<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمدحسین آقانبی</title><link>https://virgool.ir/feed/@daeenabi</link><description>مهندس نرم‌افزار</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:27:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/17049/avatar/7xZJcx.png</url><title>محمدحسین آقانبی</title><link>https://virgool.ir/@daeenabi</link></image><item><title>۲۰ روز در شیپور از زبان یک توسعه دهنده</title><link>https://virgool.ir/@daeenabi/۲۰-روز-در-شیپور-از-زبان-یک-توسعه-دهنده-czqz04a8fpyr</link><description>چند وقت پیش، برای اولین بار، در شرکتی که لایه‌های سازمانی متعدد و عناوین و وظایف شغلی متفاوتی دارد استخدام شدم و در مدتی تجربه‌هایی کسب کردم که مقاله ی زیر سعی دارد مهمترین آن‌ها را با هم صنفان و هم‌سطحان خودم و احتمالاً هر کسی که به دردش بخورد به اشتراک بگذارد.وقتی در یک شرکت بزرگ‌ استخدام می‌شویدبه عنوان یک توسعه‌دهنده ی PHP که  قبلاً در چند شرکت با اندازه ی کوچک کار کرده ام ورود به شیپور برایم خوشایند و اما کمی ترسناک بود. حدود ده روز بعد از اعلام موافقت منابع انسانی وارد شیپور شدم و در جمع تیم فنی بزرگی قرار گرفتم. تیمی که قبلاً ۲ تا ۵ نفر می‌شد این بار به ۵۰ نفر می رسید. کفه ی بخش فنی و تیم های مختلفش برایم سنگینی می‌کرد و شاید مهمترین دلیل و انگیزه ی من برای انتخاب شیپور همین قسمت دوست‌داشتنی و جذابش بود.ترسناکی انتخاب شیپور با آن همه جذابیتش برایم از آنجا نشأت می‌گرفت که با خود می‌گفتم شاید هنوز برای ورود به چنین مجموعه ای زود است؟ و من هنوز باید در شرکت های کوچکتر تجارب بیشتری کسب کنم. حقیقت هم همین است. اما همچنانی که این ترس را داشتم، پیه انتخابم را به تن مالیدم و تلاش کردم این گپ به وجود آمده را در مدت هر چه کوتاه تری، آنچنانی که می بایست پر کنم و خوشبختانه شیپور هم در این راه کمک شایانی به من کرد. اینجا من عضوی از یک شرکت بزرگ شده ام.روز هیجان انگیزورود من با راهنمایی منابع انسانی به سمت میزی شکل گرفت که رویش یک کارت بود و پشتش دست نوشته ی خوش آمد گویی مدیر منابع انسانی. و البته یک ماگ که تصویر و اسمم رویش نقش بسته بود. گفتنی نیست که از دیدنشان حس بسیار خوبی گرفتمشیپور: ساده پیدات نکردیم.همه چیز فرق داردفرهنگ سازمانی یک شرکت بزرگ تفاوت‌هایی با شرکت های کوچک دارد که شاید به مذاق همه ی افراد خوش نیاید. مهمترین آن روابط درون سازمانی است که حساسیت بیشتری به خود می گیرد. از آنجایی که رعایت آداب گفتاری و رفتاری در صدر اولویت های تعاملی ام قرار دارد، در بدو ورودم به شیپور این مسئله را مجدد با خودم مرور کردم که اگر نتیجه ی معاشرتی در روز برایم مطلوب نبود آن را شخصی نکنم. مادامی که پایبند مرامنامه و اصول رفتارهای سازمانی شرکت باشیم، راه درستی را می رویم. اینگونه ارتباط می گیریم و لذت می بریم.در شیپور افراد باسواد زیادی کنار هم جمع شده‌اند که فضای کار را لذت بخش تر می کنند. مخلوطی از اخلاق حرفه‌ای و سواد کاری آدم را خود به خود به سطح بالاتری در حرفه‌اش سوق می‌دهد و من همیشه سعی کرده‌ام از آدم‌های با اخلاق الگو بردارم. و کجا بهتر از اینجا؟ حال بگذارید بحث را کمی فنی کنم.علمتان همیشه ناقص استباور داشته باشید که سوادتان همیشه کم و علمتان همیشه ناقص است. این باور در شرکت بزرگی مثل شیپور بیشتر به دردم می خورد. همیشه این قول را نقل کرده و یادآوری می‌کنم که اگر نقدی به کدمان می‌شود صرفاً این نقد به کد ما می‌شود نه خود ما. دیگران را بی درنگ تصدیق نکنیم، اما انتقادپذیر باشیم و به نظر همکارانمان احترام ویژه ای بگذاریم.برنامه نویس ها همیشه دوست دارند ویرایش نهایی کدشان در معرض دید عموم قرار بگیرد چرا که در غیر این صورت از آنجایی که دائماً در حال تصمیم گیری و تغییر کدهایشان هستند ممکن است احمق به نظر بیایند. و چه کسی دوست دارد احمق به نظر بیاید؟متد برنامه نویسی ما در شیپور دو نفره (Pair Programming) است و در برنامه نویسی دو نفره این مورد اجتناب‌ناپذیر است. ممکن است در ابتدا نسبت به بکارگیری این شیوه استرس داشته باشیم اما وقتی وارد چارچوب توسعه ی Extreme Programming می‌شویم و مزیت برنامه نویسی دو نفره برایمان رنگ می‌گیرد همیشه دوست داریم یک نفر در کنارمان باشد تا به ما سرنخ بدهد. در برنامه نویسی دو نفره با نحوه ی تفکر دیگران بیشتر آشنا می‌شویم و این خود تأثیر به سزایی در نوع نگاهمان به مسائل و طریقه ی حلشان می گذارد.