<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های چشم به راه</title><link>https://virgool.ir/feed/@ce.cheshm.be.rah</link><description>هیات دانشکده مهندسی کامپیوتر</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:30:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/158465/avatar/t76UBE.png</url><title>چشم به راه</title><link>https://virgool.ir/@ce.cheshm.be.rah</link></image><item><title>آن طور که باید نیستیم...</title><link>https://virgool.ir/@ce.cheshm.be.rah/آن-طور-که-باید-نیستیم-df8joxa4swxi</link><description>مصاحبه بعدی‌مون رو با آقای محمدجواد ابوطالبی، ورودی 93 دانشکده و دبیر سابق انجمن علمی دانشکده، داریم.- سلام آقا محمدجواد. می‌خواستم به بهانهٔ این ایام عزیز و این اعیاد یکم خاطرات رو با هم مرور کنیم، دربارهٔ اتفاقایی که به کمک بچه‌ها توی دانشکده با هم انجام می‌دادید صحبت کنیم و چند تا سوال بپرسیم. تو این سال های گذشته توی دانشکده جشنی برای نیمه شعبان داشتیم؟+ سلام. توی سه چهار سال گذشته که من یادمه تو دانشکده جشن داشتیم. مثلا سال دوم یا سوم خودمون، یه اتفاق خوبی که افتاد این بود که یکی از هم‌دوره‌ای‌های ما، یه گروه سه نفره از خارج دانشگاه معرفی کرد که کارشون اجرا برای نیمه شعبان بود. این گروه سه نفره که میان‌سال هم بودن، هنر مجری‌گری خوبی داشتن. مثلا هرکسی که دلش میخواست رو می‌بردن یه برشی به کیکی که تهیه شده بود می‌زد و یه حرفی رو هم از ته دل به امام زمان (عج) می‌گفت. یا مثلا همه بلند می‌شدن رو به قبله سلام می‌دادن به امام زمان (عج).موسیقی متن قوی‌ای هم پخش می‌شد. و کلا چون اجرای خیلی هنری و ادبی‌ای داشتن، واکنش‌های خوبی هم به همراه داشت اون سال. سال بعدش هم همینا اومدن و یه برنامه‌ای شبیه همون پارسالی برگزار کردن.سال پیش یادمه که یکم جشن طور شد و برنامه حالت جشن به خودش گرفت. من خودم که اومدم خیلی راضی نبودم چون که خیلی بوی امام زمانی نداشت و بیشتر اینطوری بود که بچه ها به بهونه‌ی امام زمان جمع شدن و جشن گرفتن. و مثلا من خیلی تفاوتی با جشن ورودی یا جشن عید توش ندیدم. و کلا بنظرم خیلی جالب و قوی نبود.- به نظرتون جشن گرفتن تو این روز فایده‌ای داره؟ و اگه داره چه فایده‌ای؟+ بنظرم لزومی نداره که جشن به اون معنایی که تو ذهن ما شکل گرفته، باشه. حتی خیلی لازم نیست که حتما اسم جشن هم داشته باشه. ولی درکل بنظرم امتیاز اصلی این کار، یادآوری اینه که ما داریم تولد کسی رو جشن میگیریم که حی و حاضره و امام ، ناظر و حامی ماست.و البته یادآوری اینکه ما چه اشتباهات و گناهانی کردیم که اماممون از نظرمون غایبه و چه نعمت بزرگی رو پیش چشم خودمون نداریم.و کلا فایده‌هاشو میشه گفت... به یادآوردن، سلامی کردن، لحظاتی به یاد حضرت بودن و بعضا هم تلنگرهایی زدن... که حضرت فقط برای نیمه شعبان نیست. این نیست که امروز بیایم یه یادی بکنیم و تمام.- یکم جزئی‌تر کارها و برنامه‌هایی که روز نیمه‌ی شعبان انجام می‌شده رو می‌گید؟ تزئینات ؟ ایستگاه صلواتی؟+ در مورد جزییات کارایی که می‌کردن، مثلا به اونایی که می‌ومدن تو مراسم گل می‌دادن و روی گل نوشته‌ی خوبی می‌نوشتن. لزومی هم نبود که مثلا یه حدیث باشه. مثلا یه جمله‌ی ادبی درمورد امام، که ما رو یادشون بندازه.ایستگاه صلواتی هم یادمه که معمولا جلوی دانشکده بود. حتی مستقل از برنامه جشن.