https://virgool.ir/feed/@camellia.ghبرنامه‌نویس و مدیر فنی سابق، فعال در حوزه استخدام و جذب، علاقه‌مند به ساختن! ساختن محصول، فرآیندها، تیم‌ها و ...fa2026-11-10 20:20:47https://files.virgool.ir/upload/users/8942/avatar/KAehZT.pnghttps://virgool.ir/@camellia.ghhttps://virgool.ir/@camellia.gh/موقع-رهبری-یک-تیم-دورکار-چی-کار-نکنیم-fl6jpu1cd6hqمحیط کار قبلی رو در محیط کار جدیدتون کپی نکنید!شاید بشه این مطلب رو ادامه‌ی پست «دورکاری؛ هزار راه رفته در گیت‌لب!» دونست. اونجا چند توصیه برای مدیران و رهبرانی نوشتم که به تازگی دورکاری رو تجربه می‌کنن. توصیه‌ها اینا بودند:۱- یک تیم رهبری از راه دور ایجاد کنید.۲- یک کتابچه راهنما درست کنید و اون رو بروز نگه دارید.۳- یک برنامه ارتباطی مشخص تعریف کنید.۴- تعداد ابزارهای مورد استفاده‌تون رو کم نگه دارید.۵- تغییر رو ایجاد کنید.مشکلاتی که کرونا ایجاد کرده، هزینه سنگین اجاره‌ها و رقابت شدید برای جذب نیروهای بهتر باعث شده که حتی شرکت‌هایی که با دورکاری مخالفت می‌کردند، امروز به اون به شکل یه گزینه نگاه کنن و تا حدی که براشون ممکنه دورکاری رو در دستور کارشون بذارن. می‌دونم که خیلی از ما هنوز مقاومت می‌کنیم که بپذیریم دورکاری هم می‌تونه یه گزینه باشه ولی اگه خوب بهش فکر کنیم می‌بینیم که اگه بتونیم زیرساخت‌هاش رو فراهم کنیم و از سختی‌هاش بگذریم، می‌تونه فرصت‌های زیادی رو هم برای شرکت‌ها و هم برای کارکنان به وجود بیاره. این بار می‌خوام درباره‌‌ی این بنویسم که در مسیر گذار به دورکاری چی کار نکنیم. به نظرم این نبایدها به اندازه باید‌ها مهمن. یه جایی می‌خوندم که می‌گفت وقتی یه روشی رو یاد می‌گیرید حتما قبل از استفاده در مورد دام‌ها و تله‌هاش(pitfalls) بخونید. منبع اصلی این نوشته مستندات گیت‌لبه. پس بریم سراغ نبایدها.۱- فرض نکنید که منابع و محتوای تولید شده در زمینه دورکاری کمه و هنوز در دسترس نیست.این رو با یه جستجوی ساده در گوگل می‌تونید ببینید که از سال‌ها پیش مقاله‌های زیادی درباره مدیریت تیم از راه دور و دورکاری وجود داره. پس حتما از اون‌ها استفاده کنین.۲- روال و فرآیندهای کاری قبلیون رو به شرایط دورکاری فعلی کپی نکنین!این رو که خوندم یاد چند تا از تیم‌هایی افتادم که باهاشون درباره دورکاری صحبت کرده بودم. بعضی از تیم‌ها در بعضی از قسمت‌های فرآیند کاریشون دقیقا سعی کرده بودن که دنیای قبلی رو بیارن توی فرآیند فعلی دورکاریشون و خب بدیهیه که با چالش‌هایی رو به رو شدن. دورکاری همون روش کاری سنتی نیست که بتونین خیلی ساده کار رو به جایی اینکه از شرکت راه‌بری کنین از خونه راه‌بری کنین. بعضی افراد دورکاری رو قبلا تجربه نکردن و فکر می‌کنن که تفاوت اصلی دورکاری با شرکت داخل شرکت صرفا تغییر مکانه! اگه این طرز تفکر اصلاح نشده، واقعا می‌تونه برای کل فرآیند دورکاری زیان‌آور باشه. اصول دورکاری کلا متفاوته. روش راهبری کار کاملا متفاوته. همون طور که وقتی یه شرکت چند تا طبقه یا ساختمون داره و زیرساخت‌های مثل تلفن‌های داخلی و شبکه و ... نیاز داره، در دورکاری هم تیم‌ها باید از ابزارها به درستی برای ارتباط‌هاشون استفاده کنن و درباره ارتباطات رسمی و جلساتی که داشتن مجددا فکر کنن. ۳- همه جلساتی که از قبل داشتید به دنیای مجازی جدیدتون منتقل نکنین!دورکاری یه عکس العمل به یه اتفاق نیست! یه روش کاریه که آگاهانه باعث افزایش کارآیی و شفافیت در تیم شما می‌شه. اتفاقی که الان افتاده اینه که شرکت‌ها به خاطر کرونا دورکار شده‌ن و چون شرایط رو موقتی فرض می‌کنن، ایده‌آل‌های دورکاری رو راه‌اندازی نمی‌کنن و انتقال همه جلسات از قبل برنامه‌ریزی شده به مدل مجازی اون‌ها باعث می‌شه که فرصت پاسخگویی به این سوال اساسی رو از دست بدن:آیا روش بهتری برای کار کردن به جای برگزاری جلسات در وهله اول وجود داره؟!۴- این طور فرض نکنین که همه افراد به یه فضای کاری مناسب دسترسی دارن!ممکنه خیلی از افراد که از قبل در خانه کار می‌کردن فضای کاری مناسبی در خانه داشته باشن ولی برای افرادی که الان مجبور شدن از خانه کار کنن این طور نیست و همه افراد در ایجاد فضای کار مناسب با در نظر گرفتن دانش ارگونومی ماهر نیستند!برای دورکاری لازمه که شرکت‌ها برای افرادشون هزینه‌هایی بکنن (برای تهیه تجهیزات و سیستم و صندلی و ...) ولی به افراد یاد بدن که پول شرکت رو جوری خرج کنن که انگار پول خودشونه! ممکنه که بعضی از افراد ترجیح بدن که از فضاهای کاری اشتراکی استفاده کنن (در شرایط غیرکرونایی!). شرکت‌ها می‌تونن بخشی از هزینه‌‌ی عضویت در چنین فضاهایی رو بپردازن.۵- انتظار نداشته باشید که دورکاری یک شبه اتفاق بیفته!وقتی یک شرکت، یک ساختمان اداری جدید رو تجهیز می‌کنه احتمالا تا مدت‌ها همه قسمت‌هاش آماده نیست! از زیرساخت شبکه گرفته تا آسانسور و آبدارخونه و ...دورکاری هم همین طوریه! فرآیند گذار به دورکاری رو به صورت چرخه‌های تکرارشونده در نظر بگیرین و امتحان کنین که چی برای شما جواب می‌ده و چی جواب نمی‌ده.۶- فرض نکنین که مدیریت از راه دور خیلی متفاوته!در واقع مدیریت از راه دور خیلی شبیه مدیریت در شرکته و به اعتماد، ارتباطات و حمایت همه جانبه از اهداف مشترک برمی‌گرده. دورکاری شما رو مجبور می‌کنه که کارهایی که باید زودتر انجام می‌دادین رو انجام بدین! مثلا شما رو مجبور می‌کنه که دیسیپلین‌هایی داشته باشین که کارایی و فرهنگ تیم رو وقتی که خیلی بزرگ می‌شه هم بتونین حفظ کنین.مهمه که فرض نکنین که همه فرآیندهای دورکاری رو خوب فهمیدن.نقش یک مربی رو براشون داشته باشین تا بتونن از ارتباطات غیرهمزمان در دورکاری بیشترین بهره رو ببرن، یاد بگیرن و خودشون رو بهبود بدن. ۷- فرض نکنین که ارزش‌های شما ثابت می‌مونه!در حالت دورکاری، ارزش‌های شما هم باید این مدل کاری رو حمایت کنن! اون ارزش‌هایی که برای داخل شرکت و کنار هم کار می‌کرده، الان برای دورکاری جواب نمی‌ده، مخصوصا اونایی که مانع شفافیت می‌شدن!مثلا همکاری در داخل شرکت، معمولا این طور تعریف می‌شه که افراد به صورت فیزیکی یه جا جمع می‌شن و سر موضوعی به یه توافق جمعی برسن. در حالی‌که در دورکاری این جور تعریف می‌شه که تعداد زیادی افرادی رو بتونن به صورت غیرهمزمان روی موضوعی مشارکت داشتند.این نکات برای من مفید بود. امیدوارم که برای شما مفید بوده. اگر این طوره، این نوشته رو با دیگران هم به اشتراک بذارید. اگه پیشنهادی برای مطالب بعدی دارید برام کامنت بذارید.کاملیا غرقیکاملیا غرقیWed, 15 Apr 2020 09:51:15 +0430https://virgool.ir/@camellia.gh/فاجعه-کار-کردن-با-رئیس-در-خانه-fe5spoxmzse6قبل از بچه‌دار، مدت‌ها در فکر راه انداختن یک کسب و کار کوچک و جمع و جور برای خودم بودم. عملی کردن این تصمیم رو موکول کردم به بعد از به دنیا آمدن پسرم. خیلی خوش‌بینانه فکر می‌کردم که نوزاد بیشتر روز رو می‌خوابه و من می‌تونم همین طور که پسرم رو کنار خودم دارم و بهش رسیدگی می‌کنم، به کارم هم برسم. اما در میدان عمل وضعیت جور دیگه‌ای بود. پسرم به سختی می‌خوابید و بعد از ساعت‌ها تلاش برای خوابوندنش، همین‌که به تخت منتقل و یا از ما جدا می‌شد، بیدار می‌شد و همه چیز باید از اول تکرار می‌شد. خیلی‌ از پدر و مادرها می‌دونن که انتقال بچه خواب به تخت یا تشک، در حد خنثی کردن بمب استرس داره. من هم دائما منتظر بودم که بعد از یک ماهگی... بعد از دو ماهگی... بعد از شش ماهگی و ... وضعیت بهتر شود که نشد! ساعت خواب و خوراک ما توسط فرزند محترم که رئیس نام گرفته بود، تعیین می‌شد (بعد از ۳ سال هنوز هم توسط ایشون تعیین می‌شه!)