شناخت کدبیس؛ از کجا به کجا؟شروع توسعه بر روی سیستمی که به آن آشنایی ندارم پیچیده و بغرنج نیست اما چالش های خودش را دارد. سؤالاتی همیشه وجود دارند که باید در ابتدا به آن‌ها پاسخ دهم:۱) ترسیم دید کلی و درک سلسله مراتب دایرکتوری ها۲) معماری ها، نوع ارتباط و نحوه ی واکشی۳) پیش‌فرض هایی که در نوشتن کد و کار با داده باید بدانمعلاوه بر این پرسیدن سؤال‌های احمقانه را از اوجب واجبات می دانم. باور دارم حتی اگر سؤالی پیش پا افتاده به نظر بیاید باید پرسیده شود. اگر مثل من آدمی هستید که الگوریتم اول-عمق را در درک مسائل به کار می‌برید و وقت قابل توجهی را صرف می‌کنید، به این نکته توجه کنید که یک سؤال چقدر می‌تواند شما را جلو بیاندازد و نقطه های کور را به هم وصل کند. اگر تأثیرش قابل توجه بود حتماً سؤال پرسیدن را از خودتان دریغ نکنید.این مدت در شیپور یاد گرفته‌ام بیش از پیش از علم دوستانم وام بگیرم و در پیشبرد اهدافم از آن‌ها استفاده کنم. برنامه نویسی دو نفره باعث می‌شود تا با نحوه ی استفاده ی همکارانتان از محیط توسعه و ابزارهایشان آشنا شوید و  سرعت کارتان را به ویژه بر روی پروژه ی فعلی بالا ببرید. پس علاوه بر سؤال‌های فوق من باید سؤال‌های دیگری هم مطرح می کردم:۴) فلوی کاری ما چگونه است؟۵) ابزارها و کامندهایی که در توسعه به کمکم می‌آیند چه هستند؟۶) چطور می‌توانم در بهینه و اتومیت کردن این فلو تأثیر بگذارم و به دیگران کمک کنم؟در اینجا پاسخ به سؤال آخر همان قدر برایم اهمیت دارد که پاسخ به سؤال اول.در مورد تیم های مختلف بدانیدیکی از اتفاقاتی که در شیپور می‌افتد معرفی نیروی جدید به کل مجموعه است. این معرفی دو‌ طرفه بوده و باعث می‌شود فرد جدید با افراد و تیم های مختلف در همان روزهای ابتدایی ورودش آشنا شود. علاوه بر این،  «سلام کردن و بلند جواب سلام دادن»  یکی از کدهای رفتاری شیپور است. بنابراین اگر تا کنون مدیرعامل شرکت جدیدتان را از نزدیک ندیده اید بهتر است تا قبل از آنکه به کل مجموعه معرفی شوید - در هر شرکتی که هستید - حتماً این کد رفتاری را در مورد همه ی افراد به کار بگیرید.آشنایی من با تیم های مختلف قدم بزرگی در چگونگی ایجاد ارتباط و درک وظایفم برداشت. زمانی که وارد محیط کار شدم در کنار تیم DevOps قرار گرفتم و تا امروز که این متن را می‌نویسم خوشحالم که صندلیم کنار  افراد فوق‌العاده‌ای است که چالش هایشان هم برایم جذابیت دارد.منتظر راهنمایی نمانیدسعی کردم در یک ماه اول سؤال‌های اساسی را پیدا کرده و برای جواب هایش کنکاش هایم را کرده باشم. اینکه منتورم و سینیور ها به کمکم بیایند چیز خوبی است ولی اینکه به یک درک سطحی بسنده کنم و منتظر دریافت فید باشم نه.متوجه شدم اگر با کسانی که به تازگی به مجموعه پیوسته اند صحبت کنم زودتر به جواب‌هایی که می‌خواهم می‌رسم چرا که احتمالاً سؤال‌هایی که برایم پیش می آید برای آن‌ها یا به تازگی پیش آمده و یا برایشان می تواند سؤال باشد. پس خیلی سریع‌تر می‌توانم به چیزی که می‌خواهم دست پیدا کرده و آن را به کار ببندم. برای همین اگر برنامه نویسی دو نفره با فرد سینیور لذت بخش است با این افراد می‌تواند لذت بخش تر باشد.سخن پایانیسرنوشت ما را تصمیم هایی شکل می‌دهند که هر روز برای گرفتنشان با خودمان کلنجار می رویم. درست یا غلط معلوم نمی‌کند در آینده چه اتفاقاتی را رقم می‌زنند اما همینکه از گرفتنشان احساس خوبی داریم کفایت می‌کند. هدفمان را مشخص کنیم مسیرمان هم روشن می شود. توانستم از عهده ی انتخابم برآیم و ترسی که روزهایی متوالی دغدغه ی اصلی‌ام را شکل می‌داد به تدریج به یک فرصت تبدیل کنم. و از این بابت خوشحالم. شیپور همیشه پذیرای افراد با اخلاق و با استعداد است. وارد شیپور شوید. سورس صفحه را ببینید یا Developer Tools را اجرا کنید و به تب Console بروید. شاید به زودی اینجا خودمان را برایتان معرفی کردیم.</description><category>محمدحسین آقانبی</category><author>محمدحسین آقانبی</author><pubDate>Sun, 07 Jul 2019 00:03:11 +0430</pubDate></item></channel></rss>