- به نظر شما این جور مراسم ها چقدر می‌تونه ما رو یاد امام زمان(عج) بندازه؟+ اینکه چقدر ما رو یاد امام بندازه، خب بستگی به قالب و محتوای مراسم داره. مثلا پارسال خیلی یاد امام زمان نمینداخت بنظرم. و شاید هدف بیشتر این بود که خوش بگذره. ولی قطعا میشه با برنامه ی خوب این کارو کرد.- فکر می‌کنین ما تو بقیه روزهای سال هم انقدر یاد امام زمان(عج) هستیم؟+ خب این سوال شخص به شخص فرق داره. اگه به صورت اجتماعی بگی... خب نه! تو دانشگاه ما چقدر مراسم برگزار میشه که محوریتش امام زمانه؟! خب خیلی کم!- با توجه به شرایط این روزا که امکان برگزاری این مراسم ها نیست، به عنوان جایگزین بنظرتون چه کارایی میشه کرد؟+ کارهای تمیز فرهنگی ای میشه انجام داد. یه مثالی که الان تو ذهنمه اینه که یکی دو سال پیش توی ایام محرم یه سری کلیپ در حد پنج دقیقه توی آپارات پخش می‌شد با این عنوان که «با حسین - علیه السلام - حرف بزن». اینطوری بود که یه آدم معروفی میومد و بهش میگفتن فرض کن امام حسین الان اینجا نشسته... چی میگی؟و واقعا کار قوی و تاثیرگذاری بود. خلاصه کار میشه کرد. مثلا در حد سوال ایجاد کردن تو ذهن آدما یا حتی بحث‌های اندیشه‌ای در مورد ظهور و غیبت.- ما ها چقدر توی زندگی هامون با اماممون هستیم؟ یعنی چقدر به یادشون هستیم و بهشون توجه داریم؟+ بازم اگه در ابعاد بزرگ بخوام بگم... کم! یعنی واقعیت اینه که خیلی از ما توی زندگی روزمره مون خیلی توجهی نداریم بهشون. و به این که ایشون کمک حال ما و امام و رهبر واقعی ما هستن. خیلی وقتا توجه هامون در حد یه دعاست که خیلی هم به مضمونش فکر نمیکنیم!و متاسفانه از طرف ما ها خیلی اون طور که باید نیست.- الآن اگه یه جمله بخواین به امام زمان بگین چی میگین؟+ رو سیاهیم ...</description><category>چشم به راه</category><author>چشم به راه</author><pubDate>Fri, 17 Apr 2020 05:01:54 +0430</pubDate></item><item><title>یادمون نره هوامون رو داره...</title><link>https://virgool.ir/@ce.cheshm.be.rah/بهانه-ای-برای-یاد-امام-yxdnffric91s</link><description>مصاحبه بعدی‌مون رو با آقای سید محمدرضی موسوی، ورودی ۹۱ مهندسی سخت افزار شریف انجام دادیم. ایشون عضو شورای صنفی دانشکده و عضو تیم برگزاری مسابقات AI Challenge بودن. همچنین سابقهٔ کار در شرکت‌های بیان و ناد رو دارن. سید محمدرضی موسوی- سلام آقا سید. میخواستم به بهانهٔ این ایام عزیز و این اعیاد یکم خاطرات رو با هم مرور کنیم، دربارهٔ اتفاقایی که به کمک بچه‌ها توی دانشکده با هم انجام می‌دادید صحبت کنیم و چند تا سوال بپرسیم.- معمولا بچه‌های دانشکده به صورت خودجوش توی مناسبت‌های مذهبی دور هم جمع میشن و یه کارایی میکنن. خودتونم مشارکت داشتید مثلا توی جشن‌های نیمهٔ شعبان؟ ایستگاه صلواتی‌ها چه طور؟بذارید از قسمت دوم سوالتون شروع کنم! یکی از رسم‌های قدیمی بچه‌های دانشکده کامپیوتر به‌ پا کردن ایستگاه صلواتی در جشن‌ها بوده که فکر می‌کنم خاطره‌اش نه تنها در ذهن بچه‌های دانشکده، بلکه در ذهن تمام اهالی دانشگاه هست!و اما جشن! راستش بنده فقط یکبار به یاد دارم که در دانشکده جشن برگزار شد که در همین سال‌های آخر بود. البته متأسفانه بنده خودم نتونستم در جشن شرکت کنم، ولی بچه‌هایی که شرکت کرده بودند خیلی ازش تعریف می‌کردند و خیلی دلم سوخت که نتونستم در اون شرکت کنم!