https://virgool.ir/feed/@brightsfa2026-11-11 15:13:12https://files.virgool.ir/upload/users/20597/avatar/JtPYGF.pnghttps://virgool.ir/@brightshttps://virgool.ir/@brights/بعضی-آدما-اینقدر-موفقن-که-نمیشه-بهشون-غبطه-نخورد-درس-پنجم-xx1u6izvss97بعضی آدما رو می‌بینم که از همه لحاظ ؛ چه رشد و توسعه‌ی فردی چه اجتماعی چه مالی چه تحصیلی، اینقدر موفقن که نمیشه جذبشون نشد، نمیشه راجع به‌شون فکر نکرد، نمیشه از روشون الگو سازی نکرد.اینا دقیقن همون‌هایی هستن که تو جاهایی که درد کشیدن، تحقیر شدن، سختی کشیدن به جای تحمل کردن و فراموش کردنش، جری شدن که چطوری میتونن ورق بازی رو به نفع خودشون برگردونن، چطوری میتونن کنترل سرنوشتشون رو خودشون به دست بگیرن.به قول اون جمله ی معروف اینا دقیقن همونایی هستن که از جاییکه شکستن رشد کردن و فعال شدن نه اینکه خشک بشن و منفعل.موفقیت این آدما اونقدر زیاده که لب و لوچه‌ی آدم رو به آب میندازه، ولی واقعیت اینه که ما فقط نتیجه رو میبینیم، سختی هاشون، شب بیداری‌هاشون، پای سیستم نشستناشون، تفریح نرفتناشو نمی‌بینیم.نمی‌بینیم که چطوری تونستن به ترس‌هاشون؛ که بزرگترین مانع بین انسان و آرزوهاشه، غلبه کنن.اونا هم یه روزی یه جایی پاهاشون مثل همه لرزیده ولی تو همون نقطه که خیلیا کم میارن، به خودشون گفتن فقط یه ذره مونده، ادامه دادن و به اهدافشون رسیدن.اینا همونایی هستن که از لذت‌ها‌ی زودگذر و موقتی گذشتن تا به لذت های ماندگار برسن.اینا یه روزی باور کردن که میتونن صاحب تمام چیزایی که دوست دارن بشن.من در مقابل سختی‌هایی که سر راهم قرار گرفت چه واکنشی نشون دادم؟ موندم و ادامه دادم یا فرار کردم؟ معمار بنای زندگیم بودم یا سپردمش به دست سرنوشت و حواله دادمش به قسمت؟؟؟ هانههانهThu, 08 Nov 2018 13:06:59 +0330https://virgool.ir/@brights/تا-امتیاز-این-مرحله-رو-نگیری-وارد-مرحلهی-بعد-نمیشی-zkfozbbnqnv6 هر مرحله از زندگی واسه آدم‌ها، چالش‌ها و مشکلات خودش رو داره.میتونیم با اونها روبرو بشیم، ببینیم‌شون، بفهمیم‌شون، باهاشون بجنگیم.که در اینصورت نتیجه از دو حالت خارج نیست یا بهشون غلبه می‌کنیم و پیروز می‌شیم یا ازشون شکست می‌خوریم. اما نتیجه اصلن مهم نیست، مهم اینه که درس این مرحله رو گرفتیم و می‌تونیم وارد مرحله‌ی بعدی بشیم اونم با کوله باری از تجربه‌ها.اما بعضیا واکنش دیگه‌ای رو در مقابل این چالش‌ها، چلنج‌ها و مشکلات انتخاب می‌کنن؛ ازش فرار میکنن.مثلن تو یه رابطه چه دوستانه چه کاری یا عاشقانه، همین‌که شرایط دچار بحران میشه، به جای بررسی دلایل ایجاد بحران، سهم خودش تو ایجادش و وظیفش در مقابل این مشکل، همه چیز رو رها میکنه، بعدشم خیلی خوشحال و سرمست ژست زرنگا رو می‌گیره که آخ جون قسر در رفتم.آقا جان تو فکر میکنی زرنگی و پیچیدی به بازی ولی واقعیت اینه که اون مرحله رو نیمه کاره ول کردی و فایلش هنوز بازه...از اونجایی هم  که زندگی همیشه رو دست آدما بلند میشه و حواسش هم خیلی خوب به همه چیز هست، تا زمانیکه اون درس رو نگیری، دست از سرت برنمیداره.