https://virgool.ir/feed/@daaldaalیک آزاد نویس https://t.me/di_daarfa2026-11-11 12:49:30https://files.virgool.ir/upload/users/69110/avatar/ty64sx.jpghttps://virgool.ir/@daaldaalhttps://virgool.ir/@daaldaal/happybirthdaydad-xwybjekit9xqیه وقتایی هنوز باورم نمیشه که دارم تو دنیایی زندگی میکنم که بابام نیست.تولدت مبارک بابا، تولدت مبارک عزیزم.امیدوارم که بدونی یکی هست که تا ابد و تا همیشه و هر لحظه با یاد تو زندگی رو میگذرونه عزیزم.🫂daaldaaldaaldaalFri, 23 Oct 2026 15:37:57 +0330https://virgool.ir/@daaldaal/شکست-یا-مرگ-vyampbelhsbaشکست حتما نباید تو یه مسابقه‌ی بزرگ باشهیا توی یه بازی فوتبال وقتی یه بازیکن حرفه ای هستییا سر میزی که کل زندگیت رو واسش قمار کردی.شکست میتونه یه بدشانسی ساده باشه که هیچوقت نمیدونی چجوری باید ازش درس بگیری.میتونه نرسیدن به اتوبوسی باشه که کل مسیر رو واسش با بیشترین سرعت خودت دویدی.میتونه ندیدن آدمی باشه که کل روز رو به دیدنش داشتی فکر میکردی.میتونه ناامید شدنت از آدمی باشه که فکر میکردی قرار بوده خیلی سیاه سفیدا رو واست رنگی کنه.شکست همون روزیه که فکر میکردی روز مهمیه و واسش کلی برنامه ریختی اما با بدقولی یه آدمِ دیگه تمام اون برنامه ریزیت به هم خورده.شکست اتفاقیه که اگه یه آدم کاملا معمولی مثل من باشی به راحتی واست میفته. لازم نیست بهش لبخند بزنی و محکم بلند شی و دوباره بدوی‌، ‏نه، بخاطرش ناراحت شو، بشین، بعد باز خیلی آروم سعی کن بلند شی، هر چقدر سخت سعی کن دوباره آهسته آهسته قدم برداری.ولی ‏اون نشستنت رو هیچوقت طول نده، اگه راه بری دوباره میشکنیا، ولی اگه بلند نشی و راه نری کم کم خم میشی، چشمات بازه ولی قادر به انجام هیچ کاری نیستی، ساده بگم: میمیری.حالا انتخاب با خودته که مردن رو انتخاب کنی یا شکستن؟پی نوشت: بعضی وقتا، بعضی وقتا مجبوریم مردن رو انتخاب کنیم، ولی موقته، نذار دائمی بشه رفیق♥️daaldaaldaaldaalSun, 20 Aug 2023 01:46:18 +0330https://virgool.ir/@daaldaal/برای-مادرم-مرهم-دردهایم-z4ukrw4krsuxمامان جانمامان جانکاش میدونستی چقدر غمگینم، کاش میدونی ناراحتیام چقدر بیشتر از خوشحالیامه.شاید میخواستی یه فرزند شاد رو به دنیا بیاری، اما کاش میدونستی تو این زندگی نمیشه، کاش میدونستی تو این بستری که قراره تو و همسرت واسش فراهم کنید آرامش واسش معنایی نداره، بیشتر از احترام شکستن‌هاست، بیشتر از شادی‌ها دلهرست،بیشتر از خنده‌های از ته‌دل گریست، بیشتر از احساس خوب موفقیت قراره زمین خوردنا رو تجربه کنه، زمین خوردنایی که تمومی نداشته و نداره و برای این فرزند حقیر تا بحال بلندشدنی وجود نداشته.گم شدم، گم شدم تو دنیایی که بزرگیش از فهم و درک من تماما خارجه.سردرگمیام روز‌به‌روز بیشتر روی سرم آوار میشه.اشکهای غمم بیشتر از شادی سرازیر میشه.ناامیدیم از خودم روز به روز بیشتر میشه وتو هنوز از من انتظار داری آدم شادی باشماز من انتظار داری محکم‌تر از قبل تصمیم بگیرمانتظار داری بزرگمنشانه رفتار کنم در حالی که با گذشت زمان بیشتر پی میبرم که چقدر خودم و اطرافیانم عاجز و کوچیکیم.مامان جان زندگی برخلاف اون‌چیزی که فکر میکردی برای من خیلی سخت و گیج‌کنندست...تو میخوای بهم کمک کنی و برای دردهام مرهم باشی اما عمق این زخم‌ها خیلی بیشتر از تصورم بود.نمیدونمنمیدونمشاید یه‌روز از خواب بیدار شدم و دیدم آسمون رنگ دیگه‌ایه.دیدم آدمی نمیرنجه و نمیرنجونه.دیدم هر کسی آزادانه به هر سمتی حرکت میکنه و بابت هر حرکتش بازخواست نمیشه.شاید روزی بیاد که همه ما آدما به هم احترام گذاشتیم و دستای هم رو گرفتیم و خواستیم که جهان رو جای بهتری کنیم برای زندگی کردن.مامان جانای کاش هیچ‌وقت قبل از اون روز به این دنیا دعوت نمیشدیم.daaldaaldaaldaalFri, 20 Nov 2020 20:24:09 +0330https://virgool.ir/@daaldaal/ساختمون-افسرده-q4katevw3iodدوست داشتم آزاد و رها،ساز میزدم....بی‌پروا شعر میگفتم...