- میشه یکی از فایده‌هایی که برگزار کردن جشن نیمهٔ‌ شعبان توی دانشکده داره رو بگید؟شاید بشه گفت جشن نیمه شعبان بهانه‌ای هستش تا یادمون نره امام زمان‌مون هست و هوامون رو داره! با برگزاری این جشن توی دانشکده، می‌تونیم به خودمون و بهترین دوستامون (که هم دانشکده‌ای هامون هستند) این مسئله رو یادآوری کنیم.ایستگاه صلواتی به مناسبت روز ۱۱ شعبان - ولادت حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان (سال ۱۳۹۸)- حالا با شرایط موجود و محدودیت‌هایی که برامون ایجاد شده (مثل همین قرنطینه!) به جای برگزاری جشن و کارای اینجوری چه کارایی می‌تونیم بکنیم؟!شاید اگر ۲۰ سال پیش در چنین شرایطی قرار می‌گرفتیم، هیچ کاری نمی‌شد کرد! نه از اینترنت خبری بود، نه از گوشی‌های هوشمند و نه شبکه‌های اجتماعی! اما شکر خدا الان این بستر فراهمه و می‌تونیم جشن رو به فضای مجازی منتقل کنیم! :)بذارید حالا که بحث قرنطینه شد این نکته رو هم بگم، البته توصیه‌ی بزرگانه که بنده صرفا تکرار می‌کنم: توی این ایام که مناجات‌ها و دعاهای دسته‌جمعی نمی‌تونیم داشته باشیم، حتما خودتون این دعاها و مناجات‌ها رو بخونید.- به نظر شما توی این دورانی که ما الآن هستیم، با این شرایط زندگی و چیزایی که دور و بر ما رو فرا گرفته، چقدر امام زمان توی زندگی ما حضور دارن؟؟بعضی از نعمت‌ها هستند که تا وقتی داریم حواسمون بهشون نیست، مثل نعمت سلامتی. نعمت امام در دوران غیبت هم همینطور هستش!- الآن اگه یه جمله بخواین به امام زمان بگین چی میگین؟عذرخواهی می‌کنم بابت کارهاییم که دل شما رو شکسته!</description><category>چشم به راه</category><author>چشم به راه</author><pubDate>Wed, 01 Apr 2020 22:39:02 +0430</pubDate></item><item><title>ماییم که حضور نداریم!</title><link>https://virgool.ir/@ce.cheshm.be.rah/ماییم-که-حضور-نداریم-r93j1jzdig3h</link><description>به مناسبت ماه شادی و سرور اهل بیت تصمیم گرفتیم با چند نفر از افراد قدیمی دانشکده، مصاحبه‌ای رو ترتیب بدیم. به مرور زمان این مصاحبه‌ها رو منتشر می‌کنیم. مصاحبه زیر رو با آقای پویا مصدق ورودی 91 انجام دادیم.نیست نشان زندگی تا نرسد نشان تو...آقای پویا مصدق ورودی سال ۱۳۹۱ مهندسی کامپیوتر هستن، سال تحصیلی ۹۴-۹۵ دبیر شورای صنفی دانشکده بودن. سال ۹۵-۹۶ هم دبیر جامعهٔ اسلامی شریف بودن.پویا مصدق- سلام آقا پویا! سری سوال داشتم دربارهٔ نیمهٔ شعبان و سایر اعیاد این ماه عزیز. میخواستم یه تاریخچهٔ مختصری از فعالیت‌هایی که سال‌های قبل به همت بچه‌های دانشکده انجام می‌شده بگید.+ سلام! من چیزایی که یادمه، ایستگاه صلواتی و یه سری تزیینات که همیشه بود، یه سری سالا کمتر و یه سری سالا بیشتر. ولی یکی از اتفاقات جالب برای من این بود که فک می‌کنم یک سال -اگر اشتباه نکنم سه سال پیش- یک عده از بچه‌های دانشکده، یک تئاتر کوتاهی رو کار کردند، که حرکت جالب و متفاوتی بود از نظرم. در کل یک سری از سال‌ها هم در سالن خوارزمی جشن بود. و اکثر سال‌ها هم اکثرا ایستگاه صلواتی دم در دانشکده برگزار می‌شد.- نظرتون دربارهٔ وجود ایستگاه صلواتی چیه؟+ وجود داشتن ایستگاه صلواتی در کل کار خوبی هست. ولی این که صرفا در کنارش یک مولودی صرفاً تو یک اسپیکر بزرگ پخش شه ، معنای خاصی به مخاطب منتقل نمی‌کنه.-  پس برای انتقال معنا و مفهوم چه کنیم؟