خلاصه متوجه شدم که این کار با حضور هر دوی ما در خانه ممکن نیست. کم کم از مادربزرگ‌ و پدربزرگ‌های محترم و علاقه‌مند کمک گرفتم تا ساعت‌هایی به کار در خانه بپردازم و همیشه از خدا و از خانواده خودم و همسرم متشکر هستم که این امکان رو به من دادند که پسرم رو بهشون بسپارم.این روزها در دورکاری خاطرات اون روزها برام مرور شد. در پست قبلی درباره روش دورکاری در شرکت گیت‌لب، قسمتی از پست درباره کار کردن در خانه کنار بچه‌ها بود. دور کاری برای افراد بچه‌دار خیلی سختتره چون برای بچه‌ها اصلا قابل درک نیست که شما در خانه هستید ولی با آن‌ها نیستید! سعی کنید که برای فرزندانتان توضیح دهید که کار در خانه به شما اجازه می‌ده که نسبت به قبل زمان بیشتری با آن‌ها باشید مثلا زمان رفت و آمد به محل کار رو الان می‌توانید به آن‌ها اختصاص بدید. ساعت‌ کاری خود رو به شکلی تنظیم کنید که بتونید زمانی را در وسط روز با کودکتان بگذرانید و برای فرزندتان توضیح بدید که اگه الان سرکار بودید این امکان رو نداشتید که برایش وسط روز هم وقت بگذارید! اینها کمک می‌کنه که خانواده‌ی شما مرزهاتون رو بهتر درک کنن.وقتی اون قسمت رو می‌نوشتم متوجه بودم که اون راه‌کار فقط برای بچه‌های بزرگ‌تر قابل انجامه، بچه‌ای که بشه باهاش مذاکره کرد. طبق نظر خیلی از روانشناسان سن شروع تفکر منطقی در کودکان ۷ ساله. پس تا قبل از ۷ سالگی سراغ مذاکره با کودکتون نرید!بعد از صحبت با چند تا از دوستان بچه‌دار متوجه شدم که این روزها وضعیت بعضی‌ها که مجبورن تو خونه با بچه‌شون کار کنن واقعا بغرنجه! تغییرات زیاد در شرایط زندگی، دورکاری اجباری و برنامه‌ریزی نشده، سرگرم کردن بچه‌ها تو خونه همه و همه شرایط رو برای پدر و مادرها با بچه کوچک در خانه کار کردن رو خیلی سخت کرده. پس با هم ببینیم چه چطوری میشه شرایط رو فقط کمی بهبود داد و همین قدم‌های کوچیک شاید کمک کنه که بهبودهای بزرگی اتفاق بیفته.اول اینکه انتظارات رو مدیریت کنید! اول از همه انتظارات از خودتون رو کم کنین. قطعا شما به اندازه وقتی که داخل شرکتتون یا در خانه بدون بچه‌تون کار می‌کردید، بازدهی نخواهید داشت! پس سعی نکنین که یه قهرمان باشید! بعد با مدیر و اعضای تیمتون صحبت کنین. از اون‌ها بپرسید که اگه جای شما بودن و قرار بود با فرزندشون توی خونه کار کنن چی کار می‌کردن؟! به خصوص وقتی که کسی نیست که بچه رو بهش بسپارید. واقعا راه‌حل پیشنهادی اونا چیه؟ در نهایت راهی جز تعامل نیست! پس شرایط رو براشون توضیح بدید و بگید که با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنین. بهشون بگید که نمی‌تونین یه مکالمه با تمرکز کامل و بدون وقفه توسط بچه‌تون داشته باشید! احتمالا شما فقط وقتی می‌تونین کار کنین که بچه‌تون مشغوله و بچه‌های کوچک خیلی کوتاه می‌تونن به یه کار مشغول باشن و در نهایت امیدوار باشید که مدیرتون انقدر درک داره انتظار نداشته باشه شما مثل قبل کار کنید!برید سراغ سایر منابعی که می‌تونید ازشون کمک بگیرید!از کیا می‌تونین کمک بگیرید که تو نگه‌داری از فرزندتان کمکتون کنه؟ امکانش رو دارید که زمان کاری رو به همسرتون نصف کنین؟ یا همسرتون دیرتر بره سرکار؟ یا زودتر بیاد؟! مثلا همسرتون صبح‌ها کار کنه و شما عصرها! یا حتی به صورت مجازی، کسی هست که بتونه با بچه‌تون صحبت کنه؟ براش قصه بگه؟ سرش رو گرم کنه؟! اخیرا یکی از همکارای من می‌گفت که با برادرزاده‌ش به صورت مجازی (تصویری) قایم باشک بازی می‌کنه! گوشی رو می‌ذارن یه جای بلند تو خونه و چشم می‌ذارن، قایم میشن و حدس می‌زنن که طرف مقابل کجا قایم شده :))برنامه زمانی خاص خود ایجاد کنید!اگه راه‌کار قبلی در مورد تقسیم زمان نگه‌داری از کودکتون برای شما عملیه، کنار اون می‌تونین از زمان‌های دیگه‌ای هم استفاده کنین. مثلا زمانی رو اختصاص بدید به تلویزیون دیدن بچه‌تون و از این فرصت برای کار استفاده کنید. یا صبح‌ها زودتر از بچه‌تون بیدار بشید. یا عصرها که همسرتون اومد کار کنین یا آخر هفته‌ها!لازم نیست که یک کار رو چند ساعت بدون وقفه انجام بدید. ۵۰ دقیقه کار کنین و ۱۰ دقیقه با بچه‌تون بازی کنین. یه ایده دیگه اینه که شما فقط ساعت‌های زوج کار کنید! مثلا ۱۰ تا ۱۱، ۱۲ تا ۱۱ و ۲ تا ۳ و ...خلاصه خلاق باشید و در نهایت به یه برنامه زمانی که برای شما جواب می‌ده برسید و اون رو با همکارانتون به اشتراک بذارید. از نشانه‌های تصویری استفاده کنید تا مزاحمت‌ها رو کم کنید!اگه می‌توانید جلوی چشم بچه‌ها نباشید! اگر کسی در خانه هست که فرزندتان با اون سرگرم است، جوری رفتار کنید که انگار شما در خانه نیستید اما اگر این امکان را ندارید، از نشانه‌های تصویری استفاده کنید. مثلا وقتی یک علامت ایست روی میز است، یعنی همه باید آرام باشند و آرام صحبت کنن.برای رفتارهای درست پاداش دهید!قبلا پیشنهاد دادم اگر فرزندتان در سنی است که قابل مذاکره است برایش توضیح دهید که چه اتفاقی در جریان است و از او انتظار دارید چگونه رفتار کند. اگر فرزندتان کوچک‌تر است، او را با نقاشی یا یک پازل سرگرم کنید و از او بخواهید که در مدتی که شما جلسه دارید، منتظر شما بماند. در نهایت برای رفتارهای درست به آن‌ها پاداش دهید تا رفتار مورد نظر شما رو تکرار کنن.اهداف هفتگی تعریف کنید، نه روزانه!تنها راه ثبات کار شما با بچه، بی‌ثباتی است! تمرکزتون رو بذارید روی کارهایی که باید در طول هفته انجام بدید. اگر کاری رو شنبه نتونستید انجام بدید، نگران نشید. ممکنه فردا بتونید با تمرکز بیشتر کاری کنین. لیست کارهای هفتگی‌تون رو بنویسید و سعی کنید که تا آخر هفته اون کارها رو تموم کنین.هیچ‌کدام از راه‌کارهایی که گفتم جواب نمی‌دهد!همه می‌دونیم که شما هر کاری هم بکنید، باز هم درست وقتی که قراره در جلسه مجازی شما صحبت کنید، بچه‌تون جیغ می‌کشه! درست در زمان جلسه شما لازمه که بره دستشویی! هر کسی که بچه‌ی کوچیک داره، می‌دونه که برنامه‌ریزی با بچه تقریبا غیر ممکنه!ضمن اینکه هر پدر و مادری، کنار کاری که باید انجام بده، باید برای کارهای خونه هم وقت بذاره و این کارها تو شرایط فعلی خیلی بیشتر شده. باید برای فرزندش وقت بذاره و از اون مهم‌تر برای این‌که کم نیاره، باید یه وقتی برای استراحت و حال خوب خودش هم بذاره.پس بیایم با هم مهربون‌تر باشیم تو این شرایط هم‌دیگرو بیشتر درک کنیم و حواسمون باشه که آدما کنار تعهدی که به کارشون داره، یه تعهدی مهم‌تر، به خانواده‌شون دارن. توی این روزهای سخت، با خودمون و دیگران مهربون باشیم :-)منابعی که من ازشون استفاده کردم و شما می‌تونید برای خوندن بیشتر بهشون مراجعه کنید:https://www.themuse.com/advice/work-from-home-kids-coronavirushttps://www.fastcompany.com/90478087/got-kids-try-these-tips-for-working-from-home-while-theyre-with-youاگه این نوشته براتون مفید بود، لایک کنین و برای افرادی که فکر می‌کنین براشون مفیده بفرستید. منتظر نظرات شما در کامنت‌ها هستم.کاملیا غرقیکاملیا غرقیThu, 09 Apr 2020 01:42:46 +0430https://virgool.ir/apieco/دورکاری-هزار-راه-رفته-در-گیتلب-قسمت-دوم-tiztl2j8bbbiقسمت قبل، شامل کلیاتی از روش کار گیت‌لب بود و در ادامه وارد جزییات بیشتری می‌شیم. اگر علاقه‌مند هستید که جزییات بیشتری رو به دست بیارید، حتما کتابچه راهنمایی گیت‌لب را بخونید.