https://virgool.ir/feed/@cyrusrebelfa2026-11-12 03:20:03https://files.virgool.ir/upload/users/255/avatar/v7dxvF.pnghttps://virgool.ir/@cyrusrebelhttps://virgool.ir/@cyrusrebel/من-به-ذرات-حوالی-سرم-اعتقاد-دارم-y9hebk56bماشین وارد تونل شد و امواج رادیو ماهیت اصلی شان را رو کردند.موجودی که تا آن لحظه مردی سی و هفت ساله با موهای مجعد و دستانی لاغر می نمود ناگهان به آدم آهنی تبدیل شد و کم کم همان صدای الکترونیکی نیز جایش را به امواج خشک و تیزی داد که از راه شنوایی درون مغزم فرو می رفتند و من از لابلای براده های خاکستری می خواستم رمزی از این ژرفا بیرون بکشم. قطرات آب از میان سقف بتنی تونل بر روی شیشه ی ماشین فرود می آمد و چراغ های سقفی تونل چشمک می زدند. در این حین ذهن درمانده ام مثل کودکی گنگ رفت و پشت تابلوی زرد رنگ کوچکی مخفی شدچشمانم برایش خواندند"اس اُ اس" به دریچه ی نورانی تونل خیره و غرق حل کردن این معادله ی سه مجهولی شده بودمSave Ourنور چشمانم را ریز کردهنوز مشغول رمزگشایی بودم که به خودم آمدم. فهمیدم قطره های آب، چشمک چراغ ها و تابلو زرد، همه دست به دست هم داده بودند تا دوباره امواج خود را به شکل مردی سی و هفت ساله با موهای مجعد و دستانی لاغر تبدیل کنند و در همین حین چیزی در تونل از من مخفی مانده بود"... و در ادامه شما را به شنیدن قطعه ی «پیروی ماه گون» اثر آرنولد شونبرگ دعوت می کنیم..."ناگهان امواج در هم پاشیدند و هر عضو مرد به سازی بدل شد که می نواخت... این هم حقه ی دیگری بود تا ذهنم را به دنبال خودش بکشانددر اولین فرصت دور زدم و به تونل برگشتممی توانستم التماس سازها را بشنوم که باد به همه جا پرتابشان می کرد و با هر ضجه شان من حریصانه تر به عمق سیاه تونل فرو می رفتم. جایی که هیچ چراغی نبود، قطره ای نمی چکید و تنها در دوردست زردی کم سوی تابلو دیده می شداتومبیل را خاموش کردم و با چشمان بسته به رادیو گوش دادم که امواجش همچون پرنده ای گرفتار در قفس خودش را با دیوار می کوبید تا بگریزد"اس" این آخرین مجهول، امواج در همین حوالی واضح و واضح تر شدند... رایش سوم را می خواست تداعی کند ولی باز گریختند و به صدای ناله ای تبدیل شد که دیواره ی تونل را می لرزاندناگهان صدای ترمز مغزم را خراش داد و ضربه ای محکم بدنم را به صندلی چسباند و بعد شیشه مانع حرکتم رو به جلو شدترکی سرخ در شیشه به وجود آمده بود که میان "اُ" و "اس" فاصله انداخته بودمردی به سمتش دوید و دیگری می خواست روحم را از پیله ی خشک و تیز برهاند ولی امواج خصمانه درون مغزم فرو می رفتندSoulsو من به این کمدی ماه گون لبخند زدمCRebelCRebelTue, 27 Jun 2017 11:15:37 +0430https://virgool.ir/@cyrusrebel/خیابان-پانزدهم-qug88edg5سربالایی تند خیابان ، قدم های خسته ی من که انگار بر روی رمل های بیابان راه می روم و همه ی تلاشم رسیدن به ایستگاه اتوبوسی بود که ناگهان فریادی نگاهم را از نوک کفش هایم به بالا کشاند! خودم را کنار کشیدم و زنی فربه را دیدم که سریعتر از میوه های پخش زمین شیب تند خیابان را می دود. نمی دانم چه وقت تصمیم گرفتم به دنبالش بدوم و سعی کنم اندام سنگینش را از حرکت بازدارم ولی دریغ از تکیه گاهی که بتوانم کف پایم را بر رویش بگذارم.سرعتمان بیشتر و بیشتر می شد و فقط در مسیر مشترکمان از احساس سوزش و درد حاصل از اصطکاک با آسفالت داغ می ترسیدم.ریتم قدم هایم نامرتب شده بود، به پهلو می دویدم و احساس می کردم این پاهای خودم نیست.خواستم زن را رها کنم تا تعادلم را حفظ کنم که ناگهان احساس کردم پای راستم له شد و پس از آن تصاویری متقاطع می دیدم که زمین می چرخید، برق چیزی چشمم را زد، میوه ها گرایش عجیبی به جدول کنار خیابان داشتند، نگران لباس هایم بودم، زن نه! به چیزی خوردم و متوقف شدم.