+ من ترجیحم این هست که تو این روز یک مقدار درباره این صحبت شه که در دنیای امروز ما با این مدل زندگی کردن ما که اکثر این دیوایس‌هایی که اکثر وقت بیداری ما رو صرف خودش میکنه ، اساسا منجی داشتن یا منتظرش بودن چه معنایی میتونه داشته باشه؟ و چه مشکلاتی ما الان در سبک زندگیمون داریم؟ چرا زندگی امروز ما بده یا خوبه؟ چه جاهاییش بده یا خوبه؟ چی کار باید بکنیم که آدم بهتری بشیم؟ برای این که در طول عمرمون ظهور رخ بده، طرف درستی ایستاده باشیم. من فکر می‌کنم ایستگاه صلواتی و جشن فرمی هست که افراد رو به سمت خودش می‌کشونه. بعد خیلی مهم هست که در این فرم ما چه محتوایی منتقل می‌کنیم؟ به نظر من یک مولودی که افراد به دید یک مسیقی از کنارش می‌گذرند و بهش در طول روز فکر هم احتمالا نمی‌کنند ، این محتوای کافی و غنی‌ای برای این روز ویژه نیست. ایستگاه صلواتی به مناسبت ۱۱ شعبان روز ولادت حضرت علی اکبر - حالا پس به نظر شما پس باید چه کارهایی الان میتونیم برای نیمه شعبان بکنیم؟+ واقعا باید به سمت معنا حرکت کرد. به سمت خوندن و فکر کردن به این که معنی منتظر بودن در زندگی امروز ما چه چیزی می‌تونه باشه؟- توی کارهای روزمرهٔ ما و توی زندگی‌مون چقدر امام زمان حضور دارن؟‌ چقدر تاثیر دارن توی زندگی ما؟ چقدر تاثیرشون برای ما محسوسه؟+ به نظر خودم جواب این سوال به ازای هر فرد خیلی متفاوته. ولی واقعیتی که من دارم در زندگی خودم و اکثر اطرافیانم می‌بینم اینه که ما واقعاً اون طور که باید و شاید وقت و انرژیمون رو نمی‌زاریم. و به یادشون نیستیم واقعاً. در واقع این ماییم که حضور نداریم، نه این که امام زمان حضور نداشته باشن. و ذهن و دغدغه و فکرمون جاهای بیخوده و اکثر انرژیمون صرف سرگرمی و... می‌شه و خیلی به سمت بی معنایی و بی حاصلی حرکت می‌کنیم! - الآن اگه یه جمله بخواین به امام زمان بگین چی میگین؟+ جمله ای که بخوام بگه اینه که نجاتمون بده!</description><category>چشم به راه</category><author>چشم به راه</author><pubDate>Mon, 30 Mar 2020 16:05:58 +0430</pubDate></item><item><title>امام زمانی هم داریم...</title><link>https://virgool.ir/@ce.cheshm.be.rah/عنوان-pupnnyb5wiiu</link><description>به مناسبت ماه شادی و سرور اهل بیت تصمیم گرفتیم با چند نفر از افراد قدیمی دانشکده، مصاحبه‌ای رو ترتیب بدیم. به مرور زمان این مصاحبه‌ها رو منتشر می‌کنیم. مصاحبه زیر با یکی از ورودی های ۹۳ دانشکده انجام شده که به دلیل این‌که درخواست کردند اسمشون رو ننویسیم، ناشناس منتشر می‌کنیم.- سلام! یه سری سوال داشتم دربارهٔ نیمهٔ شعبان و اعیاد شعبانیه و اینا و کلا کار‌هایی که سال‌های قبل توی دانشکده براشون انجام می‌شده. اول اینه که سال‌های قبل توی دانشکده جشن داشتیم؟‌ چه برنامه‌هایی بوده کلا؟+ بلی هم جشن داشتیم و هم ایستگاه صلواتی (شیرینی و شربت). هم تزیین دانشکده و نصب بنر.- به نظرتون اصلا برگزار کردن جشن برای نیمهٔ شعبان اونم توی دانشکده چه فایده‌ای داره؟+ کلا هر چیزی که به یادمون بیاره امام زمان داریم، خوبه. اکثر ما انقدر مشغول کارای روزمره میشیم که غافل میشیم امام زمانی هم داریم. بعضی ها هم زیاد اطلاعاتی ندارن در مورد امام زمانشون و مثلا با برگزاری این برنامه ها، آشنا میشن با امام زمان و حتی کنجکاو میشن در موردشون اطلاعاتی به دست بیارن. در کل چنین برنامه هایی قلب ها رو به سمت امام زمان سوق میده.