زیربناهای دورکاریدر کار داخل شرکت فرآیندهایی برای انجام کار وجود دارد. در فضای دورکاری، هر فرآیند باید دقیق و فکر شده ایجاد شود. در دورکاری، کارهای سخت وقتی راحت‌تر می‌شن که زیرساخت‌های لازم برای این نوع کار فراهم باشه.ارتباطات غیررسمی را تسهیل کنید!ارتباط اجتماعی غیرکاری بین همکاران کمک می‌کنه تا اعتماد در سازمان ساخته بشه. وقتی افراد تو خانه کار می‌کنن، ارتباطات تصادفی (یهویی!) و غیررسمی به صورت ارگانیک ایجاد نمی‌شود. این بزرگ‌ترین ضعف دورکاریه و برای حل این مشکل شرکت‌ها باید تعاملات غیررسمی را تسهیل کند.تو گیت‌لب افراد به‌شدت تشویق میشن تا از تماس تصویری استفاده کنن و با افراد دیگه‌ی شرکت (به غیر از هم‌تیمی‌ها) هم ارتباط برقرار کنن. توصیه میشه که حتما چند ساعت در هفته با همکاران صحبت کنیم.تو گیت‌لب ارتباطات از طرق زیر تسهیل میشه:تماس شرکتی (Company Call)یک تماس ویدئویی در سطح کل شرکت که همه می‌تونن بهش بپیوندن و درباره مسائل مختلفی گفتگو کنن. برای اینکه افراد در منطقه‌های زمانی مختلفی زندگی می‌کنن، جلسات رو چند بار در روز تکرار می‌کنن تا همه بتونن در اون‌ها شرکت کنن.یک تصویر از جلسه تیمی شرکت گیت‌لب از طریق زوم گفتگوهای گروهیچهار بار در هفته، شرکت دور هم جمع می‌شه (به صورت مجازی) تا افراد درباره کسب و کار صحبت کنن. اسلایدهایی هم آماده میشه ولی ارائه داده نمی‌شه و فقط در مورد موضوعات صحبت میشه.چت قهوه!خود افراد یک زمانی رو برای ارتباط دو نفره و خوردن قهوه مجازی با یک نفر دیگر اختصاص می‌دن و با تماس تصویری باهاش صحبت می‌کنن. اپلیکیشن دونات اسلک یک نفر رو به صورت رندوم برای این کار انتخاب می‌کنه!!!حالا اگه با رندوم بون طرف مقابل راحت نیستید، می‌تونید با یکی از هم‌تیمی‌هاتون یا یکی از کسانی که باهاش راحت هستین قرار چای یا قهوه بزارین و از گذران زمان لذت ببرین.تماس با همکاراناین تماس‌های تصویری به عنوان جلسات کاری تنظیم می‌شن که افراد در آن درباره یک کار چالشی و یا برای ارتباط ساده روزانه با هم صحبت می‌کنن.مثلا فرض کنید که شما توسعه‌دهنده اندروید هستید و لازمه که از APIهایی که جدیدا توسط تیم بک‌اند تولید شده استفاده کنید. مستندات رو خوندید ولی به نظرتون یه جای کار می‌لنگه و مستندات شفاف نیست پس با یک تماس تصویری سوالاتتون رو می‌پرسید و بعد از شفاف شدن موضوع مستندات رو هم بروزرسانی می‌کنین.ساعات اجتماعی (Social hours)اینا یک سری تماس‌های غیررسمی هستند که درون تیم‌ها برقرار میشه و کمک می‌کنه افراد بیشتر با هم آشنا بشن.اسلک (Slack)از کانال‌های اسک برای ارتباطات غیررسمی در سطح کل شرکت استفاده کنین. مثلا کانال مربوط به هر تیم، کانال سرگرمی یا حتی به اشتراک گذاشتن عکس. مثلا اعضای شرکت می‌تونن منظره‌ای که موقع کار کردن می‌بینن به اشتراک بذارن.زوم (ZOOM)ارتباط تصویری کمک می‌کنه که افراد بیشتر به هم نزدیک بشن. گیت‌لب از زوم برای این‌ کار استفاده می‌کنه.میشه به جای زوم از اسکایپ، هنگ‌اوت و ... هم استفاده کرد.اما جلسه‌ها را چگونه برگزار کنیم…در کل، تمام مواردی که در یک جلسه حضوری خوبه که رعایت بشه برای جلسه‌های دورکاری هم مفیده و تفاوت‌های اندکی وجود دارد.جلسه‌ها را اختیاری کنید (اجباری نباشد)در یک شرکتی که همه از خونه کار می‌کنن، با توجه به اختلاف زمانیشون یا ساعت بیدارشدن افراد، هماهنگ کردن برای جلسات کار مشکلیه و جلسات غیرکاربردی و ناکارا می‌شن. همه‌ی افرادی که به صورت حضوری تو شرکت‌ها کار کردند چنین تجربه‌ای را دارند که به جای جلسه، کارشون با یک ایمیل راه می‌افتاده! سعی کنید که جلسه‌ها رو اجباری نکنید و اگر جلسه‌ای رو برگزار کنید، اون را ضبط کرده و در اختیار همه بگذارید.دستور جلسه داشته باشیددر گیت‌لب از گوگل داک برای مشارکت و همکاری استفاده می‌شه و مطمئن می‌شن که هر جلسه، دستور ‌جلسه‌ای داره. همه در جلسه می‌تونن هم‌زمان یادداشت اضافه ‌کنن.برای طوفان فکری‌ها(brainstorming) به جای تصویر از متن استفاده می‌شه تا همه مجبور باشن که پیشنهاد‌ها و ایده‌ها رو سنجیده‌تر مطرح کنن. درسته که یک تصویر از هزاران کلمه گویاتره ولی برای هر تصویر به تعداد نفراتی که آن را می‌بینن، تفسیر نیاز داره!ارزش‌هاتون رو با انتظاراتتون همسو کنینارزش‌ها منجر به رفتارها میشه. ارزش‌های شما اگه بر اساس ساختار سنتی قبلیه (مثلا جلسات مداوم، دورهمی‌ برای تصمیم‌گیری)، لازمه که بازبینی بشه. این ارزش‌ها شامل نحوه حرف زدن با هم، چگونه همکاری کردن، روش انتقاد و مسائلی شبیه این است. ارزش‌های حاکم در گیت‌لب رو می‌تونین اینجا بخونین.مکتوب کردن و مستندسازی مسئولیت همه استافراد برای این‌که بتونن جواب سوال‌های خودشون رو پیدا کنن، لازمه خودشون هم وقت بذارن و جواب‌هایی رو مستند کنن تا برای افراد تازه در شرکت قابل استفاده باشه. ضمن این‌که با مستند کردن توسط همه کارکنان، زحمت نوشتن همه چیز از اول، از دوش افراد مشخصی برداشته می‌شه. این کار ارزش‌های غیرمستقیم دیگه‌ای هم داره مثل احترام به وقت دیگران، مستند کردن، احساس مسئولیت به جای سخت‌گیری و …مدیریت یک تیم دورکارمدیریت یک شرکت کاملا دورکار مثل بقیه شرکت‌هاست و براساس اعتماد، ارتباطات و حمایت کل شرکت از اهداف مشترک بنا میشه. دورکاری شما رو مجبور می‌کنه که قواعد و قوانینی داشته باشید که فرهنگ و بهره‌وری رو در سطح شرکت پایدار نگه‌دارید، به ویژه در قسمت‌هایی که در شرکت‌های کوچک غیردورکار بهشون اولویت نمی‌دادید!در استخدام‌های جدیدتون شفاف و صریح صحبت کنین. درسته که یه مصاحبه مجازی برای هر دو طرف ماجرا سخته ولی سعی کنین که انتظاراتتون رو از خودتون و نفر مقابلتون در ابتدای فرآیند مشخص کنین. هر جا لازمه توضیح و شفاف‌سازی بیشتری طلب کنین و خودتون هم کاملا پاسخ‌گو و کمک کننده باشین. دنبال افرادی باشید که با ارزش‌های سازمانی شما همسو باشن.به ویژگی‌هایی توجه کنید که یک همکار دورکار قوی باید داشته باشه، مثل تعهد به زمان، غیروابسته بودن، همکاری و مهربانی و دلسوزی و … و یادتون نره که از تماس تصویری برای مصاحبه استفاده کنین.استراتژی‌های ارتباطی در دورکاریعادت‌های ارتباطی بهتری بسازید، چون باعث می‌شه اعضای تیم حس کنن که به دیگران متصل هستن و از تصمیمات کسب و کاری و عملیات آن مطلع هستند. برقراری ارتباط راه حلیه برای اینکه مطمئن بشید افراد خودشون رو جدا و گم‌شده حس نمی‌کنن.مستندسازی!یه شعاری وجود داره و اون اینه که کم‌رنگ‌ترین مدادها از قوی‌ترین حافظه‌ها بهترن! شرکت‌ها باید یاد بگیرن که همه چیز رو بنویسند از یادداشت‌های مربوط به جلسات گرفته تا اهداف فصلی. مکتوب کردن همه چیز، یک تیم قوی‌تر، مطلع‌تر، قابل اعتماد‌تر و به هم پیوسته‌تر می‌سازه.مستندسازی‌های روزانههر سرپرست تیم باید دستور جلسه رو قبل از جلسه تهیه کنه و از همه شرکت‌کنندگان بخواد که اون را بخونن و مواردی که لازمه در موردش صحبت کنن رو بهش اضافه کنن. در جلسات، همه تیم می‌تونن تصمیم‌ها، ایده‌ها و یادداشت‌هایی را مکتوب کنن. این کار کمک می‌کنه که هر کس بدونه چه کسی مسئول چه کاریه و یا منطق پشت هر تصمیمی رو بفهمه!ارتباطات مبتنی بر متن!سعی کنید که ارتباطاتتون فقط از طریق صدا نباشه. ارتباطات متنی کمک می‌کنه که دانشتون ثبت بشه و بهره‌وری رو بالا می‌بره. هم‌چنین کمک می‌کنه که کار مستند‌سازی هم راحت‌تر بشه.