<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دانیال رحمانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@danialrahmani16</link><description>درود، از بچگی خاطره نویسی میکردم، اما در ۲ سال گذشته به صورت جدی‌تر متن هام رو مینویسم، و به شعر نو علاقه شدیدی دارم و گهگاهی شعر هم مینویسم.دوست دارم احساساتم رو در غالب کلمات توی نوشته هام بکار ببرم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:59:31</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>دانیال رحمانی</title><link>https://virgool.ir/@danialrahmani16</link></image><item><title>غزل : خود رهایی</title><link>https://virgool.ir/@danialrahmani16/غزل-خود-رهایی-ghiyulvxbeds</link><description>این شعر از زبان یک خودرها شده بیان شده، آخرین کلماتی که هیچوقت به زبان نیاورد اما میشد درک کرد:*وقتی اینگونه بی سرانجام می شوم دگر چه فرقی می کند؟میخواهم بمانم اما آیا آخرین نشانه ها مرا فریاد می‌کند؟*رسته از هر چه خالق و مخلوق ..بهشتی یا جهنمی آن بالا باشد دگر چه فرقی می کند؟*در لبه پرتگاه جماعتی نظاره گر بودندبخواب آرام که افتادنت برای آنها چه فرقی می کند؟*انگار این چشمه های خشکیده در انتظار خون تو بودندبخواب آرام که اشک آنها دگر چه فرقی می کند؟*هر روز بی آنکه میدانستی مردی..بخواب آرام برای این جماعت از کی مردنت چه فرقی می کند؟*هی میرسم به دو نقطه که..نه پایان است نه ادامه، اما کار را چه اینگونه تمام می کند؟*یک روز صبر و امید می آید و من نیستمبخواب آرام که راه روشن برای چشمان کور چه فرقی میکند؟*نه شعر نه موسیقی نه نقاشی بلد بودیممنه کم حرف عاجز را چه بیان می کند؟*چه آرزوهایی که پشت کنکور لعنتی دفن نشدبرای من سرگردان دگر پشت یا پس از آن چه فرقی می کند؟*انقدر نوشتیم و فریاد زدیم و کسی نخواند و نشنیدبخواب آرام که رفتن بدون دست خط چه فرقی می کند؟*حال من خوب است با فلوکستین، کلومیپرامین، پروپرانولول یا قرص برنج؟بخواب آرام که زندگی یا مرگ با  قرص های رنگارنگ چه فرقی می کند؟*و شب هنگام سنگینی این دیوار ها و تصور تابوت ها دیوانه ام می کندبخواب آرام که این اتاق با آن اتاقک چه فرقی می کند؟*آری من زنده ام، نفس میکشم،خیالتان راحت باشدوقتی هر روز می میرم دگر زنده ام چه فرقی می کند؟«بی فایده ست سعی کنم مثل‌تان شومدنیای خوب ! باز مرا طرد می کند» تضمین: سید مهدی موسوی*چه کسی میداند که چه شبهایی خواب مردن دیدیبخواب آرام که این خواب با آن خواب چه فرقی می کند؟..*ستاره ها یک به یک خاموش می شوندبخواب آرام که برای این جماعت مرگ یک ستاره در میان هزاران چه فرقی می کند؟*اگر دست انسان بود ارواح هم جدا می کردند همان گونه که دردنیا ..بخواب آرام که تنها بودی، قبرت را جدا کنند چه فرقی می کند؟*ترک می شوی که هر آدمی می آید که برودکمک خواستنت از این آدم ها دیگر چه فرقی می کند؟*این لقمه هایی که مزه اشک می دهنداین بغض در گلو را که درک می کند؟*شعر مرا به غم و اندوه خود میخوانیاینکه کسی در این شعر تمام میشود چه فرقی می کند؟*آری مادر، موی سپید و ریزش مویم ارثیستارثی که غم باشد را که درک می کند؟*شب ها هیولا و روزها این ویروس خطرناک که من بودم ..این جماعت که گریزان اند پس که این هیولا را که رام می کند؟*آسمان مشکی پوش از خورشیدی که رفتمرگ خاموش ستاره ها چه فرقی می کند؟*در این شهر چلچراغ چه دل ها را اینقدر تاریک میکند ؟به این فکر میکنم آیا تن مرده من اقوام را نزدیک می‌کند؟