می شود کلمات جاری شوند.جاری شدن کلمات انگار به سیال بودن روحم کمک فراوانی کرده است.از وقتی که شروع به نوشتن کرده ام آرامش عجیبی را تجربه می کنم.حال نمی دانم برای سالهایی که ننوشته ام افسوس بخورم یا آویزه گوش کنم برای حال و آینده.بدانم وقتی می نویسم هستم و باید مراقب هستی خود باشم.افکارم را با دیگران به اشتراک می گذارم و تجربه با دیگران بودن هم به بقیه تجربه های خوب من اضافه می شود.در حال حاضر اصلا برایم مهم نیست چقدر به واژگان تسلط دارم یا اینکه دستور زبان فارسی را در نوشتن مطالب خوب حتما رعایت کنم.نه اینکه بی تفاوت هستم فقط برای اینکه نمی خواهم در ابتدای راه خود را ملزم به رعایت سخت قوانین کتابت کنم چون می دانم دلزده می شوم و دلزدگی هم عاقبتش پشیمانی است و ننوشتن.امیدوارم استمرار این احساس خوب باعث شود تا روزی که ذهن و دستانم یاری می دهند بنویسم.به امید روزهای بهتر.داود صادقیداود صادقیMon, 26 Aug 2019 20:51:19 +0430https://virgool.ir/@davoodsadeghi.ir/خلاصه-کتاب-غرقگی-قسمت-اول-my2guyfdqnneخلاصه کتاب غرقگی  flow   نوشته چیک سنت میهایی توسط خانم دکتر زهره قربانی ترجمه شده است.خلاصه کتاب غرقگی توسط نویسنده وبلاگ داود صادقی تقدیم حضورتان می گردد.ارسطو دو هزار و پانصد سال پیش  نتیجه گرفت که انسانها بیش از هر چیزی به دنبال شادکامی­ اند.سلامت، زیبایی، پول یا قدرت فقط به این دلیل ارزشمندند که فکر می­ کنیم ما را شادمان می­ کنند.از زمان ارسطو چیزهای زیادی تغییر کرده است اما ما شادکامی را بهتر از ارسطو درک نکرده ایم.چه زمانی افراد بیشترین شادکامی را احساس می کنند؟شادکامی اتفاقی نیست، نتیجه شانس خوب نیست.شادکامی چیزی نیست که با پول آن را خرید یا با قدرت دستور آن را داد.شادکامی به رخدادهای بیرونی وابسته نیست، بلکه بیشتر به شیوه تفسیر ما از آن رویدادها وابسته است.در واقع، شادکامی موقعیتی است که هر کس باید به طور فردی برای آن آماده شود، آن را پرورش دهد و حفظ کند.افرادی که می آموزند دریافت ­های درونی­ شان را کنترل کنند می­ توانند کیفیت زندگی شان را تعیین کنند .با درگیر شدن کامل با جزئیات زندگی، چه خوب و چه بد، می ­توانیم شادکامی را پیدا کنیم، نه با جست و جوی مستقیم آن.بررسی ها بدنبال این بوده است که افراد در زمان هایی که بیشتر از همیشه از خودشان خشنود می شوند، چه احساسی دارند و چرا.نظریه تجربه بهینه بر مبنای مفهوم غرقگی تدوین شده است.یعنی حالتی که در آن افراد آن قدر درگیر یک فعالیت هستند که هیچ چیز دیگر برایشان اهمیت ندارد.زنان و مردان  جوان و پیر، صرف نظر از تفاوت های فرهنگی، تجربه­ های بهینه را به شیوه­ای یکسان توصیف می­ کنند.تجربه غرقگی مختص ثروتمندان، نخبگان صنعتی یا قشر خاصی نیست.احساس ما درباره خودمان و خشنودی به طور مستقیم به این بستگی دارد که ذهن چگونه تجربیات روزمره را تفسیر می کند.شادمان بودن ما را هماهنگی درونی ­مان تعیین می­ کند، نه کنترلی که قادریم بر نیروهای طبیعت اعمال کنیم.تسلط یافتن بر محیط خارجی ذره ای به احساس خوب بودن ما در مقام فرد نمی افزاید .بنابراین باید یاد بگیریم که فقط بر خود هوشیاری تسلط پیدا کنیم.در حالی­ که  بشر قدرت مادی خود را هزار برابر افزایش داده، در عرصه ارتقای محتوای تجربه فردی پیشرفت چندانی نداشته است.هیچ راهی برای خروج از این مخمصه وجود ندارد، جز این که فرد خودش سررشته امور را به دست گیرد.داود صادقیداود صادقیMon, 26 Aug 2019 20:11:46 +0430