ضمنا کمک می‌کنه که افراد بتونن به زمان‌های مختلفی کار کنن و اطلاعات همیشه در دسترس باشه.(غیرهمزمانی در کار کردن مزایایی داره که جداگانه در موردش می‌نویسم)تا اینجا خوندیم که گیت‌لب چه نگاهی داره به دورکاری و از چه ابزارهایی استفاده می‌کنه. دیدیم که چقدر روی روابط غیررسمی و غیرکاری تاکید داره و چه جوری تلاش می‌کنه اون چیزهایی که در ارتباطات حضوری بین افراد به وجود میاد، در فضای دورکاری ایجاد کنه.در نوشته‌های بعد درباره روش استخدام در گیت‌لب، ارزش‌هاشون و روش‌های ارتباطی دیگری که دارند می‌نویسم. منتظر نوشته‌های بعدی باشید.--------------------------------------------------------------------اگر نظر یا پیشنهادی دارید یا قسمتی هست که دوست دارید زودتر درباره‌ش بنویسم، ممنون میشم که باهام در تماس باشید.کاملیا غرقیکاملیا غرقیWed, 01 Apr 2020 19:45:22 +0430https://virgool.ir/apieco/دورکاری-هزار-راه-رفته-در-گیتلب-قسمت-اول-dkojuipsk80aاین روزها همه شرکت‌ها در دنیا با پدیده‌ی دورکاری مواجه شدن. قبل از این دوره، همه از دورکاری فراری بودن مخصوصا شرکت‌ها اما حالا می‌بینیم که دورکاری می‌تونسته گزینه‌ جالبی برای جذب و همکاری با افراد شایسته‌ای باشه که نمی‌تونستن به صورت فیزیکی و تمام وقت تو شرکت و کنار بقیه اعضای تیم باشن. امروز باید زیرساخت‌های لازم را برای انجام دورکاری را فراهم کنیم و خبر خوش اینکه این ساز و کارها بعد از این دوران می‌تونند فرصت‌های طلایی برای ما فراهم کنند. قطعا دورکاری مثل هر چیز دیگه‌ای مزایا و معایبی داره و الان وقت اینه که بدون پیش‌زمینه ذهنی به اون نگاه کنیم.سازوکارهای دورکاری باعث ایجاد رویه‌ها و فرآیندهایی در مدیریت پروژه‌ها میشن که من اون‌ها را مثبت و سازنده ارزیابی می‌کنم. مثلا مجبور می‌شیم که:همه چیز رو مستند کنیم یاد می‌گیریم که خیلی چیزها در پروژه رو شفاف کنیم یاد می‌گیریم که برای هماهنگی هر چه بیشتر اعضای تیم، جلسات مداوم داشته باشیمچون ابزارها محدودیت هایی دارند (مثلا سقف تعداد افراد حاضر در ویدئو کنفرانس، مشخص نبودن احساس در نوشته نسبت به صحبت رودررو) کمک می‌کنن که جلسات کارامد بشن و دیگه مثل قبل جلسه جای وقت تلف کردن نیست :) برای ثبت و مدیریت کارها از ابزار استفاده کنیمدر یک ماه گذشته، محتوای زیادی درباره راه و روش‌های دورکاری تولید شده و در شبکه‌های اجتماعی یا همین ویرگول می‌تونید درباره تجربه افراد از دورکاری مطالب زیادی بخونید که بیشتر بر ابزار تمرکز داشتن.من تصمیم دارم درباره تجربه شرکت گیت لب بنویسم. همه مطالبی که می‌نویسم برداشت‌هام از کتابچه راهنمایی است که این شرکت درباره دورکاری ارائه داده. صرفا قسمت‌هایی رو آوردم که به نظرم مهم‌تر بودن و باید تاکید کنم که برداشت‌های شخصی من هستن. هدف از این نوشته‌ها اینه که ببینیم یه شرکت کاملا دورکار چه جوری کار می‌کنه و چه نگرشی داره تا بتونیم در شرایط فعلی که به خاطر کرونا مجبور شدیم دورکاری رو انتخاب کنیم، عملکرد بهتری داشته باشیم. گیت‌لب رو بچه‌های برنامه‌نویس اکثرا می‌شناسن. گیت‌لب یک پلتفرم کامل برای توسعه و عملیات پروژه‌های نرم‌افرازیه. این شرکت، حدود ۱۲۰۰ عضو از ۶۵ کشور داره که همگی از راه دور کار می‌کنن و هیچ اداره مرکزی یا ساختمونی برای کار حضوری وجود نداره. به این ترتیب، گیت‌لب شرکتیه که کاملا توزیع شده و دورکاره. افراد می‌تونن از خونه‌ یا مراکز کار اشتراکی کار کنن و در صورت پرداخت هزینه به عنوان حق اشتراک، گیت‌لب این هزینه رو بهشون می‌پردازه. برای این‌که افراد هم‌دیگر را ببینن، شرکت هر ۹ ماه یه دورهمی در یک جایی از دنیا برگزار می‌کنه. به جز این، افرادی که از نظر جغرافیایی به هم نزدیک‌ترن در فواصل زمانی کوتاه‌تری دور هم جمع می‌شن. بخشی از هزینه‌های سفر افراد برای دیدن سایر هم‌تیمی‌هاشون هم توسط شرکت پرداخت میشه.گیت‌لب برای کارکنانش یک کتابچه راهنما داره که اگه چاپ می‌شد بیش از ۵۰۰۰ صفحه داشت. این کتاب به صورت عمومی در دسترس همه‌ست و همه می‌تونن پیشنهاداتی برای بهبود اون بدن. تو این کتابچه‌ هر چیزی که فکر کنید پیدا می‌شه حتی OKRهای فصلی و KPIها و روش‌های قیمت‌گذاری و ...عکس یکی از دورهمی‌های گیت‌لبنمی‌دونیم چند وقت قراره توی همین شرایط دورکاری کنیم. توصیه می‌کنم که این دوره رو خیلی کوتاه فرض نکنیم و از این فرصت برای تغییر عادت‌ها و فرآیندها استفاده کنیم. به خصوص که طبق تحقیقی که شرکت گیت‌لب انجام داده و از ۳۰۰۰ نفر در صنایع مختلف، در سطوح و نقش‌های مختلف سوال پرسیده اکثرا آینده رو تو دورکاری می‌بینن. (بعدا درباره تحقیق این شرکت هم خواهم نوشت).جدا از شرایط فعلی، نکات مدیریتی جالبی هم در مدل کاری گیت‌لب می‌شه خوند که مستقل از شرایط دورکاری خوبه بهش توجه کنیم و ازشون استفاده کنیم.خب حالا بریم سراغ این که گیت‌لب چگونه کار می‌کنه.اولین و مهمترین توصیه گیت لب، مستند و مکتوب کردن همه چیزه. اگر چه این کار وقت زیاد می‌گیره ولی بسیار تاکید شده که همه چیز، به خصوص روال‌ها، فرآیندها و سیاست‌های کاری رو مکتوب کنید. وقتی که همه کنار هم نیستیم و نمیتونیم سوالمون رو به راحتی از شخص مورد نظر بپرسیم، نیاز خواهیم داشت که همه فرآیندهای کاری به صورت یک کتاب راهنمای آنلاین با قابلیت جستجو در دسترس همه افراد شرکت قرار بگیره. اینطوری همه می‌دونن که یک مرجع قابل اعتماد و یکسان وجود داره که می‌تونن بهش مراجعه کنند و سوال‌هاشون رو اونجا پیدا کنن.در این مستندات و نوشته‌ها، فرآیند آنبوردینگ و همه فرآیندهایی که لازمه عضو جدید تیم در ابتدای ورودش به سازمان بدونه هم باید مکتوب بشه و در اختیار افراد قرار بگیره. البته در کنارش خوبه که جلسات ویدئویی هم داشته باشید.ممکنه شما فکر کنید که در حالت دورکاری حتما باید جلساتی رو برگزار کنید. در حالی‌که در گیت لب جلسات اجباری نیستند و این به خاطر اختلاف ساعت افراد در کشورهای مختلف بوده که برگزاری جلسات رو سخت و یا ناممکن می‌کرده.علاوه بر این، گیت لب پیشنهاد داده که ارزش‌ها، انتظارات و روش‌های مدیریتیتون رو با توجه به شرایط دورکاری تغییر بدید و با اون همسو کنید. اگر ارزش‌های شما منطبق با سیستم کار حضوری و سنتی مثل حضور و غیاب با دستگاه ثبت انگشت یا در نظر گرفتن ساعت ناهار و نماز یا غیر قابل قبول بودن خواب ظهر هست لازمه که حتما ارزش‌هاتون رو بازنویسی کنید چون ایجاد یک فضای کاری از راه دور به معنی انجام کار به شیوه‌ی جدیده و چیزهای کمی مثل قبل باقی می مونن. ارتباطات، فرهنگ و مدیریت مهمترین مسائلی هستن که باید با شرایط جدید هماهنگ بشن.گیت‌لب ۵ تا توصیه داره برای رهبران و مدیران تازه دورکار شده!۱- یک تیم رهبری از راه دور ایجاد کنید.تغییر فضای کار سنتی به دورکاری، تغییرات زیاد و حتی شوک‌آوری رو در تیم‌ها ایجاد می‌کنه. برای مدیریت اوضاع، یک تیم از مدیران و افرادی که تجربه کار به این شکل دارند و مهارت‌های ارتباطی خوبی دارند، ایجاد کنید تا به سایر افراد برای حل مشکلاتشون کمک کنن. کار اصلی این تیم شناسایی و نوشتن چالش‌ها، اولویت‌بندی اون‌ها و تخصیص افراد برای یافتن راه حل برای مشکلات و چالش‌های تیم هست.۲- یک کتابچه راهنما درست کنید و اون رو بروز نگه دارید. در این کتابچه سوالات همکاران در زمینه ابزارها و دسترسی‌ها و … آمده است و روشی است برای اینکه همه افراد از همه چیز مطلع باشن. اینطوری هرکس سوالی براش پیش‌بیاد اول میره سراغ کتابچه اگه پیدا نکرد می‌پرسه و وقتی جوابش پیدا شد می‌تونیم کتابچه‌ی راهنما رو بروزرسانی کنیم.