بعدن تو یه زمان و مکان و یه ساعت و یه تجربه‌ی دیگه دوباره با اون چالش روبرو میشی و می‌بینی که این دقیقن همون چیزیه که قبلن ازش فرار کرده بودی.حالا بهترین کاری که ما می‌تونیم انجام بدیم اینه که با مسائل روبرو بشیم اصلن باهاشون یکی بشیم تا کمتر دردمون بیاد، تا راحت‌تر ازشون رد بشیم اونم با کوله باری از درسای ارزشمند، چون بالاخره درسیه که باید پاسش کنیم و گرنه اجازه‌ی ورود به ترم بعد رو نداریم. هانههانهTue, 06 Nov 2018 13:31:02 +0330https://virgool.ir/@brights/تکرار-jaeyc0sbeh9t اصلن چه نیازی هست که ما یه حرف را چند بار تکرار کنیم تا مخاطب مفهومش رو بگیره و کار مورد نظر رو انجام بده؟؟؟من احساس میکنم در اکثر مواقع خود گوینده مقصر است که تو زمان‌هایی که مخاطب حواسش جای دیگه است؛ مثلا مشغول تماشای تلویزیونه یا پای لپ تاپ نشسته و یا اصلن داره موسیقی گوش میده  و... جمله و حرفش رو بیان می‌کنه.مخاطب هم به اقتضای انسان بودنش در آن واحد نمیتونه به صورت آگاهانه روی دو تا موضوع تمرکز کنه، خب نتیجش چی میشه؟؟؟ما فکر میکنیم طرف مقابل اهمیت نمیده، پس بازهم تو موقعیت های نامناسب اونقدر حرفمون رو تکرار میکنیم که وزن و ارزشش رو از دست میده.من که خودم تصمیم گرفتم از این به بعد اگه می‌خوام حرفی بزنم و طرف مقابلم مشغول انجام کار دیگه‌ای هستش، اگه فوری و اورژانسیه ازش بخوام کارش رو متوقف کنه و به حرف من گوش بده و اگه فوری نبود، منتظر بمونم تا کارش تموم بشه و بعد حرفم رو بزنم.البته یه استثنایی هم هست موقعی‌که آدما دارن کارایی رو  انجام میدن که براشون ناخودآگاه شده، میشه حرفت رو بزنی مثل زمانی‌که رانندگی میکنن، آشپزی میکنن و ...هانههانهTue, 06 Nov 2018 11:29:19 +0330https://virgool.ir/@brights/حمایتگری-پدر-و-مادر-vczgcasr504iحمایت همه جانبه و بیش از حد پدر و مادر در حدی‌که نذارن آب تو دل بچه‌شون تکون بخوره بیشتر از اینکه موجبات خوشبختی بچه رو فراهم کنه، باعث ناکامی‍ش میشه.بچه تو خونه‌ای بوده که هرچیزی که می‌خواسته واسش فراهم بوده واسه داشتن هیچ چیزی تلاش نکردهفقط بهش گفتن تو درس بخون ما همه جوره در خدمتت هستیم از آماده و محیا کردن غذا مطابق ذائقه‌ی شخصیش گرفته تا انجام تکالیف و کاردستی‌های مدرسه‌اش و حتی ریزترین امور فردیش.اینجا بدون اینکه ما بفهمیم داره 2 تا اتفاق می‌افته:اتفاق اول: برداشت پدر ومادر از این کارها اینه که دارن وظیفه‌‌ی والدین خوب رو انجام میدن، بعدش بهش عادت می‌کنن و اگه ازشون خواسته بشه برای اعتلای شخصیت و هویت بچه، دست از حمایت بی حد وحصرشون برداردن، مثل اینه که ازشون خواستن عروسکشون رو رها کنن، و طبیعتن مقاومت می‌کنن چون عملن سرگرمی و چیزی که بهشون احساس ارزشمندی و مفید بودن می‌داد رو از دست خواهند داد.اتفاق دوم: داره سر اون بچه‌ی به ظاهر ناز پرورده چی میاد؟؟؟ برای همیشه حداقل تا وقتی پدر و مادرش هستن و مسئولیت هاشو به عهده می‌گیرن در حد فکر کردن به نیازهای اولیه می‌مونه، فقط به فکر منوی غذا و تیپ زدن و خوش گذرونی و ...