https://virgool.ir/feed/@darionffa2026-11-11 15:28:21https://files.virgool.ir/upload/users/81519/avatar/W5o7PW.pnghttps://virgool.ir/@darionfhttps://virgool.ir/@darionf/مرگ-بیماری-بی-سوادی-gmi3gztdn2hpدوشنبه 25 فروردین 99.حدود ساعت 8 شب احیا رو شروع کردیم. ایست تنفسی کرده بود. با اولین حرکات فشار روی قفسه­ ی سینه­، دهنش تبدیل شد به فواره ­ی خون. ظرف مدت کوتاهی لباسش کاملا خونی شده بود.ساعت 5 عصر اولین علائم از مشکلات تنفسیش ظاهر شد. تند تند و به سختی نفس می ­کشید. مشکل کبدیش دو تا عارضه ایجاد کرده بود. اولی تجمع مایع تو شکمش بود. شکمش خیلی ورم کرده بود و داشت مخل تنفسش می­شد. بخاطر همین مقداری از مایع رو کشیدیم بیرون به امید اینکه فشار از ریه کم بشه و نفس­ش بهبود پیدا کنه. عارضه ­ی دوم با اینکه مشخص بود اما هنوز آسیبی ایجاد نکرده بود. سیستم انعقادی مختل شده بود. کوچک­ترین تحریکی کافی بود تا یه جایی از بدنش دچار خونریزی بشه و دیگه بند نیاد.ساعت 8 صبح بیمار به تیم پزشکی معرفی شد.دختر 10 ماهه. مبتلا به cholestasis یا به زبون عامه زردی. بیماری در هفته­ ی سوم زندگیش باید تشخیص داده می­ شد ولی تا 7 ماهگی به حال خودش رها شده بود. بچه از همون اوایل زندگیش پوست و چشم زردی داشت ولی خانواده جدیش نگرفته بودن. وقتی علت رو پرسیدیم گفتن پسر عموش هم زرد بوده و خودش خوب شده، ما هم گفتیم این مثل همونه. تو این مدت آیا هیچ پزشکی یا کسی از کادر سلامت شک یا اقدام تشخیصی کرده بود؟ نمی تونیم با اطمینان بگیم نه. اما می دونیم که بالاخره تو هفت ماهگی به نوزاد برچسب بیماری زده شده. از نیمه ­ی اسفند داروهاش تموم شده بود و تا همون روز تجدید نشده بود.نوزاد حاصل حاملگی چهارم مادرش بود. حاصل حاملگی اول یه فرزند زنده بود. حاصل حاملگی دوم تو شش ماهگی از بین رفته بود. مادرش می­گفت عفونت کرده. قلب جنین حاملگی سوم تشکیل نشده بود، سقط.پدر و مادر از یکی از شهرای کوچک استان بوشهر اومده بودن. پسرعمو و دخترعمو.موقع معاینه، ناحیه ­ی ادراری-تناسلی نوزاد کاملا قرمز و ملتهب بود. درحد سوختگی درجه 1. سه لایه پماد مختلف براش تجویز کردیم. به مادر گفتیم نوزاد رو پوشک نکنه و بذاره باز باشه. به فاصله چند دقیقه مادر شروع کرد پوشک کردن بچه. همکارم پوشک رو باز کرد و دوباره بهش گفت بچه رو پوشک نکن. هنوز جمله ­ش تموم نشده بود که مادر دوباره دست به پوشک شد. نگران بود ادرار کنه و زیرش خیس بشه.ساعت 8 صبح موقع سوال و جواب مادر با یه سرخوشی غیرمعقول با ما حرف می­ زد.ساعت 8 شب مادر رو زمین افتاد بود و همراه با جیغ گریه می­ کرد.تمام طول روز داشتم به مفهوم سواد فکر می­کردم. به اینکه چقدر عامه ­ی مردم آگاهیشون درمورد سلامت، بیماری و درمان کمه. در تعریف رایج ما به کسی که سواد خوندن و نوشتن نداشته باشه می ­گیم بی­سواد. یا هرکس که مدارک دانشگاهی و نمره ­های بالاتری داشته باشه باسوادتر محسوب می­ شه. اما این تعریف نیاز به بازنگری داره.دیگه کلیشه­ ای شده که بگیم نمره و مدرک شده غایت آموزش مملکتمون. اما کلیشه شدن نباید ذهنمون رو از اینکه این وضع هنوز ادامه داره منحرف کنه. "بهروزی" شاه ­مهره ­ی گمشده در مفهوم سواد عمومیه. کافیه از خودمون بپرسیم مولفه­ های بهروزی در زندگی چیه؟ اگر ما یا اطرافیانمون آگاهی لازم درمورد این مولفه ­ها رو نداشته باشیم بی­ سوادیم (مثلا من خودم در ارتباط اجتماعی آدم کم­ سوادیم). و اگر مدارسمون این آگاهی رو به فرزندانمون ندن، نتیجه­ یک جامعه ­ی "سیه ­روز"ه. (بماند که چقدر دلمون از آموزش حرفه­ ای و عالی خونه)به داستانمون توی بیمارستان برگردیم. اونچه که من دیدم یک خانواده ­ی "سیه­ روز" بود. ناآگاه از خطرات ازدواج خانوادگی و راه ­های پیشگیری­ش. ناآگاه از مراقبت­ های اولیه­ ی یک نوزاد. ولی سوال مهم اینه: چه کسی متولی آگاهی بخشیه؟ آیا اون متولی کار خودش رو درست انجام می­ ده؟ قرار نیست درمورد مولفه ­های بهروزی و درنتیجه تعریفمون از مدرسه بازنگری کنیم؟Dariush Naddaf FardDariush Naddaf FardWed, 15 Apr 2020 05:12:35 +0430