https://virgool.ir/feed/@danial.ebadi33توضیحی نیست.اگر چیزی نوشته شد حتما فکرش چند روزی مرا به خود مشغول کرده بودfa2026-11-12 07:45:26https://files.virgool.ir/upload/users/156904/avatar/ZJrs7b.pnghttps://virgool.ir/@danial.ebadi33https://virgool.ir/@danial.ebadi33/وحدت-خستگان-dce000wfblplخستگی شاید تنها ویژگی مشترکی باشد که ایرانیان را در یک گروه جمع سازد،ما همیشه و در بهترین حالت حداقل دو دسته هستیم.وقتی این این دو دستگی در عالم سیاست اتفاق بیفتد آن را «دو قطبی»می‌نامند که ظاهرا چیز خطرناکی است و سیاست مدار خوب سیاست مداریست که جامعه را دو قطبی نکند اما از قضا سیاست مدار موفق کسی است که جامعه را دو قطبی کند و این عجیب است که خوب ها،موفق ها نیستند.در جامعه‌ی ما هر پدیده‌ای که وجود دارد برای آن موافق و مخالف و شاید گاهی عده‌ای بی نظر پیدا می‌شود و فورا با هم دعوا میکنند و به هم فحش میدهند و از هم متنفر میشوند و چون این داستان بیشتر در فضای مجازی است دقیقا هم مشخص نیست از چه کسی در چه جایی و در چه جایگاهی متنفر میشود.ما به مانند گلادیاتورهایی هستیم که از هم یک عکس پروفایل (که اگر فیک نباشد) و یک بیو(اگر آسمان ریسمان نباشد) و یک موضع زاویه دار با ما (حتی عدد درجات کم باشد) میدانیم و با همدیگر تا ان سوی مرز تنفر میجنگیم.اینستاگرام و توییتر میشود «روم» وکامنت و منشن «کلوسئوم» این شهر.تماشاچیان این شهر دلقک ها و تولیدکنندگان محتویات و پیج های بیشمار شرط بندی و سلبریتی های دوزاری که کسب درامد میکنند.در فیلم های گلادیاتوری حتما دیده اید که بعد از بزن بزن‌های بیشمار و خون پاشی های زیاد یک قیصری (با بازی واکین فینیکس)که در آن زمان نیمی از جهان احتمالا زیر نگین انگشترش میباشد فرمان میدهد با جهت شصتش که این قائله چگونه ختم شود.شور بختانه بشر امروز از این نظر از آن موجود دوهزار سال پیش کمی عقب تر افتاده و امروز چشمش به شصت دست کسانی است که احتمالا چند سال بعد خجالت بکشیم از یاداوری اینکه نام ان‌ها را میدانستیم.امروز بابای اراتها و تتلو‌ها جنگ ما را هدایت میکنند و فرمان کشتن و فلان و بیسار میدهند.آیا نگارنده چنین میپندارد که مطلبی دقیق و جدید یافته و قصد نصیحت دارد؟خدایش او را مرگ دهاد اگر چنین غلطی بخواهد بکند.چیزی که من فهمیدم این است که ما و همه‌ی ما کم و بیش میدانیم این بد است و آن مبتذل است و این ره که ما میرویم به ترکستان است،ولی ما عمیقا خسته‌ایم.همه‌ی ما این روز‌ها خسته ایم و حال نداریم خود را از این لجنزار بیرون بیاوریم.میدانیم کتاب بهتر از اینستاگرام است ولی خسته تر از آنیم که بخواهیم چشممان را به حرکت روی سطور عادت دهیم.میدانیم این‌ها مبتذل است ولی خسته تر از آنیم که خود را با مفاهیم عمیق درگیر کنیم.میدانیم این رابطه اخر عاقبت ندارد ولی خسته تر از آنیم که به کار آخر عاقبت دار فکر کنیم.ما خیلی خسته‌ایم اقا.کاش اینستاگرام وتوییتر خودشان ما را بیرون کنند.DanebialDanebialFri, 08 May 2020 19:54:02 +0430https://virgool.ir/@danial.ebadi33/در-رابطه-با-اقای-بناپارت-xv6nfu1atcdp_وی ژنرال بود:او امپراطور هم بود،اما نه امپراطور زاده شد و نه امپراطور مرد.کشاورز زاده‌ای که فرانسوی اصیل نبود (ژاکوبن بود)و در زمان انقلاب فرانسه در ارتش فرانسه بود.