این بچه حکایت گنجشکی رو داره که همیشه دهنش رو وا کرده (تازه اگه این کار هم خانواده براش نکرده باشن) تا غذا بذارن دهنش.هیچ وقت گشنگی نکشیده تا یه نگاهی هم به پر و بالش کنه تا بفهمه حکمت داشتن اونا چیه ؟هیچ وقت با دنیا واقعی؛ که فقط ارزش‌ها و مهارت‌هاتو می‌پذیره و نه لوس بازی و لج بازی بازی‌هاتو، روبرو نشده.این بچه هیچ وقت جایگاه خودش پیدا نمیکنه چون اصلن نمیدونه چه استعدادهایی داره و چه جور میشه ازشون استفاده کنه، توانایی‌ها و قابلیت‌هاشو نمی‌شناسه چه برسه که بتونه شکوفاشون کنه، چون این بچه عروسک سرگرمی پدر و مادرش بوده و همیشه تو بهشت آرامش و ناز و نعمتی که اونا براش ساخته بودن، زندگی می‌کرده.از دست قضا، بچه از این خانواده به دلایل مختلف تحصیل و ازدواج و ... جدا می‌شه.اینجا شاهد 2 تا واکنش می‌تونیم باشیم:اولین واکنش که در اکثر موارد اتفاق میوفته اینه که بچه به همون شکل قبلی به زندگیش ادامه میده و همیشه دهنش بازه و منتظره حقوق آخر ماه و کمک پدر و مادر و حقوق همسر و....می‌مونه و هیچ وقت به فکر استفاده از بال‌هاش نمیوفته چون اصلن نمیدونه بالی هم داره...دومین واکنش که خیلی نادره، بچه ‌هایی که بلندپرواز و لجوج در رسیدن به خواسته‌هاشون هستن، انتخاب می‌کنن.بعد از بیرون اومدن از بهشت اولش خیلی خیلی خیلی بهش سخت می‌گذره؛ افسردگی می‌گیره چون دیگه اون عزیزانی که غذا و لباس و سرپناهش رو تامین می‌کردن نیستن ،دیگه اونا نیستن تا هر وقت حوصلش سر رفت با خرید و مهمونی، گذر زمان و عمرش رو براش راحت و بی‌معنی کنن، کلی گریه می‌کنه، خودش هم تا مدتی دلیل کارهاشو نمی‌فهمه بعد از فاز اول گریه و زاری...میره فاز دوم که چه‌کار کنه تا مثل محیط قبلی تو آرامش و ناز و نعمت باشه اینجاست که یه نگاهی به خودش، بال و پراش، توانایی هاش میندازه این فاز خوبه چون داره خود زیباشو می‌بینه.حالا میاد فاز سوم که از قضا خیلی دردناکه چون توانایی هاشو میبینه بال‌هاشو میبینه ولی بلد نیست ازشون استفاده کنه، این بچه سرگردونه، حیرونه تا شاید کتابی، استادی، کلاسی سر راهش قرار بگیره واسه شناخت بیشتر خودش، استعدادهاش و نحوه‌ی استفاده از اونا. و اگه از این آموزش‌ها بهره مند بشه وارد فاز بعدی می‍شه.فاز چهارم حالا که میخواد با توجه به آموخته‌هاش از الگوی قدیمش بیرون بیاد، پوسته‌ی قدیمیش رو بشکونه، همه جوره مقاومت می‌بینه از ضمیر ناخودآگاهش گرفته تا محیط و اطرافیان، اگه در مقابل این مقاومت ها دووم بیاره و استقامت کنه و جون سالم به‌در ببره وارد فاز پنجم میشه.حالا میاد فاز پنجم آزمون و خطا، که چه‌کاره است و چه کارهایی ازش برمیاد ، تمام آموخته‌هاشو عملی و اجرا می‌کنه، مطمئنن تو این فاز کلی نا امید می‌شه چون قراره شکست بخوره، چون میفهمه کلی فرقه بین خوندن و تجربه کردن.