۳- یک برنامه ارتباطی مشخص تعریف کنید.یک فضای کنفرانس ویدئویی دائمی برای هر تیم ایجاد کنید که افراد تیم هر لحظه می‌تونن بهش وارد یا ازش خارج بشن. این کار فضای کاری قبلی رو شبیه‌سازی و حس افراد به تغییرات رو بهتر می‌کنه. (با توجه به تفاوت فرهنگی ما، پیشنهاد میشه به یک ارتباط صوتی چند ساعته مثل دیسکورد فکر کنید)۴- تعداد ابزارهای مورد استفاده‌تون رو کم نگه دارید. مثلا در گیت‌لب، از گوگل داک، یک ابزار چت سازمانی (مثل اسلک یا مایکروسافت تیم) و زوم استفاده میکنن و ارتباط اعضا با سیستم‌های داخلی از طریق یک VPN برقرار می‌شه. مهمترین موضوع اینه که بتونیم برای هر نیاز تکنولوژی بهینه رو پیدا کنیم مثلا ممکنه اسلک برامون در دسترس نباشه پس میتونیم از mattermost استفاده کنیم یا ممکنه نتونیم از زوم استفاده کنیم و به جای اون می‌تونیم از hangout استفاده کنیم.۵- تغییر رو ایجاد کنید.اگر چه همه ما در برابر تغییرات مقاومت می‌‌کنیم ولی گاهی چاره‌ای جز تغییر نیست و رهبران باید این حقیقت رو بپذیرن و همه افراد رو تشویق کنن تا برای موفقیت این شیوه‌ی کاری مشارکت کنن.این کار رو به صورت تدریجی انجام بدید و ذره ذره تغییرات رو به وجود بیارید.و اما ۵ توصیه برای کارمندان تازه دورکار شده!۱- یک فضای کاری مخصوص در نظر بگیرید.اگر امکانش رو دارید یک فضای جدا برای کارتون در نظر بگیرید. اگر نمی‌تونید یک اتاق جدا داشته باشید، یک قسمت رو با پرده جدا کنید! همه فضاهای خونه رو در نظر بگیرید و جایی رو پیدا کنید که کمترین حواس‌پرستی صوتی و تصویری رو براتون داشته باشه. هدف اینه که یه فضایی داشته باشید که وقتی در اون هستید می‌تونید روی کار تمرکز کنید و وقتی ازش خارج می‌شید دیگه با کار ارتباطی ندارید! دیگه پیاده‌سازی و اجراش به فضایی ربط داره که در اختیار دارید اما نکته کلیدی اینه که یک فضای داشته باشید که تو اون فقط و فقط کار می‌کنید!!!۲- کار و زندگی رو از هم جدا کنید!این سخت‌ترین قسمت کاره به خصوص برای افرادی که با خانواده زندگی می‌کنن. با خانواده‌تون صریح درباره این مساله صحبت کنید و توضیح بدید که اینکه در خانه هستید به معنی این نیست که کاملا در دسترس و در اختیار اون‌ها هستید و نمیتونن وسط روز بهتون درخواست خرید نون بدن. بهشون بگید تو ساعت کاری همون‌طوری با شما رفتار کنن که قبلا میکردن!!! حتی می‌تونید از یک وسیله یا نماد یا علامت استفاده کنید که نشون بدید من الان در دسترس هستم یا نیستم.برای خانواده‌هایی که با این روش‌ها آشنا نیستند، گذاشتن مرز و نگه‌داشتن آن ساده نیست. وقتی که شما در خانه هستید، برای خانواده‌تان این پیام را دارد که در دسترس هستید. این برای افراد بچه‌دار خیلی سختتره چون برای بچه‌ها اصلا قابل درک نیست که شما در خانه هستید ولی با آن‌ها نیستید! سعی کنید که برای فرزندانتان توضیح دهید که کار در خانه به شما اجازه می‌ده که نسبت به قبل زمان بیشتری با آن‌ها باشید مثلا زمان رفت و آمد به محل کار رو الان می‌توانید به آن‌ها اختصاص بدید. ساعت‌ کاری خود رو به شکلی تنظیم کنید که بتونید زمانی را در وسط روز با کودکتان بگذرانید و برای فرزندتان توضیح بدید که اگه الان سرکار بودید این امکان رو نداشتید که برایش وسط روز هم وقت بگذارید! اینها کمک می‌کنه که خانواده‌ی شما مرزهاتون رو بهتر درک کنن.در حالت دورکاری ممکنه شما بیشتر از زمان مورد انتظار کار کنید و این برای سلامتی شما خوب نیست. برای زمان شروع و پایان کار یه ریمایندر یا یادآور بگذارید! و برنامه‌های دیگری رو در برنامه‌ی خود بگنجانید. از خانه بیرون بروید و پیاده روی کنید یا بدوید. این کمک می‌کند که کار و زندگی رو از هم جدا کنید.۳- ارتباط با دیگران رو فراموش نکنید!وقتی اداره‌ای وجود ندارد که روابط غیررسمی برای شما ایجاد کنید، شما باید آگاهانه این روابط رو در روز خود بگنجانید! مثلا:برای خوردن یک لیوان چای مجازی با استفاده از تماس‌های تصویری برنامه‌ریزی کنید.از ویدئو چت بیشتر استفاده کنید (مثل اپ Yac)یک کنفرانس ویدئویی که همیشه در جریانه با هم تیمی‌هاتون ایجاد کنید. در مورد مسائل غیر کاری، فوتبال، سریالی که می‌بینید، مرخصی یا هر اتفاق دیگه‌ای با همکاراتون صحبت کنید. با هر وسیله‌ای که می‌توانید این ارتباط رو حفظ کنید. از چیزی خجالت نکشید! همه مثل هم در یک کشتی سوارید. در مورد بک‌گراندی که دیگران می‌بینن یا رفت و آمد خانواده یا حیوان خونگی‌تون تو تصویر نگران نباشید. این مساله تجربه شما رو انسانی‌تر می‌کنه و به همه یادآوری می‌کنه که ما اول آدمیم و بعد همکار!با خانواده و جامعه در ارتباط باشید. دورکاری به شما این اجازه رو میده که با افرادی غیر از همکارانتان هم در تماس باشید و وقت بگذرانید. زمانی رو که باید در رفت و آمد می‌گذروندید، الان می‌تونین برای ارتباط با افراد دیگری بگذارید.۴- به روتین‌ها احترام بگذارید ولی تغییرات رو هم تجربه کنید! یک ساختار پیدا کنید!سعی کنید یک روتین ایجاد کنید که به روتین قبلی شما شبیه باشد. از زمانتون استفاده کنید تا سالم‌تر باشید. ورزش، استراحت، ارتباط بیشتر با خانواده، آشپزی، مطالعه و کتاب خواندن رو فراموش نکنید. اگه حواستون نباشه، کل زمانتون به کار و خواب می‌گذره.از طرف دیگه، خیلی هم برای ایجاد و نگه‌داشتن یک روتین سخت نگیرید. مثلا ممکن است شما عصرها انرژی بیشتری داشته باشید، با همکارانتان صحبت کنید و یک روز رو به روش غیرخطی برنامه‌ریزی کنید! مثلا ممکن است شما بین کار و زندگی هی سوییج کنید تا هم کار و هم زندگیتان کیفیت بهتری داشته باشن!۵- تغییرات را آرام آرام بپذیرید.آرام باشید. شما از اول این جور به دنیا نیامده‌اید که بدانید چگونه از خانه باید کار کرد! یادتون باشه که رفتن به سمت دورکاری حتی اگه برای مدت محدودی باشه، یک فرآینده و شما نمی‌تونید محیط کار قبلی رو کپی و در روش کار جدیدتون پیست کنین.لازمه که دائما با اعضای تیمتون در تماس باشید و درباره این کار صحبت کنین تا روال‌ها شکل بگیره و تنظیم بشه. درباره مشکلات صحبت کنید و راه حل‌هایی برای رفع مشکلات ارتباطی پیشنهاد بدید.از تجربه‌های تیم‌های دیگه استفاده کنین. دورکاری فرصتیست که درباره کار و زندگی دوباره فکر کنین.خب تا اینجا یه کلیاتی خوندیم از روش کار گیت‌لب و توصیه‌هاش هم برای مدیران هم برای اعضای تیمشون.در قسمت بعدی، به جزییات بیشتری از نحوه کار در گیت‌لب و مدیریت ارتباطات می‌پردازم. -------------------------------------------------------------------اگر نظر یا پیشنهادی دارید، خوشحال میشم که کامنت بذارید :)کاملیا غرقیکاملیا غرقیWed, 01 Apr 2020 19:37:31 +0430https://virgool.ir/@camellia.gh/من-و-پادکست-۱۰-صبح-zaxfokmmugboامروز تصمیم گرفتم که نظرم را در مورد این پادکست توئیت کنم و هی چهره آقایون میثم و امید را تصور می‌کردم که اصرار می‌کنند بازخورد بدهید! بعد دیدم خیلی طولانی شد و در توئیتر جا نمی‌شود. پس اینجا می‌نویسم و چون ممکن است بعضی‌ها این پادکست را نشناسند این چند خط را اضافه می‌کنم:معرفی به نقل از سایت خودشان:پادکست 10صبح، پرشنونده‌ترین پادکست حوزه‌ی مدیریت، کارآفرینی و استارتاپ‌ها به زبان فارسی است.در این پادکست که عملاً یک گپ و گفت بداهه و غیر آموزشی است، محتوای بروز، کاربردی و منحصر بفرد در قالب یک صحبت گرم دو نفره به مخاطبان ارائه می‌شود. حضور مهمانان با تجربه و ارائه محتوای تکمیلی باعث شده که 10صبح، چیزی بیشتر از یک صحبت دو نفره باشد.