مانند هر انقلاب دیگری احتیاج به تصفیه بود و اختراع گیوتین به تنهایی کافی نبود،در این لحظه ناپلئون وارد میشود و میکشد.خون میریزد و از این خون‌ها تغذیه میکند و ژنرال می‌شود.دقیق نمیدانم اما بعید میدانم اون از همان موقع هم انقدر ها جمهوری‌‌خواه باشد.صرفا اب این استخر پر شده بود.اما ناپلئون صرفا قاتل فرصت طلب نبود،او یک قاتل باهوش بود.جنگ را میشناخت،ذاتا استراتژیست بود.ارتش فرانسه ای که آن موقع نه نانی داشت و نه لباسی و نه سلاح مناسبی را موفق به فتح ایتالیا کرد.فتح ایتالیا برگ برنده‌اش بود و نقشه اش را وقتی یک ژنرال خرد بود در سر پروراند.در جوانی:صورت استخوانی‌،موهای بلند پر پشت_وی تاج را برداشت:میگویند تاج یک پادشاه وقتی به زمین می افتد یا باید کسی تاج را بردارد یا کشور را دیگران بر میدارند.جمهوری خواهان چند کشور گشایی داشتند.ناپلئون و نیروهایش در مصر بودند.جنگ اهرام را برده بود اما مصر نگه داشتنی نبود.شکست ها در مصر که زیاد شد همزمان در پاریس هرج و مرج اوج گرفت.طی الارض کرد و به پاریس رسید. به لطائف الحیل به مجلس رفت دولت را در دست گرفت و کمی بعد امپراطور شد.برای تاج گذاری پاپ را احضار کرد که پاپ تاج را بر سرش بگذارد.کاتولیک نبود اما میل به قدرت بیشتر داشت و این اقدام ابهتش را افزون میکرد.پاپ قبول نکرد و علت آن را عدم عقد در کلیسا شمرد.پاپ گفت در شأن من نیست تاج بر سر دوست دختر امپراطور بگذارد.امپراطوریس این مشکل را حل کرد و پاپ را کشاند انجا.همسران مارشال‌های فرانسه دنباله‌ی شنل امپراطور را گرفتند و تاج را اوردند.پاپ تاج را بلند کرد که بر سر خم شده‌ی ناپلئون بگذارد،اما ناپلئون تاج را برداشت و خودش بر سر خودش تاج گذاشت.پاپ تحقیر شد و ناپلئون امپراطور.پاپ در مراسم تاج گذاری ،همسران مارشال ها جالب است_عشق را تجربه می‌ کرد:اولین عشقش دزیره بود،در تبعید به این موضوع که عاشقش بود اعتراف کرد.پول باعث شد به او نزدیک شود اما قدرت باعث شد نامزدیش را با او بهم بزند. دزیره را در جشن عروسی برادرش با خواهر دزیره نامزد کرد ولی به علت صغر سن قرار شد دوسال صبر کنند و سپس عروسی کنند که چند ماه مانده به پایان دوسال با ژوزفین نامی که بیوه بود و دو اولاد داشت و از او بزرگتر بود ازدواج کرد.ما که هیچ یک را نچشیدیم اما ظاهرا قدرت از پول شیرین‌تر است.وقتی در مصر بود(هنوز ژنرال بود) ژوزفین به او خیانت میکند ناپلئون فورا در جریان قرار میگیرد اما میبخشد و ادمه میدهد.ژوزفین اخرین باری که حامله شد (قبل ناپلئون) مجبور به سقط میشود و این باعث عدم باروری او شده بود.همین باعث میشود دست مایه‌ی جدایی او و ناپلئون گردد.اما این بهانه بود؛ناپلئون در آن زمان در سه جبهه میجنگید برای اینکه کمی اوضاع را ارام کند مجبور بود با یکی از این جبهه ها متحد شود و پادشاه اتریش دختر دم بختی داشت به نام ماری لوئیز که پیام اور صلح شد.دخترک بیچاره با کسی که تا دیروز دشمن خونی پدرش بود ناگهان همبستر شد.ناپلئون و ژوزفینعقد ناپلئون چاق و کم مو با ماریدزیره؛بینی سربالایی که مد نبود _او تحقیر شد:به روسیه که حمله کرد ناقوس های پاریس لحظه ای از حرکت نمی ایستاد؛ناقوس ها برای فتوحات به صدا در می‌امدند.برنامه این بود که تا مسکو بروند زمستان را در مسکو بمانند و رویای اروپای یکپارچه‌ی ناپلئون را محقق سازند.ارتش نیم میلیونی فرانسه در برابر ارتش صد و پنجاه هزارتایی روسیه.آن‌ها موفق شدند و به مسکو رسیدند اما....