https://virgool.ir/feed/@cavemanfa2026-11-12 08:52:16https://files.virgool.ir/upload/users/246847/avatar/RNcOFx.pnghttps://virgool.ir/@cavemanhttps://virgool.ir/@caveman/غارنوشته-ی-یکم-moabzt7asovnغار نوشته ی یکممشکل اصلی از اون جایی شروع میشه که فکر میکنی موجود خاصی هستی و کل جهان به دور تو میگرده . یه سری اصول اخلاقی مسخره به معنی واقعی کلمه پشمک برای خودت سر هم میکنی و به نظرت خودت کامل ترین روش و دستور عمل زندگی ماله توثه و یه دمم گرم هم به خودت میگی شروع میکنی به غالب ساختن مثل قالب های آجر پزی . هر چیزی هم که ازش بزنه بیرون قطعش میکنی . از یه جایی میفتی به جون آدما و اونا رو توی دو گروه تقسیم بندی میکنی . یه گروه آدمایی که از همین اول کار بدن و یه سری دیگه که در آینده قراره نامیدت کنن و توی لیست ذخیره میمونن تا وقتی که به لیست اولت اضافه بشن. ایده ای برای نوشتن ندارم به جز نقد خودم. تا الآن فکر میکردم همه رو میتونم بشناسم و شناختن آدما کار سختی نیست. اما الان فهمیدم خودمم رو هم نمیشناسم . خودم رو نقد میکنم . هر چیزی که مینویسم و به تضویر میکشم تصویر تا تمثیلی از گذشته و حال خودمه. همیشه مدام با خودت تکرار میکنی که من طرفدار حقیقت ام و حقیقت مثله قهوه ی اول صبحه و بیدارت میکنه. اما حقیقت واقعی شبیه بمبه خونه خرابت میکنه . تلخیش تلخی گرد و خاکه آواره که روی سرت خراب میشه . بیدارت میکنه چون میخواد روی سرت خراب بشه . همچنان که دارم مینویسم تمام ایده های قبلیمو ریختم دور چون من نسبت به شناخت خودم دچار شک و تردید شدم . آیا این واقعا منم یا شبح و سایه ای از آمال و آرزو های بچه گانه و کمال طلبانه . از آدم های کمال طلب بدم میاد چون هیچ وقت از چیزی که دارن لذت نمیبرن . شبیه یه بچه ی کوچیک توی اسباب بازی فروشی که بهش میگن هر اسباب بازی ای که دوست داری بردار و بیا بیرون . اما اون به جای انتخاب نه صرفا بهترین شروع میکنه به بازی کردن تا وقتی که مغازه تعطیل بشه و از اون جا بدون اسباب بازی بیرونش کنن .در ضمن من اینطوری ام .از آدم هایی که فکر میکنن عقل کل اند و همه چیز دان بدم میاد . یه سری هاشون در مورد هر چیزی ربط و بیربط نظر تخصصی میدن و ادامه میدن تا وقتی که خنده های توی دل دیگران به حماقت اون ها نمود بیرونی پیدا کنه . گروه دوم گروهیه که حرف نمیزنه تا ندانسته هاش فاش نشه . خودش میدونه که چیز زیادی نمیدونه و خیلی افتخار آمیزپشت این موضوع که من به ندانسته هام افتخار میکنم قایم میشه و دیگران رو مسخره میکنه . گروه اول گروه بیخطر یا کم خطریه چون با حقیقت دیر یا زود رو به رو میشه . اما گروه دوم همیشه یه لایه ی محافظتی چیزی شبیه به گونی برنج دور خودش کشیده که نمیذاره چیزی رو بفهمه و وقتی متوجه میشه که حقیقت کل خونه زندگیشو با خودش ببره . این جا هم باید به عرض شما برسونم که من متاسفانه از مدل دوم ام . دستور کار برخورد با اینچنین افراد کاملا واضح و روشنه . به محض این که حتی سر سوزنی شک کردید کسی به این بیماری مسری و خطرناک دچاره راه کار یه گالن بنزین و یه کبریته . البته البته با توجه به شرایط سخت و پیچیده و قیمت بالای بنزین پیشنهاد میشه از یه تشت آب برای خفه کردن اون استفاده کنید. از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تره :)تا این جا رو داشته باش تا بقیه اش رو بعدا رو هم بفرستمدرضمن نقاشی بالا کاره آقای کلانتریه CavemanCavemanWed, 12 Aug 2020 15:10:32 +0430