این پادکست را می‌توانید از طریق شنوتو و اپلیکیشن آن و گویا همه اپلیکیشن‌های ویژه پادکست گوش دهید. برای اطلاعات بیشتر به سایت پادکست مراجعه کنید.ممنونم از میثم خان!در دورهمی شهریور وقتی که میثم خان من رو دعوت کرد، من فقط چند تایی از پادکست‌ها رو گوش داده بودم. مدل دعوت کردن ایشون جوری بود اصلا جای نه گفتن نداشت! و من رو که خیلی وقت بود از این جور جمع‌ها دور بودم دوباره وارد جمع کرد!برای من مدل دعوت کردن میثم خودش نکات آموزنده‌ای داشت.مهم‌تر اینکه من همیشه دوست داشتم یک «پادکست گوش کن» باشم اما بارها تلاش‌های من بی نتیجه مانده بود و گوش دادن مستمر پادکست را رها کرده بودم. اما بعد از این دورهمی من واقعا یک پادکست گوش کن شدم. جوری که الان گاهی در حمام هم پادکست مرا همراهی می‌کند(اغراق)!ابزار خیلی مهم است!بعد از دورهمی شهریور من مصمم شدم که بیشتر پادکست گوش بدهم اما شنوتو برای ios اپ نداشت. گوش دادن در صفحات وب، تلگرام و … هم دلچسب نیست، امکانات مناسبی مثل pause کردن و … ندارد، به خصوص اگه مجبور باشید که بقیه پادکست را روزهای بعد گوش دهید. ورود پادکست ۱۰ صبح به سایر اپ‌های ویژه پادکست‌‌، باعث شد الان به جز ۱۰ صبح پادکست‌ها زیاد دیگری را دنبال کنم.محتوای پادکستشیوه ارائه پادکست ۱۰ صبح یعنی لحن دوستانه و دورهمی‌طورش را دوست دارم. فضای غیررسمی و شوخی‌های وسطش خوب است و اینکه بعد از شنیدن پادکست حس می‌کنم که بیشتر آن مفید است. بعد از بعضی پادکست‌‌ها هر چی فکر می‌کنم که خب این پادکست چه نکته‌ای داشت، هیچ چیز به یاد نمی آورم ولی پادکست ۱۰ صبح این طور نیست. به ویژه در فصل دوم! فصل اول نکات خوبی داشت ولی نکات فصل اول را بیشتر شنیده بودم. به موضوع فصل دوم را کمتر پرداخته شده است. اگر چه که سوال‌های زیادی هنوز بی پاسخ مانده است و باید دید در ۵۰ قسمت وعده داده شده چقدر از مسائل سرمایه‌گذاری و رشد پوشش داده می‌شود. کوتاه‌تر شدن اپیزود‌ها (اپیسود؟!) و اضافه شدن مصاحبه‌ها هم تا الان که خوب بوده! دورهمی‌هابرای من دورهمی شهریور واقعا فرصت شبکه سازی خیلی خوب و مهیا بود، بیشتر از دورهمی آذر. نمی‌دانم دلیلش خودم بودم یا دورهمی!همین‌طور نظم برگزاری هم بیشتر بود.دورهمی دوم، در سخنرانی‌ها نکات آموزنده و خوبی وجود داشت ولی طولانی بودن مراسم یه مقداری خسته‌کننده بود. شاید برای همین خستگی بود که حس شبکه‌سازی نداشتم!در دورهمی دوم، از حضور خانم مونا ناصری، یک خانم فعال در این عرصه خوشحال شدم. از این کارها بیشتر بکنید! دیگر چه؟ فعلا همین‌ها به ذهنم رسید. شاید بعدا نکاتی به این‌ها اضافه شود!کاملیا غرقیکاملیا غرقیTue, 18 Dec 2018 12:18:27 +0330https://virgool.ir/@camellia.gh/how-to-conduct-a-due-diligence-as-a-non-techy-oywfl3auzk6m چگونه یک جلسه ارزیابی فنی را به عنوان یک فرد غیرفنی راهبری کنیم؟!(این پست به نوعی ترجمه‌ی مقاله‌ای است که خانم Anne de kerckhove مدیرعامل شرکت Freespee وIron Group آن را نوشته است)من به مدت ۱۵ سال در حوزه استارت‌آپ‌های مبتنی بر فناوری فعالیت داشته‌ام. هم‌چنین سرمایه‌گذار بیش از ۲۵ استارت‌آپی بوده‌ام که مبتنی برای تکنولوژی و پلتفرم‌ها هستند. در همه این سال‌ها آموخته‌ام که یک پلتفرم فناوری بد و یا یک تیم ناکارآمد می‌تواند یک کسب و کار با رشد بالا را به سرعت از بین ببرد و می‌تواند یک شرکت را هنگامی که بازار به سرعت در حال تغییر و رشد است فلج کند.عملکرد و بهره‌وری فناوری در شرکت‌های مختلف تفاوت بسیاری دارد.چند بار دیده‌ایم که یک تیم کوچک با ۱۰ نفر عضو توانسته است که در چالش‌های فناوری به موفقیت‌ بزرگی دست یابد که تیم‌هایی با هزاران نفر نتوانسته‌اند؟!چند بار شاهد بوده‌ایم که تزریق نقدینگی بزرگ به تیم‌های فناوری در شرکت‌های سری C نتیجه مناسبی نداشته است؟ خوب بودن در تکنولوژی چیزی فراتر از یک کد خوب است. در ادامه به پرسش‌های کلیدی می‌پردازم که به یک فرد غیر فنی (که می‌تواند هر فرد سرمایه‌گذاری باشد) کمک می‌کند تا ارزیابی فنی را در جریان تملک و ادغام و یا سرمایه‌گذاری‌های محتمل انجام دهد. این سوالات، سوالات اصلی من و بسیار تعیین کننده هستند. بدیهی است که مرتبط بودن آن‌ها به مرحله‌ای از شرکت که در آن سرمایه‌گذاری می‌کنید بستگی دارد. این پرسش‌ها بیشتر به سرمایه گذاری‌های بعد از سری A مرتبط است. اگرچه یک تیم خوب از ابتدای کار به این ۶ پرسش می‌اندیشد.۱- آیا تیم فناوری یک دورنما و نگرش مشترکی به نقشه راه محصول خود دارند؟ آیا می‌توانند این نقشه راه را برای شما توضیح دهند؟من پیشنهاد می‌کنم که هنگام ارزیابی حداقل با سه نفر از اعضای تیم فنی مصاحبه کنید، CTO، معمار فنی یا سرپرست DevOps و یک سرپرست تیم توسعه. هر سه نفر باید بتوانند دورنما و نقشه راه ۶ تا ۱۲ ماه آینده را توضیح دهند. پاسخ‌ها می‌بایست هماهنگ باشند. در مورد اصول معماری، انتخاب زبان‌های برنامه‌های نویسی، نگرششان در مورد استفاده از منابع متن باز، تاریخ‌های کلیدی تعیین شده، چگونگی پیگیری پیشرفت کار و نگرششان به توسعه و استقرار سوال کنید.بازدارنده‌ها(از سرمایه گذاری): در صورتی که هیچ معماری یا نقشه راه مکتوبی وجود ندارد و یا در نتیجه سه مصاحبه جواب‌های متفاوتی دریافت کردید، تیم مورد نظر برای سرمایه‌گذاری مناسب نیست۲- آیا بین تیم فنی و کسب و کار نیازمندی‌هابه صورت مکتوب به اشتراک گذاشته می‌شود؟ آیا این دو تیم با یکدیگر هنگام شروع پروژه‌ها یا نیازمندی های جدید باهم کار می‌کنند؟بازدارنده‌ها(از سرمایه گذاری): اگر یک سند مکتوب به همراه جزییات کافی بین تیم فنی و کسب و کار وجود ندارد، حتی اگر تیم فنی بسیار قوی باشد محکوم به شکست خواهند بود و مناسب سرمایه‌گذاری نیستند.۳- فرآیند استقرار(deployment) چگونه است؟ آیا محیط‌های مختلفی هنگام توسعه و محصول نهایی در نظر گرفته شده؟ آیا راه‌کارهایی برای roll back کردن وجود دارد؟ آیا یک قطعه کد کوچک را می توانند دیپلوی کرد یا برای یک امکان جدید هر بار باید کل سیستم را مجددا دیپلوی کرد؟ بازدارنده‌ها(از سرمایه گذاری): اگر شرکت یک فرآیند شفاف و مکتوب برای دیپلوی کردن و یک محیط امن برای این کار ندارد بهتر است سرمایه‌گذاری نکنید!هم چنین اگر پلتفرم مورد نظر دارای اجزای مختلف نیست و یک پلتفرم با یک جز بسیار بزرگ است، این پلتفرم چابک نخواهد بود. بهتر است سرمایه‌گذاری نکنید!۴- آیا این پلتفرم می‌تواند به سادگی به پلتفرم‌‌های خارجی(خارج از تیم) متصل شود؟ آیا می‌تواند APIهای ساده‌ای ارائه دهد؟بازدارنده‌ها: اگر APIهای ساده و مستند شده‌ای وجود ندارد این تیم نمی‌تواند با تیم‌های خارجی کار کند و یا بخشی از کار را برون‌سپاری کند. سرمایه‌گذاری نکنید!۵- تیم‌ها چقدر کد، پلتفرم، امکان توسعه و scale کردن، تاخیرها و یکپارچگی داده‌ها را تست می‌کنند؟ بازدارنده‌ها: اگر یک برنامه مشخص برای تست‌های فراتر از تست‌های اولیه وجود ندارد، سرمایه‌گذاری نکنید!۶- تیم فنی چقدر بر پلتفرم خود نظارت (monitoring) دارد؟بازدارنده‌ها: اگر تیم نظارتی بر سیستم‌های خود ندارد، قطعا بارها در سیستم ازکارافتادگی اتفاق خواهد افتاد. سرمایه‌گذاری نکنید!امیدوارم که این پرسش‌ها به سرمایه‌گذاران غیر فنی کمک کند تا یک تیم فنی را سرمایه‌گذاری خود به چالش بکشند.