<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های abbas mohammadian</title><link>https://virgool.ir/feed/@dashatanad</link><description>&#34;روزی بود که من این همه مطلب مینوشتم و هیچی هم جلودارم نبود &#34; : جملاتی که سال ها بعد برای نوه هایم تعریف میکنم البته اگه وجود داشته باشن ، وجود هم نداشته باشن واسه دوستام تعریف میکنم چه ایرادی داره ؟</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 02:32:19</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3041/avatar/z4KyYp.png</url><title>abbas mohammadian</title><link>https://virgool.ir/@dashatanad</link></image><item><title>داستان یک کشاورزِ سیب مراغه ای ، از نوع دیجیتال</title><link>https://virgool.ir/@dashatanad/داستان-یک-کشاورزِ-سیب-مراغه-ای-از-نوع-دیجیتال-nl95cqzju6el</link><description>جنجالی ترین روش معرفی سیب مراغه“سیب مراغه از معتبر ترین انواع سیبی است که میتوان در میادین تره بار درباره آن پرس و جو کرد . از لحاظ طعم و مزه یک سرو گردن از انواع سیب های دیگر بالاتر است و خیلی دیر تر پلاسیده میشود . اندازه نه بزرگ و نه کوچک آن هم بسیار مناسب پذیرایی مهمان هاست و از این نظر نیز فروش بیشتری دارد ”این ها حرف های من نیست ، صحبت های حجره داران با سابقه میدان اصلی تره بار تهران است . ابتدا که با یک جعبه سیب که از نوع قرمز لبنانی بود وارد میدان شدم و به هر حجره سر میزدم تا محصول خود را عرضه کنم و به طبع آن قیمت خوبی را برای فروش به توافق برسم ، فکر نمیکردم کسی اینطور سیب مراغه را بشناسد که اسم روستاهای محل تولید آن را مانند بلبل تحویل من بدهد .در ابتدا سعی میکردم که درباره محصول توضیح مختصری بدهم و از ویژگی ها و نوع تولید و … صحبت کنم ولی از وسط های راه دیگر تنها چیزی که میگفتم این بود : ” سلام آقا سیب مراغه دارم چند میخری ؟!!! ” و تمام !! به  قدری معروف بود که دیگر آنها بیشتر از من از محصول من اطلاعات داشتند . اینجا بود که به یک نکته بسیار عمیق و دردآور دست پیدا کردم .تمام این سالهایی که در باغ مینشستم و منتظر کسی بودم که بیاید و محصول من را بخرد ، و بالاخره کسی پیدا میشد که بعد از تمام زحماتی که روز و شب با امید و آرزو کشیدم و با هر عرقی که میریختم آرزوهای بیشتری را در ذهن خودم پرورش میدادم ، از اصفهان ، سمنان ، شیراز ، تهران ، کرج و همه این شهرهای پرجمعیت که مصرف بالایی دارند می آمد و قیمتی میگفت که نه تنها آرزو بلکه قطره قطره های امید و باوری که داشتم میخشکید ، و پس از چانه زدن های فراوان صد تا تک تومان به نرخ خرید اضافه میکرد و من هم با همان زبان لهجه دار و نگاهی خسته از او تشکر میکردم که محصولم حداقل روی زمین نماند !!!تمام این سالها بی خبر بودم از دریایی که پشت این کویر مصنوعی ، توسط دلال ها روبرویم مجسم شده بود ، موج میزند . مشتری هایی که بیشتر از خود من ویژگی های محصول من را برایم میشمردند و هرچه بیشتر زمان میگذشت من بیشتر افسوس گذشته را میخوردم .در مسیر خوشبختیحجره ها را که تمام کردم حس عجیبی در من زبانه میکشید ، انگار که شوق تازه ای در من دمیده شده بود که میخواستم تمام همشهری ها و همکارانم را از منجلابی که در آن گرفتار بودند رها سازم . در خیال خودم میخواستم روی خوشبختی را به روی روستایمان واکنم و چیزی از آن بسازم که در رویا ها فقط میتوان دید اما تازه این اول ماجرا بود که حلاوت داستان مرا گرفته بود و از خیلی چیز ها خبر نداشتم . چیز هایی که عامل اصلی این نا عدالتی بود . چیزهایی که به این سادگی نمیشود به آن پایان داد .فروختن محصولات به آن سادگی که فکر میکردم نبود ، و شاید خیلی سخت تر از چیزی بود که قبلا فکر میکردم . محصول را عرضه میکردم ، قیمت میشنیدم ولی کسی طالب نبود انگار منتظر بودند کسی بیاید و نرخ جدیدی بگوید تا سود بیشتری عایدشان شود . همینطور هم شد . بعد از گذشت مدتی که برای بار چندم با حجره دار ها صحبت میکرد و ساعت از 8 شب هم گذشته بود ، کسی از وسط میدان از جمع دوستانه شان که از اول آمدنم در آنجا نشسته و دیگر دوستانش گپ میزد و چیز میز میخورد ، آروم آرووم به سمت من آمد و گفت : ” داداش !! چی داری ؟ از کجا اومدی ؟ ” من هم گفتم : “سیب مراغه قرمز ممتاز . شما ؟ ” با لحن عجیبی جواب داد :  ” من خریدارم ، قیمتش هم همونه که من میگم . ” از نوع برخورد و لحن صحبتش فهمیدم که همان دلال هایی که میگفتند روی سر محصول میزنند و نمیگذارند کسی قیمت بیشتری بدهد ، این ها هستند . بعد از کلی چک و چانه زدن گفتم نمیفروشم . بی خبر از اینکه محصولاتم را با خود نیاوردم و فقط نمونه ای برای ارائه دارم ، گفت : ” خب محصولت رو دستت میمونه میگنده . ” چیزی نگفتم و از میدان خارج شدم .محصولم زیاد نبود 20 تن سیب مراغه قرمز که با این وضعیت میشد دو هفته دیگر نگهداری کرد . برای همین تصمیم گرفتم با خرده فروش ها صحبت کنم و محصولم را به آنها ارائه کنم . با چند تای اول که صحبت کردم تمایلی برای خرید نداشتند و علت آن را هم میگفتند قراردادی است که با عمده فروشان دارند ، من هم زیاد بحث نمیکردم .تا اینکه با یکی از فروشگاه های بزرگ  نزدیک میدان تجریش صحبت کردم و گفت اگر محصول خوبی باشد حاضر است فروش امروزش را از من بخرد که حدود 2.5 تن میشد . این اولین فروش من بود . خیلی خوشحال محصول را نشان دادم و تایید را شنیدم . مقدار مورد توافق را تحویل دادم و به سمت فروشگاه های دیگر حرکت کردم . آن روز با سه فروشگاه در سه منطقه مختلف تهران به توافق رسیدم و حدود 9 تن از محصولم را فروختم .اواخر شب بود که با امید به خدا از پمپ بنزینی که برای دومین بار در یک روز باک ماشین را آنجا پر کرده بودم ، خارج میشدم که چشمم به میوه فروشی روبرو افتاد . اول صبح که بنزین میزدم بسته بود ولی حالا رفتم سراغش و چیزهایی که به بقیه فروشگاه ها توضیح میدادم رو گفتم . استقبال کرد و گفت اگه قیمت پایین تری نسبت به حجره چی ها بگویم همه محصولم را میخرد . و اینگونه بود که در یک روز تمام محصولات خود را بدون آن که به کسی پول دلالی که بیشتر شبیه باج بود بدهم ، فروختم . راه سخت ، راه آسان ، راه آسان تراز کاری که کرده بودم بسیار خوشحال بودم اما مشکلی که وجود داشت این بود که من نمیخواستم محصولاتم را با این سختی بفروشم . حتما راه آسانی هم وجود داشت که من یا از آن بی خبر بودم و یا عمل نمیکردم . راهی که وجود داشت این بود که محصولم را بردارم و به شهرهای مختلف سفر کنم و به طریقی مشتری پیدا کنم .در اینستاگرام صفحه ای داشتم که تصاویری از باغ و محصولات و گیاهان و طبیعت  باغ به اشتراک میگذاشتم . پستی گذاشتم با این پرسش که چگونه میتوانم محصولاتم را بفروشم ؟ نظرات کم بود ولی خوب . یکی میگفت روی وانت بفروش ، یکی میگفت بده من برات ترانسفر کنم کشور دیگه ، یکی میگفت همینجا تو اینستاگرام بفروش و… . همه اینها نظرات خوبی بود ولی به نظر خود من ساده ترین روش ، همین فروش آنلاین بود . فقط به شرطی که کاربران و مشتری های زیادی داشته باشم که بتوانم همه محصولاتم را بفروشم و نه بخشی را .به همین خاطر یک سایت فروشگاهی درست کردم و محصولات خودم و چندین محصول دیگر را که میتوانستم با تولید کننده آنها صحبت کنم که محصولش را از این طریق بفروشد ، روی سایت گذاشتم . درست است که میوه را نمیتوان به سادگی محصولات دیگر ارسال کرد اما اگر سفارش زیادی از یک شهر داشته باشیم میتوانیم با قیمتی بسیار ارزانتر از ارسال پستی محصول را به دست شما برسانیم . در مواردی هم که سفارش زیادی نمیرسد مجبوریم که هزینه ارسال را با مشتری عزیز کنار بیایم که نه او ضرر کند و نه ما .محصولات ما را در فروشگاه اینترنتی چَرچی میتوانید مشاهده کنید .</description><category>abbas mohammadian</category><author>abbas mohammadian</author><pubDate>Wed, 08 Aug 2018 21:25:27 +0430</pubDate></item></channel></rss>