مسکو غرق در اتش بود. زمستان در روسیه‌ بدون غذا و سرپناه.از ارتش نیم میلیونی کمتر از ۱۰ هزار نفر برگشت. انها در روسیه با گلوله نمردند؛یخ زدند.برای احیای ارتش دیگر کمتر مرد جوانی مانده بود؛ارتش با نوجوانان چهارده ساله احیا شد. احیایی که خود سقوط بود.ناپلئون در واتر لو از متحدین شکست خورد و به او التیماتم داده شد که یا برو یا که نمان یا دهنت سرویس است.ناپلئون در تبعید گاهش در جزیره‌ی سنت هلن در حالی که حتی اجازه ندادند سنگ قبری به نامش باشد مرد. بعد ها گفته شد سرطان گرفتمقبره‌ی ناپلئون:دو سال بعد جنازه‌ی او‌به فرانسه امد که استقبال چشمگیری از آن شدDanebialDanebialSat, 18 Apr 2020 03:49:56 +0430https://virgool.ir/@danial.ebadi33/وقتی-که-حافظ-ناخشنود-است-ejrgh6ylxn1vبه طور سنتی تصور ما از تفسیر فال حافظ آن چند جمله‌ی ثابت(و با کلمات متفاوت) زیر هر شعر است که با مطلع :ای صاحب فال بدان که خوشبختی در پیش روی است و با توصیه به نماز و توکل تمام میشود.اما بدیهیست که حافظ بیش از این است و امروز در نظر دارم یکی از عجیب ترین این شعر ها رو بررسی کنم،شعری که احتمالا از اینکه فال شب یلدای شما بشود چندان خوشحال و امیدوار نخواهید شد.بگذارید از اخرین بیتش شروع کنم که حافظ بدون هیچ تواضعی میگوید «غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است...در سراپای وجودت هنری نیست که نیست».مگر میشود انقدر هنرمندانه کسی رو قهوه‌ای کرد؟؟؟همیشه در اوج عشق برای هم اشعار عاشقانه میفرستیم اما تصور کن اینبار که پیام بای فور اور برات اومد شما این بین رو بنویسید.حقا که تحولیست در عرصه‌ی جدایی و کات کردن.در فال معنای ردیف در تفسیر بسیار مهم است.ردیف این غزل (نیست که نیست) طبعا چندان جالب نیست؛البته اکثر تفسیرگران این دو نیست را به مانند ریاضیات که منفی در منفی مثبت میشود این دو نفی را تاکید بر کمال داشتن گرفتن .مثلا در همین بیت بالا هنری نیست که نیست را اینطور معنا کردن که هنری وجود ندارد که در تو نباشد.اما چرا؟؟چرا نمیشود حافظ را انسانی با حسرت تفسیر کرد.یعنی امکان ندارد که او به این نتیجه رسید که دل در گرو شخص غلطی بسته الان(در لحظه‌ی سرودن)از حرص لبش را میگزیده و قلم را روی کاغذ سر میداده؟در بیت اول غزل میگوید«روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست....منت خاک درت بر بصری نیست که نیست » طبق تعریف منفی در منفی مثبت بزرگان معنایش میشود:چشمی نیست که از پرتو چهره تو روشن نبوده و دیده‌یی نیست که خاک آستانه تو مایه روشنایی آن نشده و بر آن منتی نداشته باشد. اما نیست که نیست را تاکیدی فرض بفرمایید:خیلی راحت میگوید تو کلا خیرت به کسی نرسیده تا حالا!!! اگر کل این غزل را بخواهم بنویسم قطعا از حوصله‌ی همه‌ی ما خارج است به خصوص که این غزل حاوی بیت بحث برانگیز و شاهکار«مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز...ور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیست» است که در مطلبی جدا شاید در موردش نوشتم.اما در مجموع بحثم این است که این به نظرم یکی از انسانی ترین اشعار حافظ است و از حسی به نام حسرت میاید.شاید اگر جای این جایگاه بت گونه این نگاه انسانی را به حافظ داشتیم کاربردش بیشتر از شب یلدا و جایگاهش بالاتر از امروز بود. DanebialDanebialThu, 26 Mar 2020 02:21:42 +0430