کاملیا غرقیکاملیا غرقیTue, 19 Jun 2018 13:09:23 +0430https://virgool.ir/apieco/httpsvirgooliocamelliaghtechnical-due-diligence-how-much-is-enough-hrgtpxrfiadmدر پست قبل، در مورد لزوم انجام ارزیابی فنی هنگام سرمایه‌گذاری صحبت کردم. هدف از سرمایه‌گذاری، سن و طول عمر شرکت مورد بررسی، تکنولوژی‌ به کار گرفته شده در محصول، مبلغ سرمایه‌گذاری و هزینه ارزیابی تعیین می‌کنند که نیاز به ارزیابی فنی تا چه حدی وجود دارد و چقدر باید وارد جزئیات شد. اگر شما قصد سرمایه‌گذاری در یک شرکت نرم افزاری دارید، یا در حال مذاکره با یک تیم فنی برای همکاری هستید و یا می خواهید یک شرکت نرم افزاری را به تملک خود در آورید چگونه باید از ارزیابی فنی بهره‌مند شوید؟ابتدا لازم است هدف خود را تعیین کنید. برای مثال یک شتاب‌دهنده در هر دوره با تعداد زیادی استارت آپ رو به روست که در ابتدای کار خود هستند که یا محصولی وجود ندارد و اگر وجود دارد در حد پروتوتایپ و دمو است نیازی به ورود به جزییات فنی ندارد. در این مرحله آن‌چه اهمیت دارد ارزیابی تیم است و می‌توان از یک کارشناس فنی برای ارزیابی تیم استفاده کمک گرفت. به ویژه اگر بنیان‌گذاران تیم فنی هستند شاید بررسی تیم از دید یک کارشناس فنی بتواند کمک کند که متوجه شوید آیا با تیم کننده کار است یا نه! هم‌چنین با توجه به مبلغ اندک سرمایه‌گذاری ورود به جزییات فنی ماجرا به صرفه نیست و اساسا با کار شتاب‌دهنده هم‌خوانی ندارد.اگر هدف شما سرمایه‌گذاری در یک شرکت با یک محصول آماده است و مبلغ قابل توجهی برای سرمایه‌گذاری در نظر گرفته‌اید معقول است که شرکت مورد نظر را دقیق‌تر ارزیابی کنید. معمولا شرکت‌های سرمایه‌گذاری جسورانه از مشاوران و کارشناسان فنی کمک می‌گیرند تا ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهند. مساله دیگر، روش ارزش‌گذاری منتخب شما است. ارزش‌گذاری شرکت‌ها روش‌های مختلفی دارند مثل: روش برکاس، روش کارت امتیازی، روش مجموع عوامل ریسک، روش ارزش دفتری، روش معاملات مشابه و ...در هر روش ارزیابی فنی از بعد خاصی به مساله نگاه می‌کند. مثلا اگر روش شما مجموع عوامل ریسک است، ارزیابی فنی می‌تواند به منظور تعیین میزان ریسک فنی پروژه انجام شود. در یک پروژه نرم‌افزاری در نظر گرفتن یک برنامه مدیریت ریسک، وابستگی نرم‌افزار به سرویس‌ها و خدمات خارجی(خارج از تیم)، برنامه مواجه به اتفاقات ناگوار و حملات(disaster recovery plan) و ... دارای اهمیت است. در روش برکاس ۵ عامل کلیدی موفقیت در نظر گرفته می‌شود: داشتن ایده مناسب، در اختیار داشتن پروتوتایپ یا نمونه اولیه، وجود تیم مدیریتی با ویژگی‌های مناسب، روابط استراتژیک درخور و مناسب و فروش محصول یا داشتن کاربران و مشتریان وفادار. در این روش یک کارشناس فنی با تجربه می‌تواند در ارزیابی تیم مدیریتی کمک کند. این‌که در این تیم روش تعیین تکنولوژی‌‌های مورد استفاده چیست و نگرش تیم به مسائل فنی چگونه است و آیا تجربه و دانش کافی برای پیش‌برد کار در این تیم وجود دارد یا نه، مساله قابل توجهی است.گاهی هنگام سرمایه‌گذاری با یک تکنولوژی جدید و بسیار خاص رو به رو هستیم. مثلا استارت‌آپ مورد بررسی ما برای کار خود از تحلیل فعالیت الکتریکی مغز مخاطب استفاده می‌کند. قطعا ارزیابی این شرکت نیاز به تخصص فنی خاص خود را دارد و بدون کمک گرفتن از کارشناسان مرتبط نمی‌توان ارزیابی دقیقی از عملکرد این شرکت و ادعاهایش انجام داد. در این باره به مقاله جالبی در مورد اینکه ارزیابی فنی چقدر لازم است برخوردم. نویسنده این مقاله به تجربه خود از ارزیابی یک شرکت نوشته است که در دهه نود این شرکت ادعا کرده بود که یک Mainframe در اندازه یک کامپیوتر خانگی ساخته است. در جلسه ارزیابی که در محل این شرکت انجام می‌شد متوجه یک کابل شده بودند که از اتاق کنفرانس خارج شده بود. با دنبال کردن این کابل متوجه شده بودند که یک اپراتور در اتاق دیگری نشسته بود و دستورات را سریعا وارد یک کامپیوتر بزرگ‌تر می‌کرد و پاسخ را در صفحه نمایش اتاق کنفرانس نشان می‌داد. اگر چه این مثال تاحدی اغراق‌آمیز است ولی می‌تواند اهمیت ارزیابی فنی در تکنولوژی‌های جدید و پیچیده را نشان دهند. نویسنده این مقاله از شرکت سرمایه‌گذاری Social Starts پیشنهاد می‌دهد که لیستی از کارشناسان فنی در حوزه‌های مختلف داشته باشید تا در صورت لزوم از آنان برای بررسی دقیق‌تر موضوع کمک بگیرید. در شرکت Social Starts علاوه بر بررسی ارزیابی دقیق CTO و CEO، وارد مسائل فنی و تکنولوژی هم می‌شود و ارزیابی فنی را با کمک کارشناسان فنی داخل شرکت و خارج از شرکت انجام می‌دهند. نویسنده مقاله معتقد است که نبود دانش فنی لازم در شرکت‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاران باعث شده است عمدتا سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با ایده‌های تکراری(copycat companies) انجام شود و مثلا ایده راه اندازی اوبر برای غذا! مورد توجه قرار گیرد.( در کشور ما انواع شرکت‌های تاکسی آنلاین و اینترنتی)در ارزیابی شرکت‌های نرم افزاری می‌توان مسائل مختلفی را مورد بررسی قرار داد:تکنولوژی‌های مورد استفاده چه بوده و چرا انتخاب شده است؟ چون جالب است؟ یا به آن تسلط دارند؟ سرعت تولید توسط آن‌ها بالا است؟طراحی و معماری نرم‌افزار؟ آیا نرم افزار متکی به ابزارهای Third party و vendorهای خارجی است؟ از چه APIهایی استفاده می‌کنند؟ اگر دسترسی به آن‌ها قطع شود چه اتفاقی برای محصول می‌افتد؟ ابزارها و متدلوژی مورد استفاده در تولید نرم افزار؟ روال انجام کار؟ آیا مستنداتی وجود دارد؟ آیا بخش‌هایی از سیستم وجود دارد که فقط یک نفر از مطلع باشد؟ تست‌های انجام شده؟ قابلیت‌های نرم‌افزار چگونه تستی می‌شوند؟ آیا تستی برای اندازه‌گیری کارایی انجام می‌شود؟ امنیت نرم‌افزار؟ چه راه‌کارهایی برای افزایش امنیت نرم‌افزار در نظر گرفته شده؟ اطلاعات کاربران چگونه ذخیره می‌شود؟مسائل مربوط به کارایی؟ اگر تعداد کاربران ۱۰ برابر یا ۱۰۰ برابر شود، آیا اختلالی در عملکرد نرم‌افزار پیش می‌آید؟ چه گلوگاه‌هایی وجود دارد؟روال پشتیبانی؟ در صورت بروز خطا چگونه از آن مطلع می‌شوند و چگونه آن را برطرف می‌کنند؟پایش و نظارت بر عملکرد نرم‌افزار و مشتریان؟ آیا از ابزارهای مانیتورینگ استفاده می‌شود؟ساختار تیم و تعاملات آن‌ها؟ در تیم تولید چه نقش‌هایی وجود دارد؟ تعاملات بین آن‌ها چگونه انجام می‌شود؟چگونگی مدیریت تیم و استخدام افراد؟ روال استخدام چیست؟ در سال گذشته چند نفر از تیم جدا شده‌اند و چند نفر به تیم اضافه شده‌اند؟...با جستجوی در گوگل چک لیست‌های مختلفی برای ارزیابی فنی می‌توان پیدا کرد. هر چک لیست دارای سطح متفاوتی از جزئیات است. یک نمونه از این چک لیست را می‌توانید در این لینک مشاهده کنید. شرکت سرمایه‌گذاری جسورانه‌ای به نام Point Nine ماشین حسابی برای ارزیابی فنی طراحی کرده است. اگر علاقه‌مند به مطالعه بیشتر هستید، می‌توانید به این کتاب نیز مراجعه کنید. شما چه فکر می‌کنید؟ اگر یک سرمایه‌گذار هستید، آیا تاکنون نیاز به ارزیابی فنی را حس کرده‌اید؟ آیا ارزیابی فنی انجام می‌دهید؟ کاملیا غرقیکاملیا غرقیMon, 11 Jun 2018 12:14:03 +0430https://virgool.ir/@camellia.gh/httpsvirgooliocamelliaghtechnical-due-diligence-part2-reap6elkcg0qدر بخش قبل، به توضیح کلی ارزیابی فنی پرداختیم. در ادامه بررسی خواهیم کرد که آیا در روال تملک لازم است ارزیابی فنی انجام شود یا نه.