* «من»ی(!) که هی دور ریخته شد در کاغذ های مچاله امشخصیت تنهای مچاله ی من دگر چه فرقی می کند ؟*خسته ام با خاطره ها دگر زندگی کنمحال، آخرین خاطرها از من با تو چه می کند؟*جز او دیگر همه می دانند که آن فَرِِ شاد نخواهد آمدبعد  از رفتن، کِل زدن بر سر مزارم چه فرقی می کند؟*نه عشق را چشیده ام نه شادی رااینگونه زیستنم با مردن چه فرقی میکند ؟*آدم های نزدیک به من از من دورند ..دوستان را جز سرد مهری چه اینگونه از هم دور می کند؟*چه شب های تنهایی که در انتظار آغوشی بودمبخواب آرام در آغوش کفن بودن چه فرقی می کند؟*ما که هر طور بود سوختیم و ساختیمپس چرا خود امید، امیدم را ویران می کند؟*ما که رفتیم خداحافظاما که به اخرین فکرها، به آخرین نگاه فکر می کند؟.به قلم : دانیال رحمانی پیانی 1399/7/7پ.ن1:کِل زدن : اصطلاح در میان مردمان جنوب به معنی هلهله کردن زنانفَر یا فَره :  به معنی شکوه اما در به معنی بَخت نیز کاربرد دارد.پ.ن2: فرشاد{شادی بزرگ} اکنون اندوه بزرگیست که در دل ها ماند ..فرشاد ها رفتند تا شاید به خود آییم..که کسی درون همه ی ما در عذاب استتا که به خود آییم که چرا همدیگر را ترک می کنیم..به ما آموخت که رشته زندگی همه ی ما با هم درآمیخته است و هر قدم و حرفی تاثیر خودش را هم در زندگی ما هم دیگری دارد..این شعر نه از روی احساس گذرا ..بلکه به خاطر غمی دیرینه است..یادگاری برای فرشاد هاکانال من در تلگرام:https://t.me/danialrahmanip</description><category>دانیال رحمانی</category><author>دانیال رحمانی</author><pubDate>Fri, 02 Oct 2020 16:37:32 +0330</pubDate></item><item><title>قبرستان..</title><link>https://virgool.ir/@danialrahmani16/قبرستان-ndzaywapf0tc</link><description>به قول هدایت انگار همه این سال ها به این گورستان تعلق داشتم حالا خانه خودم رو پیدا کردم.حرفی با ادم نمیزنند اما انها هم پاسخ سکوتت را با سکوت می دهند، حرف هم که میزنی جواب حرف هایت را با سکوت می دهند.شاید حرف زدن با مرگان کار احمقانه ای برسد اما، خی میشود چرا که نه!!ادم مذهبی نیستم اما خب میدانم که آنجا حضور دارند، میشنوند .حتی به آنها از کل این زندگی و آدم هایش پیش آنها شکایت کنی، ناسزا بگویی، حرفی نمیزنند، آن را پای ناراحتی و سنگینی حرف ها روی قلب میگذارند و چیزی نمیگویند یا از حرف هایی که در آن هنگام میگویی به فکر علیه تو استفاده کردن نمی اندیشند. و بعد خودت بخواطر حرف هایی که زدی از آنها معذرت میخوایی و مطمن هستم آنها هم میپذیرند و تو را سرزنش نخواهند کرد.در گورستان همه ی آنهایی که آرمیده اند شبیه هم هستند،فقط با اسم های مختلف که بر روی آن تخته سنگ روی آنها گذارده اند میان آنها را فرق گذاشته اند اما همه ی آنها شبیه هم هستند، در یک مکان واحدو به یک طریق آرمیده و در این سکوت در آن زیر با هم رنج میکشند. انگار فقط نام آنها برای این ادم ها مهم بود،ما برای این مردگان فکر نکنم مهم باشد.جوری بر روی آنها سنگ چند تنی گذاشته اند انگار نمیخواهند حتی اگر زنده هم شدند آنها را ببینند.گورستان برای من تنها جاییست که میتوانم با این آدم ها حرف دلم را یزنم حتی اگر آشنا هم نباشند و آنها نشناسم .ببا آنکه آن زیر زجر میکشند یا نه کاری ندارم، اما خب شاید آن زیر هم آن قدر ها هم بد نباشد. آن زیر زجر میکشند و با زجر خود به کسی آسیب نمیزنند، در سکوت کامل.شاید هیچ جهنمی آن زیر برای زجر کشیدن نباشد، شاید هیچ بهشتی آن بالا برای خوش گذرانی نباشد، شاید با مردن کاملا تمام می شویم.