این پست ادامه داردهانههانهSun, 04 Nov 2018 22:36:31 +0330https://virgool.ir/@brights/امروز-من-حاصل-دیروزم-yrxzfnlazt7l خیلی از جمله‌های زیبا رو می‌شنویم و فقط می‌گیم: به به!!! عجب جمله‌ی قشنگیو راحت از کنارشون رد می‌شیم بدون لحظه‌ای درنگ...یکی از اون جمله‌ها واسه‌ی من این بود که: آینده‌ از کارهای امروز ساخته می‌شه.چه راحت از کنارش رد شدم...الان که دارم آینده‌ی دیروزم رو زندگی می‌کنم، می‌فهمم چه کارهایی رو بدون در نظر گرفتن عواقبش انجام دادم که حاصلش این شد...شاید اگه لپ کلام رو گرفته بودم و اون جمله رو تو زندگیم و انتخاب‌هام تعمیم می‌دادم، شاهد نتایج بهتری می‌بودم.در هر شکل، بین گزینه‌‌هایی که داشتم، این انتخاب‌ها رو کردم و مسئولیتش رو هم می‌پذیرم.به امید اینکه امروز با انتخاب‌ گزینه‌های بهتر، فرداهای بهتری بسازم...هانههانهSun, 04 Nov 2018 14:32:06 +0330https://virgool.ir/@brights/جدی-گرفتن-زیادی-زندگی-مانع-حرکت-میشود-gzjw9p0roxb3هرزگاهی لازمه زندگی رو زیادی جدی نگیریم تا پذیرش تغییرات و اتفاقات مهمی مثل ازدواج، بچه‌دار شدن، از دست دادن عزیزان، بیماری و... برامون آسون‌تر بشن.چون وقتی زیادی زندگی رو سفت می‌گیری، مثل اینه که دو دستی یه طناب رو محکم گرفتی نه بالا میری نه پایین میایی، یه‌جا می‌مونی بدون هیچ حرکتی، بدون هیچ خلاقیتی، بدون هیچ تغییری از درون، اتفاقات بیرونی مثل برف و بارون و سرما و گرما کنترل زندگیتو به‌دست می‌گیرن و تو فقط می‌شی یه محکوم و نه حاکم سرنوشتت.چه خوبه با برف، با بارون، با سیل، با شکوفه‌ها، با زلزله، با رگبار با همشون یکی شد.اونوقت انگار نه انگار اتفاقی افتاده چون تو دیگه از اونا جدا نبودی و جزیی از این تغییرات بودی...هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:56:16 +0330https://virgool.ir/@brights/وقتی-حرف-بزن-که-شنیده-بشی-درس-2-be9y92tyk5cqگاهی اوقات اینقدر قشنگ اطرافیانمون رو نصیحت می‌کنیم که انگار عقل کل هستیم.یادمه همیشه به یکی از دوستام می‌گفتم که چرا تو کار دیگران دخالت می‌کنی؟ چرا دائما بقیه رو  نصیحت می‌کنی؟اونم جواب می‌داد که آخه دلم می‌سوزه، میدونم عاقبت کارش چی میشه، نمی‌خوام به دردسر بیوفته، نمی‌خوام بهای زیادی بخاطر تصمیمش بده و از این صحبتا...منم می‌گفتم، تو اینجوری فقط حرفاتو که میتونن تو موقعیت مناسب گفته بشن؛ تا ارزش و قدرشون فهمیده بشه، از سکه میندازی و خودتو یه موجود فضول که هیچ‌کسی حوصلشو نداره، جلوه میدی.خلاصه دوستم رو خودش کار کرد و دیگه تا وقتی‌که ازش مشورت نخواستن،نظر نمی‌ده و الان کلی بین دوستان و آشنایان محبوب و ارزشمنده.از قضا بعد از چند سال خود من تو این شرایط قرار گرفتم، یکی از عزیزترین هام داره با تصمیمات غلط خودش رو تو هچل میندازه ...تا دیشب تمام زور خودمو زدم که رای‌شو بزنم اما چی حاصل شد؟؟؟ همون اتفاقی که برای دوستم میوفتاد، انگار حرفم شنیده نمی‌شه، انگار  ارزش و اهمیتشون فهمیده نمی‌شه...امروز به دو تا چیز رسیدم:اول اینکه تا زمانی‌که کسی ازم مشورت نخواسته نظر ندم یا نهایتن یه‌بار که طرف گوش شنوا داره یه اخطار جزیی و غیر مستقیم بدم و البته همیشه جوری شروع کنم که طرفم بفهمه من تو تیم اونم و برای افزایش سود و منفغتش تلاش می‌کنم.