میوه ها در افق به راهشان ادامه دادند.قبل از اینکه اطرافمان شلوغ شود از جایم بر خاستم ، به خودم لعنت فرستادم و بعد از دیدن نفس نفس زدن زن راه خانه را در پیش گرفتم.تا خانه نیم ساعتی راه بود. از خلوت ترین کوچه خودم را به خانه رساندم و لباس هایم را عوض کردم. بر خلاف چیزی که فکر می کردم خبری از زخم نبود!شماره ای ناشناس با تلفن همراهم تماس گرفت و قبل از اینکه اسمش را بپرسم پیرمردی عصبانی در میان همهمه ی اطرافش شروع کرد به فریاد کشیدن"مردک عوضی! کجا می خوای فرار کنی؟! بیا ببین سر جوون مردم چه بلایی آوردی!"قطع شد!شماره ام را چطور پیدا کرده! کدام جوان؟! لعنت بهش! یادم افتادشخص سومی هم آنجا بود، جلوی زن به زمین خورد! دقیقا همان جایی که اتومبیل ایستادبا عجله از خانه بیرون زدم و حدود نصف راه را دویدم. نفسم بالا نمی آمد، حس عجیبی داشتم، گلویم خشک شده بود و چشمانم سیاهی می رفت. ضربان قلبم تندتر شده بود و حس سوزش تمام تنم را گرفته بود. احساس خماری داشتم و سیاهی نصف تصویر مقابل چشمانم را پوشانده بود. دستم را با عصبانیت روی صورت و موهایم می کشیدم تا جسم سیاه بالای سرم را بردارم ولی چیزی نبود. می توانستم جریان نامنظم خون را زیر پوست شقیقه ام حس کنم.می خواستم تاکسی بگیرم و زودتر خودم را به محل اتفاق برسانم ولی جز پاهایم اجازه ی دیدن چیزی را نداشتم. فقط می دانستم باید مسیر سر بالایی را بدوم و در راه برای لاستیک اتومبیل هایی که از کنارم رد می شدند دست تکان می دادم ولی هیچکدام نمی خواستند سوارم کنند.تب داشتم، سردرد و حتی احساس بالا آوردن چیزی را داشتم. پاهایم دیگر توان راه رفتن نداشت ولی می خواستم به هر طریق خودم را برسانم، انگار چیز مهمی را آنجا گم کرده ام. صدای همهمه ی خیابان پانزدهم را می شنیدمسرم صدمه دیده بود. حالم بد شد و عق زدممی توانستم چیزی که بالا آوردم را ببینم! موجوداتی خرچنگ مانند که با مایعی لزج از دهانم خارج می شدند و بر روی آسفالت می خزیدند...آن آگاهی که هیچوقت در عمرم انتظارش را نداشتم به سراغم آمد: داشتم می مردمآن جوان که جلوتر از زن افتاده بود خودم بودم و فرصت کافی برای برگشتن نداشتمخط نور میان پلک هایم رو به افول گذاشت و بالا رفتن آن موجودات اهریمنی از اندامم را حس می کردم. همانجا زانو زدم ، مرگم را قبول کردم و بر روی زمین افتادم.تمام صداهای در گوشم مکیده شد، در تنهایی ثانیه های پایانی زندگی ام را تجربه می کردم، تنها سکوت بود و انتظار می کشیدم دیگر صدای نفس هایم را نشنوم.دست راستم زیر اندامم گیر افتاده بود و فقط به این دلیل که آخرین تلاشم را انجام دهم خواستم انگشتانش را تکان دهمبله! تا به حال هیچگاه به این اندازه خوشحال نبوده امصداها راه شنوایی ام را باز یافتند و همه چیز در یک لحظه جان گرفت: پیرمرد، میوه های له شده، آژیر سرسام آور، آسفالت داغ چسبیده به صورتم و چهره ی پریشان مردی میانسالCRebelCRebelThu, 22 Jun 2017 07:49:53 +0430https://virgool.ir/@cyrusrebel/صحنه-o1s8b74a3با تخیل واژگونش در را از پشت سر باز کرد، از پله ها بالا رفت و به اتاقش برگشت. چشمانش اشک ها را سر کشیدند و در بهت فرو رفتند. خرده شیشه ها از زمین برخاستند و در دستش لیوان شدند. آنسوی پنجره، در خیابان مادرش را دید که از روی زمین برخاست و تن سنگین اتومبیل از او فاصله گرفت. هنوز خیره بود، به مادری که فریادش را قورت می داد و خود که فریاد نزده اش راه گلویش را باز کرد. دست های مادر برایش بای-بای می کرد، لبخند بر صورتش نشست، مادر را آنسوی خیابان تشخیص داد و پنجره رو به خیابان بسته شدCRebelCRebelWed, 21 Jun 2017 11:30:48 +0430