بعضی افراد معتقدند که ارزیابی فنی در روال ارزیابی کلی یک تیم فنی کاری بیهوده است و تنها باعث هدر رفتن زمان افراد می‌شود. برای نمونه می‌توان به این پست وبلاگ که نویسنده آن یک مهندس نرم افزار و از پایه‌گذاران یک شرکت سرمایه‌گذاری جسورانه است، اشاره کرد. در ابتدای تاسیس این شرکت، معتقد بودند که تجربه کاری ایشان به عنوان یک مهندس نرم‌افزار می‌تواند مزیت رقابتی شرکتشان هنگام تصمیم‌گیری باشد ولی پی‌ می‌برند که این تفکر اشتباه است. چرا؟! وارد شدن به جزییات فنی بی‌فایده است چون نسخه‌های اولیه یک محصول، معمولا prototype هستند و از عمد جوری نوشته می‌شوند که نیاز به دوباره نوشتن یا refactor سنگین در آینده وجود دارد.رساندن محصول به دست کاربران اولویت اصلی است و حتی بزرگترین مهندسان نیز از میان‌برها استفاده و بدهی‌های فنی ایجاد می‌کنند تا محصول هر چه سریعتر به دست مشتری برسد.امکان توسعه و افزایش مقیاس(scale) بسیار اهمیت دارد ولی طراحی محصول برای مقیاس‌پذیری زیاد از روز اول درست نیست. نقش CTO در ابتدای کار مبهم و نامشخص است و در طول زمان تغییر خواهد کرد.علاوه بر این، امروزه بیشتر استارت‌آپ‌ها از ابزار SaaS، زیرساخت‌های ابری و APIها استفاده می‌شود و اکثر ایده‌ها ریسک فنی بالایی ندارند(آیا در کشور ما هم به همین شکل است!؟). هم‌چنین علت شکست استارت‌آپ‌ها عمدتاً چیزی غیر از مسائل فنی است(شکل زیر).دلایل اصلی شکست استارت آپ‌ها(منبع: این مقاله)از سویی دیگر، بعضی معتقدند که هنگام خرید یک ملک یا خودرو افراد از یک کارشناس برای بررسی دقیق و دریافت نظر یک فرد حرفه‌ای کمک می‌گیرند. چرا هنگام تملک یک شرکت چنین ارزیابی انجام نشود؟ یک فرد حرفه‌ای و با تجربه می‌تواند به مسائلی پی ببرد که دیگران متوجه آن‌ها نخواهند شد. با توجه به بالا بودن نرخ شکست استارت‌آپ‌ها، ارزیابی فنی می‌تواند به کاهش ریسک و هدر رفتن سرمایه کمک کند. هم‌چنین می‌تواند به سرمایه‌گذار کمک کند تا متوجه شود که این تیم می‌تواند وی را به اهداف تعیین شده خود برساند یا نه. علاوه بر این، در این روال می‌توان پی برد که چه نقاط قوتی در این تیم وجود دارد که می‌توان آن‌ها را تقویت کرد و از آن‌ها بهره بیشتری برد و یا چه نقاطی ضعفی وجود دارد که می‌بایست مورد توجه قرار گیرد و آن را بهبود داد.بعضی افراد معتقدند که چون افراد در شرکت‌های سرمایه‌گذاری عمدتاً دارای پیش‌زمینه‌های مالی و کسب و کاری هستند، ارزیابی فنی با اقبال کمی مواجه شده و به درستی انجام نمی شود و این باعث شده است که بیشتر در زمینه‌هایی سرمایه‌گذاری انجام شود که جنبه فنی ماجرا کم‌رنگ‌تر و برای همه افراد قابل فهم‌تر است! و این شانس برنده شدن ایده‌های تکراری را زیاد می‌کند.در روال ارزیابی بسیاری از شرکت‌های سرمایه‌گذاری جسورانه و شرکت‌های سرمایه‌گذاری در دنیا، ارزیابی فنی وجود دارد ولی به شکل‌ها و روش‌های متفاوت. همان‌طور که ابتدای بحث ذکر شد، دلایل زیر می‌تواند منجر به تفاوت دیدگاه در مورد لزوم انجام ارزیابی فنی و تعیین شکل اجرای آن شود:هدف از سرمایه‌گذاری: چرا سرمایه‌گذاری می‌کنیم؟ برای اینکه به تکنولوژی خاصی دسترسی پیدا کنیم؟ برای اینکه به یک تیم فنی چابک و کم هزینه نیاز داریم؟ برای تکمیل زنجیره ارزش خود به محصول خاصی نیاز داریم؟ صرفا می‌خواهیم به سود بیشتری دستیابیم؟ و ...سن و طول عمر محصول/شرکت/تیم مورد بررسی: آیا محصول ابتدای راه است و هنوز کامل شکل نگرفته است؟ با یک محصول آماده در دست مشتریان رو‌به‌رو هستیم؟ محصول کاملا بالغ است یا میانه راه است؟تکنولوژی و مسائل فنی چند درصد از کل محصول را شامل می‌شود؟ با یک تکنولوژی بسیار جدید رو‌به‌رو هستیم؟مبلغ سرمایه‌گذاری چقدر است و هزینه ارزیابی چند درصد این مبلغ است؟ آیا وارد شدن به جزییات ارزش صرف هزینه را دارد؟ پاسخ به این سوالات، می‌تواند تعیین کند که ارزیابی فنی انجام شود یا نه و اگر بلی، به چه شکلی. نظر شما چیست؟ لطفا از تجربه خود در مورد ارزیابی فنی بگویید.در پست بعد به چگونگی اجرای ارزیابی فنی خواهم پرداخت.کاملیا غرقیکاملیا غرقیMon, 21 May 2018 18:35:39 +0430https://virgool.ir/@camellia.gh/httpsvirgooliocamelliaghtechnical-due-diligence-part1-ugumsncesbkmمنبع عکس: یک مقاله از سایت مدیوموقتی می‌خواستم نوشتن این پست را شروع کنم در انتخاب عنوان دچار مشکل شدم. آیا اصطلاح ارزیابی فنی انتخاب درستی است؟ آیا ترجمه درستی از اصطلاح Technical due diligence process است؟ با گوگل کردن یافتم که due diligence در فارسی به شکل های مختلفی ترجمه شده است: ارزشیابی، راستی آزمایی، ارزیابی بایسته‌ها!، ارزیابی صلاحیت، ارزش‌گذاری. من کلمه ارزیابی را که ساده‌تر است انتخاب کردم. پس منظور از ارزیابی در این متن و متن‌های مرتبط بعدی همان due diligence است.در تجربه کاریم چندین بار در جریان سرمایه‌گذاری در یک شرکت یا ارزیابی استارت‌آپ‌ها قرار گرفتم. در روال ارزیابی آن شرکت یا استارت‌آپ، جای خالی ارزیابی فنی احساس می‌شد. اگر تلاش‌هایی هم برای ارزیابی فنی صورت می‌گرفت به صورت ناقص و خام انجام می‌شد. تصمیم گرفتم که دقیق‌تر درباره این موضوع مطالعه و بررسی کنم. در این پست و پست‌های بعدی نتیجه را به اشتراک می‌گذارم. در این پست‌ها، ابتدا درباره این که اصلا ارزیابی فنی چیست می‌نویسم. سپس به این می‌پردازم که آیا این کار لازم است یا فقط زمان‌بر و بی فایده است. به خصوص که این حقیقت را می‌دانیم که فقط ۵٪ از استارت‌آپ‌ها به علت مسائل فنی شکست می‌خورند و علت اصلی شکست آن‌ها چیز دیگری بوده است! در نهایت در مورد این‌که چگونه انجام می‌شود صحبت خواهم کرد.ارزیابی فنی چیست؟قبل از اینکه به توضیح ارزیابی فنی بپردازم لازم است به توضیح خیلی مختصر ارزیابی یک شرکت اشاره کنم. ممکن است شما عضوی از یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی باشید که کار اصلی شما سرمایه‌گذاری در شرکت‌ها (استارت آپ‌ها) است و یا عضوی از شرکتی باشید به دلایل مختلف تصمیم گرفته است که شرکت دیگری را به تملک خود درآورد. این دلایل می‌تواند تکمیل زنجیره ارزش، دستیابی به تکنولوژی، دستیابی به چابکی و سرعت و ... باشد. در جریان تملک یک شرکت، فرآیند ارزیابی انجام می‌شود. براساس هدف تملک، اندازه و سن شرکت مورد بررسی و میزان سرمایه لازم فرآیند ارزیابی مراحل متفاوتی را طی می‌کند. اینکه این فرآیند چه مراحلی دارد در این بحث نمی‌گنجد ولی به عنوان نمونه می‌توانید به مقاله Forbes که ۲۰ فعالیت اصلی فرآیند ارزیابی را خلاصه کرده است مراجعه کنید. (از این پس برای راحتی از اصطلاح کلی سرمایه‌گذار و به جای استارت‌آپ یا هر نوع شرکت مورد بررسی، تیم فنی در این متن استفاده می‌شود!)یکی از فعالیت‌های اصلی در فرآیند ارزیابی، ارزیابی فنی است که در واقع راهی است برای اینکه سرمایه‌گذار دریابد آیا یک تیم فنی مهارت‌ها و قابلیت‌های لازم را برای ساختن یک محصول با کیفیت دارد یا نه و با هدف کاهش ریسک شکست انجام می‌شود. در این فرآیند سرمایه‌گذار متوجه می‌شود که:آیا ادعاهای تیم در حوزه فنی و تکنولوژی درست است؟آیا تیم از لحاظ فنی قابل اعتماد و شایسته است؟آیا سازمان قابلیت اجرا و پیاده‌سازی نقشه راه محصول را دارد؟نقاط قوت و ضعف و ریسک‌های شرکت را از دیدگاه فنی و تکنولوژی چه هستند؟در بخش بعد خواهیم دید که آیا ارزیابی فنی لازم است یا نه؟!کاملیا غرقیکاملیا غرقیMon, 21 May 2018 13:42:42 +0430