نمیدانم چرا این احساس به من دست داده است اما این گورستان مرا میفهمد.انگار این گورستان این همه سال منتظر حرف های من بود، چرا این همه سال اینجا نیامده بودم.سال هاست که از گورستان تصویر بدی در ذهن ما شکل داده اند، از همان بچگی، حتی در کارتون ها و انیمیشن ها.اما حالا با این سنی که دارم میبینم اصلا هم ترسناک نیست، اینجا آرامش است. انگار بعد این همه سال مقصد خود را پیدا کرده ام، همینجاست، درست همینجا. فقط این به من بستگی دارد کی به این آرامش برسم. این به من بستگی دارد در دنیا باز هم زجر بکشم یا اینکه بیخیال زجر دنیا بشوم و اینجا در کنار این مردم آرام بگیرم.آن سوی این گورستان قبری تنها را میبینم.کنجکاو شدم  و رفتم. قبر یک جوانی بود که خودکشی کرده بود.به این فکر کردم که او را در این دنیا کسی به فریادش نرسید.همه رهایش کردند.همه پسش زدند.یک سری او را سرکوب میکردند و یکسری هم میخواستند او خوب باشد،اما هیچکس نمیخواست کمکش کند.آن ادم شاد را ،آن مغز خام که بدنیا آمد را چنان از سیاهی پر کردند که تصمیم به رفتن گرفت .شاید او هم مثل من مجذوب این سکوت و آرامش گورستان شده بود و مقصد خود را یافته بود.اما باز هم به بی رحمی او را خواستند از گورستان جدا کنند .چقدر این آدم ها بی رحم اند.اگر دست ایشان بود تمام ارواح را از هم جدا میکردند.همانند این دنیا که همدیگر را از هم جدا میکنند، مرز میکشند و میکشند.داشتم به این فکر میکردم کاش آفرینشی که میگویند واقعا کار آن خدایی باشد که در کتاب ها برای ما از بچگی گفته اند وگرنه کارمان تمام است. آن دنیا را هم اگر وجود داشته باشد پر از سیاهی های این دنیا میکنند. تمام ارواح را از هم جدا میکردند.دور ان ها مرز میکشیدند و مجبور به اطاعت بودیم و هیچجا محشور نمیشدیم. گاهی هم این فکر به ذهنم میرسد که نکند آن خدا هم یک انسان است با آن اسم. چون او هم آنجا را مرز گذاشته . نکند در بهشت هم کسانی باشند که به جرم شاد بودن و آزادی بمیرند.نکند بهشت و جهنم را برایمان به اشتباه معنی کرده باشند.بهشت جای همین آدم های فاسد و دروغگو و ظالم باشد ..نکند..آه که فکر ادم را آشفته میکند..اگر آن دنیا هم خدا مانند پدری بد اخلاق و قلدر یا مانند حاکمی ظالم باشد چه؟..کاش فقط میگذاشتند در این سکوت در این گورستان بمانم.کانال من در تلگرام:https://t.me/danialrahmanip</description><category>دانیال رحمانی</category><author>دانیال رحمانی</author><pubDate>Tue, 28 Apr 2020 20:55:27 +0430</pubDate></item><item><title>مینویسم تا..</title><link>https://virgool.ir/@danialrahmani16/مینویسم-تا-y64erfrpsoyx</link><description>?2019/Feb    7:45 PMمیدونم...که یه روزی این درد و رنج تموم میشه..خودم میدونم که ی روزیی به این درد و رنج ها میخندم.. میدونم که بزرگ میشم یادم میره..ولی الان چی.. توی تنها ترین و طولانی‌ترین و تاریک ترین روزهام چی..اره میدونم باید وانمود کرد.. میدونم باید نادیده گرفت.. میدونم.. و دوست دارم بنویسم..حداقل برای خودم..یا برای کسی ک سالها بعد این متن رو میخونه...فقط دلم میخواد بنویسم..بنویسم که فراموش نشه..بنویسم که فراموش نشم..بنویسم، که بدونین، همدم تنهایی هام کسی نبود جز خودم و چنتا صفحه متن.. ? #bymeکانال من در تلگرام:https://t.me/danialrahmanip کانالمندرتلگرام:https://t.me/danialrahmani  </description><category>دانیال رحمانی</category><author>دانیال رحمانی</author><pubDate>Sat, 22 Feb 2020 13:15:15 +0330</pubDate></item></channel></rss>