اما زمانه جوری پیش رفت که دارم شیمی میخونم و شبا تا خود صبح خیالپردازی میکنم چیزی رو که دوست دارم باشم...یه ساینتیست تو ذهن من به هیچ وجه جذاب نیست...به هیچ وجه...اما تحمل میکنم و هر روز تلاش میکنم بشم...از درون خرابم...مثل یه ساختمونیم که بیرونش نقش و نگاره...اما از داخل یه گوشش داره آتیش میگیره...یه گوشش جنگ و دعواست بین احساس و عقل...یه سمت دیگش یه نفر از خستگی افتاده رو زمین و آرزو میکنه تموم شه این زندگی لعنتی...دیگه نمیتونم...آخه مگه میشه تو خیال هم زندگی کرد...وقتی هر روز حقیقت مثل پتک محکم تر از قبل میکوبونه به کلت.daaldaaldaaldaalMon, 05 Oct 2020 05:07:50 +0330https://virgool.ir/@daaldaal/نه-چندان-خوب-dc79jkaqmv1yحالم خوب نیست.بی خبر از آینده ، مایوس از گذشته.به قول هم اتاقیم همه چیز خیلی عادیه اما احساس میکنم واسه من همه چیز به طرز ضعیفی عادیه.احساس پوچی و درموندگی عجیبی رو دارم تجربه میکنم.هیچ چیزی رو نتونستم وارد زندگیم کنم که ازش لذت ببرم.هیچ جوری تا بحال نتونستم خودم رو تحسین کنم و این بیشتر از هر چیزی آزارم میده.خواستم بگم اگر کسی رو دارید که از بودن باهاش لذت میبرید،اگر مشغول انجام کاری هستید که ازش رضایت دارید، بدونید که هنرِ این رو داشتید که چیزی رو که دوست داشتید وارد زندگیتون کنید،و این رو هم بدونید که زندگی داره روی خوشش رو بهتون نشون میده و بابتش میتونید تو آینه به خودتون لبخند بزنید.daaldaaldaaldaalWed, 03 Jun 2020 21:29:59 +0430https://virgool.ir/@daaldaal/چقدر-گیجم-xm75lu49r90yچقدر گیجمچقدر دارم فکر میکنم به هیچبه هیچ و همه چیزخیلیا بعضی وقتا اینجوری میشناصلا حالم خوب نیستنمیدونم به خاطر سرماست؟به خاطر رفتار سرد صبح استاد بامنه؟هر چی هست تهش باید گفت چه در بهترین شرایط و چه در بدترین شرایطی که خودمون برای خودمون ساختیم زندگی در جریانهپیش میرهحتی اگه نباشیمم در جریانهپس کلا این سخت گرفتنه و آه و ناله کردنه بی تاثیره یا اگرم باشه تاثیرش رو روان خودمونه اونم از نوع تخریب گرش.پس نباید خودمون رو سرزنش کنیمنباید بکوبیم تو سر فکر و زندگیمون نباید ناامید شیم از زمین و آسموننباید هی بگیم واااای من بهترین نیستمپس آسمون باید به زمین برسه.چقدر سرده.چقدر گیجم.daaldaaldaaldaalSun, 09 Feb 2020 17:41:43 +0330https://virgool.ir/@daaldaal/بازم-خواب-موندم؛چیکار-کنم-helvrtn4h7h2خوابگاهدیروز بین نوشته هام همش دنبال یه چیزی بودم که ویرگول پست کنم.یا خیلی فضای ناامیدی داشت یا حداقل تعداد کلمه ها رو نداشت.دیگه ازش گذشتم و گفتم یه روز یه چیز خوب مینویسم تا الان که شنبه صبح ساعت هشت و بیست و پنج دقیقست و من اولین کلاس اول هفته ام رو نرفتم.یعنی اگه بخوام با خودم و خودتون صادق باشم باید بگم که رسما خواب موندم.ساعت رو از ساعت شش تا هفت و بیست گذاشته بودم هشت مرتبه زنگ بخوره و هشت مرتبه زنگ خورد و منم هشت مرتبه بیدار میشدم آلارمش رو خاموش میکردم و هشت مرتبه دوباره شیرجه میزدم تو بالشتم.دیشب تا ساعت چهار صبح بیدار بودم.تا سه داشتم با هم اتاقیم راجع به بیچارگیامون حرف میزدیم و از ساعت سه تا چهار جزوه این جلسه رو پاکنویس کردم اما وقتی چشمام رو به قصد بلند شدن از تخت باز کردم ساعت بود هشت و سه دقیقه.دوستم بم پیام داد که بدو و میرسی.اما از یه طرف استاد از دیر اومدن و کسایی که دیر میان منزجر بود و از طرف دیگه واقعا توانِ آماده شدن با عجله و بدو بدو کردن رو تو خودم نمیدیدم.لعنتی تا کِی قراره خواب بمونم؟تا کی قراره دل کندن از تخت واسم حکم سخت ترین کارهای روزگار رو داشته باشه؟واقعا احساس خستگی میکنم.نه جسمی..‌خستگی روحی.اعتیاد.اعتیاد به تخت خواب...اونم در صبح زود.از این دارم واستون صحبت میکنم.دردی که خیلی وقته باهاش دست و پنجه نرم میکنم...اما الان تو دوران دانشجو شدنم بیشتر از همیشه داره گریبانم رو میگیره.شما بگید چیکار کنم؟لطفا،حتما،خواهشا?دال.دالdaaldaaldaaldaalSat, 02 Nov 2019 09:48:36 +0330