دوم اینکه آدما تو زندگی دوست دارن خودشون یه چیزایی رو تجربه کنن و ما حق دخالت تو درسایی که زندگی به دیگران میده رو نداریم چون درس اوناست نه درس من که قبلن گرفتمش.هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:35:25 +0330https://virgool.ir/@brights/ظرفیت-کارکرد-مغز-svstqevtrubsاگر انسان‌ها در طول عمر خویش، میزان کارکرد مغزشان یک میلیونیوم معده‌شان بوداکنون کره‌ی زمین تعریف دیگری داشت...ظرفیت کارکرد مغز چیزی بسیار فراتر از تصور ما است.انیشتینهانههانهThu, 01 Nov 2018 23:34:39 +0330https://virgool.ir/@brights/به-هرچی-که-توجه-کنی-همون-میشی-l8littkxzgibچند روزی فرصتی برام پیش اومده تا بتونم اطلاعات لپ تاپمو یه نظمی بدم.همینطور که داشتم فایل‌ها رو زیر و رو می‌کردم و عکسامو می‌دیدم توجهم به  این نکته جلب شد که توی هر برهه‌ای یه حال و هوا و استایلی داشتم، علاقمندی هام تو در دوره متفاوت بوده. مثلن یه مدت رستوران گردی و عکس انداختن از غذاهام، یه مدت غرق دنیای مد و فشن و لباس، یه مدت پختن غذاهای مختلف، یه مدت مهمونی بازی، یه دوره شرکت تو کلاسای آموزشی، یه مدت ...بعدش اومدم یه نگاهی هم به فایل عکسای متفرقه  کردم و متوجه شدم که تو هر بازه‌ی زمانی با توجه به اطلاعاتی که خواسته و ناخواسته به خودم دادم ، عملکردهای متفاوت داشتم.و در نهایت این جمله‌ی زیبا یادم اومد که: به هر چیزی که توجه کنی، شبیه همون میشی.دروازه‌ی ورود به ضمیر ناخودآگاه توجه و تمرکز هستش واسه همینه که میگن اگه متوجه‌ی نکته‌ای منفی تو کسی شدی و دیدی که خیلی حواستو به خودش جلب کرده، سریعن یه حسن یا فضیلت اخلاقی تو اون آدم پیدا کن و توجهت رو اون شیفت کن و گرنه بعد از مدتی بدون اینکه خودت بفهمی، صاحب اون ویژگی منفی میشی...حالا سوالی که برام پیش میاد اینه که اگه بخوام به اون فرد ایده‌آل تو ی رویاهام تبدل بشم باید به چه چیزایی توجه کنم و رو چه موضوعاتی تمرکز کنم؟؟؟؟ هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:33:21 +0330https://virgool.ir/@brights/سازگاری-با-محیط-اطراف-uz0psfrkgrxfوقتی که این جهان و آدم‌هاش رو شبیه یه جنگل با گونه‌های مختلف گیاهی و حیوانی ببینیم دیگه رفتارای عجیب‌شون؛ که رو اعصابمونه، اذیتمون نمی‌کنه.چون برامون جا میوفته که فلانی یه چناره و ازش نباید انتظار رفتار یه بید مجنون رو داشت.می‌فهمیم که از هر کس متناسب با طبیعت و ظرفش باید انتظار داشته باشیم و متناسب با جایگاهش باهاش برخورد کنیم.مثلن بد آدامس جویدن همکارتون،  با صدا غذا خوردن برادرتون، بلند حرف زدن دوستتون، وسواسی مادرتون، رانندگی آدما؛ هیچ‌کدوم از اینا دیگه آرامش و تمرکزتون رو بهم نمی‌ریزن.هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:32:34 +0330https://virgool.ir/@brights/لازم-نیست-همیشه-جواب-سوالها-را-داد-درس-اول-fpdobalomtysهمیشه وقتی یکی ازم سوال می‌پرسید حتی راجع‌به خصوصی ترین مسائلم، یه جوری با همه‌ی جزئیات جواب می‌دادم که انگار سوال امتحانیه و اگه نکته‌ای رو جا بندازم ازم نمره کم می‌کنن.اما این روزا وقتی به رفتار بقیه آدم‌ها توجه کردم، فهمیدم آدم گاهی میتونی جواب نده و بگه لزومی نمی‌بینم راجع به این موضوع به شما توضیحی بدم.یا اینکه با جواب‌های بی‌ربط به طرف بفهمونی که نمی‌خوام بهت اطلاعات بدم.یا اصلن چنان جواب پرتی بدی که طرف به‌جای کند و کاو بیشتر دچار پیچش مغزی بشه.هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:31:56 +0330https://virgool.ir/@brights/همیشه-متفاوت-از-دیگران-باش-phl3tctubedv هر روز چیزی را بخوان که فرد دیگری نمی‌خواند.به چیزی فکر کن که شخص دیگری به آن فکر نمی‌کند.کاری را انجام بده که هیچ‌کس دیگری جرائت انجام دادنش را ندارد.خوب نیست که ذهن‌تان دائما با آدم‌ها هم‌عقیده باشد.کریستوفر مورلیهانههانهThu, 01 Nov 2018 23:31:07 +0330https://virgool.ir/@brights/چرا-گاهی-اقتدارمان-را-به-دست-دیگران-میدهیم-bfc7jqzpd56j دیروز شرایطی پیش اومد که بعد از اتمامش یک‌هو به خودم اومدم و دیدم کنترل خودم و شرایطم رو داده بودم دست نفر سومی، واقعن چی شد که اینجوری شد؟؟؟اولین جوابی که به ذهنم رسید این بود که به خودم و شرایطم آگاه نبودم که مهم‌ترین علتش خستگی بیش از اندازه بود.دوم اینکه از قبل، خودم رو برای اون موقعیت و تصمیم‌گیری‌ها آماده نکرده بودم.و سوم اینکه تو اون شرایط بدون لحظه‌ای تامل و یا در نظر گرفتن آینده اقدام کردم و تصمیمات معقولی نگرفتم.اینکه همیشه به خودمون، احساساتمون، افکارمون و شرایط و محیط پیرامونمون آگاه باشیم باعث می‌شه هیچ وقت نکته‌ای از جلوی چشممون فرار نکنه و دقت و تیزبینی عقاب رو در کنترل شرایط داشته باشیم.نکته‌ی بعدی اینه که وقتی از قبل خودمون رو با یه برنامه‌‌ی ذهنی دقیق و تصویر ذهنی روشن برای موقعیت مورد نظر آماده کنیم باعث می‌شه بهترین عکس العمل ها رو از خودمون نشون بدیم و تو لحظه بهترین تصمیمات رو بگیریم.اما اگه باز هم شرایطی پیش اومد که نتونستیم این دو تا رو انجام بدیم حداقل تو موقعیتی که میخوایم تصمیم مهمی بگیریم و چیزی رو ببندیم که دیگه نمیشه عوضش کرد از خودمون بپرسیم: " این بهترین کاریه که میتونم انجام بدم ؟؟؟این بهترین تصمیمیه که میتونم بگیرم؟؟؟"هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:13:34 +0330https://virgool.ir/@brights/my-rules-pv6vbgnwh1k4 این نوشته‌ها یا برگزیده‌هایی از کتاب‌هایی است که می‌خوانم یا الهاماتی و تراوشاتی که بر اثر دیدن، شنیدن و خواندن به ذهنم می‌آیند. همه‌ی این نوشته‌ها متناسب با این سطح از شعور، آگاهی، فهم و دانش من در زمان کنونی است. مسلما با گذر زمان و افزایش سطح آگاهی و دانشم، مطالبی که نوشتم به‌روزرسانی می‌شوند یا به‌صورت کلی نقض می‌شوند!اساس این وبلاگ بر انعطاف و پذیرش تغییر است.هانههانهThu, 01 Nov 2018 23:12:20 +0330