- یکم دربارهٔ جزئیات کارهایی که سال شما شد توی نیمهٔ شعبان توضیح بدید. جشن چه طوری بود؟ چه بخش‌هایی داشت؟ چقدر بچه‌ها راضی بودن؟+ جزییاتش اینطوری بود که اول کار یه گروه تلگرامی تشکیل دادیم و بعد از تبادل نظر تو گروه، یه جلسه حضوری هم داشتیم که توش هر کی می‌تونست بیاد و نظرش رو بگه که چه کارهایی بکنیم. آخرش به جمع بندی رسیدیم و شروع کردیم به جمع کردن کمک‌های مالی (اعلام تو گروه های دانشجویی و درخواست از اساتید بزرگوار). کارها تقسیم‌بندی شد و هر کسی مسئول یه چیزی شد. کارهایی از قبیل، خرید گل و پیدا کردن وسایل تزیین و هماهنگی با خانم ها برای تزیین دانشکده، پیدا کردن بنر مناسب و نصبش، آماده کردن ایستگاه و خرید شیرینی و شربت و درست کردن شربت، هماهنگی با یک گروه برای اجرای جشن و دعوت از اساتید برای شرکت در جشن، آماده کردن سالن برای جشن و ... . تقریبا تعداد خوبی اومده بودن جشن رو و اکثرا هم راضی بودن از جشن. تو جشن هم سخنرانی داشتیم و مطالب طنز و یه سری مطالب در مورد امام زمان و به خصوص آخرای کار لحظات احساسی وجود داشت که واقعا بچه ها رو جذب کرده بود. آخرش هم بریدن کیک تولد امام زمان توسط یکی از بچه‌ها رو داشتیم و تقسیم کیک و... تو برگزاری جشن و بقیه برنامه ها، شورای صنفی و انجمن علمی و دکتر همت‌یار و دکتر بیات و دکتر جلیلی خیلی پشتیبان ما بودن و کمک کردن.- غیر از جشن چیا داشتیم؟ تزئینات دانشکده؟ ایستگاه صلواتی؟+ همونطور که بالاتر هم گفتم، تزیین دانشکده داشتیم که خیلی خوب انجام شده بود و جلوه خوبی به دانشکده داده بود و خیلی بچه ها حال کردن. ایستگاه صلواتی هم داشتیم و نصب بنر جلوی دانشکده و توی دانشکده. همچنین یه سری جملات کوتاه و خوب گروه احرار رو با طرح‌های جذاب تو جاهای مختلف دانشکده زده بودیم.- به نظرتون برپایی جشن یا ایستگاه صلواتی چقدر میتونه ما رو یاد امام زمان بندازه؟ آیا بقیهٔ روزها و لحظه‌ها هم ما همینقدر یاد امام زمان می‌کنیم؟+ این کارها به نظرم یه تلنگره. می‌تونه یه شروع دوباره باشه واسه بستن عهد با امام زمان. میتونه دل‌ها رو بیدار کنه. به نظرم خیلی مهمه همچین کارهایی انجام بشه.- این روزا که توی قرنطینه هستیم و نمیتونیم مثل قبل برای میلاد اماممون جشن بگیریم چه کارایی می‌تونیم برای امام زمان انجام بدیم؟+ هر کسی به صورت شخصی می‌تونه کارهایی در راه امام زمان بکنه که مهم ترینش شناخت و اصلاح خودمون هست. کارهای جمعی هم میتونه به صورت مجازی انجام بشه. طرح ها و کلیپ های جذاب که منتقل کننده پیامی هستن و یا برگزاری مسابقات آنلاین و... که به یه نحوی اون تلنگر رو آدم ها بزنه.- توی کارهای روزمرهٔ ما و توی زندگی‌مون چقدر امام زمان حضور دارن؟‌ چقدر تاثیر دارن توی زندگی ما؟ چقدر تاثیرشون برای ما محسوسه؟+ تو این شلوغی زندگی متاسفانه خیلی از یاد امام زمان غافل میشیم. ولی تو همه کارهای خوبی که میکنیم یاد امام زمان هست. امام زمان همیشه مؤمنین رو یاری میکنه. برکت وجود امام زمان هست که کشورمون رو با اقتدار نگه داشته.- الآن اگه یه جمله بخواین به امام زمان بگین چی میگین؟+ اگه فقط یه جمله بتونم بگم، میگم که امام زمان به وضع ما آدم ها رحم کن و زود ظهور کن.</description><category>چشم به راه</category><author>چشم به راه</author><pubDate>Sat, 28 Mar 2020 15:18:57 +0430</pubDate></item></channel></rss>