<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دانیال رهبری</title><link>https://virgool.ir/feed/@danialrahbari</link><description>.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:43:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/146982/avatar/tFXduQ.jpg</url><title>دانیال رهبری</title><link>https://virgool.ir/@danialrahbari</link></image><item><title>نامه‌ای از ایوان تورگنیف</title><link>https://virgool.ir/Letter/نامه-ای-از-ایوان-تورگنیف-dp4rmxh9coxr</link><description>بخشی از نامه‌ای به تاتیانا باکونینا؛ مسکو، 20 مارس 1842:[...] گاه پیش خود فکر می‌کردم راه ما از هم جدا شده، اما وقتی غمی عمیق وجودم را از خود می‌انباشت، تنها باید تصور می‌کردم که شما مُرده‌اید و دیگر وجود ندارید. اما [با این اندیشه غم دیگری نیز سراغم می‌آمد] که نه فقط ناشی از تصور مُردن شما، که ناشی از [فکر به] آن هم بود که شما بی‌آنکه مرا شناخته باشید مُرده بودید، بی‌آنکه از زبانم کلامی خالص و صادقانه شنیده باشید؛ کلامی که می‌توانست آن یگانگی غریب را به من بفهماند و باعث شود من نیز آن یگانگی عمیق را که در سراسر وجودم حس می‌کردم درک کنم -منظورم یگانگی میان خودم و شماست [...]  باور ندارم که راه ما از هم جدا شده باشد... باید شما را بار دیگر ببینم [...]  ما مثل آدم‌های پیر، شاید هم مثل بچه‌ها، زندگی کردیم -زندگی از میان دستان‌مان لغزید و ما مثل بچه‌ها نگاهش کردیم؛ بچه‌هایی که چیزی برای افسوس خوردن ندارند و راه درازی پیش‌رویشان است؛ یا مثل آدم‌های پیر که زندگیْ دیگر شرمنده‌شان نمی‌کند؛ درست مثل آن اشباح در پردۀ دوم [اپرای] روبرِ شیطان از میربیر که می‌رقصند و لبخند می‌زنند، و درعین‌حال می‌دانند که همین دست‌افشانی و سرجنباندن برایشان چه بهایی خواهد داشت: پوست و گوشت جوان‌شان همچون کُتی مندرس از استخوان‌هاشان جدا می‌شود و پایین می‌لغزد [...] .</description><category>دانیال رهبری</category><author>دانیال رهبری</author><pubDate>Wed, 12 Jul 2023 19:21:10 +0330</pubDate></item></channel></rss>